Adhyaya 27

Verse 2

निक्षिप्य भार्यां पुत्रेषु गच्छेद् वनमथापि वा / दृष्ट्वापत्यस्य चापत्यं जर्जरीकृतविग्रहः

မိမိ၏ ဇနီးကို သားများထံ အပ်နှံထားပြီးနောက် တောသို့လည်း ထွက်ခွာသင့်သည်။ ကိုယ်ခန္ဓာဟောင်းနွမ်း ပျက်ယွင်းလာသောအခါ မိမိ၏ သားသမီးတို့၏ သားသမီးများကို မြင်ရလျှင် တောဝါသ (ဝါနပရස්ထ) သို့ မျက်နှာမူရမည်။

Verse 3

शुक्लपक्षस्य पूर्वाह्ने प्रशस्ते चोत्तरायणे / गत्वारण्यं नियमवांस्तपः कुर्यात् समाहितः

လင်းလက်သော လပတ် (သုက္လပက္ခ) ၏ မနက်ပိုင်းတွင်၊ မင်္ဂလာအချိန်၌၊ နေ၏ မြောက်ဘက်သို့ လှည့်သည့် အုတ္တရာယဏကာလ၌ တောသို့ သွားရမည်။ စည်းကမ်းဝတ်ပြုမှုများကို ထိန်းသိမ်း၍ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ တပစ် (tapas) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 4

फलमूलानि पूतानि नित्यमाहारमाहरेत् / यताहारो भवेत् तेन पूजयेत् पितृदेवताः

သန့်စင်ထားသော သစ်သီးနှင့် အမြစ်များကို နေ့စဉ် အစာအဖြစ် ယူဆောင်စားသုံးရမည်။ မိမိ၏ ထိန်းညှိထားသော အာဟာရဖြင့်ပင် ပိတೃဒေဝတား (ပိတೃများ) ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 5

पूजयित्वातिथिं नित्यं स्नात्वा चाभ्यर्चयेत् सुरान् / गृहादाहृत्य चाश्नीयादष्टौ ग्रासान् समाहितः

နေ့စဉ် ဧည့်သည်ကို ဂုဏ်ပြု၍ ပူဇော်ပြီး၊ ရေချိုးသန့်စင်ကာ နတ်များကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် မိမိအိမ်မှ ယူလာသော အစာကို စိတ်တည်ငြိမ်စွာ အာရုံစိုက်၍ ပါးစပ်တစ်ခါစား (ဂရား) ရှစ်ခါသာ စားသုံးရမည်။

Verse 6

जटाश्च बिभृयान्नित्यं नखरोमाणि नोत्सृजेत् / स्वाध्यायं सर्वदा कुर्यान्नियच्छेद् वाचमन्यतः

သူသည် အမြဲတမ်း ဇဋာဆံပင်ကို ထားရမည်၊ လက်သည်းနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာအမွှေးအမျှင်များကိုလည်း မလျစ်လျူရှုဘဲ သန့်ရှင်းစွာ ပြုပြင်ရမည်။ ထို့ပြင် စွာဓျာယ (သင်ယူဖတ်ရှုခြင်း) ကို အမြဲပြုလုပ်ကာ လောကီအပျော်အပါး စကားများမှ မိမိစကားကို ထိန်းချုပ်ရမည်။

Verse 7

अग्निहोत्रं च जुहुयात् पञ्चयज्ञान् समाचरेत् / मुन्यन्नैंर्विविधैर्मेध्यैः शाकमूलफलेन वा

သူသည် အဂ္နိဟောတရ (Agnihotra) မီးပူဇော်ကို ဆောင်ရွက်၍ မဟာယဇ္ဉာ ငါးပါးကိုလည်း စည်းကမ်းတကျ ကျင့်သုံးရမည်။ ထို့ပြင် မုနိတို့နှင့် သင့်လျော်သန့်ရှင်းသော အစားအစာမျိုးစုံဖြင့် သို့မဟုတ် ဟင်းသီးဟင်းရွက်၊ အမြစ်၊ အသီးအနှံတို့ဖြင့် အသက်မွေးရမည်။

Verse 8

चीरवासा भवेन्नित्यं स्नायात् त्रिषवणं शुचिः / सर्वभूतानुकम्पी स्यात् प्रतिग्रहविवर्जितः

သူသည် အမြဲတမ်း သစ်ခွံ/ရိုးရိုးအဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ရမည်၊ သန့်ရှင်းစွာ တစ်နေ့သုံးကြိမ် (သုံးဆဝဏ) ရေချိုးရမည်။ သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် ကရုဏာရှိကာ ချည်နှောင်စေသော လက်ခံလက်ဆောင်များကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 9

दर्शेन पौर्णमासेन यजेत् नियतं द्विजः / ऋक्षेष्वाग्रयणे चैव चातुर्मास्यानि चाहरेत् / उत्तरायणं च क्रमशो दक्षस्यायनमेव च

စည်းကမ်းတကျနေထိုင်သော ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် လဆန်းနှင့် လပြည့်တွင် ဒർശ (Darśa) နှင့် ပေါုර්ဏမာသ (Paurṇamāsa) ယဇ္ဉာများကို ပုံမှန်ကျင်းပရမည်။ ထို့ပြင် သင့်လျော်သော နက္ခတ်အချိန်တွင် အာဂြယဏ (Āgrayaṇa) ကို ဆောင်ရွက်၍ ချာတုర్మာသျ (Cāturmāsya) ရာသီပူဇော်များကိုလည်း ထမ်းဆောင်ရမည်။ ထို့အတူ အချိန်အစဉ်အလာအတိုင်း နေ၏ မြောက်လမ်း (Uttarāyaṇa) နှင့် တောင်လမ်း (Dakṣiṇāyana) အခမ်းအနားများကိုလည်း ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 10

वासन्तैः शारदैर्मेध्यैर्मुन्यन्नैः स्वयमाहृतैः / पुरोडाशांश्चरूंश्चैव विधिवन्निर्वपेत् पृथक्

နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦးရာသီ၏ သန့်ရှင်း၍ ပူဇော်ရန်သင့်သော မုနိအစားအစာများကို ကိုယ်တိုင်စုဆောင်းယူကာ စည်းကမ်းတကျ ပုရောဍာရှ (puroḍāśa) ယဇ္ဉာမုန့်နှင့် ချရု (caru) ချက်ပြုတ်ပူဇော်စာကို သီးခြားစီ ပြင်ဆင်၍ ပူဇော်ရမည်။

Verse 11

देवताभ्यश्च तद् हुत्वा वन्यं मेध्यतरं हविः / शेषं समुपभुञ्जीत लवणं च स्वयं कृतम्

ထိုဟဝိကို ဒေဝတားတို့အား ပူဇော်ပြီးနောက်၊ တောထွက်၍ ပိုမိုသန့်ရှင်းသော ဟဝိကို ယဇ္ဈအစာအဖြစ် သုံးစွဲရမည်။ ထို့နောက် ကျန်ရှိသမျှကို ကိုယ်တိုင်ပြုလုပ်သော ဆားနှင့်အတူ စားသုံးရမည်။

Verse 12

वर्जयेन्मधुमांसानि भौमानि कवकानि च / भूस्तृणं शिग्रुकं चैव श्लेष्मातकफलानि च

ပျားရည်နှင့် အသားကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ထို့ပြင် မြေမှပေါက်သော အစာများဖြစ်သည့် မှိုနှင့် ဖန်ဂိုင်တို့ကိုလည်း ရှောင်ရမည်။ ထို့အတူ bhūstṛṇa ဟုခေါ်သော မြေပြင်ပေါက်ပင်၊ śigruka (မုရင်ဂါ) နှင့် śleṣmātaka သစ်ပင်၏ အသီးတို့ကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 13

न फालकृष्टमश्नीयादुत्सृष्टमपि केनचित् / न ग्रामजातान्यार्तो ऽपि पुष्पाणि च फलानि च

ထွန်ယက်၍ ရရှိသော အစာကို မစားရ၊ မည်သူမဆို စွန့်ပစ်ထားသမျှကိုလည်း မစားရ။ ဒုက္ခရောက်နေသော်လည်း ရွာထွက်ဖြစ်သော ပန်းနှင့် အသီးတို့ကို မယူမစားရ။

Verse 14

श्रावणेनैव विधिना वह्निं परिचरेत् सदा / न द्रुह्येत् सर्वभूतानि निर्द्वन्द्वो निर्भयो भवेत्

သဒ္ဓမ္မကို နားထောင်ခြင်း (śravaṇa) ဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော စည်းကမ်းအတိုင်း ယဇ္ဈမီးကို အမြဲတမ်း ပြုစုထိန်းသိမ်းရမည်။ သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် မကောင်းကြံမထားရ; ဆန့်ကျင်မှုအတွဲများမှ လွတ်ကင်းလျက် ကြောက်ရွံ့မှုကင်းသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 15

न नक्तं किञ्चिदश्नीयाद् रात्रौ ध्यानपरो भवेत् / जितेन्द्रियो जितक्रोधस्तत्त्वज्ञानविचिन्तकः / ब्रह्मचारी भवेन्नित्यं न पत्नीमपि संश्रयेत्

ညအချိန်တွင် မည်သည့်အရာကိုမျှ မစားရ။ ညတွင် သမာဓိတရားကို အလေးထားရမည်။ အာရုံများကို အနိုင်ယူ၍ ဒေါသကို ချုပ်တည်းကာ တတ္တဝ-ဉာဏ် (tattva-jñāna) ကို ဆင်ခြင်ရမည်။ အမြဲတမ်း ဘြဟ္မစာရီအဖြစ် နေရမည်၊ မယားကိုပင် မမှီခိုရ။

Verse 16

यस्तु पत्न्या वनं गत्वा मैथुनं कामतश्चरेत् / तद् व्रतं तस्य लुप्येत प्रायश्चित्तीयते द्विजः

ဒွိဇပုရుషတစ်ဦးသည် မိမိဇနီးနှင့်အတူ တောသို့သွားကာ ကာမတဏ္ဟာကြောင့် မေထုနကို ပြုလျှင်၊ ထိုသူ၏ ဝ్రတ (သစ္စာကတိ) ပျက်သွားသည်ဟု သတ်မှတ်ရပြီး၊ ထိုဗြာဟ္မဏသည် ပရాయశ္စိတ္တ (အပြစ်ဖြေ) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 17

तत्र यो जायते गर्भो न संस्पृश्यो द्विजातिभिः / न हि वेदे ऽधिकारो ऽस्य तद्वंशेप्येवमेव हि

ထိုနေရာ၌ ကိုယ်ဝန်တင်ကာ မွေးဖွားလာသော ကလေးကို ဒွိဇတို့ မထိမကိုင်ရ; အကြောင်းမှာ သူ၌ ဝေဒအပေါ် အခွင့်အရေး မရှိသကဲ့သို့၊ သူ၏ မျိုးဆက်တစ်လျှောက်လုံးလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။

Verse 18

अधः शयीत सततं सावित्रीजाप्यतत्परः / शरण्यः सर्वभूतानां संविभागपरः सदा

သူသည် အမြဲတမ်း နိမ့်သောအိပ်ရာ၌ အိပ်စက်၍၊ စာဝိထရီ (ဂါယတ္ရီ) မန္တရကို ဂျပ်ပြန်ရွတ်ဆိုရာ၌ အလေးထားကာ၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ ခိုလှုံရာ ဖြစ်လာစေပြီး၊ မျှတစွာ ခွဲဝေမျှဝေခြင်း၌ အစဉ်တစိုက် စိတ်ထားရမည်။

Verse 19

परिवादं मृषावादं निद्रालस्यं विवर्जयेत् / एकाग्निरनिकेतः स्यात् प्रोक्षितां भूमिमाश्रयेत्

သူသည် အပြစ်တင်ပြောဆိုခြင်း၊ လိမ်ညာပြောဆိုခြင်း၊ အိပ်ငိုက်ခြင်းနှင့် ပျင်းရိခြင်းတို့ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ တစ်မီးတည်းသော ယဇ္ဉာမီးကို ထိန်းသိမ်းကာ၊ အိမ်ရာတည်မြဲမထားဘဲ နေထိုင်၍၊ ရေဖြန်းသန့်စင်ထားသော မြေပေါ်၌ အားယူရမည်။

Verse 20

मृगैः सह चरेद् वासं तैः सहैव च संवसेत् / शिलायां शर्करायां वा शयीत सुसमाहितः

သူသည် တောထဲ၌ သမင်တို့နှင့်အတူ နေထိုင်လှုပ်ရှား၍၊ သူတို့ကဲ့သို့ပင် နေထိုင်စေ။ စိတ်တည်ငြိမ်၍ သတိပြည့်စုံလျက်၊ ကျောက်ပြားပေါ် သို့မဟုတ် ကျောက်ခဲသဲခဲပေါ်၌ အနားယူအိပ်စက်စေ။

Verse 21

सद्यः प्रक्षालको वा स्यान्माससंचयिको ऽपि वा / षण्मासनिचयो वा स्यात् समानिचय एव वा

သူသည် ချက်ချင်းသန့်စင်သူဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့၊ တစ်လပတ်လုံး အပြစ်သန့်စင်မှုကို စုဆောင်းထားသူလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့မဟုတ် ခြောက်လ၊ သို့မဟုတ် တစ်နှစ်ပြည့် စုဆောင်းထားသူလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

Verse 22

त्यजेदाश्वयुजे मासि संपन्नं पूर्वसंचितम् / जीर्णानि चैव वासांसि शाकमूलफलानि च

အာရှွယုဇ လတွင် ယခင်က စုဆောင်းထားသော စားနပ်ရိက္ခာကို စွန့်လွှတ် သို့မဟုတ် လှူဒါန်းရမည်။ ထို့ပြင် အဟောင်းအဝတ်အစားများကိုလည်း စွန့်ပစ်၍၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်၊ အမြစ်နှင့် အသီးအနှံတို့ကိုပါ ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 23

दन्तोलूखलिको वास्यात् कापोतीं वृत्तिमाश्रयेत् / अश्मकुट्टो भवेद् वापि कालपक्वभुगेव वा

သူသည် ‘သွားနှင့် အုတ်ခွက်’ နည်းဖြင့် အနည်းငယ်သာ ရရှိသမျှဖြင့် အသက်မွေးနိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် ‘ခိုကဲ့သို့’ အသက်မွေးမှုကို ခံယူနိုင်သည်။ သို့မဟုတ် ‘အရှ္မကុဋ္ဌ’ ဟူ၍ ကျောက်ဖြင့် ထောင်းကာ အစာပြင်သူ ဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့၊ ရာသီတော်တော်မှည့်သည့် အရာများကိုသာ စားသုံး၍လည်း နေနိုင်သည်။

Verse 24

नक्तं चान्न समश्नीयाद् दिवा चाहृत्य शक्तितः / चतुर्थकालिको वा स्यात् स्याद्वाप्यष्टमकालिकः

ညအချိန်တွင် အစာမစားသင့်။ နေ့အချိန်တွင် ကိုယ့်စွမ်းအားအတိုင်း ရှာဖွေယူပြီး၊ နေ့၏ စတုတ္ထအပိုင်းအချိန်တွင် စားသုံး၍ နေနိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် နေ့၏ အဋ္ဌမအပိုင်းအချိန်တွင်ပင် စားသုံး၍ နေနိုင်သည်။

Verse 25

चान्द्रायणविधानैर्वा शुक्ले कृष्णे च वर्तयेत् / पक्षे पक्षे समश्नीयाद् यवागूं क्वथितां सकृत्

သို့မဟုတ် စန္ဒြာယဏ ဝတ္တရား၏ စည်းကမ်းများအတိုင်း၊ လင်းလက်သော ပက္ခနှင့် မှောင်မိုက်သော ပက္ခတို့တွင် ကိုယ်ကို ထိန်းညှိရမည်။ ပက္ခတိုင်းတွင် တစ်ကြိမ်တည်းသာ၊ တူညီသော ပမာဏဖြင့် ချက်ပြုတ်ထားသော ယဝါဂူ (မုယောဆန်ပြုတ်) ကို သုံးဆောင်ရမည်။

Verse 26

पुष्पमूलफलैर्वापि केवलैर्वर्तयेत् सदा / स्वाभाविकैः स्वयं शीर्णैर्वैखानसमते स्थितः

ဝိုင်ခာနသ သာသနာတရား၌ တည်မြဲနေသူသည် အမြဲတမ်း ပန်း၊ အမြစ်၊ အသီးတို့သာဖြင့် အသက်မွေးရမည်—သဘာဝအတိုင်း ရရှိပြီး ကိုယ်တိုင်ကျသွားသော အရာများကိုသာ ယူသုံးရမည်။

Verse 27

भूमौ वा परिवर्तेत तिष्ठेद् वा प्रपदैर्दिनम् / स्थानासनाभ्यां विहरेन्न क्वचिद् धैर्यमुत्सृजेत्

သူသည် မြေပေါ်တွင် လှိမ့်လည်နိုင်သကဲ့သို့၊ တစ်နေ့လုံး ခြေဖျားပေါ်တွင် ရပ်နေနိုင်သည်။ ရပ်ခြင်းနှင့် ထိုင်ခြင်းကို အလှည့်ကျ ပြု၍ အချိန်ကုန်စေနိုင်သော်လည်း မည်သည့်အခြေအနေတွင်မဆို သတ္တိတည်ကြည်မှု (ဓೈర్య) ကို မစွန့်လွှတ်ရ။

Verse 28

ग्रीष्मे पञ्चतपाश्च स्याद् वर्षास्वभ्रावकाशकः / आर्द्रवासास्तु हेमन्ते क्रमशो वर्धयंस्तपः

နွေရာသီတွင် ‘ငါးမီး’ တပဿ (pañcatapa) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ မိုးရာသီတွင် မိုးတိမ်အောက် အပြင်လွင်၌ နေရမည်။ ဆောင်းရာသီတွင် စိုစွတ်သော အဝတ်ကို ဝတ်ရမည်—ဤသို့ ရာသီအလိုက် တပဿကို တဖြည်းဖြည်း တိုးမြှင့်ရမည်။

Verse 29

उपस्पृश्य त्रिषवणं पितृदेवांश्च तर्पयेत् / एकपादेन तिष्ठेत मरीचीन् वा पिबेत् तदा

အာစမန (ācamanā) ပြု၍ သုံးကြိမ်နေ့စဉ် သန္ဓျာကာလများ၌ (trisavana) ဝတ်ပြုကာ၊ ပိတೃများနှင့် ဒေဝတားများကို တర్పဏ (tarpana) ဖြင့် ရေဓာတ်ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် စည်းကမ်းအဖြစ် ခြေတစ်ဖက်တည်းဖြင့် ရပ်နိုင်သကဲ့သို့၊ ထိုအချိန်၌ နေရောင်ခြည် (marīci) ကိုပင် ‘သောက်ယူ’ သကဲ့သို့ ထိန်းချုပ်ကတိဖြင့် နေနိုင်သည်။

Verse 30

पञ्चाग्निर्धूमपो वा स्यादुष्मपः सोमपो ऽपि वा / पयः पिबेच्छुक्लपक्षे कृष्णापक्षे तु गोमयम् / शीर्णपर्णाशनो वा स्यात् कृच्छ्रैर् वा वर्तयेत् सदा

သူသည် ‘ငါးမီး’ (pañcāgni) တပဿကို ဆောင်ရွက်နိုင်သကဲ့သို့၊ မီးခိုးကို ‘သောက်’၍ နေနိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် ပူသော အငွေ့ကို ‘သောက်’၍ နေနိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် ဆိုမ (soma) ဖြင့်ပင် အသက်မွေးနိုင်သည်။ လပြည့်ဘက် (śukla pakṣa) တွင် နို့ကို သောက်ရမည်။ လကွယ်ဘက် (kṛṣṇa pakṣa) တွင်တော့ နွားချေးကို ယူရမည်။ သို့မဟုတ် ကျသွား၍ ခြောက်သွေ့နေသော ရွက်များကို စား၍ နေနိုင်သည်။ ဤသို့ ပြင်းထန်သော ကೃચ્છရ (kṛcchra) အပြစ်လျော့တပဿများဖြင့် အမြဲ အသက်မွေးရမည်။

Verse 31

योगाभ्यासरतश्च स्याद् रुद्राध्यायी भवेत् सदा / अथर्वशिरसो ऽध्येता वेदान्ताभ्यासतत्परः

သူသည် ယောဂကျင့်စဉ်ကို အမြဲတမ်း လေ့ကျင့်အားထုတ်ရမည်၊ ရုဒြ (Rudra) ကို မန္တန်ရွတ်ဆို၍ အာရုံစိုက်ဆင်ခြင်ခြင်း၌ အစဉ်တစိုက် နေရမည်။ အထရ္ဝရှီရသ (Atharvaśiras) ဥပနိသဒ်ကို လေ့လာကာ ဝေဒန္တ အဘ്യാസကို တည်ကြည်စွာ ဆက်လက်ကျင့်သုံးရမည်။

Verse 32

यमान् सेवेत सततं नियमांश्चाप्यतन्द्रितः / कृष्णाजिनी सोत्तरीयः शुक्लयज्ञोपवीतवान्

သူသည် ယမ (yama) များကို အစဉ်တစိုက် ကျင့်သုံးရမည်၊ ပျင်းရိမနေဘဲ နိယမ (niyama) များကိုလည်း ထပ်မံလိုက်နာရမည်။ အနက်ရောင် သမင်အရေကို အပေါ်ဝတ်နှင့်အတူ ဝတ်ဆင်ကာ အဖြူရောင် ယဇ္ဉောပဝီတ (သန့်ရှင်းသော ကြိုး) ကို ဆောင်ထားရမည်။

Verse 33

अथ चाग्नीन् समारोप्य स्वात्मनि ध्यानतत्परः / अनग्निरनिकेतः स्यान्मुनिर्मोक्षपरो भवेत्

ထို့နောက် သန့်ရှင်းသော မီးများကို မိမိ၏ အတ္တမန် (Ātman) အတွင်း၌ တင်သွင်းတည်စေကာ၊ အတ္တမန်ကို သာ အာရုံစိုက်သည့် သမาธိ၌ အပြည့်အဝ မျှော်မှန်းရမည်။ ပြင်ပမီးမရှိဘဲ၊ အိမ်အတည်မရှိဘဲ နေထိုင်ရမည်; ထိုသို့သော မုနိသည် မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကိုသာ မျက်နှာမူသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 34

तापसेष्वेव विप्रेषु यात्रिकं भैक्षमाहरेत् / गृहमेधिषु चान्येषु द्विजेषु वनवासिषु

ဘုရားဖူးခရီးသွားသူသည် တပသ (ascetic) ဖြစ်သော ဗြာဟ္မဏများထံမှသာ ဘိက္ခာ (အလှူအစာ) ကို တောင်းယူရမည်။ ထို့အတူ အခြား ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) များထံမှလည်း—အိမ်ထောင်ရှင်ဖြစ်စေ၊ တောနေသူဖြစ်စေ—တောင်းယူရမည်။

Verse 35

ग्रामादाहृत्य वाश्नीयादष्टौ ग्रासान् वने वसन् / प्रतिगृह्य पुटेनैव पाणिना शकलेन वा

တောတွင် နေထိုင်သူသည် ရွာမှ အစာကို ယူလာ၍ ပါးစပ်တစ်ခါစား (mouthful) ရှစ်ခါသာ စားသုံးရမည်။ လက်ခံပြီးနောက် အစာကို လက်ဖဝါးခွက်ပုံစံဖြင့်သာ—လက်ဖဝါးခွက်ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ လက်ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ သေးငယ်သော အပိုင်းအစတစ်ခုကို စကုပ်ကဲ့သို့ သုံး၍ဖြစ်စေ—ယူသုံးရမည်။

Verse 36

विविधाश्चोपनिषद आत्मसंसिद्धये जपेत् / विद्याविशेषान् सावित्रीं रुद्राध्यायं तथैव च

အတ္တကို အပြည့်အဝ သိမြင်စုံလင်ရန် အုပ်နိသဒ်များကို မျိုးစုံ ရွတ်ဖတ်သင့်၏။ ထို့အတူ သာဝိတြီ (ဂါယတြီ) နှင့် ရုဒြာဓျာယ တို့ကဲ့သို့ သန့်ရှင်းသော အထူးဗိဒ္ဓာများကိုလည်း ကျင့်သုံးရမည်။

Verse 37

महाप्रास्थानिकं चासौ कुर्यादनशनं तु वा / अग्निप्रवेशमन्यद् वा ब्रर्ह्मार्पणविधौ स्थितः

ဗြဟ္မသို့ ကိုယ်ကို ပူဇော်အပ်နှံသည့် စည်းကမ်း (ဗြဟ္မာရ္ပဏ-ဝိဓိ) တွင် တည်မြဲနေသူသည် မဟာထွက်ခွာခြင်း (မဟာပရာස්ထာန) ကို ပြုနိုင်သကဲ့သို့၊ သို့မဟုတ် အနသန—သေတိုင်အောင် အစာမစားခြင်းကို လိုက်နာနိုင်၏။ သို့တည်းမဟုတ် မီးထဲဝင်ခြင်း သို့မဟုတ် အခြားအဆုံးသတ်အကျင့်တစ်ရပ်ကိုလည်း ထိုဗြဟ္မပူဇော်စည်းကမ်း၌ တည်မြဲလျက် ပြုနိုင်သည်။

Verse 38

यस्तु सम्यगिममाश्रमं शिवं संश्रयेदशिवपुञ्जनाशनम् / तापसः स परमैश्वरं पदं याति यत्र जगतो ऽस्य संस्थितिः

သို့သော် တပသီသည် အကျင့်တရားမှန်ကန်စွာ ဤမင်္ဂလာရှိသော ရှိဝအာရှရမကို အားကိုးခိုလှုံလျှင်—စုဆောင်းလာသော အမင်္ဂလာအစုအပုံကို ဖျက်ဆီးပေးသော ထိုအာရှရမသည်—အမြင့်ဆုံး အိုင်ရှဝရအခြေအနေ၊ ပရမိုင်ရှဝရ အဘောဒ်သို့ ရောက်၏။ ထိုနေရာ၌ ဤလောကကြီး၏ တည်တံ့မှုသည် အခြေခံထား၏။