Adhyaya 28

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे सप्तविशो ऽध्याय व्यास उवाच एवं वनाश्रमे स्थित्वा तृतीयं भागमायुषः / चतुर्थमायुषो भागं संन्यासेन नयेत् क्रमात्

ဗျာသက ဆိုသည်—ဤသို့ သီရိကူရ္မပုရာဏ၊ ခြောက်ထောင်သံဟိတာ၏ အထက်ပိုင်း၊ အခန်း ၂၇ တွင်။ တောနေအာရှရမ (ဝါနပရස්ထ) ၌ အသက်တာ၏ တတိယပိုင်းကို နေထိုင်ပြီးနောက်၊ အစဉ်အလာအတိုင်း အသက်တာ၏ စတုတ္ထပိုင်းကို သံန്യാസ (စွန့်လွှတ်ခြင်း) ဖြင့် ဖြတ်သန်းရမည်ဟု ဗျာသက မိန့်တော်မူ၏။

Verse 2

अग्नीनात्मनी संस्थाप्य द्विजः प्रव्रजितो भवेत् / योगाभ्यासरतः शान्तो ब्रह्मविद्यापरायणः

အဂ္ဂိများကို ကိုယ်၏ အတ္တမတွင် အတွင်းကိန်းအဖြစ် တည်ထောင်ပြီးနောက်၊ ဒွိဇသည် ပရဗ္ရာဇိတ—စွန့်လွှတ်သူ—ဖြစ်သင့်၏။ ယောဂလေ့ကျင့်မှု၌ အားထုတ်ကာ စိတ်ငြိမ်းချမ်း၍ ဗြဟ္မဗိဒ္ဓာ (Brahma-vidyā) ကို အပြည့်အဝ အားကိုးအပ်နှံထားရမည်။

Verse 3

यदा मनसि संजातं वैतृष्ण्यं सर्ववस्तुषु / तदा संन्यासमिच्छेच्च पतितः स्याद् विपर्यये

စိတ်ထဲ၌ အရာဝတ္ထုအားလုံးအပေါ် အပြည့်အဝ မလိုလားမှု (ဝိုင်တೃෂ္ဏ്യ) သေချာစွာ ပေါ်ထွန်းလာသောအခါ သံန്യാസ (saṃnyāsa) ကို ဆန္ဒပြုသင့်သည်။ ထိုသို့ မဟုတ်ဘဲ အတွင်းစိတ်ကင်းမဲ့စွာ သံန്യാസကို ရှာလျှင် ကျဆုံးသူ ဖြစ်လာမည်။

Verse 4

प्राजापत्यां निरूप्येष्टिमाग्नेयीमथवा पुनः / दान्तः पक्वकषायो ऽसौ ब्रह्माश्रममुपाश्रयेत्

ပရာဇာပတျယ ယဇ္ဍ (Prajāpatya) ကို သင့်တော်စွာ စီစဉ်ကျင်းပပြီး သို့မဟုတ် အဂ္နေးယ ရိတု (Agneya) ကိုလည်း ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်နိုင်၍ အညစ်အကြေးများ “ချက်ပြုတ်” သကဲ့သို့ ပျော်ကင်းသွားကာ ကိလေသာများသည် ထိန်းသိမ်းမှုသို့ ရင့်ကျက်လာသောသူသည် ဘြဟ္မ-အာရှရမ (brahmacarya) ကို အားကိုးဝင်ရောက်သင့်သည်။

Verse 5

ज्ञानसंन्यासिनः केचिद् वेदसंन्यासिनः परे / कर्मसंन्यासिनस्त्वन्ये त्रिविधाः परिकीर्तिताः

အချို့သည် ဉာဏ် (jñāna) ကို အားထားသော သံန്യാസရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး၊ အချို့သည် ဝေဒ ရိတုများကို စွန့်လွှတ်သော သံန്യാസရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ အခြားအချို့သည် ကမ္မ (လုပ်ရပ်၊ ရိတုနှင့် လောကီအလုပ်) ကို စွန့်လွှတ်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သံန്യാസသည် သုံးမျိုးဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 6

यः सर्वसङ्गनिर्मुक्तो निर्द्वन्द्वश्चैव निर्भयः / प्रोच्यते ज्ञानसंन्यासी स्वात्मन्येव व्यवस्थितः

အရာအားလုံးနှင့် ဆက်နွယ်မှု (saṅga) ကင်းလွတ်ပြီး၊ ဒွန္ဒ (ဆန့်ကျင်ဘက်အတွဲများ) ကို ကျော်လွန်ကာ၊ အမှန်တကယ် မကြောက်မရွံ့သူ—ထိုသူကို ဉာဏ်သံန്യാസရှင် (jñāna-saṃnyāsin) ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ အတ္တ (Self) ထဲ၌သာ တည်မြဲနေသူ ဖြစ်သည်။

Verse 7

वेदमेवाभ्यसेन्नित्यं निराशी निष्परिग्रहः / प्रोच्यते वेदसंन्यासी मुमुक्षुर्विजितेन्द्रियः

ဝေဒကိုသာ နေ့စဉ် အမြဲလေ့လာပါစေ၊ လိုလားတပ်မက်မှုကင်း၍ ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်မရှိဘဲ။ လွတ်မြောက်မှု (mokṣa) ကို မျှော်လင့်သော၊ အင်္ဒြိယများကို အနိုင်ယူထားသူကို “ဝေဒသံန്യാസရှင်” (veda-saṃnyāsī) ဟု ကြေညာသည်။

Verse 8

यस्त्वग्नीनात्मसात्कृत्वा ब्रह्मार्पणपरो द्विजः / ज्ञेयः स कर्मसंन्यासी महायज्ञपरायणः

မိမိအတွင်း၌ ယဇ္ဉာမီးများကို စိမ့်ဝင်စေကာ ဘြဟ္မန်သို့ အရာအားလုံးကို ပူဇော်အပ်နှံရန်သာ အာရုံထားသော ဒွိဇသည်—ထိုသူကို ကမ္မသံန്യാസီ (karmasaṃnyāsin) ဟူ၍ သိမှတ်ရမည်၊ မဟာယဇ္ဉ (mahāyajña) ကိုသာ အပြည့်အဝ အားထားသူဖြစ်၏။

Verse 9

त्रयाणामपि चैतेषां ज्ञानी त्वभ्यधिको मतः / न तस्य विद्यते कार्यं न लिङ्गं वा विपश्चितः

ဤသုံးမျိုးတို့အနက်၌ပင် သစ္စာကို သိမြင်သူ (jñānin) ကို အမြင့်ဆုံးဟု မှတ်ယူကြ၏။ ထိုပညာရှိအတွက် လုပ်ဆောင်ရမည့် တာဝန်ကိစ္စ မရှိတော့သကဲ့သို့၊ ခွဲခြားသတ်မှတ်ရန် အပြင်ပန်းလက္ခဏာလည်း မရှိ။

Verse 10

निर्ममो निर्भयः शान्तो निर्द्वन्द्वः पर्णभोजनः / जीर्णकौपीनवासाः स्यान्नग्नो वा ध्यानतत्परः

ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်ကင်း၍ (နိර්မမ) ကြောက်ရွံ့မှုကင်း (နိර්ဘယ) ငြိမ်းချမ်း (ရှာန္တ) နှစ်ဖက်ဆန့်ကျင်မှုတို့ကို ကျော်လွန် (နိർဒွန္ဒွ) သောသူသည် အရွက်အစာဖြင့် အသက်မွေးရမည်။ ဟောင်းနွမ်းသော လင်္ဂဝတ် (kaupīna) ကို ဝတ်စေကာ—သို့မဟုတ် အဝတ်မဲ့ပင်ဖြစ်စေ—သမาธိ၌သာ အပြည့်အဝ တည်ကြည်ရမည်။

Verse 11

ब्रह्मचारी मिताहारो ग्रामादन्नं समाहरेत् / अध्यात्ममतिरासीत निरपेक्षो निरामिषः

ဘြဟ္မစာရီ (brahmacārin) အဖြစ် အစာကို မျှတစွာ စားသုံး၍ ရွာမှ အစာကို စုဆောင်းယူရမည်။ အတွင်းအတ္တကိုသာ အာရုံထားကာ မျှော်လင့်ချက်ကင်း၍ အသားစားခြင်းနှင့် အာရုံခံပျော်ရွှင်မှုတို့မှ ကင်းလွတ်နေစေ။

Verse 12

आत्मनैव सहायेन सुखार्थं विचरेदिह / नाभिनन्देत मरणं नाभिनन्देत जीवितम्

ဤလောက၌ စစ်မှန်သော ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို ရှာဖွေရန် မိမိအတ္တကိုသာ အကူအညီအဖြစ်ထား၍ သွားလာနေထိုင်စေ။ သေခြင်းကိုလည်း မပျော်ရွှင်စေ၊ အသက်ရှင်ခြင်းကိုလည်း မပျော်ရွှင်စေ။

Verse 13

कालमेव प्रतीक्षेत निदेशं भृतको यथा / नाध्येतव्यं न वक्तव्यं श्रोतव्यं न कदाचन / एवं ज्ञात्वा परो योगी ब्रह्मभूयाय कल्पते

အချိန်တော်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းပါစေ၊ ငှားရမ်းလုပ်သားက အမိန့်ကို စောင့်သကဲ့သို့။ မလေ့လာရ၊ မပြောရ၊ မနားထောင်ရ—မည်သည့်အခါမျှ မဟုတ်။ ထိုသို့ သိမြင်သောအခါ ယောဂီအမြင့်သည် ပရဟ္မဖြစ်ခြင်း (ပရဟ္မ၌ လုံးဝစိမ့်ဝင်ခြင်း) အတွက် သင့်တော်လာသည်။

Verse 14

एकवासाथवा विद्वान् कौपीनाच्छादनस्तथा / मुण्डी शिखी वाथ भवेत् त्रिदण्डी निष्परिग्रहः / काषायवासाः सततं ध्यानयोगपरायणः

ပညာရှိသော သံဃာတော်/ယတိသည် အဝတ်တစ်ထည်တည်း ဝတ်နိုင်သကဲ့သို့၊ ကောပီန (ခါးပတ်အဝတ်) ဖြင့်သာ ဖုံးကာနိုင်သည်။ ခေါင်းပြောင်ထားနိုင်သကဲ့သို့ ထိပ်မုတ် (ရှီခါ) ထားနိုင်ပြီး၊ တြိဒဏ္ဍ (တံတောင်သုံးချောင်း) ကို ကိုင်ဆောင်နိုင်သည်။ ပစ္စည်းမပိုင်ဆိုင်ဘဲ၊ ကာရှာယ (အဝါရောင်/အိုခါ) ဝတ်ရုံကို အမြဲဝတ်ကာ သမาธိ-ဓျာန ယောဂ၌ အမြဲအာရုံစိုက်ပါစေ။

Verse 15

ग्रामान्ते वृक्षमूले वा वसेद् देवालये ऽपि वा / समः शत्रौ च मित्रे च तथा मानापमानयोः / भैक्ष्येण वर्तयेन्नित्यं नैकान्नादी भवेत् क्वचित्

သူသည် ရွာအနား၊ သစ်ပင်အမြစ်အောက်၌ သို့မဟုတ် ဘုရားကျောင်း/ဒေဝालय၌ပင် နေထိုင်နိုင်သည်။ ရန်သူနှင့် မိတ်ဆွေတို့အပေါ် တန်းတူစိတ်ထားကာ၊ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အရှက်အပျက်တို့အပေါ်လည်း တူညီစွာနေပါစေ။ အမြဲ ဘိက္ခာဖြင့် အသက်မွေးကာ၊ မည်သည့်အခါမျှ အစားအစာအမျိုးမျိုးကို စားသုံးသူ မဖြစ်စေ။

Verse 16

यस्तु मोहेन वालस्यादेकान्नादी भवेद् यतिः / न तस्य निष्कृतिः काचिद् धर्मशास्त्रेषु कथ्यते

သို့သော် မောဟကြောင့် ယတိသည် ကလေးဆန်၍ ပျင်းရိလာကာ—အမည်သာ “တစ်နပ်စားသူ” ဖြစ်နေပါက—ဓမ္မရှာස්တရများတွင် သူ့အတွက် အပြစ်လျော့ခြင်း (ပရాయశ္စိတ္တ) မည်သည့်နည်းလမ်းမျှ မဖော်ပြထား။

Verse 17

रागद्वेषविमुक्तात्मा समलोष्टाश्मकाञ्चनः / प्राणिहंसानिवृत्तश्च मौनी स्यात् सर्वनिस्पृहः

ရागနှင့် ဒွေသမှ လွတ်မြောက်သော စိတ်ရှိ၍ မြေတုံး၊ ကျောက်နှင့် ရွှေကို တန်းတူမြင်ကာ၊ သတ္တဝါတို့ကို ထိခိုက်စေခြင်းမှ ရပ်တန့်ပြီး၊ မောန (စကားထိန်း) တွင် တည်ကာ၊ အရာအားလုံးအပေါ် မလိုလားတောင့်တမှုကင်းသောသူသည် အပြည့်အဝ ဆန္ဒကင်းသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 18

दृष्टिपूतं न्यसेत् पादं वस्त्रपूतं जलं पिबेत् / सत्यपूतां वदेद् वाणीं मनः पूतं समाचरेत्

မျက်စိဖြင့်သေချာစိစစ်၍ သန့်စင်ပြီးမှ ခြေကိုချပါ; အဝတ်ဖြင့်စစ်သန့်ထားသော ရေကိုသောက်ပါ; သစ္စာဖြင့်သန့်စင်ထားသော စကားကိုပြောပါ; သန့်စင်သော စိတ်ဖြင့် အကျင့်ကိုကျင့်ပါ။

Verse 19

नैकत्र निवसेद् देशे वर्षाभ्यो ऽन्यत्र भिक्षुकः / स्नानशौचरतो नित्यं कमण्डलुकरः शुचिः

ဘိက္ခုသည် မိုးရာသီအတွင်းမှလွဲ၍ တစ်နေရာတည်းတွင် မနေသင့်; အခြားကာလများတွင် အခြားနေရာသို့ သွားနေထိုင်သင့်သည်။ နေ့စဉ် ရေချိုးသန့်ရှင်းမှုကို အမြဲလိုက်နာ၍ ကမဏ္ဍလု (ရေအိုး) ကို ကိုင်ဆောင်ကာ သန့်စင်စွာ နေထိုင်ရမည်။

Verse 20

ब्रह्मचर्यरतो नित्यं वनवासरतो भवेत् / मोक्षशास्त्रेषु निरतो ब्रह्मसूत्री जितेन्द्रियः

အမြဲတမ်း ဗြဟ္မစရိယ (သန့်ရှင်းသော စည်းကမ်းတရား) ကိုလိုက်နာ၍ တောနေထိုင်ခြင်းကို နှစ်သက်ပါစေ။ မောက္ခရှာသတ်များ၌ စူးစိုက်နေ၍ ဗြဟ္မသုတ်ရ (သန့်ကြိုး) ကို ဝတ်ဆင်ကာ အင်ဒြိယများကို အနိုင်ယူထားရမည်။

Verse 21

दम्भाहङ्कारनिर्मुक्तो निन्दापैशुन्यवर्जितः / आत्मज्ञानगुणोपेतो यतिर्मोक्षमवाप्नुयात्

ဟန်ဆောင်မှုနှင့် အဟင်္ကာရမှ လွတ်ကင်းပြီး၊ အပြစ်တင်ခြင်းနှင့် မကောင်းပြောခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ကာ၊ အတ္တမသိ (အတ္တဇ္ဈာန) ၏ ဂုဏ်တရားဖြင့် ပြည့်စုံသော ယတိသည် မောက္ခကို ရောက်ရှိမည်။

Verse 22

अभ्यसेत् सततं वेदं प्रणवाख्यं सनातनम् / स्नात्वाचम्य विधानेन शुचिर्देवालयादिषु

ပရဏဝ (အိုမ်) ဟုခေါ်သော အနန္တဝေဒကို အမြဲတမ်း လေ့ကျင့်ပါစေ။ ရေချိုးပြီး နည်းလမ်းအတိုင်း အာစမန (ācamana) ပြုလုပ်ကာ သန့်ရှင်းစွာ နေထိုင်ရမည်—အထူးသဖြင့် ဘုရားကျောင်းနှင့် အခြား သန့်မြတ်ရာနေရာများတွင်။

Verse 23

यज्ञोपवीती शान्तात्मा कुशपाणिः समाहितः / धौतकाषायवसनो भस्मच्छन्नतनूरहः

ယဇ္ဉောပဝီတကို ဝတ်ဆင်၍ စိတ်ငြိမ်သက်တည်ကြည်ကာ လက်တွင် ကုရှမြက်ကို ကိုင်ထားပြီး သမာဓိဖြင့် စုစည်းနေ၏။ လျှော်သန့်သော ကာသယဝတ်စုံကို ဝတ်ကာ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ဆံပင်ကို သန့်ရှင်းသော ဘသ္မ (ပြာ) ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထား၏။

Verse 24

अधियज्ञं ब्रह्म जपेदाधिदैविकमेव च / आध्यात्मिकं च सततं वेदान्ताभिहितं च यत्

အဓိယဇ္ဉ (ယဇ္ဉအတွင်းရှိ အရှင်) အဖြစ်လည်း၊ အဓိဒೈဝ (ဒေဝတားနှင့် ကောစ्मिकအင်အားများကို အုပ်စိုးသော သဘောတရား) အဖြစ်လည်း၊ အဓျာတ္မ (အတွင်းနေ အတ္တ) အဖြစ်လည်း—ဝေဒာန္တက သင်ကြားသော ထိုဘြဟ္မန်ကို အမြဲတမ်း ဂျပ (japa) ပြုရမည်။

Verse 25

पुत्रेषु वाथ निवसन् ब्रह्मचारी यतिर्मुनिः / वेदमेवाभ्यसेन्नित्यं स याति परमां गतिम्

သားသမီးတို့အနီးတွင် နေထိုင်သူ (ဂೃಹಸ್ಥ) ဖြစ်စေ၊ ဘြဟ္မစာရီ ဖြစ်စေ၊ ယတိ (စွန့်လွှတ်သူ) သို့မဟုတ် မုနိ ဖြစ်စေ—ဝေဒကိုသာ နေ့စဉ် အမြဲလေ့လာရမည်။ ထိုကြောင့် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂတိသို့ ရောက်၏။

Verse 26

अहिंसा सत्यमस्तेयं ब्रह्मचर्यं तपः परम् / क्षमा दया च सतोषो व्रतान्यस्य विशेषतः

အဟിംသာ (မထိခိုက်စေခြင်း)၊ သစ္စာ၊ အစတေယ (မခိုးယူခြင်း)၊ ဘြဟ္မစာရ്യ (သန့်ရှင်းသော ထိန်းချုပ်မှု) နှင့် အမြင့်မြတ်သော တပ (တပဿ)၊ ထို့ပြင် ခံနိုင်ရည် (ခမာ)၊ ကရုဏာ (ဒယာ) နှင့် စန်တောသ (ကျေနပ်မှု)—ဤတို့သည် အထူးသဖြင့် သူ၏ အဓိက သာသနာဝတ် (ဝ్రတ) ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 27

वेदान्तज्ञाननिष्ठो वा पञ्च यज्ञान् समाहितः / कुर्यादहरहः स्नात्वा भिक्षान्नेनैव तेन हि

သို့မဟုတ် ဝေဒာန္တ ဉာဏ်၌ တည်မြဲ၍ စိတ်ကို စုစည်းထားသူသည် နေ့စဉ် ငါးမျိုးသော ယဇ္ဉ (ပဉ္စယဇ္ဉ) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ နေ့တိုင်း ရေချိုးပြီးနောက်၊ ဘိက္ခာအာဟာရ (အလှူခံရသော အစာ) ဖြင့်သာ ထိုယဇ္ဉတို့ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 28

होममन्त्राञ्जपेन्नित्यं काले काले समाहितः / स्वाध्यायं चान्वहं कुर्यात् सावित्रीं संध्ययोर्जपेत्

အချိန်သင့်တော်သည့်အခါတိုင်း စိတ်တည်ငြိမ်၍ အာရုံစိုက်ကာ ဟိုးမ (homa) အတွက် မန္တရားများကို နေ့စဉ် ဂျပ်ဆိုရမည်။ ထို့ပြင် နေ့စဉ် သွာဓျာယ (ကျမ်းစာလေ့လာခြင်း) ပြုလုပ်၍ မနက်နှင့် ညနေ စန္ဓျာနှစ်ခါတွင် ဆာဝိထရီ (ဂါယတြီ) ကို ဂျပ်ဆိုရမည်။

Verse 29

ध्यायीत सततं देवमेकान्ते परमेश्वरम् / एकान्नं वर्जयेन्नित्यं कामं क्रोधं परिग्रहम्

တစ်ကိုယ်တည်း တိတ်ဆိတ်ရာ၌ အမြဲတမ်း ဘုရားသခင် အမြင့်ဆုံး ပရမေရှ္ဝရကို သမาธိဖြင့် ဓျာနပြုရမည်။ ထို့ပြင် အစားအစာတစ်မျိုးတည်းသာ စွဲလမ်းစားခြင်းကို အမြဲရှောင်ကြဉ်၍ ကာမ (လိုချင်တပ်မက်မှု)၊ က္ရောဓ (ဒေါသ) နှင့် ပရိဂ္ရဟ (ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်) ကို စွန့်လွှတ်ရမည်။

Verse 30

एकवासा द्विवासा वा शिखी यज्ञोपवीतवान् / कमण्डलुकरो विद्वान् त्रिदण्डी याति तत्परम्

အဝတ်တစ်ထည် သို့မဟုတ် နှစ်ထည် ဝတ်ဆင်၍ ဆံတောင် (śikhā) ကို ထိန်းသိမ်းကာ ယဇ္ဉောပဝီတ (သန့်ရှင်းသော ကြိုး) ကို ဆောင်ထားပြီး လက်တွင် ကမဏ္ဍလု (ရေခွက်) ကို ကိုင်ဆောင်သည်။ ပညာရှိဖြစ်၍ တြိဒဏ္ဍ (တံတားသုံးချောင်း) ကို ဆောင်ကာ ထိုအမြင့်ဆုံး ပန်းတိုင်သို့ တစ်စိတ်တစ်မနာ အာရုံတည်၍ ချီတက်သွားသည်။