Adhyaya 32

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे एकत्रिशोध्यायः सूत उवाच उषित्वा तत्र भगवान् कपर्देशान्तिके पुनः / द्रष्टुं ययौ मध्यमेशं बहुवर्षगणान् प्रभुः

ဤသို့ «သီကူර්မပုရာဏ» ၏ «ဆတ်စာဟသ္ရီ သံဟိတာ»၊ «ပူရ္ဝဘားဂ»၊ အခန်း ၃၁ တွင်—စူတက ပြောသည်။ ကပရ္ဒေရှ အနီး၌ ထပ်မံ နေထိုင်ပြီးနောက်၊ အရှင်တော်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်သွားပြီးမှ မဓျမေရှ္ဝရ ကို ဖူးမြင်ရန် ထွက်ခွာသွားလေ၏။

Verse 2

तत्र मन्दाकिनीं पुण्यामृषिसङ्गनिषेविताम् / नदीं विमलपानीयां दृष्ट्वा हृष्टो ऽभवन्मुनिः

ထိုနေရာ၌ မုနိသည် ရှင်သန်သန့်ရှင်းသော မန္ဒာကိနီမြစ်ကို မြင်တွေ့၏။ ထိုမြစ်ကို ရှင်ရသီတို့၏ အစုအဝေးက မကြာခဏ လာရောက်ကာ လေးစားစွာ ဆည်းကပ်ကြသည်။ သောက်သုံးရန် သန့်စင်ပြောင်မြောက်သော ရေကို မြင်လျှင် မုနိသည် ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြစ်၏။

Verse 3

स तामन्वीक्ष्य मुनिभिः सह द्वैपायनः प्रभुः / चकार भावपूतात्मा स्नानं स्नानविधानवित्

ထိုမြစ်ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုပြီးနောက် အရှင်ဒွိုင်ပါယန (ဗျာသ) သည် ရသီတို့နှင့်အတူ သန့်စင်ရေး အခမ်းအနားရေချိုးပွဲကို ပြုလုပ်၏။ ဘာဝနာနှင့် ရိုသေသဒ္ဓါကြောင့် အတွင်းစိတ်သန့်စင်ကာ သန့်စင်ရေချိုး၏ စည်းကမ်းနည်းလမ်းကို သိကျွမ်းသူဖြစ်၏။

Verse 4

संतर्प्य विधिवद् देवानृषीन् पितृगणांस्तथा / पूजयामास लोकादिं पुष्पैर्नानाविधैर्भवम्

ထို့နောက် စည်းကမ်းတကျဖြင့် ဒေဝတားများ၊ ရသီများနှင့် ပိတೃအစုအဝေးတို့ကိုလည်း ဆန်တပ်ပျော်စေ၏။ ထို့ပြီးလျှင် လောက၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သော ဘဝ (ရှီဝ) ကို ပန်းမျိုးစုံဖြင့် ပူဇော်ကန်တော့၏။

Verse 5

प्रविश्य शिष्यप्रवरैः सार्धं सत्यवतीसुतः / मध्यमेश्वरमीशानमर्चयामास शूलिनम्

ထို့နောက် သစ္စဝတီ၏ သား (ဗျာသ) သည် အထူးကောင်းမွန်သော တပည့်များနှင့်အတူ သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ ဝင်ရောက်၍ အရှင်ကို ပူဇော်အာရ္ချနာပြု၏—အလယ်၌ တည်သော မဓျမေရှ္ဝရ၊ အီရှာန၊ တြိရှူးကိုင်သော ရှူလိန်ကို ဖြစ်၏။

Verse 6

ततः पाशुपताः शान्ता भस्मोद्धूलितविग्रहाः / द्रष्टुं समागता रुद्रं मध्यमेश्वरमीश्वरम्

ထို့နောက် ငြိမ်းချမ်းသော ပါရှုပတ ဘက္တများသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို သန့်ရှင်းသော ဘတ်စမ (ပြာ) ဖြင့် လိမ်းကျက်ထားကာ စုဝေးလာကြ၏။ သူတို့သည် ရုဒ္ဒရကို မြင်တွေ့ရန်—အလယ်၌ တည်သော မဓျမေရှ္ဝရ၊ အရှင်တို့၏ အရှင် အီရှ္ဝရကို—လာရောက်ကြသည်။

Verse 7

ओङ्कारासक्तमनसो वेदाध्ययनतत्पराः / जटिला मुण्डिताश्चापि शुक्लयज्ञोपवीतिनः

သူတို့၏စိတ်သည် «အိုမ်» သံလုံး၌ စူးစိုက်လျက်ရှိ၍ ဝေဒကို လေ့လာဖတ်ရွတ်ခြင်း၌ အလွန်တက်ကြွကြသည်။ အချို့သည် ဇဋာဆံပင်ထားကြပြီး အချို့သည် ခေါင်းပြောင်ကာ သန့်ရှင်းသော အဖြူရောင် ယဇ္ဉောပဝီတ (သန့်ကြိုး) နှင့် ပူဇော်ရေးအမှတ်တံဆိပ်များကို ဆောင်ကြသည်။

Verse 8

कौपीनवसनाः केचिदपरे चाप्यवाससः / ब्रह्मचर्यरताः शान्ता वेदान्तज्ञानतत्पराः

အချို့သည် ကောက်ပီန (ခါးပတ်အဝတ်) တစ်ထည်သာ ဝတ်ကြပြီး အချို့သည် အဝတ်မဝတ်ဘဲ နေကြသည်။ သူတို့သည် ဘြဟ္မစရိယ၌ တည်ကြည်၍ စိတ်ငြိမ်းချမ်းကာ ဝေဒန္တ ဉာဏ်သို့ အာရုံစိုက်ကြသည်။

Verse 9

दृष्ट्वा द्वैपायनं विप्राः शिष्यैः परिवृतं मुनिम् / पूजयित्वा यथान्यायमिदं वचनमब्रुवन्

ဒွိပာယန (ဗျာသ) ကို—တပည့်များဝိုင်းရံထားသော မုနိကို—မြင်သောအခါ ဘြာဟ္မဏ မုနိတို့သည် ထုံးတမ်းအတိုင်း ပူဇော်ကန်တော့ပြီးနောက် ဤစကားကို ပြောကြသည်။

Verse 10

को भवान् कुत आयातः सह शिष्यैर्महामुने / प्रोचुः पैलादयः शिष्यास्तानृषीन् ब्रह्मभावितान्

«သင်သည် မည်သူနည်း၊ ဘယ်က လာသနည်း၊ မဟာမုနိ၊ တပည့်များနှင့်အတူ?» ဟု ပိုင်လနှင့် အခြားတပည့်တို့က ဗြဟ္မအာရုံ၌ တည်နေသော ရှင်ရသီတို့အား မေးမြန်းပြောဆိုကြသည်။

Verse 11

अयं सत्यवतीसूनुः कृष्णद्वैपायनो मुनिः / व्यासः स्वयं हृषीकेशो येन वेदाः पृथक् कृताः

«ဤသူသည် စတျယဝတီ၏သား ကృష్ణ-ဒွိပာယန မုနိ—ဗျာသ ကိုယ်တိုင်ဖြစ်သည်။ အခြားမဟုတ်၊ ဟೃષီကေရှ (အာရုံများ၏ အရှင်) တည်းဟူ၍၊ သူ့ကြောင့် ဝေဒများကို စနစ်တကျ စီမံကာ ခွဲခြား၍ သီးသန့် အခွဲများအဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။»

Verse 12

यस्य देवो महादेवः साक्षादेव पिनाकधृक् / अंशांशेनाभवत् पुत्रो नाम्ना शुक इति प्रभुः

ထိုသူ၏အတွက် မဟာဒေဝ—ပင်နာကာလက်နက်ကိုင် သီဝကိုယ်တိုင်—သည် မိမိ၏ သာသနာတော်အင်အား၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်စိတ်ဖြင့် သားတော်အဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာ၍ “ရှုက” ဟူသော အင်အားကြီးသော အရှင်ဖြစ်၏။

Verse 13

यः स साक्षान्महादेवं सर्वभावेन शङ्करम् / प्रपन्नः परया भक्त्या यस्य तज्ज्ञानमैश्वरम्

မည်သူမဆို မဟာဒေဝ—ရှင်ကရာ (Śaṅkara) ထံသို့ ကိုယ်တိုင်တကယ်တမ်း အလုံးစုံသောအဖြစ်အပျက်ဖြင့် အမြင့်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် အလျှော့ပေးအပ်နှံလျှင်၊ ထိုသူအတွက် ထိုဘက္တိနှင့် အပ်နှံခြင်းသည် အရှင်သိမြင်သော အာဏာတော်ပြည့်ဝသည့် ဉာဏ် (aiśvarya-jñāna) ဖြစ်လာ၏။

Verse 14

ततः पाशुपताः सर्वे हृष्टसर्वतनूरुहाः / नेमुरव्यग्रमनसः प्रोचुः सत्यवतीसुतम्

ထို့နောက် ပာရှုပတ ဘက္တများအားလုံးသည် ကိုယ်တစ်လုံးလုံး ရင်ခုန်လှုပ်ရှား၍ အမွှေးတောင်ထောင်လျက် စိတ်မလွဲမသွားဘဲ ဦးညွှတ်ကန်တော့ပြီး စတျဝတီ၏ သားတော် (ဗျာသ) ကို မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 15

भगवन् भवता ज्ञातं विज्ञानं परमेष्ठिनः / प्रिसादाद् देवदेवस्य यत् तन्माहेश्वरं परम्

အို ဘဂဝန်၊ သင်သည် ဖန်ဆင်းရှင် ပရမေဋ္ဌင်၏ အမြင့်ဆုံး ခွဲခြားသိမြင်သော ဗိညာဏကို သိရှိလာပြီ၊ ဒေဝဒေဝ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ရရှိသော ထိုအမြင့်ဆုံး မဟေရှ္ဝရ (Śiva) ၏ ဉာဏ်တော်ပင် ဖြစ်၏။

Verse 16

तद्वदास्माकमव्यक्तं रहस्यं गुह्यमुत्तमम् / क्षिप्रं पश्येम तं देवं श्रुत्वा भगवतो मुखात्

ထို့အတူ ကျွန်ုပ်တို့အတွက်လည်း မဖော်ပြနိုင်သော လျှို့ဝှက်အရာတစ်ရပ် ရှိပါသည်—အလွန်လျှို့ဝှက်၍ အထူးမြတ်သော အရာ။ ဘဂဝန်၏ မျက်နှာတော်မှ ကြားနာပြီးနောက် ထိုဒေဝကို အမြန်ဆုံး မြင်တွေ့နိုင်ပါစေ။

Verse 17

विसर्जयित्वा ताञ्छिष्यान् सुमन्तुप्रमुखांस्ततः / प्रोवाच तत्परं ज्ञानं योगिभ्यो योगवित्तमः

ထိုနောက် စုမန္တုတို့အပါအဝင် တပည့်များကို ပြန်လွှတ်ပြီးနောက် ယောဂကို အထူးသိမြင်သူ အမြတ်ဆုံးသောသူက ယောဂီတို့အား အမြင့်ဆုံးသော ပရမဇ္ဈာန ဉာဏ်ကို ဟောကြားတော်မူ၏။

Verse 18

तत्क्षणादेव विमलं संभूतं ज्योतिरुत्तमम् / लीनास्तत्रैव ते विप्राः क्षणादन्तरधीयत

ထိုခဏတည်းကပင် အညစ်အကြေးကင်းစင်သော အထူးမြတ်သော အလင်းရောင် ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထိုအလင်းထဲတွင်ပင် ဗြာဟ္မဏ ရှင်ပညာရှိတို့ လုံးဝလိမ္မာစွာ လိမ်းဝင်သွားကာ ခဏချင်း မျက်စိမှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

Verse 19

ततः शिष्यान् समाहूय भगवान् ब्रह्मवित्तमः / प्रोवाच मध्यमेशस्य माहात्म्यं पैलपूर्वकान्

ထို့နောက် ဘဂဝန်၊ ဗြဟ္မကို အထူးသိမြင်သူ အမြတ်ဆုံးသောသူသည် ပိုင်လကို အစပြု၍ တပည့်များကို ခေါ်ယူကာ မဓျမေရှ၏ သန့်ရှင်းမြတ်သော မဟာတန်ခိုးကို ဟောကြားတော်မူ၏။

Verse 20

अस्मिन् स्थाने स्वयं देवो देव्या सह महेश्वरः / रमते भगवान् नित्यं रुद्रैश्च परिवारितः

ဤနေရာ၌ပင် မဟေရှ္ဝရ ဘဂဝန်သည် ဒေဝီနှင့်အတူ ကိုယ်တိုင် နိစ္စတမ်း ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်တော်မူပြီး ရုဒ္ဒရတို့က ဝန်းရံလျက်ရှိ၏။

Verse 21

अत्र पूर्वं हृषीकेशो विश्वात्मा देवकीसुतः / उवास वत्सरं कृष्णः सदा पाशुपतैर्वृतः

ရှေးကာလ၌ ဤနေရာ၌ ဟೃṣīkēśa—ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အတ္တမ၊ ဒေဝကီ၏သား ကృష్ణ—သည် တစ်နှစ်ပြည့် နေထိုင်ခဲ့ပြီး ပာရှုပတ (ပశုပတိ-ရှီဝ၏ ဘက္တများ) တို့က အမြဲ ဝန်းရံလျက်ရှိ၏။

Verse 22

भस्मोद्धूलितसर्वाङ्गो रुद्राध्ययनतत्परः / आराधयन् हरिः शंभुं कृत्वा पाशुपतं व्रतम्

ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံးကို သန့်ရှင်းသော ပြာဖြင့်ဖုံးလွှမ်းကာ ရုဒြ၏ သင်ကြားချက်ကို ရွတ်ဖတ်လေ့လာရန် အလွန်တက်ကြွ၍ ဟရီသည် ပာရှုပတ ဝရတကို ခံယူပြီးနောက် သမ္ဘုကို အာရాధနာပြုခဲ့သည်။

Verse 23

तस्य ते बहवः शिष्या ब्रह्मचर्यपरायणाः / लब्ध्वा तद्वचनाज्ज्ञानं दृष्टवन्तो महेश्वरम्

သူ၏တပည့်များအများအပြားသည် ဘြဟ္မစရိယ စည်းကမ်းကို အလွန်လိုက်နာသူများဖြစ်၍ သူ၏ညွှန်ကြားချက်မှ ဉာဏ်ပညာကို ရရှိကာ ထိုသဘောတရားကို သိမြင်ပြီးနောက် မဟေရှ್ವರ (ရှီဝ) ကို တိုက်ရိုက်ဖူးမြင်ကြသည်။

Verse 24

तस्य देवो महादेवः प्रत्यक्षं नीललोहितः / ददौ कृष्णास्य भगवान वरदो वरमुत्तमम्

သူ့အတွက် မဟာဒေဝ နီလလိုဟိတသည် တိုက်ရိုက်ပေါ်ထွန်းလာပြီး ကောင်းချီးပေးတော်မူသော ဘဂဝန်သည် ကృష్ణအား အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ကောင်းချီးကို ပေးတော်မူ하였다။

Verse 25

येर्ऽचयिष्यन्ति गोविन्दं मद्भक्ता विधिपूर्वकम् / तेषां तदैश्वरं ज्ञानमुत्पत्स्यति जगन्मय

အကျွန်ုပ်၏ဘက္တများသည် သတ်မှတ်ထားသော ရိတုအတိုင်း ဂోవိန္ဒကို ပူဇော်ကြမည်ဆိုလျှင်—အို ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာဖြစ်တော်မူသောအရှင်—သူတို့အတွင်း၌ အီශ්ဝရကို အလယ်ထားသော အာဏာပိုင် ဉာဏ်ပညာသည် ထိုအခါ ပေါ်ထွန်းလာမည်။

Verse 26

नमस्योर्ऽचयितव्यश्च ध्यातव्यो मत्परैर्जनैः / भविष्यसि न संदेहो मत्प्रसादाद् द्विजातिभिः

«အကျွန်ုပ်ကို အလွန်အမင်းအပ်နှံသူတို့သည် သင့်ကို ဦးညွှတ်ကန်တော့ရမည်၊ ပူဇော်ရမည်၊ စိတ်ဖြင့် ဓ്യာန်တော်မူရမည်။ အကျွန်ုပ်၏ကရုဏာကြောင့် မသံသယရှိပါ—သင်သည် ဒွိဇာတိတို့အတွင်း၌ အောင်မြင်ပြည့်စုံမည်»။

Verse 27

ये ऽत्र द्रक्ष्यन्ति देवेशं स्नात्वा रुद्रं पिनाकिनम् / ब्रह्महत्यादिकं पापं तेषामाशु विनश्यति

ဤနေရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက်၊ ဒေဝတို့၏အရှင် ပိနာကာဓနုကိုင် ရုဒြာကို မြင်တွေ့သူတို့အတွက်—ဗြဟ္မဏသတ်ခြင်း (ဗြဟ္မဟတ္ယာ) စသည့် အပြစ်များပင် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 28

प्राणांस्त्यजन्ति ये मर्त्याः पापकर्मरता अपि / ते यान्ति तत् परं स्थानं नात्र कार्या विचारणा

အပြစ်လုပ်ငန်းများတွင် စွဲလမ်းနေသော်လည်း၊ သင်ကြားထားသည့်နည်းအတိုင်း အသက်ထွက်သွားသော မရဏလူသားတို့သည် ထိုအမြင့်မြတ်ဆုံး အဘောဒ်သို့ ရောက်ကြသည်။ ဤအကြောင်း၌ သံသယမလို၊ ထပ်မံစဉ်းစားရန်မလို။

Verse 29

धन्यास्तु खलु ते विप्रा मन्दाकिन्यां कृतोदकाः / अर्चयन्ति महादेवं मध्यमेश्वरमीश्वरम्

မန်ဒါကိနီမြစ်၌ ရေသန့်ပြု၍ အာချာရပြုခဲ့သော ဗြာဟ္မဏ ရှင်ရသီတို့သည် အမှန်တကယ် ကံကောင်းသူများပင်။ သူတို့သည် မဓျမေရှ္ဝရ၌ မဟာဒေဝ—အီရှ္ဝရကိုယ်တိုင်—ကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြုကြသည်။

Verse 30

स्नानं दानं तपः श्राद्धं पिण्डनिर्वपणं त्विह / एकैकशः कृतं विप्राः पुनात्यासप्तमं कुलम्

ဤနေရာ၌ သန့်စင်ရေချိုးခြင်း၊ ဒါနပေးကမ်းခြင်း၊ တပသ (အကျင့်တရား) ကျင့်ခြင်း၊ ဘိုးဘွားအတွက် ရှရာဒ္ဓ ပြုခြင်း၊ ပိဏ္ဍ ပူဇော်ခြင်းတို့ကို—တစ်ခုချင်းစီ သီးသန့်ပြုလုပ်သော်လည်း၊ ဗြာဟ္မဏတို့ရေ၊ မိမိမျိုးရိုးကို ခုနစ်ဆက်တိုင်အောင် သန့်စင်ပေးနိုင်သည်။

Verse 31

संनिहत्यामुपस्पृश्य राहुग्रस्ते दिवाकरे / यत् फलं लभते मर्त्यस्तस्माद् दशगुणं त्विह

ရာဟုက နေကို ဖမ်းဆီးသည့်အခါ (နေကြတ်ချိန်) သံနိဟတိ အချိန်ဆုံရာ၌ ရေကိုထိ၍ သန့်စင်ပူဇော်သော လူသားရရှိသည့် အကျိုးဖလသည် ရှိ၏။ ဤနေရာ၌ ထိုကုသိုလ်သည် ဆယ်ဆ တိုးပွားလာသည်။

Verse 32

एवमुक्त्वा महायोगी मध्यमेशान्ति के प्रभुः / उवास सुचिरं कालं पूजयन् वै महेश्वरम्

ဤသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက် မဟာယောဂီ—အလယ်အလတ် ငြိမ်းချမ်းမှုအခြေအနေ၌ တည်နေသော အရှင်—သည် ထိုနေရာ၌ အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ကာ မဟေရှ္ဝရ (ရှီဝ) ကို အစဉ်မပြတ် ပူဇော်ခဲ့သည်။