Varṇāśrama Saṁskāras, Upanayana Windows, Brahmacārin Ācāra, and Anadhyāya Prohibitions

Verse 1

सनक उवाच । वर्णाश्रमाचारविधिं प्रवक्ष्यामि विशेषतः । श्रृणुष्व तन्मुनिश्रेष्ट सावधानेन चेतसा ॥ १ ॥

သနကက ပြောသည်— «ဝဏ္ဏနှင့် အာရှရမ်တို့၏ အကျင့်အကြံ ဗိဓိကို အထူးသဖြင့် ငါဟောပြမည်။ ထို့ကြောင့် မုနိတို့အထွဋ်အမြတ်၊ စိတ်ကို သတိပြု၍ နားထောင်လော့»။

Verse 2

यः स्वधर्मं परित्यज्य परधर्मं समाचरेत् । पाषंडः स हि विज्ञेयः सर्वधर्मबहिष्कृतः ॥ २ ॥

မိမိ၏ စွဝဓမ္မကို စွန့်ပစ်၍ အခြားသူ၏ ပရဓမ္မကို လိုက်နာကျင့်သုံးသူသည် ပာရှဏ္ဍ (အယူမှားသူ) ဟု သိရမည်။ သူသည် ဓမ္မအားလုံးမှ ပယ်ဖျက်ခံရသူ ဖြစ်၏။

Verse 3

गर्भाधानादिसंस्काराः कार्या मंत्रविधानतः । स्त्रीणाममंत्रतः कार्या यथाकालं यथाविधि ॥ ३ ॥

ဂರ್ಭာဓာန စသည့် သံස්ကာရများကို မန္တရဗိဓိအတိုင်း ဆောင်ရွက်ရမည်။ မိန်းမတို့အတွက်မူ မန္တရမပါဘဲ အချိန်တော်တော်နှင့် နည်းလမ်းတော်တော်အတိုင်း ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 4

सीमंतकर्म प्रथमं चतुर्थे मासि शस्यते । षष्टे वा सत्पमे वापि अष्टमे वापि कारयेत् ॥ ४ ॥

စီမန္တကမ္မ (Sīmantakarma) ဟူသော မင်္ဂလာပူဇာကို ကိုယ်ဝန်လ ၄ တွင် အရင်ဆုံး အကြံပြုသည်။ လ ၆၊ လ ၇ သို့မဟုတ် လ ၈ တွင်လည်း ပြုလုပ်နိုင်သည်။

Verse 5

जाते पुत्रे पिता स्नात्वा सचैलं जातकर्म च । कुर्य्याच्च नांदीश्राद्धं च स्वस्तिवाचनपूर्वकम् ॥ ५ ॥

သားယောက်ျား မွေးဖွားသည့်အခါ ဖခင်သည် ရေချိုးကာ သန့်ရှင်းသောအဝတ်အစားဝတ်ပြီးနောက် ဇာတကမ္မ (မွေးဖွားပူဇာ) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့ပြင် မင်္ဂလာဆုတောင်း (svasti-vācana) ဖြင့် အစပြုကာ နာန်ဒီ-ရှရဒ္ဓ ကိုလည်း ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 6

हेम्ना वा रजतेनापि वृद्धिश्राद्धं प्रकल्पयेत् । अन्नेन कारयेद्यस्तु स चंडाल समो भवेत् ॥ ६ ॥

ဝృద్ధိ-ရှရဒ္ဓ ကို ရွှေဖြင့်ဖြစ်စေ ငွေဖြင့်ဖြစ်စေ စီစဉ်ပြုလုပ်သင့်သည်။ သို့သော် အစားအစာသာဖြင့်ပဲ ပြုလုပ်သူသည် ချဏ္ဍာလ (အောက်တန်း) နှင့်တူညီသွားမည်။

Verse 7

कृत्वाभ्युदयिकं श्राद्धं पिता पुत्रस्य वाग्यतः । कुर्वीत नामनिर्द्देशं सूतकांते यथाविधि ॥ ७ ॥

အဘျုဒယိက-ရှရဒ္ဓ (မင်္ဂလာရှရဒ္ဓ) ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဖခင်သည် သားအတွက် သင့်လျော်သောအခါအခွင့်ကို ရယူကာ မွေးဖွားအညစ်အကြေးကာလ (sūtaka) ပြီးဆုံးချိန်တွင် ထုံးတမ်းအတိုင်း အမည်ကြေညာပေးရမည်။

Verse 8

अस्पष्टमर्थहीनं च ह्यतिगुर्वक्षरान्वितम् । न दद्यान्नाम विप्रेन्द तथा च विषमाक्षरम् ॥ ८ ॥

ဗြာဟ္မဏတို့အထဲမှ အကောင်းဆုံးသောသူရေ၊ မရှင်းလင်းသော၊ အဓိပ္ပါယ်မရှိသော၊ အက္ခရာအလွန်လေးလံစွာပါဝင်သော၊ သို့မဟုတ် အက္ခရာမညီမညာသော အမည်ကို မပေးသင့်။

Verse 9

तृतीयवर्षे चौलं च पंचमे षष्टसम्मिते । सत्पमे चाष्टमे वापि कुर्याद् गृह्योक्तमार्गतः ॥ ९ ॥

တတိယနှစ်တွင် ဆံပင်ဖြတ်ပွဲ (cūḍākaraṇa) ကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ မဟုတ်လျှင် ပဉ္စမနှစ်၊ ဆဋ္ဌမနှစ်၊ သတ္တမနှစ် သို့မဟုတ် အဋ္ဌမနှစ်တွင်လည်း ဂೃಹ்ய-သုတ္တရများတွင် ဆိုထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း ပြုလုပ်နိုင်သည်။

Verse 10

दैवयोगादतिक्रांते गर्भाधानादिकर्मणि । कर्तव्यः पादकृच्छ्रो वै चौले त्वर्द्धं प्रकल्पयेत् ॥ १० ॥

ကံကြမ္မာ၏ မလွဲမရှောင်နိုင်သော အကြောင်းကြောင့် ဂರ್ಭာဓာန (garbhādhāna) စသည့် သံස්ကာရများ ပျက်ကွက်သွားလျှင် “ပာဒ-ကೃချ္ရ” (pāda-kṛcchra) ဟုခေါ်သော ပြစ်ဒဏ်ဆောင်ပုဏ္ဏားကို မဖြစ်မနေ ပြုလုပ်ရမည်။ သို့သော် ဆံတုံးပွဲ (cūḍā-karma) အတွက်မူ ထိုပြစ်ဒဏ်၏ တစ်ဝက်သာ သတ်မှတ်ရမည်။

Verse 11

गर्भाष्टमेऽष्टमे वाब्दे बटुकस्योपनायनम् । आषोडशाब्दपर्यंतं गौणं कालमुशंति च ॥ ११ ॥

ကလေးယောက်ျား၏ ဥပနယန (Upanayana) ကို ကိုယ်ဝန်တင်ချိန်မှ ရေတွက်၍ အဋ္ဌမနှစ်တွင် သို့မဟုတ် မွေးဖွားချိန်မှ ရေတွက်၍ အဋ္ဌမနှစ်တွင် ပြုလုပ်ရန် သတ်မှတ်ထားသည်။ ထို့ပြင် ဆယ့်ခြောက်နှစ်အထိ အချိန်သည် “ဂೌဏ” (ဒုတိယအဆင့်ဖြစ်သော်လည်း လက်ခံနိုင်) ဟုလည်း ပညာရှိတို့ ဆိုကြသည်။

Verse 12

गर्भैकादशमेऽब्दे तु राजन्यस्योपनायनम् । आद्वाविंशाब्दपर्यंतं कालमाहुर्विपश्चितः ॥ १२ ॥

ခတ္တရိယ (rājanya) အတွက် ဥပနယန (ဗေဒပညာသင်ကြားရေးသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း) ကို ကိုယ်ဝန်တင်ချိန်မှ ရေတွက်၍ ဆယ့်တစ်နှစ်တွင် ပြုလုပ်ရန် သတ်မှတ်ထားသည်။ ပညာရှိတို့က အခွင့်ပြုကာလသည် ဆယ့်နှစ်နှစ်မဟုတ်ဘဲ ဆယ့်နှစ်နှစ်ထက်ကျော်၍ နှစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်အထိ တိုးချဲ့နိုင်ကြောင်း ဆိုကြသည်။

Verse 13

वैश्वोपनयनं प्रोक्तं गर्भाद्द्वादशमे तथा । चतुर्विंशाब्दपर्यंतं गौणमाहुर्मनीषिणः ॥ १३ ॥

“ဗိဿဝ-ဥပနယန” (vaiśva-upanayana) ဟုခေါ်သော ဥပနယနကို ကိုယ်ဝန်တင်ချိန်မှ ရေတွက်၍ ဆယ့်နှစ်နှစ်တွင် ပြုလုပ်ရန် ဆိုထားသည်။ ပညာရှိတို့က နှစ်ဆယ့်လေးနှစ်အထိ ပြုလုပ်နိုင်သော်လည်း “ဂೌဏ” (ဒုတိယအဆင့်) အဖြစ်သာ လက်ခံကြောင်း ပြောကြသည်။

Verse 14

एतत्कालावधेर्यस्य द्विजस्यातिक्रमो भवेत् । सावित्रीपतितं विद्यात्तं तु नैवालपेत्कदा ॥ १४ ॥

ဒွိဇတစ်ဦးသည် သတ်မှတ်ကာလကို ကျော်လွန်၍ စာဝိတြီဝိနယကို မကျင့်လျှင်၊ စာဝိတြီမှ ကျဆုံးသူဟု သိရမည်။ ထိုသူနှင့် မည်သည့်အခါမျှ မခေါ်မပြော မပေါင်းသင်းရ။

Verse 15

द्विजोपनयने विप्र मुख्यकालव्यतिक्रमे । द्वादशाब्दं चरेत्कृच्छ्रं पश्चाज्चांद्रायणं तथा । सांतपनद्वयं चैव कृत्वा कर्म समाचरेत् ॥ १५ ॥

အို ဗြာဟ္မဏာ၊ ဒွိဇ၏ ဥပနယန (သန့်ရှင်းကြိုးတင်) ကို ဆောင်ရွက်ရမည့် အဓိကကာလ လွဲချော်သွားလျှင်၊ ဆယ့်နှစ်နှစ်ကြာ ကೃચ્છရ ပဋိသတ်ကို ကျင့်ရမည်။ ထို့နောက် စန္ဒြာယဏ ဝ്രတကိုလည်း ဆောင်ရွက်၍၊ စာန္တပန ပဋိသတ် နှစ်ကြိမ် ပြုလုပ်ပြီးမှ ထိုကర్మကို သင့်တင့်စွာ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 16

अन्यथा पतितं विद्यात्कर्त्तापि ब्रह्महा भवेत् । र्मौजी विप्रस्य विज्ञेया धनुर्ज्या क्षत्त्रियस्य तु ॥ १६ ॥

စည်းကမ်းနှင့်မညီဘဲ အခြားနည်းဖြင့် ပြုလုပ်လျှင်၊ ဓမ္မမှ ကျဆုံးခြင်းဟု သိရမည်။ ပြုလုပ်သူလည်း ဗြာဟ္မဏာသတ်သူကဲ့သို့ အပြစ်ကြီးရ၏။ မုဉ္ဇမြက်ဖြင့် ပြုသော မောဇီခါးပတ်သည် ဗြာဟ္မဏာ၏ အမှတ်အသား၊ မြားကြိုး (လေးကြိုး) သည် က္ଷတ္တရိယ၏ သင့်တော်သော အမှတ်အသား ဖြစ်သည်။

Verse 17

आवी वैश्यस्य विज्ञेया श्रूयतामजिने तथा । विप्रस्य चोक्तमैणेयं रौरवं क्षत्रियस्य तु ॥ १७ ॥

ဝိုင်ရှျ၏ သင့်တော်သော အရေပြားမှာ သိုးအရေ ဖြစ်သည်ဟု သိရမည်။ ထို့ပြင် သမင်အရေများအကြောင်းလည်း နားထောင်ပါ—ဗြာဟ္မဏာအတွက် အန္တီလိုပ်အရေဟု ဆိုကြပြီး၊ က္ଷတ္တရိယအတွက် ရောရဝ (အပြောက်သမင်) အရေ ဖြစ်သည်။

Verse 18

आजं वेश्यस्य विज्ञेयं दंडान्वक्ष्ये यथाक्रमम् । पालाशं ब्राह्मणस्योक्तं नृपस्यौदुम्बरं तथा ॥ १८ ॥

ဝိုင်ရှျအတွက် သင့်တော်သော ဒဏ္ဍ (တောင်ဝှေး) သည် အဇသစ်ဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်ဟု သိရမည်။ အစဉ်လိုက် ဒဏ္ဍများကို ငါဆိုမည်—ဗြာဟ္မဏာအတွက် ပလာရှသစ်ဟု ဆိုကြပြီး၊ မင်း (က္ଷတ္တရိယ) အတွက်တော့ ဥဒုမ္ဗရသစ် ဖြစ်သည်။

Verse 19

बैल्वं वैश्यस्य विज्ञेय तत्प्रमाणं श्रृणुष्व मे । विप्रस्य केशमानं स्यादाललाटं नृपस्य च ॥ १९ ॥

ဝိုင်ရှျာ၏ သင့်လျော်သော အတိုင်းအတာကို «ဘိုင်လ္ဝ» ဟု ခေါ်ကြသည်ဟု သိထားလော့။ ၎င်း၏ စံနှုန်းကို ငါထံမှ နားထောင်လော့—ဗြာဟ္မဏအတွက် ဆံပင်အစွန်းတန်းအထိ၊ ရာဇာ (က்ஷတ္ရိယ) အတွက် နဖူးအထိ ဖြစ်၏။

Verse 20

नासाग्रसंमितं दण्डं वैश्यस्याहुर्विपश्चितः । तथा वासांसि वक्ष्यामि विप्रादीनां यथाक्रमम् ॥ २० ॥

ပညာရှိတို့က ဝိုင်ရှျာ၏ တောင်တံ (ဒဏ္ဍ) ကို နှာခေါင်းထိပ်အထိ တိုင်းရမည်ဟု ဆိုကြသည်။ ယခု ဗြာဟ္မဏတို့နှင့် အခြား ဝဏ္ဏများအတွက် သတ်မှတ်ထားသော ဝတ်စုံများကို အစဉ်လိုက် ငါဖော်ပြမည်။

Verse 21

कषायं चैव मांजिष्टं हारिद्रं च प्रकीर्तितम् । उपनीतो द्विजो विप्र परिचर्यापरो गुरोः ॥ २१ ॥

အိုခါရ်ရောင်၊ မန်ဇိဋ္ဌနီအနီရောင်၊ ဟာရိဒြအဝါရောင် ဝတ်ရုံတို့ကိုလည်း ထင်ရှားစွာ ကြေညာထားသည်။ ဥပနယန (သန့်ရှင်းသော ယဇ္ဉောပဝီတ) ကို ခံယူပြီးနောက်၊ နှစ်ကြိမ်မွေး (ဒွိဇ) သည်—အို ဗြာဟ္မဏ—ဂုရုကို အစေခံရာ၌ အလုံးစုံ အာရုံစိုက်ရမည်။

Verse 22

वेदग्रहणपर्यंतं निवसेद्गुरुवेश्मनि । प्रातः स्नायी भवेद्वर्णी समित्कुशफलादिकान् ॥ २२ ॥

ဝေဒများကို ပြည့်စုံစွာ သင်ယူပြီးဆုံးသည့်အထိ ကျောင်းသားသည် ဂုရု၏ အိမ်၌ နေရမည်။ ဗြဟ္မစာရီသည် မနက်အရုဏ်တက်ချိန်တွင် ရေချိုးကာ မီးဖိုသစ်၊ ကုရှမြက်၊ သစ်သီးနှင့် အခြားလိုအပ်ရာများကို (ဂုရုနှင့် ယဇ္ဉပွဲအတွက်) စုဆောင်းရမည်။

Verse 23

गुर्वर्थमाहरेन्नित्यं कल्ये कल्ये मुनीश्वर । यज्ञोपवीतमजिनं दंडं च मुनिसत्तम ॥ २३ ॥

အို မုနိတို့၏ အရှင်၊ မနက်တိုင်း မလွဲမသွေ သူသည် ဂုရု၏ အကျိုးအတွက် နေ့စဉ် ယဇ္ဉောပဝီတ (သန့်ရှင်းသော ကြိုး)၊ သမင်အရေပြားနှင့် သာသနာ့တောင်တံကို ယူဆောင်လာရမည်—အို အတိတ်တပသီတို့၏ အကောင်းဆုံး။

Verse 24

नष्टे भ्रष्टे नवं मंत्राद्धृत्वा भ्रष्टं जले क्षिपेत् । वर्णिनो वर्त्तनं प्राहुर्भिक्षान्नेनैव केवलम् ॥ २४ ॥

မန္တရစာသား ပျောက်ကွယ်သော်လည်းကောင်း ပျက်စီးကွဲလွဲသော်လည်းကောင်း မန္တရသင်ကြားရာမှ မှန်ကန်သစ်လွင်သော စာကိုယူ၍ ပျက်စီးသောစာကို ရေထဲသို့ ပစ်ချရမည်။ ရှင်တော်တို့က ဗရ္ဏိန် (ဗြဟ္မစာရိန်) ကျောင်းသား၏ သင့်လျော်သော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းသည် ဘိက္ခာအစာဖြင့်သာ ဖြစ်ကြောင်း ဆိုကြသည်။

Verse 25

भिक्षा च श्रोत्रियागारादाहरेत्प्रयतेंद्रियः । भवत्पूर्वं ब्राह्मणस्य भवन्मध्यं नृपस्य च ॥ २५ ॥

အင်္ဂါရပ်များကို ထိန်းချုပ်ထား၍ သရောတရိယ (ဝေဒပညာရှင်) ၏ အိမ်မှ ဘိက္ခာကို ယူဆောင်ရမည်။ ဗြာဟ္မဏကို ခေါ်ဆိုရာတွင် “bhavat” ကို အစတွင် ထား၍၊ မင်းကို ခေါ်ဆိုရာတွင် “bhavat” ကို အလယ်တွင် ထားရမည်။

Verse 26

भवदत्यं विशः प्रोक्तं भिक्षाहरणकं वचः । सांयप्रातर्वह्निकार्यं यथाचारं जितेंद्रियः ॥ २६ ॥

ဝိသျ (Vaiśya) အတွက် သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ အမှန်တရားသော စကားကိုသာ ပြောရမည်၊ ဘိက္ခာရရန် သင့်လျော်သော တောင်းဆိုစကားဖြင့်သာ အသက်မွေးရမည်။ အင်္ဂါရပ်များကို အနိုင်ယူထား၍ အကျင့်စည်းကမ်းအတိုင်း မနက်နှင့် ညနေ မီးပူဇော်ပွဲ (အဂ္နိကာရျ) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 27

कुर्यात्प्रतिदिनं वर्णीं ब्रह्मयज्ञं च तर्पणम् । अग्निकार्यपरित्यागी पतितः प्रोच्यते बुधैः ॥ २७ ॥

ဗြဟ္မစာရိန်သည် နေ့စဉ် ဝေဒရွတ်ဆိုခြင်း၊ ဗြဟ္မယဇ္ဉ (Brahma-yajña) နှင့် တර්ပဏ (ရေဖြင့် ပူဇော်ခြင်း) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ သတ်မှတ်ထားသော မီးပူဇော်ရေးတာဝန်ကို စွန့်ပစ်သူကို ပညာရှိတို့က ကျဆုံးသူဟု ကြေညာကြသည်။

Verse 28

ब्रह्मयज्ञविहीनश्च ब्रह्महा परिकीर्तितः । देवताभ्यर्च्चनं कुर्याच्छुश्रूषानुपदं गुरोः ॥ २८ ॥

ဗြဟ္မယဇ္ဉကို မပြုလုပ်သူကို ဗြဟ္မန်ကို သတ်သူ (ဗြဟ္မဟာ) ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဒေဝတာတို့ကို ပူဇော်ရမည်၊ ဂုရု၏ အမိန့်ကို အစဉ်လိုက်နာကာ သေချာသိမ်မွေ့စွာ ဝန်ဆောင်ရမည်။

Verse 29

भिक्षान्नं भोजयेन्नित्यं नैकान्नाशी कदाचन । आनीयानिन्द्यविप्राणां गृहाद्भिक्षां जितेंद्रियः ॥ २९ ॥

အင်္ဂါရပ်ကိုထိန်းချုပ်နိုင်သူသည် နေ့စဉ် ဘိက္ခာအစာကိုသာ သုံးဆောင်ရမည်၊ အိမ်အများမှ စားသောက်သူ မဖြစ်စေရ။ အာရုံတို့ကိုအောင်နိုင်လျက် အပြစ်ကင်းသော ဗြာဟ္မဏတို့၏ အိမ်များမှ ဘိက္ခာကို ယူဆောင်ရမည်။

Verse 30

निवेद्य गुरवेऽश्रीयाद्वाग्यतस्तदनुज्ञया । मधुस्त्रीमांसलवणं ताम्बूलं दंतधावनम् ॥ ३० ॥

ဦးစွာ ဂုရုအား တင်ပြ၍ စကားကိုထိန်းချုပ်လျက် သူ၏ခွင့်ပြုချက်ဖြင့်သာ သုံးဆောင်ရမည်။ ထို့ပြင် ပျားရည်၊ မိန်းမနှင့်ပေါင်းသင်းခြင်း၊ အသား၊ ဆား၊ ကွမ်းရွက် (တမ္ဗူလ) နှင့် သွားသန့်ရှင်းခြင်းတို့ကို ဤဝိနယအရ စွန့်လွှတ်ရမည်။

Verse 31

उच्छिष्टभोजनं चैव दिवास्वापं च वर्जयेत् । छत्रपादुक गंधांश्च तथा माल्यानुलेपनम् ॥ ३१ ॥

ကျန်ရစ်သော သို့မဟုတ် မသန့်ရှင်းသော အစာကို စားသောက်ခြင်းနှင့် နေ့ခင်းအိပ်ခြင်းကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ထို့အတူ ထီးနှင့် ဖိနပ်အသုံးပြုခြင်း၊ အနံ့သာ၊ ပန်းကုံးနှင့် ကိုယ်လိမ်းဆီ/လိမ်းဆေးတို့ကိုလည်း စွန့်လွှတ်ရမည်။

Verse 32

जलकेलिं नृत्यगीतवाद्यं तु परिवर्जयेत् । परिवादं चोपतापं विप्रलापं तथांजनम् ॥ ३२ ॥

ရေကစားခြင်း၊ အက၊ သီချင်းဆိုခြင်းနှင့် တီးဝိုင်းတူရိယာတို့ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ထို့ပြင် အပြစ်တင်ပြောဆိုခြင်း၊ အခြားသူကို စိတ်နာကျင်စေခြင်း၊ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အလဟဿ စကားပြောခြင်းနှင့် မျက်စိအလှဆင် အန်ဇန (collyrium) လိမ်းခြင်းကိုလည်း ရှောင်ရမည်။

Verse 33

पाषण्ड जनसंयोगं शूद्रसंगं च वर्जयेत् । अभिवादनशीलः स्याद् वृद्धेषु च यथाक्रमम् ॥ ३३ ॥

ပာရှဏ္ဍ (အယူမှား) လူစုနှင့်ပေါင်းသင်းခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်၊ ထို့အတူ သုဒ္ဒရတို့နှင့် မသင့်လျော်သောပေါင်းသင်းမှုကိုလည်း ရှောင်ရမည်။ အမြဲတမ်း အရိုအသေပြုတတ်သူ ဖြစ်ရမည်၊ အိုမင်းသူတို့အား လျော်ကန်သည့် အစဉ်အတိုင်း ဂါရဝပြုရမည်။

Verse 34

ज्ञानवृद्धास्तपोवृद्धा वयोवृद्धा इति त्रयः । आध्यात्मिकादिदुःखानि निवारयति यो गुरुः ॥ ३४ ॥

“အကြီးအကဲ” ဟူသည် သုံးမျိုးရှိ၏—ပညာရင့်ကျက်သူ၊ တပဿာရင့်ကျက်သူ၊ အသက်အရွယ်ရင့်ကျက်သူ။ သို့ရာတွင် အတွင်းဒုက္ခ (အာဓျာတ္မိက) စသည့် ဒုက္ခများကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်သူသာ အမှန်တကယ် ဂုရု ဖြစ်၏။

Verse 35

वेदशास्त्रोपदेशेन तं पूर्वमभिवादयेत् । असावहमिति ब्रूयाद्दिजो वै ह्यभिवादने ॥ ३५ ॥

ဝေဒနှင့် သာස්တရတို့၏ သင်ကြားချက်အရ၊ အရင်ဆုံး ထိုသူ (အကြီးအကဲ သို့မဟုတ် ဆရာ) ကို ဦးညွှတ်ကန်တော့ရမည်။ ကန်တော့ချိန်တွင် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် “ကျွန်ုပ်သည် … ဖြစ်ပါသည်” ဟု မိမိအမည်ကို ဖော်ပြ၍ ဆိုရမည်။

Verse 36

नाभिवाद्याश्च विप्रेण क्षत्रियाद्याः कथंचन । नास्तिकं भिन्नमर्यादं कृतन्घं ग्रामयाजकम् ॥ ३६ ॥

ဗြာဟ္မဏသည် မည်သည့်အခြေအနေမျိုးတွင်မဆို က္ଷတ္ရိယနှင့် အခြားအောက်တန်းဝဏ္ဏများကို အနိမ့်အဖြစ် ဦးညွှတ်ကန်တော့မပြုသင့်။ ထို့အတူ နာස්တိက (မယုံကြည်သူ)၊ စည်းကမ်းနယ်နိမိတ်ချိုးဖောက်သူ၊ ကျေးဇူးမသိသူ၊ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် ရွာပူဇာလုပ်သော ရွာပုရောဟိတ်ကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်သင့်၏။

Verse 37

स्तेनं च कितवं चैव कदाचिन्नाभिवादयेत् । पाषण्डं पतितं व्रात्यं तथा नक्षत्रजीविनम् ॥ ३७ ॥

ခိုးသူနှင့် လိမ်လည်သူကို မည်သည့်အခါမျှ မလေးစားကန်တော့သင့်။ ထို့အတူ ပာရှဏ္ဍ (အယူမှားသူ)၊ ပတိတ (ကျဆုံးသူ)၊ ဝြာတျ (ဝေဒစည်းကမ်းမှ လွဲချော်သူ) နှင့် ကြယ်နက္ခတ်ဖြင့် အသက်မွေးသူ (ဟောရာဖြင့် လုပ်စားသူ) ကိုလည်း မကန်တော့သင့်။

Verse 38

तथा पातकिनं चैव कदाचिन्नाभिवादयेत् । उन्मत्तं च शठं धूर्त्तं धावन्तमशुचिं तथा ॥ ३८ ॥

ထို့အတူ အပြစ်ရှိသူကို မည်သည့်အခါမျှ တရားဝင်ကန်တော့မပြုသင့်။ ထို့ပြင် အရူး၊ လိမ်ညာကောက်ကျစ်သူ၊ လူလိမ်လူဆိုး၊ ပြေးလွှားနေသူနှင့် မသန့်ရှင်းသူကိုလည်း မကန်တော့သင့်။

Verse 39

अभ्यक्तशिरसं चैव जपन्तं नाभिवादयेत् । विवादशीलिनं चंडं वमंतं जलमध्यगम् ॥ ३९ ॥

ခေါင်းကို ဆီလိမ်းထားသူ၊ သို့မဟုတ် ဂျပ (japa) ကို ရွတ်ဆိုနေသူအား မနမ့်မပြုရ။ အငြင်းပွားတတ်သူ၊ ကြမ်းတမ်းရက်စက်သူ၊ အန်နေသူ၊ ရေအလယ်၌ ရပ်နေသူအားလည်း မနမ့်မပြုရ။

Verse 40

भिक्षान्नधारिणं चैव शयानं नाभिवादयेत् । भर्तृघ्नी पुष्पिणीं जारां सूतिकां गर्भपातिनीम् ॥ ४० ॥

ဘိက္ခာအန်န (အလှူအစာ) ကို သယ်ဆောင်နေသူ၊ သို့မဟုတ် လဲလျောင်းနေသူအား မနမ့်မပြုရ။ ထို့အတူ ခင်ပွန်းသတ်သူမ၊ မစင်သွေးလာနေသူမ၊ ဖောက်ပြန်သူမ၊ မွေးဖွားနေသူမ၊ သားလျှော/ဖျက်ချသူမတို့အားလည်း မနမ့်မပြုရ။

Verse 41

कृतन्घीं च तथा चंडीं कदाचिन्नाभिवादयेत् । सभायां यज्ञशालायां देवतायतनेष्वपि ॥ ४१ ॥

အကျေးဇူးမသိသူမ၊ သို့မဟုတ် ကြမ်းတမ်းမသန့်ရှင်းသူမအား မည်သည့်အခါမျှ မနမ့်မပြုရ။ အထူးသဖြင့် အစည်းအဝေးခန်း၊ ယဇ္ဉရှာလာ (ယဇ္ဉခန်း) နှင့် ဒေဝတာအာယတန (ဘုရားကျောင်း) များအတွင်း၌ပင် မနမ့်မပြုရ။

Verse 42

प्रत्येकं तु नमस्कारो हंति पुण्यं पुराकृतम् । श्राद्धं व्रतं तथा दानं देवताभ्यार्चनं तथा ॥ ४२ ॥

သို့ရာတွင် မသင့်လျော်သော နမ့်မ (နမஸ్కာရ) တစ်ကြိမ်ချင်းစီသည် ယခင်က စုဆောင်းထားသော ကုသိုလ်ကို ဖျက်ဆီးတတ်သည်။ ထို့အတူ śrāddha ပူဇော်ပွဲ၊ vrata သစ္စာဝတ်၊ dāna လှူဒါန်းမှုနှင့် ဒေဝတာပူဇော်ခြင်း၏ အကျိုးကိုလည်း လျော့နည်းပျက်စီးစေသည်။

Verse 43

यज्ञं च तर्पणं चैव कुर्वंतं नाभिवादयेत् । कृतेऽभिवादने यस्तु न कुर्यात्प्रतिवादनम् ॥ ४३ ॥

ယဇ္ဉ (yajña) ကို ဆောင်ရွက်နေသူ၊ သို့မဟုတ် တර්ပဏ (tarpaṇa) လောင်းပူဇော်နေသူအား တရားဝင်နမ့်မ မပြုရ။ ထို့ပြင် မိမိအား နမ့်မပြုသော်လည်း ပြန်လည်နမ့်မ မပြုသူရှိလျှင် ထိုသည်လည်း မသင့်လျော်သော အကျင့်ဖြစ်သည်။

Verse 44

नाभिवाद्यः स विज्ञेयो यया शूद्रस्तथैव सः । प्रक्षाल्य पादावाचम्य गुरोरभिमुखः सदा ॥ ४४ ॥

ထိုသူသည် မနှုတ်ဆက်မကန်တော့သင့်သူဟု သိရမည်၊ ထိုအရာ၌ သူသည် ရှူဒ္ဒရကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ခြေကို ဆေးကြော၍ အာချာမန (သန့်စင်ရေသောက်ခြင်း) ပြုကာ၊ ဂုရု၏ မျက်နှာတော်ဘက်သို့ အမြဲ မျက်နှာမူ၍ ဂရုတစိုက် နေရမည်။

Verse 45

तस्य पादौ च संगृह्य अधीयीत विचक्षणः । अष्टकासु चतुर्दश्यां प्रतिपत्पर्वणोस्तथा ॥ ४५ ॥

ပညာရှိသော သင်တန်းသားသည် ဆရာ၏ ခြေတော်ကို ဂရုတစိုက် ကိုင်ယူကန်တော့ပြီး သာသနာစာပေကို လေ့လာသင့်၏။ အထူးသဖြင့် အဋ္ဌကာနေ့များ၊ လဆန်း/လဆုတ် တစ်ဆယ့်လေးရက် (caturdaśī) နှင့် pratipat အစရှိသော ပရဝဏ်နေ့အချိန်ဆုံများတွင် ဖြစ်၏။

Verse 46

महाभरण्यां विप्रेद्रं श्रवणद्वादशीदिने । भाद्रपदापरपक्षे द्वितीयायां तथैव च ॥ ४६ ॥

အို ဗြာဟ္မဏအထက်မြတ်ရေ၊ မဟာဘရဏီ နက္ခတ်နေ့၌လည်းကောင်း၊ ရှရဝဏ-ဒွါဒသီနေ့၌လည်းကောင်း ထိုအကျင့်ကို စောင့်ထိန်းပါ။ ထို့အတူ ဘာဒြပဒ လဆုတ်ပိုင်း၏ ဒွိတီယာ (ဒုတိယနေ့) တွင်လည်း ဖြစ်၏။

Verse 47

माघस्य शुक्लसप्तम्यां नवम्यामाश्विनस्य च । परिवेषं गते सूर्ये श्रोत्रिये गृहमागते ॥ ४७ ॥

မာဃလဆန်း ခုနစ်ရက်နေ့နှင့် အာရှွိန လကိုးရက်နေ့တို့တွင်လည်းကောင်း—နေမင်း၌ ပရိဝေသ (ဟာလို) ပေါ်လာသောအခါ၊ ဝေဒပညာတတ် ရှရောတရိယ ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး အိမ်သို့ ရောက်လာသောအခါ—ဤအခါများသည် သာသနာကျင့်စဉ်နှင့် ဒါနပြုရန် အထူးမင်္ဂလာကာလများဟု သတ်မှတ်ကြ၏။

Verse 48

बंधिते ब्रह्मणे चैव प्रवृद्धकलहे तथा । संध्यायां गर्जिते मेघे ह्यकाले परिवर्षणे ॥ ४८ ॥

ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးကို ချုပ်နှောင်ထားသောအခါ၊ အငြင်းပွားမှုများ အလွန်တိုးပွားလာသောအခါ၊ ဆည်းဆာချိန်၌ မိုးတိမ်များ ဂর্জနာသံထွက်သောအခါ၊ ရာသီမဟုတ်ဘဲ မိုးရွာသောအခါ—ဤအရာများသည် အမင်္ဂလာလက္ခဏာများဟု အသိအမှတ်ပြုကြ၏။

Verse 49

उल्काशनिप्रपाते च तथा विप्रेऽवमानिते । मन्वादिषु च देवर्षे युगादिषु चतुर्ष्वपि ॥ ४९ ॥

အို ဒေဝရ္ရှီမြတ်စွာ၊ မီးလုံး (ဥလ္ကာ) သို့မဟုတ် မိုးကြိုးကျသည့်အခါ၊ ထို့အတူ ဗြာဟ္မဏကို အရှက်ခွဲစော်ကားသည့်အခါ—မန်ဝန္တရ၏အစနှင့် ယုဂလေးပါး၏အစတို့တွင်လည်း—ဓမ္မ၌ အထူးသတိပြု၍ သတ်မှတ်ထားသော ကర్మကိစ္စများကို ဆောင်ရွက်သင့်သည်။

Verse 50

नाधीयीत द्विजः कश्चित्सर्वकर्मफलोत्सुकः । तृतीया प्राधवे शुक्ला भाद्रे कृष्णा त्रयोदशी ॥ ५० ॥

ဒွိဇတစ်ဦးသည် ကర్మအားလုံး၏ အကျိုးကို လောဘတကြီးလိုချင်သော စိတ်ဖြင့် သာသနာစာတော်များကို မလေ့လာသင့်။ ထို့ပြင် အချို့သော တိထိများတွင်လည်း လေ့လာခြင်းကို ရှောင်ရမည်—ပရာဓဝ လ၏ သုက္လ တတိယာနှင့် ဘာဒြ လ၏ ကృష్ణ တြယောဒသီ။

Verse 51

कार्त्तिके नवमी शुद्धा माघे पंचदशी तिथिः । एता युगाद्याः कथिता दत्तस्याक्षयकारिकाः ॥ ५१ ॥

ကာရ္တ္တိက လတွင် သန့်ရှင်းသော နဝမီတိထိနှင့် မာဃ လတွင် ပဉ္စဒသီတိထိ (ပေါုဏ္ဏမီ) တို့ကို ‘ယုဂာဒီ’ နေ့များဟု ကြေညာထားသည်။ ထိုနေ့များတွင် ပေးသော ဒါနသည် အက္ခယ (မကုန်မခန်း) ပုဏ္ဏကို ဖြစ်စေသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 52

मन्वादींश्च प्रवक्ष्यामि श्रृणुष्व सुसमाहितः । अक्षयुक्छुक्लनवमी कार्तिके द्वादशी सिता ॥ ५२ ॥

ယခု မနုတို့နှင့် အခြားအရာများကို ငါဟောပြမည်—စိတ်တည်ငြိမ်စွာ နားထောင်လော့။ သုက္လ နဝမီတိထိကို ‘အက္ခယုက်’ ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ကာရ္တ္တိက လတွင် ကృష్ణ ဒွာဒသီတိထိကိုလည်း ထိုသို့ပင် မှတ်သားထားကြသည်။

Verse 53

तृतीया चैत्रमासस्य तथा भाद्रपदस्य च । आषाढशुक्लदशमी सिता माघस्य सप्तमी ॥ ५३ ॥

ချိုင်တြ လ၏ တတိယာတိထိနှင့် ဘာဒြပဒ လ၏ တတိယာတိထိ၊ အာသာဍ လ၏ သုက္လ ဒသမီ၊ မာဃ လ၏ သုက္လ သပ္တမီ—ဤတိထိများကို သာသနာရေး အကျင့်အကြံ (ဝြတ) များအတွက် မင်္ဂလာတိထိများဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 54

श्रावणस्याष्टमी कृष्णा तथाषाढी च पूर्णमा । फाल्गुनस्य त्वमावास्या पौषस्यैकादशी सिता ॥ ५४ ॥

Śrāvaṇa လ၏ အမဲရောင် အဋ္ဌမနေ့ (Kṛṣṇāṣṭamī)၊ Āṣāḍha လ၏ လပြည့်နေ့၊ Phālguna လ၏ လကွယ်နေ့ (အမாவာသျာ) နှင့် Pauṣa လ၏ အဖြူရောင် ဧကာဒသီ (Śukla-ekādaśī) — ဤတို့သည် ဘာသာရေးအကျင့်အကြံအတွက် အထူးသန့်ရှင်းသော လတိထိများ ဖြစ်သည်။

Verse 55

कार्तिकी फाल्गुनी चैत्रीं ज्यैष्ठी पंचदशी सिता । मन्वादयः समाख्याता दत्तस्याक्षयकारिकाः ॥ ५५ ॥

Kārtika၊ Phālguna၊ Caitra နှင့် Jyaiṣṭha လတို့တွင် ဖြစ်သော အဖြူရောင် ပဉ္စဒသီ (လပြည့်နေ့) များနှင့် Manvādī နေ့များကိုပါ—ပေးကမ်းသည့် ဒါန (dāna) ကို မကုန်မခန်း အကျိုးဖြစ်စေသည်ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 56

द्विजैः श्रद्धं चकर्त्तव्यं मन्वादिषु युगादिषु । श्राद्धे निमंत्रिते चैवग्रहणे चंद्रसूर्ययोः ॥ ५६ ॥

ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) များသည် Manvantara နှင့် Yuga အစများတွင် śrāddha ကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ ထို့အပြင် śrāddha အတွက် ဖိတ်ကြားခံရသည့်အခါနှင့် လကြတ်၊ နေကြတ် ဖြစ်ချိန်တွင်လည်း ထိုကဲ့သို့ ပြုရမည်။

Verse 57

अयनद्वितये चैव तथा भूकंपने मुने । गलग्रहे दुर्द्दिने च नाधीयीत कदाचन ॥ ५७ ॥

အို မုနိ၊ အယန နှစ်ပါး ပြောင်းလဲချိန် (solstice အကူးအပြောင်း) တွင်လည်းကောင်း၊ မြေငလျင်ဖြစ်ချိန်တွင်လည်းကောင်း၊ လည်ချောင်းနာရောဂါဖြစ်ချိန်တွင်လည်းကောင်း၊ မိုးလေဝသ ဆိုးရွားသည့်နေ့တွင်လည်းကောင်း—ဝေဒသင်ကြားမှုကို မည်သည့်အခါမျှ မပြုလုပ်သင့်။

Verse 58

एवमादिषु सर्वेषु अनध्यायेषु नारद । अधीयतां सुमूढानांप्रजांप्रज्ञांयशः श्रियम् ॥ ५८ ॥

အို နာရဒ၊ ဤသို့သော anadhyāya (ဝေဒသင်ကြားမှု ရပ်နားရမည့်အချိန်) အားလုံးတွင် မိုက်မဲသူတို့က ဆက်လက်သင်ကြားနေပါက—သားသမီး၊ ဉာဏ်ပညာ၊ ဂုဏ်သတင်းနှင့် စည်းစိမ်ကို ဆုံးရှုံးရလိမ့်မည်။

Verse 59

आयुष्यं बलमारोग्यं निकृंतति यमः स्वयम् । अनध्याये तु योऽधीते तं विद्याद्वब्रह्मघातकम् ॥ ५९ ॥

ယမမင်းကိုယ်တိုင်က သက်တမ်း၊ ခွန်အားနှင့် ကျန်းမာရေးကို ဖြတ်တောက်၏။ တားမြစ်ထားသောအချိန် (anadhyāya) ၌ စာသင်ကြားသူသည် ဗြဟ္မကိုသတ်သူဖြစ်ကြောင်း သိမှတ်လော့။

Verse 60

न तं संभाषयेद्विप्रन तेन सह संवसेत् । कुंडगोलकयोः केचिज्जडादीनां च नारद ॥ ६० ॥

ဗြာဟ္မဏသည် သူနှင့် စကားမပြောသင့်၊ အတူမနေသင့်ပေ။ အို နာရဒ၊ အချို့က ဤစည်းမျဉ်းသည် ကုန်ဒ၊ ဂေါလကနှင့် ဉာဏ်ထိုင်းသူများအတွက်လည်း အကျုံးဝင်သည်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 61

वदंति चोपनयनं तत्पुत्रादिषु केचन । अनधीत्य तु यो वेदमन्त्रय कुरुते श्रमम् ॥ ६१ ॥

အချို့က ဥပနယန မင်္ဂလာကို သားများအတွက် ပြုလုပ်သင့်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော် ကျမ်းစာကို စနစ်တကျ မလေ့လာဘဲ ဗေဒမန္တန်များကို ရွတ်ဆိုသူသည် အချည်းနှီး ပင်ပန်းရုံသာ ဖြစ်၏။

Verse 62

शूद्रतुल्यः स विज्ञेयो नरकस्य प्रियोऽतिथिः । अनधीतश्रुतिर्विप्र आचार प्रतिपद्यते ॥ ६२ ॥

သုတိကျမ်းများကို မလေ့လာဖူးသော ဗြာဟ္မဏသည် ကျင့်ဝတ်များကို လိုက်နာသော်လည်း၊ သူသည် ရှုဒြာနှင့် တူညီပြီး ငရဲပြည်၏ ကြိုဆိုခံရသော ဧည့်သည်ဖြစ်ကြောင်း သိမှတ်ရမည်။

Verse 63

नाचारफलमान्पोति यथा शूद्रस्तथैव सः । नित्यं नैमित्तिकं काम्यं यच्चान्यत्कर्म वैदिकम् ॥ ६३ ॥

သူသည် ရှုဒြာကဲ့သို့ပင် ကောင်းမွန်သော အကျင့်သီလ၏ အကျိုးကို မရရှိပေ။ နေ့စဉ်၊ အခါအားလျော်စွာ၊ သို့မဟုတ် ဆန္ဒအလျောက် ပြုလုပ်သော ဗေဒရိုးရာဓလေ့များမှလည်း မည်သည့်ရလဒ်ကိုမျှ မရရှိနိုင်ပေ။

Verse 64

अनधीतस्य विप्रस्य सर्वं भवति निष्फलम् । शब्दब्रह्ममयो विष्णुर्वेदः साक्षाद्धारि स्मृकतः ॥ ६४ ॥

ဝေဒကို မလေ့လာသေးသော ဗြာဟ္မဏအတွက် အရာအားလုံး အကျိုးမဲ့ဖြစ်၏။ ဗိဿဏုသည် Śabda‑Brahman (အသံ၏ ဘြဟ္မ) သဘောတရားဖြစ်ပြီး၊ ဝေဒသည် ဟရိကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက်ထင်ရှားသကဲ့သို့ မှတ်ယူကြသည်။

Verse 65

वेदाध्यायी ततो विप्रः सर्वान्कामानवाप्नुयात् ॥ ६५ ॥

ထို့ကြောင့် ဝေဒလေ့လာမှု၌ အလေးအနက်ထားသော ဗြာဟ္မဏသည် လိုအင်ဆန္ဒအားလုံးကို ရရှိနိုင်၏။