Adhyaya 40

Verse 1

नारद उवाच । ज्ञातिभेदे तु संजाते तस्मिन्मोहेरके पुरे । त्रैविद्यैः किं कृतं ब्रह्मंस्तन्ममाचक्ष्व पृच्छतः

နာရဒက ပြောသည်—“မိုဟေရက မြို့၌ ဆွေမျိုးအုပ်စုများ ခွဲခြားမှု ဖြစ်ပေါ်လာသောအခါ၊ အို ဘြဟ္မာ၊ တြိုင်ဝိဒျ (ဝေဒသိ) တို့က ဘာကို ပြုလုပ်ခဲ့သနည်း။ မေးမြန်းသူ ငါ့အား ပြောကြားပါ။”

Verse 2

ब्रह्मोवाच । स्वस्थाने वाडवाः सर्वे हर्षनिर्भरमानसाः । अग्निहोत्रपरा केऽपि केऽपि यज्ञपरायणाः

ဘြဟ္မာက မိန့်သည်—“ဝါဍဝတို့အားလုံး မိမိတို့၏ သင့်တော်ရာနေရာ၌ တည်ငြိမ်စွာ နေကြပြီး စိတ်နှလုံးမှာ ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြင့် ပြည့်နှက်နေ하였다။ အချို့သည် အဂ္နိဟောတရကို အလေးထား၍၊ အချို့သည် ယဇ္ဉပူဇာများ၌ အပြည့်အဝ မျှော်မှန်းတည်ကြ하였다။”

Verse 3

केऽपि चाग्निसमाधानाः केऽपि स्मार्ता निरंतरम् । पुराणन्यायवेत्तारो वेदवेदांगवादिनः

အချို့သည် ပူဇာအဂ္နိကို တည်ထောင်၍ ထိန်းသိမ်းခြင်း၌ လုပ်ဆောင်ကြပြီး၊ အချို့သည် စမားတ (Smārta) ထုံးတမ်းကို အစဉ်မပြတ် ထိန်းသိမ်းကြ하였다။ သူတို့သည် ပုရာဏနှင့် နျာယကို သိကျွမ်းသူများဖြစ်၍ ဝေဒနှင့် ဝေဒಾಂಗများကို ဟောပြောရှင်းလင်းသူများလည်း ဖြစ်ကြ하였다။

Verse 4

सुखेन स्वान्सदाचारान्कुर्वन्तो ब्रह्मवादिनः । एवं धर्मसमाचारान्कुर्वतां कुशलात्मनाम्

ဘြဟ္မဝါဒင်တို့သည် မိမိတို့၏ စဒာစာရ (ကောင်းမွန်သော အကျင့်အလေ့) ကို အေးချမ်းစွာ ဆောင်ရွက်ကြ하였다။ ထို့ကြောင့် စိတ်ထားကောင်းမွန်သူတို့သည် ဓမ္မ၏ သင့်လျော်သော အကျင့်အထုံးများကို ကျင့်သုံးနေစဉ်…

Verse 5

स्थानाचारान्कुलाचारानधिदेव्याश्च भाषितान् । धर्मशास्त्रस्थितं सर्वं काजेशैरुदितं च यत्

သူတို့သည် နေရာဒေသ၏ အလေ့အထနှင့် မျိုးရိုးအလေ့အထကို လိုက်နာကြပြီး၊ အဓိဒေဝီ၏ မိန့်ကြားချက်များကိုလည်း လက်ခံကြသည်။ ထို့ပြင် ဓမ္မရှာစတြာ၌ တည်ထားသမျှ အရာအားလုံးနှင့် ကာဇေရှ (အာဏာပိုင်) များက ကြေညာသမျှကိုလည်း လိုက်နာကြသည်။

Verse 6

परंपरागतं धर्म मूचुस्ते वाडवोत्तमाः

ထိုသို့ပင် ထူးမြတ်သော ဝာဍဝ များသည် ပရမ္ပရာ (အစဉ်အလာ) ဖြင့် ဆက်ခံလာသော ဓမ္မကို သင်ကြားပို့ချကြသည်။

Verse 7

ब्राह्मणा ऊचुः । उपास्ते यश्च लिखितं रक्तपादैस्तु वाडवाः । ज्ञातिश्रेष्ठः स विज्ञेयो वलिर्देयस्ततः परम्

ဗြာဟ္မဏများက ဆိုသည်– “ဝာဍဝ များက အနီရောင်ခြယ်ထားသော ခြေရာဖြင့် ရေးသားထားသည့် ထိုစာတမ်းကို ပူဇော်သူသည် မျိုးနွယ်အတွင်း အမြင့်မြတ်ဆုံးဟု သိမှတ်ရမည်။ ထို့နောက် ဘလိ (ပူဇော်နိဗ္ဗေဒ/အလှူ) ကို ဆက်လက်ပေးအပ်ရမည်။”

Verse 8

रक्तचंदनं प्रसाध्याथ प्रसिद्धं स्वकुलं तथा । कुंकुमारक्तपादैस्तैर्गंधपुष्पादिचर्चितैः

ထို့နောက် အနီရောင် စန္ဒနကို လိမ်းသုတ်ပြီး၊ သူတို့သည် မိမိတို့၏ မျိုးရိုးကိုလည်း ထင်ရှားစေ하였다—ကుంకုမာ အနီရောင်ဖြင့် ရောင်ပြန်နေသော ခြေရာများအား အနံ့သာ၊ ပန်းများ စသည်တို့ဖြင့် ပူဇော်အလှဆင်ထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 9

संभूय लिखितं तच्च रक्तपादं तदुच्यते । रामस्य लेख्यं ते सर्वे पूजयंतु समाहिताः

အစည်းအဝေးတွင် စုပေါင်းရေးသားထားသည့် ထိုစာတမ်းကို ‘ရက္တပာဒ’ ဟု ခေါ်သည်။ သူတို့အားလုံးသည် စိတ်တည်ငြိမ်၍ အာရုံစိုက်ကာ ရာမ၏ ထိုရေးသားချက်ကို ပူဇော်ကြပါစေ။

Verse 10

रामस्य करमुद्रां च पूजयंतु द्विजाः सदा । येषां दोषाः सदाचारे व्यभिचारादयो यदि

ဒွိဇတို့သည် ရာမ၏ ကရမုဒြာ (လက်မုဒြာတံဆိပ်) ကို အမြဲတမ်း ပူဇော်ကြရမည်။ သို့ရာတွင် သူတို့၏ သဒ္ဓါစရိုက်၌ မတရားလိင်ဆက်ဆံခြင်း စသည့် အပြစ်အနာအဆာများ ရှိလျှင် သင့်တော်သော ပြုပြင်သန့်စင်မှု မရှိဘဲ မဆောင်သင့်။

Verse 11

तेषां दण्डो विधेयस्तु य उक्तो विधिवद्विजैः । चिह्नं न राममुद्राया यावद्दंडं ददाति न

ထိုသို့သောသူတို့အတွက် ပညာရှိဒွိဇတို့က ဝိဓိအတိုင်း ဆိုထားသည့်အတိုင်း ဒဏ်ကို သတ်မှတ်၍ ချမှတ်ရမည်။ ဒဏ်မပေးမချင်း ရာမမုဒြာ၏ အမှတ်တံဆိပ်ကို မဆောင်ရ။

Verse 12

विना दण्डप्रदानेन मुद्राचिह्नं न धार्यते । मुद्राहस्ताश्च विज्ञेया वाडवा नृपसत्तम

ဒဏ်မပေးဘဲ မုဒြာအမှတ်ကို မဆောင်ရ။ လက်ပေါ်တွင် မုဒြာရှိသူတို့ကို ‘ဝာဍဝ’ ဟု သိမှတ်ရမည်၊ အရှင်မင်းမြတ်။

Verse 13

पुत्रे जाते पिता दद्द्याच्छ्रीमात्रे तु बलिं सदा । पलानि विंशतिः सर्प्पिर्गुडः पंचप लानि च

သားမွေးဖွားသည့်အခါ အဖေသည် သီရိမာတೃထံသို့ ဘလိ (ပူဇော်နైవေဒျ) ကို အမြဲတမ်း ဆက်ကပ်ရမည်။ ထိုပူဇော်ပစ္စည်းတွင် ဂီ ၂၀ ပလ နှင့် ဂုဍ (ကြံသကြားခဲ) ၅ ပလ ပါဝင်ရမည်။

Verse 14

कुंकुमादिभिरभ्यर्च्य जातमात्रः सुतस्तदा । षष्ठे च दिवसे राजन्षष्ठीं पूजयते सदा

သားမွေးခါစတွင် ကုင်ကူမ (ကင်္ကူမ) စသည်တို့ဖြင့် (ဒေဝီကို) အရ္ဓနာပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ခြောက်ရက်မြောက်နေ့တွင်၊ မင်းကြီးရေ၊ သဿဌီ ဒေဝီကို အမြဲတမ်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 15

दद्यात्तत्र बलिं साज्यं कुर्याद्धि बलिपंचकम् । पंचप्रस्थान्बलीन्दद्यात्सवस्त्राञ्छ्रीफलैर्युतान्

ထိုနေရာ၌ ဂျီ(နွားနို့ဆီ)နှင့်အတူ ဘလိကို ပူဇော်၍ အမှန်တကယ် ဘလိငါးပါး အစဉ်အလာကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ပရသ္ထ ငါးပမာဏ ဘလိကို အဝတ်အထည်နှင့် မင်္ဂလာသီးဖလများနှင့်တကွ ပူဇော်လှူဒါန်းရမည်။

Verse 16

कुंकुमादिभिरभ्यर्च्य श्रीमात्रे भक्तिपूर्वकम् । वितशाठ्यं न कुर्वीत कुले संततिवृद्धये

ကుంంကుమာ စသည်တို့ဖြင့် သရီမာတೃကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်အာရဓနာပြုရာတွင် ကုန်ကျစရိတ် သို့မဟုတ် ပူဇော်ပစ္စည်း၌ လိမ်လည်မှု မပြုရ; မျိုးရိုးအဆက်အနွယ် တိုးပွားစေရန် ဖြစ်သည်။

Verse 17

तद्धि चार्पयता द्रव्यं वृद्धौ यद्ध्रीणितं पुनः । जन्मनो नंतरं कार्यं जातकर्म यथाविधि

အမှန်တကယ် စည်းစိမ်တိုးတက်ချိန်တွင် ပြန်လည်ရရှိသော ပစ္စည်းကိုပင် ပူဇော်လှူဒါန်းရမည်၊ မတားဆီးမသိုလှောင်ရ။ ထို့ပြင် မွေးဖွားပြီးချင်းပင် စည်းကမ်းအတိုင်း ဇာတကမ္မ (jātakarma) သင်္ကာရကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 18

विप्रानुकीर्तिता याश्च वृत्तिः सापि विभज्यते । प्रथमा लभ्यमाना च वृत्तिर्वै यावती पुनः

ဗြာဟ္မဏများက ဆိုထားသော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း (ဝෘတ္တိ) ကိုလည်း ခွဲဝေသတ်မှတ်ရသည်။ ပထမအပိုင်းမှာ ရရှိသမျှအတိုင်း—ပမာဏမည်မျှဖြစ်စေ—ထိုဝෘတ္တိပင် ဖြစ်သည်။

Verse 19

तस्या वृत्तेरर्द्धभागो गोत्रदेव्यै तु कल्प्यताम् । द्विगुणं वणिजा चैव पुत्रं जाते भवेदिति

ထိုဝෘတ္တိ၏ တစ်ဝက်ကို မျိုးရိုးကာကွယ်သည့် ဂိုတြဒေဝီ (gotradevī) အတွက် သတ်မှတ်ပေးရမည်။ ကုန်သည်အတွက်မူ နှစ်ဆ သတ်မှတ်ထားသဖြင့် သားပေါက်ခြင်းဟူသော မင်္ဂလာဖလ ရရှိစေသည်။

Verse 20

मांडलीयाश्च ये शूद्रास्तेषामर्ककरं त्विदम् । अडालजानां त्रिगुणं गोभुजानां चतुर्गुणम्

မဏ္ဍလီယ ဟုခေါ်သော သုဒ္ဒရတို့အတွက် ဤသည်မှာ ‘အရ္ကကရ’ ဟုသတ်မှတ်ထားသော အခွန်ဖြစ်သည်။ အဍာလဇာတို့အတွက် သုံးဆ၊ ဂိုဘုဇာတို့အတွက် လေးဆ ဖြစ်သည်။

Verse 21

इत्येतत्कथितं सर्वमन्यच्च शूद्रजातिषु । यस्य दोषस्तु हत्यायाः समुद्भूतो विधेर्वशात्

ဤသို့ သုဒ္ဒရအမျိုးအစားများနှင့်ပတ်သက်သော အခြားအရာများပါ အားလုံးကို ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။ ယခုတော့ သတ်ဖြတ်မှု၏ အပြစ်အနာတရသည် သတ်မှတ်ထားသော စည်းကမ်း၏ အာဏာကြောင့် မည်သူ၌မဆို ပေါ်ပေါက်လာလျှင်—

Verse 22

दण्डस्तु विधिवत्तस्य कर्त्तव्यो वेदशास्त्रिभिः । अन्यायो न्यायवादी स्यान्निर्द्दोषे दोषदायकः

သူ၏ဒဏ်ကို ဝေဒနှင့် သာස්တရကို ကျွမ်းကျင်သော ပညာရှိတို့က စည်းကမ်းအတိုင်း ချမှတ်ရမည်။ မဟုတ်လျှင် မတရားမှုသည် တရားမျှတမှုအဖြစ် မျက်နှာဖုံးတပ်လာသည်—အပြစ်မရှိသူအပေါ် အပြစ်တင်သောအခါ။

Verse 23

पंक्तिभेदस्य कर्ता च गोसहस्रवधः स्मृतः । वृत्तिभागविभजनं तथा न्यायविचारणम् । श्रीरामदूतकस्याग्रे कर्त्तव्यमिति निश्चयः

ပန်ကတိ (အတူစားသောက်တန်း) ကို ခွဲခြားဖောက်ဖျက်သူသည် နွားတစ်ထောင်သတ်သူနှင့် တူသည်ဟု မှတ်သားထားသည်။ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းနှင့် အစုအဝေးခွဲဝေခြင်း၊ ထို့အတူ တရားမျှတမှုကို စိစစ်ဆုံးဖြတ်ခြင်းတို့ကိုလည်း—သီရိရာမ၏ သံတမန် ဟနုမာန်၏ ရှေ့တော်၌ ပြုလုပ်ရမည်ဟု အတည်ပြုထားသည်။

Verse 24

तस्य पूजां प्रकुर्वीत तदा कालेऽथवा सदा । तैलेन लेपयेत्तस्य देहे वै विघ्नशांतये

သင့်လျော်သောအချိန်၌ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် အမြဲတမ်းဖြစ်စေ၊ သူ၏ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ အတားအဆီးများ ငြိမ်းချမ်းစေရန် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာကို ဆီဖြင့် လိမ်းပေးသင့်သည်။

Verse 25

धूपं दीपं फलं दद्यात्पुष्पैर्नानाविधैः किल । पूजितो हनुमानेव ददाति तस्य वांछितम्

နံ့သာမီးခိုး၊ မီးတိုင်၊ သစ်သီးနှင့် ပန်းမျိုးစုံကို ပူဇော်အပ်၏။ ပူဇော်ခံရသော ဟနုမာန်ဘုရားတော်တစ်ပါးတည်းက ပူဇော်သူ၏ ဆန္ဒတော်ကို ပေးသနားတော်မူ၏။

Verse 26

प्रतिपुत्रं तु तस्याग्रे कुर्यान्नान्यत्र कुत्रचित् । श्रीमाताबकुलस्वामिभागधेयं तु पूर्वतः

သားတစ်ယောက်ချင်းစီအတွက် ထိုကိစ္စကို သူ၏ရှေ့မှောက်၌သာ ဆောင်ရွက်ရမည်၊ အခြားနေရာမဟုတ်။ ထို့ပြင် အရင်ဆုံး သရီမာတာ ဘကူလ စွာမီ၏ ထိုက်သင့်သော အစိတ်အပိုင်းကို ကြိုတင်ခွဲထားရမည်။

Verse 27

पश्चात्प्रतिग्रहं विप्रैः कर्त्तव्यमिति निश्चितम् । समागमेषु विप्राणां न्यायान्यायविनिर्णये

ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏတို့၏ ပရတိဂ္ရဟ (လှူဒါန်းခံယူခြင်း) ကို သင့်လျော်သည်ဟု သတ်မှတ်ထားသည်—ဗြာဟ္မဏများ စုဝေးရာတွင် တရားနှင့် မတရားကို ဆုံးဖြတ်သည့်အခါ။

Verse 28

निर्णयं हृदये धृत्वा तत्रस्थं श्रावयेद्द्विजान् । केवलं धर्मबुद्ध्या च पक्षपातं विवर्जयेत्

ဆုံးဖြတ်ချက်ကို နှလုံးသား၌ ခိုင်မြဲစွာ ထားပြီး ထိုနေရာရှိ ဒွိဇများအား ကြားသိစေရာသည်။ ထို့ပြင် ဓမ္မဘုဒ္ဓိတစ်ခုတည်းဖြင့် ဘက်လိုက်မှုကို ပယ်ဖျက်ရမည်။

Verse 29

सर्वेषां संमतं कार्यं तद्ध्यविकृतमेव च । आकारितस्ततो विप्रः सभायां भयमेति चेत्

အားလုံး၏ သဘောတူညီချက်ဖြစ်သော အရာကိုသာ ဆောင်ရွက်ရမည်၊ ထိုအရာသည် အညစ်အကြေးမကပ်ဘဲ သန့်ရှင်းတည်တံ့သည်။ သို့သော် ခေါ်ယူထားသော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးက စည်းဝေးခန်း၌ ကြောက်ရွံ့လာလျှင်—

Verse 30

न तस्य वाक्यं श्रोतव्यं निर्णीतार्थनिवारणे । यस्य वर्जस्तु क्रियते मिलित्वा सर्व वाडवैः

အသင်းအဖွဲ့အားလုံး စုပေါင်း၍ ပယ်ဖျက်ထားသောသူက အမှန်တကယ် ဆုံးဖြတ်ပြီးသား အရေးကို ပြန်လှန်ဖျက်လိုလျှင်၊ ထိုသူ၏ စကားကို မနာယူသင့်။

Verse 31

खानपानादिकं सर्वं कार्यं तेन विवर्जयेत् । तस्य कन्या न दातव्या तत्संसर्गी च तादृशः

သူနှင့် အစားအသောက်၊ သောက်ရေ စသည့် ဆက်ဆံရေးအားလုံးကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ သမီးကိုလည်း သူ့ထံ မပေးရ၊ သူနှင့်ပေါင်းသင်းသော အမျိုးတူသူထံလည်း မပေးရ။

Verse 32

ततो दंडं प्रकुर्वीत सर्वैरेव द्विजोत्तमैः । भोजनं कन्यकादानमिति दाशरथेर्मतम्

ထို့နောက် ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့အားလုံး စုပေါင်း၍ စည်းကမ်းအတိုင်း ဒဏ်ခတ်စီရင်ကြစေ။ အစာပေးခြင်းနှင့် ကနျာဒါန (သမီးပေးမင်္ဂလာ) အကြောင်းမှာ ဒါရှရထီ၏ အမြင်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 33

यत्किंचित्कुरुते पापं लब्धुं स्थलमथापि वा । शुष्कार्द्रं वसते चान्ने तस्मादन्नं परि त्यजेत्

မည်သူမဆို အရာထူး သို့မဟုတ် နေရာရရန်အတွက်ပင် ပ罪တစ်စုံတစ်ရာ ပြုလုပ်ပြီး၊ ခြောက်သွေ့သော်လည်း စိုစွတ်သော်လည်း အစာပေါ်တွင် ဆက်လက်နေထိုင်လျှင်၊ ထိုသူထံမှ အစာကို လုံးဝရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 34

कुर्वंस्तत्पापभागी स्यात्तस्य दंडो यथाविधि । न्यायं न पश्यते यस्तु शक्तौ सत्यां सदा यतः

ထိုအပြစ်ကို ထောက်ပံ့သူသည်လည်း အပြစ်အစုအဝေးကို မျှဝေခံရသူ ဖြစ်လာသည်။ ထိုသူအတွက်လည်း စည်းကမ်းအတိုင်း ဒဏ်ရှိသည်။ အင်အားရှိလျက်နှင့် တရားမျှတမှုကို မထိန်းသိမ်းသူသည် အမြဲတမ်း အပြစ်တင်ခံရသူ ဖြစ်၏။

Verse 35

पापभागी स विज्ञेय इति सत्यं न संशयः । उत्कोचं यस्तु गृह्णाति पापिनां दुष्टकर्मिणाम् । सकलं च भवेत्तस्य पापं नैवात्र सशयः

သူသည် အပြစ်၏ အစိတ်အပိုင်းကို မျှဝေသူဟု သိမှတ်ရမည်—ဤသည်မှာ အမှန်တရားဖြစ်၍ သံသယမရှိ။ အပြစ်ရှိသူ၊ မကောင်းသောကမ္မပြုသူတို့ထံမှ လာဘ်ယူသူအပေါ်၌ ထိုအပြစ်အားလုံးတစ်စုတစ်စည်း ကျရောက်သည်; ဤတွင်လည်း သံသယမရှိ။

Verse 36

तस्यान्नं गृह्यते नैव कन्यापि न कदाचन । हितमाचरते यस्तु पुत्राणामपि वै नरः

သူ၏ အစာကို မည်သည့်အခါမျှ မယူရ၊ သမီးကိုလည်း မည်သည့်အခါမျှ မပေးရ။ သို့သော် မိမိသားများ၏ အကျိုးစီးပွားအမှန်အတွက်ပင် လုပ်ဆောင်တတ်သော ယောကျ်ားသည် ဤစည်းကမ်းတို့ကို လိုက်နာရမည်။

Verse 37

स एतान्नियमान्सर्वान्पालयेन्नात्र संशयः । एवं पत्रं लिखित्वा तु वाडवास्ते प्रह र्षिताः

သူသည် ဤစည်းကမ်းအားလုံးကို ထိန်းသိမ်းလိုက်နာရမည်—သံသယမရှိ။ ထိုသို့ စာတမ်းကို ရေးသားပြီးနောက် ဝာဍဝာတို့သည် ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်ကြ၏။

Verse 38

प्राप्ते कलियुगे घोरे यथा पापं न कुर्वते । इति ज्ञात्वा तु सर्वे ते न्यायधर्मं प्रचक्रिरे

ကြောက်မက်ဖွယ် ကလိယုဂ ရောက်လာသောအခါ လူတို့ မည်သို့ အပြစ်မပြုနိုင်ရန် ရှောင်ကြဉ်နိုင်မည်ကို သိမြင်ပြီးနောက် သူတို့အားလုံးသည် တရားမျှတမှု၏ ဓမ္မကို တည်ထောင်ကြ၏။

Verse 39

व्यास उवाच । कलौ प्राप्ते द्विजाः सर्वे स्थानभ्रष्टा यतस्ततः । पक्षमुत्कलं ग्रहीष्यंति तथा स्युः पक्षपातिनः

ဗျာသ မိန့်တော်မူသည်– ကလိယုဂ ရောက်လာသောအခါ ဒွိဇတို့အားလုံးသည် မိမိတို့၏ သင့်တော်သော အနေအထားမှ လွဲချော်ကာ နေရာနေရာသို့ ပြန့်ကျဲသွားမည်။ ထို့နောက် အဖွဲ့အဖက်ကို ကိုင်စွဲကြ၍ ထိုကြောင့်ပင် ဘက်လိုက်အယူရှိသူများ ဖြစ်လာမည်။

Verse 40

भोक्ष्यंते म्लेच्छकग्रामान्कोलाविध्वंसिभिः किल । वेदभ्रष्टाश्च ते विप्रा भविष्यंति कलौ युगे

ကလိယုဂ၌ ကိုလာတို့ကို ဖျက်ဆီးသူများသည် မလေစ္ဆတို့၏ ရွာများကို အမှန်တကယ် သိမ်းယူစားသုံးကြလိမ့်မည်။ ထိုမှောင်မိုက်သောခေတ်တွင် ဗြာဟ္မဏတို့သည် ဝေဒမှ လွဲချော်၍ ကျဆုံးကြလိမ့်မည်။

Verse 42

यस्मिन्गोत्रे समुत्पन्ना वाडवा ये महाबलाः

အလွန်အင်အားကြီးသော ဝာဍဝတို့သည် မည်သည့် ဂိုတြ (မျိုးရိုး) မှ မွေးဖွားလာခဲ့သနည်း။

Verse 43

व्यास उवाच ज्ञायते गोत्रसंज्ञाऽथ केचिच्चैव पराक्रमैः । यस्ययस्य च यत्कर्म तस्य तस्यावटंककः

ဗျာသ မိန့်တော်မူသည်– ဂိုတြအမည်ကို သိနိုင်သည်၊ အချို့မှာ မိမိတို့၏ ရဲရင့်သတ္တိကြောင့်ပင် ထင်ရှားကြသည်။ တစ်ဦးချင်းစီ ပြုလုပ်သည့် ကర్మအတိုင်း ထိုကर्मပင် သူ၏ အမှတ်အသား (အဝဋံကက) ဖြစ်သည်။

Verse 44

अवटंकैर्हि ज्ञायंते नान्यथा ज्ञायते क्वचित् । गोत्रैश्च प्रवरैश्चैव अवटंकैर्नृपात्मज

ဤအမှတ်အသားများ (အဝဋံကက) ဖြင့်သာ သူတို့ကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သည်၊ အခြားနည်းဖြင့် မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မသိနိုင်။ ဂိုတြနှင့် ပရဝရတို့ဖြင့်လည်း—ဤအမှတ်အသားများကြောင့်ပင်၊ အို မင်းသား။

Verse 47

व्यास उवाच । ज्ञायंते यत्रयत्रस्था माध्यंदिनीया महाबलाः । कौथमीं च समाश्रित्य केचिद्विप्रा गुणान्विताः

ဗျာသ မိန့်တော်မူသည်– အင်အားကြီးသော မာဓျံဒိနတို့သည် မည်သည့်နေရာတွင် နေထိုင်နေပါစေ ထိုနေရာတိုင်း၌ သိမြင်ခွဲခြားနိုင်သည်။ ထို့ပြင် ကောထုမီ သာသနာပညာအစဉ်ကို အားကိုး၍လည်း ဂုဏ်သတ္တိပြည့်ဝသော ဗြာဟ္မဏအချို့ ရှိသည်။

Verse 48

ऋगथर्वणजा शाखा नष्टा सा च महामते । एवं वै वर्तमानास्ते वाडवा धर्मसंभवाः

အို မဟာမတေ၊ ရိဂ်နှင့် အထရဗန်မှ ပေါက်ဖွားသော သာခါသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။ ထို့ကြောင့် ဓမ္မမှ မွေးဖွားသော ဝါဍဝတို့သည် ဤသဘောအတိုင်း ဆက်လက်တည်ရှိနေကြသည်။

Verse 49

धर्मारण्ये महाभागाः पुत्रपौत्रान्विताऽभवन् । शूद्राः सर्वे महाभागाः पुत्रपौत्र समावृताः

ဓမ္မာရဏ္ယ၌ ထိုကံကောင်းသူတို့သည် သားမြေးနှင့်အတူ အခြေချတည်မြဲလာကြသည်။ သူတို့အားလုံး—ရှူဒြ—လည်း ကံကောင်းသူများဖြစ်၍ သားမြေးတို့ဖြင့် ဝန်းရံနေကြသည်။

Verse 50

धर्मारण्ये महातीर्थे सर्वे ते द्विजसेवकाः । अभवन्रामभक्ताश्च रामाज्ञां पालयंति च

ဓမ္မာရဏ္ယ မဟာတီရ္ထ၌ သူတို့အားလုံးသည် ဒွိဇတို့၏ အမှုထမ်းဖြစ်လာကြသည်။ ရာမဘုရားကို ဘက္တိပြုသူများဖြစ်၍ ရာမ၏ အမိန့်ကိုလည်း စောင့်ထိန်းကြသည်။

Verse 51

आज्ञामत्याऽदरेणेह हनूमंतश्च वीर्यवान् । पालयेत्सोऽपि चेदानीं सुप्राप्ते वै कलौ युगे

ဤနေရာ၌ ယုံကြည်သဘောတူမှုနှင့် လေးစားမှုဖြင့် အမိန့်ကို လက်ခံကာ၊ အင်အားကြီး ဟနုမာန်တောင် ထိုအမိန့်ကို စောင့်ထိန်းမည်—ယခုလည်း ကလိယုဂ ပြည့်စုံစွာ ရောက်လာသောအခါ ထိုနည်းတူပင်။

Verse 52

अदृष्टरूपी हनुमांस्तत्र भ्रमति नित्यशः । त्रैविद्या वाडवा यत्र चातुर्विद्यास्तथैव च

ထိုနေရာ၌ မမြင်ရသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိ ဟနုမာန်သည် အမြဲတမ်း လှည့်လည်သွားလာနေသည်။ ထိုနေရာတွင် ဝါဍဝတို့သည် သုံးဗေဒပညာ (တြဲဝိဒျာ) ကို ကျွမ်းကျင်ကြပြီး၊ အချို့သည် လေးဗေဒပညာ (ချာတုဝိဒျာ) ကိုလည်း ကျွမ်းကျင်ကြသည်။

Verse 53

सभायामुपविष्टा येऽन्यायात्पापं प्रकुर्वते । जयो हि न्यायकर्तॄणामजयोऽन्यायकारिणाम्

အစည်းအဝေး၌ ထိုင်နေပြီး မတရားမှုကြောင့် အပြစ်ကို ပြုသူတို့—အောင်မြင်ခြင်းသည် တရားဓမ္မကို ဆောင်ရွက်သူတို့၏ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပြီး၊ ရှုံးနိမ့်ခြင်းသည် မတရားပြုသူတို့၏ ဖြစ်သည်။

Verse 54

सापराधे यस्तु पुत्रे ताते भ्रातरि चापि वा । पक्षपातं प्रकुर्वीत तस्य कुप्यति वायुजः

အပြစ်ရှိသော သား၊ ဖခင် သို့မဟုတ် ညီအစ်ကိုကို မျက်နှာလိုက်ကာ ဘက်လိုက်သူရှိလျှင်—လေဘုရား၏ သားတော် ဟနုမာန်သည် ထိုသူကို မနှစ်သက်၍ က怒တတ်သည်။

Verse 55

कुपितो हनुमानेष धननाशं करोति वै । पुत्रनाशं करोत्येव धामनाशं तथैव च

ဤဟနုမာန် က怒သော် အမှန်တကယ် ငွေကြေးပျက်စီးစေတတ်သည်; သားသမီးဆုံးရှုံးစေတတ်ပြီး အိမ်အိုးအိမ်ခြံလည်း ပျက်စီးစေတတ်သည်။

Verse 56

सेवार्थं निर्मितः शूद्रो न विप्रान्परिषेवते । वृत्तिं वा न ददात्येव हनुमांस्तस्य कुप्यति

ဝန်ဆောင်ရန်အတွက် ဖန်ဆင်းထားသော ရှုဒ္ဒရသည် ဗြာဟ္မဏတို့ကို မပြုစုမစောင့်ရှောက်၊ သို့မဟုတ် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအထောက်အပံ့ မပေးလျှင်—ဟနုမာန်သည် ထိုသူကို မနှစ်သက်၍ က怒တတ်သည်။

Verse 57

अर्थनाशं पुत्रनाशं स्थाननाशं महा भयम् । कुरुते वायुपुत्रो हि रामवाक्यमनुस्मरन्

ရာမ၏ အမိန့်တော်ကို အမြဲမှတ်မိလျက် လေဘုရား၏ သားတော်သည် ငွေကြေးဆုံးရှုံးမှု၊ သားသမီးဆုံးရှုံးမှု၊ အဆင့်အတန်းဆုံးရှုံးမှုနှင့် ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြစ်စေတတ်သည်။

Verse 58

यत्र कुत्र स्थिता विप्राः शूद्रा वा नृपसत्तम । न निर्द्धना भवेयुस्ते प्रसादाद्राघवस्य च

အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ဘရာဟ္မဏများ သို့မဟုတ် ရှုဒ္ဒရများ မည်သည့်နေရာ၌ နေထိုင်ကြပါစေ၊ ရာဃဝ (သီရိရာမ) ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ဆင်းရဲဒုက္ခ မဖြစ်ကြပါစေ။

Verse 59

यो मूढश्चाप्यधर्मात्मा पापपाषंडमाश्रितः । निजान्विप्रान्परित्यज्य परज्ञातींश्च मन्यते

မိုက်မဲ၍ အဓမ္မစိတ်ရှိသူက အပြစ်ရှိသော ပာခဏ္ဍကို အားကိုးလျက်၊ မိမိ၏ ဘရာဟ္မဏများကို စွန့်ပစ်ပြီး အပြင်လူများကို မိမိဆွေမျိုးဟု ထင်မှတ်တတ်သည်။

Verse 60

तस्य पूर्वकृतं पुण्यं भस्मीभवति नान्यथा । अन्येषां दीयते दानं स्वल्पं वा यदि वा बहु

သူ၏ ယခင်က စုဆောင်းခဲ့သော ကုသိုလ်အားလုံးသည် မလွဲမသွေ ပြာဖြစ်သွားသည်—အခြားအကျိုးမရှိ။ သူပေးသော ဒါနသည် နည်းသော်လည်းကောင်း များသော်လည်းကောင်း အခြားသူတို့အတွက်ဟုသာ ရေတွက်ခံရသည်။

Verse 61

यथा भवति वै पूर्वं ब्रह्मविष्णुशिवैः कृतम् । तस्य देवा न गृह्णंति हृव्यं कव्यं च पूर्वजाः

ရှေးက ဘြဟ္မာ၊ ဝိෂ္ဏု၊ ရှိဝ တို့က သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့၊ ဒေဝတော်များသည် သူ၏ ဟဗျ (havya) ကို မခံယူကြ၊ ဘိုးဘွားပိတရတို့လည်း သူ၏ ကဗျ (kavya) ကို မခံယူကြ။

Verse 62

वंचयित्वा निजान्विप्रानन्येभ्यः प्रददेत्तु यः । तस्य जन्मार्जितं पुण्यं भस्मीभवति तत्क्षणात्

မိမိ၏ ဘရာဟ္မဏများကို လှည့်ဖြားပြီး အခြားသူများထံ ဒါနပေးသူ၏ ဘဝတစ်လျှောက် ရရှိထားသော ကုသိုလ်သည် ထိုခဏချင်း ပြာဖြစ်သွားသည်။

Verse 63

ब्रह्मविष्णुशिवैश्चैव पूजिता ये द्विजोत्तमाः ते । षां ये विमुखाः शूद्रा रौरवे निवसंति ते

ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿနု၊ ရှိဝ တို့ကတောင် ပူဇော်ခံရသော ဒွိဇအထက်မြတ်တို့ကို မျက်နှာလွှဲ၍ ရန်လိုသော ရှုဒ္ဒရတို့သည် “ရောရဝ” ဟူသော နရက၌ နေထိုင်ကြ၏။

Verse 64

यो लौल्याच्च कुलाचारं गोत्राचारं प्रलोपयेत् । स्वाचारं यो न कुर्वीत कदाचिद्वै विमोहितः

လောဘကြောင့် မိသားစုအကျင့် (ကူလာချာရ) နှင့် မျိုးရိုးအကျင့် (ဂိုတ်ရချာရ) ကို ဖျက်ဆီးသူ၊ ထို့ပြင် မောဟကြောင့် မိမိ၏ သင့်လျော်သော ဓမ္မအကျင့်ကို မလိုက်နာသူသည် ပျက်စီးရာသို့ ကျရောက်၏။

Verse 65

सर्वनाशो भवेत्तस्य भस्मीभवति तत्क्षणात् । तस्मात्सर्वः कुलाचारः स्थानाचारस्तथैव च

ထိုသို့သောသူအတွက် အကုန်အစင်ပျက်စီးခြင်း ဖြစ်ပေါ်၍ ထိုခဏတည်းက မီးလောင်ပြာဖြစ်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။ ထို့ကြောင့် မိသားစုအကျင့်နှင့် နေရာဒေသအလိုက် သင့်လျော်သော အကျင့်ကို မဖြုတ်မလွှတ် ထိန်းသိမ်းရမည်။

Verse 66

गोत्राचारः पालनीयो यथावित्तानुसारतः । एवं ते कथितं राजन्धर्मारण्यं पुरातनम्

မျိုးရိုးအကျင့် (ဂိုတ်ရချာရ) ကို မိမိ၏ ငွေကြေးအင်အားနှင့် ကိုက်ညီသလို ထိန်းသိမ်းရမည်။ ဤသို့ဖြင့် အို မင်းကြီး၊ ရှေးဟောင်း “ဓမ္မာရဏ္ယ” ကို သင်အား ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။

Verse 67

स्थापितं देवदेवैश्च ब्रह्मविष्णुशिवादिभिः । धर्मारण्यं कृतयुगे त्रेतायां सत्यमंदिरम् । द्वापरे वेदभवनं कालौ मोहेरकं स्मृतम्

ဒေဝတို့၏ ဒေဝများဖြစ်သော ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿနု၊ ရှိဝ စသောသူတို့က စတင်တည်ထောင်ခဲ့သော ဤနေရာကို ကృతယုဂ၌ “ဓမ္မာရဏ္ယ” ဟု ခေါ်၍၊ တ్రေတာယုဂ၌ “သတ္တျမန်ဒီရ” ဟု၊ ဒွာပရယုဂ၌ “ဝေဒဘဝန” ဟု၊ ကလိယုဂ၌ “မိုဟေရက” ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 68

ब्रह्मोवाच । य इदं शृणुयात्पुत्र श्रद्धया परया युतः । धर्मारण्यस्य माहात्म्यं सर्वकिल्बिषनाशनम्

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်– သားရေ၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော သဒ္ဓါဖြင့် ဓမ္မာရဏ္ယ၏ မဟာတ္မိယကို နားထောင်သူသည် အပြစ်အညစ်အကြေးအားလုံးကို ဖျက်ဆီးကာ သန့်စင်မှုကို ရရှိစေသည်။

Verse 69

मनोवाक्कायजनितं पातकं त्रिविधं च यत् । तत्सर्वं नाशमायाति श्रवणात्कीर्तनात्सुकृत्

စိတ်၊ စကား၊ ကိုယ်ကာယမှ ဖြစ်ပေါ်သော သုံးမျိုးသော အပြစ်တို့သည် ဤမဟာတ္မိယကို နားထောင်ခြင်းနှင့် ကီရတန (ရွတ်ဆိုချီးမွမ်း) ခြင်းကြောင့် အကုန်လုံး ပျက်စီးသွားပြီး ကုသိုလ် (သုကရိတ်) အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

Verse 70

धन्यं यशस्यमायुष्यं सुखसंतानदायकम् । माहात्म्यं शृणुयाद्वत्स सर्वसौख्याप्तये नरः

ဤမဟာတ္မိယသည် မင်္ဂလာရှိ၍ ဂုဏ်သတင်းပေးကာ အသက်ရှည်စေပြီး ပျော်ရွှင်သော သားသမီးဆက်ဆံရေးကို ပေးတတ်သည်။ သားရေ၊ လူသည် အမျိုးမျိုးသော ချမ်းသာသုခအားလုံး ရရန် ဤကို နားထောင်သင့်သည်။

Verse 71

सर्वतीर्थेषु यत्पुण्यं सर्वक्षेत्रेषु यत्फलम् । तत्फलं समवाप्नोति धर्मारण्यस्य सेवनात्

တီရ္ထများအားလုံးတွင် ရှိသော ကုသိုလ်နှင့် က္ෂೇತ್ರများအားလုံးတွင် ရှိသော အကျိုးफल—ထိုအကျိုးफलတည်းကိုပင် ဓမ္မာရဏ္ယကို စေဝာ (ဖူးမြော်ပူဇော်၍ သွားရောက်ဝတ်ပြု) ခြင်းဖြင့် ရရှိနိုင်သည်။

Verse 72

नारद उवाच । धर्मारण्यस्य माहात्म्यं यच्छ्रुतं त्वन्मुखांबुजात् । धर्मवाप्यां यत्र धर्म्मस्तपस्तेपे सुदुष्कुरम्

နာရဒမိန့်ဆိုသည်– သင်၏ ကြာပန်းကဲ့သို့သော မျက်နှာတော်မှ ကျွန်ုပ်ကြားနာရသော ဓမ္မာရဏ္ယ၏ မဟာတ္မိယအကြောင်း—ထိုနေရာ၊ ဓမ္မဝါပီ၌ ဓမ္မသည် အလွန်ခက်ခဲသော တပဿာကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။

Verse 73

तस्य क्षेत्रस्य महिमा मया त्वत्तोऽवधारितः । स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामि धर्मारण्यदिदृक्षया

သင်ထံမှ ထိုသန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ၏ မဟိမကို ကျွန်ုပ် နားလည်သိရှိခဲ့ပါသည်။ သင်၌ မင်္ဂလာအကျိုးရှိပါစေ; ဓမ္မာရဏ္ယကို မြင်တွေ့လိုသော ဆန္ဒဖြင့် ယခု ကျွန်ုပ် ထွက်ခွာပါမည်။

Verse 74

तत्र वाक्यजलौघेन पावितोऽहं चतुर्मुख

အဲဒီနေရာ၌၊ မျက်နှာလေးပါးရှင် (စတုရ္မုခ) အရှင်၊ သင်၏ ဝါစကာရေစီးကြောင်းကြီးကြောင့် ကျွန်ုပ် သန့်စင်ပူဇော်ခံရပါသည်။

Verse 75

व्यास उवाच । इदमाख्यानकं सर्वं कथितं पांडुनंदन । यच्छ्रुत्वा गोसहस्रस्य फलं प्राप्नोति मानवः

ဗျာသ မဟာရိရှီက မိန့်ကြားသည်– “ပাণ্ডု၏ သားတော်၊ ဤသန့်ရှင်းသော အာখ্যာန်အားလုံးကို ငါ ပြောပြီးပြီ။ ဤကို နားထောင်သူသည် နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းသကဲ့သို့ ပုဏ္ဏာရသကို ရရှိမည်။”

Verse 76

अपुत्रो लभते पुत्रान्निर्द्धनो धनवान्भवेत् । रोगी रोगात्प्रमुच्येत बद्धो मुच्येत बंधनात्

သားမရှိသူသည် သားရရှိမည်၊ ဆင်းရဲသူသည် ငွေကြေးပြည့်စုံလာမည်။ နာမကျန်းသူသည် ရောဂါမှ လွတ်မြောက်မည်၊ ချည်နှောင်ခံရသူသည် ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်ကင်းမည်။

Verse 77

विद्यार्थी लभते विद्यामुत्तमां कर्मसाधनाम् । तीर्थयात्राफलं तस्य कोटिकन्याफलं लभेत्

ပညာကို ရှာဖွေသူသည် ကောင်းမြတ်သော ရည်မှန်းချက်များကို ပြည့်စုံစေသော အထွတ်အထိပ်ပညာကို ရရှိမည်။ သူသည် တီရ္ထယာတရာ၏ အကျိုးကိုလည်း ရရှိပြီး၊ ‘ကိုဋိ-ကညာ’ ဟု ဆိုသော ပုဏ္ဏာရသကိုပါ ရရှိမည်။

Verse 78

यः श्रृणोति नरो भक्त्या नारी वाथ नरोत्तम । निरयं नैव पश्यंति एकोत्तरशतैः सह

အို လူမြတ်! ယောက်ျားဖြစ်စေ မိန်းမဖြစ်စေ ဘက္တိဖြင့် နားထောင်သူသည် မိမိ၏ ဆွေမျိုး ၁၀၁ ယောက်နှင့်အတူ နရကကို မမြင်ရ။

Verse 79

शुभे देशे निवेश्याथ क्षौमवस्त्रादिभिस्तथा । पुराणपुस्तकं राजन्प्रयतः शिष्टसंमतः

အို မင်းကြီး! ပုရာဏကျမ်းစာအုပ်ကို မင်္ဂလာရှိသောနေရာတွင် ထားပြီး လီနင်အဝတ် (ခ္ရှောမ) စသည်တို့ဖြင့် အလှဆင်ကာ သန့်ရှင်းမှုနှင့် ပညာရှိတို့လက်ခံသည့် အကျင့်အတိုင်း ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 80

अर्चयेच्च यथा न्यायं गंधमाल्यैः पृथक्पृथक् । समाप्तौ नृप ग्रंथस्य वाचकस्यानुपूजनम्

ထို့နောက် နည်းတကျ အနံ့သာနှင့် ပန်းကုံးတို့ကို သီးသန့်သီးသန့် ပူဇော်၍ ကိုးကွယ်ရမည်။ အို မင်းကြီး! ကျမ်းပြီးဆုံးသော် စာဖတ်သူ/ဟောပြောသူကိုလည်း သင့်တော်စွာ ဂုဏ်ပြုရမည်။

Verse 81

दानादिभिर्यथान्यायं संपूर्णफलहेतवे । मुद्रिकां कुंडले चैव ब्रह्मसूत्रं हिरण्मयम्

ပြည့်စုံသော အကျိုးဖလ ရရန်အတွက် သင့်တော်သလို ဒါန စသည်တို့ကို ပေးလှူရမည်—ဥပမာ လက်စွပ်၊ နားကပ် (ကွန်ဒလ) နှင့် ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်သော ဘြဟ္မসূတ্ৰ (ယဇ္ဉိုပဝီတ)။

Verse 82

वस्त्राणि च विचित्राणि गंधमाल्यानुलेपनैः । देववत्पूजनं कृत्वा गां च दद्यात्पयस्विनीम्

အဝတ်အစားအမျိုးမျိုး၊ အနံ့သာ၊ ပန်းကုံးနှင့် လိမ်းသုတ်ပစ္စည်းတို့ကို ပူဇော်ကာ; ဒေဝတားကို ပူဇော်သကဲ့သို့ ကိုးကွယ်ပြီးနောက် နို့ပေးသော နွားတစ်ကောင်ကိုလည်း ဒါနပေးရမည်။

Verse 83

एवं विधानतः श्रुत्वा धर्मारण्यकथानकम् । धर्मारण्यनिवासस्य फलमाप्नोत्यसंशयम्

ဤသို့ သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ဓမ္မာရဏ္ယ၏ သန့်ရှင်းသော ကထာကို နားထောင်ပြီးလျှင်၊ ဓမ္မာရဏ္ယ၌ နေထိုင်ခြင်း၏ ဝိညာဉ်ရေး အကျိုးဖလကို မသံသယဘဲ ရရှိသည်။