Adhyaya 33

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे द्वात्रिंशो ऽध्यायः सूत उवाच ततः सर्वाणि गुह्यानि तीर्थान्यायतनानि च / जगाम भगवान् व्यासो जैमिनिप्रमुखैर्वृतः

ဤသို့ဖြင့် သီရိကူර්မပုရာဏ၌ ခြောက်ထောင်ဂါထာပါ သံဟိတာ၏ ပူရ္ဝဘားဂ၌ အနှစ်သုံးဆယ်နှစ်မြောက် အဓ್ಯಾಯ ပြီးဆုံး၏။ စူတာက မိန့်သည်—ထို့နောက် ဘဂဝန် ဗျာသသည် ဂျိုင်မိနိကို ဦးဆောင်သော ရှင်ရဟန်းများ ဝိုင်းရံလျက် လျှို့ဝှက်သော တီရ္ထများနှင့် သန့်ရှင်းသော အာယတနများ အားလုံးသို့ ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 2

प्रयागं परमं तीर्थं प्रयागादधिकं शुभम् / विश्वरूपं तथा तीर्थं तालतीर्थमनुत्तमम्

ပရယာဂသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး တီရ္ထဖြစ်၏။ ပရယာဂထက်ပင် ပိုမိုကောင်းမြတ်သည့် မင်္ဂလာတီရ္ထတစ်ခုလည်း ရှိ၏။ ထို့အပြင် ဝိශ්ဝရူပ တီရ္ထနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော တာလာ-တီရ္ထတို့ကိုလည်း ဂုဏ်ပြုရမည်။

Verse 3

आकाशाख्यं महातीर्थं तीर्थं चैवार्षभं परम् / स्वर्नोलं च महातीर्थं गौरीतीर्थमनुत्तमम्

«အာကာသာချာဟု ခေါ်သော မဟာတီရ္ထတစ်ခုရှိ၏။ ထို့အပြင် အမြင့်မြတ်ဆုံး ရ္ဋဘ တီရ္ထလည်း ရှိ၏။ ထို့နောက် စွဝර්ဏိုးလာ မဟာတီရ္ထနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ဂေါရီ-တီရ္ထလည်း ရှိသည်»။

Verse 4

प्राजापत्यं तथा तीर्थं स्वर्गद्वारं तथैव च / जम्बुकेश्वरमित्युक्तं धर्माख्यं तीर्थमुत्तमम्

ထိုတီရ္ထကို ပရာဇာပတျဟု ခေါ်ကြ၏။ ထို့အပြင် စွဝဂ္ဂဒွာရ—«ကောင်းကင်သို့ ဝင်ပေါက်» ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။ ထို့ကို ဂျမ္ဗုကေရှ္ဝရဟုလည်း ဆိုကြပြီး «ဓမ္မ» ဟု အမည်ကြီးသော အမြင့်မြတ်ဆုံး တီရ္ထဖြစ်သည်။

Verse 5

गयातीर्थं महातीर्थं तीर्थं चैव महानदी / नारायणं परं तीर्थं वायुतीर्थमनुत्तमम्

ဂယာတီရ္ထသည် အလွန်မြတ်သော သန့်ရှင်းရာကူးတံတားတီရ္ထ ဖြစ်၏။ မဟာနဒီလည်း တီရ္ထတော်တစ်ပါး ဖြစ်၏။ နာရာယဏသည် အမြင့်ဆုံး တီရ္ထတော် ဖြစ်ပြီး ဝါယုတီရ္ထသည် မယှဉ်နိုင်အောင် ထူးမြတ်၏။

Verse 6

ज्ञानतीर्थं परं गुह्यं वाराहं तीर्थमुत्तमम् / यमतीर्थं महापुण्यं तीर्थं संवर्तकं शुभम्

ဉာဏတီရ္ထသည် အမြင့်ဆုံးဖြစ်၍ အလွန်လျှို့ဝှက်နက်နဲ၏။ ဝါရာဟတီရ္ထသည် တီရ္ထတို့အနက် အထူးကောင်းမြတ်၏။ ယမတီရ္ထသည် မဟာပုဏ္ဏ်ရှိပြီး သံဝတ္တကတီရ္ထသည် မင်္ဂလာဖြစ်၏။

Verse 7

अग्नितीर्थं द्विजश्रेष्ठाः कलशेश्वरमुत्तमम् / नागतीर्थं सोमतीर्थं सूर्यतीर्थं तथैव च

အို ဒွိဇမြတ်တို့၊ အဂ္နိတီရ္ထနှင့် အထူးမြတ်သော ကလသေဿဝရ ရှိ၏။ ထို့အပြင် နာဂတီရ္ထ၊ သောမတီရ္ထ၊ နေတီရ္ထ (သူရျတီရ္ထ) တို့လည်း ရှိကြ၏။

Verse 8

पर्वताख्यं महागुह्यं मणिकर्णमनुत्तमम् / घटोत्कचं तीर्थवरं श्रीतीर्थं च पितामहम्

«ပရဝတာချယကို ငါဖော်ပြမည်။ မဟာဂုဟျဟု ခေါ်သော အလွန်လျှို့ဝှက်မြတ်သော တီရ္ထ၊ မယှဉ်နိုင်သော မဏိကဏ္ဏ၊ တီရ္ထတို့အနက် အကောင်းဆုံး ဃဋောတ္ကစ၊ ထို့ပြင် သြရီတီရ္ထနှင့် ပိတာမဟတီရ္ထတို့လည်း ရှိ၏»။

Verse 9

गङ्गातीर्थं तु देवेशं ययातेस्तीर्थमुत्तमम् / कापिलं चैव सोमेशं ब्रह्मतीर्थमनुत्तमम्

«ဂင်္ဂါတီရ္ထနှင့် ဒေဝေဿ (Deveśa) ရှိ၏။ ရာဇာ ယယာတိ၏ အထူးမြတ်သော တီရ္ထလည်း ရှိ၏။ ထို့ပြင် ကာပိလာတီရ္ထနှင့် သောမေဿ (Someśa)၊ မယှဉ်နိုင်သော ဗြဟ္မတီရ္ထလည်း ရှိ၏»။

Verse 10

अत्र लिङ्गं पुरानीय ब्रह्मा स्नातुं यदा गतः / तदानीं स्थापयामास विष्णुस्तल्लिङ्गमैश्वरम्

ဤနေရာ၌ ရှေးဟောင်းသန့်ရှင်းသော လင်္ဂရှိ၏။ ဗြဟ္မာသည် ရေချိုးရန် သွားသောအခါ ထိုအချိန်တည်းမှာပင် ဗိဿဏုသည် အီရှ္ဝရ၏ သာဝကလင်္ဂကို တည်ထောင်လေ၏။

Verse 11

ततः स्नात्वा समागत्य ब्रह्मा प्रोवाच तं हरिम् / मयानीतमिदं लिङ्गं कस्मात् स्थापितवानसि

ထို့နောက် ရေချိုးပြီး ပြန်လာသော ဗြဟ္မာသည် ဟရိ (ဗိဿဏု) ထံသို့ ပြောလေ၏—“ကျွန်ုပ် ယူလာသော ဤလင်္ဂကို အဘယ်ကြောင့် သင် တည်ထောင်သနည်း?”

Verse 12

तमाह विष्णुस्त्वत्तो ऽपि रुद्रे भक्तिर्दृढा मम / तस्मात् प्रतिष्ठितं लिङ्गंनाम्ना तव भविष्यति

ဗိဿဏုက ပြောလေ၏—“အို ရုဒ္ဒရ၊ သင့်အပေါ် ကျွန်ုပ်၏ ဘက္တိသည် အခြားအရာအားလုံးထက်ပင် ခိုင်မြဲ၏။ ထို့ကြောင့် တည်ထောင်ထားသော ဤလင်္ဂသည် သင်၏နာမဖြင့်ပင် ကျော်ကြားလိမ့်မည်။”

Verse 13

भूतेश्वरं तथा तीर्थं तीर्थं धर्मसमुद्भवम् / गन्धर्वतीर्थं परमं वाह्नेयं तीर्थमुत्तमम्

ထို့အတူ ဘူတေရှ္ဝရ တီရ္ထ၊ ဓမ္မသမုဒ္ဘဝ ဟုခေါ်သော သန့်ရှင်းရာဌာန၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဂန္ဓရ္ဝ-တီရ္ထ နှင့် အထူးကောင်းမြတ်သော ဝါဟ္နေယ-တီရ္ထ (မီးနှင့်ဆိုင်သော တီရ္ထ) တို့လည်း ရှိ၏။

Verse 14

दौर्वासिकं व्योमतीर्थं चन्द्रतीर्थं द्विजोत्तमाः / चित्राङ्गदेश्वरं पुण्यं पुण्यं विद्याधरेश्वरम्

အို ဒွိဇောတ္တမတို့၊ ဒုర్వာသသ်-တီရ္ထ၊ ဗျိုမ-တီရ္ထ၊ စန္ဒြ-တီရ္ထ တို့ရှိ၏။ ထို့ပြင် ပုဏ్యမြတ်သော စိတ္ရာင်္ဂ-ဒေရှ္ဝရ နှင့် ပုဏ്യမြတ်သော ဝိဒ္ယာဓရေရှ္ဝရ တို့လည်း အလွန်ကောင်းကျိုးပေး၏။

Verse 15

केदारतीर्थमुग्राख्यं कालञ्जरमनुत्तमम् / सारस्वतं प्रभासं च भद्रकर्णं ह्रदं शुभम्

(ထိုအခါ) အုဂြဟု ကျော်ကြားသော ကေဒါရ တီရ္ထ၊ အလွန်မြတ်သော ကာလဉ္ဇရ၊ စာရသ္ဝတ၊ ပရဘာသ၊ နှင့် မင်္ဂလာရေကန် ဘဒ္ရကဏ္ဏ ဟူသည့်အရာတို့ကိုလည်း မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 16

लौकिकाख्यं महातीर्थं तीर्थं चैव वृषध्वजम् / हिरण्यगर्भं गोप्रेक्ष्यं तीर्थं चैव वृषध्वजम्

လောကိကာဟု ခေါ်သော မဟာတီရ္ထရှိ၏။ ထို့ပြင် ဝೃಷဓွဇ (Vṛṣadhvaja) ဟူသော တီရ္ထလည်း ရှိ၏။ ဟိရဏ္ယဂರ್ಭနှင့် ဂိုပရေက္ရှျ—ဤတို့လည်း တီရ္ထများဖြစ်ပြီး၊ ထို့အတူ ဝೃಷဓွဇဟူသော တီရ္ထလည်း ရှိ၏။

Verse 17

उपशान्तं शिवं चैव व्याघ्रेश्वरमनुत्तमम् / त्रिलोचनं महातीर्थं लोलार्कं चोत्तराह्वयम्

ထို့ပြင် ဥပရှာန္တနှင့် ရှိဝ (Śiva) လည်း ရှိ၏။ အလွန်မြတ်သော ဗျာဃ္ရေရှ္ဝရ (Vyāghreśvara) ရှိ၏။ မဟာတီရ္ထ တြိလိုစန (Trilocana) နှင့် လောလာရ္က (Lolārka) ကိုလည်း—အုတ္တရ (Uttara) ဟူသော အမည်ဖြင့်လည်း ခေါ်ကြ၏။

Verse 18

कपालमोचनं तीर्थं ब्रह्महत्याविनाशनम् / शुक्रेश्वरं महापुण्यमानन्दपुरमुत्तमम्

ကပါလမောစန (Kapālamocana) ဟူသော တီရ္ထရှိ၍၊ ဗြာဟ္မဏသတ်မှု၏ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။ ထို့ပြင် အလွန်ပုဏ္ဏမြတ်သော သုက్రေရှ္ဝရ (Śukreśvara) နှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး သန့်ရှင်းရာ အာနန္ဒပုရ (Ānandapura) လည်း ရှိ၏။

Verse 19

एवमादीनि तीर्थानि प्राधान्यात् कथितानि तु / न शक्यं विस्तराद् वक्तुं तीर्थसंख्या द्विजात्तमाः

ဤသို့ အရေးကြီးမှုအလိုက် တီရ္ထများကို အကျဉ်းချုပ်သာ ဖော်ပြခဲ့သည်။ သို့သော် အမြတ်ဆုံး ဒွိဇာတတို့အို၊ တီရ္ထအရေအတွက် အလုံးစုံကို အသေးစိတ် ပြောဆိုရန် မဖြစ်နိုင်ပါ။

Verse 20

तेषु सर्वेषु तीर्थेषु स्नात्वाभ्यर्च्य पिनाकिनम् / उपोष्य तत्र तत्रासौ पाराशर्यो महामुनिः

ထိုသန့်ရှင်းသော တီရ္ထများအားလုံးတွင် ရေချိုးကာ ပိနာကင် (ပိနာကာဓနုကိုင်သော ရှီဝ) ကို ပူဇော်ပြီးနောက် မဟာမုနိ ပါရာရှရျယ သည် နေရာတိုင်းတွင် ဥပောသထ အစာရှောင်ကို ကျင့်သုံး하였다။

Verse 21

तर्पयित्वा पितॄन् देवान् कृत्वा पिण्डप्रिदानकम् / जगाम पुनरेवापि यत्र विश्वेश्वरः शिवः

ပိတೃများနှင့် ဒေဝတားတို့ကို တర్పဏ လိဗေးရှင်းဖြင့် ကျေနပ်စေကာ ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ပူဇော်ပေးအပ်ခြင်းကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ သူသည် ကမ္ဘာလောက၏ အရှင် ဗိශ්ဝေရှွရ ရှီဝ ရှိရာသို့ ထပ်မံသွား하였다။

Verse 22

स्नात्वाभ्यर्च्य परं लिङ्गं शिष्यैः सह महामुनिः / उवाच शिष्यान् धर्मात्मा स्वान् देशान् गन्तुमर्हथा

ရေချိုးပြီး မဟာမုနိသည် တပည့်များနှင့်အတူ အမြင့်မြတ်ဆုံး လင်္ဂ (ပရမလင်္ဂ) ကို ပူဇော်ကာ၊ ဓမ္မစိတ်ရှိသူက မိမိတပည့်တို့အား «ယခု သင်တို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဒေသများသို့ ပြန်သွားသင့်သည်» ဟု မိန့်ကြား하였다။

Verse 23

ते प्रणम्य महात्मानं जग्मुः पैलादयो द्विजाः / वासं च तत्र नियतो वाराणस्यां चकार सः

ပဲလ (Paila) စသည့် ဒွိဇ ပညာရှိတို့သည် မဟာတ္မာကို ဦးချကန်တော့၍ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ထိုနောက် သူသည် စည်းကမ်းတကျ အတည်တကျဖြင့် ဗာရာဏသီမြို့၌ ထိုနေရာတွင် နေထိုင်ရာကို ချမှတ်하였다။

Verse 24

शान्तो दान्तस्त्रिषवणंस्नात्वाभ्यर्च्य पिनाकिनम् / भैक्षाहारो विशुद्धात्मा ब्रह्मचर्यपरायणः

စိတ်ငြိမ်သက်၍ ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်ကာ တစ်နေ့သုံးကြိမ် သန္ဓ്യာကာလများတွင် ရေချိုးပြီး ပိနာကင် (ရှီဝ) ကို ပူဇော်လျက်၊ ဘိက္ခာအာဟာရဖြင့် အသက်မွေးကာ စိတ်နှလုံးသန့်ရှင်း၍ ဗြဟ္မစရိယ (သန့်ရှင်းသော သီလ) ကို အဓိကထားရမည်။

Verse 25

कदाचिद् वसता तत्र व्यासेनामिततेजसा / भ्रममाणेन भिक्षा तु नैव लब्धा द्विजोत्तमाः

တစ်ခါတုန်းက အလင်းတန်ခိုးမတိုင်းနိုင်သော ရှင်ဗျာသသည် ထိုနေရာ၌ နေထိုင်စဉ်၊ ဘိက္ခာရှာ၍ လှည့်လည်သော်လည်း အစာမရခဲ့ပါ၊ အို ဒွိဇောတ္တမတို့။

Verse 26

ततः क्रोधावृततनुर्नराणामिह वासिनाम् / विघ्नं सृजामि सर्वेषां येन सिद्धिर्विहीयते

ထို့နောက် ဤနေရာ၌ နေထိုင်သူ လူတို့အပေါ် အမျက်ဒေါသက ကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသဖြင့်၊ အားလုံးအတွက် အတားအဆီးများကို ငါဖန်တီးမည်၊ ထိုကြောင့် သူတို့၏ သာဓက/သိဒ္ဓိ အောင်မြင်မှု ပျက်ယွင်းသွားစေမည်။

Verse 27

तत्क्षणे सा महादेवी शङ्करार्धशरीरिणी / प्रादुरासीत् स्वयं प्रीत्या वेषं कृत्वा तु मानुषम्

ထိုခဏတည်းမှာပင် မဟာဒေဝီ—ရှင်သင်္ကရာ၏ အခြမ်းကိုယ်တော်ဖြစ်သော အရှင်မ—သည် ကိုယ်တိုင်ပင် ပျော်ရွှင်စွာ ပေါ်ထွန်းလာ၍ လူ့ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဝတ်ဆင်ယူခဲ့သည်။

Verse 28

भो भो व्यास महाबुद्धे शप्तव्या भवता न हि / गृहाण भिक्षां मत्तस्त्वमुक्त्वैवं प्रददौ शिवा

“ဟေ ဟေ ဗျာသ မဟာဗုဒ္ဓိ! သင်သည် ငါ့ကို မကျိန်စာမချသင့်။ ငါ့ထံမှ ဘိက္ခာကို လက်ခံပါ” ဟုဆိုကာ၊ ရှီဝါ (ပါရဝတီ) သည် ဘိက္ခာကို ပေးအပ်하였다။

Verse 29

उवाच च महादेवी क्रोधनस्त्वं भवान् यतः / इह क्षेत्रे न वस्तव्यं कृतघ्नो ऽसि त्वया सदा

ထို့နောက် မဟာဒေဝီက ပြောသည်—“သင်သည် အမျက်လွယ်သူဖြစ်သောကြောင့် ဤသန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ၌ မနေထိုင်သင့်။ သင်သည် အမြဲတမ်း ကျေးဇူးမသိသူ ဖြစ်၏။”

Verse 30

एवमुक्तः स भगवान् ध्यानाज्ज्ञात्वा परां शिवाम् / उवाच प्रणतो भूत्वा स्तुत्वा च प्रवरैः स्तवैः

ဤသို့ မိန့်ကြားခံရသော ဘုရားသခင်သည် သမာဓိဖြင့် အမြင့်ဆုံး ရှီဝါကို သိမြင်ပြီး၊ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ကာ အလွန်ကောင်းမြတ်သော စတုတိများဖြင့် ချီးမွမ်းပြီးနောက် မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 31

चतुर्दश्यामथाष्टम्यां प्रवेशं देहि शाङ्करि / एवमस्त्वित्यनुज्ञाय देवी चान्तरधीयत

“အို သာင်္ကရီ (ရှင်ကရာ၏ မဟာမယ်တော်)၊ လဆန်း/လဆုတ် တစ်ဆယ့်လေးရက်နေ့နှင့် ထပ်မံ၍ ရှစ်ရက်နေ့တွင် အခမ်းအနားဝင်ရောက်ခွင့် ပေးပါ” ဟုဆို၏။ “အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်စေ” ဟု သဘောတူကာ ဒေဝီသည် ခွင့်ပြုပြီးနောက် မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွား하였다။

Verse 32

एवं स भगवान् व्यासो महायोगी पुरातनः / ज्ञात्वा क्षेत्रगुणान् सर्वान् स्थितस्तस्याथ पार्श्वतः

ဤသို့ပင် ရှေးဟောင်း မဟာယောဂီဖြစ်သော ဂုဏ်ထူးမြတ် ဗျာသသည် သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ၏ ဂုဏ်သတ္တိအားလုံးကို သိမြင်ပြီးနောက် ထိုသူ၏ ဘေးနား၌ ရပ်တည်နေ하였다။

Verse 33

एवं व्यासं स्थितं ज्ञात्वा क्षेत्रं सेवन्ति पण्डिताः / तस्मात् सर्वप्रयत्नेन वाराणस्यां वसेन्नरः

ဗျာသသည် ဤသန့်ရှင်းသော အာသန၌ ဤသို့ တည်ရှိနေသည်ကို သိကြသဖြင့် ပညာရှိတို့သည် ဤက္ෂેત્રကို ရိုသေကာ ဆည်းကပ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် လူသည် အစွမ်းကုန် ကြိုးစား၍ ဝါရာဏသီ၌ နေထိုင်သင့်သည်။

Verse 34

सूत उवाच यः पठेदविमुक्तस्य माहात्म्यं शृणुयादपि / श्रावयेद् वा द्विजान् शान्तान् सो ऽपियातिपराङ्गतिम्

စူတက ပြောသည်—အဝိမုတ္တ (ကာသီ) ၏ မဟာတ္မယကို ဖတ်ရွတ်သူ၊ သို့မဟုတ် နားထောင်သူ၊ သို့မဟုတ် ငြိမ်းချမ်းသော ဒွိဇာ ပညာရှင်တို့အား နားထောင်စေသူသည်လည်း အမြင့်ဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသည်။

Verse 35

श्राद्धे वा दैविके कार्ये रात्रावहनि वा द्विजाः / नदीनां चैव तीरेषु देवतायतनेषु च

အို ဒွိဇာတို့၊ ပိတෘများအတွက် ဆရာဒ္ဓကိစ္စဖြစ်စေ၊ ဒေဝတားတို့အတွက် ဒေဝိကပူဇာဖြစ်စေ၊ ညဖြစ်စေ နေ့ဖြစ်စေ—ဤကိစ္စတို့ကို မြစ်ကမ်းပေါ်နှင့် ဒေဝတားတို့၏ ဘုရားကျောင်း၊ သန့်ရှင်းရာဌာနများတွင် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 36

स्नात्वा समाहितमना दम्भमात्सर्यवर्जितः / जपेदीशं नमस्कृत्य स याति परमां गतिम्

ရေချိုးပြီး စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စုစည်းထားကာ ဟန်ဆောင်မှုနှင့် မနာလိုမှုကင်းစင်၍၊ အီශ්ဝရကို ဦးညွှတ်နမස්ကာရပြုပြီးနောက် မန္တရဇပ (japa) ကို ပြုလျှင် ထိုသူသည် အမြင့်ဆုံးသော ဂတိ—မောက္ခကို ရောက်၏။