Adhyaya 34

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे त्रयस्त्रिशो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः माहात्म्यमविमुक्तस्य यथावत् तदुदीरितम् / इदानीं तु प्रयागस्य माहात्म्यं ब्रूहि सुव्रत

ဤသို့ဖြင့် သီရိကူර්မပုရာဏ၊ ခြောက်ထောင်ရှ్లోက စံဟိတာ၏ ပူရ္ဝဘားဂတွင် အခန်း သုံးဆယ်သုံး ပြီးဆုံး၏။ ရှိများက ဆိုကြသည်—“အဝိမုက္တ၏ မဟာတ္မ്യကို အမှန်တကယ်အတိုင်း သေချာစွာ ကြေညာပြီးပြီ။ ယခုမူ ကောင်းမြတ်သော ဝရတရှိသူရေ၊ ပရယာဂ၏ မဟာတ္မ्यကို ပြောပြပါ”။

Verse 2

यानि तीर्थानि तत्रैव विश्रुतानि महान्ति वै / इदानीं कथयास्माकं सूत सर्वार्थविद् भवान्

အို စူတရေ၊ အရာအားလုံး၏ အဓိပ္ပါယ်ကို သိမြင်သူ၊ ယခု ထိုနေရာတွင် နာမည်ကြီးလှသော ကြီးမြတ်သည့် တီရ္ထများအကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပြပါ။

Verse 3

सूत उवाच शृणुध्वमृषयः सर्वे विस्तरेण ब्रवीमि वः / प्रयागस्य च माहात्म्यं यत्र देवः पितामहः

စူတက ပြောသည်—“ရှိများအားလုံး နားထောင်ကြပါ။ ပရယာဂ၏ မဟာတ္မ्यကို သင်တို့အား အသေးစိတ် ပြောပြမည်။ ထိုနေရာသည် ဒေဝပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) တည်ရှိရာ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထဖြစ်သည်။”

Verse 4

मार्कण्डेयेन कथितं कौन्तेयाय महात्मने / यथा युधिष्ठिरायैतत् तद्वक्ष्ये भवतामहम्

ဤအကြောင်းအရာကို မာကဏ္ဍေယျက ကုန္တီ၏ မြင့်မြတ်သောသားတော် ယုဓိဋ္ဌိရအား ပြောပြခဲ့သကဲ့သို့ ငါသည်လည်း သင်တို့အား ပြန်လည်ပြောပြပေအံ့။

Verse 5

निहत्य कौरवान सर्वान् भ्रातृभिः सह पार्थिवः / शोकेन महाताविष्टा मुमोह स युधिष्ठिरः

ကောရဝမင်းတို့အားလုံးကို ညီတော်များနှင့်အတူ သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်၊ မင်းကြီး ယုဓိဋ္ဌိရသည် ကြီးစွာသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုဖြင့် တွေဝေမိုက်မဲသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

Verse 6

अचिरेणाथ कालेन मार्कण्डेयो महातपाः / संप्राप्तो हास्तिनपुरं राजद्वारे स तिष्ठति

မကြာမီအချိန်အတွင်းတွင် မဟာရသေ့ကြီး မာကဏ္ဍေယျသည် ဟတ္ထိနပူရသို့ ရောက်ရှိလာပြီး မင်းကြီး၏ တံခါးဝတွင် ရပ်နေလေသည်။

Verse 7

द्वारपालो ऽपि तं दृष्ट्वा राज्ञः कथितवान् द्रुतम् / मार्कण्डेयो द्रष्टुमिच्छंस्त्वामास्ते द्वार्यसौ मुनिः

တံခါးစောင့်သည် သူ့ကိုမြင်လျှင် မင်းကြီးအား လျင်မြန်စွာ လျှောက်တင်လေသည်– "အရှင်မင်းကြီးကို တွေ့လိုသော ရသေ့မြတ် မာကဏ္ဍေယျသည် တံခါးဝတွင် စောင့်ဆိုင်းနေပါသည်"။

Verse 8

त्वरितो धर्मपुत्रस्तु द्वारमेत्याह तत्परम् / स्वागतं ते महाप्राज्ञ स्वागतं ते महामुने

ထို့နောက် ဓမ္မပုတ္တရာသည် တံခါးဝသို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်ပြီး ရိုသေစွာ ပြောကြားလေသည်– "ကြိုဆိုပါ၏ အရှင် မဟာပညာရှိ၊ ကြိုဆိုပါ၏ အရှင် မဟာရသေ့မြတ်"။

Verse 9

अद्य मे सफलं जन्म अद्य मे तारितं कुलम् / अद्य मे पितरस्तुष्टास्त्वयि तुष्टे महामुने

ယနေ့ ငါ၏ မွေးဖွားခြင်းသည် အကျိုးဖြစ်လာပြီ; ယနေ့ ငါ၏ မျိုးရိုးသည် ကယ်တင်ခံရပြီ။ ယနေ့ ငါ၏ ဘိုးဘွားများသည် ကျေနပ်ကြပြီ—အို မဟာမုနိ—သင် ကျေနပ်သောကြောင့်။

Verse 10

सिंहासनमुपस्थाप्य पादशौचार्चनादिभिः / युधिष्ठिरो महात्मेति पूजयामास तं मुनिम्

ရာဇပလ္လင်ကို တင်ဆက်ပြီး၊ မုနိ၏ ခြေကို ဆေးကြော၍ ပူဇော်ခြင်း စသည့် ဂုဏ်ပြုအခမ်းအနားများဖြင့် ယုဓိဋ္ဌိရသည် ထိုမုနိကို “မဟာအတ္တမ” ဟု ချီးမွမ်းကာ ရိုသေပူဇော်하였다။

Verse 11

मार्कण्डेयस्ततस्तुष्टः प्रोवाच स युधिष्ठिरम् / किमर्थं मुह्यसे विद्वन् सर्वं ज्ञात्वाहमागतः

ထို့နောက် မာရ္ကဏ္ဍေယသည် ကျေနပ်သဖြင့် ယုဓိဋ္ဌိရကို ပြော하였다—“အို ပညာရှိ၊ အဘယ်ကြောင့် မောဟနေသနည်း။ အရာအားလုံးကို သိပြီးမှ ငါ ဤနေရာသို့ လာခဲ့သည်။”

Verse 12

ततो युधिष्ठिरो राजा प्रणम्याह महामुनिम् / कथय त्वं समासेन येन मुच्येत किल्बिषैः

ထို့နောက် ဘုရင် ယုဓိဋ္ဌိရသည် မဟာမုနိကို ဦးချကာ လျှောက်하였다—“အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်စေမည့် အရာကို အကျဉ်းချုပ် ပြောပြပါ။”

Verse 13

निहता वहवो युद्धे पुंसो निरपराधिनः / अस्माभिः कौरवैः सार्धं प्रसङ्गान्मुनिपुङ्गव

အို မုနိတို့အထဲ အမြတ်ဆုံး၊ စစ်ပွဲတွင် အပြစ်မရှိသော လူများ အများအပြား သေဆုံးခဲ့ကြသည်—အခြေအနေများ၏ ပတ်သက်မှုကြောင့်သာ—ကောရဝတို့နှင့်အတူ ငါတို့ကြောင့်ပင်။

Verse 14

येन हिंसासमुद्भूताज्जन्मान्तरकृतादपि / मुच्यते पातकादस्मात् तद् भवान् वक्तुमर्हति

အကြမ်းဖက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဤအပြစ်မှ—အခြားဘဝတွင် ပြုခဲ့သော်လည်း—လွတ်မြောက်စေသော နည်းလမ်းကို ကျေးဇူးပြု၍ မိန့်ကြားပါ။

Verse 15

मार्कण्डेय उवाच शृणु राजन् महाभाग यन्मां पृच्छसि भारत् / प्रयागगमनं श्रेष्ठं नराणां पापनाशनम्

မာကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– နားထောင်ပါ၊ မဟာကံကောင်းသော ဘာရတ မျိုးဆက် ရာဇာတော်။ သင်မေးမြန်းသည့်အရာကို ငါပြောမည်။ ပရယာဂသို့ ဘုရားဖူးသွားခြင်းသည် လူတို့အတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်၍ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးသည်။

Verse 16

तत्र देवो महादेवो रुद्रो विश्वामरेश्वरः / समास्ते भगवान् ब्रह्मा स्वयंभूरपि दैवदैः

ထိုနေရာ၌ မဟာဒေဝ—ရုဒ္ဒရ၊ ကမ္ဘာလောကနှင့် အမရတို့၏ အရှင်—တော်မူ၍ စိုးမိုးနေသည်။ ထိုနေရာ၌ပင် ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသော ဘဂဝန် ဘြဟ္မာလည်း နတ်ဒေဝတို့နှင့်အတူ ထိုင်တော်မူ၏။

Verse 17

युधिष्ठिर उवाच भगवञ्च्छ्रोतुमिच्छामि प्रयागगमने फलम् / मृतानां का गतिस्तत्र स्नातानामपि किं फलम्

ယုဓိဋ္ဌိရ မိန့်တော်မူသည်– အရှင်ဘဂဝန်၊ ပရယာဂသို့ သွားရောက်ခြင်း၏ ကုသိုလ်ဖလကို ကြားလိုပါသည်။ ထိုနေရာ၌ သေဆုံးသူတို့၏ သွားရာဂတိသည် အဘယ်နည်း၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသူတို့သည်လည်း အဘယ်အကျိုးကို ရရှိသနည်း။

Verse 18

ये वसन्ति प्रयागे तु ब्रूहि तेषां तु किं फलम् / भवता विदितं ह्येतत् तन्मे ब्रूहि नमो ऽस्तु ते

ပရယာဂ၌ နေထိုင်သူတို့အတွက် အကျိုးဖလသည် အဘယ်နည်းကိုလည်း ပြောပြပါ။ ဤအရာကို သင်ကောင်းစွာ သိရှိသဖြင့် ကျွန်ုပ်အား မိန့်ကြားပါ—သင့်အား နမസ്കာရပါ၏။

Verse 19

मार्कण्डेय उवाच कथयिष्यामि ते वत्स या चेष्टा यच्च तत्फलम् / पुरा महर्षिभिः सम्यक् कथ्यमानं मया श्रुतम्

မာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– «ချစ်သားရေ၊ လုပ်ဆောင်သင့်သော အကျင့်အကြံနှင့် ထိုအကျင့်မှ ပေါ်ထွန်းသော အကျိုးဖလကို ငါပြောမည်။ ယခင်က မဟာရ္ဓိရှင်များက မှန်ကန်စွာ ဟောကြားသမျှကို ငါကြားနာခဲ့သကဲ့သို့ပင်»။

Verse 20

एतत् प्रजापतिक्षेत्रं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् / अत्र स्नात्वा दिवं यान्ति ये मृतास्ते ऽपुनर्भवाः

ဤသည်မှာ ပရာဇာပတိ၏ သန့်ရှင်းသော နယ်မြေဖြစ်၍ လောကသုံးပါးလုံးတွင် ကျော်ကြားသည်။ ဤနေရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ဤနေရာ၌ သေဆုံးသူတို့သည် ကောင်းကင်သို့ တက်ရောက်ကာ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့ကြ။

Verse 21

तत्र ब्रह्मादयो देवा रक्षां कुर्वन्ति संगताः / बहून्यन्यानि तीर्थानि सर्वपापापहानि तु

အဲဒီနေရာမှာ ဘြဟ္မာကို ဦးဆောင်သော ဒေဝတားများ စုဝေးကာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ကြသည်။ ထို့ပြင် အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်သော တီရ္ထများလည်း အများအပြား ရှိသည်။

Verse 22

कथितुं नेह शक्नोमि बहुवर्षशतैरपि / संक्षेपेण प्रवक्ष्यामि प्रयागस्येह कीर्तनम्

ဤအရာကို ဒီမှာ ရာနှစ်ပေါင်းများစွာတောင် ဖော်ပြမကုန်နိုင်ပါ။ ထို့ကြောင့် ငါသည် ပရယာဂ၏ သန့်ရှင်းသော ကီရ္တန (ချီးမွမ်းဟောကြားခြင်း) ကို အကျဉ်းချုပ် ပြောကြားမည်။

Verse 23

षष्टिर्धनुः सहस्त्राणि यानि रक्षन्ति जाह्नवीम् / यमुनां रक्षति सदा सविता सप्तवाहनः

ဂျာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) မြစ်ကို ကောင်းကင်ဘုံမှ မြားပစ်သူ ခြောက်သောင်းက စောင့်ရှောက်ကာကွယ်ကြသည်။ ယမုနာမြစ်ကိုတော့ မြင်းခုနစ်ကောင်ဆွဲသော ရထားစီး ဆဝိတೃ နေဘုရားက အစဉ်အမြဲ ကာကွယ်တော်မူသည်။

Verse 24

प्रयागे तु विशेषेण स्वयं वसति वासवः / मण्डलं रक्षति हरिः सर्वदेवैश्च सम्मितम्

ပရာယာဂ၌ အထူးသဖြင့် ဝါသဝ (အိန္ဒြ) ကိုယ်တိုင် နေထိုင်၏။ ဟရီ (ဗိဿနု) သည် ဘုရားအားလုံးက အတည်ပြုထားသော သန့်ရှင်းမဏ္ဍလကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၏။

Verse 25

न्यग्रोधं रक्षते नित्यं शूलपाणिर्महेश्वरः / स्थानं रक्षन्ति वै देवाः सर्वपापहरं शुभम्

သုံးချွန်လက်နက်ကိုင် မဟေရှဝရသည် နျဂ္ရောဓ (ဗညန်ပင်) ကို အမြဲကာကွယ်စောင့်ရှောက်၏။ အမှန်တကယ်ပင် ဘုရားများသည် အကုသိုလ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားနိုင်သော မင်္ဂလာသန့်ရှင်းရာဌာနကို စောင့်ရှောက်ကြ၏။

Verse 26

स्वकर्मणावृतो लोको नैव गच्छति तत्पदम् / स्वल्पं स्वल्पतरं पापं यदा तस्य नराधिप / प्रयागं स्मरमाणस्य सर्वमायाति संक्षयम्

လောကသည် မိမိ၏ကံကြောင့် ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် ထိုအမြင့်မြတ်သော ပဒကို မရောက်နိုင်။ သို့သော် အို မင်းကြီး၊ အနည်းဆုံးနှင့် အလွန်သေးငယ်သော အကုသိုလ်တောင် ကပ်နေသေးလျှင်ပင် ပရာယာဂကို သတိရသူအတွက် အကုသိုလ်အားလုံးသည် အဆုံးစွန် ပျက်ကွယ်သွား၏။

Verse 27

दर्शनात् तस्य तीर्थस्य नाम संकीर्तनादपि / मुत्तिकालम्भनाद् वापि नरः पापात् प्रमुच्यते

ထိုသန့်ရှင်းသော တီရ္ထကို မြင်ရုံဖြင့်လည်းကောင်း၊ ၎င်း၏ နာမကို သီဆိုကြွေးကြော်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် ၎င်း၏ သန့်မြေကို ထိတွေ့၍ လိမ်းကပ်ခြင်းဖြင့်ပင် လူသည် အကုသိုလ်မှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 28

पञ्च कुण्डानि राजेन्द्र येषां मध्ये तु जाह्नवी / प्रयागं विशतः पुंसः पापं नश्यति तत्क्षणात्

အို မင်းတို့ထဲမှ အမြတ်ဆုံး၊ အလယ်၌ ဇာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) စီးဆင်းနေသော သန့်ရှင်းကွန်ဒ ၅ ခု ရှိ၏။ ပရာယာဂသို့ ဝင်ရောက်သူ၏ အကုသိုလ်သည် ထိုခဏချင်း ပျက်ကွယ်သွား၏။

Verse 29

योजनानां सहस्त्रेषु गङ्गां यः स्मरते नरः / अपि दुष्कृतकर्मासौ लभते परमां गतिम्

ယောဇနာထောင်ပေါင်းများစွာအကွာ၌ပင် ဂင်္ဂါမြစ်ကို သတိရသူသည် အပြစ်ကံများရှိသော်လည်း အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂတိသို့ ရောက်၏။

Verse 30

कीर्तनान्मुच्यते पापाद् दृष्ट्वा भद्राणि पश्यति / तथोपस्पृश्य राजेन्द्र स्वर्गलोके महीयते

ကီရ္တန (သီချင်းဆုတောင်း) ဖြင့် အပြစ်မှ လွတ်ကင်း၏; မြင်တွေ့ခြင်းဖြင့် မင်္ဂလာကို မြင်ရ၏။ ထို့အတူ မင်းမြတ်ကြီးရေ၊ သန့်ရှင်းသောရေကို ထိ၍ အုပသ္ပೃశျ ပြုလျှင် ကောင်းကင်လောက၌ ဂုဏ်ပြုခံရ၏။

Verse 31

व्याधितो यदि वा दीनः क्रूद्धो वापि भवेन्नरः / गङ्गायमुनमासाद्य त्यजेत् प्राणान् प्रयत्नतः

လူသည် ရောဂါဖြစ်စေ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခကျရောက်စေ၊ ဒေါသလွှမ်းမိုးစေ—ဂင်္ဂါ–ယမုနာ ဆုံရာသို့ ရောက်လျှင် ထိုနေရာ၌ စိတ်တည်ကြည်စွာ အသက်ရှူကို အားထုတ်၍ စွန့်လွှတ်သင့်၏။

Verse 32

दीप्तकाञ्चनवर्णाभैर्विमानैर्भानुवर्णिभिः / ईप्सितांल्लभते कामान् वदन्ति मुनिपुङ्गवाः

မီးလင်းရွှေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပ၍ နေရောင်တူသော ဗိမာန်ယာဉ်များဖြင့်—လိုအင်ဆန္ဒများကို ရရှိသည်ဟု မုနိအဂ္ဂများက ဆိုကြ၏။

Verse 33

सर्वरत्नमयैर्दिव्यैर्नानाध्वजसमाकुलैः / वराङ्गनासमाकीर्णैर्मोदते शुभलक्षणः

ရတနာမျိုးစုံဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဒိဗ္ဗဗိမာန်များ၊ အလံအမျိုးမျိုးဖြင့် စည်ကား၍ မိန်းမမြတ်များဖြင့် ဝန်းရံလျက်—မင်္ဂလာလက္ခဏာရှိသူသည် ပျော်ရွှင်မြူးတူး၏။

Verse 34

गीतवादित्रनिर्घोषैः प्रसुप्तः प्रतिबुध्यते / यावन्न स्मरते जन्म तापत् स्वर्गे महीयते

သီချင်းသံနှင့် တူရိယာသံကြီးများကြောင့် အိပ်ပျော်နေသူ နိုးထလာသော်လည်း၊ မိမိအရင်ဘဝကို မမှတ်မိသရွေ့သာ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဂုဏ်တင်ခံရ၏။ ထိုမှတ်မိခြင်း ပေါ်လာသည့်ခဏတွင် ဒုက္ခအပူဖြင့် လောင်ကျွမ်းကာ ကောင်းကင်ပျော်ရွှင်မှုလည်း လျော့နည်းသွားသည်။

Verse 35

तस्मात् स्वर्गात् परिभ्रष्टः क्षीणकर्मा नरोत्तम / हिरण्यरत्नसंपूर्णे समृद्धे जायते कुले

ထို့ကြောင့် ကုသိုလ်ကံကုန်ခမ်းသွားသောအခါ လူတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးသူသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ ကျဆင်းကာ မိမိကံအတိုင်း မျိုးရိုးကောင်း၍ စည်းစိမ်ကြွယ်ဝသည့် အိမ်ထောင်စု—ရွှေနှင့် ရတနာပြည့်စုံသော မိသားစု၌ ပြန်လည်မွေးဖွားသည်။

Verse 36

तदेव स्मरते तीर्थं स्मरणात् तत्र गच्छति / देशस्थो यदि वारण्ये विदेशे यदि वा गृहे

ထိုသန့်ရှင်းသော တီရ္ထကိုပင် မှတ်မိလျှင်၊ မှတ်မိခြင်းတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် “အဲဒီသို့ သွားရောက်ခြင်း” အခြေအနေကို ရောက်နိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ မိမိဒေသ၌ရှိစေ၊ တောအရပ်၌ရှိစေ၊ နိုင်ငံခြား၌ရှိစေ၊ အိမ်၌ပင်ရှိစေ ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

Verse 37

प्रयागं स्मरमाणस्तु यस्तु प्राणान् परित्यजेत् / ब्रह्मलोकमवाप्नोति वदन्ति मुनिपुङ्गवाः

မုနိအထွဋ်အမြတ်တို့က ကြေညာကြသည်မှာ—ပရယာဂကို မှတ်မိလျက် အသက်ကို စွန့်ခွာသူ မည်သူမဆို ပ္ရဟ္မလောကကို ရောက်သည်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 38

सर्वकामफला वृक्षा मही यत्र हिरण्मयी / ऋषयो मुनयः सिद्धास्तत्र लोके स गच्छति

အလိုဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးကို ပေးသော သစ်ပင်များရှိပြီး မြေပြင်တစ်လျှောက် ရွှေရောင်တောက်ပသည့် လောကသို့ သူသွားရောက်သည်။ ထိုလောက၌ ရှိသည့်အရာမှာ ရှိသမျှ ဋ္ဌာနတော်၌ ရိရှီ၊ မုနိနှင့် စိဒ္ဓတို့ နေထိုင်ကြ၏—ထိုအရပ်သို့ပင် သူရောက်သည်။

Verse 39

स्त्रीसहस्त्राकुले रम्ये मन्दाकिन्यास्तटे शुभे / मोदते मुनिभिः सार्धं स्वकृतेनेह कर्मणा

မန္ဒာကိနီမြစ်ကမ်းရှိ သာယာသုခမင်္ဂလာသော နေရာ၌ မိန်းမထောင်ပေါင်းများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း၊ သူသည် မုနိတို့နှင့်အတူ ပျော်ရွှင်လျက်၊ ဤနေရာ၌ မိမိပြုခဲ့သော ကမ္မ၏ အကျိုးကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 40

सिद्धचारणगन्धर्वैः पूज्यते दिवि दैवतैः / ततः स्वर्गात् परिभ्रष्टो जम्बुद्वीपपतिर्भवेत्

ကောင်းကင်ဘုံ၌ စိဒ္ဓ၊ စာရဏ၊ ဂန္ဓဗ္ဗတို့က ဂုဏ်ပြုကာ၊ ဒေဝတာတို့ကပင် ပူဇော်ကြသည်။ ထို့နောက် စွဝဂ္ဂ၏ ကုသိုလ်ကုန်သွား၍ ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလျှင်၊ ဇမ္ဗုဒွီပ၏ အရှင်မင်းအဖြစ် မွေးဖွားလာမည်။

Verse 41

ततः शुभानि कर्माणि चिन्तयानः पुनः पुनः / गुणवान् वित्तसंपन्नो भवतीह न संशयः / कर्मणा मनसा वाचा सत्यधर्मप्रतिष्ठितः

ထို့ကြောင့် ကောင်းမြတ်သော ကမ္မတို့ကို ထပ်ခါထပ်ခါ စဉ်းစားသူသည် ဤလောက၌ပင် ဂုဏ်သတ္တိနှင့် ဥစ္စာပြည့်စုံလာမည်ဟု မသံသယရှိ။ လုပ်ရပ်၊ စိတ်နှလုံး၊ နှုတ်ကပတ်တို့ဖြင့် သစ္စာနှင့် ဓမ္မ၌ တည်မြဲသူ ဖြစ်၏။

Verse 42

गङ्गायमुनयोर्मध्ये यस्तु ग्रामं प्रतीच्छति / सुवर्णमथ मुक्तां वा तथैवान्यान् प्रतिग्रहान्

သို့သော် ဂင်္ဂါနှင့် ယမုနာကြားရှိ မြေဒေသ၌ ရွာတစ်ရွာကို လက်ခံယူခြင်း၊ သို့မဟုတ် ရွှေ၊ မုက္တား (ပုလဲ) နှင့် အခြားလှူဒါန်းပစ္စည်းများကို လက်ခံယူခြင်းတို့သည် ထိုသန့်ရှင်းသော ဒေသ၌ အပြစ်တင်ရှုတ်ချခံရသော လက်ခံယူမှု ဖြစ်သည်။

Verse 43

स्वकार्ये पितृकार्ये वा देवताभ्यर्चने ऽपि वा / निष्फलं तस्य तत् तीर्थं यावत् तत्फलमश्नुते

မိမိအလုပ်ကိစ္စအတွက်ဖြစ်စေ၊ ပိတೃကိစ္စ (ဘိုးဘွားပူဇော်ပွဲ) အတွက်ဖြစ်စေ၊ ဒေဝတာတို့ကို ပူဇော်ခြင်းအတွက်ဖြစ်စေ—အ promised အကျိုးကို တကယ်ရရှိသည့်အထိ—ထိုတီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာ) သည် ထိုသူအတွက် အကျိုးမဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

Verse 44

अतस्तीर्थे न गृह्णीयात् पुण्येष्वायतनेषु च / निमित्तेषु च सर्वेषु अप्रमत्तो द्विजो भवेत्

ထို့ကြောင့် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် တီရ္ထ (tīrtha) တွင်လည်းကောင်း၊ သန့်ရှင်းသော ဘုရားကျောင်းအတွင်းတွင်လည်းကောင်း မသင့်လျော်သော လက်ခံယူခြင်းကို မပြုရ; သာသနာရေး အခါအခွင့်တိုင်း၌လည်း သန့်ရှင်းမှုနှင့် သင့်တော်သော ကျင့်ဝတ်ကို မမေ့မလျော့ သတိရှိရမည်။

Verse 45

कपिलां पाटलावर्णां यस्तु धेनुं प्रयच्छति / स्वर्णशृङ्गीं रौप्यखुरां चैलकण्ठां पयस्विनीम्

နို့ပေးသော နွားမတစ်ကောင်ကို—အဝါညိုရောင်၊ ပန်းနုရောင်သွေး—ရွှေချိုင့် (ချိုင့်/ချို) နှင့် ငွေခွာတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ လည်ပင်းတွင် အဝတ်ချည်ထားပြီး နို့ပြည့်ဝသော နွားမကို လှူဒါန်းသူသည် မဟာကုသိုလ်ကို ရရှိသည်။

Verse 46

यावद् रोमाणि तस्या वै सन्ति गात्रेषु सत्तम / तावद् वर्षसहस्त्राणि रुद्रलोके महीयते

အို လူကောင်းအမြတ်ဆုံးရေ၊ ထိုနွားမ၏ ကိုယ်အင်္ဂါများပေါ်ရှိ အမွှေးအရေအတွက် များသလောက် ထိုအရေအတွက်အတိုင်း ထောင်နှစ်ပေါင်းများစွာ ရုဒြလောက (Rudra-loka) တွင် သူသည် ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရသည်။