
အဓ್ಯಾಯ ၂၃ တွင် ဘြာဟ္မဏ သီဝရှာမန်က စတျလောက၌ ဘြဟ္မာထံ မေးမြန်းခြင်းဖြင့် စကားဝိုင်းစတင်သည်။ ဘြဟ္မာသည် မေးခွန်းကို လက်ခံကာ ဗိဿနု၏ အစေခံဂဏများထံ လွှဲပြောင်း၍ သူတို့၏ ဗဟုသုတပြည့်စုံမှုကို ချီးမွမ်းသည်။ ဂဏများ ဗိုင်ကుంఠသို့ ထွက်ခွာစဉ် သီဝရှာမန်က ထပ်မံမေးမြန်းရာ မောက္ခပေးသော မြို့ ၇ မြို့ (သပ္တပူရီ)—အယောဓျာ၊ မထုရာ၊ မာယာပူရီ/ဟရိဒွာရ၊ ကာသီ၊ ကာဉ္စီ၊ အဝန္တီ၊ ဒွာရဝတီ—ကို ရေတွက်ပြပြီး ကာသီ၌ လွတ်မြောက်မှုကို အထူးတည်ထားရခြင်းကို ရှင်းလင်းသည်။ ထို့နောက် လောကများ၏ အဆင့်လိုက် ကောစမိုဂရဖီကို ဖော်ပြ၍ ဘူရလောကမှ စ၍ ဘုဝရ၊ စွဝရ၊ မဟတ်၊ ဇန၊ တပတ်၊ စတျလောကအထိ တက်လှမ်းသည့် အမြင့်အဆင့်များကို သတ်မှတ်ကာ စတျလောကအထက်၌ ဗိုင်ကుంఠ၊ ထို့ထက်လွန်၍ ကိုင်လာသကို တည်နေရာချသည်။ အဓ್ಯಾಯသည် သီဝသည် အလိုတော်ဖြင့် အမြင့်ဆုံးအုပ်စိုးရှင်၊ စကားနှင့် စိတ်က မမီနိုင်သော ဘြဟ္မန်တရားဖြစ်သော်လည်း ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြင့်လည်း ထင်ရှားကြောင်း သာသနာတော်ဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးချက်သို့ လှည့်သည်။ အဓိက သဘောတရားမှာ ဟရ-ဟရိ-အိုင်က്യ—သီဝနှင့် ဗိဿနုသည် အမှန်တကယ် မခွဲခြားနိုင်ကြောင်း ဖြစ်သည်။ နိဂုံးတွင် သီဝက ဗိဿနုအား အဘိသေကပြု၍ အာဏာပိုင်မှုနှင့် သုံးပါးသော စက္တိ (အိစ္ဆာ၊ ကရိယာ၊ ဉာဏ) ကို ပေးအပ်ကာ အုပ်ချုပ်ရေးတာဝန်များနှင့် မာယာကို ချီးမြှင့်သည်။ ဖလသြရုတိအဖြစ် ပွဲတော်၊ မင်္ဂလာဆောင်၊ အဘိသေက၊ အိမ်ဝင်ပွဲ၊ အာဏာပေးအခမ်းအနားတို့တွင် ရွတ်ဖတ်ရန် အကြံပြုကာ သားသမီး၊ ဥစ္စာ၊ ရောဂါနှင့် ချုပ်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်ခြင်း၊ အမင်္ဂလာပျောက်ကင်းခြင်းတို့ကို ကတိပြုသည်။
Verse 1
शिवशर्मोवाच । सत्यलोकेश्वर विधे सर्वेषां प्रपितामह । किंचिद्विज्ञप्तुकामोस्मि न भयाद्वक्तुमुत्सहे
ရှီဝရှာမန်က ဆိုသည်။ အို ဝိဓာတရ် ဘြဟ္မာ၊ သတ္တယလောက၏ အရှင်၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ ပရပိတာမဟာ၊ ကျွန်ုပ်တင်ပြလိုသော အကြောင်းတစ်ခုရှိသော်လည်း ကြောက်ရွံ့၍ မပြောရဲပါ။
Verse 2
ब्रह्मोवाच । यत्त्वं प्रष्टुमना विप्र ज्ञातं ते तन्मनोगतम् । पिपृच्छिषुस्त्वं निर्वाणं गणौ तत्कथयिष्यतः
ဘြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်။ အို ဗိပရ ဘြာဟ္မဏ၊ သင်မေးလိုသမျှကို သင်၏စိတ်ထဲရှိသကဲ့သို့ ငါသိပြီးသား။ ထို့ကြောင့် နိဗ္ဗာန်အကြောင်း မေးလော့; ဤဂဏနှစ်ပါးက သင့်အား ရှင်းပြလိမ့်မည်။
Verse 3
नेतयोर्विष्णुगणयोरगोचरमिहास्ति हि । सर्वमेतौ विजानीतो यत्किंचिद्ब्रह्मगो लके
အမှန်တကယ် ဤလောကတွင် ဗိဿနု၏ ဂဏနှစ်ပါး၏ အာရုံမရောက်နိုင်သည့် အရာမရှိ။ ဘြဟ္မာ၏ လောကနယ်ပယ်အတွင်း မည်သည့်နေရာ၌မဆို ရှိသမျှကို သူတို့နှစ်ပါး သိကြသည်။
Verse 4
इत्युक्त्वा सत्कृतास्ते वै ब्रह्मणा भगवद्गणाः । प्रणम्य लोककर्तारं तेऽपि हृष्टाः प्रतस्थिरे
ဤသို့ မိန့်ပြီးနောက် ဘဂဝန်၏ ဂဏတော်များကို ဘြဟ္မာက သင့်တော်သလို ဂုဏ်ပြုစေတော်မူ၏။ လောကဖန်ဆင်းရှင်ကို ဦးချကန်တော့ပြီး သူတို့လည်း ဝမ်းမြောက်စွာ ထွက်ခွာကြသည်။
Verse 5
पुनः स्वयानमारुह्य वैकुंठमभितो ययुः । गच्छतापि पुनस्तत्र द्विजेनापृच्छितौ गणौ
ထို့နောက် သူတို့သည် မိမိတို့၏ ဒေဝဗိမာန်ကို ထပ်မံစီးနင်း၍ ဝைகုဏ္ဌသို့ ချီတက်ကြသည်။ သွားရာလမ်းတွင်ပင် ဘြာဟ္မဏက ဂဏနှစ်ပါးကို ထပ်မံမေးမြန်း하였다။
Verse 6
शिवशर्मोवाच । कियद्दूरे वयं प्राप्ता गंतव्यं च कियत्पुनः । पृच्छाम्यन्यच्च वां भद्रौ ब्रूतं प्रीत्या तदप्यहो
ရှီဝရှာမန်က ပြောသည်။ ငါတို့သည် ဘယ်လောက်ဝေးဝေး ရောက်လာပြီးပြီနည်း၊ ထပ်မံ သွားရမည့် ခရီးက ဘယ်လောက်ကျန်သေးနည်း။ အို မင်္ဂလာရှိသောသူတို့၊ အခြားတစ်ခုကိုလည်း မေးလိုသည်—ကြင်နာမေတ္တာဖြင့် ထိုအရာကိုလည်း ပြောကြပါ။
Verse 7
कांच्यवंती द्वारवती काश्ययोध्या च पंचमी । मायापुरी च मथुरा पुर्यः सप्त विमुक्तिदाः
ကာဉ္စီ၊ ဒွာရဝတီ၊ ကာသီ၊ ပဉ္စမအဖြစ် အယောဓျာ; မာယာပူရီ (ဟရိဒွာရ) နှင့် မထုရာ—ဤတို့သည် မောက္ခကို ပေးသော မြို့သန့်ရှင်း ခုနစ်မြို့ ဖြစ်သည်။
Verse 8
विहाय षट्पुरीश्चान्याः काश्यामेवप्रतिष्ठिता । मुक्तिर्विश्वसृजा तत्किं मम मुक्तिर्न संप्रति
အခြားမြို့ခြောက်မြို့ကို ချန်ထားလျှင် မောက္ခသည် ကာသီ၌သာ တည်မြဲစွာ ထူထောင်ထားသည်—ဤသည်ကို ကမ္ဘာလောကကို ဖန်ဆင်းသူက သတ်မှတ်ထားသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ငါ၏ မောက္ခသည် ယခုတိုင် အဘယ်ကြောင့် မရသေးနည်း။
Verse 9
इति सर्वं मम पुरः प्रसादाद्वक्तुमर्हतम् । इति तद्वाक्यमाकर्ण्य गणावूचतुरादरात्
“ထို့ကြောင့် ကရုဏာတော်ဖြင့် ငါ့ရှေ့တွင် ဤအရာအားလုံးကို ပြောကြားပေးသင့်သည်” ဟုဆို၏။ ထိုစကားကို ကြားသော် အစောင့်အရှောက်နှစ်ဦးသည် လေးစားစွာ ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။
Verse 10
गणावूचतुः । यथार्थं कथयावस्ते यत्पृष्टं भवतानघ । विष्णुप्रसादाज्जानीवो भूतंभाविभवत्तथा
အစောင့်အရှောက်နှစ်ဦးက ပြောသည်။ အို အပြစ်ကင်းသူ၊ သင်မေးမြန်းသမျှကို အမှန်တကယ်အတိုင်း ပြောကြားမည်။ ဗိဿဏု၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် အတိတ်၊ အနာဂတ်၊ နှင့် ပစ္စုပ္ပန်ကို အဖြစ်အပျက်အတိုင်း သိရှိကြသည်။
Verse 11
विप्रावभासते यावत्किरणैः पुष्पवंतयोः । तावतीभूः समुद्दिष्टा ससमुद्राद्रि कानना
အို ဗြာဟ္မဏာရေ၊ ပန်းပွင့်လန်းဆန်းသော လောကပေါ်သို့ နေမင်း၏ ရောင်ခြည်များ ပျံ့နှံ့သည့် အကွာအဝေးအတိုင်းပင်၊ ပင်လယ်များ၊ ကျွန်းများ၊ တောင်တန်းများနှင့် တောအုပ်များပါဝင်သည့် မြေကြီး၏ အကျယ်အဝန်းဟု ဆိုကြ၏။
Verse 12
वियच्च तावदुपरि विस्तारपरिमंडलम् । योजनानां च नियुते भूमेर्भानुर्व्यवस्थितः
ထိုမြေကြီး၏ အကျယ်အဝန်းအပေါ်ဘက်တွင် မိုးကောင်းကင်သည် ဝိုင်းဝန်းကျယ်ပြန့်သော မဏ္ဍလကာကွယ်တံခါးကဲ့သို့ လှုပ်ရှားလျက်ရှိပြီး၊ ဘာနု (နေမင်း) သည် မြေကြီးမှ ယောဇန တစ်သောင်းအကွာ၌ တည်ရှိ၏။
Verse 13
भानोः सकाशादुपरि लक्षे लक्ष्यः क्षपाकरः । नक्षत्रधं डलं सोमाल्लक्षयोजनमुच्छ्रितम्
နေမင်း၏ အထက်ဘက် ယောဇန တစ်သိန်းအကွာတွင် ညကို ဖြစ်စေသော လမင်းကို မြင်ရပြီး၊ လမင်း၏ အထက်ဘက်တွင် ကြယ်စုမဏ္ဍလသည် ယောဇန တစ်သိန်းအမြင့် တက်လှမ်းနေ၏။
Verse 14
उडुमंडलतः सौम्य उपरिष्टाद्द्विलक्षतः । द्विलक्षे तु बुधाच्छुक्रः शुक्राद्भौमो द्विलक्षके
ကြယ်စုမဏ္ဍလ၏ အထက်ဘက်၊ အို နူးညံ့သဘောရှိသူ (စောမ്യ)၊ ယောဇန နှစ်သိန်းအကွာတွင် ဘုဓ (Mercury) တည်ရှိ၏။ ဘုဓမှ ထပ်၍ ယောဇန နှစ်သိန်းအထက်တွင် သုက္က (Venus) ရှိပြီး၊ သုက္ကမှ ယောဇန နှစ်သိန်းအထက်တွင် ဘောမ (မင်္ဂလာ/မားစ်) ရှိ၏။
Verse 15
माहेयादुपरिष्टाच्च सुरेज्यो नियुतद्वये । द्विलक्षयोजनोत्सेधः सौरिर्देवपुरोहितात्
မားဟေယ (မင်္ဂလာ/မားစ်) ၏ အထက်ဘက် ယောဇန နှစ်သောင်းအကွာတွင် စုရေဇျ ဘృဟஸ္ပတိ တည်ရှိ၏။ ထို နတ်တို့၏ ပုရောဟိတ် ဘృဟஸ္ပတိ၏ အထက်ဘက်တွင် စောရီ (ရှနိ) သည် ယောဇန နှစ်သိန်းအမြင့် တက်လှမ်းနေ၏။
Verse 16
दशायुतसमुच्छ्रायं सौरेः सप्तर्षिमंडलम् । सप्तर्षिभ्यः सहस्राणां शतादूर्ध्वं ध्रुवस्थितः
ဆောရီ (ရှနိ) အထက် ယောဇနာ တစ်သောင်းအမြင့်တွင် သပ္တရိရှီ မဏ္ဍလ တည်ရှိ၏။ ထို သပ္တရိရှီတို့အထက် ယောဇနာ တစ်သိန်းအမြင့်တွင် ဓြုဝ (မြောက်ကြယ်) သည် မလှုပ်မယှက် တည်ငြိမ်နေ၏။
Verse 17
पादगम्यं हि यत्किंचिद्वस्त्वस्ति धरणीतले । तद्भूर्लोक इति ख्यातः साब्धिद्वीपाद्रिकाननम्
မြေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရှိသမျှ အရာဝတ္ထုတို့အနက် ခြေလျင်ဖြင့် သွားရောက်နိုင်သမျှကို ‘ဘူရ္လောက’ ဟု ခေါ်ကြ၏—သမုဒ္ဒရာများ၊ ကျွန်းများ၊ တောင်တန်းများနှင့် တောအုပ်များပါဝင်သော လောကတည်း။
Verse 18
भूर्लोकाच्च भुवर्लोको ब्रध्नावधिरुदाहृतः । आदित्यादाध्रुवं विप्र स्वर्लोक इति गीयते
ဘူရ္လောကအထက်တွင် ဘြုဝရ္လောကဟု ခေါ်ကြပြီး ဘြဓ္နာ (Bradhna) ဒေသအထိ ကျယ်ပြန့်သည်ဟု ဆို၏။ အို ဗိပရ (ဗြာဟ္မဏ) ရေ၊ နေမှ ဓြုဝအထိကို ‘သွဝရ္ဂလောက’ (Svarloka) ဟု ချီးမွမ်းသီဆိုကြ၏။
Verse 19
महर्लोकः क्षितेरूर्ध्वमेककोटिप्रमाणतः । कोटिद्वये तु संख्यातो जनो भूर्लोकतो जनैः
မဟရ္လောကသည် မြေကြီးအထက် ယောဇနာ ကိုဋိတစ်ကိုဋိ အတိုင်းအတာဖြင့် တည်ရှိ၏။ ထိုအတိုင်းအတာကို သိသူတို့က ဇနလောကကို ဘူရ္လောကအထက် ကိုဋိနှစ်ကိုဋိဟု ရေတွက်ကြ၏။
Verse 20
चतुष्कोटिप्रमाणस्तु तपोलोकोऽस्ति भूतलात् । उपरिष्टात्क्षितेरष्टौ कोटयः सत्यमीरितम्
တပောလောကသည် မြေပြင်အထက် ကိုဋိလေးကိုဋိ အတိုင်းအတာဖြင့် ရှိ၏။ ထို့ထက်မြင့်၍ မြေကြီးအထက် ကိုဋိရှစ်ကိုဋိတွင် စတျလောက ရှိသည်ဟု ကြေညာထား၏။
Verse 21
सत्यादुपरि वैकुंठो योजनानां प्रमाणतः । भूर्लोकात्परिसंख्यातः कोटिषोडशसंमितः
သတ္တယလောကအထက်၌ ဝိုင်ကుంఠရှိ၍ ယောဇနအတိုင်းအတာဖြင့် တိုင်းတာထားသည်။ ဘူလောကမှ အကွာအဝေးကို ယောဇန တစ်ဆယ့်ခြောက်ကုဋေဟု ရေတွက်ကြသည်။
Verse 22
यत्रास्ते श्रीपतिः साक्षात्सर्वेषामभयप्रदः । ततस्तु षोडशगुणः कैलासोऽस्ति शिवालयः
အဲဒီမှာ သရီပတိ (ဗိဿနု) ကိုယ်တိုင် တည်ရှိ၍ အားလုံးကို အဘယ (ကြောက်မက်ခြင်းကင်း) ပေးတော်မူသည်။ ထို့အထက် ဆယ့်ခြောက်ဆ မြင့်သော ကိုင်လာသ်မှာ ရှိဝ၏ နေရာတော် ဖြစ်သည်။
Verse 23
पार्वत्या सहितः शंभुर्गजास्य स्कंद नंदिभिः । यत्र तिष्ठति विश्वेशः सकलः स परः स्मूतः
အဲဒီမှာ သမ္ဘူသည် ပါဝတီနှင့်အတူ၊ ဂဇာသျ (ဂဏေရှ)၊ စကန္ဒ နှင့် နန္ဒီတို့နှင့်တကွ တည်ရှိသည်။ ဗိශ්ဝေရှ သည် ပြည့်စုံစွာ နေထိုင်ရာ အခြေအနေကို အမြင့်မြတ်ဆုံးဟု ကြေညာထားသည်။
Verse 24
तस्य देवस्य खेलोऽयं स्वलीला मूर्तिधारिणः । स विश्वेश इति ख्यात स्तस्याज्ञाकृदिदं जगत्
ဤလောကသည် ထိုဘုရား၏ ကစားလီလာသာ ဖြစ်ပြီး၊ မိမိလီလာအလိုတော်ဖြင့် ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူတော်မူသူ၏ လွတ်လပ်သောကစားပွဲ ဖြစ်သည်။ ထိုဘုရားကို “ဗိශ්ဝေရှ” ဟု ကျော်ကြားကြပြီး၊ ဤကမ္ဘာသည် သူ၏ အမိန့်အတိုင်း လှုပ်ရှားသည်။
Verse 25
सर्वेषां शासकश्चासौ तस्य शास्ता न चापरः । स्वयं सृजति भूतानि स्वयं पाति तथात्ति च
သူတော်တည်းသာ အားလုံး၏ အုပ်စိုးရှင် ဖြစ်ပြီး၊ သူ့အပေါ်တွင် အခြားအုပ်စိုးသူ မရှိ။ သူတော်သည် သတ္တဝါတို့ကို ကိုယ်တိုင် ဖန်ဆင်း၍ ကိုယ်တိုင် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ကိုယ်တိုင် ပြန်လည်သိမ်းယူ (လျှိုဝင်) တော်မူသည်။
Verse 26
सर्वज्ञ एकः स प्रोक्तः स्वेच्छाधीन विचेष्टितः । तस्य प्रवतर्कः कोपि नहि नैव निवर्तकः
ထိုအရှင်သည် တစ်ပါးတည်းသော အလုံးစုံသိ (သဗ္ဗညု) ဘုရားသခင်ဟု ကြေညာထားပြီး၊ လှုပ်ရှားလုပ်ဆောင်မှုအားလုံးသည် မိမိ၏အလိုတော်တစ်ခုတည်းအပေါ် မူတည်သည်။ မည်သူမျှ မေးခွန်းထုတ်မရ၊ မည်သူမျှ တားဆီး၍ ပြန်လှန်မရ။
Verse 27
अमूर्तं यत्परं ब्रह्म समूर्तं श्रुतिचोदितम् । सर्वव्यापि सदा नित्यं सत्यं द्वैतविवर्जितम्
အရုပ်မဲ့သော အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန်ကိုပင် ရှရုတိ (ဝေဒ) များက ရုပ်သဏ္ဌာန်ယူနိုင်သည်ဟု သင်ကြားထားသည်။ ထိုအရာသည် အလုံးစုံတွင် ပျံ့နှံ့၍ အမြဲတမ်း နိစ္စ၊ သစ္စာတရားဖြစ်ပြီး ဒွိတမရှိ။
Verse 28
सर्वेभ्यः कारणेभ्यश्च परात्परतरं परम् । आनंदं ब्रह्मणो रूपं श्रुतयो यत्प्रचक्षते
အကြောင်းရင်းအားလုံးထက် လွန်ကဲပြီး ‘လွန်ကဲ’ ဟု ခေါ်သည့်အရာထက်တောင် လွန်ကဲသော အမြင့်ဆုံးအမြင့်ဆုံးသည် ထိုပရမဖြစ်သည်။ ဝေဒများက အာနန္ဒ (ပီတိသုခ) သည် ဘြဟ္မန်၏ သဘာဝရုပ်ပင်ဟု ကြေညာသည်။
Verse 29
संविदं तेन यं वेदा विष्णुर्वेद न वै विधिः । यतो वाचो निवर्तंते ह्यप्राप्य मनसा सह
ဝေဒများကို သိမြင်စေသော ထိုသတိဉာဏ်ကို ဗိဿဏု သိသော်လည်း၊ ဗိဓိ (ဗြဟ္မာ) တောင် မသိနိုင်။ ထိုအရာသို့ စကားနှင့် စိတ်တို့ မရောက်နိုင်သဖြင့် မရောက်မီပင် ပြန်လှန်လာကြသည်။
Verse 30
स्वयंवेद्यः परं ज्योतिः सर्वस्य हृदि संस्थितः । योगिगम्यस्त्वनाख्येयो यः प्रमाणैकगोचरः
အမြင့်ဆုံး အလင်းရောင်သည် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သိမြင်နိုင်သောအရာဖြစ်ပြီး သတ္တဝါအားလုံး၏ နှလုံးသားတွင် တည်ရှိသည်။ ယောဂီတို့ ရောက်နိုင်သော်လည်း ဖော်ပြမရသော (အနာখ্যေယ) အရာဖြစ်၍ တိုက်ရိုက်မှန်ကန်သော သိမြင်မှုတစ်ခုတည်းဖြင့်သာ သိနိုင်သည်။
Verse 31
नानारूपोप्यरूपो यः सर्वगोपि न गोचरः । अनंतोप्यंतक वपुः सर्ववित्कर्मवर्जितः
အမျိုးမျိုးသောရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ထင်ရှားသော်လည်း အမှန်တကယ် ရုပ်မဲ့တော်မူ၏; အရာအားလုံး၌ ပြန့်နှံ့သော်လည်း အာရုံခံအင်္ဂါတို့ မဖမ်းမိနိုင်၏; အနန္တဖြစ်သော်လည်း အန္တက (မရဏကိုပင် အဆုံးသတ်သူ) အဖြစ် ရုပ်ယူတော်မူ၏; အရာအားလုံးကို သိမြင်တော်မူသော်လည်း ကမ္မနှင့် မထိခိုက်—ထိုသို့သောအရှင်သည် ဘုရားသခင်တော် ဖြစ်၏။
Verse 32
तस्येदमैश्वरं रूपं खंडचंद्रावतंसकम् । तमालश्यामलगलं स्फुरद्भालविलोचनम्
ဤသည်မှာ အရှင်၏ အိုင်ශ්ဝရယမဟာဘုန်းတော်ရုပ်—လကွေးကို အလှဆင်အဖြစ် ဆောင်ထား၍; တမာလပင်ကဲ့သို့ မဲနက်သော လည်ပင်း; နှင့် နဖူးပေါ်ရှိ တတိယမျက်စိသည် တောက်ပစွာ လင်းလက်၏။
Verse 33
लसद्वामार्धनारीकं कृतशेषशुभांगदम् । गंगातरंगसत्संग सदाधौतजटातटम्
ဘယ်ဘက်တစ်ဝက်သည် အရဓနာရီ (ဒေဝီ) အဖြစ် တောက်ပလင်းလက်၍; ကျန်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများတွင် မင်္ဂလာအလှဆင်များ ပြည့်စုံစွာ တပ်ဆင်ထားပြီး; ဂင်္ဂါရေတလှိုင်းတို့၏ သန့်ရှင်းသော အဖော်အပေါင်းကြောင့် မျက်နှာပြင်ကဲ့သို့သော ဇဋာတန်းကမ်းပါးများသည် အမြဲတမ်း ဆေးကြောသန့်စင်လျက်ရှိ၏။
Verse 34
स्मरांगरजःपुंज पूजितावयवोज्ज्वलम् । विचित्रगात्रविधृतमहाव्यालविभूषणम्
အင်္ဂါတော်တို့သည် စမရ (ကာမဒေဝ) မီးလောင်သွားသော ကိုယ်ခန္ဓာ၏ ပြာတောင်များဖြင့် ပူဇော်ခံရသကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်ပြီး; အံ့ဩဖွယ် ကိုယ်တော်ပေါ်တွင် မြွေကြီးများကို အလှဆင်အဖြစ် ဆောင်ထားတော်မူ၏။
Verse 35
महोक्षस्यंदनगमं विरुताजगवायुधम् । गजाजिनोत्तरासंगं दशार्धवदनं शुभम्
အရှင်သည် နွားကြီးကို ဝါဟနာအဖြစ်ယူ၍ သွားလာတော်မူ၏; မဟာဓနုကို လက်နက်အဖြစ် ကိုင်ဆောင်တော်မူ၏; ဆင်အရေကို အပေါ်ဝတ်အဖြစ် ဝတ်ဆင်တော်မူ၏; ထို့ပြင် မင်္ဂလာရှိသော မျက်နှာတော်သည် ဆယ်နှင့် ရှစ် အင်္ဂါလက္ခဏာတို့ဖြင့် တောက်ပလင်းလက်၏။
Verse 36
उत्त्रासित महामृत्यु महाबलगणावृतम् । शरणार्थिकृतत्राणं नत निर्वाणकारणम् । मनोरथपथातीतं वरदानपरायणम्
မဟာမృత్యu ကိုတောင် ကြောက်လန့်စေတော်မူပြီး မဟာဗလရှိသော ဂဏများဖြင့် ဝန်းရံတော်မူသည်။ အားကိုးခိုလှုံလာသူတို့ကို ကာကွယ်တော်မူ၍ ဦးညွတ်သော ဘက္တအတွက် နိဗ္ဗာန်၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်တော်မူသည်။ လောကီဆန္ဒ၏ လမ်းကြောင်းများကို ကျော်လွန်၍ ကောင်းချီးပေးခြင်း၌သာ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်တော်မူသည်။
Verse 37
तस्य तत्त्वस्वरूपस्य रूपातीतस्य भो द्विज । परावरे रुद्ररूपे सर्वेव्याप्यावतिष्ठत
အို ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ), တတ္တဝ (အမှန်တရား) ကိုယ်တိုင်ဖြစ်၍ ရုပ်သဏ္ဌာန်အားလုံးကို ကျော်လွန်သော ထိုသခင်သည်။ အထက်လောကနှင့် အောက်လောက နှစ်ပါးလုံးတွင် ရုဒ္ရရূপဖြင့် တည်ရှိကာ အရာရာကို လွှမ်းမိုး၍ နေရာတိုင်း၌ တည်မြဲတော်မူသည်။
Verse 38
निराकारोपि साकारः शिव एव हि कारणम । मुक्तये भुक्तये वापि न शिवान्मोक्षदो परः
အရုပ်မဲ့ဖြစ်သော်လည်း ရုပ်ရှိလည်း ဖြစ်တော်မူသည်; အကြောင်းရင်းအမှန်မှာ ရှိဝသာ ဖြစ်တော်မူ၏။ မုက္ခတိအတွက်ဖြစ်စေ လောကီဘောဂအတွက်ဖြစ်စေ မောက္ခပေးတော်မူသော ရှိဝထက် မြင့်သူ မရှိ။
Verse 39
यथा तेनाखिलं ह्येतत्पार्वतीपतिसात्कृतम । इदं चराचरं सर्वं दृश्यादृश्यमरूपिणा
ဤသို့ပင် ပါဝတီပတိ သခင်သည် ဤအရာအားလုံးကို မိမိ၏အဖြစ် ပြုလုပ်တော်မူ၏။ အရုပ်မဲ့သော ထိုသခင်က လှုပ်ရှားသောအရာနှင့် မလှုပ်ရှားသောအရာ၊ မြင်ရသောအရာနှင့် မမြင်ရသောအရာ—လောကတစ်ခုလုံးကို မိမိအောက်သို့ စုစည်းတော်မူ၏။
Verse 40
तथा मृडानीकांतेन विष्णुसादखिलंजगत । विधाय क्रीड्यते विप्र नित्यं स्वच्छंद लीलया
ထိုနည်းတူပင် အို ဗိပရ (ဗြာဟ္မဏ), မೃဍာနီ၏ ချစ်သူသည် စကြဝဠာတစ်ခုလုံးကို ဝိෂ္ဏု၏ အာဏာအောက်သို့ ချထားတော်မူ၏။ ထိုသို့ စီမံပြီးနောက် မိမိ၏ လွတ်လပ်သော၊ ကိုယ်တိုင်ဆန္ဒဖြင့် လီလာကစားခြင်းဖြင့် နိစ္စ ကစားတော်မူသည်။
Verse 41
यथाशिवस्तथा विष्णुर्यथाविष्णुस्तथा शिवः । अंतरं शिवविष्ण्वोश्च मनागपि न विद्यते
ရှီဝါသည် မည်သို့ဖြစ်သကဲ့သို့ ဗိဿဏုလည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်၏။ ဗိဿဏုသည် မည်သို့ဖြစ်သကဲ့သို့ ရှီဝါလည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်၏။ ရှီဝါနှင့် ဗိဿဏုအကြား အနည်းငယ်မျှ ကွာခြားမှုမရှိ။
Verse 42
आहूय पूर्वं ब्रह्मादीन्समस्तान्देवतागणान् । विद्याधरोरगादींश्च सिद्धगंधर्वचारणान्
အရင်ဦးစွာ သူသည် ဘြဟ္မာနှင့် အခြားသူတို့—နတ်တော်အစုအဝေးအားလုံးကို—ခေါ်ယူ၍၊ ထို့နောက် ဝိဒ္ယာဓရ၊ နာဂ၊ စိဒ္ဓ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ နှင့် စာရဏတို့ကိုလည်း ဖိတ်ခေါ်하였다။
Verse 43
निजसिंहासनसमं कृत्वा सिंहासनं शुभम् । उपवेश्य हरिं तत्र च्छत्रं कृत्वा मनोहरम्
မိမိ၏ စင်္ဟာသနနှင့် တူညီသော မင်္ဂလာစင်္ဟာသနတစ်ခုကို ပြင်ဆင်ပြီး၊ ထိုနေရာ၌ ဟရိကို ထိုင်စေကာ၊ အလှပသော အခမ်းအနားဆိုင်ရာ ဆတ်တရ (မင်းထီး) ကိုလည်း ထူထောင်하였다။
Verse 44
श्लक्ष्णं कोटिशलाकं च विश्वकर्मविनिर्मितम् । पांडुरं रत्नदंडं च स्थूलमुक्तावलंबितम्
ထိုမင်းထီးသည် နူးညံ့ချောမွေ့၍ အရိုးတံများ မရေတွက်နိုင်အောင် ပါရှိကာ ဝိශ්ဝကರ್ಮာက ဖန်တီးထားသည်။ ဖြူဝင်းတောက်ပပြီး ရတနာတံတားပါ၍ ကြီးမားသော ပုလဲကြိုးများ ချိတ်ဆွဲထားသည်။
Verse 45
कलशेन विचित्रेण ह्युपरिष्टाद्विराजितम् । सहस्रयोजनायामं सर्वरत्नमयं शुभम्
အပေါ်ဘက်တွင် အံ့ဖွယ် ကလသ (kalaśa) ဖြင့် ထင်ရှားတောက်ပနေသည်။ ၎င်းသည် မင်္ဂလာပြည့်ဝ၍—ယောဇနာတစ်ထောင်လောက် ကျယ်ပြန့်သကဲ့သို့—ရတနာအမျိုးမျိုးဖြင့် အပြည့်အဝ ဖွဲ့စည်းထားသည်။
Verse 46
पट्टसूत्रमयैरम्यैश्चामरैश्च परिष्कृतम् । राजाभिषेकयोग्यैश्च द्रव्यैः सर्वौषधादिभिः
ထိုအရာကို ပတ္တစူတရ် (ပိုးချည်မျှင်) ဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော လှပသည့် ချာမရ (ယက်အမြီးပန်ကာ) များဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး၊ ရာဇာဘိသေက (မင်းတင်သဘင်) အတွက် သင့်တော်သော ပစ္စည်းများနှင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်အမျိုးမျိုး စသည်တို့ပါ စုံလင်စွာ ပြင်ဆင်ထား하였다။
Verse 47
प्रत्यक्षतीर्थपाथोभिः पंचकुंभैर्मनोहरैः । सिद्धार्थाक्षतदूर्वाभिर्मंत्रैः स्वयमुपस्थितैः
မြင်သာထင်ရှားသော တီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာ) များ၏ ရေဖြင့် ပြည့်နေသော လှပသည့် ကုಂಭ ၅ လုံးနှင့်၊ စိဒ္ဓာရ္ထ (မတ်စတာစေ့), အက္ခတ (မကွဲမပျက် ဆန်), ဒူರ್ವာ မြက်တို့ကို မန္တရများက မိမိအလိုလို ရောက်ရှိလာသကဲ့သို့ တွဲဖက်ကာ ပူဇော်ပွဲအတွက် စီစဉ်ထား하였다။
Verse 48
देवानां च तथर्षीणां सिद्धानां फणिनामपि । आनीय मंगलकराः कन्याः षोडशषोडश
ထို့ပြင် ဒေဝတားများ၊ ရှိသီများ၊ စိဒ္ဓများနှင့် ဖဏိနာဂ (နဂါးအရှင်) များထဲမှပင် မင်္ဂလာပေးသော ကညာများကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြပြီး၊ ၁၆ ယောက်စီ ၁၆ ယောက်စီ အုပ်စုလိုက် စီစဉ်하였다။
Verse 49
वीणामृदंगाब्जभेरी मरु डिंडिमझर्झरैः । आनकैः कांस्यतालाद्यै र्वाद्यैर्ललितगायनैः
ဗီဏာ၊ မৃদင်္ဂ၊ ကြာပန်းသဏ္ဌာန် ဒုံး၊ ဘေရီ၊ မရု၊ ဒိဏ္ဍိမ နှင့် ဈရ္ဈရ တို့အပြင်၊ အာနက၊ ကြေးတားလ် စသည်တို့သော တူရိယာများဖြင့် လှပနူးညံ့သော သီဆိုမှုနှင့်အတူ သံစဉ်များ မြည်ဟည်းလျက်ရှိ하였다။
Verse 50
ब्रह्मघोषमहारावैरापूरितनभोंगणे । शुभे तिथौ शुभे लग्ने ताराचंद्रबलान्विते
ဗေဒပူဇော်သံဖြစ်သော ဘြဟ္မဃောသ၏ မဟာဟုန်းသံကြောင့် ကောင်းကင်မိုးဝန်းတစ်လျှောက် ပြည့်နှက်သွားပြီး၊ အခမ်းအနားကို မင်္ဂလာတိထီ၊ မင်္ဂလာလဂ္န၌—ကြယ်နှင့် လ၏ အနုကူလ အင်အားတို့ဖြင့် ပြည့်စုံလျက်—ကျင်းပ하였다။
Verse 51
आबद्धमुकुटं रम्यं कृतकौतुकमंगलम् । मृडानीकृतशृंगारं सुश्रिया सुश्रियायुतम्
အလှပဆုံး ချည်နှောင်ထားသော မကူဋ်ကို ဆောင်း၍ ပေါ်ထွန်းလာပြီး မင်္ဂလာပွဲတော်အမှတ်အသားများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။ မೃဍာနီ (ပါဝတီ) က အလှဆင်အင်္ဂါရပ်များကို စီစဉ်ပေးသဖြင့် သရီ—ကံကောင်းခြင်းနှင့် တင့်တယ်မှုတို့နှင့်အတူ တောက်ပလင်းလက်하였다။
Verse 52
अभिषिच्य महेशेन स्वयं ब्रह्मांडमंडपे । दत्तं समस्तमैश्वर्यं यन्निजं नान्यगामि च
ဘ्रह्माण्ड မဏ္ဍပရှိ စကြဝဠာသဘင်၌ မဟေရှဝရက ကိုယ်တိုင် အဘိသေက ပြုလုပ်၍ အိုင်ශ්ဝရယ အလုံးစုံ—မိမိ၏ မွေးရာပါ အရှင်သခင်အာဏာ—ကို ပေးအပ်တော်မူကာ အခြားသူထံ မလွှဲမပြောင်းစေ하였다။
Verse 53
ततस्तुष्टाव देवेशः प्रमथैः सह शार्ङ्गिणम् । ब्रह्माणं लोककर्तारमुवाच च वचस्त्विदम्
ထို့နောက် ဒေဝတို့၏ အရှင်သည် ပရမထများနှင့်အတူ Śārṅgiṇ (ဗိဿဏု) ကို ချီးမွမ်းတော်မူပြီး၊ လောကဖန်ဆင်းရှင် ဘြဟ္မာအား ဤစကားတော်ကို မိန့်ကြား하였다။
Verse 54
मम वंद्यस्त्वयं विष्णुः प्रणमत्वममुं हरिम् । इत्युक्त्वाथ स्वयं रुद्रो ननाम गरुडध्वजम्
“ဤဗိဿဏုသည် ငါ့အတွက်တောင် ဗန္ဒနာထိုက်သူ—ဟရိကို ပရဏာမ ပြုလော့။” ဟု မိန့်ပြီးနောက် ရုဒြက ကိုယ်တိုင် ဂရုဍဓွဇ အရှင်ထံ ဦးညွှတ်နမ့်ချ하였다။
Verse 55
ततो गणेश्वरैः सर्वैंर्ब्रह्मणा च मरुद्गणैः । योगिभिः सनकाद्यैश्च सिद्धैर्देवर्षिभिस्तथा
ထို့နောက် ရှိဝဂဏတို့၏ ဂဏေရှဝရ အားလုံးနှင့်အတူ၊ ဘြဟ္မာနှင့် မရုတ်ဂဏများ၊ ယောဂီများ၊ စနက အစရှိသော ရှင်ရသီများ၊ စိဒ္ဓများနှင့် ဒေဝရသီများပါဝင်၍—
Verse 56
विद्याधरैः सगंधर्वैर्यक्षरक्षोप्सरोगणैः । गुह्यकैश्चारणैर्भूतैः शेष वासुकि तक्षकैः
—ဗိဒ္ဓာဓရတို့နှင့် ဂန္ဓဗ္ဗတို့က၊ ယက္ခ၊ ရက္ခသ နှင့် အပ္ဆရာအစုတို့က၊ ဂုဟျက၊ စာရဏ နှင့် ဘူတတို့က၊ ထို့ပြင် နာဂသေရှ၊ ဝာသုကိ၊ တက္ခကတို့က—
Verse 57
पतत्रिभिः किंनरैश्च सर्वैः स्थावरजंगमैः । ततो जयजयेत्युक्त्वा नमोस्त्विति नमोस्त्विति
—ငှက်တို့နှင့် ကိန္နရတို့အားလုံးက၊ လှုပ်ရှားသောနှင့် မလှုပ်ရှားသော သတ္တဝါအားလုံးက။ ထို့နောက် “ဇေယ ဇေယ” ဟုအော်ကာ “နမောသ္တုတေ၊ နမောသ္တုတေ” ဟု ထပ်တလဲလဲ ဆုတောင်းကြ၏။
Verse 58
ततोहरिर्महेशेन संसदि द्युसदां तदा । एतैर्महारवै रम्यैश्चानर्चि परमार्चिषा
ထို့နောက် ကောင်းကင်ဝါසီတို့၏ စည်းဝေးခန်းမ၌ မဟေရှက၊ ဤသံမြည်သံထွက် လှပသော ဇေယဓ్వနီများနှင့်အတူ၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး တေဇောရောင်ခြည်ဖြင့် ဟရိကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြု하였다။
Verse 59
त्वं कर्ता सर्वभूतानां पाता हर्ता त्वमेव च । त्वमेव जगतां पूज्यस्त्वमेव जगदीश्वरः
ကိုယ်တော်သည် သတ္တဝါအားလုံး၏ ဖန်ဆင်းရှင် ဖြစ်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းသာ ထိန်းသိမ်းသူနှင့် ပြန်လည်သိမ်းယူသူ (လျှော့ချသူ) ဖြစ်တော်မူ၏။ လောကအပေါင်းတို့က ပူဇော်ထိုက်သူလည်း ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်း၊ စကြဝဠာ၏ အရှင်လည်း ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်း ဖြစ်တော်မူ၏။
Verse 60
दाता धर्मार्थकामानां शास्ता दुर्नयकारिणाम् । अजेयस्त्वं च संग्रामे ममापि हि भविष्यसि
ကိုယ်တော်သည် ဓမ္မ၊ အර්ထ၊ ကာမတို့၏ ပေးအပ်ရှင် ဖြစ်တော်မူ၏။ မကောင်းသော လမ်းစဉ်ကို လုပ်ဆောင်သူတို့အား အပြစ်ပေးတော်မူသော အုပ်ချုပ်ရှင်လည်း ဖြစ်တော်မူ၏။ စစ်ပွဲ၌ ကိုယ်တော်သည် မအနိုင်ယူနိုင်သူ ဖြစ်တော်မူ၍၊ ကျွန်ုပ်အတွက်လည်း အမှန်တကယ် အားကိုးရာနှင့် ကာကွယ်ရှင် ဖြစ်လာတော်မူမည်။
Verse 61
इच्छाशक्तिः क्रियाशक्तिर्ज्ञानशक्तिस्तथोत्तमा । शक्तित्रयमिदं विष्णो गृहाण प्रापितं मया
ဆန္ဒ၏ သတ္တိ၊ လုပ်ဆောင်မှု၏ သတ္တိ၊ ထူးမြတ်သော ဉာဏ်၏ သတ္တိ—ဤသတ္တိသုံးပါးကို အို ဗိဿဏု၊ ကျွန်ုပ်က ပူဇော်အပ်နှံလာသည်; ကျေးဇူးပြု၍ လက်ခံတော်မူပါ။
Verse 62
त्वद्द्वेष्टारो हरे नूनं मया शास्याः प्रयत्नतः । त्वद्भक्तानां मया विष्णो देयं निर्वाणमुत्तमम्
အို ဟရီ၊ သင်ကို မုန်းတီးသူတို့ကို ကျွန်ုပ်သည် အားထုတ်၍ မလွဲမသွေ အပြစ်ပေးမည်; သို့သော် သင်၏ ဘက္တများအား အို ဗိဿဏု၊ အမြင့်ဆုံး နိဗ္ဗာန်-မောက္ခကို ပေးအပ်မည်။
Verse 63
मायां चापि गृहाणेमां दुष्प्रणोद्यां सुरासुरैः । यया संमोहितं विश्वमकिंचिज्ज्ञं भविष्यति
ဤမာယာကိုလည်း လက်ခံတော်မူပါ—ဒေဝနှင့် အဆုရတို့ကပင် ဖယ်ရှားရန် ခက်ခဲသောအရာ—ဤမာယာကြောင့် လောကတစ်လောကလုံး မောဟဖြစ်၍ မည်သည့်အရာမျှ မသိသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။
Verse 64
वामबाहुर्मदीयस्त्वं दक्षिणोसौ पितामहः । अस्यापि हि विधेः पाता जनितापि भविष्यसि
သင်သည် ကျွန်ုပ်၏ ဘယ်လက်ဖြစ်ပြီး၊ ထို ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) သည် ညာလက်ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ် သင်သည် ဤ ဗိဓာတာ (ဗြဟ္မာ) ၏ ကာကွယ်သူလည်း ဖြစ်မည်၊ အဓိပ္ပါယ်တစ်ရပ်အရ မွေးဖွားပေးသူလည်း ဖြစ်မည်။
Verse 65
वैकुंठैश्वर्यमासाद्य हरेरित्थं हरः स्वयम् । कैलासे प्रमथैः सार्धं स्वैरं क्रीडत्युमापतिः
ဤသို့ ဟရီ၏ ဝိုင်ကుంఠ အိုင်ශ්ဝရယ-ဂုဏ်တော်ကို ရရှိပြီးနောက်၊ ဟရ ကိုယ်တိုင်—ဦမာပတိ—သည် ကိုင်လာသ၌ ပရမထများနှင့်အတူ လွတ်လပ်စွာ ကစားပျော်ရွှင်လျက် ရှိသည်။
Verse 66
तदा प्रभृति देवोसौ शार्ङ्गधन्वा गदाधरः । त्रैलोक्यमखिलं शास्ति दानवांतकरो हरिः
ထိုအချိန်မှစ၍ သာရင်္ဂမြားနှင့် ဂဒါကို ကိုင်ဆောင်သော ဟရီဘုရားသည် လောကသုံးပါးလုံးကို အပြည့်အစုံ အုပ်စိုး၍ ဒာနဝတို့ကို ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်တော်မူ၏။
Verse 67
इति ते कथिता विप्र लोकानां च परिस्थितिः । इदानीं कथयिष्यावस्तवनिर्वाण कारणम्
ဤသို့ဖြင့် ဟေ ဗိပၸရ (ဗြာဟ္မဏ)၊ လောကတို့၏ အခြေအနေကို သင်အား ငါ ပြောပြပြီးပြီ။ ယခု သင်၏ နိဗ္ဗာန် (မုတ်ခ) အကြောင်းရင်းကို ငါ ပြောမည်။
Verse 68
इदं तु परमाख्यानं शृणुयाद्यः समाहितः । स्वर्लोकमभिगम्याथ काश्यां निर्वाणमाप्नुयात्
သို့ရာတွင် စိတ်တည်ငြိမ်၍ ဤအမြင့်မြတ်ဆုံး သာသနာတော် အကြောင်းအရာကို နားထောင်သူသည် နောက်တစ်ဖန် စွဝဂ္ဂလောကသို့ ရောက်ပြီး ကာသီ၌ နိဗ္ဗာန် (မုတ်ခ) ကို ရရှိတော်မူ၏။
Verse 69
यज्ञोत्सवे विवाहे च मंगलेष्वखिलेष्वपि । राज्याभिषेक समये देवस्थापनकर्मणि
ယဇ္ဉပွဲတော်၌၊ မင်္ဂလာဆောင်၌၊ မင်္ဂလာကိစ္စအလုံးစုံ၌လည်းကောင်း; ရာဇာဘိသေကအချိန်၌နှင့် ဒေဝတားတင်သွင်းတည်ထောင်သည့် ကర్మ၌လည်းကောင်း…
Verse 70
सर्वाधिकारदानेषु नववेश्मप्रवेशने । पठितव्यं प्रयत्नेन तत्कार्य परिसिद्धये
အာဏာအခွင့်အရေး အမျိုးမျိုး ပေးအပ်သည့်အခါနှင့် အိမ်သစ်ဝင်သည့်အခါ၌လည်း၊ ထိုကိစ္စ အပြည့်အစုံ အောင်မြင်စိမ့်ရန် ကြိုးစား၍ ရွတ်ဖတ်သင့်၏။
Verse 71
अपुत्रो लभते पुत्रमधनो धनवान्भवेत् । व्याधितो मुच्यते रोगाद्बद्धो मुच्येत बंधनात्
သားမရှိသူသည် သားကို ရရှိ၏၊ ဆင်းရဲသူသည် ငွေကြေးပြည့်စုံသူ ဖြစ်လာ၏။ နာမကျန်းသူသည် ရောဂါမှ လွတ်ကင်း၏၊ ချည်နှောင်ခံရသူသည် ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်၏။
Verse 72
जप्यमेतत्प्रयत्नेन सततं मंगलार्थिना । अमंगलानां शमनं हरनारायणप्रियम
မင်္ဂလာကို လိုလားသူသည် ဤမန္တရားကို အစဉ်မပြတ် ကြိုးစား၍ ဂျပ (ရွတ်ဆို) ရမည်။ ၎င်းသည် အမင်္ဂလာတို့ကို သက်သာစေပြီး ဟရ (ရှီဝ) နှင့် နာရာယဏ (ဗိဿနု) တို့၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်၏။