Shloka 39
Ācamana-vidhi, Śauca, and Conduct Rules for Study, Eating, and Bodily Functions
तुषाङ्गारकपालेषु राजमार्गे तथैव च / न क्षेत्रे न विले वापि न तीर्थे न चतुष्पथे
tuṣāṅgārakapāleṣu rājamārge tathaiva ca / na kṣetre na vile vāpi na tīrthe na catuṣpathe
စပါးခွံအစု၊ ပြာအစု၊ အိုးခွက်ကွဲအပိုင်းများပေါ်တွင်လည်း မဟုတ်၊ မင်းလမ်းမကြီးပေါ်တွင်လည်း မဟုတ်; ထို့အတူ စိုက်ခင်းလယ်ကွင်းတွင်လည်း မဟုတ်၊ အပေါက်အုံ/တွင်းတွင်လည်း မဟုတ်၊ တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ရေကူးဆိပ်) တွင်လည်း မဟုတ်၊ လမ်းဆုံတွင်လည်း မပြုလုပ်ရ။
Sūta (narrating traditional dharma-vidhi taught in the Purāṇa)
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bibhatsa
FAQs
This verse does not directly define Ātman; it teaches śauca (purity) and respectful conduct, which in the Kurma Purana functions as an external discipline supporting inner steadiness needed for worship and yoga.
No specific yogic technique is named; the emphasis is on preparatory discipline—cleanliness and avoiding disrespectful places—considered supportive (aṅga) to mantra-japa, pūjā, and later Pāśupata-oriented spiritual practice in the text.
It does not explicitly mention Śiva or Viṣṇu; it presents shared dharma norms upheld across Śaiva–Vaiṣṇava practice, where reverence for tīrthas and public spaces is part of devotion to the one Supreme honored in multiple forms.