Adhyaya 26

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे पञ्चविंशो ऽध्यायः इन् रेए निछ्त् ज़ुल्äस्सिगे ज़ेइछेन्: व्यास उवाच अथातः संप्रवक्ष्यामि दानधर्ममनुत्तमम् / ब्रह्मणाभिहितं पूर्वमृषीणां ब्रह्मवादिनाम्

ဤသို့ဖြင့် သီရိကူර්မပုရာဏ၌ နောက်ပိုင်းအခန်းကဏ္ဍရှိ စတ်စာဟသ္ရီ သံဟိတာအတွင်း အခန်း ၂၅ ပြီးဆုံး၏။ ဗျာသက ပြောသည်—“ယခုမှစ၍ ဗြဟ္မာက အရင်က ဗြဟ္မဝါဒိ ရှိသူ ရှင်ရသီတို့အား ဟောကြားခဲ့သော အထူးမြတ်ဆုံး ဒါနဓမ္မကို ငါ ရှင်းလင်းဟောပြမည်။”

Verse 2

अर्थानामुदिते पात्रे श्रद्धया प्रतिपादनम् / दानमित्यभिनिर्दिष्टं भुक्तिमुक्तिफलप्रदम्

ယုံကြည်ခြင်း (श्रद्धा) ဖြင့် သင့်တော်သော လက်ခံသူထံသို့ ကိုယ့်ဥစ္စာကို ပေးအပ်ခြင်းကို “ဒါန” ဟု သတ်မှတ်ကြပြီး၊ ၎င်းသည် လောကီအကျိုး (ဘုက္တိ) နှင့် မောက္ခ (မုက္တိ) နှစ်မျိုးလုံး၏ အကျိုးကို ပေးတတ်သည်။

Verse 3

यद् ददाति विशिष्टेभ्यः श्रद्धया परया युतः / तद् वै वित्तमहं मन्ये शेषं कस्यापि रक्षति

အထူးသင့်တော်သူတို့အား အမြင့်ဆုံးယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ပေးကမ်းသမျှ—အဲဒါကိုပဲ ငါ အမှန်တကယ် “ဥစ္စာ” ဟု ထင်မြင်သည်။ ကျန်သမျှသည် အခြားသူတစ်ဦးအတွက်သာ ယာယီထိန်းသိမ်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 4

नित्यं नैमित्तिकं काम्यं त्रिविधं दानमुच्यते / चतुर्थं विमलं प्रोक्तं सर्वदानोत्तमोत्तमम्

ဒါနကို သုံးမျိုးဟု ဆိုကြသည်—နေ့စဉ်ပြုသော (နိတျယ), အခါအလျော် (နૈမိတ္တိက), နှင့် ဆန္ဒအလိုတရားကြောင့် (ကာမ்ய)။ ထို့ပြင် ‘ဝိမလ’ ဟု ခေါ်သော စင်ကြယ်သန့်ရှင်းသည့် ဒါနတစ်မျိုးရှိပြီး၊ ဒါနအားလုံးထဲတွင် အမြင့်မြတ်ဆုံးဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 5

अहन्यहनि यत् किञ्चिद् दीयते ऽनुपकारिणे / अनुद्दिश्य फलं तस्माद् ब्राह्मणाय तु नित्यकम्

နေ့စဉ်နေ့တိုင်း အနည်းငယ်ပင်ဖြစ်စေ ပြန်လည်အကျိုးပြုမပေးနိုင်သူထံသို့—အကျိုးဖလ မရည်ရွယ်ဘဲ—ပေးလှူသမျှကို ဘြာဟ္မဏ (Brāhmaṇa) ထံသို့ နေ့စဉ်တည်မြဲသော ဒါနအဖြစ် ပူဇော်ပေးသင့်သည်။

Verse 6

यत् तु पापोपशान्त्यर्थं दीयते विदुषां करे / नैमित्तिकं तदुद्दिष्टं दानं सद्भिरनुष्ठितम्

အပြစ်ကို သက်သာစေခြင်း/ပယ်ဖျက်ခြင်းအတွက် ပညာရှိတို့၏ လက်ထဲသို့ ပေးလှူသော ဒါနကို ‘နૈမိတ္တိက’ ဟု သတ်မှတ်ကြပြီး၊ သီလဝါဒသူကောင်းတို့က အကျင့်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ကြသည်။

Verse 7

अपत्यविजयैश्वर्यस्वर्गार्थं यत् प्रदीयते / दानं तत् काम्यमाख्यातमृषिभिर्धर्मचिन्तकैः

သားသမီးရခြင်း၊ အောင်ပွဲ၊ အာဏာအရှိန်အဝါ၊ သို့မဟုတ် ကောင်းကင်ဘုံကို ရလိုခြင်းအတွက် ပေးလှူသော ဒါနကို ဓမ္မကို စဉ်းစားသုံးသပ်သော ရှင်ရသီတို့က ‘ကာမ்ய-ဒါန’ ဟု ခေါ်ကြသည်—အကျိုးဖလကို လိုလားသည့် ဒါနဖြစ်သည်။

Verse 8

यदीश्वरप्रीणनार्थं ब्रह्मवित्सु प्रदीयते / चेतसा धर्मयुक्तेन दानं तद् विमलं शिवम्

အရှင် (Īśvara) ကို ပျော်ရွှင်စေလိုသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဘြဟ္မန်ကို သိမြင်သူများထံသို့ ပေးလှူပြီး၊ ဓမ္မနှင့် ကိုက်ညီသော စိတ်ဖြင့် ပြုလုပ်လျှင် ထိုဒါနသည် ‘ဝိမလ’—အညစ်အကြေးကင်း၍ မင်္ဂလာရှိသော—စင်ကြယ်မှု၌ ရှိဝ (Śiva) ကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

Verse 9

दानधर्मं निषेवेत पात्रमासाद्य शक्तितः / उत्पत्स्यते हि तत्पात्रं यत् तारयति सर्वतः

အလှူပေးခြင်း၏ ဓမ္မကို လိုက်နာသင့်သည်။ လက်ခံထိုက်သူကို တွေ့ရှိပြီး မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ပေးလှူရမည်။ အကြောင်းမူကား ထိုလက်ခံထိုက်သူသည် ပေးလှူသူကို အမျိုးမျိုးသောနည်းဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းသို့ ပို့ဆောင်ပေးသော အကြောင်းတရား ဖြစ်လာသည်။

Verse 10

कुटुम्बभक्तवसनाद् देयं यदतिरिच्यते / अन्यथा दीयते यद्धि न तद् दानं फलप्रदम्

မိသားစု၏ အစားအစာနှင့် အဝတ်အစားကို အရင်ပံ့ပိုးပြီးနောက် ကျန်လွန်သမျှကို လှူဒါန်းရမည်။ သို့ရာတွင် ထိုတာဝန်များကို လျစ်လျူရှု၍ အခြားနည်းဖြင့် ပေးသည့်အရာသည် ဓမ္မဖလ မပေးသော အလှူမဟုတ်။

Verse 11

श्रोत्रियाय कुलीनाय विनीताय तपस्विने / वृत्तस्थाय दरिद्राय प्रदेयं भक्तिपूर्वकम्

ဝေဒပညာရှိသော သရောတရိယ၊ မျိုးရိုးကောင်း၍ အကျင့်သိက္ခာမြင့်သူ၊ နှိမ့်ချသူ၊ တပသ္ဝီ (တပသ်ကျင့်သူ) နှင့် ဓမ္မနည်းလမ်းဖြင့် အသက်မွေးသော ဆင်းရဲသူတို့အား ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ရိုသေစွာ ပေးလှူရမည်။

Verse 12

यस्तु दद्यान्महीं भक्त्या ब्राह्मणायाहिताग्नये / स याति परमं स्थानं यत्र गत्वा न शोचति

သို့သော် သဒ္ဓါဖြင့် မြေယာကို အာဟိတာဂ္နိ (မီးပူဇော်သန့်ရှင်းကို ထိန်းသိမ်းသူ) ဘြာဟ္မဏအား လှူဒါန်းသူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး အဘောဒ်သို့ ရောက်ပြီး၊ ထိုသို့ ရောက်လျှင် မနာကျင်မစိုးရိမ်တော့။

Verse 13

इक्षुभिः संततां भुमिं यवगोधूमशलिनीम् / ददाति वेदविदुषे यः स भूयो न जायते

အကြံပင်များဖြင့် ထူထပ်၍ ယဝ၊ ဂೋಧုမ (ဂျုံ) နှင့် ဆန်စပါးတို့ ပေါများသော မြေယာကို ဝေဒပညာရှိအား လှူဒါန်းသူသည် ထပ်မံ မမွေးဖွားတော့ (သံသရာမှ လွတ်မြောက်သည်)။

Verse 14

गोचर्ममात्रामपि वा यो भूमिं संप्रयच्छति / ब्राह्मणाय दरिद्राय सर्वपापैः प्रमुच्यते

နွားအရေတစ်ချပ်အရွယ်လောက်သာဖြစ်စေ မြေကို ဆင်းရဲသော ဗြာဟ္မဏာအား လှူဒါန်းသူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 15

भूमिदानात् परं दानं विद्यते नेह किञ्चन / अन्नदानं तेन तुल्यं विद्यादानं ततो ऽधिकम्

ဤလောက၌ မြေဒါနထက် မြင့်မြတ်သော ဒါနမရှိ။ အန္နဒါနသည် ထိုဒါနနှင့် တူညီပြီး၊ ဗိဒ္ယာဒါန (ပညာဒါန) သည် ထိုထက် ပိုမြင့်၏။

Verse 16

यो ब्राह्मणाय शान्ताय शुचये धर्मशालिने / ददाति विद्यां विधिना ब्रह्मलोके महीयते

တရားနည်းလမ်းအတိုင်း ငြိမ်းချမ်း၍ သန့်ရှင်းကာ ဓမ္မကိုလိုက်နာသော ဗြာဟ္မဏာအား သာသနာပညာကို ပေးလှူသူသည် ဗြဟ္မာလောက၌ ဂုဏ်တင်ချီးမြှောက်ခံရ၏။

Verse 17

दद्यादहरहस्त्वन्नं श्रद्धया ब्रह्मचारिणे / सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मणः स्थानमाप्नुयात्

ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် နေ့စဉ် ဗြဟ္မစာရီ (ဝေဒသင်တန်းသား) အား အစာပေးလှူသူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်ကာ ဗြဟ္မာ၏ နေရာသို့ ရောက်၏။

Verse 18

गृहस्थायान्नदानेन फलं प्राप्नोति मानवः / आममेवास्य दातव्यं दत्त्वाप्नोति परां गतिम्

လူသည် ဂೃಹಸ್ಥအား အစာလှူခြင်းဖြင့် ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိ၏။ အသစ်ချက်ထားသော အစာကိုပင် ပေးလှူသင့်ပြီး၊ ထိုလှူဒါနကြောင့် အမြင့်ဆုံးသော ဂတိသို့ ရောက်၏။

Verse 19

वैशाख्यां पौर्णमास्यां तु ब्राह्मणान् सप्त पञ्च वा / उपोष्य विधिना शान्तः शुचिः प्रयतमानसः

ဝိုင်သာခါလပြည့်နေ့တွင် စည်းကမ်းတကျ ဥပုသ်စောင့်ပြီးနောက် စိတ်ငြိမ်သက်၍ သန့်ရှင်းကာ စိတ်ကိုထိန်းသိမ်းထားလျက် ဗြာဟ္မဏ ၇ ယောက် သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး ၅ ယောက်ကို ဂုဏ်ပြုပူဇော်ရမည်။

Verse 20

पूजयित्वा तिलैः कृष्णैर्मधुना न विशेषतः / गन्धादिभिः समभ्यर्च्य वाचयेद् वा स्व्यं वदेत्

လက်မဲနှမ်းစေ့ဖြင့် ပူဇော်ပြီး ထို့အတူ ပျားရည်ဖြင့်လည်း အထူးခွဲခြားမှုမပြုဘဲ ပူဇော်ကာ၊ နံ့သာစသည်တို့ဖြင့် သင့်တော်စွာ အဘိဓာန်ပူဇော်ပြီးနောက် သာသနာစာကို ဖတ်စေသော်လည်းကောင်း ကိုယ်တိုင်ဖတ်သော်လည်းကောင်း ပြုရမည်။

Verse 21

प्रीयतां धर्मराजेति यद् वा मनसि वर्तते / यावज्जीवकृतं पापं तत्क्षणादेव नश्यति

စိတ်ထဲတွင်ပင် ‘တရား၏ဘုရင် ဓမ္မရာဇ (ယမ) ပျော်ရွှင်ပါစေ’ ဟူသော အတွေးတစ်စုံတစ်ရာ ပေါ်လာသော်၊ တစ်ဘဝလုံး စုဆောင်းခဲ့သော အပြစ်အားလုံးသည် ထိုခဏတည်းက ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 22

कृष्णाजिने तिलान् कृत्त्वा हिरण्यं मधुसर्पिषी / ददाति यस्तु विप्राय सर्वं तरति दुष्कृतम्

လက်မဲသမင်အရေပြားပေါ်တွင် နှမ်းစေ့များကို ထား၍ ရွှေ၊ ပျားရည်နှင့် ဂီ (ထောပတ်သန့်) တို့နှင့်အတူ ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား လှူဒါန်းသူသည် အပြစ်ဒုက္ခအားလုံးကို ကျော်လွှားနိုင်သည်။

Verse 23

कृतान्नमुदकुम्भं च वैशाख्यां च विशेषतः / निर्दिश्य धर्मराजाय विप्रेभ्यो मुच्यते भयात्

ဝိုင်သာခါလတွင် အထူးသဖြင့် ချက်ပြီးသော အစာနှင့် ရေအိုးကို လှူဒါန်းကာ ထိုလှူဒါန်းမှုကို ဓမ္မရာဇ (ယမ) ထံ အပ်နှံအနုမောဒနာပြု၍ ဗြာဟ္မဏများအား ပေးလှူခြင်းဖြင့် ကြောက်ရွံ့မှုမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 24

सुवर्णतिलयुक्तैस्तु ब्राह्मणान् सप्त पञ्च वा / तर्पयेदुदपात्रैस्तु ब्रह्महत्यां व्यपोहति

ရွှေနှင့် နှမ်းရောထားသော ရေခွက်များဖြင့် ဗြာဟ္မဏ ၇ ယောက် (သို့) အနည်းဆုံး ၅ ယောက်အား တർပဏ (ရေလှူပူဇာ) ပြုလျှင် «ဗြဟ္မဟတ္ယာ» (ဗြာဟ္မဏကို သတ်ခြင်း) အပြစ်ကို ဖယ်ရှားနိုင်သည်။

Verse 25

माघमासे तु विप्रस्तु द्वादश्यां समुपोषितः / शुक्लाम्वरधरः कृष्णैस्तिलैर्हुत्वा हुताशनम्

မာဃလတွင် ဗြာဟ္မဏသည် ဒွာဒသီနေ့၌ စည်းကမ်းတကျ ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြုရမည်။ အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ်၍ မီးပူဇာအဂ္နိကို ကောင်းစွာ မီးထွန်းပြီးနောက် အနက်ရောင်နှမ်းကို မီးထဲသို့ ဟုတ (အဟုတိ) ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 26

प्रदद्याद् ब्राह्मणेभ्यस्तु तिलानेव समाहितः / जन्मप्रभृति यत्पापं सर्वं तरति वै द्विजः

စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ ထား၍ ဗြာဟ္မဏတို့အား နှမ်းကိုပင် လှူဒါန်းရမည်။ ထိုကောင်းမှုကြောင့် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် မွေးကတည်းက စုဆောင်းလာသော အပြစ်အားလုံးကို ကျော်လွန်နိုင်သည်။

Verse 27

अमावस्यामनुप्राप्य ब्राह्मणाय तपस्विने / यत्किचिद् देवदेवेशं दद्याच्चोद्दिश्य शङ्करम्

အမావာသျာ (လကွယ်နေ့) ရောက်လာသော် တပသ္စဝင် ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား မိမိတတ်နိုင်သမျှ အလှူတစ်စုံတစ်ရာ ပေးလှူ၍ ဒေဝဒေဝေရှ (နတ်တို့၏နတ်) ဖြစ်သော သင်္ကရ (Śaṅkara) ထံသို့ ဥဒ္ဒိသ (အပ်နှံ) ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 28

प्रीयतामीश्वरः सोमो महादेवः सनातनः / सप्तजन्मकृतं पापं तत्क्षणादेव नश्यति

အရှင် ဆိုမ (Soma) — မဟာဒေဝ၊ ထာဝရသနာတန — ပျော်ရွှင်တော်မူပါစေ။ ခုနှစ်ဘဝတိုင် ပြုခဲ့သော အပြစ်သည် ထိုခဏတည်းက ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 29

यस्तु कृष्णचतुर्दश्यां स्नात्वा देवं पिनाकिनम् / आराधयेद् द्विजमुखे न तस्यास्ति पुनर्भवः

သို့သော် ကృష్ణပက္ခ၏ ဆယ့်လေးရက် (ကృష్ణ-စတုဒ္ဒသီ) တွင် ရေချိုးပြီးနောက် ပိနာကင် (ရှီဝ) ဘုရားကို ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) ၏ မျက်နှာမှတစ်ဆင့် အခမ်းအနားဖြင့် ပူဇော်လျှင် ထိုသူအတွက် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့။

Verse 30

कृष्णाष्टम्यां विशेषेण धार्मिकाय द्विजातये / स्नात्वाभ्यर्च्य यथान्यायं पादप्रक्षालनादिभिः

အထူးသဖြင့် ကృష్ణာဋ္ဌမီနေ့တွင် သီလတရားရှိသော ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် ရေချိုးပြီးနောက် စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ရမည်၊ ခြေသုတ်ခြင်း စသည့် ထုံးတမ်းဝန်ဆောင်မှုများကိုလည်း ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 31

प्रीयतां मे महादेवो दद्याद् द्रव्यं स्वकीयकम् / सर्वपापविनिर्मुक्तः प्राप्नोति परमां गतिम्

«မဟာဒေဝ (ရှီဝ) သည် ကျွန်ုပ်အပေါ် ပျော်ရွှင်ပါစေ; ကျွန်ုပ်၏ အမှန်တကယ်ပိုင်ဆိုင်ရာ (တရားသင့်သော ဥစ္စာ) ကို ပေးသနားပါစေ။ အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်းသူသည် အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေသို့ ရောက်၏»။

Verse 32

द्विजैः कृष्णचतुर्दश्यां कृष्णाष्टम्यां विशेषतः / अमावास्यायां भक्तैस्तु पूजनीयस्त्रिलोचनः

ဒွိဇတို့သည် ကృష్ణ-စတုဒ္ဒသီနေ့နှင့် အထူးသဖြင့် ကృష్ణ-အဋ္ဌမီနေ့တွင် တြိလိုစန (ရှီဝ) ကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် အမావာသျာ (လကွယ်နေ့) တွင်လည်း ဘက္တိရှိသူတို့က ပူဇော်ရမည်။

Verse 33

एकादश्यां निराहारो द्वादश्यां पुरुषोत्तमम् / अर्चयेद् बाह्मणमुखे स गच्छेत् परमं पदम्

ဧကာဒသီနေ့တွင် အစာမစားဘဲ ဥပဝါသပြု၍၊ ဒွာဒသီနေ့တွင် ဗြာဟ္မဏ၏ မျက်နှာ (အသက်ရှင်သော ကိုယ်စား) မှတစ်ဆင့် ပုရုရှောတ္တမကို ပူဇော်လျှင် ထိုသူသည် အမြင့်ဆုံးသော နေရာသို့ ရောက်၏။

Verse 34

एषा तिथिर्वैष्णवीं स्याद् द्वादशी शुक्लपक्षके / तस्यामाराधयेद् देवं प्रयत्नेन जनार्दनम्

ဤတိထီသည် ဝိုင်ရှ္ဏဝ သန့်ရှင်းသောနေ့ဖြစ်၍ ရောင်ခြည်ဘက် ဒွာဒသီ ဖြစ်သည်။ ထိုနေ့တွင် ကြိုးစားအားထုတ်၍ သခင် ဂျနာရ္ဒန (Janārdana) ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 35

यत्किञ्चिद् देवमीशानमुद्दिश्य ब्राह्मणे शुचौ / दीयते विष्णवे वापि तदनन्तफलप्रदम्

သန့်ရှင်းသော ဗြာဟ္မဏအား သေးငယ်သော်လည်း မည်သည့်အရာမဆို သခင် အီရှာန (Īśāna) ကို ရည်ညွှန်း၍ သို့မဟုတ် ဗိဿ္ဏုအား ရည်ညွှန်း၍ ပေးလှူပါက အဆုံးမရှိသော အကျိုးကို ပေးစွမ်းသည်။

Verse 36

यो हि यां देवतामिच्छेत् समाराधयितुं नरः / ब्राह्मणान् पूजयेद् यत्नात् सतस्यां तोषयेत् ततः

လူတစ်ယောက်သည် မည်သည့်ဒေဝတာကိုမဆို ပျော်ရွှင်စေလိုပါက အရင်ဆုံး ကြိုးစား၍ ဗြာဟ္မဏတို့ကို ဂုဏ်ပြုပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ထိုဒေဝတာကိုပင် စိတ်ကျေနပ်စေရမည်။

Verse 37

द्विजानां वपुरास्थाय नित्यं तिष्ठन्ति देवताः / पूज्यन्ते ब्राह्मणालाभे प्रतिमादिष्वपि क्वचित्

ဒေဝတာတို့သည် နှစ်ကြိမ်မွေးသူ (ဒွိဇ) တို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို အခြေခံ၍ အမြဲတည်ရှိကြသည်။ ဗြာဟ္မဏ မရရှိသည့်အခါတွင်သာ တခါတရံ ရုပ်တုတို့နှင့် အလားတူအရာများတွင် ပူဇော်ကြသည်။

Verse 38

तस्मात् सर्वप्रयत्नेन तत् तत् फलमभीप्सता / द्विजेषु देवता नित्यं पूजनीया विशेषतः

ထို့ကြောင့် မိမိလိုချင်သော အကျိုးအသီးသီးကို မျှော်လင့်သူသည် အားလုံးသော ကြိုးစားမှုဖြင့် နှစ်ကြိမ်မွေးသူ (ဒွိဇ) များအတွင်းရှိ ဒေဝတားကို အမြဲတမ်း—အထူးသဖြင့်—ပူဇော်ရမည်။

Verse 39

विभूतिकामः सततं पूजयेद् वै पुरन्दरम् / ब्रह्मवर्चसकामस्तु ब्रह्माणं ब्रह्मकामुकः

အမြဲတမ်း ဗိဘူတိနှင့် အာဏာဂုဏ်သရေကို လိုလားသူသည် ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြ) ကို အမှန်တကယ် ပူဇော်သင့်၏။ သို့ရာတွင် ဗြဟ္မဝရ္စ—ဝေဒဓမ္မ၏ သန့်ရှင်းတောက်ပမှု—ကို လိုလားသူသည် ဗြဟ္မာကို ပူဇော်၍ ဗြဟ္မဏဂုဏ်မြင့်မားမှုကို ရည်မှန်းသင့်၏။

Verse 40

आरोग्यकामो ऽथ रविं धनकामो हुताशनम् / कर्मणां सिद्धिकामस्तु पूजयेद् वै विनायकम्

ကျန်းမာရေးကို လိုလားသူသည် ရဝိ (နေမင်း) ကို ပူဇော်သင့်၏။ ဥစ္စာဓနကို လိုလားသူသည် ဟုတာရှန (အဂ္ဂိ—မီး) ကို ပူဇော်သင့်၏။ သို့ရာတွင် လုပ်ငန်းနှင့် ကర్మကိစ္စတို့ အောင်မြင်စေလိုသူသည် အတားအဆီးဖယ်ရှားသူ ဝိနာယက (ဂဏေရှ) ကို အမှန်တကယ် ပူဇော်သင့်၏။

Verse 41

भोगकामस्तु शशिनं बलकामः समीरणम् / मुमुक्षुः सर्वसंसारात् प्रयत्नेनार्चयेद्धरिम्

အာရုံခံစားမှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို လိုလားသူသည် လကို ပူဇော်သင့်၏။ အင်အားကို လိုလားသူသည် စမီရဏ (လေ) ကို ပူဇော်သင့်၏။ သို့ရာတွင် စံသရာအလုံးစုံမှ လွတ်မြောက်ခြင်းကို ရှာဖွေသူ မုမုက္ရှုသည် ကြိုးစားအားထုတ်၍ ဟရိကို ပူဇော်သင့်၏။

Verse 42

यस्तु योगं तथा मोक्षमन्विच्छेज्ज्ञानमैश्वरम् / सोर्ऽचयेद् वै विरूपाक्षं प्रयत्नेनेश्वरेश्वरम्

ယောဂနှင့် မောက္ခကိုလည်းကောင်း၊ အိုင်ရှ္ဝရ ဉာဏ်—အရှင်သခင်၏ အာဏာဉာဏ်—ကိုလည်းကောင်း ရှာဖွေသူသည် ကြိုးစားအားထုတ်၍ ဗိရူပါက္ရှ (Virūpākṣa) ကို ပူဇော်သင့်၏၊ အရှင်တို့၏ အရှင်ဖြစ်တော်မူသောကြောင့်။

Verse 43

ये वाञ्छन्ति महायोगान् ज्ञानानि च महेश्वरम् / ते पूजयन्ति भूतेशं केशवं चापि भोगिनः

မဟာယောဂများကို လိုလားသူတို့၊ လွတ်မြောက်စေသော ဉာဏ်များကို လိုလားသူတို့၊ မဟေရှ္ဝရကို တောင့်တသူတို့—ဘဝ၏ အာရုံအလိုဆန္ဒများကို ခံစားသူတို့သည် ဘူတေရှ (Bhūteśa) ကိုလည်းကောင်း၊ ကေရှဝ (Keśava) ကိုလည်းကောင်း ပူဇော်ကြ၏။

Verse 44

वारिदस्तृप्तिमाप्नोति सुखमक्षय्यमन्नदः / तिलप्रदः प्रजामिष्टां दीपदश्चक्षुरुत्तमम्

ရေကို လှူဒါန်းသူသည် စိတ်ကျေနပ်မှုကို ရရှိ၏။ အစာကို လှူဒါန်းသူသည် မပျက်မယွင်းသော ပျော်ရွှင်မှုကို ရရှိ၏။ နှမ်းကို လှူဒါန်းသူသည် ချစ်မြတ်နိုးရသော သားသမီးကို ရရှိ၏။ မီးအိမ်ကို လှူဒါန်းသူသည် အလွန်ကောင်းမြတ်သော မျက်စိအလင်းကို ရရှိ၏။

Verse 45

भूमिदः सर्वमाप्नोति दीर्घमायुर्हिरण्यदः / गृहदो ऽग्र्याणि वेश्मानि रूप्यदो रूपमुत्तमम्

မြေကို လှူဒါန်းသူသည် အရာအားလုံးကို ရရှိ၏။ ရွှေကို လှူဒါန်းသူသည် အသက်ရှည်ခြင်းကို ရရှိ၏။ အိမ်ကို လှူဒါန်းသူသည် အကောင်းဆုံး အိမ်ရာများကို ရရှိ၏။ ငွေကို လှူဒါန်းသူသည် အလွန်မြတ်သော အလှအပကို ရရှိ၏။

Verse 46

वासोदश्चन्द्रसालोक्यमश्विसालोक्यमश्वदः / अनडुदः श्रियं पुष्टां गोदो व्रध्नस्य विष्टपम्

အဝတ်အစားကို လှူဒါန်းသူသည် လ၏ လောကကို ရောက်၏။ မြင်းကို လှူဒါန်းသူသည် အရှွင်များ၏ လောကကို ရောက်၏။ နွားထီးကို လှူဒါန်းသူသည် အာဟာရပြည့်ဝသော စည်းစိမ်ကို ရရှိ၏။ နွားကို လှူဒါန်းသူသည် ဗြဓ္န (Vradhna) ၏ ကောင်းကင်ဘုံကို ရောက်၏။

Verse 47

यानशय्याप्रदो भार्यामैश्वर्यमभयप्रदः / धान्यदः शाश्वतं सौख्यं ब्रह्मदो ब्रह्मसात्म्यताम्

ယာဉ်နှင့် အိပ်ရာကို လှူဒါန်းသူသည် ကောင်းမြတ်သော ဇနီးကို ရရှိ၏။ မကြောက်မရွံ့ခြင်းကို ပေးသူသည် အာဏာပိုင်မှုနှင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို ရရှိ၏။ စပါးသီးနှံကို လှူဒါန်းသူသည် ထာဝရ ပျော်ရွှင်မှုကို ရရှိ၏။ ဗြဟ္မ-ဉာဏ်ကို ပေးသူသည် ဗြဟ္မန်နှင့် တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်ခြင်းကို ရရှိ၏။

Verse 48

धान्यान्यपि यथाशक्ति विप्रेषु प्रतिपादयेत् / वेदवित्सु विशिष्टेषु प्रेत्य स्वर्गं समश्नुते

မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ဗြာဟ္မဏ ပညာရှင်များထံ သီးနှံများကို လှူဒါန်းသင့်၏။ အထူးသဖြင့် ဝေဒကို သိမြင်သော အထင်ကရသူများထံ ပေးလှူလျှင်၊ သေပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုံကို ရောက်၏။

Verse 49

गवां घासप्रदानेन सर्वपापैः प्रमुच्यते / इन्धनानां प्रदानेन दीप्ताग्निर्जायते नरः

နွားတို့အား မြက်စာပေးလှူခြင်းဖြင့် လူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်း၏။ မီးဖိုသစ်တောင့်ပေးလှူခြင်းဖြင့် အတွင်း၌ ကုသိုလ်မီးတောက်ပ၍ ထွန်းလင်းလာ၏။

Verse 50

फलमूलानि शाकानि भोज्यानि विविधानि च / प्रदद्याद् ब्राह्मणेभ्यस्तु मुदा युक्तः सदा भवेत्

အသီးအနှံ၊ အမြစ်မူလ၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်နှင့် အာဟာရကောင်းသော အစားအစာမျိုးစုံကို ဗြာဟ္မဏတို့အား ပေးလှူသင့်၏။ ပေးလှူရာ၌ အမြဲပျော်ရွှင်မှုနှင့် ယှဉ်၍ စိတ်ကြည်နူးနေသင့်၏။

Verse 51

औषधं स्नेहमाहारं रोगिणे रोगशान्तये / ददानो रोगरहितः सुखी दीर्घायुरेव च

ရောဂါရှင်သန်ငြိမ်းစေရန် လူနာအား ဆေးဝါး၊ ဆီ/ဂhee ကဲ့သို့သော စနേഹနှင့် အာဟာရအစားအစာ ပေးလှူသူသည် ရောဂါကင်းစင်၍ ချမ်းသာပျော်ရွှင်ကာ အသက်ရှည်၏။

Verse 52

असिपत्रवनं मार्गं क्षुरधारासमन्वितम् / तीव्रितापं च तरति छत्रोपानत्प्रदो नरः

ထီးနှင့် ဖိနပ်ကို လှူဒါန်းသူသည် ဓားရွက်တောကဲ့သို့ လမ်းကြောင်း၊ မုတ်ဆိတ်ရိတ်ဓားသွားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော အစွန်းများပါသော လမ်းကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ပြီး ထိုပူလောင်သော ဒုက္ခမှလည်း လွန်မြောက်၏။

Verse 53

यद् यदिष्टतमं लोके यच्चापि दयितं गृहे / तत्तद् गुणवते देयं तदेवाक्ष्यमिच्छता

လောက၌ အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသမျှနှင့် အိမ်တွင်း၌ အလွန်နှစ်သက်သမျှကို—မပျက်မယွင်းသော ကုသိုလ်ကို လိုလားသူသည်—ဂုဏ်သတ္တိရှိ၍ ထိုက်တန်သူထံ အတိအကျ ပေးလှူသင့်၏။

Verse 54

अपने विषुवे चैव ग्रहणे चन्द्रसूर्ययोः / संक्रान्त्यादिषु कालेषु दत्तं भवति चाक्षयम्

အယနနှင့် ဗိသုဝ်ကာလများတွင်၊ လနှင့် နေရောင်၏ ဂြိုဟ်ကပ်ချိန်များတွင်လည်းကောင်း၊ သင်္ကြာန္တိကာလစသည့် သန့်ရှင်းသော အခါအခွင့်များတွင် ပူဇော်လှူဒါန်းသော ဒါနသည် အကျိုးကုသိုလ် အက္ခယ (မပျက်မယွင်း) ဖြစ်လာသည်။

Verse 55

प्रयागादिषु तीर्थेषु पुण्येष्वायतनेषु च / दत्त्वा चाक्षयमाप्नोति नदीषु च वनेषु च

ပရယာဂါကဲ့သို့သော တီရ္ထများနှင့် သန့်ရှင်းသော ဘုရားကျောင်းအာရုံများတွင် လှူဒါန်းခြင်းဖြင့်—မြစ်ကမ်းများတွင်လည်းကောင်း၊ တောအတွင်း၌တောင်လည်းကောင်း—အက္ခယ (မကုန်ခန်း) ကုသိုလ်ကို ရရှိသည်။

Verse 56

दानधर्मात् परो धर्मो भूतानां नेह विद्यते / तस्माद् विप्राय दातव्यं श्रोत्रियाय द्विजातिभिः

ဤလောက၌ သတ္တဝါတို့အတွက် ဒါနဓမ္မထက် မြင့်မြတ်သော ဓမ္မမရှိ။ ထို့ကြောင့် ဒွိဇတို့သည် ဗြာဟ္မဏအား—အထူးသဖြင့် ဝేదကို သိမြင်၍ သာသနာစည်းကမ်း၌ တည်ကြည်သော သြရောတရိယ (śrotriya) ထံ—လှူဒါန်းရမည်။

Verse 57

स्वगायुर्भूतिकामेन तथा पापोपशान्तये / मुमुक्षुणा च दातव्यं ब्राह्मणेभ्यस्तथान्वहम्

ကိုယ်၏ အသက်ရှည်ခြင်းနှင့် စည်းစိမ်တိုးပွားခြင်းကို လိုလား၍လည်းကောင်း၊ အပြစ်များကို သက်သာစေရန်လည်းကောင်း၊ မောက္ခကို မျှော်လင့်သော မုမုက္ရှုနာဖြစ်၍လည်းကောင်း—ဗြာဟ္မဏတို့ထံ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း လှူဒါန်းရမည်။

Verse 58

दीयमानं तु यो मोहाद् गोविप्राग्निसुरेषु च / निवारयति पापात्मा तिर्यग्योनिं व्रजेत् तु सः

သို့သော် မောဟကြောင့် လှူဒါန်းနေသော အရာကို—နွားများထံ၊ ဗြာဟ္မဏတို့ထံ၊ သန့်ရှင်းသော အဂ္နိ (မီး) ထံ၊ သို့မဟုတ် ဒေဝတို့ထံ—တားဆီးပိတ်ပင်သူ ပာပစိတ်ရှိသူသည် တိရစ္ဆာန်ဘဝသို့ သွားရောက်မွေးဖွားရသည်။

Verse 59

यस्तु द्रव्यार्जनं कृत्वा नार्चयेद् ब्राह्मणान् सुरान् / सर्वस्वमपहृत्यैनं राजा राष्ट्रात् प्रवासयेत्

သို့သော် ဥစ္စာရရှိပြီးနောက် ဗြာဟ္မဏများနှင့် ဒေဝတားတို့ကို မလေးစားမပူဇော်သူကို မင်းသည် သူ၏ပစ္စည်းဥစ္စာအားလုံးကို သိမ်းယူကာ နိုင်ငံမှ နှင်ထုတ်ရမည်။

Verse 60

यस्तु दुर्भिक्षवेलायामन्नाद्यं न प्रयच्छति / म्रियमाणेषु विप्रेषु ब्राह्मणः स तु गर्हितः

သို့သော် အစာရှားပါးသည့်ကာလ၌ အစာနှင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကို မပေးကမ်းသူ၊ ပညာရှိ ဗြာဟ္မဏများ သေဆုံးနေချိန်တွင်ပင် မကူညီသူ ဗြာဟ္မဏသည် အပြစ်တင်ခံရ၍ ရှုတ်ချခံရသူဖြစ်သည်။

Verse 61

न तस्मात् प्रतिगृह्णीयुर्न विशेयुश्च तेन हि / अङ्कयित्वा स्वकाद् राष्ट्रात् तं राजा विप्रवासयेत्

ထိုသူထံမှ မည်သူမျှ လက်ခံမယူသင့်၊ ထိုသူနှင့်လည်း မပေါင်းသင်းမရောနှောသင့်။ အရှက်အမှတ်တံဆိပ် ချမှတ်ပြီး မင်းသည် မိမိနိုင်ငံမှ နှင်ထုတ်ရမည်။

Verse 62

यस्त्वसद्भ्यो ददातीह स्वद्रव्यं धर्मसाधनम् / स पूर्वाभ्यधिकः पापी नरके पच्यते नरः

သို့သော် ဤလောက၌ မထိုက်တန်သူများထံ မိမိဥစ္စာကို ဓမ္မအတွက်ဟု ထင်မြင်ကာ ပေးကမ်းသူသည် အရင်ထက်ပို၍ အပြစ်ကြီးလာပြီး ထိုသူသည် နရက၌ မီးဖြင့်ပူလောင်ခံရသည်။

Verse 63

स्वाध्यायवन्तो ये विप्रा विद्यावन्तो जितेन्द्रियाः / सत्यसंयमसंयुक्तास्तेभ्यो दद्याद् द्विजोत्तमाः

ဝေဒကို ကိုယ်တိုင်လေ့လာသင်ယူခြင်း (သွာဓျာယ) တွင် တည်ကြည်သူ၊ အမှန်တကယ်သော ပညာရှိသူ၊ အင်္ဒြိယများကို အနိုင်ယူထားသူ၊ သစ္စာနှင့် ထိန်းချုပ်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်စုံသူ ဗြာဟ္မဏများထံသို့—ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူသည် ဒါနပေးသင့်သည်။

Verse 64

सुभुक्तमपि विद्वांसं धार्मिकं भोजयेद् द्विजम् / न तु मूर्खमवृत्तस्थं दशरात्रमुपोषितम्

အစာကောင်းကောင်း စားပြီးသားဖြစ်စေကာမူ ပညာရှိ၍ ဓမ္မတရားကိုလိုက်နာသော ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) ကို အစာကျွေးသင့်၏။ သို့ရာတွင် အကျင့်ပျက်သော မိုက်မဲသူကိုတော့ တစ်ဆယ်ည အစာရှောင်ထားသော်လည်း မကျွေးသင့်။

Verse 65

सन्निकृष्टमतिक्रम्य श्रोत्रियं यः प्रयच्छति / स तेन कर्मणा पापी दहत्यासप्तमं कुलम्

နီးကပ်၍ ထိုက်တန်သော ဝေဒသိပ္ပံသိ ဗြာဟ္မဏ (śrotriya) ကို ကျော်လွန်ပြီး အခြားနေရာသို့ လှူဒါန်းသူသည် ထိုကမ္မကြောင့်ပင် အပြစ်ရှိသူဖြစ်ကာ မိမိမျိုးရိုးကို ခုနစ်ဆက်တိုင်တိုင် ပျက်စီးစေ၏။

Verse 66

यदिस्यादधिको विप्रः शीलविद्यादिभिः स्वयम् / तस्मै यत्नेन दातव्यं अतिक्रम्यापि सन्निधिम्

အကျင့်သီလ၊ ပညာဗဟုသုတ စသည့်ဂုဏ်ရည်များကြောင့် ကိုယ်တိုင်ထူးချွန်သော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးရှိလျှင်၊ နီးကပ်သူများကို ကျော်လွန်ရသော်လည်း ထိုသူအား အထူးဂရုစိုက်၍ လှူဒါန်းသင့်၏။

Verse 67

यो ऽर्चितं प्रतिगृह्णीयाद् दद्यादर्चितमेव च / तावुभौ गच्छतः स्वर्गं नरकं तु विपर्यये

ဂုဏ်ပြု၍ သန့်စင်ကာ အပ်နှံထားသော အရာကို လက်ခံသူနှင့်၊ ထိုသို့ပင် ဂုဏ်ပြုသန့်စင်ထားသော အရာကိုသာ လှူဒါန်းသူ—ထိုနှစ်ဦးလုံးသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်၏။ အပြန်အလှန် မသန့်မရှင်းကို လက်ခံခြင်း သို့မဟုတ် ပေးခြင်းဖြစ်လျှင် နရကသို့ ဆင်းရ၏။

Verse 68

न वार्यपि प्रयच्छेत नास्तिके हैतुके ऽपि च / पाषण्डेषु च सर्वेषु नावेदविदि धर्मवित्

ဓမ္မကိုသိသူသည် အယုံအကြည်မရှိသူ (နာစတိက) ကို—even အကြောင်းပြချက်ကောင်းကောင်း ထုတ်နိုင်သူဖြစ်စေ—ရေတစ်စက်တောင် မပေးသင့်။ ထို့အပြင် ပာရှဏ္ဍ (အယူမှားဂိုဏ်း) အားလုံးနှင့် ဝေဒမသိသူတို့ကိုလည်း မပေးသင့်။

Verse 69

अपूपं च हिरण्यं च गामश्वं पृथिवीं तिलान् / अविद्वान् प्रतिगृह्णानो भस्मी भवति काष्ठवत्

ပညာမရှိ၍ မသင့်တော်သူက မုန့်၊ ရွှေ၊ နွားနှင့် မြင်း၊ မြေယာ သို့မဟုတ် နှမ်းစေ့တို့ကို လက်ခံယူလျှင် သစ်တုံးကဲ့သို့ ပြာဖြစ်၍ ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 70

द्विजातिभ्यो धनं लिप्सेत् प्रशस्तेभ्यो द्विजोत्तमः / अपि वा जातिमात्रेभ्यो न तु शूद्रात् कथञ्चन

အမြင့်ဆုံးအဆင့်ရှိသော ဒွိဇသည် ကောင်းမွန်သန့်ရှင်းသော ဒွိဇတို့ထံမှသာ ငွေကြေးကို ရှာယူသင့်သည်။ မဖြစ်မနေလိုအပ်လျှင် မွေးရာပါဒွိဇထံမှပင် ယူနိုင်သော်လည်း၊ ရှူဒြာထံမှတော့ မည်သို့မျှ မယူရ။

Verse 71

वृत्तिसङ्कोचमन्विच्छेन्नेहेत धनविस्तरम् / धनलोभे प्रसक्तस्तु ब्राह्मण्यादेव हीयते

အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကို ချုံ့ချဲ့၍ သင့်တင့်တော်တော် ထိန်းသိမ်းသင့်ပြီး ငွေကြေးတိုးပွားစေရန် မကြိုးစားသင့်။ ငွေလောဘတွင် စွဲလမ်းသူသည် ဗြာဟ္မဏသဘောမှပင် ကျဆင်းသွားသည်။

Verse 72

वेदानधीत्य सकलान् यज्ञांश्चावाप्य सर्वशः / न तां गतिमवाप्नोति सङ्कोचाद् यामवाप्नुयात्

ဝေဒအားလုံးကို လေ့လာပြီး ယဇ္ဉာတို့၏ အကျိုးကို အမျိုးမျိုးဖြင့် ရရှိထားသော်လည်း၊ အတွင်းစိတ်ကျဉ်းမြောင်းခြင်းကြောင့် ရနိုင်ခဲ့သင့်သော အမြင့်ဆုံးအခြေအနေကို မရောက်နိုင်။

Verse 73

प्रतिग्रहरुचिर्न स्यात् यात्रार्थं तु समाहरेत् / स्थित्यर्थादधिकं गृह्णन् ब्राह्मणो यात्यधोगतिम्

ဗြာဟ္မဏသည် လက်ခံယူခြင်းကို မနှစ်သက်သင့်။ ဘဝခရီးအတွက် လိုအပ်သလောက်သာ စုဆောင်းယူသင့်သည်။ ထိန်းသိမ်းနေထိုင်ရန်လိုအပ်သလောက်ထက် ပိုယူလျှင် ဗြာဟ္မဏသည် အောက်သို့ကျဆင်းသွားသည်။

Verse 74

यस्तु याचनको नित्यं न स स्वर्गस्य भाजनम् / उद्वेजयति भूतानि यथा चौरस्तथैव सः

သို့ရာတွင် အမြဲတမ်းတောင်းစားနေသူသည် ကောင်းကင်ဘုံကို ခံယူရန် မသင့်တော်သူ ဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား သူသည် သတ္တဝါတို့ကို ထိတ်လန့်နှောင့်ယှက်စေသကဲ့သို့၊ ခိုးသူကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။

Verse 75

गुरून् भृत्यांश्चोज्जिहीर्षुरर्चिष्यन् देवतातिथीन् / सर्वतः प्रतिगृह्णीयान्न तु तृप्येत् स्वयं ततः

ဆရာကြီးများနှင့် မိမိအပေါ်မူတည်သူတို့ကို ထောက်ပံ့မြှင့်တင်လို၍၊ ဒေဝတားနှင့် ဧည့်သည်တို့ကို ပူဇော်လိုသောကြောင့် အရပ်ရပ်မှ လှူဒါန်းပေးသမျှကို လက်ခံနိုင်၏။ သို့သော် ထိုလက်ခံခြင်းကြောင့် မိမိကိုယ်တိုင် အာသာရောင့်ရဲမှု သို့မဟုတ် ကိုယ်ပျော်ကိုယ်ကျေနပ်မှု မဖြစ်စေရ။

Verse 76

एवं गृहस्थो युक्तात्मा देवतातिथिपूजकः / वर्तमानः संयातात्मा याति तत् परमं पदम्

ဤသို့ ယောဂဖြင့် စိတ်ကိုညှိနှိုင်းထားသော ဂೃಹస్థသည် ဒေဝတားနှင့် ဧည့်သည်တို့ကို ပူဇော်ကာ ကြည်ညိုလျက်၊ စိတ်ကိုကောင်းစွာထိန်းချုပ်၍ နေထိုင်သော် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အဘိဓမ္မပဒကို ရောက်၏။

Verse 77

पुत्रे निधाय वा सर्वं गत्वारण्यं तु तत्त्ववित् / एकाकी विचरेन्नित्यमुदासीनः समाहितः

သို့မဟုတ် အရာအားလုံးကို သားထံ အပ်နှံပြီးနောက်၊ တရားအမှန်ကို သိမြင်သူသည် တောသို့ သွားရောက်ကာ အမြဲတမ်း တစ်ယောက်တည်း လှည့်လည်နေထိုင်ရမည်။ ကပ်လျက်မနေသော၊ မ偏မလွဲသော၊ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ စုစည်းထားသောသူ ဖြစ်ရမည်။

Verse 78

एष वः कथितो धर्मो गृहस्थानां द्विजोत्तमाः / ज्ञात्वानुतिष्ठेन्नियतं तथानुष्ठापयेद् द्विजान्

ဤသည်ကား ဂৃহস্থတို့၏ ဓမ္မကို သင်တို့အား ပြောကြားပြီးပြီ၊ အို ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့။ သိမြင်ပြီးနောက် အမြဲတမ်း စည်းကမ်းတကျ လိုက်နာကျင့်သုံးရမည်၊ ထို့အတူ အခြားဒွိဇတို့ကိုလည်း ထိုသို့ လိုက်နာစေရာ၏။

Verse 79

इति देवमनादिमेकमीशं गृहधर्मेण समर्चयेदजस्त्रम् / समतीत्य स सर्वभूतयोनिं प्रकृतिं याति परं न याति जन्म

ဤသို့ပင် အစမရှိသော တစ်ပါးတည်းသော အီශ්ဝရကို အိမ်ထောင်ဓမ္မ၏ တာဝန်များဖြင့် မပြတ်မနား ပူဇော်ရမည်။ သတ္တဝါအားလုံး၏ မူလအုံဖြစ်သော ပရကృతိကို ကျော်လွန်ပြီးနောက် အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ကာ မွေးဖွားခြင်းသို့ မပြန်လာတော့။