Adhyaya 13
Uttara BhagaAdhyaya 1345 Verses

Adhyaya 13

Ācamana-vidhi, Śauca, and Conduct Rules for Study, Eating, and Bodily Functions

ယခင်အခန်းပြီးနောက် ဗျာသသည် ဥတ္တရဘဂ၏ ဓမ္မသင်ကြားမှုကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ကာ အာစမန (ရေကို သောက်သုံး၍ သန့်စင်ခြင်း) ကို အခြေခံသည့် သန့်ရှင်းရေးစည်းကမ်းများကို စနစ်တကျ ဖော်ပြသည်။ ဗေဒပုဒ်ဖတ်ခြင်း မစတင်သင့်သည့် အချိန်များနှင့် အိပ်ရာထပြီးနောက်၊ ရေချိုးပြီးနောက်၊ အညစ်အကြေးနှင့် ထိတွေ့ပြီးနောက် သို့မဟုတ် လူမှုအညစ်အကြေးဖြစ်စေသည့် ဆက်ဆံမှုများပြီးနောက် ပြန်လည်သန့်စင်ရမည့် အခိုက်အတန့်များကို ရှင်းလင်းသည်။ ထို့နောက် ထိုင်ပုံထိုင်နည်း၊ ရေအရည်အသွေးနှင့် ခေါင်းဖုံးခြင်း၊ ဖိနပ်ဝတ်ခြင်း၊ မသင့်လျော်သော ထိုင်ခုံ၊ စိတ်လွဲခြင်းတို့ကြောင့် မန္တရ/အာစမန ပျက်စီးစေသည့် တားမြစ်ချက်များကို ဖော်ပြသည်။ လက်ပေါ် တီရ္ထများ (ဘြဟ္မ၊ ပိတೃ၊ ဒೈဝ၊ ပရာဇာပတျ၊ အာရ္ෂ) ကို နည်းပညာဆန်စွာ ခွဲခြားပြီး အာစမနကို အဆင့်လိုက် ပြုလုပ်နည်းနှင့် ထိတွေ့ရာတိုင်းတွင် ပျော်ရွှင်သည့် ဒေဝတားများကို ချိတ်ဆက်ဖော်ပြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အစားအစာဆိုင်ရာ အညစ် (ဥစ္ချိဋ္ဌ)၊ ရေစက်များကို ကိုင်တွယ်နည်း၊ အရေးပေါ်ခွင့်ပြုချက်များ၊ အညစ်ထုတ်ရာနေရာ/ဦးတည်ရာနှင့် သန့်စင်ရန် မြေ၊ ရေ ရယူရာကို သတ်မှတ်ကာ နေ့စဉ်အကျင့်စည်းကမ်းဖြင့် ဓမ္မကို အခြေခံတည်ဆောက်ပေးသည်။

All Adhyayas

Shlokas

Verse 1

इती श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे द्वादशो ऽध्यायः व्यास उवाच भुक्त्वा पीत्वा च सुप्त्वा च स्नात्वा रथ्योपसर्पणे / ओष्ठावलमोकौ स्पृष्ट्वा वासो विपरिधाय च

ဤသို့ဖြင့် သီရိကူർമပုရာဏ၏ နောက်ပိုင်းခွဲတွင် ပါဝင်သော ဆတ်စာဟသရီ သံဟိတာ၏ ဒွါဒသမ အဓ್ಯಾಯသည် အဆုံးသတ်၏။ ဗျာသက မိန့်တော်မူသည်– စားပြီးသောက်ပြီးနောက်၊ အိပ်ပြီးနောက်၊ ရေချိုးပြီးနောက်၊ လမ်းမကြီးသို့ ထွက်သွားရာတွင်၊ နှုတ်ခမ်းနှင့် အောက်ပိုင်းအပေါက် (အနူ) ကို ထိပြီးနောက်၊ အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ခြင်း သို့မဟုတ် ပြောင်းလဲပြီးနောက်—

Verse 2

रेतोमूत्रपुरीषाणामुत्सर्गे ऽयुक्तभाषणे / ष्ठीवित्वाध्ययनारम्भे कासश्वासागमे तथा

သုက္ကရည်၊ ဆီး၊ မစင်ကို ထုတ်လွှတ်နေချိန်တွင် ဝေဒပဋိပက္ခ (ဝေဒသရော်) ကို မစတင်ရ။ မသင့်လျော်သောစကားပြောနေချိန်တွင်လည်း မစတင်ရ။ တံတွေးထွေးပြီး ချက်ချင်းလည်း မစတင်ရ။ သင်ယူမှုကို စတင်ခါစအချိန်တွင်လည်း မစတင်ရ။ ထို့အတူ ချောင်းဆိုးခြင်း သို့မဟုတ် အသက်ရှုမဝခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာချိန်တွင်လည်း မစတင်ရ။

Verse 3

चत्वरं वा श्मशानं वा समाक्रम्य द्विजोत्तमः / संध्ययोरुभयोस्तद्वदाचान्तो ऽप्याचमेत् पुनः

ဒွိဇအထက်မြတ်သူသည် လမ်းဆုံသို့မဟုတ် သင်္ချိုင်းမြေသို့ ခြေလှမ်းဝင်သွားလျှင်၊ မနက်နှင့်ညနေ စန္ဓျာနှစ်ချိန်လုံးတွင် ထိုနည်းတူ အာစမန ပြုရမည်။ အရင်က သန့်စင်ရေကို စုပ်သောက်ပြီးသားဖြစ်စေကာမူ ထပ်မံ စုပ်သောက်ရမည်။

Verse 4

चण्डालम्लेच्छसंभाषे स्त्रीशूद्रोच्छिष्टभाषणे / उच्छिष्टं पुरुषं स्पृष्ट्वा भोज्यं चापि तथाविधम् / आचामेदश्रुपाते वा लोहितस्य तथैव च

ချဏ္ဍာလ သို့မဟုတ် မလေစ္ဆ (ပြည်ပလူ) နှင့် စကားပြောပြီးနောက်၊ မိမိသည် အုစ္ဆိဋ္ဌ (အကျန်အညစ်) အခြေအနေရှိစဉ် မိန်းမ သို့မဟုတ် ရှူဒြ နှင့် ပြောဆိုပြီးနောက်၊ ထိုကဲ့သို့ အုစ္ဆိဋ္ဌ ဖြစ်နေသူကို ထိတွေ့ပြီးနောက် သို့မဟုတ် ထိုသို့ညစ်ညမ်းသွားသော အစားအစာကို ထိတွေ့ပြီးနောက် အာစမန ပြုရမည်။ မျက်ရည်ကျပြီးနောက်နှင့် သွေးနှင့် ထိတွေ့ပြီးနောက်လည်း ထိုသန့်စင်မှုကို ပြုရမည်။

Verse 5

भोजने संध्ययोः स्नात्वा पीत्वा मूत्रपुरीषयोः / आचान्तो ऽप्याचमेत् सुप्त्वा सकृत्सकृदथान्यतः

စားသောက်ချိန်၊ မနက်နှင့်ညနေ ဆန္ဓျာနှစ်ခါ၊ ရေချိုးပြီးနောက်၊ သောက်ပြီးနောက်၊ ဆီးနှင့်အညစ်ထွက်ပြီးနောက်တွင် အာစမန (ရေစုပ်သန့်စင်ခြင်း) ကို ပြုရမည်။ တစ်ခါပြုပြီးသားဖြစ်စေကာမူ အိပ်ပြီးနောက် ထပ်မံပြုရမည်၊ ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေများတွင်လည်း ထပ်ခါထပ်ခါ ပြုရမည်။

Verse 6

अग्नेर्गवामथालम्भे स्पृष्ट्वा प्रयतमेव वा / स्त्रीणामथात्मनः स्पर्शे नीवीं वा परिधाय च

မီးကိုထိပြီးနောက်၊ နွားကိုထိပြီးနောက်၊ သို့မဟုတ် လိင်ဆက်ဆံနေသူကိုထိပြီးနောက်၊ ထိုနည်းတူ မိန်းမကိုထိပြီးနောက်၊ ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ကိုထိပြီးနောက်၊ သို့မဟုတ် ခါးပတ်အဝတ်ကိုဝတ်ပြီးနောက်တွင် သန့်ရှင်းမှုနှင့် ထိန်းချုပ်မှုဆိုင်ရာ သတ်မှတ်ထားသော စည်းကမ်းအတိုင်း ကိုယ်ကိုသန့်စင်ရမည်။

Verse 7

उपस्पृशेज्जलं वार्द्रं तृणं वा भूमिमेव वा / केशानां चात्मनः स्पर्शे वाससो ऽक्षालितस्य च

ရေကိုထိခြင်း၊ စိုစွတ်သောမြက်ကိုထိခြင်း၊ သို့မဟုတ် မြေကိုပင်ထိခြင်းဖြင့် အတိုချုံးသန့်စင်မှုကို ပြုရမည်။ အထူးသဖြင့် ဆံပင် သို့မဟုတ် ကိုယ်ခန္ဓာကိုထိပြီးနောက်၊ သို့မဟုတ် မလျှော်ရသေးသောအဝတ်ကိုဝတ်ထားသည့်အခါတွင် ဖြစ်သည်။

Verse 8

अनुष्णाभिरफेनाबिरदुष्टाभिश्च धर्मतः / शौचेप्सुः सर्वदाचामेदासीनः प्रागुदङ्मुखः

သန့်ရှင်းမှုကိုလိုလားသူသည် အမြဲတမ်း ဓမ္မနှင့်ကိုက်ညီသော ရေ—မပူသော၊ အမြှုပ်မထသော၊ မညစ်ညမ်းသောရေကို အသုံးပြု၍ အာစမနကို မှန်ကန်သည့်နည်းဖြင့် ပြုရမည်။ ထိုင်နေစဉ် အရှေ့ဘက် သို့မဟုတ် မြောက်ဘက်ကို မျက်နှာမူရမည်။

Verse 9

शिरः प्रावृत्य कण्ठं वा मुक्तकच्छसिखो ऽपि वा / अकृत्वा पादयोः शौचमाचान्तो ऽप्यशुचिर्भवेत्

ခေါင်းကိုဖုံးထားခြင်း သို့မဟုတ် လည်ချောင်းကိုဖုံးထားခြင်း၊ သို့မဟုတ် ခါးပတ်အဝတ်ကိုလျော့လျော့ထားပြီး ဆံပင်ကိုမချည်ထားခြင်းတို့ဖြစ်စေ၊ အရင်ဆုံး ခြေထောက်ကိုမသန့်စင်ဘဲ အာစမနပြုထားသော်လည်း မသန့်ရှင်းဖြစ်နေမည်။

Verse 10

सोपानत्को जलस्थो वा नोष्णीषी वाचमेद् बुधः / न चैव वर्षधाराभिर्न तिष्ठन् नोद्धृतोदकैः

ပညာရှိသည် သန့်ရှင်းသော မန္တရဝါကျကို ဖိနပ်စီးနေစဉ်၊ ရေထဲတွင် ရပ်နေစဉ်၊ ခေါင်းဖုံးထားစဉ် မပြောသင့်။ မိုးရွာသွန်းနေစဉ်၊ သို့မဟုတ် ရေကို အသစ်ဆွဲတင်ကာ ကိုင်တွယ်နေရာတွင် ရပ်လျက် မပြောသင့်။

Verse 11

नैकहस्तार्पितजलैर्विना सूत्रेण वा पुनः / न पादुकासनस्थो वा बहिर्जानुरथापि वा

လက်များစွာဖြင့် ပေးအပ်ထားသော ရေဖြင့် မဟုတ်လျှင်၊ သို့မဟုတ် ယဇ္ဉောပဝီတ (သန့်ရှင်းသော ကြိုး) မဝတ်ဘဲ အာစမန မပြုသင့်။ ဖိနပ်ပေါ် သို့မဟုတ် အာသန/ထိုင်ခုံပေါ် ထိုင်လျက်၊ သို့မဟုတ် ဒူးကို အပြင်ဘက်သို့ ထိုးထုတ်ထားလျက်လည်း မပြုသင့်။

Verse 12

न जल्पन् न हसन् प्रेक्षन् शयानः प्रह्व एव च / नावीक्षिताभिः फेनाद्यैरुपेताभिरथापि वा

စကားများမပြော၊ မရယ်၊ မျက်စိလှည့်လည်မကြည့်ရ။ အိပ်နေစဉ်ပင် စိတ်တည်ငြိမ်၍ နိမ့်ချသင့်သည်။ ထို့ပြင် အလှဆင်ထားသော မိန်းမများကို—ဖုံးကွယ်သကဲ့သို့သော အလှကုန်များနှင့် အခြားအလှဆင်မှုများဖြင့်—မကြည့်မရှုသင့်။

Verse 13

शूद्राशुचिकरोन्मुक्तैर्न क्षाराभिस्तथैव च / न चैवाङ्गुलिभिः शब्दं न कुर्वन् नान्यमानसः

ရှုဒ္ဒရ (Śūdra) နှင့် ထိတွေ့ခြင်း၊ မသန့်ရှင်းသော အရာများ၊ သို့မဟုတ် အယ်လ်ကလီဓာတ်များကြောင့် မသန့်မရှင်း ဖြစ်အောင် မလုပ်သင့်။ လက်ချောင်းတောက်၍ အသံမထုတ်ရ; တိတ်ဆိတ်၍ စိတ်မလွဲမသွားဘဲ အခမ်းအနားနှင့် အရှင်ဘုရားကို အာရုံစိုက်ထားရမည်။

Verse 14

न वर्णरसदुष्टाभिर्न चैव प्रदरोदकैः / न पाणिक्षुभिताभिर्वा न बहिष्कक्ष एव वा

အရောင် သို့မဟုတ် အရသာ ပျက်စီးနေသော ရေဖြင့် မချိုးရ။ အက်ကွဲရာမှ စီးထွက်သော ရေ သို့မဟုတ် ညစ်ညမ်းစိမ့်ရေဖြင့်လည်း မချိုးရ။ လက်ဖြင့် လှုပ်ရှားအောင် ကုန်ကြမ်းထားသော ရေဖြင့် မချိုးရ၊ ထို့ပြင် အပြင်ဘက် ဖွင့်လှစ်နေသော လျှော်ချိုးရာနေရာတွင်လည်း မချိုးရ။

Verse 15

हृद्गाभिः पूयते विप्रः कण्ठ्याभिः क्षत्रियः शुचिः / प्राशिताभिस्तथावैश्यः स्त्रीशूद्रौ स्पर्शतो ऽन्ततः

ဗြာဟ္မဏသည် နှလုံးထိရောက်သော ရေကြောင့် သန့်စင်၏; က္ṣတ္ရိယသည် လည်ချောင်းတိုင်အောင် ရေဖြင့် သန့်၏; ဝိုင်ရှျသည် ရေကို စုပ်သောက်ခြင်းဖြင့် သန့်စင်၏; မိန်းမနှင့် ရှူဒြာတို့သည် နောက်ဆုံးအဓိပ္ပါယ်၌ ရေကို ထိတွေ့ခြင်းသာဖြင့် သန့်စင်၏။

Verse 16

अङ्गुष्ठमूलान्तरतो रेखायां ब्राह्ममुच्यते / अन्तराङ्गुष्ठदेशिन्यो पितॄणां तीर्थमुत्तमम्

လက်မ၏ အမြစ်အတွင်းဘက်ရှိ လိုင်းပေါ်ကို ‘ဗြဟ္မ-တီရ္ထ’ ဟု ခေါ်သည်။ ထို့ပြင် လက်မနှင့် လက်ညှိုးကြားဒေသသည် ပိတೃများ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) အတွက် ပူဇော်အပ်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး သန့်ရှင်းရာနေရာ ဖြစ်သည်။

Verse 17

कनिष्ठामूलतः पश्चात् प्राजापत्यं प्रचक्षते / अङ्गुल्यग्रे स्मृतं दैवं तदेवार्षं प्रकीर्तितम्

လက်ချောင်းသေး၏ အမြစ်မှ နောက်ဘက်သို့ သတ်မှတ်သောအတိုင်းအတာကို ‘ပရာဇာပတျယ’ ဟု ခေါ်ကြသည်။ လက်ချောင်းထိပ်၌ ‘ဒိုင်ဝ’ ဟု မှတ်ယူကြပြီး ထိုအတိုင်းအတာတစ်ခုတည်းကိုပင် ‘အာရ္ရှ’ (ရိရှိတို့၏ စံ) ဟုလည်း ကြေညာကြသည်။

Verse 18

मूले वा दैवमार्षं स्यादाग्नेयं मध्यतः स्मृतं / तदेव सौमिकं तीर्थमेतज्ज्ञात्वा न मुह्यति

အမြစ်၌ ‘ဒိုင်ဝ’ နှင့် ‘အာရ္ရှ’ တီရ္ထ ဖြစ်၏; အလယ်၌ ‘အာဂ္နေယ’ (အဂ္နိ၏) ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထိုတီရ္ထတစ်ခုတည်းသည် ‘စောမိက’ (ဆိုမ—အေးမြသက်သာ) သဘောလည်း ရှိ၏; ဤအရာကို သိသူသည် မရှုပ်ထွေးတော့။

Verse 19

ब्राह्मेणैव तु तीर्थेन द्विजो नित्यमुपस्पृशेत् / कायेन वाथ दैवेन तु पित्र्येण वै द्विजाः

ဒွိဇသည် နေ့စဉ် သန့်စင်မှုကို ‘ဗြဟ္မ’ တီရ္ထဖြင့် ရေကို ထိတွေ့၍ ပြုလုပ်သင့်သည်။ ထို့ပြင် ဒွိဇတို့သည် သတ်မှတ်ချက်အတိုင်း ‘ကာယ’, ‘ဒိုင်ဝ’, နှင့် ‘ပိတೃယ’ တီရ္ထများဖြင့်လည်း ပြုလုပ်နိုင်သည်။

Verse 20

त्रिः प्राश्नीयादपः पूर्वं ब्राह्मणः प्रयतस्ततः / संमृज्याङ्गुष्ठमूलेन मुखं वै समुपस्पृशेत्

ပထမဦးစွာ စည်းကမ်းတကျရှိသော ဗြာဟ္မဏသည် ရေကို သုံးကြိမ် သောက်သုံးရမည်။ ထို့နောက် နှုတ်ခမ်းကို သုတ်ပြီး လက်မ၏ အမြစ်ဖြင့် ပါးစပ်ကို ထိကာ သန့်စင်ရမည်။

Verse 21

अङ्गुष्ठानामिकाभ्यां तु स्पृशेन्नेत्रद्वयं ततः / तर्जन्यङ्गुष्ठयोगेन स्पृशेन्नासापृटद्वयम्

ထို့နောက် လက်မနှင့် လက်စွပ်ချောင်းဖြင့် မျက်စိနှစ်ဖက်ကို ထိရမည်။ ထို့ပြီး လက်ညှိုးကို လက်မနှင့် ပေါင်းကာ နှာခေါင်းဘက်နှစ်ဖက်ကို ထိရမည်။

Verse 22

कनिष्ठाङ्गुष्ठयोगेन श्रवणे समुपस्पृशेत् / सर्वासामथ योगेन हृदयं तु तलेन वा / संस्पृशेद् वा शिरस्तद्वदङ्गुष्ठेनाथवा द्वयम्

လက်ချောင်းသေးကို လက်မနှင့် ပေါင်းကာ နားနှစ်ဖက်ကို နူးညံ့စွာ ထိရမည်။ ထို့နောက် လက်ချောင်းအားလုံးကို မုဒ္ရာတစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစည်း၍ လက်ဖဝါးဖြင့် နှလုံးကို ထိရမည်၊ သို့မဟုတ် ထိုနည်းတူ ခေါင်းကို လက်မဖြင့် သို့မဟုတ် လက်နှစ်ဖက်ပေါင်း၍ ထိရမည်။

Verse 23

त्रिः प्राश्नीयाद् यदम्भस्तु सुप्रीतास्तेन देवताः / ब्रह्मा विष्णुर्महेशश्च भवन्तीत्यनुशुश्रुमः

ရေကို သုံးကြိမ် သောက်သုံးရမည်။ ထိုကဲ့သို့ ပြုလုပ်ခြင်းကြောင့်—ကျွန်ုပ်တို့ ကြားသိထားသကဲ့သို့—ဒေဝတားတို့သည် အလွန်ပင် ပီတိဖြစ်ကြသည်၊ အထူးသဖြင့် ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု နှင့် မဟေရှ (ရှီဝ) တို့ဖြစ်သည်။

Verse 24

गङ्गा च यमुना चैव प्रीयेते परिमार्जनात् / संस्पृष्टयोर्लोचनयोः प्रीयेते शशिभास्करौ

ကိုယ်ကို သန့်စင်ခြင်းကြောင့် ဂင်္ဂါနှင့် ယမုနာတို့ ပီတိဖြစ်ကြသည်။ မျက်စိနှစ်ဖက်ကို ထိကာ သန့်စင်သောအခါ လနှင့် နေတို့လည်း ပီတိဖြစ်ကြသည်။

Verse 25

नासत्यदस्त्रौ प्रीयेते स्पृष्टे नासापुटद्वये / कर्णयोः स्पृष्टयोस्तद्वत् प्रीयेते चानिलानलौ

နှာခေါင်းပေါက်နှစ်ဖက်ကို ထိတွေ့၍ အရှွင်အမြွှာ နာသတ်ယာတို့ကို ပူဇော်ခေါ်ဆိုလျှင် သူတို့နှစ်ပါး ပီတိဖြစ်ကြသည်။ ထိုနည်းတူ နားကို ထိတွေ့လျှင် ဝါယု (လေ) နှင့် အဂ္နိ (မီး) တို့လည်း ပီတိဖြစ်ကြသည်။

Verse 26

संस्पृष्टे हृदये चास्य प्रीयन्ते सर्वदेवताः / मूर्ध्नि संस्पर्शनादेकः प्रीतः स पुरुषो भवेत्

ဤပူဇော်နည်းတွင် သူ၏နှလုံးကို ထိတွေ့လျှင် တော်ဝင်တော်မြတ်သော ဒေဝတားအားလုံး ပီတိဖြစ်ကြသည်။ သို့ရာတွင် ခေါင်းထိပ် (မူဓ္နိ) ကို ထိတွေ့ခြင်းဖြင့် အထွတ်အမြတ် ပုရုෂတစ်ပါးတည်းသာ ပီတိဖြစ်တော်မူသည်။

Verse 27

नोच्छिष्टं कुर्वते मुख्या विप्रुषो ऽङ्गं नयन्ति याः / दन्तवद् दन्तलग्नेषु जिह्वास्पर्शे ऽशुचिर्भवेत्

စားသောက်စဉ် မိမိပါးစပ်ကို အုစ္ဆိဋ္ဌ (ကျန်ရစ်အညစ်) ဖြစ်အောင်လုပ်မိလျှင် သို့မဟုတ် အစာ/တံတွေးစက်များက ကိုယ်အင်္ဂါပေါ်ကျလျှင် မသန့်ရှင်းဖြစ်သည်။ ထို့အတူ သွားကြားတွင် အစာကျန်ကပ်နေပါက သွားပေါ်ကပ်နေသကဲ့သို့ သဘောထားရမည်; ထိုအရာကို လျှာဖြင့်ထိမိလျှင်လည်း မသန့်ရှင်းဖြစ်သည်။

Verse 28

स्पृशान्ति बिन्दवः पादौ य आचामयतः परान् / भूमिगैस्ते समा ज्ञेया न तैरप्रयतो भवेत्

အခြားသူတို့အား အာစမနရေ ပေးစဉ် မိမိခြေထောက်ပေါ်သို့ ရေစက်များ ထိမိလျှင် ထိုစက်များကို မြေပြင်သို့ကျသွားသောရေနှင့် တူညီသည်ဟု သိမှတ်ရမည်။ ထို့ကြောင့် ထိုအကြောင်းကြောင့် ပေါ့လျော့မနေသင့်။

Verse 29

मदुपर्के च सोमे च ताम्बूलस्य च भक्षणे / फलमूले चेक्षुदण्डे न दोषं प्राह वे मनुः

မဓုပရ္က (ပူဇော်ပွဲအတွက် ပျားရည်ရောစပ်သောက်စရာ)၊ ဆိုမကို သောက်ခြင်း၊ တာမ္ဗူလ (ကွမ်း) ကို ဝါးခြင်း၊ ထို့ပြင် အသီး၊ အမြစ်နှင့် ကြံတံကို စားသုံးခြင်းတို့တွင် မနုက အပြစ်မရှိဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 30

प्रचरंश्चान्नपानेषु द्रव्यहस्तो भवेन्नरः / भूमौ निक्षिप्य तद् द्रव्यमाचम्याभ्युक्षयेत् तु तत्

အစားအစာနှင့် သောက်ရေကိစ္စများကြောင့် သွားလာနေစဉ် လူ၏လက်သည် မသန့်သောအရာနှင့် ထိတွေ့၍ အညစ်အကြေးကပ်လာလျှင် ထိုအရာကို မြေပေါ်ချ၍ အာစမန (သန့်စင်ရန် ရေကို အခမ်းအနားဖြင့် သောက်ခြင်း) ပြုကာ ထို့နောက် သန့်ရေဖြင့် ထိုအရာကို ပက်ဖျန်းသန့်စင်ရမည်။

Verse 31

तैजसं वै समादाय यद्युच्छिष्टो भवेद् द्विजः / भूमौ निक्षिप्य तद् द्रव्यमाचम्याभ्युक्षयेत् तु तत्

နှစ်ကြိမ်မွေး (ဒွိဇ) သောသူသည် အစာကျန် (ဥစ္စိဋ္ဌ) နှင့် ထိတွေ့၍ အညစ်အကြေးဖြစ်လာလျှင် မီး (သို့) မီးတုတ်ကို ယူ၍ ထိုအရာကို မြေပေါ်ချကာ အာစမန ပြု၍ ထို့နောက် ရေဖြင့် ပက်ဖျန်းသန့်စင်ရမည်။

Verse 32

यद्यमत्रं समादाय भवेदुच्छेषणान्वितः / अनिधायैव तद् द्रव्यमाचान्तः शुचितामियात् / वस्त्रादिषु विकल्पः स्यात् तत्संस्पृष्ट्वाचमेदिह

ရေထည့်အိုးကဲ့သို့သော ပစ္စည်းတစ်ခုကို ကိုင်ယူပြီးနောက် အစာကျန်အညစ် (ဥစ္စိဋ္ဌ) ကြောင့် မသန့်ဖြစ်လာလျှင် ထိုပစ္စည်းကို မချဘဲပင် အာစမန ပြု၍ သန့်ရှင်းမှုကို ပြန်လည်ရယူရမည်။ အဝတ်အစားစသည့် အရာများတွင်တော့ အခြားနည်းရှိသည်—ထိုအရာကို ထိတွေ့ပြီးနောက် ဤနေရာတွင် အာစမန ပြုလျှင် သန့်စင်မည်။

Verse 33

अरण्ये ऽनुदके रात्रौ चौरव्याघ्राकुले पथि / कृत्वा मूत्रं पुरीषं वा द्रव्यहस्तो न दुष्यति

တောထဲတွင်၊ ရေမရှိသောနေရာတွင်၊ ညအချိန်တွင်၊ သို့မဟုတ် သူခိုးနှင့် ကျားတို့ကြောင့် အန္တရာယ်များသောလမ်းတွင် ဆီးသွားခြင်း သို့မဟုတ် ဝမ်းသွားခြင်းကို မဖြစ်မနေ ပြုရလျှင် တန်ဖိုးရှိသောပစ္စည်းကို လက်ထဲကိုင်ထားသော်လည်း အညစ်မဖြစ်ဟု မဆိုရ၊ အခြေအနေကြောင့် မလွဲမရှောင် ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

Verse 34

निधाय दक्षिणे कर्णे ब्रह्मसूत्रमुदङ्मुखः / अह्नि कुर्याच्छकृन्मूत्रं रात्रौ चेद् दक्षिणामुखः

မြင့်မြတ်သောကြိုး (ဗြဟ္မစူတရ) ကို ညာဘက်နားပေါ်တင်၍ မြောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ နေ့အချိန်တွင် ဝမ်းနှင့် ဆီးကို စွန့်ရမည်။ ညအချိန်ဖြစ်လျှင် တောင်ဘက်သို့ မျက်နှာမူရမည်။

Verse 35

अन्तर्धाय महीं काष्ठैः पत्रैर्लोष्ठतृणेन वा / प्रावृत्य च शिरः कुर्याद् विण्मूत्रस्य विसर्जनम्

မြေကိုတူးပြီးနောက် သစ်သား၊ ရွက်၊ မြေခဲ သို့မဟုတ် မြက်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ကာ ခေါင်းကိုသင့်တော်စွာ ဖုံးထားပြီး အညစ်အကြေး (ဝမ်းနှင့် ဆီး) ကို လျှို့ဝှက်သဘောဖြင့် စည်းကမ်းတကျ စွန့်ပစ်ရမည်။

Verse 36

छायाकूपनदीगोष्ठचैत्याम्भः पथि भस्मसु / अग्नौ चैव श्मशाने च विण्मूत्रे न समाचरेत्

အရိပ်အောက်၊ ရေတွင်း၊ မြစ်၊ နွားတဲ၊ သာသနာ့စေတီနှင့် ၎င်းတို့၏ သန့်ရေ အနီးတွင် မစွန့်ပစ်ရ; လမ်းပေါ်၊ ပြာပေါ်၊ မီးထဲ၊ သင်္ချိုင်းမီးရှို့ရာနေရာနှင့် ဝမ်းဆီးအညစ်အကြေးဖြင့် မသန့်သောနေရာများတွင်လည်း မပြုလုပ်ရ။

Verse 37

न गोमये न कृष्टे वा महावृक्षे न शाड्वले / न तिष्ठन् वा न निर्वासा न च पर्वतमस्तके

နွားချေးပေါ်တွင်လည်း မဟုတ်၊ လယ်ထွန်ထားသောမြေပေါ်တွင်လည်း မဟုတ်; ကြီးမားသောသစ်ပင်အောက်ခြေတွင်လည်း မဟုတ်၊ မြက်ခင်းပေါ်တွင်လည်း မဟုတ်; ရပ်လျက်မဟုတ်၊ နေအိမ်နေရာတွင်လည်း မဟုတ်၊ တောင်ထိပ်ပေါ်တွင်လည်း မပြုလုပ်ရ။

Verse 38

न जीर्णदेवायतने न वल्मीके कदाचन / न ससत्त्वेषु गर्तेषु न गच्छन् वा समाचरेत्

ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ဘုရားကျောင်းတွင် မည်သည့်ဓမ္မကိစ္စမျှ မပြုလုပ်ရ; ပုရွက်ဆိတ်တောင်ပေါ်တွင်လည်း မပြုလုပ်ရ; အသက်ရှိသတ္တဝါများ နေထိုင်သော အပေါက်အုံများတွင်လည်း မပြုလုပ်ရ။ ထိုနေရာများသို့ မသွားရ၊ ထိုနေရာတွင် အပြုအမူမပြုရ။

Verse 39

तुषाङ्गारकपालेषु राजमार्गे तथैव च / न क्षेत्रे न विले वापि न तीर्थे न चतुष्पथे

စပါးခွံအစု၊ ပြာအစု၊ အိုးခွက်ကွဲအပိုင်းများပေါ်တွင်လည်း မဟုတ်၊ မင်းလမ်းမကြီးပေါ်တွင်လည်း မဟုတ်; ထို့အတူ စိုက်ခင်းလယ်ကွင်းတွင်လည်း မဟုတ်၊ အပေါက်အုံ/တွင်းတွင်လည်း မဟုတ်၊ တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ရေကူးဆိပ်) တွင်လည်း မဟုတ်၊ လမ်းဆုံတွင်လည်း မပြုလုပ်ရ။

Verse 40

नोद्यानोदसमीपे वा नोषरे न पराशुचौ / न सोपानत्पादुको वा छत्री वा नान्तरिक्षके

ဥယျာဉ်အနီး၊ ရေအနီး၌ မသန့်ကိစ္စကို မပြုရ။ ဆားမြေ၊ မြေခွာမြေ၌လည်း မပြုရ၊ အလွန်အညစ်အကြေးရှိရာ၌လည်း မပြုရ။ လှေကားပေါ်ရပ်၍၊ ဖိနပ်ဝတ်၍၊ ထီးကိုင်၍ သို့မဟုတ် ပွင့်လင်းသော လေထုအောက်၌လည်း မပြုရ။

Verse 41

न चैवाभिमुखे स्त्रीणां गुरुब्राह्मणयोर्गवाम् / न देवदेवालययोरपामपि कदाचन

မသန့်ကိစ္စကို မိန်းမများကို မျက်နှာမူ၍ မပြုရ၊ မိမိ၏ ဂုရု၊ ဗြာဟ္မဏများ၊ နွားများကို မျက်နှာမူ၍လည်း မပြုရ။ ဘုရားများနှင့် ဘုရားကျောင်းများကို မျက်နှာမူ၍လည်း မပြုရ၊ ရေကို မျက်နှာမူ၍တောင် မည်သည့်အခါမျှ မပြုရ။

Verse 42

न ज्योतींषि निरीक्षन्वानसंध्याभिमुखो ऽपिवा / प्रत्यादित्यं प्रत्यनलं प्रतिसोमं तथैव च

ကောင်းကင်အလင်းများကို မျက်စိစိုက်ကြည့်၍ မနေသင့်၊ သန္ဓျာ (ညနေ/မနက် ဆုတောင်း) ကို ကျောပေး၍လည်း မနေသင့်။ ထို့အတူ နေကို ဆန့်ကျင်၍၊ မီးကို ဆန့်ကျင်၍၊ လကို ဆန့်ကျင်၍လည်း မပြုရ။

Verse 43

आहृत्य मृत्तिकां कूलाल्लेपगन्धापकर्षणम् / कुर्यादतन्द्रितः शौचं विशुद्धैरुद्धृतोदकैः

မြစ်ကမ်းမှ သန့်မြေကို ယူလာ၍ လိမ်းကပ်နေသော အညစ်အကြေးနှင့် အနံ့ဆိုးကို ဖယ်ရှားရမည်။ ထို့နောက် မပျင်းမနာဘဲ သန့်ရှင်းစွာ ဆွဲယူထားသော ရေသန့်ဖြင့် သန့်စင်ခြင်း (śauca) ကို ပြုရမည်။

Verse 44

नाहरेन्मृत्तिकां विप्रः पांशुलान्न च कर्दमात् / न मार्गान्नोषराद् देशाच्छौचशिष्टां परस्य च

ဗြာဟ္မဏသည် သန့်စင်ရန် မြေကို ဖုန်ထူရာမှ မယူရ၊ ရွံ့မှလည်း မယူရ။ လမ်းပေါ်မှ မယူရ၊ ဆားမြေ/မြေခွာဒေသမှလည်း မယူရ။ ထို့ပြင် အခြားသူ၏ သန့်စင်မှုအပြီး ကျန်ရစ်သော မြေကိုလည်း မယူရ။

Verse 45

न देवायतनात् कूपाद् ग्रामान्न च जलात् तथा / उपस्पृशेत् ततो नित्यं पूर्वोक्तेन विधानतः

ဘုရားကျောင်းအဝန်းအဝိုင်းမှ ရေ၊ ရေတွင်းမှ ရေ၊ ရွာရေ သို့မဟုတ် ရွာအစားအစာချက်ပြုတ်နှင့် ဆက်နွယ်သော ရေတို့ဖြင့် သန့်စင်ရန် ရေထိခြင်း (အာစမန/ဥပသ္ပೃၑ) ကို မပြုရ။ ထို့ကြောင့် နေ့စဉ် ယခင်ဖော်ပြထားသော နည်းလမ်းအတိုင်းသာ သန့်စင်မှုကို ပြုလုပ်ရမည်။

← Adhyaya 12Adhyaya 14

Frequently Asked Questions

The chapter repeatedly prescribes ācamana around eating and drinking, dawn/dusk junctions, bathing, after sleep, after urination/defecation, after certain contacts (blood, tears, impure persons/objects), and after entering liminal places like crossroads or cremation grounds (with renewed sipping even if already performed).

It instructs sipping water three times, wiping the lips, then touching specific bodily points with prescribed finger combinations (mouth, eyes, sides of the nose, ears, heart/head), with attention to posture (seated, facing east or north) and water quality (untainted, not hot or foamy).

The chapter defines sacred zones on the hand—Brahma-tīrtha near the thumb base, Pitṛ-tīrtha between thumb and forefinger, and other measures (prājāpatya, daiva, ārṣa)—to regulate which part of the hand is used for purification and offerings, aligning bodily technique with ritual intention.

Yes. It states that in forests, waterless places, at night, or on dangerous roads, compelled evacuation while holding valuables does not incur blame, reflecting an āpaddharma principle even within strict purity norms.