Adhyaya 20

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे एकोनविशो ऽध्यायः सूत उवाच त्रिधन्वा राजपुत्रस्तु धर्मेणापालयन्महीम् / तस्य पुत्रो ऽभवद् विद्वांस्त्रय्यारुण इति स्मृतः

ဤသို့ «သီရိကူර්မပုရာဏ» ၏ «ဆတ်စာဟသ္ရီ သံဟိတာ»၊ «ပူရ္ဝဗိဘာဂ» တွင် (အခန်း ၁၉ အဆုံး)။ စူတာ မိန့်ကြားသည်– မင်းသား တြိဓန္ဝါ သည် ဓမ္မအတိုင်း မြေကြီးကို အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။ ထိုသူ၏ သားသည် ပညာရှိဖြစ်၍ “တြယျယာရုဏ” ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 2

तस्य सत्यव्रतो नाम कुमारो ऽभून्महाबलः / भार्या सत्यधना नाम हरिश्चन्द्रमजीजनत्

ထိုသူ၌ “သတ္တျဝရတ” ဟု အမည်ရသော အင်အားကြီး သားတော်တစ်ပါး ရှိ하였다။ သတ္တျဝရတ၏ မိဖုရား “သတ္တျဓနာ” သည် ဟရိශ්ချန္ဒြ ကို မွေးဖွား하였다။

Verse 3

हरिश्चन्द्रस्य पुत्रो ऽभूद् रोहितो नाम वीर्यवान् / हरितो रोहितस्याथ धुन्धुस्तस्य सुतो ऽभवत्

ဟရိශ්ချန္ဒြ ၏ သားတော်မှာ “ရိုဟိတ” ဟု အမည်ရ၍ သတ္တိဗလကြီးသော သူရဲကောင်းဖြစ်သည်။ ရိုဟိတ၏ သားမှာ ဟရိတ ဖြစ်ပြီး၊ ဟရိတ၏ သားမှာ ဓုန္ဓု ဖြစ်하였다။

Verse 4

विजयश्च सुदेवश्च धुन्धुपुत्रौ बभूवतुः / विजयस्याभवत् पुत्रः कारुको नाम वीर्यवान्

ဓုန္ဓု၌ သားနှစ်ယောက်ရှိ၍ ဗိဇယနှင့် သုဒေဝ ဟူ၍ ဖြစ်ကြ၏။ ဗိဇယမှ သားတစ်ယောက် ကာရုက ဟူသော အင်အားသတ္တိကြီးသူ မွေးဖွားလာ၏။

Verse 5

कारुकस्य वृकः पुत्रस्तस्माद् बाहुरजायत / सगरस्तस्य पुत्रौऽभूद् राजा परमधार्मिकः

ကာရုက၌ သားတစ်ယောက် ဗြက ဟူ၍ ရှိ၏။ ဗြကမှ ဘာဟု မွေးဖွားလာ၏။ ဘာဟု၏ သားမှာ သဂရ ဖြစ်၍ အလွန်အမင်း သာသနာဓမ္မကို ထိန်းသိမ်းသော မင်းတော်ဖြစ်၏။

Verse 6

द्वे भार्ये सगरस्यापि प्रभा भानुमती तथा / ताभ्यामाराधितः प्रादादौर्वाग्निर्वरमुत्तमम्

မင်းသဂရ၌ မိဖုရားနှစ်ပါးရှိ၍ ပရဘာနှင့် ဘာနုမတီ ဟူ၍ ဖြစ်ကြ၏။ နှစ်ပါးလုံး၏ ပူဇော်အာရాధနာကြောင့် အောရဝ ရသီ—အောရဝါဂ္နိ ဟူသော မီးဓာတ်အဖြစ်—နှစ်သက်၍ အထူးမြတ်သော ဆုတောင်းကောင်းချီးကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 7

एकं भानुमती पुत्रमगृह्णादसमञ्जसम् / प्रभा षष्टिसहस्त्रं तु पुत्राणां जगृहे शुभा

ဘာနုမတီသည် သားတစ်ယောက်တည်း အသမဉ္ဇသ ဟူသောသူကို မွေး၏။ ပရဘာ မင်္ဂလာရှိသော မိဖုရားမူကား သားခြောက်သောင်းကို မွေးဖွားခဲ့၏။

Verse 8

असमञ्सस्य तनयो ह्यंशुमान् नाम पार्थिवः / तस्य पुत्रो दिलीपस्तु दिलीपात् तु भगीरथः

အသမဉ္ဇသ၏ သားမှာ အံရှုမာန် ဟူသော မင်းတော်ဖြစ်၏။ ထိုသူ၏ သားမှာ ဒိလီပ ဖြစ်၍ ဒိလီပမှ ဘဂီရထ မွေးဖွားလာ၏။

Verse 9

येन भागीरथी गङ्गा तपः कृत्वावतारिता / प्रसादाद् देवदेवस्य महादेवस्य धीमतः

တပဿာကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ဘာဂီရထီ ဂင်္ဂါမြစ်ကို လောကသို့ ဆင်းသက်စေခဲ့သည်မှာ—ဒေဝတို့၏ ဒေဝ၊ ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝသော မဟာဒေဝ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 10

भगीरथस्य तपसा देवः प्रीतमना हरः / बभार शिरसा गङ्गां सोमान्ते सोमभूषणः

ဘာဂီရထ၏ တပဿာကြောင့် စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်တော်မူသော ဟရ (ရှီဝ) သည် ဂင်္ဂါမြစ်ကို မိမိ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ထမ်းဆောင်တော်မူ၏—လမင်းကို အလှဆင်ထားသော မုခေါင်းတော်ရှင် ဖြစ်တော်မူသည်။

Verse 11

भगीरथसुतश्चापि श्रुतो नाम बभूव ह / नाभागस्तस्य दायादः सिन्धुद्वीपस्ततो ऽभवत्

ကြားသိရသည်မှာ ဘာဂီရထ၏ သားကို “ရှုတ” ဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။ သူ၏ အမွေဆက်ခံသူမှာ နာဘာဂ ဖြစ်ပြီး ထို့နောက် ထိုမျိုးရိုးတွင် စင်ဓုဒွီပ ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 12

अयुतायुः सुतस्तस्य ऋतुपर्णस्तु तत्सुतः / ऋतुपर्णस्य पुत्रो ऽभूत् सुदासो नाम धार्मिकाः / सौदासस्तस्य तनयः ख्यातः कल्माषपादकः

သူ၏ သားမှာ အယုတာယု ဖြစ်သည်။ အယုတာယု၏ သားမှာ ရတုပရဏ ဖြစ်၏။ ရတုပရဏတွင် ဓမ္မတရားကို လိုက်နာသော သားတစ်ဦး “စုဒါသ” ဟု အမည်ရ၏။ စုဒါသ၏ သားသည် စော်ဒါသ ဟု ကျော်ကြားပြီး “ကလ္မာရှပာဒ” ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။

Verse 13

वसिष्ठस्तु महातेजाः क्षेत्रे कल्माषपादके / अश्मकं जनयामसा तमिक्ष्वाकुकुलध्वजम्

ထို့နောက် တေဇောဓာတ်ကြီးမားသော ရှင်ဝသိဋ္ဌသည် ကလ္မာရှပာဒ၏ က္ෂೇತ್ರ (ဇနီး) တွင် အရှ္မက ကို မွေးဖွားစေခဲ့၏—အရှ္မကသည် အိက္ခဝါကု မျိုးရိုး၏ အလံတော်ကဲ့သို့ ထင်ရှားလာ하였다။

Verse 14

अश्मकस्योत्कलायां तु नकुलो नाम पार्थिवः / स हि रामभयाद् राजा वनं प्राप सुदुः खितः

အश्मက၏ အုတ်ကလာပြည်၌ နကူလာ အမည်ရှိသော မင်းတစ်ပါး ရှိ၏။ ရာမကို ကြောက်ရွံ့၍ စိတ်ဒုက္ခကြီးစွာဖြင့် ထိုမင်းသည် တောသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။

Verse 15

विभ्रत् स नारीकवचं तस्माच्छतरथो ऽभवत् / तस्माद् बिलिबिलिः श्रीमान्वृद्धशर्माचतत्सुतः

သူသည် နာရီကဝစ (မိန်းမတို့၏ ကာကွယ်ရေးအဝတ်ကာ) ကို ဝတ်ဆင်ထား၍ ထိုသူမှ သတရထ အမည်ရှိသူ မွေးဖွားလာ၏။ သတရထမှ ဂုဏ်သရေရှိသော ဘီလီဘီလိ ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ ဝృద్ధရှర్మာလည်း သူ၏ သားတစ်ပါး ဖြစ်၏။

Verse 16

तस्माद् विश्वसहस्तस्मात् खट्वाङ्ग इति विश्रुतः / दीर्घबाहुः सुतस्तस्य रघुस्तस्मादजायत

ထို ဝိශ්ဝသဟ မှ ကဋ္ဝာင်ဂ ဟု ကျော်ကြားသူ မွေးဖွားလာ၏။ သူ၏ သားမှာ ဒီဃ္ဂဗာဟု ဖြစ်ပြီး၊ ဒီဃ္ဂဗာဟု မှ ရဃု မွေးဖွားလာ၏။

Verse 17

रघोरजः समुत्पन्नो राजा दशरथस्ततः / रामो दाशरथिर्वोरो धर्मज्ञो लोकविश्रुतः

ရဃု၏ မင်းဆက်မှ မင်း ဒဿရထ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထိုမင်းမှ ဒဿရထ၏ သူရဲကောင်းသား ရာမ မွေးဖွားလာပြီး၊ ဓမ္မကို သိမြင်သူ၊ လောကအနှံ့ ကျော်ကြားသူ ဖြစ်၏။

Verse 18

भरतो लक्ष्मणश्चैव शत्रुघ्नश्च महाबलः / सर्वे शक्रसमा युद्धे विष्णुशक्तिसमन्विताः / जज्ञे रावणनाशार्थं विष्णुरंशेन विश्वकृत्

ဘရတ၊ လက္ရှ္မဏ နှင့် အင်အားကြီးသော သတ္ရုဃ္န—အားလုံး စစ်ပွဲ၌ သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) နှင့် တူညီကာ ဝိෂ္ဏု၏ သက္တိဖြင့် ပြည့်စုံသူများ—မွေးဖွားလာ၏။ ရာဝဏကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် လောကကို ဖန်ဆင်းသူသည် ဝိෂ္ဏု၏ အংশတစ်စိတ်ဖြင့် ကိုယ်တိုင် မွေးဖွားလာ၏။

Verse 19

रामस्य सुभगा भार्या जनकस्यात्मजा शुभा / सीता त्रिलोकविख्याता शीलौदार्यगुणान्विता

သီတာသည် ရာမ၏ ကံကောင်းသော ဇနီး၊ ဇနကမင်း၏ မင်္ဂလာရှိသော သမီးတော်ဖြစ်၍ သုံးလောကလုံးတွင် ကျော်ကြားကာ သီလမြတ်နိုးမှုနှင့် စိတ်ကြီးမြတ်မှုတို့၏ ဂုဏ်ရည်များဖြင့် ပြည့်စုံသည်။

Verse 20

तपसा तोषिता देवी जनकेन गिरीन्द्रजा / प्रायच्छज्जानकीं सीतां राममेवाश्रिता पतिम्

ဇနကမင်း၏ တပသ (အာသီတ) ကြောင့် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်သွားသော တောင်မင်း၏ သမီးတော် ဒေဝီသည် ရာမကိုသာ ခင်ပွန်းနှင့် အားကိုးရာအဖြစ် လက်ခံထားသော ဇာနကီ သီတာကို ပေးအပ်တော်မူ၏။

Verse 21

प्रीतश्च भगवानीशस्त्रिशूली नीललोहितः / प्रददौ शत्रुनाशार्थं जनकायाद्भुतं धनुः

ပျော်ရွှင်တော်မူသော ဘဂဝန် ဣဿ (အီရှ) သည် သုံးခွံတံ (တရိရှူလ) ကိုင်ဆောင်၍ အပြာနှင့် အနီရောင်သဏ္ဌာန်ရှိသော ရုဒ္ရဖြစ်ကာ ရန်သူဖျက်ဆီးရန်အတွက် အံ့ဖွယ် လေးတံကို ဇနကမင်းထံ ပေးအပ်တော်မူ၏။

Verse 22

स राजा जनको विद्वान् दातुकामः सुतामिमाम् / अघोषयदमित्रघ्नो लोके ऽस्मिन् द्विजपुङ्गवाः

အို ဗြဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တို့၊ ဉာဏ်ပညာပြည့်စုံသော ဇနကမင်းသည် ဤသမီးတော်ကို မင်္ဂလာပေးလိုသဖြင့် လောကဤအနှံ့ ကြေညာစေ၏။ ရန်သူသတ်နိုင်သော မင်းကြီးသည် နေရာတိုင်းတွင် သတင်းကို ဖြန့်ကြက်စေ၏။

Verse 23

इदं धनुः समादातुं यः शक्नोति जगत्त्रये / देवो वा दानवो वापि स सीतां लब्धुमर्हति

သုံးလောကလုံးတွင် ဤလေးတံကို ကိုင်မြှောက်ယူနိုင်သူ မည်သူမဆို—ဒေဝတားဖြစ်စေ ဒါနဝ (အဆုရ) ဖြစ်စေ—သီတာကို ရယူထိုက်သူ ဖြစ်၏။

Verse 24

विज्ञाय रामो बलवान् जनकस्य गृहं प्रभुः / भञ्जयामास चादाय गत्वासौ लीलयैव हि

အကြောင်းကို သိမြင်ပြီးနောက် အင်အားကြီးသော အရှင် ရာမသည် ဇနကမင်း၏ အိမ်တော်သို့ သွားရောက်၍ လေးကို ကိုင်ယူကာ ချိုးဖျက်လိုက်သည်—အမှန်တကယ် အလွယ်တကူ ကစားသကဲ့သို့ပင်။

Verse 25

उद्ववाह च तां कन्यां पार्वतीमिव शङ्करः / रामः परमधर्मात्मा सेनामिव च षण्मुखः

ထို့နောက် အမြင့်ဆုံးသော ဓမ္မသဘောရှိသည့် ရာမသည် ထိုမိန်းကလေးကို ရှင်ကရာက ပါဝတီကို လက်ထပ်သကဲ့သို့ လက်ထပ်ယူ၏; ထို့ပြင် စဏ္မုခ (စကန္ဒ) က မိမိစစ်တပ်ကို ဆောင်သကဲ့သို့ သူမကို ဆောင်ယူသွား၏။

Verse 26

ततो बहुतिथे काले राजा दशरथः स्वयम् / रामं ज्येष्ठं सुतं वीरं राजानं कर्तुमारभत्

ထို့နောက် အချိန်အတော်ကြာ လွန်သွားပြီးနောက် ဒဿရထမင်းကြီးသည် ကိုယ်တိုင်ပင် မိမိ၏ အကြီးဆုံး သားရဲရင့် ရာမကို မင်းအဖြစ် တင်မြှောက်ရန် အစပြုလုပ်ဆောင်လေ၏။

Verse 27

तस्याथ पत्नी सुभगा कैकेयी चारुभाषिणी / निवारयामास पतिं प्राह संभ्रान्तमानसा

ထိုအခါ သူ၏ မိဖုရားဖြစ်သော ကံကောင်းသည့် ကေကေယီ၊ စကားချိုမြိန်သူမသည် ခင်ပွန်းကို တားဆီးကာ စိတ်လှုပ်ရှားဝေဝါးလျက် ပြောဆိုလေ၏။

Verse 28

मत्सुतं भरतं वीरं राजानं कर्तुमर्हसि / पूर्वमेव वरो यस्माद् दत्तो मे भवता यतः

ကျွန်မ၏ သားရဲရင့် ဘရတကို မင်းအဖြစ် တင်မြှောက်သင့်ပါသည်; အကြောင်းမှာ ယခင်ကပင် အရှင်က ကျွန်မအား ဤဆုတောင်းကို ပေးအပ်ခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သောကြောင့်ပါ။

Verse 29

स तस्या वचनं श्रुत्वा राजा दुः खितमानसः / बाढमित्यब्रवीद् वाक्यं तथा रामो ऽपि धर्मवित्

သူမ၏စကားကို ကြားသော် မင်းသည် စိတ်နှလုံး ဝမ်းနည်းပူဆွေး၍ «အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်စေ» ဟု ပြန်ဆို၏။ ထိုနည်းတူ ဓမ္မကို သိမြင်သော ရာမလည်း သဘောတူအပ်၏။

Verse 30

प्रणम्याथ पितुः पादौ लक्ष्मणेन सहाच्युतः / ययौ वनं सपत्नीकः कृत्वा समयमात्मवान्

ထို့နောက် အချွတ်မကျသော အချျုတသည် လက္ခမဏနှင့်အတူ ဖခင်၏ခြေတော်ကို ဦးချ၍ မိဖုရားနှင့်တကွ တောသို့ ထွက်ခွာသွား၏။ စိတ်ထိန်းချုပ်သူသည် ကတိသစ္စာကို ထိန်းသိမ်းခဲ့၏။

Verse 31

संवत्सराणां चत्वारि दश चैव महाबलः / उवास तत्र मतिमान् लक्ष्मणेन सह प्रभुः

အင်အားကြီး၍ ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝသော အရှင်သည် လက္ခမဏနှင့်အတူ ထိုနေရာ၌ ဆယ့်လေးနှစ်တိုင်တိုင် နေထိုင်ခဲ့၏။

Verse 32

कदाचिद् वसतो ऽरण्ये रावणो नाम राक्षसः / परिव्राजकवेषेण सीतां हृत्वा ययौ पुरीम्

တစ်ခါတစ်ရံ တောတွင် နေထိုင်စဉ် ရာဝဏဟု အမည်ရသော ရက္ခသသည် လှည့်လည်သမဏဝတ်ဖြင့် ဖုံးကွယ်ကာ စီတာကို ခိုးယူ၍ မိမိမြို့တော်သို့ ပြန်သွား၏။

Verse 33

अदृष्ट्वा लक्ष्मणो रामः सीतामाकुलितेन्द्रियौ / दुः खशोकाभिसंतप्तौ बभूवतुररिन्दमौ

စီတာကို မမြင်ရသဖြင့် ရာမနှင့် လက္ခမဏတို့—ရန်သူကို နှိမ်နင်းနိုင်သူများ—အာရုံများ ရှုပ်ထွေးကာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်းနှင့် သောကကြောင့် ပူလောင်သွားကြ၏။

Verse 34

ततः कदाचित् कपिना सुग्रीवेण द्विजोत्तमाः / वानराणामभूत् सख्यं रामस्याक्लिष्टकर्मणः

ထို့နောက် တစ်ခါတရံတွင်၊ ဒွိဇိုတ္တမတို့၊ အလုပ်ကံမပင်ပန်းသော ရာမသည် မျောက်အုပ်၏အရှင် စုဂရీవနှင့် မိတ်သဟာယပြုကာ ဝါနရတပ်များ၏ မဟာမိတ်ကို ရရှိ하였다။

Verse 35

सुग्रीवस्यानुगो वीरो हनुमान् न्म वानरः / वायुपुत्रौ महातेजा रामस्यासीत् प्रियः सदा

စုဂရీవ၏နောက်လိုက်သူမှာ ဝီရဝါနရ ဟနုမာန်ဟူသောအမည်ရှိသူဖြစ်သည်။ လေသခင် ဝါယု၏သားဖြစ်၍ တေဇာကြီးမားကာ ရာမ၏ချစ်ခင်ရာဖြစ်နေခဲ့သည်။

Verse 36

स कृत्वा परमं धैर्यं रामाय कृतनिश्चयः / आनयिष्यामि तां सीतामित्युक्त्वा विचचार ह

သူသည် အမြင့်ဆုံးသော သတ္တိကို စုစည်းကာ ရာမအတွက် ဆုံးဖြတ်ချက်ခိုင်မာ၍ “စီတာကို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်မည်” ဟုဆိုပြီး ထွက်ခွာ၍ လှုပ်ရှားလုပ်ဆောင်하였다။

Verse 37

महीं सागरपर्यन्तां सीतादर्शनतत्परः / जगाम रावणपुरीं लङ्कां सागरसंस्थिताम्

စီတာကို တွေ့မြင်လိုစိတ်ပြင်းပြ၍ မြေပြင်ကို သမုဒ္ဒရာအစွန်းတိုင်အောင် ဖြတ်သန်းကာ ပင်လယ်အလယ်၌ တည်ရှိသော ရာဝဏ၏မြို့ လင်္ကာသို့ သွားရောက်하였다။

Verse 38

तत्राथ निर्जने देशे वृक्ष्मूले शुचिस्मिताम् / अपश्यदमलां सीतां राक्षसीभिः समावृताम्

ထိုနေရာ၌ လူသူကင်းသောဒေသတွင် သစ်ပင်အမြစ်အောက်၌ အပြစ်ကင်းသန့်ရှင်း၍ အပြုံးနူးညံ့သော စီတာကို ရာක්ෂသီမိန်းမများက ပတ်လည်ဝိုင်းထားသည်ကို တွေ့မြင်하였다။

Verse 39

अश्रुपूर्णेक्षणां हृद्यां संस्मरन्तीमनिन्दिताम् / राममिन्दीवरश्यामं लक्ष्मणं चात्मसंस्थितम्

မျက်ရည်ပြည့်နေသော မျက်လုံးများဖြင့်၊ အပြစ်ကင်း၍ နှလုံးနူးညံ့သော သူမသည် အပြာကြာပန်းကဲ့သို့ အရောင်ညိုပြာသော ရာမကိုလည်း၊ ကိုယ်တွင်းစိတ်တည်ငြိမ်ခိုင်မာသော လက္ခမဏကိုလည်း မကြာခဏ သတိရနေ하였다။

Verse 40

निवेदयित्वा चात्मानं सीतायै रहसि स्वयम् / असंशयाय प्रददावस्यै रामाङ्गुलीयकम्

ထို့နောက် သူသည် စီတာအား လျှို့ဝှက်စွာ ကိုယ်ပိုင်အမှန်တရားကို ဖော်ပြပြီး၊ သံသယကင်းစေရန် ရာမ၏ လက်စွပ်ကို သူမထံ ပေးအပ်하였다။

Verse 41

दृष्ट्वाङ्गुलीयकं सीता पत्युः परमशोभनम् / मेने समागतं रामं प्रीतिविस्फारितेक्षणा

ခင်ပွန်း၏ အလွန်လှပသော တံဆိပ်လက်စွပ်ကို မြင်သောအခါ စီတာသည် ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် မျက်လုံးများ ကျယ်ပြန့်ကာ ရာမသည် အမှန်တကယ် ရောက်လာပြီဟု ယုံကြည်하였다။

Verse 42

समाश्वास्य तदा सीतां दृष्ट्वा रामस्य चान्तिकम् / नयिष्ये त्वां महाबाहुरुक्त्वा रामं ययौ पुनः

ထို့နောက် သူသည် စီတာကို သက်သာစေကာ ရာမကို နီးကပ်စွာ မြင်လျက်၊ လက်မောင်းကြီးသောသူက “သင့်ကို အန္တရာယ်ကင်းစွာ သူ့ထံ ခေါ်ဆောင်မည်” ဟု ဆိုပြီး ရာမထံသို့ ပြန်သွား하였다။

Verse 43

निवेदयित्वा रामाय सीतादर्शनमात्मवान् / तस्थौ रामेण पुरतो लक्ष्मणेन च पूजितः

စီတာကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြောင်းကို ရာမထံ တင်ပြပြီးနောက်၊ ကိုယ်စိတ်ထိန်းချုပ်နိုင်သောသူသည် ရာမရှေ့၌ ရပ်တည်ကာ လက္ခမဏ၏လည်း ဂုဏ်ပြုပူဇော်ခြင်းကို ခံရ하였다။

Verse 44

ततः स रामो बलवान् सार्धं हनुमता स्वयम् / लक्ष्मणेन च युद्धाय बुद्धिं चक्रे हि रक्षसाम्

ထို့နောက် အင်အားကြီးသော ရာမသည် ဟနုမာန်နှင့်တကွ၊ လက္ခမဏနှင့်ပါ ရက္ခသတို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် စစ်ပွဲ၏အကြံကို ခိုင်မာစွာ ချမှတ်하였다။

Verse 45

कृत्वाथ वानरशतैर्लङ्कामार्गं महोदधेः / सेतुं परमधर्मात्मा रावणं हतवान् प्रभुः

ထို့နောက် ဓမ္မကို အထူးသစ္စာရှိသော အရှင်သည် ဝါနရအစုအဝေး ရာချီတို့ဖြင့် မဟာသမုဒ္ဒရာကို ဖြတ်ကာ လင်္ကာသို့ သွားရာလမ်းကို ပြုစေပြီး၊ စေတုတံတားကို တည်ဆောက်ကာ ရာဝဏကို သတ်ဖြတ်하였다။

Verse 46

सपत्नीकं च ससुतं सभ्रातृकमरिदमः / आनयामास तां सीतां वायुपुत्रसहायवान्

လေဘုရား၏သား ဟနုမာန်ကို အကူအညီအဖြစ် ရရှိထားသော ရန်သူနှိမ်နင်းသူသည် စီတာကို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာပြီး၊ သူမ၏ အတူနေမယား၊ သားနှင့် အစ်ကိုတို့ကိုပါ တကွတည်း ခေါ်ဆောင်လာ하였다။

Verse 47

सेतुमध्ये महादेवमीशानं कृत्तिवाससम् / स्थापयामास लिङ्गस्थं पूजयामास राघवः

စေတု၏ အလယ်၌ ရာဃဝ (ရာမ) သည် လိင်္ဂအဖြစ် တည်ရှိနေသော မဟာဒေဝ—ဣရှာန၊ အရေခွံဝတ်ဆင်သော အရှင်—ကို တည်ထောင်၍ ပူဇော်ကန်တော့하였다။

Verse 48

तस्य देवो महादेवः पार्वत्या सह शङ्करः / प्रत्यक्षमेव भगवान् दत्तवान् वरमुत्तमम्

ထိုသူအတွက် မဟာဒေဝ—ရှင်ကရ—သည် ပါရဝတီနှင့်အတူ တိုက်ရိုက်ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ ဘဂဝန်အရှင်က အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဝရကို ပေးတော်မူ하였다။

Verse 49

यत् त्वया स्थापितं लिङ्गं द्रक्ष्यन्तीह द्विजातयः / महापातकसंयुक्तास्तेषां पापं विनश्यतु

သင်တည်ထောင်ထားသော လိင်္ဂကို ဤနေရာ၌ မြင်ရသော ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့သည် မဟာအပြစ်ကြီးများနှင့်ပင် ပေါင်းစည်းနေသော်လည်း သူတို့၏ အပြစ်သည် ပျက်ကွယ်ပါစေ။

Verse 50

अन्यानि चैव पापानि स्नातस्यात्र महोदधौ / दर्शनादेव लिङ्गसल्य नाशं यान्ति न संशयः

ဤမဟာသမုဒ္ဒရာ၌ ရေချိုးသူအတွက် အခြားအပြစ်များလည်း ပျက်ကွယ်သည်။ ထို့ပြင် ဤသန့်ရှင်းရာကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် လိင်္ဂနှင့်ဆက်နွယ်သော ဆူးကဲ့သို့သော ဝေဒနာသည် ဖယ်ရှားသွားမည်—သံသယမရှိ။

Verse 51

यावत् स्थास्यन्ति गिरयो यावदेषा च मेदिनी / यावत् सेतुश्च तावच्च स्थास्याम्यत्र तिरोहितः

တောင်တန်းများ တည်တံ့နေသမျှ၊ ဤမြေပြင် တည်ရှိနေသမျှ၊ သန့်ရှင်းသော စေတု တည်နေသမျှ—ထိုကာလတိုင်အောင် ငါသည် ဤနေရာ၌ သာမန်မျက်စိမှ ဖုံးကွယ်လျက် နေထိုင်မည်။

Verse 52

स्नानं दानं जपः श्राद्धं भविष्यत्यक्ष्यं कृतम् / स्मरणादेव लिङ्गस्य दिनपापं प्रणश्यति

ရေချိုးခြင်း၊ လှူဒါန်းခြင်း၊ မန္တရားရွတ်ဆိုခြင်း၊ နှင့် ပ祖先အတွက် ရှရာဒ္ဓ ကုသိုလ်ကံတို့၏ အကျိုးသည် မပျက်မယွင်း ဖြစ်လာမည်။ လိင်္ဂကို သတိရရုံဖြင့်ပင် တစ်နေ့တာ စုဆောင်းလာသော အပြစ်များ ပျက်ကွယ်သည်။

Verse 53

इत्युक्त्वा भगवाञ्छंभुः परिष्वज्य तु राघवम् / सनन्दी सगणो रुद्रस्तत्रैवान्तरधीयत

ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် ကောင်းမြတ်သော သမ္ဘု (Śambhu) သည် ရာဃဝ (Rāghava) ကို ချစ်ခင်စွာ ဖက်လှမ်းတော်မူ၏။ ထို့နောက် ရုဒ္ရ (Rudra) သည် နန္ဒီ (Nandī) နှင့် အဖော်ဂဏများနှင့်တကွ ထိုနေရာမှပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 54

रामो ऽपि पालयामास राज्यं धर्मपरायणः / अभिषिक्तो महातेजा भरतेन महाबलः

ရာမလည်း ဓမ္မကို အပြည့်အဝ အားထား၍ နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်တော်မူ၏။ ထိုမဟာတေဇာ ရောင်ဝါထွန်းလင်းသော မဟာသူရဲကောင်းကို မဟာဗလရှိသော ဘရတက အဘိသိက္ကာဖြင့် ဘုရင်အဖြစ် တင်မြှောက်တော်မူ၏။

Verse 55

विशेषाढ् ब्राह्मणान् सर्वान् पूजयामसचेश्वरम् / यज्ञेन यज्ञहन्तारमश्वमेधेन शङ्करम्

ထို့ကြောင့် အထူးလေးစားမှုဖြင့် ဗြာဟ္မဏအားလုံးကို ပူဇော်ကာ၊ သူတို့နှင့်အတူ အရှင်ဣශ්ဝရကိုလည်း ပူဇော်တော်မူ၏။ ယဇ္ဉဖြင့် ယဇ္ဉကို ထိန်းသိမ်းသူလည်း ဖြစ်၍ အဆုံးသတ်နိုင်သူလည်း ဖြစ်သော သင်္ကရကို ဝတ်ပြုခဲ့ပြီး၊ အထူးသဖြင့် အශ්ဝမေဓယဇ္ဉဖြင့် ပိုမိုကာကွယ်ပူဇော်ခဲ့သည်။

Verse 56

रामस्य तनयो जज्ञे कुश इत्यभिविश्रुतः / लवश्च सुमहाभागः सर्वतत्त्वार्थवित् सुधीः

ရာမ၏ သားတော်တစ်ပါးသည် ကုရှဟု နာမည်ကျော်ကြား၍ မွေးဖွားလာ၏။ ထို့ပြင် လဝလည်း အလွန်ကံကောင်းသူ၊ ပညာရှိ၍ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သူ၊ တတ္တဝတို့၏ အဓိပ္ပါယ်အမှန်ကို သိကျွမ်းသောသူ ဖြစ်၏။

Verse 57

अतिथिस्तु कुशाज्जज्ञे निषधस्तत्सुतो ऽभवत् / नलस्तु निषधस्याभून्नभस्तमादजायत

ကုရှမှ အတိသီ မွေးဖွားလာ၍၊ သူ၏သားမှာ နိသဓ ဖြစ်၏။ နိသဓမှ နလ မွေးဖွားလာပြီး၊ နလမှ နဘသ မွေးဖွားလာ၏။

Verse 58

नभसः पुण्डरीकाख्यः क्षेमधन्वा च तत्सुतः / तस्य पुत्रो ऽभवद् वीरो देवानीकः प्रतापवान्

နဘသမှ ပုဏ္ဍရီကဟု အမည်ရှိသူ မွေးဖွားလာ၏။ သူ၏သားမှာ က္ရှေမဓန္ဝာ ဖြစ်၏။ ထို့နောက် က္ရှေမဓန္ဝာမှ သူရဲကောင်းတစ်ပါး—ဒေဝါနီက—တန်ခိုးပြောင်မြောက်သူ မွေးဖွားလာ၏။

Verse 59

अहीनगुस्तस्य सुतो सहस्वांस्तत्सुतो ऽभवत् / तस्माच्चन्द्रावलोकस्तु तारापीडस्तु तत्सुतः

အဟီနဂု မှ သားတော် စဟသွာန် ဟူ၍ မွေးဖွား၏။ ထို့နောက် စဟသွာန်၏ သားတော်လည်း ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ထိုသူမှ စန္ဒြာဝလိုက ပေါ်ထွန်း၍ စန္ဒြာဝလိုက၏ သားတော်မှာ တာရာပီဍ ဖြစ်၏။

Verse 60

तारापीडाच्चन्द्रगिरिर्भानुवित्तस्ततो ऽभवत् / श्रुतायुरभवत् तस्मादेते इक्ष्वाकुवंशजाः / सर्वे प्राधान्यतः प्रोक्ताः समासेन द्विजोत्तमाः

တာရာပီဍ မှ စန္ဒြဂိရိ မွေးဖွား၍၊ ထိုသူမှ ဘာနုဝိတ္တ ပေါ်ထွန်း၏။ ဘာနုဝိတ္တ မှ သြုတာယု မွေးဖွား၏။ ထို့ကြောင့် ဤသူတို့သည် အိက္ခွာကူ မျိုးရိုး၏ ဆက်ခံသူများ ဖြစ်ကြ၏။ အို ဒွိဇိုတ္တမ၊ အဓိကပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို အကျဉ်းချုပ်၍ ဆိုပြခဲ့၏။

Verse 61

य इमं शृणुयान्नित्यमिक्ष्वाकोर्वंशमुत्तमम् / सर्वपापविनिर्मुक्तो स्वर्गलोके महीयते

ဤ အိက္ခွာကူ မျိုးရိုးအထူးမြတ်ကို နေ့စဉ် နားထောင်သူသည် အပြစ်အားလုံးမှ ကင်းလွတ်၍ ကောင်းကင်လောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရ၏။