Prakarana 7

Verse 113 (चौपाई)

निज बिकलता बिचारि बहोरी। बिहँसि गयउ ग्रह करि भय भोरी।। मंदोदरीं सुन्यो प्रभु आयो। कौतुकहीं पाथोधि बँधायो।। कर गहि पतिहि भवन निज आनी। बोली परम मनोहर बानी।। चरन नाइ सिरु अंचलु रोपा। सुनहु बचन पिय परिहरि कोपा।। नाथ बयरु कीजे ताही सों। बुधि बल सकिअ जीति जाही सों।। तुम्हहि रघुपतिहि अंतर कैसा। खलु खद्योत दिनकरहि जैसा।। अतिबल मधु कैटभ जेहिं मारे। महाबीर दितिसुत संघारे।। जेहिं बलि बाँधि सहजभुज मारा। सोइ अवतरेउ हरन महि भारा।। तासु बिरोध न कीजिअ नाथा। काल करम जिव जाकें हाथा।।

nija bikalatā bicāri bahorī | bihaṁsi gayau graha kari bhaya bhorī || mandodarīṁ sunyo prabhu āyo | kautukahīṁ pāthodhi baṁdhāyo || kara gahi patihi bhavana nija ānī | bolī parama manohara bānī || carana nāi siru aṁcalu ropā | sunahu bacana piya parihari kopā || nātha bayaru kīje tāhī soṁ | budhi bala sakia jīti jāhī soṁ || tumhahi raghupatihi antara kaisā | khalu khadyota dinakarahi jaisā || atibala madhu kaiṭabha jehiṁ māre | mahābīra diti-suta saṁghāre || jehiṁ bali bāṁdhi sahaja-bhuja mārā | soi avatareu harana mahi bhārā || tāsu birodha na kījia nāthā | kāla karama jiva jākeṁ hāthā ||

မိမိ၏ဒုက္ခကို ထပ်မံစဉ်းစားပြီးနောက် ရာဝဏသည် ရယ်မောခဲ့သည် - သို့သော် ကြောက်ရွံ့မှုသည် သူ့ကို လွှမ်းမိုးခဲ့သည်။ မန်ဒေါဒရီသည် ထိုအရှင်ကြီး ရောက်ရှိလာပြီး သမုဒ္ဒရာကို တံတားဆက်စေခဲ့သည်ဟု ကြားသိရသည်။ ခင်ပွန်းသည်၏လက်ကို ကိုင်ဆွဲ၍ မိမိနန်းတော်သို့ ပို့ဆောင်ကာ အလွန်နှစ်သက်ဖွယ် စကားလုံးများဖြင့် ပြောကြားခဲ့သည်။ ခြေတော်နှစ်ချောင်းကို ဦးညွှတ်ကိုးကွယ်ပြီး ခေါင်းပေါ်တွင် ခေါင်းပေါင်းကို တင်ထားလျက် ဆုတောင်းခဲ့သည် - အချစ်တော်၊ သင့်အမျက်ဒေါသကို စွန့်ပစ်ပြီး ဤစကားကို နားထောင်ပါ။ သင့်ဉာဏ်နှင့် ခွန်အားဖြင့် အောင်နိုင်သူနှင့်သာ ရန်သူမှ ဖြစ်စေပါ။ သင့်နှင့် ရာဃုအရှင်ကြီးကြားတွင် မည်သို့နှိုင်းယှဉ်နိုင်မည်နည်း - ယင်းသည် နေမင်းရှေ့တွင် ကျူးကြားနှင့် တူသည်။ သူသည် အလွန်ခွန်အားကြီးမားသော မဓုနှင့် ကိတဘတို့ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သူ၊ ဒိတိပုတ္တများကို ဖျက်ဆီးခဲ့သော မဟာဝီရ သူရဲကောင်းဖြစ်သည်။ သူသည် ဗာလိကို ချည်နှောင်ပြီး မာနထောင်လွှားသူကို ချေမှုန့်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး ဤမြေကြီး၏ဘေးရန်ကို ပယ်ဖျောက်ရန် ဆင်းသက်လာခဲ့သူဖြစ်သည်။ အရှင်မင်းမြတ်၊ သူ့ကို ဆန့်ကျင်မနေပါနှင့် - ကာလ၊ ကံနှင့် အသက်၏သဘောတရားသည် သူ၏လက်တွင် ရှိနေသည်။

Verse 114 (दोहा/सोरठा)

रामहि सौपि जानकी नाइ कमल पद माथ। सुत कहुँ राज समर्पि बन जाइ भजिअ रघुनाथ।।6।।

rāmahi saupi jānakī nāi kamala pada mātha | suta kahuṁ rāja samarpi bana jāi bhajiʿa raghunātha ||6||

သီတာကို ရာမအား ပြန်လည်ပေးအပ်ပြီး သူ၏ကြာပန်းခြေတော်တွင် ဦးညွှတ်ကိုးကွယ်ပါ။ နိုင်ငံကို သားတော်အား လွှဲအပ်ပြီး တောသို့သွားကာ ရာဃုနာထအား ကိုးကွယ်ပါ။

Verse 115 (चौपाई)

नाथ दीनदयाल रघुराई। बाघउ सनमुख गएँ न खाई।। चाहिअ करन सो सब करि बीते। तुम्ह सुर असुर चराचर जीते।। संत कहहिं असि नीति दसानन। चौथेंपन जाइहि नृप कानन।। तासु भजन कीजिअ तहँ भर्ता। जो कर्ता पालक संहर्ता।। सोइ रघुवीर प्रनत अनुरागी। भजहु नाथ ममता सब त्यागी।। मुनिबर जतनु करहिं जेहि लागी। भूप राजु तजि होहिं बिरागी।। सोइ कोसलधीस रघुराया। आयउ करन तोहि पर दाया।। जौं पिय मानहु मोर सिखावन। सुजसु होइ तिहुँ पुर अति पावन।।

nātha dīnadayāla raghurāī | bāghau sanmukha gaeṁ na khāī || cāhia karana so saba kari bīte | tumha sur asura carācara jīte || saṁta kahahiṁ asi nīti dasānana | cauthēṁpana jāihi nṛpa kānana || tāsu bhajana kījia tahaṁ bhartā | jo kartā pālaka saṁhartā || soi raghuvīra pranata anurāgī | bhajahu nātha mamatā saba tyāgī || munibara jatanu karahiṁ jehi lāgī | bhūpa rāju taji hohiṁ birāgī || soi kosaladhīsa raghurāyā | āyau karana tohi para dāyā || jauṁ piya mānahu mora sikhāvana | sujasu hoi tihuṁ pura ati pāvana ||

အရှင်မင်းမြတ် - ဆင်းရဲသားတို့အပေါ် ကရုဏာတော်ကြီးမားသော ရာမ - ကျားသည်ပင်လျှင် မိမိရှေ့တွင် ဖွင့်ချလာသူကို မစားသောက်ပါ။ လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာကို သူသည် ပြီးမြောက်ပြီးဖြစ်သည် - သင်သည် နတ်များ၊ ဘီလူးများနှင့် ရွေ့လျားသောသတ္တဝါ၊ ရွေ့လျားခြင်းမရှိသောသတ္တဝါအားလုံးကို အောင်မြင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သူတော်ကောင်းများသည် ဤဝတ်လုံတရားကို သင်ပေးကြသည် - ဆယ်ဦးရှိသော အရှင် - စတုတ္ထအဆင့်တွင် မင်းသည် တောသို့သွားရမည်။ ထိုနေရာတွင် အရှင်ရှင်မင်းကြီး၊ ဖန်ဆင်းရှင်၊ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရှင်နှင့် ဖျက်ဆီးရှင်ဖြစ်သော သူ့ကို ကိုးကွယ်ပါ။ ရာဃု၏ သူရဲကောင်းသည် သူ့ကို ဦးညွှတ်ကိုးကွယ်သူများအပေါ် ချစ်ခင်မေတ္တာထားသူဖြစ်သည် - အရှင်မင်းမြတ်၊ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို စွန့်ပစ်ပြီး သူ့ကို ကိုးကွယ်ပါ။ သူ့အတွက် ရသေ့ကြီးများသည် ကြိုးစားအားထုတ်ကြသည် - မင်းများသည် မိမိနိုင်ငံများကို စွန့်လွှတ်ပြီး တရားရှိသူများ ဖြစ်လာကြသည်။ ကောသလ၏အရှင် ရာမသည် သင့်အပေါ် ကရုဏာတော်ပြရန် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ အချစ်တော်၊ သင်သည် ငါ၏အကြံပြုချက်ကို လက်ခံလျှင် သင့်ကောင်းသော ကျော်ကြားမှုသည် လောကသုံးပါးတွင် အလွန်စင်ကြယ်လိမ့်မည်။

Verse 116 (दोहा/सोरठा)

अस कहि नयन नीर भरि गहि पद कंपित गात। नाथ भजहु रघुनाथहि अचल होइ अहिवात।।7।।

asa kahi nayan nīra bhari gahi pada kampita gāta | nātha bhajahu raghunāthahi acala hoi ahi-vāta ||7||

ဤသို့ ပြောကြားပြီးနောက် သူမမျက်လုံးများသည် မျက်ရည်များဖြင့် ပြည့်နှက်လာပြီး သူမခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်လျက် သူ့ခြေတော်ကို ဖက်တွယ်ခဲ့သည် - အရှင်မင်းမြတ်၊ ရာဃုနာထအား ကိုးကွယ်ပါ - ခိုင်မာစွာရပ်တည်ပါ - ဤမြွေကဲ့သို့သော ကြောက်ရွံ့မှုကို မခံယူပါနှင့်။

Verse 117 (चौपाई)

तब रावन मयसुता उठाई। कहै लाग खल निज प्रभुताई।। सुनु तै प्रिया बृथा भय माना। जग जोधा को मोहि समाना।। बरुन कुबेर पवन जम काला। भुज बल जितेउँ सकल दिगपाला।। देव दनुज नर सब बस मोरें। कवन हेतु उपजा भय तोरें।। नाना बिधि तेहि कहेसि बुझाई। सभाँ बहोरि बैठ सो जाई।। मंदोदरीं हदयँ अस जाना। काल बस्य उपजा अभिमाना।। सभाँ आइ मंत्रिन्ह तेंहि बूझा। करब कवन बिधि रिपु सैं जूझा।। कहहिं सचिव सुनु निसिचर नाहा। बार बार प्रभु पूछहु काहा।। कहहु कवन भय करिअ बिचारा। नर कपि भालु अहार हमारा।।

taba rāvan maya-sutā uṭhāī | kahai lāga khala nija prabhutāī || sunu tai priyā bṛthā bhaya mānā | jaga jodhā ko mohi samānā || baruṇa kubera pavana jama kālā | bhuja bala jiteũ sakala diga-pālā || deva danuja nara saba basa morẽ | kavan hetu upajā bhaya torẽ || nānā bidhi tehi kahesi bujhāī | sabhā̃ bahori baiṭha so jāī || mandodarī̃ hṛdayã asa jānā | kāla basya upajā abhimānā || sabhā̃ āi mantrinh tẽhi būjhā | karaba kavan bidhi ripu saĩ jūjhā || kahahĩ saciva sunu nisicara-nāhā | bāra bāra prabhu pūchahu kāhā || kahahu kavan bhaya kari'a bicārā | nara kapi bhālu ahāra hamārā ||

ထိုအခါ ရာဝဏသည် မယားဖြစ်သူ မန်ဒေါဒရီကို ထမ်းမြှောက်ခဲ့ပြီး ယုတ်မာသောသူအဖြစ် မိမိ၏ ခွန်အားကို ဝင့်ကြွားစော်ကားခဲ့သည် - အချစ်တော်၊ နားထောင်ပါ - သင်သည် အကျိုးမရှိဘဲ ကြောက်ရွံ့နေသည်။ ဤလောကတွင် ငါနှင့် တူညီသော သူရဲကောင်း မည်သူရှိသနည်း။ ငါ၏ လက်နှစ်ဖက်၏ ခွန်အားဖြင့် ငါသည် ဒိသာပါလ အားလုံးကို အောင်မြင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည် - ဝရုဏ၊ ကုဗေရ၊ ဝါယု၊ ယမနှင့် ကာလပင်လျှင် ဖြစ်သည်။ နတ်များ၊ ဘီလူးများနှင့် လူသားများအားလုံးသည် ငါ၏ လက်အောက်တွင် ရှိနေကြသည် - မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် ဤကြောက်ရွံ့မှုသည် သင့်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာသနည်း။ မျိုးစုံသောနည်းလမ်းများဖြင့် သူမသည် သူ့ကို နားလည်စေရန် ကြိုးစားခဲ့သည် - သို့သော် သူသည် ပြန်လည်သွားရောက်ပြီး ညီလာခံတွင် ထိုင်နေခဲ့ပြန်သည်။ မန်ဒေါဒရီသည် မိမိစိတ်နှလုံးတွင် ဤသို့ နားလည်ခဲ့သည် - သေခြင်းတရား၏ လက်အောက်တွင် သူ၏ မာနထောင်လွှားမှုသည် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ နန်းတော်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူသည် မိမိဝန်ကြီးများကို မေးမြန်းခဲ့သည် - မည်သည့်နည်းဖြင့် ရန်သူကို တိုက်ခိုက်မည်နည်း။ အတိုင်ပင်ခံများက ပြောကြားခဲ့သည် - ညဉ့်လှည့်သန်းသူများ၏ အရှင် - အဘယ်ကြောင့် အကြိမ်ကြိမ် မေးမြန်းဘိသနည်း။ စဉ်းစားရန် မည်သည့်ကြောက်ရွံ့မှု ရှိသနည်း။ လူသားများ၊ မျောက်များနှင့် ဝက်ဝံများသည် ငါတို့၏ အစားအစာပင် ဖြစ်ကြသည်။

Verse 118 (दोहा/सोरठा)

सब के बचन श्रवन सुनि कह प्रहस्त कर जोरि। निति बिरोध न करिअ प्रभु मत्रिंन्ह मति अति थोरि।।8।।

saba ke bacana śravan suni kaha prahasta kara jori | nīti birodha na kari'a prabhu mantrinh mati ati thori ||8||

လူတိုင်း၏ စကားကို နားထောင်ပြီးနောက် ပြဟတ္တသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ ပြောကြားခဲ့သည် - အရှင်မင်းမြတ်၊ ကောင်းမွန်သော အကြံပြုချက်ကို ဆန့်ကျင်မနေပါနှင့် - ဝန်ကြီးများ၏ ဉာဏ်ပညာသည် အလွန်နည်းပါးလှသည်။

Verse 119 (चौपाई)

कहहिं सचिव सठ ठकुरसोहाती। नाथ न पूर आव एहि भाँती।। बारिधि नाघि एक कपि आवा। तासु चरित मन महुँ सबु गावा।। छुधा न रही तुम्हहि तब काहू। जारत नगरु कस न धरि खाहू।। सुनत नीक आगें दुख पावा। सचिवन अस मत प्रभुहि सुनावा।। जेहिं बारीस बँधायउ हेला। उतरेउ सेन समेत सुबेला।। सो भनु मनुज खाब हम भाई। बचन कहहिं सब गाल फुलाई।। तात बचन मम सुनु अति आदर। जनि मन गुनहु मोहि करि कादर।। प्रिय बानी जे सुनहिं जे कहहीं। ऐसे नर निकाय जग अहहीं।। बचन परम हित सुनत कठोरे। सुनहिं जे कहहिं ते नर प्रभु थोरे।। प्रथम बसीठ पठउ सुनु नीती। सीता देइ करहु पुनि प्रीती।।

kahahĩ saciva saṭha ṭhakura-sohātī | nātha na pūra āva ehi bhā̃tī || bāridhi nāghi eka kapi āvā | tāsu carita mana mahũ sabu gāvā || chudhā na rahī tumhahi taba kāhū | jārat nagaru kasa na dhari khāhū || sunata nīka āgẽ dukha pāvā | sacivan asa mata prabhūhi sunāvā || jehĩ bārīsa bãdhāyu hela | utareu sena sameta subelā || so bhanu manuja khāba hama bhāī | bacana kahahĩ saba gāla phulāī || tāta bacana mama sunu ati ādara | jani mana gunahu mohi kari kādara || priya bānī je sunahĩ je kahahī̃ | aise nara nikāya jaga ahahī̃ || bacana parama hita sunata kaṭhore | sunahĩ je kahahĩ te nara prabhu thore || prathama basīṭha paṭhau sunu nītī | sītā dei karahu puni prītī ||

ဝန်ကြီးများဖြစ်သော ယုတ်မာသူများသည် မိမိသခင်ကို သာယာစေရန် စကားပြောကောင်းသူများဖြစ်ကြပြီး ပြောကြားခဲ့သည် - အရှင်မင်းမြတ်၊ ဤသို့သော မြို့သည် မတည်နိုင်ပါ။ မျောက်တကောင်တည်းသာလျှင် သမုဒ္ဒရာကို ခုန်ကျော်ဖြတ်သန်းလာခဲ့သည် - သူ၏ သူရသတ္တိများကို စိတ်တိုင်းကျ ဂုဏ်ပြုသီဆိုကြသည်။ သင့်ဖျက်ဆီးမှု၏ ဆာလောင်မှုသည် မပြီးဆုံးသေးသည့်အခါ သူသည် မြို့ကို မီးရှို့နေစဉ် အဘယ်ကြောင့် သူ့ကို ဖမ်းဆီးကာ မစားသောက်ခဲ့သနည်း။ ဤသို့ ကြားသိရသောအခါ သူသည် ထပ်မံ၍ ဝေဒနာခံစားခဲ့ရပြီး အတိုင်ပင်ခံများသည် ဤသို့သော အကြံပြုချက်ကို မိမိအရှင်ထံ တင်ပြခဲ့ကြသည်။ သူသည် သမုဒ္ဒရာကို အလွယ်တကူ တံတားဆက်ခဲ့ပြီး သူ၏ စစ်တပ်နှင့်အတူ သုဝေလတွင် ဆင်းသက်ခဲ့သည် - ထို့ပြင် သင်သည် ထိုလူသားများကို စားမည်ဟု ပြောဆိုနေသည် - ညီအစ်ကို - ဟု ၎င်းတို့က မာနထောင်လွှားစွာ ပြောကြားခဲ့ကြသည်။ ထိုအခါ ပို၍ ဉာဏ်ပညာရှိသူတစ်ဦးက ပြောကြားခဲ့သည် - သားတော်၊ ငါ၏ စကားကို အလွန်ရိုသေစွာ နားထောင်ပါ - ငါ့ကို ရဲရင့်မှုမရှိဟု မထင်မမှတ်ပါနှင့်။ နှစ်သက်ဖွယ် စကားလုံးများကိုသာ ပြောဆိုသူနှင့် နားထောင်သူများသည် ဤလောကတွင် များပြားလှသည်။ သို့သော် ပြင်းထန်သော်လည်း အလွန်အကျိုးရှိသော စကားလုံးများကို ပြောဆိုနိုင်သူနှင့် နားထောင်နိုင်သူများသည် အလွန်နည်းပါးလှသည်။ ပထမဦးစွာ ဝသိဋ္ဌကို သံအမတ်အဖြစ် စေလွှတ်ပါ - ဤသည်မှာ ကောင်းမွန်သော ဝတ်လုံတရားဖြစ်သည် - သီတာကို ပြန်လည်ပေးအပ်ပြီး ခင်မင်ရေးကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပါ။

Verse 120 (दोहा/सोरठा)

नारि पाइ फिरि जाहिं जौं तौ न बढ़ाइअ रारि। नाहिं त सन्मुख समर महि तात करिअ हठि मारि।।9।।

nāri pāi phiri jāhĩ jaũ tau na baṛhāi'a rāri | nāhĩ ta sanmukha samara mahĩ tāta kari'a haṭhi māri ||9||

မိန်းမကို ရရှိပြီးနောက် သူတို့သည် ပြန်လည်သွားလျှင် ရန်ငြိုးကို မတိုးမြှင့်ပါနှင့် - သို့သော် သူတို့သည် မပြန်လျှင် သားတော်၊ ထိုသူတို့ကို ထိုင်းမြဲမြဲ သတ်ဖြတ်ရန် လွင့်တက်စွာ တိုက်ခိုက်ပါ။

Verse 121 (चौपाई)

लंकाँ भयउ कोलाहल भारी। सुना दसानन अति अहँकारी।। देखहु बनरन्ह केरि ढिठाई। बिहँसि निसाचर सेन बोलाई।। आए कीस काल के प्रेरे। छुधावंत सब निसिचर मेरे।। अस कहि अट्टहास सठ कीन्हा। गृह बैठे अहार बिधि दीन्हा।। सुभट सकल चारिहुँ दिसि जाहू। धरि धरि भालु कीस सब खाहू।। उमा रावनहि अस अभिमाना। जिमि टिट्टिभ खग सूत उताना।। चले निसाचर आयसु मागी। गहि कर भिंडिपाल बर साँगी।। तोमर मुग्दर परसु प्रचंडा। सुल कृपान परिघ गिरिखंडा।। जिमि अरुनोपल निकर निहारी। धावहिं सठ खग मांस अहारी।। चोंच भंग दुख तिन्हहि न सूझा। तिमि धाए मनुजाद अबूझा।।

laṅkā̃ bhayau kolāhala bhārī | sunā dasānana ati ahaṅkārī || dekhahu banaranha keri ḍhiṭhāī | bihaṁsi nisācara sena bolāī || āe kīsa kāla ke prerē | chudhāvanta saba nisicara merē || asa kahi aṭṭahāsa saṭha kīnhā | gṛha baiṭhē ahāra bidhi dīnhā || subhaṭ sakala cārihũ disi jāhū | dhari dhari bhālu kīsa saba khāhū || umā rāvanahi asa abhimānā | jimi ṭiṭṭibha khaga sūta utānā || calē nisācara āyasu māgī | gahi kara bhiṇḍipāla bara sā̃gī || tomara mugdara parasu pracaṇḍā | sula kṛpāna parigha girikhaṇḍā || jimi aruṇopala nikara nihārī | dhāvahiṁ saṭha khaga māṁsa-ahārī || coṅca bhaṅga dukha tinhahi na sūjhā | timi dhāē manujāda abūjhā ||

လင်္ကာတွင် ကြီးမားသော ဆူဆူညံညံ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည် - မာနထောင်လွှားသော ဆယ်ဦးရှိ ရာဝဏသည် ၎င်းကို ကြားသိခဲ့ရသည်။ မျောက်များ၏ ရဲရင့်မှုကို ကြည့်ရှုပါ - ဟု သူသည် ရယ်မောပြီး ဘီလူးတပ်ကို ခေါ်ယူခဲ့သည်။ သူတို့သည် သေခြင်းတရား၏ လှုံ့ဆော်မှုဖြင့် ရောက်ရှိလာကြသည် - ငါ၏ ဘီလူးများအားလုံးသည် ဆာလောင်နေကြသည်။ ဤသို့ ယုတ်မာသူသည် ပြောကြားပြီး ရယ်မောခဲ့ကာ မိမိအိမ်မှ ၎င်းတို့ကို အစာကျွေးရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ စစ်သည်တော်အားလုံးသည် လေးမျက်နှာသို့ သွားကြပါ - ဝက်ဝံများနှင့် မျောက်များကို ဖမ်းဆီးကာ စားသောက်ကြပါ။ ဦးမာ၊ ရာဝဏ၏ မာနထောင်လွှားမှုသည် ဤသို့ဖြစ်သည် - သမုဒ္ဒရာကို ရူးရူးမူးမူး စိန်ခေါ်သော ငှက်ကလေးကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ဘီလူးများသည် ခွင့်ပြုချက်တောင်းခံပြီး ထွက်ခွာသွားကြသည် - လှံရှည်များနှင့် လှံများကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်လျက် - ဒုံး၊ ပေါင်ခတ်၊ ပုဆိနး၊ ဓား၊ သံတုတ်များနှင့် တောင်တုံးများပင် ကိုင်ဆောင်ကြသည်။ အသားစားငှက်များသည် နီရဲသော ကျောက်တုံးများပေါ်သို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားသကဲ့သို့ ထိုယုတ်မာသူများသည် ပြေးသွားကြသည် - ၎င်းတို့၏ နှုတ်သီးများ ကျိုးပဲ့သွားသော်လည်း ဝေဒနာကို မသိနိုင်ကြသကဲ့သို့ ဉာဏ်ပညာမဲ့သူများသည် နားမလည်ဘဲ အလျင်အမြန် ပြေးသွားကြသည်။

Verse 122 (दोहा/सोरठा)

नानायुध सर चाप धर जातुधान बल बीर। कोट कँगूरन्हि चढ़ि गए कोटि कोटि रनधीर।।40।।

nānāyudha sara cāpa dhara jātudhāna bala bīra | koṭa kaṅgūranhi caṛhi gae koṭi koṭi raṇadhīra || 40 ||

လက်နက်မျိုးစုံ၊ လေးနှင့်မြားတို့ကို ဆောင်လျက်၊ ရာကသရူးများစွာတို့သည် ခိုင်ခံ့သော ခံတပ်တံတိုင်းများပေါ်သို့ ကုဋေကုဋေချီ၍ တက်ကြကုန်၏။ (၄၀)

Verse 123 (चौपाई)

कोट कँगूरन्हि सोहहिं कैसे। मेरु के सृंगनि जनु घन बैसे।। बाजहिं ढोल निसान जुझाऊ। सुनि धुनि होइ भटन्हि मन चाऊ।। बाजहिं भेरि नफीरि अपारा। सुनि कादर उर जाहिं दरारा।। देखिन्ह जाइ कपिन्ह के ठट्टा। अति बिसाल तनु भालु सुभट्टा।। धावहिं गनहिं न अवघट घाटा। पर्बत फोरि करहिं गहि बाटा।। कटकटाहिं कोटिन्ह भट गर्जहिं। दसन ओठ काटहिं अति तर्जहिं।। उत रावन इत राम दोहाई। जयति जयति जय परी लराई।। निसिचर सिखर समूह ढहावहिं। कूदि धरहिं कपि फेरि चलावहिं।।

koṭa kaṅgūranhi sohahiṁ kaisē | meru ke sṛṅgani janu ghana baisē || bājahiṁ ḍhola nisāna jujhāū | suni dhuni hoi bhaṭanha mana cāū || bājahiṁ bhēri naphīri apārā | suni kādara ura jāhiṁ darārā || dekhini jāi kapinha ke ṭhaṭṭā | ati bisāla tanu bhālu subhaṭṭā || dhāvahiṁ ganahiṁ na avaghaṭa ghāṭā | parbata phori karahiṁ gahi bāṭā || kaṭakaṭāhiṁ koṭinha bhaṭa garjahiṁ | dasana oṭha kāṭahiṁ ati tarjahiṁ || uta rāvan ita rāma dohāī | jayati jayati jaya parī larāī || nisicara sikhara samūha ḍhahāvahiṁ | kūdi dharahiṁ kapi phēri calāvahiṁ ||

ခံတပ်တံတိုင်းများသည် မေရုတောင်ထိပ်၌ တိမ်တိုက်များ စွဲနေသကဲ့သို့ အလွန်ခမ်းနားလှ၏။ စစ်မှုတ်ရေးနှင့် တိုက်ပွဲဆင်နှဲများ မြည်ဟီးကြ၏။ ထိုအသံကိုကြား၍ စစ်သည်တို့၏ စိတ်နှလုံးသည် ရဲရင့်လာ၏။ စစ်ချွန်းနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော ခရာများ မြည်ကြ၏။ ထိုအသံကိုကြား၍ ရွံရှာသူတို့သည် ရင်ဘတ်ကွဲအောင် ကြောက်ရွံ့ကြ၏။ မျောက်တို့၏ ပြက်ရယ်ပြုမှုကို မခံနိုင်၊ ဝက်ဝံစစ်သည်တို့သည် ကိုယ်ခန္ဓာကြီးမားကြ၏။ ထိုတို့သည် ဘေးအန္တရာယ်ကို မစဉ်းစားဘဲ တိုက်ခိုက်ကြ၏။ တောင်များကို ကျိုးဖောက်၍ လမ်းများ ဖန်တီးကြ၏။ ကုဋေချီသော စစ်သည်တို့သည် အော်ဟစ်ကြွေးကြော်ကြ၏။ နှုတ်ခမ်းနှင့် သွားများကို ကိုက်ခဲလျက် ပြင်းထန်စွာ ခြိမ်းခြောက်ကြ၏။ ထိုဘက်၌ 'ရာဝဏ' ဟု အော်ကြ၏။ ဤဘက်၌ 'ရာမ' ဟု အော်ကြ၏။ အောင်ပွဲ၊ အောင်ပွဲ၊ တိုက်ပွဲစတင်လေပြီ။ ဘီလူးတို့သည် တာဝါထိပ်များကို ဖြိုချကြ၏။ မျောက်တို့သည် ခုန်တက်၍ ဖမ်းယူပြီး ပြန်လည်ပစ်ချကြ၏။

Verse 124 (छंद)

धरि कुधर खंड प्रचंड कर्कट भालु गढ़ पर डारहीं। झपटहिं चरन गहि पटकि महि भजि चलत बहुरि पचारहीं।। अति तरल तरुन प्रताप तरपहिं तमकि गढ़ चढ़ि चढ़ि गए। कपि भालु चढ़ि मंदिरन्ह जहँ तहँ राम जसु गावत भए।।

dhari kudhara khaṇḍa pracaṇḍa karkaṭa bhālu gaṛha para ḍārahī | jhapaṭahiṁ carana gahi paṭaki mahi bhaji calata bahuri pacārahī || ati tarala taruna pratāpa tarapahiṁ tamaki gaṛha caṛhi caṛhi gae | kapi bhālu caṛhi mandiranha jahã tahã rāma jasu gāvata bhae ||

ကြီးမားသော တောင်ကျောက်တုံးများကို ဖမ်းယူ၍၊ ပြင်းထန်သော ဝက်ဝံစစ်သည်တို့သည် ခံတပ်ပေါ်သို့ ပစ်ချကြ၏။ ထိုတို့သည် ခုန်တက်၍ ခြေထောက်များကို ဖမ်းယူ၊ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချကြ၏။ ထွက်ပြေးကြပြီး ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ကြ၏။ လှုပ်ရှားသော လူငယ်တို့၏ ရဲရင့်မှုဖြင့် တောက်ပကြ၏။ ရုတ်တရက် ခံတပ်တံတိုင်းများပေါ်သို့ တက်ကြ၏။ မျောက်နှင့် ဝက်ဝံတို့သည် နန်းတော်များပေါ်သို့ တက်ကြ၏။ အနှံ့အပြား၌ ရာမ၏ ကျေးဇူးဂုဏ်ကို သီဆိုကြ၏။

Verse 125 (दोहा/सोरठा)

एकु एकु निसिचर गहि पुनि कपि चले पराइ। ऊपर आपु हेठ भट गिरहिं धरनि पर आइ।।41।।

eku eku nisicara gahi puni kapi calē parāi | ūpara āpu hēṭha bhaṭ girahiṁ dharani para āi || 41 ||

ဘီလူးတစ်ဦးချင်းစီကို ဖမ်းယူ၍၊ မျောက်တို့သည် ထွက်ပြေးကြ၏။ မျောက်တို့သည် အပေါ်၌၊ စစ်သည်တို့သည် အောက်၌၊ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းကြ၏။ (၄၁)

Verse 126 (चौपाई)

राम प्रताप प्रबल कपिजूथा। मर्दहिं निसिचर सुभट बरूथा।। चढ़े दुर्ग पुनि जहँ तहँ बानर। जय रघुबीर प्रताप दिवाकर।। चले निसाचर निकर पराई। प्रबल पवन जिमि घन समुदाई।। हाहाकार भयउ पुर भारी। रोवहिं बालक आतुर नारी।। सब मिलि देहिं रावनहि गारी। राज करत एहिं मृत्यु हँकारी।। निज दल बिचल सुनी तेहिं काना। फेरि सुभट लंकेस रिसाना।। जो रन बिमुख सुना मैं काना। सो मैं हतब कराल कृपाना।। सर्बसु खाइ भोग करि नाना। समर भूमि भए बल्लभ प्राना।। उग्र बचन सुनि सकल डेराने। चले क्रोध करि सुभट लजाने।। सन्मुख मरन बीर कै सोभा। तब तिन्ह तजा प्रान कर लोभा।।

rāma pratāpa prabala kapijūthā | mardahiṃ nisicara subhaṭa barūthā || caṛhe durga puni jahaṃ tahaṃ bānara | jaya raghubīra pratāpa divākara || cale nisācara nikara parāī | prabala pavana jimi ghana samudāī || hāhākāra bhayau pura bhārī | rovahiṃ bālaka ātura nārī || saba mili dehiṃ rāvanahi gārī | rāja karata ehiṃ mṛtyu haṃkārī || nija dala bicala sunī tehiṃ kānā | pheri subhaṭa laṅkesa risānā || jo rana bimukha sunā maiṃ kānā | so maiṃ hataba karāla kṛpānā || sarbasu khāi bhoga kari nānā | samara bhūmi bhae ballabha prānā || ugra bacana suni sakala ḍerāne | cale krodha kari subhaṭa lajāne || san mukha marana bīra kai sobhā | taba tinhiṃ tajā prāna kara lobhā ||

ရာမ၏ တန်ခိုးအားကြောင့် မျောက်တပ်သည် ပြင်းထန်လာ၏။ ရာကသရူးတပ်များကို ကြိတ်ချေကြ၏။ မျောက်တို့သည် ခံတပ်တံတိုင်းများပေါ်သို့ အနှံ့အပြား တက်ကြ၏။ 'ရာဃုဗီရ၏ အောင်ပွဲ၊ ထို၏ ဘုန်းတော်သည် နေကဲ့သို့' ဟု အော်ဟစ်ကြ၏။ ဘီလူးတပ်များသည် ပြင်းထန်သော လေမုန်တိုင်းကြောင့် တိမ်တိုက်များ ပျံ့နှံ့သွားသကဲ့သို့ အစဉ်အတိုင်း ထွက်ပြေးကြ၏။ မြို့တော်၌ ကြီးမားသော ငိုကြွေးသံများ ဖြစ်ပေါ်၏။ ကလေးများနှင့် စိုးရိမ်သော မိန်းမများသည် ငိုကြွေးကြ၏။ အားလုံး ပူးပေါင်း၍ ရာဝဏကို ကဲ့ရဲ့ကြ၏။ 'ဤသို့ အုပ်စိုး၍ သင်သည် သေမင်းကိုပင် ခေါ်ဆောင်လာပြီ' ဟု ဆိုကြ၏။ ရာဝဏသည် မိမိတပ်သားများ ယိမ်းယိုင်သည်ကို ကြား၏။ အမျက်ထွက်သော လင်္ကာအရှင်သည် စစ်သည်တို့ကို ပြန်လည်စုစည်း၏။ 'တိုက်ပွဲမှ မျက်နှာလှည့်သူကို ငါကိုယ်တိုင် ထိုကဲ့သို့သော ကြောက်မားသော ကျားကိုဖြတ်၍ သတ်မည်' ဟု ဆို၏။ 'သင်တို့သည် ငါ၏ ရတနာအားလုံးကို စားသုံးပြီး၊ မျိုးစုံသော ခံစားမှုများကို ပြုလုပ်ပြီးပြီ။ ယခု တိုက်ပွဲမြေပြင်ပေါ်၌သာ သင်၏ အသက်ကို ချစ်ခင်လော့' ဟု ဆို၏။ ထိုကြမ်းတမ်းသော စကားများကို ကြား၍ အားလုံး ကြောက်ရွံ့ကြ၏။ သို့သော် ရှက်ရွံ့၍ စစ်သည်တို့သည် အမျက်ဒေါသဖြင့် ချီတက်ကြ၏။ ရန်သူ့ရှေ့၌ သေခြင်းသည် သူရဲကောင်း၏ ဂုဏ်အင်္ဂါဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် အသက်ကို တပ်မက်မှုကို စွန့်လွှတ်ကြ၏။

Verse 127 (दोहा/सोरठा)

बहु आयुध धर सुभट सब भिरहिं पचारि पचारि। ब्याकुल किए भालु कपि परिघ त्रिसूलन्हि मारी।।42।।

bahu āyudha dhara subhaṭa saba bhirahiṃ pacāri pacāri | byākula kie bhālu kapi parigha trisūlanhi mārī ||42||

လက်နက်မျိုးစုံကို ဆောင်လျက်၊ စစ်သည်အားလုံးတို့သည် ချဉ်းကပ်၍ တိုက်ခိုက်ကြ၏။ အကြိမ်ကြိမ် စိန်ခေါ်ကြ၏။ သံတုတ်နှင့် ကြားလှံများဖြင့် ဝက်ဝံနှင့် မျောက်တို့ကို ရိုက်နှက်၍ အလွန်ရှုပ်ထွေးစေကြ၏။ (၄၂)

Verse 128 (चौपाई)

भय आतुर कपि भागन लागे। जद्यपि उमा जीतिहहिं आगे।। कोउ कह कहँ अंगद हनुमंता। कहँ नल नील दुबिद बलवंता।। निज दल बिकल सुना हनुमाना। पच्छिम द्वार रहा बलवाना।। मेघनाद तहँ करइ लराई। टूट न द्वार परम कठिनाई।। पवनतनय मन भा अति क्रोधा। गर्जेउ प्रबल काल सम जोधा।। कूदि लंक गढ़ ऊपर आवा। गहि गिरि मेघनाद कहुँ धावा।। भंजेउ रथ सारथी निपाता। ताहि हृदय महुँ मारेसि लाता।। दुसरें सूत बिकल तेहि जाना। स्यंदन घालि तुरत गृह आना।।

bhaya ātura kapi bhāgana lāge | jadyapi umā jītihahiṃ āge || kou kaha kahaṃ aṅgada hanumaṃtā | kahaṃ nala nīla dubida balavaṃtā || nija dala bikala sunā hanumānā | pacchima dvāra rahā balavānā || meghanāda tahaṃ karai larāī | ṭūṭa na dvāra parama kaṭhināī || pavana-tanaya mana bhā ati krodhā | garjeu prabala kāla sama jodhā || kūdi laṅka gaṛha ūpara āvā | gahi giri meghanāda kahuṃ dhāvā || bhaṃjeu ratha sārathī nipātā | tāhi hṛdaya mahuṃ māresi lātā || dusareṃ sūta bikala tehi jānā | syaṃdana ghāli turata gṛha ānā ||

မျောက်တို့သည် ကြောက်ရွံ့၍ ထွက်ပြေးကြ၏။ သို့သော် ဥမာ၊ နောက်ဆုံး၌ အောင်ပွဲသည် ထိုတို့၏ ဖြစ်လတ္တံ့။ အချို့က 'အင်္ဂဒက ဘယ်မှာလဲ၊ ဟနုမန် ဘယ်မှာလဲ၊ နလနှင့် နီလ ဘယ်မှာလဲ၊ ခွန်အားကြီးမားသော ဒွိဝိဒ ဘယ်မှာလဲ' ဟု ဆိုကြ၏။ ဟနုမန်သည် မိမိတပ်သားများ ယိမ်းယိုင်သည်ကို ကြား၏။ အနောက်တံခါး၌ ခွန်အားကြီးမားစွာ ရပ်တည်၏။ ထို၌ မေဃနာဒသည် တိုက်ခိုက်၏။ တံခါးသည် မကျိုးနိုင်၊ အလွန်ခိုင်ခံ့၏။ လေသားသည် အမျက်ဒေါသဖြင့် ပြင်းထန်သော သေမင်းကဲ့သို့ အော်ဟစ်၏။ လင်္ကာခံတပ်ပေါ်သို့ ခုန်တက်၍၊ တောင်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် မေဃနာဒထံသို့ ပြေးသွား၏။ ရထားကို ကျိုးဖောက်၍ ယာဉ်မှူးကို ချိုးချ၏။ ထို၏ ရင်ဘတ်၌ ခြေခတ်ဖြင့် ရိုက်နှက်၏။ အခြားယာဉ်မှူးသည် ကြောက်ရွံ့၍ ရထားကို အမြန်ဆိုက်ရောက်စွာ အိမ်သို့ ပို့ဆောင်၏။

Verse 129 (दोहा/सोरठा)

अंगद सुना पवनसुत गढ़ पर गयउ अकेल। रन बाँकुरा बालिसुत तरकि चढ़ेउ कपि खेल।।43।।

aṅgada sunā pavanasuta gaṛha para gayau akela | rana bāṅkurā bālisuta taraki caṛheu kapi khela ||43||

အင်္ဂဒသည် လေနတ်သားသည် ခံတပ်ပေါ်သို့ တစ်ယောက်တည်း သွားသည်ကို ကြား၏။ တိုက်ပွဲအတွက် စိတ်အားထက်သန်သော ဗာလိသားသည် မျောက်တို့၏ ကစားခြင်းကဲ့သို့ ခံတပ်ပေါ်သို့ ခုန်တက်၏။ (၄၃)

Verse 130 (चौपाई)

जुद्ध बिरुद्ध क्रुद्ध द्वौ बंदर। राम प्रताप सुमिरि उर अंतर।। रावन भवन चढ़े द्वौ धाई। करहि कोसलाधीस दोहाई।। कलस सहित गहि भवनु ढहावा। देखि निसाचरपति भय पावा।। नारि बृंद कर पीटहिं छाती। अब दुइ कपि आए उतपाती।। कपिलीला करि तिन्हहि डेरावहिं। रामचंद्र कर सुजसु सुनावहिं।। पुनि कर गहि कंचन के खंभा। कहेन्हि करिअ उतपात अरंभा।। गर्जि परे रिपु कटक मझारी। लागे मर्दै भुज बल भारी।। काहुहि लात चपेटन्हि केहू। भजहु न रामहि सो फल लेहू।।

juddha biruddha kruddha dvau baṃdara | rāma pratāpa sumiri ura aṃtara || rāvana bhavana caṛhe dvau dhāī | karahi kosalādhīsa dohāī || kalasa sahita gahi bhavanu ḍhahāvā | dekhi nisācara-pati bhaya pāvā || nāri bṛṃda kara pīṭahiṃ chātī | aba dui kapi āe utapātī || kapilīlā kari tinhahi ḍerāvahiṃ | rāmacandra kara sujasu sunāvahiṃ || puni kara gahi kaṃcana ke khaṃbhā | kahenhi kari'a utapāta araṃbhā || garji pare ripu kaṭaka majhārī | lāge mardai bhuja bala bhārī || kāhuhi lāta capeṭanhi kehū | bhajahu na rāmahi so phala lehū ||

အမျက်ဒေါသဖြင့် ရန်သူ့ဆန့်ကျင်ဘက် မျောက်နှစ်ကောင်တို့သည် ရာမ၏ တန်ခိုးကို ရင်ထဲ၌ အမှတ်ရကြ၏။ ရာဝဏ၏ နန်းတော်သို့ ခုန်တက်ကြ၏။ ကောသလအရှင်၏ နာမကို အော်ဟစ်ကြ၏။ နန်းတော်ကို ထိပ်တိုက်များနှင့်တကွ ဖမ်းယူ၍ ပြိုကျစေ၏။ ဤကိုမြင်၍ ညဉ့်လှည့်သွားသူတို့၏ အရှင်သည် ကြောက်ရွံ့၏။ မိန်းမများသည် ရင်ဘတ်ကို ရိုက်ခတ်ကြ၏။ 'ယခု မျောက်နှစ်ကောင် ရောက်လာပြီ၊ ဘေးအန္တရာယ်ပေးသူများ' ဟု ဆိုကြ၏။ မျောက်ကစားခြင်းကို ပြု၍ ထိုတို့ကို ကြောက်ရွံ့စေကြ၏။ ရာမစန္ဒရ၏ ကောင်းသော ဂုဏ်ကို ကြောငြာကြ၏။ ရွှေတိုင်များကို ပြန်လည်ဖမ်းယူ၍ 'ဘေးအန္တရာယ် စတင်ကြစို့' ဟု အော်ဟစ်ကြ၏။ အော်ဟစ်၍ ရန်သူ့တပ်အကြားသို့ ကျရောက်ကြ၏။ ခွန်အားကြီးမားသော လက်နက်များဖြင့် ကြိတ်ချေကြ၏။ အချို့ကို ခြေခတ်ဖြင့် ရိုက်နှက်၏။ အချို့ကို လက်ပေါက်ဖြင့် ရိုက်နှက်၏။ 'ရာမကို မကိုးကွယ်သူသည် ထိုအသီးကို ခံစားလော့' ဟု ဆို၏။

Verse 131 (दोहा/सोरठा)

एक एक सों मर्दहिं तोरि चलावहिं मुंड। रावन आगें परहिं ते जनु फूटहिं दधि कुंड।।44।।

eka eka soṃ mardahiṃ tori calāvahiṃ muṇḍa | rāvan āgeṃ parahiṃ te janu phūṭahiṃ dadhi kuṇḍa ||44||

တစ်ဦးချင်းစီကို ကြိတ်ချေ၍ ခေါင်းများကို နှုတ်ချကာ ပစ်ချကြ၏။ ရာဝဏရှေ့၌ ကျဆင်းကြ၏။ ထိုခေါင်းများသည် နို့ဓာတ်အိုးများ ကွဲသကဲ့သို့ ထင်ရှိ၏။ (၄၄)

Verse 132 (चौपाई)

महा महा मुखिआ जे पावहिं। ते पद गहि प्रभु पास चलावहिं।। कहइ बिभीषनु तिन्ह के नामा। देहिं राम तिन्हहू निज धामा।। खल मनुजाद द्विजामिष भोगी। पावहिं गति जो जाचत जोगी।। उमा राम मृदुचित करुनाकर। बयर भाव सुमिरत मोहि निसिचर।। देहिं परम गति सो जियँ जानी। अस कृपाल को कहहु भवानी।। अस प्रभु सुनि न भजहिं भ्रम त्यागी। नर मतिमंद ते परम अभागी।। अंगद अरु हनुमंत प्रबेसा। कीन्ह दुर्ग अस कह अवधेसा।। लंकाँ द्वौ कपि सोहहिं कैसें। मथहि सिंधु दुइ मंदर जैसें।।

mahā mahā mukhiā je pāvahiṃ | te pada gahi prabhu pāsa calāvahiṃ || kahai bibhīṣanu tinh ke nāmā | dehiṃ rāma tinhahū nija dhāmā || khala manujād dvijāmiṣa bhogī | pāvahiṃ gati jo jācat jogī || umā rāma mṛdu-cita karunākara | bayara bhāva sumirata mohi nisi-cara || dehiṃ parama gati so jiyã jāni | asa kṛpāla ko kahahu bhavānī || asa prabhu suni na bhajahiṃ bhrama tyāgī | nara mati-manda te parama abhāgī || aṅgada aru hanumaṃta prabesā | kīnha durga asa kaha avadhesā || laṅkā̃ dvau kapi sohahiṃ kaiseṃ | mathahiṃ siṃdhu dui maṃdara jaiseṃ ||

မဟာမဟာ ခေါင်းဆောင်ကြီးများဖြစ်ကုန်သော သူတို့သည် အဖမ်းခံရကုန်၍ ထိုသူတို့သည် ပရဘူ၏ ခြေတော်နှစ်ပါးကို ဆွဲကိုင်ထားကာ ထိုပရဘူ၏ ရှေ့တော်သို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့ကြ၏။ ဝိဘီသဏသည် ထိုသူတို့၏ အမည်များကို ပြောကြား၏၊ ရာမသည် ထိုသူတို့အားလည်း မိမိ၏နေရာတော်ကို ပေးသနားတော်မူ၏။ ယုတ်မာသော လူစားသမားများ၊ ဗြာဟ္မဏအသားကို စားသူများပင်လျှင် ယောဂီများ တောင်းခံကြသော ဂတိကို ရရှိကြ၏။ ဤသို့ ဥမာ၊ ရာမသည် နှလုံးသားနူးညံ့၏၊ ကရုဏာ၏ သတ္တုတွင်းဖြစ်၏။ မိမိကို ရန်ငြိုးဖြင့် အောက်မေ့သော ထိုနိသာစရ ဘီလူးများပင်လျှင် စိတ်နှလုံး၌ သိ၍ ပရမဂတိကို ပေးသနားတော်မူ၏။ ဘဝါနီ၊ ဤသို့ ကရုဏာနှင့် ပြည့်စုံသူ အဘယ်သူနည်းဟု ပြောကြားပါ။ ဤသို့ ပရဘူကို ကြားသိပါလျက် မောဟကို စွန့်ပယ်၍ ဘုရားကို မကိုးကွယ်ကြသော ထိုနုပညာရှင်များသည် အလွန် ကံကောင်းကင်းသူများ ဖြစ်ကြ၏။ ဤအခါ အင်္ဂဒနှင့် ဟနုမန်တို့သည် ခံတပ်အတွင်း ဝင်ရောက်ကြ၏၊ အယောဓျာ၏ အရှင်သည် ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။ လင်္ကာ၌ ထို မျောင်းနှစ်ကောင်သည် ပင်လယ်ကို နှိုက်နှင့်သကဲ့သို့ မန္ဒရတောင်နှစ်လုံးကဲ့သို့ ထင်ရှားကြ၏။