शुक्रनिग्रहः — The Seizure/Neutralization of Śukra (Kāvya) and the Daityas’ Despondency

Verse 1

व्यास उवाच । शुक्रे निगीर्णे रुद्रेण किमकार्षुश्च दानवाः । अंधकेशा महावीरा वद तत्त्वं महामुने

ဗျာသက ပြောသည်—“ရုဒြာက သုကြာကို မျိုသွားသောအခါ ဒာနဝတို့သည် ထိုနောက် ဘာလုပ်ကြသနည်း။ ဆံပင်မည်း၍ မဟာဗီရတို့ဖြစ်သော သူတို့အကြောင်းကို အမှန်တရားအတိုင်း ပြောပြပါ၊ မဟာမုနိရေ။”

Verse 2

सनत्कुमार उवाच । काव्ये निगीर्णे गिरिजेश्वरेण दैत्या जयाशारहिता बभूवुः । हस्तैर्विमुक्ता इव वारणेन्द्राः शृंगैर्विहीना इव गोवृषाश्च

သနတ်ကုမာရက ပြောသည်။ ကာဗျာ (ရှုကရာချာရျ) ကို ဂိရိဇေရှ္ဝရ (ဂိရိဇာ၏ အရှင် သီဝ) က မျိုသွားသောအခါ ဒိုင်တျာတို့သည် အောင်ပွဲအပေါ် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့သွားကြ၏—နှာခေါင်းတံမဲ့ ဆင်မင်းများကဲ့သို့၊ ချိုမဲ့ နွားနှင့် နွားထီးများကဲ့သို့။

Verse 3

शिरो विहीना इव देवसंघा द्विजा यथा चाध्ययनेन हीनाः । निरुद्यमास्सत्त्वगणा यथा वै यथोद्यमा भाग्यविवर्जिताश्च

နတ်ဘုရားအစုအဝေးတို့သည် ခေါင်းမဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်ကြ၏။ ဝေဒပညာသင်ယူမှုကင်းသော ဒွိဇတို့ကဲ့သို့၊ ကြိုးပမ်းမှုမရှိသော သတ္တဝဂုဏ်ရှိသူတို့ကဲ့သို့၊ ကြိုးစားသော်လည်း ကံကောင်းခြင်းမရှိသူတို့ကဲ့သို့—အင်အားမဲ့၍ စိတ်အားလျော့ကာ ရပ်နေကြ၏။

Verse 4

पत्या विहीनाश्च यथैव योषा यथा विपक्षाः खलु मार्गणौघाः । आयूंषि हीनानि यथैव पुण्यैर्व्रतैर्विहीनानि यथा श्रुतानि

ခင်ပွန်းမရှိသော မိန်းမကဲ့သို့ ချို့တဲ့သကဲ့သို့၊ ရန်သူမရှိလျှင် မြားတန်းကြီးလည်း အကျိုးမရှိသကဲ့သို့၊ ကုသိုလ်ကောင်းမှု မရှိလျှင် အသက်တာကာလသည် လျော့နည်းသွားသည်။ ထို့ပြင် ဝတ္တရားသစ္စာနှင့် စည်းကမ်းကျင့်သုံးမှု မပါလျှင် သာသနာရေး သင်ကြားမှုတောင် အကျိုးမဲ့ ဖြစ်သွားသည်။

Verse 6

नन्दिना चा हृते शुक्रे गिलिते च विषादिना । विषादमगमन्दैत्या यतमानरणोत्सवाः

နန္ဒိန်က သူတို့၏ တောက်ပမှုနှင့် အင်အား (śukra) ကို လုယူသွားပြီး၊ ဝိသာဒီကလည်း ထိုအရာကို မျိုချလိုက်သောအခါ၊ စစ်ပွဲပွဲတော်အတွက် စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြိုးပမ်းနေသော်လည်း ဒိုင်တျာတို့သည် အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်အားလျော့သို့ ကျရောက်ကြသည်။

Verse 7

तान् वीक्ष्य विगतोत्साहानंधकः प्रत्यभाषत । दैत्यांस्तुहुंडाहुंडदीन्महाधीरपराक्रमः

စိတ်အားထက်သန်မှု လျော့နည်းသွားသော ဒိုင်တျာတို့ကို မြင်လျှင်၊ သတ္တိခိုင်မာ၍ ဗီရသတ္တိကြီးမားသော အန္ဓကသည် ဟုဏ္ဍနှင့် အဟုဏ္ဍ စသော အဆုရတို့အား ထပ်မံ မိန့်ကြား하였다။

Verse 8

अंधक उवाच । कविं विक्रम्य नयता नन्दिना वंचिता वयम् । तनूर्विना कृताः प्राणास्सर्वेषामद्य नो ननु

အန္ဓကက မိန့်တော်မူသည်– «ကဝိကို အနိုင်ယူ၍ ခေါ်ဆောင်သွားသော နန္ဒိန်ကြောင့် ငါတို့ လှည့်စားခံရပြီ။ ယနေ့ ငါတို့အားလုံး၏ အသက်ရှုသက်သည် ကိုယ်ခန္ဓာမရှိသကဲ့သို့ အားထားရာမဲ့သွားပြီ။»

Verse 9

धैर्यं वीर्यं गतिः कीर्तिस्सत्त्वं तेजः पराक्रमः । युगपन्नो हृतं सर्वमेकस्मिन् भार्गवे हृते

ဘားဂဝတစ်ဦးတည်း ကျဆုံးသွားသည့်အခါ၊ တပြိုင်နက်တည်း ငါတို့၏ သည်းခံမှု၊ အင်အား၊ လှုပ်ရှားသွက်လက်မှု၊ ဂုဏ်သတင်း၊ အတွင်းစိတ်ခိုင်မာမှု၊ တေဇောဓာတ်နှင့် သတ္တိဗီရိယ အားလုံးကို လုယူသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်하였다။

Verse 10

धिगस्मान् कुलपूज्यो यैरेकोपि कुलसत्तमः । गुरुस्सर्वसमर्थश्च त्राता त्रातो न चापदि

ငါတို့ကို အရှက်တရားပင်! ငါတို့အမျိုးအနွယ်တွင် တစ်ဦးတည်းပင် ဖြစ်စေ အထူးကောင်းမြတ်၍ ကုလပူဇျ၊ အရာရာတတ်နိုင်သော ဂုရု၊ အမှန်တကယ် ကာကွယ်သူ ရှိနေသော်လည်း ဤဘေးကပ်ကာလ၌ ငါတို့ မကာကွယ်ခံရသေး။

Verse 11

तद्यूयमविलंब्येह युध्यध्वमरिभिस्सह । वीरैस्तैः प्रमथैवीराः स्मृत्वा गुरुपदांबुजम्

ထို့ကြောင့် ဗီရသူရဲတို့၊ ဤနေရာ၌ မနှောင့်နှေးကြနှင့်။ ရန်သူတို့နှင့်အတူ တိုက်ခိုက်ကြလော့၊ ထိုရဲရင့်သော ပ္ရမထများနှင့်လည်း ပူးပေါင်းကြလော့။ ဂုရု၏ ကြာပန်းခြေတော်ကို သတိရလျက်၊ သတ္တိရှိသူတို့ စစ်မြေသို့ ဝင်ကြလော့။

Verse 12

गुरोः काव्यस्य सुखदौ स्मृत्वा चरणपंकजौ । सूदयिष्याम्यहं सर्वान् प्रमथान् सह नन्दिना

ဆရာ ကာဗျာ၏ ကြာပန်းခြေတော်—ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးသနားသောအရာ—ကို သတိရလျက်၊ ငါသည် နန္ဒင်နှင့်အတူ ပရမထာတို့အားလုံးကို တိုက်ခိုက်ဖျက်ဆီးမည်။

Verse 13

अद्यैतान् विवशान् हत्वा सहदेवैस्सवासवैः । भार्गवं मोचयिष्यामि जीवं योगीव कर्मतः

ယနေ့ ဤအကူအညီမဲ့သူတို့ကို နတ်များနှင့် အိန္ဒြာတို့နှင့်အတူ သတ်ပြီးနောက်၊ ငါသည် ဘာရ္ဂဝကို လွတ်မြောက်စေ၍ အသက်ပြန်ရှင်စေမည်—ယောဂီတစ်ဦးက ကမ္မကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းဖြင့် ဇီဝကို ကမ္မချည်နှောင်မှုမှ လွှတ်သကဲ့သို့။

Verse 14

स चापि योगी योगेन यदि नाम स्वयं प्रभुः । शरीरात्तस्य निर्गच्छेदस्माकं शेषपालिता

ထို့ပြင် သူသည် ယောဂီအပြည့်အဝ ပြည့်စုံ၍ ကိုယ်တိုင်အာဏာပိုင်သော သခင်ဖြစ်လျှင်၊ ယောဂ၏ အင်အားဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာမှ ထွက်ခွာသွားပါက၊ ကျွန်ုပ်တို့အနက် ကျန်ရစ်သူတို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၍ ထိန်းသိမ်းပေးပါစေ။

Verse 15

सनत्कुमार उवाच । इत्यन्धकवचः श्रुत्वा दानवा मेघनिस्स्वनाः । प्रमथान् निर्दयाः प्राहुर्मर्तव्ये कृतनिश्चयाः

စနတ်ကုမာရက ပြောသည်—အန္ဓက၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် မိုးတိမ်ကြဲသံကဲ့သို့ ဟုန်းဟုန်းမြည်သော ဒာနဝများသည် မရဏစေမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ချက်ခိုင်မာစွာဖြင့် ပရမထများကို မညှာမတာ ပြောဆိုကြ၏။

Verse 16

सत्यायुषि न नो जातु शक्तास्स्युः प्रमथा बलात् । असत्यायुपि किं गत्वा त्यक्त्वा स्वामिनमाहवे

စတျယ၏ အသက်တည်ရှိနေသရွေ့ ပရမထများသည် အင်အားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို မည်သည့်အခါမျှ မအနိုင်ယူနိုင်။ သို့သော် စတျယ၏ အသက်သည် မမှန်ကန်လျှင်၊ စစ်ပွဲအလယ်၌ ကျွန်ုပ်တို့၏ သခင်ကို စွန့်ခွာကာ ထိုနေရာသို့ သွားခြင်းဖြင့် အကျိုးအမြတ် ဘာရှိမည်နည်း။

Verse 17

ये स्वामिनं विहायातो बहुमानधना जनाः । यांति ते यांति नियतमंधतामिस्रमालयम्

မိမိ၏ အရှင်ကို စွန့်ပစ်၍ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ဥစ္စာဓနကို မာန်တက်ကာ ထိုသခင်ထံမှ မျက်နှာလွှဲသွားသော လူတို့သည် မလွဲမသွေ «အန္ဓတាមိသြ» ဟူသော မျက်ကွယ်အမှောင်၏ နေရာသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 18

अयशस्तमसा ख्यातिं मलिनीकृत्य भूरिशः । इहामुत्रापि सुखिनो न स्युर्भग्ना रणाजिरे

အို အင်အားကြီးသူ၊ စစ်မြေပြင်၌ ကျိုးပဲ့၍ ထွက်ပြေးရသူတို့သည် အရှက်အယွင်း၏ အမှောင်ဖြင့် မိမိ၏ ဂုဏ်သတင်းကို အလွန်အမင်း မဲညစ်စေကြ၏။ ထို့ကြောင့် ဤလောက၌လည်း၊ နောက်လောက၌လည်း ပျော်ရွှင်မဖြစ်နိုင်ကြ။

Verse 19

किं दानै किं तपोभिश्च किं तीर्थपरिमज्जनैः । धारातीर्थे यदि स्नानं पुनर्भवमलापहे

ဒါနပေးခြင်းက ဘာလို၊ တပဿာကျင့်ခြင်းက ဘာလို၊ တီရ္ထရေများစွာတွင် ရေချိုးခြင်းက ဘာလို? ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း၏ အညစ်အကြေးကို ဖယ်ရှားပေးသော သာကာရ သော ဓာရာတီရ္ထ၌ ရေချိုးနိုင်လျှင်။

Verse 20

संप्रथार्येति तद्वाक्यं दैत्यास्ते दनुजास्तथा । ममंथुः प्रमथानाजौ रणभेरीं निनाद्य च

«တန်းစီ၍ ရှေ့တိုးကြ!» ဟူသောစကားကို ကြားသော် ဒိုင်တျာတို့နှင့် ဒနုမျိုးဆက် အသူရတို့သည် စစ်မြေပြင်၌ ပ္ရမထများကို ချေမှုန်းရန် တပြိုင်နက်တည်း တိုးဝင်လာကာ စစ်ဒမရုကို ထပ်ခါထပ်ခါ တီးခတ်ကြ၏။

Verse 21

तत्र बाणासिवज्रौघैः कठिनैश्च शिलामयैः । भुशुण्डिभिंदिपालैश्च शक्ति भल्लपरश्वधैः

ထိုစစ်မြေပြင်၌ မြား၊ ဓားနှင့် မိုးကြိုးတူ လက်နက်များ အလွန်များစွာ တိုက်ခိုက်ကျလာပြီး ကျောက်ဖြင့်ပြုလုပ်သော ခဲတုံးခဲခဲများလည်း ပျံကျလာ၏။ ထို့ပြင် ဘုရှုဏ္ဍီ၊ ဘိဏ္ဍိပါလ နှင့် လှံ၊ ချွန်မြား၊ စစ်ပုဆိန်တို့လည်း ပစ်လွှတ်ကြ၏။

Verse 22

खट्वांगैः पट्टिशैश्शूलैर्लकुटैर्मुसलैरलम् । परस्परमभिघ्नंतः प्रचक्रुः कदनं महत्

ခဋ္ဝာင်္ဂ၊ စစ်ပုဆိန်၊ လှံ၊ လက်တံတုတ်နှင့် မုဆလတို့ကို ကိုင်ဆောင်ကာ သူတို့သည် အပြန်အလှန် ထပ်ခါထပ်ခါ ထိုးနှက်ကြပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ် ကြီးမားသော သတ်ဖြတ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေကြ၏။

Verse 23

कार्मुकाणां विकृष्टानां पततां च पतत्त्रिणाम् । भिंदिपालभुशुंडीनां क्ष्वेडितानां रवोऽभवत्

လေးတံများကို ဆွဲတင်း၍ မြားများက လေထဲသို့ ပျံသန်းသွားစဉ် ကြမ်းတမ်းသော ဟုန်းဟုန်းမြည်သံ ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ပစ်လွှတ်သော ဘိဏ္ဍိပါလ (လှံတံ) နှင့် ဘုရှုဏ္ဍီ (အလေးမစ်ဆိုင်လ်) တို့၏ ဝှီးဝှီးတောက်တောက် သံလည်း ထပ်တူကြားရ၏။

Verse 24

रणतूर्य्यनिनादैश्च गजानां बहुबृंहितैः । हेषारवैर्हयानां च महान्कोलाहलोऽभवत्

စစ်တူရိယာများ၏ အော်မြည်သံ၊ ဆင်များ၏ ထပ်ခါတလဲလဲ တံပိုးသံများနှင့် မြင်းများ၏ ကျယ်လောင်သော ဟိန်းသံတို့ကြောင့် စစ်မြေပြင်၌ အလွန်ကြီးမားသော ဆူညံသံတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာ하였다။

Verse 25

अस्तिस्वनैरवापूरि द्यावाभूम्योर्यदंतरम् । अभीरूणां च भीरूणां महारोमोद्गमोऽभवत्

လက်နက်များ၏ မိုးကြိုးကဲ့သို့ ဆူညံသံကြောင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြား အာကာသတစ်လျှောက် ပြည့်နှက်သွားပြီး၊ မကြောက်မရွံ့သူများနှင့် ကြောက်ရွံ့သူများ အားလုံးတွင်ပင် ကိုယ်မွေးထောင်ထလာသော တုန်လှုပ်မှုကြီး ဖြစ်ပေါ်လာ하였다။

Verse 26

गजवाजिमहारावस्फुटशब्दग्रहाणि च । भग्नध्वजपताकानि क्षीणप्रहरणानि च

ဆင်နှင့် မြင်းတို့၏ ကြီးမား၍ ထင်ရှားသော အော်မြည်သံများရှိပြီး၊ အလံနှင့် ပန်းတိုင်များလည်း ပျက်စီးကျိုးကြေကာ၊ လက်နက်များသည်လည်း သုံးစွဲလွန်၍ အားကုန်သွား하였다။

Verse 27

रुधिरोद्गारचित्राणि व्यश्वहस्तिरथानि च । पिपासितानि सैन्यानि मुमूर्च्छुरुभयत्र वै

နှစ်ဖက်စလုံးတွင် စစ်မြေပြင်သည် သွေးနှင့်အသားအရေကွဲပြားသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်မြင်ကွင်းများဖြင့် ပြန့်ကျဲနေပြီး—မြင်း၊ ဆင်၊ ရထားတို့ ပျက်စီးကျိုးကြေကာ; ရေငတ်ဒဏ်ခံရသော စစ်သည်များသည် ထိုနေရာတွင်ပင် မူးလဲစတင်ကြ၏။

Verse 28

अथ ते प्रमथा वीरा नंदिप्रभृतयस्तदा । बलेन जघ्नुरसुरान्सर्वान्प्रापुर्जयं मुने

ထို့နောက် နန္ဒိန်ဦးဆောင်သော သူရဲကောင်း ပ္ရမထာတို့သည် အင်အားတန်ခိုးဖြင့် အဆုရာအားလုံးကို အနိုင်ယူသတ်ဖြတ်ကာ အောင်ပွဲကို ရရှိကြ၏၊ မုနိရေ။

Verse 29

दृष्ट्वा सैन्यं च प्रमथेर्भज्यमानमितस्ततः । दुद्राव रथमास्थाय स्वयमेवांधको गणान्

ပ్రమထ (Pramatha) များက မိမိစစ်တပ်ကို ဒီဘက်ဟိုဘက် ခွဲဖျက်နေသည်ကို မြင်လျှင်၊ အန္ဓက (Andhaka) သည် မိမိကိုယ်တိုင် ရထားပေါ်တက်ကာ ဂဏ (Gaṇa) များထံ တိုက်ရိုက် ထိုးစစ်ဆင်လေ၏။

Verse 30

शरावारप्रयुक्तैस्तैर्वज्रपातैर्नगा इव । प्रमथा नेशिरे चास्त्रैर्निस्तोया इव तोयदाः

အစုလိုက်အပြုံလိုက် ပစ်လွှတ်သော မိုးကြိုးတူ ထိုးနှက်ချက်များကြောင့် ထိခိုက်သဖြင့်၊ ပ్రమထ (Pramatha) များသည် လက်နက်တိုက်ခိုက်မှုကို မခံနိုင်ကြ—မိုးကြိုးထိသော တောင်တန်းများကဲ့သို့၊ သို့မဟုတ် ရေကုန်သွားသော မိုးတိမ်များကဲ့သို့ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 31

यांतमायांतमालोक्य दूरस्थं निकटस्थितम् । प्रत्येकं रोमसंख्याभिर्विव्याधेषुभिरन्धकः

သူသည် တစ်ခါတစ်ရံ ရှေ့တိုး၊ တစ်ခါတစ်ရံ နောက်ဆုတ်၊ တစ်ခါ ဝေးကွာ၊ တစ်ခါ နီးကပ်နေသည်ကို မြင်လျှင်၊ အန္ဓက (Andhaka) သည် ကိုယ်ပေါ်ရှိ အမွှေးအရေအတွက်မျှ များပြားသော မြားများကို တစ်လက်စီ သီးသန့် ရည်ရွယ်ကာ ပစ်ထိုးလေ၏။

Verse 32

दृष्ट्वा सैन्यं भज्यमानमंधकेन बलीयसा । स्कंदो विनायको नंदी सोमनंद्यादयः परे

အားကြီးသော အန္ဓကက စစ်တပ်ကို ခွဲဖျက်နေသည်ကို မြင်၍ စကန္ဒ၊ ဝိနာယက (ဂဏေရှ)၊ နန္ဒီနှင့် စောမနန္ဒီတို့အပါအဝင် အခြားသူများက ရင်ဆိုင်ရန် ရှေ့တက်လာကြသည်။

Verse 33

प्रमथा प्रबला वीराश्शंकरस्य गणा निजाः । चुक्रुधुस्समरं चक्रुर्विचित्रं च महाबलाः

ထို့နောက် သင်္ကရ၏ ကိုယ်ပိုင် ဂဏာများဖြစ်သော ပရမထာတို့သည် အင်အားကြီး၍ သူရဲကောင်းများဖြစ်သဖြင့် ဒေါသထွက်ကာ မဟာအင်အားဖြင့် ကြမ်းတမ်း၍ အံ့ဩဖွယ် စစ်ပွဲကို စတင်ကြသည်။

Verse 34

विनायकेन स्कंदेन नंदिना सोमनंदिना । वीरेण नैगमेयेन वैशाखेन बलीयसा

ဝိနာယက (ဂဏေရှ)၊ စကန္ဒ (ကာရ္တိကေယ)၊ နန္ဒီ၊ ဆိုမနန္ဒီ၊ သူရဲကောင်း နိုင်ဂမေယ နှင့် အင်အားကြီး ဝိုင်ရှာခ တို့နှင့်အတူ—သူတို့အားလုံး စစ်တန်းစီ၍ အတူတကွ ချီတက်လာကြ၏။

Verse 35

इत्याद्यैस्तु गणैरुग्रैरंधकोप्यधकीकृतः । त्रिशूलशक्तिबाणौघधारासंपातपातिभिः

ထို့ကြောင့် ကြမ်းတမ်းသော ဂဏများကြောင့် အန္ဓကပင်လျှင် နှိမ့်ချခံရ၍ အရှက်ရကာ—တ្រីရှူလ၊ လှံတံနှင့် မြားအစုအဝေးတို့၏ မိုးသွန်းသကဲ့သို့ တိုက်ခတ်ကျရောက်သော ပစ်ခတ်မှုကြောင့် လဲကျသွားသည်။

Verse 36

ततः कोलाहलो जातः प्रमथासुरसैन्ययोः । तेन शब्देन महता शुक्रश्शंभूदरे स्थ्ग्तिः

ထို့နောက် ပရမထများနှင့် အသူရစစ်တပ်တို့အကြား အလွန်ကြီးမားသော ဆူညံသံ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထိုအော်ဟစ်သံကြီးကြောင့် သုက္ကရသည် လွှမ်းမိုးခံရ၍—ရှမ္ဘူ၏ အာဏာနယ်ပယ်အတွင်း သူ၏ တည်ငြိမ်မှုသည် တားဆီးခံရသည်။

Verse 37

छिद्रान्वेषी भ्रमन्सोथ विनिकेतो यथानिलः । सप्तलोकान्सपातालान्रुद्रदेहे व्यलोकयत्

ထို့နောက် အပေါက်အလှစ်ကို ရှာဖွေရင်း အိမ်မဲ့လေကဲ့သို့ မငြိမ်မသက် လှည့်လည်ကာ၊ ရုဒြ၏ ကိုယ်တော်အတွင်း၌ လောကခုနစ်ပါးနှင့် ပာတာလာ (အောက်လောကများ) အားလုံးကို မြင်တွေ့하였다။

Verse 38

ब्रह्मनारायणेन्द्राणां सादित्याप्सरसां तथा । भुवनानि विचित्राणि युद्धं च प्रमथासुरम्

သူသည် ဘြဟ္မာ၊ နာရာယဏ၊ အိန္ဒြာတို့၏ အံ့ဖွယ်လောကများကိုလည်းကောင်း၊ အာဒိတျများနှင့် အပ္စရာများ၏ လောကများကိုလည်းကောင်း မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ပရမထများ (ရှီဝ၏ အဖွဲ့တော်) နှင့် အသူရများအကြား စစ်ပွဲကိုလည်း ကြည့်မြင်하였다။

Verse 39

स वर्षाणां शतं कुक्षौ भवस्य परितो भ्रमन् । न तस्य ददृशे रन्ध्रं शुचे रंध्रं खलो यथा

နှစ်တစ်ရာတိုင်အောင် သူသည် ဘဝ (ရှီဝ) ၏ ဝမ်းဗိုက်အတွင်း၌ ပတ်လည်လှည့်လည်နေခဲ့သော်လည်း အပေါက်သေးသေးတစ်စင်းတောင် မတွေ့ရ။ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများပြည့်နေသော လူဆိုးတစ်ယောက်က သတိပြုကာကွယ်နေသော အပြစ်ကင်းသူထံတွင် အားနည်းချက်မရှာတွေ့သကဲ့သို့ပင်။

Verse 40

शांभवेनाथ योगेन शुक्ररूपेण भार्गवः । इमं मंत्रवरं जप्त्वा शंभोर्जठरपंजरात्

ထို့နောက် ဘာဂဝ (သုကြာ) သည် ရှాంగ္ဘဝ ယောဂဖြင့် သုကြာရုပ် (မျိုးစေ့ရည်) အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ဤအထူးမြတ်သော မန္တရကို ရွတ်ဆိုပြီး၊ ရှాంగ္ဘု (ရှီဝ) ၏ လှောင်အိမ်ကဲ့သို့သော ဝမ်းဗိုက်မှ ထွက်ပေါ်လာ하였다။

Verse 41

निष्क्रांतं लिंगमार्गेण प्रणनाम ततश्शिवम् । गौर्य्या गृहीतः पुत्रार्थं तदविघ्नेश्वरीकृतः

လိင်္ဂမားဂ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူသည် သီဝဘုရားကို ဦးချကန်တော့하였다။ သားတော်ကို လိုလားသော ဂေါရီဒေဝီက သူကို လက်ခံယူ၍ ထို့ကြောင့် အတားအဆီးဖယ်ရှားသော သက္ကတိ—အဝိဃ္နေရှဝရီ အဖြစ် တည်ထောင်ပေး하였다။

Verse 42

अथ काव्यं विनिष्क्रातं शुक्रमार्गेण भार्गवम् । दृष्ट्वोवाच महेशानो विहस्य करुणानिधिः

ထို့နောက် သုကြာမားဂ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဘာဂဝ ကာဝျကို မြင်သော မဟေရှာန—ကရုဏာ၏ သမုဒ္ဒရာ—သည် ပြုံးရယ်ကာ စကားဆို하였다။

Verse 43

महेश्वर उवाच । शुक्रवन्निस्सृतो यस्माल्लिंगान्मे भृगुनन्दन । कर्मणा तेन शुक्लत्वं मम पुत्रोसि गम्यताम्

မဟေရှဝရက မိန့်တော်မူသည်– «ဟေ့ ဘൃဂု၏ သား၊ သင်သည် ငါ၏ လိင်္ဂမှ သုကြာကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသောကြောင့်၊ ထိုကံကြမ္မာအကျိုးဖြင့် သင်သည် ဖြူစင်သန့်ရှင်းမှု (śuklatva) ကို ရရှိ하였다။ သင်သည် ငါ၏ သားဖြစ်၏—သွားလော့၊ သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း ဆောင်ရွက်လော့»။

Verse 44

सनत्कुमार उवाच । इत्येवमुक्तो देवेन शुक्रोर्कसदृशद्युतिः । प्रणनाम शिवं भूयस्तुष्टाव विहितांजलिः

သနတ်ကုမာရက ပြော၏။ ထိုသို့ သခင်ဘုရား၏ မိန့်ကြားခြင်းကို ခံရသောအခါ နေကဲ့သို့ တောက်ပသော သုကြာသည် ရှိဝကို ထပ်မံ ဦးချကန်တော့၍ လက်အုပ်ချီကာ ချီးမွမ်းလေ၏။

Verse 45

शुक्र उवाच । अनंतपादस्त्वमनंतमूर्तिरनंतमूर्द्धांतकरश्शिवश्च । अनंतबाहुः कथमीदृशं त्वां स्तोष्ये ह नुत्यं प्रणिपत्य मूर्ध्ना

သုကြာက ပြော၏။ «သင်သည် အနန္တခြေတော်ရှိသူ၊ အနန္တရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသူ ဖြစ်၏။ အို ရှိဝ၊ ခေါင်းတော်နှင့် လက်တော်တို့ အဆုံးမရှိသူ! အနန္တလက်မောင်းတော်ရှိသော သင်ကို ငါသည် ခေါင်းချကန်တော့လျက် မည်သို့ ချီးမွမ်းတော်မူနိုင်ပါမည်နည်း—အတိုင်းမသိသော သင်ကို?»

Verse 46

त्वमष्टमूर्तिस्त्वमनंतमूर्तिस्त्वमिष्टदस्सर्वसुरासुराणाम् । अनिष्टदृष्टश्च विमर्दकश्च स्तोष्ये ह नुत्यं कथमीदृशं त्वाम्

«သင်သည် အဋ္ဌမူရ္တိ၏ အရှင်ဖြစ်၍ အနန္တရုပ်သဏ္ဌာန်များရှိ၏။ နတ်နှင့် အသူရတို့အားလုံးအတွက် လိုအင်ဆန္ဒကို ပေးသနားတော်မူ၏။ သို့ရာတွင် မကောင်းသောအရာကို မြင်တော်မူ၍ ချေမှုန်းတော်မူသူလည်း ဖြစ်၏။ ထိုသို့သော သင်ကို ငါသည် စတုတ္ထနှင့် နမസ്കာရဖြင့် မည်သို့ လုံလောက်အောင် ချီးမွမ်းနိုင်ပါမည်နည်း?»

Verse 47

सनत्कुमार उवाच । इति स्तुत्वा शिवं शुक्रः पुनर्नत्वा शिवाज्ञया । विवेश दानवानीकं मेघमालां यथा शशी

သနတ်ကုမာရက ပြော၏။ «ထိုသို့ ရှိဝကို ချီးမွမ်းပြီးနောက် သုကြာသည် ထပ်မံ ဦးချကန်တော့ကာ ရှိဝ၏ အမိန့်တော်အတိုင်း ဒါနဝတပ်မတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လေ၏—တိမ်တန်းအတွင်းသို့ လဝင်သကဲ့သို့။»

Verse 48

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्र संहितायां पञ्चमे युद्धखंडे शुक्रनिगीर्णनं नामाष्टचत्वारिंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိသျှီဝမဟာပုရာဏကျမ်း၊ ဒုတိယတွဲ ရုဒြသံဟိတာ၊ ပဉ္စမပိုင်းဖြစ်သော ယုဒ္ဓခဏ္ဍတွင် 'သုကြနိဂီရဏန' ဟု အမည်တွင်သော သုကြအား မျိုချခြင်းဆိုင်ရာ အခန်းကြီး လေးဆယ့်ရှစ် ပြီးဆုံးလေပြီ။