Kurma Purana — Purva Bhaga, Shloka 2
Mādhayameśvara-māhātmya — Vyāsa at Mandākinī and the Pāśupata Vision
तत्र मन्दाकिनीं पुण्यामृषिसङ्गनिषेविताम् / नदीं विमलपानीयां दृष्ट्वा हृष्टो ऽभवन्मुनिः
tatra mandākinīṃ puṇyāmṛṣisaṅganiṣevitām / nadīṃ vimalapānīyāṃ dṛṣṭvā hṛṣṭo 'bhavanmuniḥ
ထိုနေရာ၌ မုနိသည် ရှင်သန်သန့်ရှင်းသော မန္ဒာကိနီမြစ်ကို မြင်တွေ့၏။ ထိုမြစ်ကို ရှင်ရသီတို့၏ အစုအဝေးက မကြာခဏ လာရောက်ကာ လေးစားစွာ ဆည်းကပ်ကြသည်။ သောက်သုံးရန် သန့်စင်ပြောင်မြောက်သော ရေကို မြင်လျှင် မုနိသည် ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြစ်၏။
Narrator (Purāṇic narration, traditionally via Sūta/compilers in the Kurma Purana frame)
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: shanta
FAQs
Indirectly: by emphasizing purity and the company of sages, it points to the classical Purāṇic method where outer tīrtha-purification and satsanga prepare the mind for inner realization of the Self (ātma-jñāna).
The verse foregrounds preparatory disciplines: tīrtha-sevana (resorting to sacred places) and ṛṣi-saṅga (satsanga). In Kurma Purana’s broader Shaiva-Vaishnava synthesis, these support mental clarity (śuddhi) that undergirds dhyāna and yoga practice.
Not explicitly in this line; however, the shared tīrtha culture—revered by sages across sectarian lines—fits the Kurma Purana’s integrative stance, where sacred geography and purity practices are common ground for Shaiva and Vaishnava devotion.