Adhyaya 30

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे एकोनत्रिंशो ऽध्यायः व्यास उवाच अतः परं प्रवलक्ष्यामि प्रायश्चित्तविधिं शुभम् / हिताय सर्वविप्राणां दोषाणामपनुत्तये

ဤသို့ဖြင့် သီရိကူර්မပုရာဏာ၏ ခြောက်ထောင်ရှ్లోက စံဟိတာ၊ နောက်ပိုင်းခွဲတွင် အခန်း ၂၉ စတင်သည်။ ဗျာသက မိန့်တော်မူသည်— «ယခုမှစ၍ ပုဏ္ဏားတို့အကျိုးအတွက် အပြစ်အနာအဆာများကို ဖယ်ရှားစင်ကြယ်စေသော မင်္ဂလာပရာယရှ္စိတ္တ (အပြစ်ဖြေသန့်စင်) နည်းလမ်းကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြမည်»။

Verse 2

अकृत्वा विहितं कर्म कृत्वा निन्दितमेव च / दोषमाप्नोति पुरुषः प्रायश्चित्तं विशोधनम्

သတ်မှတ်ထားသော ကర్తဝျကို မလုပ်ဘဲ နေခြင်းနှင့် ကဲ့ရဲ့ခံရသော အလုပ်ကို လုပ်ခြင်းကြောင့် လူသည် အပြစ်အနာအဆာကို ရရှိသည်။ ထိုအပြစ်ကို သန့်စင်ပေးသော ကုထုံးမှာ ပရာယရှ္စိတ္တ (အပြစ်ဖြေသန့်စင်) ဖြစ်သည်။

Verse 3

प्रायश्चित्तमकृत्वा तु न तिष्ठेद् ब्राह्मणः क्वचित् / यद् ब्रूयुर्ब्राह्मणाः शान्ता विद्वांसस्तत्समाचरेत्

ပရာယရှ္စိတ္တကို မပြုလုပ်မီ ပုဏ္ဏားသည် မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မနေထိုင်သင့်။ ငြိမ်းချမ်း၍ ပညာရှိသော ပုဏ္ဏားများက ညွှန်ကြားသမျှကို အမှန်တကယ် လိုက်နာကျင့်သုံးရမည်။

Verse 4

वेदार्थवित्तमः शान्तो धर्मकामो ऽग्निमान् द्विजः / स एव स्यात् परो धर्मो यमेको ऽपि व्यवस्यति

ဝေဒ၏ အဓိပ္ပါယ်ကို အလွန်ကျွမ်းကျင်၍ စိတ်ငြိမ်းချမ်းကာ ဓမ္မကို လိုလားပြီး သန့်ရှင်းသော မီးပူဇော်ကို ထိန်းသိမ်းသော ဒွိဇသည် အမြင့်ဆုံး ဓမ္မကို ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုတည်းကိုပင် တည်မြဲစွာ ထိန်းထားလျှင်လည်း အမြတ်ဆုံး သာသနာလမ်းဖြစ်လာသည်။

Verse 5

अनाहिताग्नयो विप्रास्त्रयो वेदार्थपारगाः / यद् ब्रूयुर्धर्मकामास्ते तज्ज्ञेयं धर्मसाधनम्

သန့်ရှင်းသော မီးပူဇော်ကို မထိန်းသိမ်းကြသော်လည်း ဝေဒသုံးပါး၏ အဓိပ္ပါယ်ကို ကျွမ်းကျင်သိမြင်သော ပုဏ္ဏားပညာရှင် သုံးဦးရှိသည်။ ဓမ္မကို ချစ်မြတ်နိုး၍ တရားမျှတမှုကို လိုလားသော သူတို့က ကြေညာသမျှကို ဓမ္မကို ပြည့်စုံစေသော နည်းလမ်းအဖြစ် သိမှတ်ရမည်။

Verse 6

अनेकधर्मशास्त्रज्ञा ऊहापोहविशारदाः / वेदाध्ययनसंपन्नाः सप्तैते परिकीर्तिताः

ဤခုနစ်ဦးကို ကြေညာထားသည်မှာ—ဓမ္မသတ်တရားများစွာကို သိကျွမ်းသူများ၊ အကြောင်းအရာကို ခွဲခြားစိစစ်၍ မှန်ကန်သည်ကို လက်ခံ မမှန်ကန်သည်ကို ပယ်ချတတ်သူများ၊ ဝေဒများကို လေ့လာသင်ယူ၍ ပြည့်စုံသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 7

मीमांसाज्ञानतत्त्वज्ञा वेदान्तकुशला द्विजाः / एकविंशतिसंख्याताः प्रयाश्चित्तं वदन्ति वै

မီမာံစာ၌ ကျွမ်းကျင်၍ သာသနာဗေဒ၏ တတ္တဝကို သိမြင်သူ၊ ဝေဒန္တ၌ ထူးချွန်သော ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) ရှင်ပညာရှိတို့သည် အရေအတွက် နှစ်ဆယ့်တစ်ဦး ဖြစ်၍၊ ပရాయရှ္စိတ္တ (အပြစ်ပြေ အတုန့်အပြန်) သဒ္ဓါန်ကို အမှန်တကယ် ဟောကြားခဲ့ကြသည်။

Verse 8

ब्रह्महा मद्यपः स्तेनो गुरुतल्पग एव च / महापातकिनस्त्वेते यश्चैतैः सह संवसेत्

ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူ၊ မူးယစ်သောက်သူ၊ ခိုးသူ၊ ဆရာ၏ အိပ်ရာကို ဖောက်ပြန်သူ—ဤသူတို့သည် မဟာပာတကင် (အပြစ်ကြီးသူ) ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ပြင် သူတို့နှင့် နီးကပ်စွာ အတူနေထိုင်သူလည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 9

संवत्सरं तु पतितैः संसर्गं कुरुते तु यः / यानशय्यासनैर्नित्यं जानन् वै पतितो भवेत्

ပျက်စီးကျဆုံးသူများနှင့် တစ်နှစ်ပတ်လုံး သိသိသာသာ ပေါင်းသင်းနေ၍၊ ယာဉ်၊ အိပ်ရာ၊ ထိုင်ခုံတို့ကို နေ့စဉ် မျှဝေသုံးစွဲသူသည် အမှန်တကယ် ပျက်စီးကျဆုံးသူ ဖြစ်လာမည်။

Verse 10

याजनं योनिसंबन्धं तथैवाध्यापनं द्विजः / कृत्वा सद्यः पतेज्ज्ञानात् सह भोजनमेव च

ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် မသင့်လျော်သူများအတွက် ယာဇန (ပူဇော်ပွဲ) ကို ဆောင်ရွက်ခြင်း၊ မသင့်တော်သော လိင်ဆက်ဆံရေး ပြုခြင်း၊ သို့မဟုတ် သာသနာပညာကို မမှန်ကန်သည့်နည်းဖြင့် သင်ကြားခြင်းတို့ကို ပြုလျှင်၊ မှန်ကန်သော ဉာဏ်မှ ချက်ချင်း ကျဆုံးမည်။ ထို့အပြင် သူတို့နှင့်အတူ စားသောက်ခြင်းကြောင့်လည်း ထိုသို့ပင် ကျဆုံးသည်။

Verse 11

अविज्ञायाथ यो मोहात् कुर्यादध्यापनं द्विजः / संवत्सरेण पतति सहाध्ययनमेव च

နှစ်ကြိမ်မွေးသူသည် အကြောင်းအရာကို မသိမမြင်ဘဲ မောဟကြောင့် သာသနာဗေဒကို သင်ကြားရန် စတင်လျှင် တစ်နှစ်အတွင်း ကျဆုံးပြီး မိမိ၏ သင်ယူမှုတောင် ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 12

ब्रह्माहा द्वादशाब्दानि कुटिं कृत्वा वने वसेत् / भैक्षमात्मविशुद्ध्यर्थं कृत्वा शवशिरोध्वजम्

ဗြာဟ္မဏကို သတ်ခဲ့သူသည် တောထဲတွင် တဲတစ်လုံးဆောက်၍ ဆယ့်နှစ်နှစ် နေထိုင်ရမည်။ အတွင်းစိတ်သန့်စင်ရေးအတွက် ဆွမ်းခံစား၍ အလောင်းခေါင်းအမှတ်ပါသော အလံကို ကိုင်ဆောင်ရမည်။

Verse 13

ब्राह्मणावसथान् सर्वान् देवागाराणि वर्जयेत् / विनिन्दन् स्वयमात्मानं ब्राह्मणं तं च संस्मरन्

သူသည် ဗြာဟ္မဏတို့၏ အိမ်ရာအားလုံးကိုလည်းကောင်း၊ နတ်ဘုရားတို့၏ ဘုရားကျောင်းများကိုပါ ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ မိမိကိုယ်ကို အပြစ်တင်ကာ ထိုဗြာဟ္မဏကို အစဉ်အမြဲ သတိရနေရမည်။

Verse 14

असंकल्पितयोग्यानि सप्तागाराणि संविशेत् / विधूमे शनकैर्नित्यं व्यङ्गारे भुक्तवज्जने

မသင့်လျော်သော စိတ်ကူးယဉ်မှုမရှိဘဲ သင့်တော်သည့် အကြောင်းအရာအတွက်သာ အိမ်တွင်းနေရာ ခုနစ်ခုကို ဝင်အသုံးပြုရမည်။ နေ့စဉ် မီးခိုးကင်း၍ မီးခဲတည်ငြိမ်သောအခါ၊ အရင်စားပြီးသူတို့နှင့်အတူ (လောဘမရှိ၊ အလျင်မရှိ) ဖြည်းဖြည်းစားရမည်။

Verse 15

एककालं चरेद् भैक्षं दोषं विख्यापयन् नृणाम् / वन्यमूलफलैर्वापि वर्तयेद् धैर्यमाक्षितः

သူသည် တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ ဆွမ်းခံရမည်၊ လူတို့ရှေ့တွင် မိမိ၏ အပြစ်ကို ဖွင့်ဟပြောကြားလျက်။ သို့မဟုတ် တောရင်းမြစ်နှင့် သစ်သီးများဖြင့် အသက်မွေးကာ သတ္တိမလျော့၊ ခံနိုင်ရည်မယိမ်းယိုင်ဘဲ နေထိုင်ရမည်။

Verse 16

कपालपाणिः खट्वाङ्गी ब्रह्मचर्यपरायणः / पूर्णे तु द्वादशे वर्षे ब्रह्महत्यां व्यपोहति

ဦးခေါင်းခွံခွက်နှင့် ခတ်တွာဂဒဏ်တိုင်ကို ကိုင်ဆောင်လျက်၊ ၁၂ နှစ်တိုင်တိုင် မြတ်သော အကျင့်ကို ကျင့်ကြံပါက ဗြာహ్మణတစ်ဦးအား သတ်ဖြတ်ခြင်းအပြစ်မှ ကင်းလွတ်စေသည်။

Verse 17

अकामतः कृते पापे प्रायश्चित्तमिदं शुभम् / कामतो मरणाच्छुद्धिर्ज्ञेया नान्येन केनचित्

မရည်ရွယ်ဘဲပြုမိသော အပြစ်အတွက် ဤအာပတ်ဖြေခြင်းသည် ကောင်းမွန်၏။ သို့သော် ရည်ရွယ်၍ပြုသော အပြစ်အတွက် သေခြင်းဖြင့်သာ စင်ကြယ်နိုင်သည်ဟု သိမှတ်ရာ၏။

Verse 18

कुर्यादनशनं वाथ भृगोः पतनमेव वा / ज्वलन्तं वा विशेदग्निं जलं वा प्रविशेत् स्वयम्

ထိုသူသည် အစာငတ်ခံ၍ အသေခံခြင်း၊ ချောက်ကမ်းပါးမှ ခုန်ချခြင်း၊ တောက်လောင်နေသော မီးထဲသို့ ဝင်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် ရေထဲသို့ ကိုယ်တိုင် ဆင်းသက်ခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်နိုင်သည်။

Verse 19

ब्राह्मणार्थे गवार्थे वा सम्यक् प्राणान् परित्यजेत् / ब्रह्महत्यापनोदार्थमन्तरा वा मृतस्य तु

ဗြာహ్మణတစ်ဦးအတွက် သို့မဟုတ် နွားတစ်ကောင်အတွက် မိမိအသက်ကို စွန့်လွှတ်ခြင်းဖြင့် ဗြာహ్మణသတ်ခြင်းအပြစ်ကို ပယ်ဖျက်သင့်သည်။ သို့မဟုတ် သေသည်အထိ အာပတ်ဖြေခြင်းကို ပြုသင့်သည်။

Verse 20

दीर्घामयान्वितं विप्रं कृत्वानामयमेव तु / दत्त्वा चान्नं स दुर्भिक्षे ब्रह्महत्यां व्यपोहति

အစာရေစာ ရှားပါးချိန်တွင် ရောဂါရှည်စွဲနေသော ဗြာహ్మణတစ်ဦးကို ကျန်းမာအောင် ကုသပေးပြီး အစာကျွေးပါက ဗြာహ్మణသတ်ခြင်းအပြစ်မှ ကင်းလွတ်စေသည်။

Verse 21

अश्वमेधावभृथके स्नात्वा वा शुध्यते द्विजः / सर्वस्वं वा वेदविदे ब्राह्मणाय प्रदाय तु

ဒွိဇသည် အශ්ဝမေဓ ယဇ్ఞ၏ အဝဘෘထ သန့်စင်ရေချိုးတွင် ရေချိုးလျှင် သန့်စင်နိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် ဝေဒကို သိသော ဗြာဟ္မဏအား မိမိပိုင်ဆိုင်သမျှကို လှူဒါန်းလျှင်လည်း သန့်စင်သည်။

Verse 22

सरस्वत्यास्त्वरुणया संगमे लोकविश्रुते / शुध्येत् त्रिषवणस्नानात् त्रिरात्रोपोषितो द्विजः

လောကတွင် နာမည်ကြီးသော ဆရஸဝတီနှင့် အရုဏာ မြစ်ဆုံရာ၌ ဒွိဇသည် သုံးည အစာရှောင်ပြီးနောက် တစ်နေ့သုံးကြိမ် (သုံးသဝဏ) ရေချိုးလျှင် သန့်စင်လာသည်။

Verse 23

गत्वा रामेश्वरं पुण्यं स्नात्वा चैव महोदधौ / ब्रह्मचर्यादिभिर्युक्तो दृष्ट्वा रुद्रं विमुच्यते

သန့်ရှင်းသော ရာမေရှွရသို့ သွား၍ မဟာသမုဒ္ဒရာ၌ ရေချိုးကာ၊ ဗြဟ္မစရိယာနှင့် ဆက်စပ်သည့် သီလဝိနယများကို ထိန်းသိမ်းသူသည် ရုဒြကို ဖူးမြင်သောအခါ ချုပ်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 24

कपालमोचनं नाम तीर्थं देवस्य शूलिनः / स्नात्वाभ्यर्च्य पितॄन् भक्त्या ब्रह्महत्यां व्यपोहति

သုံးချွန်တံ (သူလ) ကိုင်ဆောင်သော သခင်ရှီဝ၏ တီရ္ထတစ်ခုကို «ကပါလမောစန» ဟု ခေါ်သည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီး ဘက္တိဖြင့် ပိတೃများကို ပူဇော်လျှင် ဗြဟ္မဟတ္ယာ (ဗြာဟ္မဏသတ်မှု) အပြစ်ကို ဖယ်ရှားနိုင်သည်။

Verse 25

यत्र देवादिदेवेन भरवेणामितौजसा / कपालं स्थापितं पूर्वं ब्रह्मणः परमेष्ठिनः

အတိတ်ကာလ၌ အင်အားမတိုင်းတာနိုင်သော ဘ္ဟာရဝ—ဒေဝတို့အထက်မြတ်ဆုံး—သည် ပရမေဋ္ဌင် ဘြဟ္မာ၏ ခေါင်းခွံကို ထိုနေရာ၌ တည်ထားခဲ့သော အရပ်ဖြစ်သည်။

Verse 26

समभ्यर्च्य महादेवं तत्र भैरवरूपिणम् / तर्पपित्वा पितॄन् स्नात्वा मुच्यते ब्रह्महत्यया

ထိုနေရာ၌ မဟာဒေဝကို ဘဲရဝရုပ်ဖြင့် သဒ္ဓါတရားဖြင့် ပူဇော်ကန်တော့ပြီး၊ ပိတೃများအား တർပဏ ရေသွန်းပူဇော်ကာ ရေချိုးပြီးနောက်၊ ဗြဟ္မဟတ္ယာ (ဗြာဟ္မဏကို သတ်ခြင်း) အပြစ်မှ လွတ်မြောက်သည်။