Yamapatha (The Road of Yama), Dāna-Phala, and the Imperishable Fruition of Karma

Verse 1

नारद उवाच । कथितो भवता सम्यग्वर्णाश्रमविधिर्मुने । इदानीं श्रोतुमिच्छामि यममार्गं सुदुर्गमम् ॥ १ ॥

နာရဒက ပြောသည်။ «အို မုနိ၊ သင်သည် ဝဏ္ဏနှင့် အာශ්ရမ၏ စည်းကမ်းကို မှန်ကန်စွာ ရှင်းလင်းပြောပြပြီးပြီ။ ယခု ငါသည် ယမ၏ လမ်းကြောင်း—အလွန်ခက်ခဲသော လမ်းကို ကြားလိုသည်»။

Verse 2

सनक उवाच । श्रृणु विप्र प्रवक्ष्यामि यममार्गं सुदुर्गमम् । सुखदं पुण्यशीलानां पापिनां भयदायकम् ॥ २ ॥

သနကက ပြောသည်။ «အို ဗြာဟ္မဏ၊ နားထောင်လော့—ယမ၏ လမ်းကြောင်း အလွန်ခက်ခဲသော လမ်းကို ငါဖော်ပြမည်။ ကုသိုလ်သီလရှိသူတို့အတွက် သက်သာချမ်းသာစေသော်လည်း အပြစ်ရှိသူတို့အတွက် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်စေသည်»။

Verse 3

षडशीतिसहस्त्राणि योजनार्निनि मुनीश्वर । यममार्गस्य विस्तारः कथितः पूर्वसूरिभिः ॥ ३ ॥

အို မုနိအရှင်၊ ယမ၏ လမ်းကြောင်း၏ အကျယ်အဝန်းကို ရှေးအရိယသေယာတို့က ယောဇနာ ရှစ်ဆယ်ခြောက်ထောင် ဟု ဆိုထားကြသည်။

Verse 4

ये नरा दानशीलास्तु ते यांति सुखिनो द्विज । धर्मशून्या नरा यांति दुःखेन भृशमर्दिताः ॥ ४ ॥

အို ဒွိဇ၊ ဒါနပြုရန် စိတ်ထားသူတို့သည် ပျော်ရွှင်စွာ သွားကြသည်။ သို့သော် ဓမ္မမရှိသူတို့သည် ဒုက္ခဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်ခံရကာ သွားကြသည်။

Verse 5

अतिभीता विवश्त्राश्च शुष्ककंठौष्ठतालुकाः । क्रदंतो विस्तरं दीनाः पापिनो यांति तत्पथि ॥ ५ ॥

အလွန်ကြောက်ရွံ့၍ ကိုယ်ကိုမထိန်းနိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ လည်ချောင်း၊ နှုတ်ခမ်းနှင့် ပါးစပ်အတွင်း ခြောက်သွေ့သွားပြီး အော်ဟစ်ငိုကြွေးလျက် အလွန်ဒုက္ခရောက်သော အပြစ်ရှိသူတို့သည် ထိုလမ်းကြောင်းအတိုင်း သွားကြသည်။

Verse 6

हन्यमाना यमभटैः प्रतोदाद्यैस्तथायुधैः ॥ ६ ॥

ယမ၏အမှုထမ်းများ (ယမဘတ်) က ရိုက်နှက်ကြပြီး၊ မောင်းတံနှင့် အခြားလက်နက်များဖြင့် ထိုးနှက်ကာ သူတို့ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ကြသည်။

Verse 7

इतस्ततः प्रधावंतो यांति दुःखेन तत्पथि । क्वचित्पंकः क्वचिदूह्निः क्वचित्सेतप्तसैकतम् । क्वचिद्वै दावरुपेणः तीक्ष्णधाराः शिलाः क्वचित् ॥ ७ ॥

ဒီဘက်ဟိုဘက် ပြေးလွှားကာ ဒုက္ခကြီးစွာဖြင့် ထိုလမ်းကြောင်းကို ဆက်သွားကြသည်။ တချို့နေရာတွင် ရွံ့ပင်လယ်၊ တချို့နေရာတွင် တက်ရခက်သော တောင်တက်လမ်း၊ တချို့နေရာတွင် ပူလောင်သော သဲပြင်ရှိသည်။ တချို့နေရာတွင် တောမီးလောင်ကာ၊ တချို့နေရာတွင် အစွန်းထက်သော ကျောက်တုံးများရှိသည်။

Verse 8

क्वचित्कंटकवृक्षाश्च दुःखारोहशिला नगाः । गाढांधकाराश्च गुहाः कंटकावरणं महत् ॥ ८ ॥

တချို့နေရာတွင် ဆူးပင်များရှိပြီး၊ တချို့နေရာတွင် တက်ရခက်၍ နာကျင်စေသော ကျောက်တောင်စောင်းများပါသော တောင်တန်းများရှိသည်။ ထို့ပြင် အမှောင်ထူထပ်စွာ ဖုံးလွှမ်းနေသော ဂူများနှင့် ဆူးများဖြင့် ကျယ်ပြန့်စွာ ဖုံးအုပ်ထားသော နယ်မြေကြီးများလည်း ရှိသည်။

Verse 9

वप्राग्रारोहणं चैव कन्दरस्य प्रवेशनम् । शर्कराश्च तथा लोष्टाः सूचीतुल्याश्च कण्टकाः ॥ ९ ॥

တောင်တန်းတံတားကဲ့သို့သော တံတားမြောင်း၏ ထိပ်ဖျားကို တက်ရခြင်း၊ ချိုင့်ဝှမ်းထဲသို့ ဝင်ရခြင်း၊ ကျောက်စရစ်နှင့် မြေခဲတုံးများကြောင့် ခလုတ်တိုက်ခြင်း၊ အပ်ကဲ့သို့ ထက်မြက်သော ဆူးများက ထိုးစူးခြင်း—ဤသို့သော ဒုက္ခများကို ထိုလမ်း၌ ကြုံတွေ့ရသည်။

Verse 10

शैवालं च क्वचिन्मार्गे क्वचित्कीचकपंक्तयः । क्वचिव्द्याव्राश्च गर्जंते वर्धंते च क्वचिज्ज्वराः ॥ १० ॥

လမ်းခရီးတနေရာတွင် ချောကျိသော ရေညှိများရှိပြီး အခြားနေရာများတွင် ကျူပင်တန်းများရှိသည်။ တနေရာတွင် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ ဟိန်းဟောက်ကြပြီး တနေရာတွင် အဖျားရောဂါများ ထကြွပြန့်ပွားကြသည်။

Verse 11

एवं बहुविधक्लेशाः पापिनो यांति नारद । क्रोशंतश्च रुदन्तश्च म्लायंतश्चैव पापिनः ॥ ११ ॥

ဤသို့လျှင် များစွာသော ညှဉ်းဆဲခြင်းတို့ကို ခံရလျက် အပြစ်ရှိသူတို့သည် ရှေ့ဆက်သွားကြကုန်၏၊ အို နာရဒ - အော်ဟစ်ငိုကြွေးလျက် ညှိုးနွမ်းခြောက်သွေ့လျက် သွားကြကုန်၏။

Verse 12

पाशेन यंत्रिताः केचित्कृष्यमाणास्तथांकुशैः । शास्त्रास्त्रैस्ताड्यमानाश्च पृष्टतो यांति पापिनः ॥ १२ ॥

အချို့သော အပြစ်သားတို့သည် ကျော့ကွင်းတို့ဖြင့် မြဲမြံစွာ တုပ်နှောင်ခံရပြီး ချွန်းတို့ဖြင့် ဆွဲငင်ခံရကုန်၏။ လက်နက်တို့ဖြင့် နောက်မှ ရိုက်နှက်ခံရလျက် လူဆိုးတို့သည် ရှေ့သို့ မောင်းနှင်ခံရကုန်၏။

Verse 13

नासाग्रपाशकृष्टाश्च केचिदंत्रैश्च बधिताः । वहंतश्चायसां भारं शिश्राग्रेण प्रयांति वै ॥ १३ ॥

အချို့ကို နှာခေါင်းဖျား၌ ချည်ထားသော ကျော့ကွင်းဖြင့် ဆွဲငင်ကြ၏။ အခြားသူများကို မိမိတို့၏ အူများဖြင့် တုပ်နှောင်ထားကြ၏။ လေးလံသော သံဝန်များကို ထမ်းရွက်လျက် လိင်တံဖျားဖြင့် ဆွဲငင်ကာ ခရီးဆက်စေကြကုန်၏။

Verse 14

अयोभारद्वयं केचिन्नासाग्रेण तथापरे । कर्णाभ्यां च तथा केचिद्वहंतो यांति पापिनः ॥ १४ ॥

အချို့သော အပြစ်သားတို့သည် သံဝန်နှစ်ခုကို နှာခေါင်းဖျားဖြင့် သယ်ဆောင်သွားကြကုန်၏။ အခြားသူတို့သည်လည်း ထိုနည်းတူ သယ်ဆောင်ကြ၏။ အချို့တို့သည် နားရွက်နှစ်ဖက်ဖြင့် သယ်ဆောင်လျက် ရှေ့သို့ သွားကြကုန်၏။

Verse 15

केचिच्च स्खलिता यांति ताड्यमानास्तथापरे । अत्यर्थोच्ङ्वसिताः केचित्केचिदाच्छत्रलोचनाः ॥ १५ ॥

အချို့သည် ချော်လဲသော်လည်း ဆက်လက်သွားကြ၏၊ အချို့သည် သွားရင်းနှင့်ပင် ရိုက်နှက်ခံကြ၏။ အချို့သည် အလွန်အမင်း ခက်ခဲစွာ အသက်ရှူကြပြီး၊ အချို့၏ မျက်လုံးများသည် ဖုံးကာထားသကဲ့သို့ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 16

छायाजलविहीने तु पथि यांत्यतिदुःखिताः । शोचन्तः स्वानि कर्मणि ज्ञानाज्ञानकृतानि च ॥ १६ ॥

အရိပ်နှင့် ရေမရှိသော လမ်းခရီး၌ သူတို့သည် အလွန်အမင်း ဒုက္ခခံကာ ဆက်လက်သွားကြ၏။ မိမိတို့၏ ကံလုပ်ရပ်များကို—သိလျက်ပြုသောအရာနှင့် မသိမသာပြုသောအရာတို့ကို—ဝမ်းနည်းညည်းတွားကြ၏။

Verse 17

ये तु नारद धर्मिष्ठा दानशीला सुबुद्धयः । अतीव सुखसंपन्नास्ते यांति धर्ममंदिरम् ॥ १७ ॥

သို့ရာတွင် အို နာရဒာ၊ ဓမ္မ၌ ခိုင်မြဲစွာ တည်ကြသောသူများ၊ ဒါနပြုခြင်း၌ သဘောကောင်းသူများ၊ ဉာဏ်ပညာကောင်းမွန်သူများသည် အလွန်အမင်း သုခပြည့်စုံကာ ဓမ္မ၏ နိဝါသသို့ သွားရောက်ကြ၏။

Verse 18

अन्नदास्तु मुनुश्रेष्ट भुंजंतः स्वादु यांति वै । नीरदा यांति सुखिनः पिबंतः क्षीरमुत्तममम् । तक्रदा दधिदाश्चैव तत्तद्भोगं लभंति वै । घृतदा मधुदाश्चैव क्षीरदाश्च द्विजोत्तम ॥ १८ ॥

အို မုနိမြတ်၊ အစာပေးသူတို့သည် အမှန်ပင် ချိုမြိန်သော အစားအစာကို စားသုံး၍ သွားရောက်ကြ၏။ ရေပေးသူတို့သည် ပျော်ရွှင်စွာ သွားရောက်ကာ အကောင်းဆုံး နို့ကို သောက်ကြ၏။ ထောပတ်ရည်ပေးသူနှင့် ဒဿီ(ယိုဂတ်/နို့ချဉ်)ပေးသူတို့သည် ထိုအရာတို့၏ ခံစားမှုကို ရရှိကြ၏။ ထို့အတူ အို ဒွိဇမြတ်၊ ဂျီ(ထောပတ်သန့်)ပေးသူ၊ ပျားရည်ပေးသူ၊ နို့ပေးသူတို့လည်း မိမိပေးသည့်အတိုင်း ခံစားမှုကို ရရှိကြ၏။

Verse 19

सुधापानं प्रकुर्वंतो यांति वै धर्ममंदिरम् । शाकदाः पायसं भुंजंन्दीपदो ज्वलयन्दिशः ॥ १९ ॥

အမృతသကဲ့သို့သော သောက်ရည်ကို ပေးလှူသူတို့သည် အမှန်ပင် ဓမ္မ၏ မန္ဒိရသို့ သွားရောက်ကြ၏။ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ပေးသူတို့သည် ပာယသ(နို့ဆန်ချို)ကို စားသုံးကြပြီး၊ မီးအလင်း(ဒီပ)ပေးသူတို့သည် အရပ်မျက်နှာတို့ကို တောက်ပစေကြ၏။

Verse 20

वस्त्रदो मुनुशार्दूल याति दिव्याम्बरावृतः । पुराकरप्रदो याति स्तूयमानोऽमरैः पथि ॥ २० ॥

အို လူတို့အနက် ကျားတော်၊ အဝတ်အစားလှူဒါန်းသူသည် ဒိဗ္ဗဝတ်ရုံဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ ရှေ့သို့ ချီတက်၏။ «ပူရာကရ» (ရှေးကောက်ခံအခွန်/ပူဇော်သကာ—ဥစ္စာ) လှူသူသည် အမရတို့ ချီးမွမ်းသော လမ်းကြောင်းပေါ်၌ သွား၏။

Verse 21

गोदानेन नरो याति सर्वसौख्यसमन्वितः । भूमिदो गृहदश्चैव विमाने सर्वसंपदि ॥ २१ ॥

နွားလှူဒါန်းခြင်းဖြင့် လူသည် (နောက်လောကသို့) ထွက်ခွာရာတွင် ပျော်ရွှင်ချမ်းသာမှု အားလုံးနှင့် ပြည့်စုံ၏။ မြေလှူသူ သို့မဟုတ် အိမ်လှူသူလည်း ထိုနည်းတူ ဗိမာန (vimāna) နှင့် စုံလင်သော စည်းစိမ်ကို ရရှိ၏။

Verse 22

अप्सरोगणसंकीर्णे क्रीडन्याति वृषालयम् । हयदो यानदश्चापि गजदश्च द्विजोत्तम ॥ २२ ॥

အပ္စရာအုပ်စုများဖြင့် ပြည့်နှက်သော ကစားကွင်း၌ သူသည် ဝೃಷ၏ အိမ်တော် (ရှီဝ) သို့ ရောက်၏။ အို ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ မြင်းလှူသူ၊ ယာဉ်လှူသူ၊ ဆင်လှူသူတို့လည်း ထိုသို့သော အကျိုးကို ရ၏။

Verse 23

धर्मालयं विमानेन याति भोगान्वितेन वै । अनडुद्दो मुनिश्रेष्ट यानारुढः प्रयाति वै ॥ २३ ॥

အမှန်ပင်၊ ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ပြည့်ဝသော ဗိမာနဖြင့် ဓမ္မ၏ အိမ်တော်သို့ သွားရောက်၏။ အို မုနိတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ နွားထီးလှူသူသည် ယာဉ်ပေါ်တက်ကာ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 24

फलदः पुष्पदश्चापि याति संतोषसंयुतः । तांबूलदो नरो याति प्रहृष्टो धर्ममंदिरम् ॥ २४ ॥

အသီးလှူသူ၊ ပန်းလှူသူတို့သည် စိတ်ကျေနပ်မှုနှင့် ပြည့်စုံကာ ထွက်ခွာသွား၏။ တံဘူလ (ကွမ်းပူဇော်သကာ) လှူသူသည် ဝမ်းမြောက်လျက် ဓမ္မမন্দိရ (ဓမ္မ၏ အိမ်တော်) သို့ သွား၏။

Verse 25

मातापित्रोश्च शुश्रूषां कृतवान्यो नरोत्तमः । स याति परितुष्टात्मा पूज्यमानो दिविस्थितैः ॥ २५ ॥

မိဘနှစ်ပါးကို ရိုသေစွာ ဝန်ဆောင်မှု ပြုခဲ့သော လူအကောင်းဆုံးသည် စိတ်နှလုံးပြည့်ဝ၍ ရွှင်လန်းကာ ကောင်းကင်ဘုံရှိ နတ်တို့၏ ဂုဏ်ပြုခြင်းကို ခံယူလျက် ရှေ့သို့ သွားရောက်သည်။

Verse 26

शुश्रूषां कुरुते यस्तु यतीनां व्रतचारिणाम् । द्विजाग्र्यब्राह्मणानां च स यात्यतिसुखान्वितः ॥ २६ ॥

သစ္စာဝန်ခံ၍ ဝ్రတကို လိုက်နာသော ရဟန်းသဘင် ယတီတို့နှင့် အထွတ်အမြတ် ဗြာဟ္မဏတို့ကို ရိုသေစွာ ဝန်ဆောင်သူသည် အလွန်အမင်း ချမ်းသာပျော်ရွှင်မှု ပြည့်စုံသော အခြေအနေသို့ ရောက်သည်။

Verse 27

सर्वभूतदयायुक्तः पूज्यमानोऽमरैर्द्विजः । सर्वभोगान्वितेनासौ विमानेन प्रयाति च ॥ २७ ॥

သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် ကရုဏာတရားရှိသော ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် အမရနတ်တို့၏ ဂုဏ်ပြုခြင်းကို ခံယူကာ အပျော်အပါး အကုန်လုံးပါဝင်သည့် ကောင်းကင်ယာဉ် (ဝိမာန) ဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။

Verse 28

विद्यादानरतो याति पूज्यमानोऽब्जसूनुभिः । पुराणपठको याति स्तूयमानो मुनीश्वरैः ॥ २८ ॥

ဗိဒ္ယာ (အသိပညာ) ကို ဒါနအဖြစ် ပေးကမ်းရာတွင် အားထုတ်သူသည် ပဒ္မဇ (ဗြဟ္မာ) ၏ သားတော်များက ဂုဏ်ပြုလျက် အထက်လောကသို့ ထွက်ခွာသည်။ ပုရာဏကို ဖတ်ရွတ်သူမူ မုနိအရှင်တို့၏ ချီးမွမ်းခြင်းနှင့်အတူ ထွက်ခွာသည်။

Verse 29

एवं धर्मपरा यांति सुखं धर्मस्य मंदिरम् । यमश्चतुर्मुखो भूत्वा शंखचक्रगदासिभृत् ॥ २९ ॥

ဤသို့ ဓမ္မကို အလေးထားသူတို့သည် ဓမ္မ၏ နိဝါသ (အိမ်တော်) သို့ ပျော်ရွှင်စွာ သွားရောက်ကြသည်။ ထို့ပြင် ယမမင်းသည် ကိုယ်တိုင် မျက်နှာလေးဖက် ဖြစ်လာ၍ သင်္ခ၊ စက္ကရ၊ ဂဒါနှင့် အစိ (ဓား) ကို ကိုင်ဆောင်သော ဒေဝရূপဖြင့် ပေါ်ထွန်းသည်။

Verse 30

पुण्यकर्मरतं सम्यक्स्नेहान्मित्रमिवार्चति । भो भो बुद्धिमतां श्रेष्ठानरकक्लेषभीरवः ॥ ३० ॥

စစ်မှန်သောမေတ္တာကြောင့် ကုသိုလ်ကံ၌အမြဲတမ်းပါဝင်သူကို မိတ်ဆွေတစ်ဦးကဲ့သို့ သင့်တော်စွာဂုဏ်ပြု၏—ဉာဏ်ပညာရှိတို့အထွဋ်အမြတ်တို့၊ နရကဒုက္ခကိုကြောက်ရွံ့သောကြောင့်။

Verse 31

युष्माभिः साधितं पुण्यमत्रामुत्रसुखावहम् । मनुष्य जन्म यः प्राप्य सुकृतं न करोति च ॥ ३१ ॥

သင်တို့ပြုစုပြီးမြောက်သော ကုသိုလ်သည် ဤလောကနှင့် နောက်လောက၌ပါ သုခကိုပေး၏။ သို့သော် လူ့ဘဝကိုရပြီး ကုသိုလ်ကံနှင့် သဒ္ဓါတရားမပြုသူသည် ထိုရှားပါးသောအခွင့်ကို ပျက်စီးစေ၏။

Verse 32

स एव पापिनां श्रेष्ट आत्मघातं करोति च । अनित्यं प्राप्य मानुष्यं नित्यं यस्तु न साधयेत् ॥ ३२ ॥

အပြစ်ရှိသူတို့အနက် အထွဋ်အမြတ်အပြစ်သားဟူသည် ထိုသူပင်—အမှန်တကယ် မိမိကိုယ်ကိုဖျက်ဆီးခြင်းကို ပြု၏—မတည်မြဲသော လူ့ဘဝကိုရပြီး ထာဝရတရားကို မရှာဖွေမဆောင်ရွက်သူ။

Verse 33

स याति नरकं घोरं कोऽन्यस्तस्मादचेतनः । शरीरं यातनारुपं मलाद्यैः परिदूषितम् ॥ ३३ ॥

ထိုသူသည် ကြောက်မက်ဖွယ် နရကသို့ သွားရ၏—ထိုသူထက် မသိမသာသူ ဘယ်သူရှိမည်နည်း? အကြောင်းမူကား အညစ်အကြေးနှင့် အခြားမသန့်ရှင်းမှုတို့ဖြင့် အပြည့်အဝညစ်ပတ်ပြီး ဒုက္ခပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်သော ကိုယ်ခန္ဓာကိုပင် ကပ်ငြိနေသောကြောင့်။

Verse 34

तस्मिन्यो याति विश्वासं तं विद्यादात्मघातकम् । सर्वेषु प्राणिनः श्रेष्टास्तेषु वै बुद्धिजीविनः ॥ ३४ ॥

ထိုမသင့်တော်သောအရာ (သို့) လူပေါ်၌ ယုံကြည်မှုထားသူကို မိမိကိုယ်ကိုသတ်သူဟု သိမှတ်ကြလော့။ သတ္တဝါအားလုံးအနက် အကောင်းဆုံးမှာ လူသားဖြစ်၍၊ လူသားတို့အနက်လည်း မှန်ကန်သော ဉာဏ်ပညာဖြင့် အသက်ရှင်သူတို့သည် အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်ကြ၏။

Verse 35

बुद्धिमस्तु नराः श्रेष्टा नरेषु ब्राह्मणास्तथा । ब्राह्मणेषु च विद्वांसो विद्वत्सु कृतबुद्धयः ॥ ३५ ॥

လူသားတို့အနက် ပညာရှိသူသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်၏။ လူတို့အနက် ဗြာဟ္မဏတို့သည် ထိပ်တန်းဖြစ်၏။ ဗြာဟ္မဏတို့အနက် ပညာတတ်သိပ္ပံရှိသူတို့ ထင်ရှား၏။ ပညာတတ်တို့အနက် စိတ်ဉာဏ်ကို ကောင်းစွာပျိုးထောင်ထားသူသည် အမြင့်ဆုံးဖြစ်၏။

Verse 36

कृतबुद्धिषु कर्त्तारः कर्तृषु ब्रह्मवादिनः । ब्रह्मवादिष्वपि तथा श्रेष्टो निर्मम उच्यते ॥ ३६ ॥

စိတ်ဉာဏ်ကို ပျိုးထောင်ပြီးသူတို့အနက် လုပ်ဆောင်သူတို့သည် ထိပ်တန်းဖြစ်၏။ လုပ်ဆောင်သူတို့အနက် ဗြဟ္မန်ကို ဟောပြောရှင်းလင်းသူတို့သည် ထိပ်တန်းဖြစ်၏။ ဗြဟ္မန်ဟောပြောသူတို့အနက်တောင် “ငါ့ဟာ” ဟူသောပိုင်ဆိုင်မှုစိတ်ကင်းသူကို အကောင်းဆုံးဟု ဆိုကြ၏။

Verse 37

एतेभ्योऽपि परो ज्ञेयो नित्यं ध्यानपरायणः । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन कर्त्तव्यो धर्मसंग्रहः ॥ ३७ ॥

ဤအရာတို့ထက်ပင် မြင့်မားသူဟု အမြဲတမ်း ဓျာန (သမာဓိ) ကို အားထားနေသူကို သိရမည်။ ထို့ကြောင့် အားလုံးသောကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ဓမ္မကို စုစည်း၍ ထိန်းသိမ်းသော ဓမ္မသင်္ဂဟကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 38

सर्वत्र पूज्यते जंतुर्धर्मवान्नात्र संशयः । गच्छ स्वपुण्यैर्मत्स्थानं सर्वभोगसमन्वितम् ॥ ३८ ॥

ဓမ္မရှိသော သတ္တဝါကို နေရာတိုင်းတွင် ပူဇော်ဂုဏ်ပြုကြသည်—ဤအရာ၌ သံသယမရှိ။ မိမိ၏ ကုသိုလ်အာနုဘော်ဖြင့် ငါ၏ နေရာသို့ သွားလော့၊ အပျော်အပါးနှင့် အကျိုးခံစားမှု အစုံအလင် ပြည့်စုံသော အဘိုဒ်ဖြစ်၏။

Verse 39

अस्ति चेद्दुष्कृतं किंचित्पश्चादत्रैव भोक्ष्यसे । एवं यमस्तमभ्यर्च्य प्रापयित्वा च सद्गतिम् ॥ ३९ ॥

“မကောင်းမှု (ဒုက္ကရိတ) အနည်းငယ်တောင် ကျန်ရှိလျှင် နောက်မှ ဒီနေရာမှာပဲ အကျိုးကို ခံစားရမည်။” ထို့သို့ ယမမင်းသည် ထိုသူကို ပူဇော်ဂုဏ်ပြု၍ ရှေ့သို့ ပို့ဆောင်ကာ ကောင်းသော ဂတိသို့ ရောက်စေ၏။

Verse 40

आहूय पापिनश्चैव कालदंडेन तर्जयेत् । प्रलयांबुदनिर्घोषो ह्यंजनाद्रिसमप्रभः ॥ ४० ॥

အပြစ်သားတို့ကို ခေါ်ယူ၍ ကာလ၏တံတားဖြင့် ခြိမ်းခြောက်ကာ ဒဏ်ခတ်၏။ သူ၏ဟောက်သံသည် မဟာပျက်ကွက်ချိန် မိုးတိမ်ဖျက်သံကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏တောက်ပမှုသည် အဉ္ဇနတောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 41

विद्युत्प्र भायुर्घोर्भीमो द्वात्रिंशद्भुजसंयुतः । योजनत्रयविस्तारो रक्ताक्षो दीर्घनासिकः ॥ ४१ ॥

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၍ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကာ မိုးကြိုးကဲ့သို့ တောက်ပ၏။ လက်သုံးဆယ်နှစ်ပါရှိပြီး၊ ကိုယ်ခန္ဓာအကျယ် သုံးယောဇနာရှိကာ မျက်လုံးနီ၍ နှာခေါင်းရှည်၏။

Verse 42

दंष्ट्राकरालवदनो वापीतुल्योग्रलोचनः । मृत्युज्वरादिभिर्युक्तश्चित्रगुत्पोऽपि भीषणः ॥ ४२ ॥

အစွယ်ထွက်၍ မျက်နှာကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကာ မျက်လုံးများသည် အနက်ရှိုင်းသော ရေကန်ကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်း၏။ မရဏ၊ ဖျားနာခြင်းတို့နှင့် အခြားဒုက္ခများလိုက်ပါသဖြင့် စိတ္တရဂုပ္တပင်လျှင် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်ပေါ်၏။

Verse 43

सर्वे दूताश्च गर्जंति यमतुल्यविभीषणाः । ततो ब्रवीति तान्सर्वान्कंपमानांश्च पापिनः ॥ ४३ ॥

တမန်အားလုံး ဟောက်ကြွေး၍ ယမကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်၏။ ထို့နောက် သူသည် တုန်လှုပ်နေသော အပြစ်သားတို့အားလုံးကို မိန့်ဆို၏။

Verse 44

शोचन्तः स्वानि कर्माणि चित्रगुत्पो यमाज्ञया । भो भो पापा दुराचारा अहंकारप्रदूषिताः ॥ ४४ ॥

ကိုယ့်ကံကို ကိုယ်ပဲ ဝမ်းနည်းနေကြစဉ်၊ ယမ၏အမိန့်အရ စိတ္တရဂုပ္တက ပြော၏— “ဟေ ဟေ အပြစ်သားတို့၊ မကောင်းသောအကျင့်ရှိသူတို့၊ အဟင်္ကာရကြောင့် အညစ်အကြေးကပ်နေသူတို့!”

Verse 45

किमर्थमर्जितं पापं युष्माभिरविवेकिभिः । कामक्तोधादिदृष्टेन सगर्वेण तु चेतसा ॥ ४५ ॥

အကြောင်းမဲ့သော်လည်း သင်တို့က ဉာဏ်ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ အဘယ်ကြောင့် အပြစ်ကို စုဆောင်းခဲ့သနည်း။ ကာမတဏှာက မျက်စိပိတ်၍ မာနဖြင့် စိတ်က ဖောင်းပွနေ၏။

Verse 46

यद्यत्पापतरं तत्तत्किमर्थं चरितं जनाः । कृतवंतः पुरा पापान्यत्यंतहर्षिताः ॥ ४६ ॥

လူတို့သည် အဘယ်ကြောင့် ပိုမိုအပြစ်ကြီးသော အလုပ်များကိုပင် တိတိကျကျ လုပ်ဆောင်ကြသနည်း။ အတိတ်ကလည်း အပြစ်များကို အလွန်ပျော်ရွှင်စွာ ပြုလုပ်ခဲ့ကြ၏။

Verse 47

तथैव यातना भोज्याः किं वृथा ह्यतिदुरिवताः । भृत्यमित्रकलत्रार्थं दुष्कृतं चरितं यथा ॥ ४७ ॥

ထိုနည်းတူပင် ဒဏ်ခတ်နာကျင်မှုတို့ကိုလည်း မလွဲမသွေ ခံစားရမည်။ ထို့ကြောင့် အကျိုးမဲ့ အလွန်အကျွံ ဆင်းရဲဒုက္ခကို အဘယ်ကြောင့် ခံယူရသနည်း။ အလုပ်သမား၊ မိတ်ဆွေ၊ ဇနီးအတွက် မကောင်းမှုကို ပြုလုပ်သကဲ့သို့ ထိုအတိုင်း ပြန်လည်ခံရ၏။

Verse 48

तथा कर्मवशात्प्राप्ता यूयमत्रातिदुःखिताः । युष्माभिः पोषिता ये तु पुत्राद्या अन्यतोगताः ॥ ४८ ॥

ထိုနည်းတူပင် ကံ၏အာဏာကြောင့် သင်တို့သည် ဤနေရာသို့ ရောက်လာကာ အလွန်ဒုက္ခရောက်နေကြ၏။ သင်တို့က ပြုစုကျွေးမွေးခဲ့သူများ—သားသမီးတို့စသည်—အခြားသို့ သွားနှင့်ကြပြီ။

Verse 49

युष्माकमेव तत्पापं प्राप्तं किं दुःखकारणम् । यथा कृतानि पापानि युष्माभिः सुबहूनि वै ॥ ४९ ॥

ထိုအပြစ်သည် သင်တို့အပေါ်သာ ကျရောက်လာ၏—ဒုက္ခ၏ အခြားအကြောင်းရင်း ဘာရှိနိုင်မည်နည်း။ သင်တို့သည် အပြစ်များကို အလွန်များစွာ ပြုလုပ်ခဲ့ကြ၏။

Verse 50

तथा प्राप्तनि दुःखानि किमर्थमिह दुःखिताः । विचारयध्वं यूयं तु युष्माभिश्चारितं पुरा ॥ ५० ॥

ဤသို့သောဒုက္ခများသည် သင်တို့ထံ ရောက်လာပြီးနောက်၊ အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာ၌ ဝမ်းနည်းကြသနည်း။ သင်တို့အားလုံး စဉ်းစားကြလော့—ဤအရာကို အတိတ်က သင်တို့ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။

Verse 51

यमः करिष्यते दंडमिति किं न विचारितम् । दरिद्रेऽपि च मूर्खे च पंडिते वा श्रियान्विते ॥ ५१ ॥

ယမမင်းသည် အပြစ်ဒဏ်ကို မလွဲမသွေ ချမှတ်မည်ဟု သင်တို့ မစဉ်းစားခဲ့ကြသလော။ ဆင်းရဲသူဖြစ်စေ၊ မိုက်မဲသူဖြစ်စေ၊ ပညာရှိဖြစ်စေ၊ စည်းစိမ်ရှိသူဖြစ်စေ အတူတူပင်။

Verse 52

कांदिशीके च वीरे च समवर्तीः यमः स्मृतः । चित्रगुप्तेरितं वाक्यं श्रुत्वा ते पापिनस्तदा ॥ ५२ ॥

Kāṃdiśīka နှင့် Vīra တွင် ယမမင်းကို “Samavartin” ဟူ၍ မျှတသော စီရင်သူအဖြစ် မှတ်ယူကြသည်။ Citragupta ပြောသော စကားကို ကြားသော် ထိုအခါ အပြစ်သားတို့သည် ကြောက်ရွံ့၍ တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။

Verse 53

शौचंतः स्वानि कर्मणि तूष्णीं तिष्टंति भीषिताः । यमाज्ञाकारिणः क्रूरश्चंडा दूता भयानकाः ॥ ५३ ॥

ကြောက်ရွံ့လျက် သူတို့သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေကြပြီး ကိုယ့်တာဝန်ကိုသာ လုပ်ဆောင်ကြ၏။ ယမမင်း၏ အမိန့်ကို လိုက်နာသော ကြောက်မက်ဖွယ်၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဒူတများဖြစ်ကြသည်။

Verse 54

चंडलाद्याः प्रसह्यैतान्नरकेषु क्षिपंति च । स्वदुष्कर्मफलं ते तु भुक्त्वांते पापशेषतः ॥ ५४ ॥

ထို့နောက် Caṇḍāla များနှင့် အခြားသူတို့က အင်အားသုံး၍ သူတို့ကို ဖမ်းဆီးကာ နရကများထဲသို့ ပစ်ချကြသည်။ ထိုနေရာ၌ သူတို့သည် ကိုယ့်မကောင်းမှု၏ အကျိုးကို ခံစားကြပြီး၊ ထိုအကျိုးကုန်ဆုံးသော် အပြစ်၏ ကျန်ရစ်မှုသာ ကျန်နေ၏။

Verse 55

महीतलं च संप्राप्य भवंति स्थावरादयः । नारद उवाच । भगवन्संशयो जातो मच्चेतसि दयानिधे ॥ ५५ ॥

မြေမျက်နှာပြင်သို့ ရောက်လာသောအခါ ထိုသူတို့သည် အပင်တို့ကဲ့သို့ မလှုပ်မရှားသော သတ္တဝါများ ဖြစ်လာကြ၏။ နာရဒက ပြော၏— «အရှင်ဘုရား၊ ကရုဏာ၏ သမုဒ္ဒရာတော်၊ ကျွန်ုပ်စိတ်၌ သံသယတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာပါသည်»။

Verse 56

त्वं समर्थोऽसि तच्छेत्तुं यतो नो ह्यग्रजो भवान् । धर्माश्च विविधाः प्रोक्ताः पापान्यपि बहूनि च ॥ ५६ ॥

ထိုသံသယကို ဖြတ်တောက်ပေးနိုင်သူမှာ သင်တော်မူ၏၊ အကြောင်းမူကား သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အကြီးအကဲတော် ဖြစ်၏။ ဓမ္မအမျိုးမျိုးကိုလည်း ဟောကြားထားပြီး၊ အပြစ်အမျိုးမျိုးကိုလည်း များစွာ ဖော်ပြထား၏။

Verse 57

चिरभोज्यं फलं तेषामुक्तं बहुविदा त्वया । दिनांते ब्रह्मणः प्रोक्तो नाशो लोकत्रयस्य वै ॥ ५७ ॥

သူတို့အတွက် ကြာရှည်ခံ၍ ခံစားရမည့် အကျိုးफलကို သင်သည် နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ရှင်းလင်းဟောကြားခဲ့၏။ ထို့ပြင် ဗြဟ္မာ၏ တစ်နေ့ကုန်ဆုံးချိန်၌ လောကသုံးပါး၏ ပျက်စီးခြင်းသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်ကြောင်းကိုလည်း ကြေညာခဲ့၏။

Verse 58

परार्द्धद्वितयांते तु ब्रह्माण्डस्यापि संक्षयः । ग्रामदानादिपुण्यानां त्वयैव विधिनंदन ॥ ५८ ॥

ပါရာර්ဓ နှစ်ခု၏ အဆုံး၌ ဗြဟ္မာဏ္ဍ (ကမ္ဘာဦးအုံ) ပင်လျှင် လည်းကွယ်ပျက်စီး၏။ သို့သော် ရွာလှူဒါန်းခြင်း စသည့် ဒါနမှ ဖြစ်ပေါ်သော ပုဏ္ဏိယကိုတော့ သင်တော်မူသည့်အတိုင်းသာ သတ်မှတ်ထား၏၊ ဗိဓိ၏ သားတော် (ဗြဟ္မာ) အို။

Verse 59

कल्पकोटिसहस्त्रेषु महान्भोग उदाहृतः । सर्वेषामेव लोकानां विनाशः प्राकृते लये ॥ ५९ ॥

ကလ္ပ ကုဋိထောင်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင်ပင် ထို “မဟာခံစားမှု” ကို ဆိုထားကြ၏။ သို့ရာတွင် ပရကృత-လယ (မူလသဘာဝ ပျက်လည်ခြင်း) အချိန်၌ လောကအားလုံး၏ ပျက်စီးခြင်းသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်၏။

Verse 60

एकः शिष्यत एवेति त्वया प्रोक्तं जनार्दनः । एष मे संशयो जातस्तं भवाञ्छेत्तुमर्हति ॥ ६० ॥

အို ဇနာရ္ဒနာ၊ သင်က “တစ်ယောက်တည်းသာ” သင်္ခန်းသားအဖြစ် ကျန်နေသည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုအကြောင်းကြောင့် ကျွန်ုပ်စိတ်၌ သံသယ ပေါ်လာသဖြင့် မေတ္တာဖြင့် ဖြေရှင်းပေးပါ။

Verse 61

पुण्यपापोपभोगानां समाप्तिर्नास्य संप्लवे । सनक उवाच । साधु साधु महाप्राज्ञ गुह्याद्गुह्यतमं त्विदम् ॥ ६१ ॥

သူအတွက် ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ်၏ အကျိုးခံစားမှုတို့ မကုန်ဆုံးသေးသည်၊ ကမ္ဘာပျက်ကာလ၌ပင် မပြီးဆုံး။ စနက မိန့်တော်မူသည်– “ကောင်းလှ၏၊ ကောင်းလှ၏၊ မဟာပညာရှိရေ၊ ဤသည်မှာ လျှို့ဝှက်ထဲက အလွန်လျှို့ဝှက်သော အရာတည်း”။

Verse 62

पृष्टं तत्तेऽभिधास्यामि श्रृणुष्व सुसमाहितः । नारायणोऽक्षरोऽनंतः परं ज्योतिः सनातनः ॥ ६२ ॥

သင်မေးမြန်းသမျှကို ငါပြောကြားမည်၊ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စုစည်း၍ နားထောင်လော့။ နာရာယဏသည် အက္ခရာ (မပျက်မယွင်း)၊ အနန္တ (အဆုံးမရှိ)၊ အမြင့်မြတ်သော အလင်းတော်၊ ထာဝရတော် ဖြစ်၏။

Verse 63

विशुद्धो निर्गुणो नित्यो मायामोहविवर्जितः । निर्गुणोऽपि परानन्दो गुणवानिव भाति यः ॥ ६३ ॥

ထိုဘုရားသည် အလွန်သန့်ရှင်း၍ ဂုဏ်သတ္တိများကို ကျော်လွန်ကာ ထာဝရဖြစ်ပြီး မာယာမောဟမှ ကင်းလွတ်တော်မူ၏။ အမှန်တကယ် နိရ္ဂုဏဖြစ်သော်လည်း အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒဖြစ်ကာ ဂုဏ်ရှိသကဲ့သို့ ထင်ရှားတော်မူ၏။

Verse 64

ब्रह्मविष्णुशिवाद्यैस्तु भेदवानिव लक्ष्यते । गुणोपाधिकभेदेषु त्रिष्वेतेषु सनातन ॥ ६४ ॥

ထာဝရဖြစ်တော်မူသော်လည်း ဘြဟ္မာ၊ ဝိෂ္ဏု၊ ရှိဝနှင့် အခြားတို့အဖြစ် ခွဲခြားသကဲ့သို့ မြင်ရသည်။ အကြောင်းမှာ ဂုဏ်သုံးပါး၏ ဥပာဓိ (ကန့်သတ်အထောက်အကူ) ကြောင့် ဖြစ်သော ကွဲပြားမှုများကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 65

संयोज्य मायामखिलं जगत्कार्यं करोति च । ब्रह्मरुपेण सृजति विष्णुरुपेण पाति च ॥ ६५ ॥

မိမိ၏ မာယာကို ပေါင်းစည်း၍ စကြဝဠာ၏ လှုပ်ရှားမှုအလုံးစုံကို ဖြစ်ပေါ်စေတော်မူ၏။ ဗြဟ္မာရূপဖြင့် ဖန်ဆင်း၍၊ ဗိဿဏုရূপဖြင့် ထိန်းသိမ်းတော်မူ၏။

Verse 66

अंते च रुद्ररुपेण सर्वमत्तीति निश्चितम् । प्रसयांते समुत्थाय ब्रह्मरुपी जनार्दनः ॥ ६६ ॥

ကာလအဆုံးတွင် ရုဒ္ရရূপဖြင့် အရာအားလုံးကို စားသုံးဖျက်ဆီးတော်မူသည်ဟု သေချာစွာ သတ်မှတ်ထား၏။ ထို့နောက် ဖန်ဆင်းချိန်၌ ပြန်လည်ထမြောက်လာသော ဇနာရ္ဒနသည် ဗြဟ္မာရূপကို ယူတော်မူ၏။

Verse 67

चराचरात्मकं विश्वं यथापूर्वमकल्पयत् । स्थावराद्याश्च विप्रेंद्र यत्र यत्र व्यवस्थिताः ॥ ६७ ॥

လှုပ်ရှားသတ္တဝါနှင့် မလှုပ်ရှားသတ္တဝါတို့ပါဝင်သော ကမ္ဘာလောကကို ယခင်ကဲ့သို့ပင် ပြန်လည်စီမံဖန်တီးတော်မူ၏။ အို ဗြာဟ္မဏတို့၏ အထွတ်အထိပ်၊ တည်ငြိမ်သတ္တဝါတို့နှင့် အခြားတို့သည် ယခင်တည်ရှိခဲ့သည့် နေရာနေရာတိုင်း၌ မိမိတို့၏ အနေအထားအတိုင်း ပြန်လည်တည်ထားခံရ၏။

Verse 68

ब्रह्मा तत्तज्जगत्सर्वं यथापूर्वं करोति वै । तस्मात्कृतानां पापानां पुण्यानां चैव सत्तम ॥ ६८ ॥

ဗြဟ္မာသည် ထိုကမ္ဘာလောကအလုံးစုံကို ယခင်ကဲ့သို့ပင် အမှန်တကယ် ပြန်လည်ဖန်တီးတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် အို သီလဝါဒတို့၏ အထွတ်အထိပ်၊ ပြုလုပ်ပြီးသား ကံ၏ အကျိုးဆက်များ—အပြစ်နှင့် ကုသိုလ် နှစ်မျိုးလုံး—မလွဲမသွေ လိုက်ပါလာ၏။

Verse 69

अवश्यमेव भोक्तव्यं कर्मणां ह्यक्षयं फलम् । नाभुक्तं क्षीयते कर्म कल्पकोटिशतैरपि ॥ ६९ ॥

ကံ၏ မပျက်မယွင်းသော အကျိုးကို မလွဲမသွေ ခံစားရမည်။ မခံစားရသေးသော ကံသည် ကပ်ပကောဋိ ရာနှင့်ချီသော်လည်း မပျက်စီးပျောက်ကွယ်။

Verse 70

अवश्यमेव भोक्तव्यं कृतं कर्म शुभाशुभम् । यो देवः सर्वलोकानामंतरात्मा जगन्मयः । सर्वकर्मफलं भुक्ते परिपूर्णः सनातनः ॥ ७० ॥

ကောင်းမှုမကောင်းမှု မည်သည့်ကမ္မကို ပြုခဲ့သော်လည်း ၎င်း၏အကျိုးကို မလွဲမသွေ ခံစားရမည်။ လောကအားလုံး၏ အတွင်းအတ္တဖြစ်၍ စကြဝဠာတစ်လုံးလုံးကို ပြည့်နှံ့နေသော ထိုဒေဝသည် ကမ္မအကျိုးအားလုံးကို ခံစားစေတော်မူ၏—ထာဝရ၍ ပြည့်စုံသော အရှင်တော်။

Verse 71

योऽसौ विश्वंभरो देवो गुणमेदव्यवस्थितः । सूजत्यवति चात्त्येतत्सर्वं सर्वभुगव्ययः ॥ ७१ ॥

စကြဝဠာကို ထမ်းဆောင်ထိန်းသိမ်းသော ထိုဒေဝသည် ဂုဏ်သုံးပါး၏ မျိုးစုံစီမံထားမှုအတွင်း တည်ရှိ၍ ဤလောကအားလုံးကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၊ ကာကွယ်တော်မူ၊ ထို့ပြင် ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းတော်မူ၏—အရာအားလုံးကို ခံစားသုံးဆောင်သော မပျက်မယွင်း အရှင်တော်။