Adhyaya 10

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे नवमो ऽध्यायः श्रीकूर्म उवाच गते महेश्वरे देवे स्वाधिवासं पितामहः / तदेव सुमहत् पद्मं भेजे नाभिसमुत्थितम्

ဤသို့ဖြင့် သီရိကူර්မပုရာဏ၊ ဆတ်စာဟသ္ရီ သံဟိတာ၊ ပူရ္ဝဗိဘာဂ၌ နဝမအခန်း ပြီးဆုံး၏။ သီရိကူර්မ မိန့်တော်မူသည်—မဟေရှ္ဝရ ဒေဝသည် မိမိ၏ အဓိဝာသသို့ ထွက်ခွာသွားသောအခါ ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) သည် နာဘိမှ ပေါက်ဖွားလာသော အလွန်ကြီးမားသည့် ပဒ္မပန်းပေါ်၌ ထိုင်ရာယူလေ၏။

Verse 2

अथ दीर्घेण कालेन तत्राप्रतिमपौरुषौ / महासुरौ समायातौ भ्रातरौ मधुकैटभौ

ထို့နောက် အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ထိုနေရာသို့ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော သတ္တိပေါင်းစုံရှိသည့် အသူရကြီးနှစ်ပါး—ညီအစ်ကို မဓုနှင့် ကိုင်ဋဘ—ရောက်လာကြ၏။

Verse 3

क्रोधेन महताविष्टौ महापर्वतविग्रहौ / कर्णान्तरसमुद्भूतौ देवदेवस्य शार्ङ्गिणः

သူတို့သည် အလွန်ကြီးမားသော ဒေါသဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရ၍ တောင်ကြီးများကဲ့သို့ ကိုယ်ခန္ဓာရှိကြ၏။ သူတို့သည် သာရင်္ဂင်—နတ်တို့၏ နတ်၊ မြားလက်နက်ကိုင်သော အရှင်—၏ နားအတွင်းအပေါက်မှ ပေါ်ထွက်လာကြ၏။

Verse 4

तावागतौ समीक्ष्याह नारायणमजो विभुः / त्रैलोक्यकण्टकावेतावसुरौ हन्तुमर्हसि

သူတို့နှစ်ယောက် ရောက်လာသည်ကို မြင်၍ မမွေးဖွားသေးသော အလုံးစုံပြန့်နှံ့သခင်က နာရာယဏအား မိန့်တော်မူသည်—«လောကသုံးပါး၏ ဆူးကဲ့သို့သော အဆုရာနှစ်ယောက်ကို သင်သတ်ပယ်လျှင် သင့်တော်၏»။

Verse 5

तस्य तद् वचनं श्रुत्वा हरिर्नारायणः प्रभुः / आज्ञापयामास तयोर्वधार्थं पुरुषावुभौ

ထိုမိန့်တော်မူချက်ကို ကြားသိပြီးနောက် ဟရီ—နာရာယဏ သခင်တော်သည် အမိန့်ထုတ်၍ ထိုတော်ဝင်အမှုထမ်းနှစ်ဦးကို ရန်သူနှစ်ယောက်ကို သတ်ပယ်ရန် ထွက်ခွာစေ하였다။

Verse 6

तदाज्ञया महद्युद्धं तयोस्ताभ्यामभूद् द्विजाः / व्यनयत् कैटभं विष्णुर्जिष्णुश्च व्यनयन्मधुम्

အို ဒွိဇတို့၊ ထိုအမိန့်ကြောင့် သူတို့နှစ်ဖက်ကြား၌ စစ်ကြီးတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ဗိෂ္ဏုသည် ကೈဋဘကို အနိုင်ယူ၍၊ အောင်မြင်သူ (ဂျိෂ္ဏု) သည် မဓုကိုလည်း အနိုင်ယူ하였다။

Verse 7

ततः पद्मासनासीनं जगन्नाथं पितामहम् / बभाषे मधुरं वाक्यं स्नेहाविष्टमना हरिः

ထို့နောက် ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် စိတ်နှလုံးပြည့်ဝသော ဟရီသည် ပဒ္မအာසနပေါ်တွင် ထိုင်နေသော လောကတို့၏ အဘကြီး—ဇဂန္နာထ ပိတာမဟအား ချိုမြိန်သောစကားဖြင့် မိန့်ကြား하였다။

Verse 8

अस्मान्मयोच्यमानस्त्वं पद्मादवतर प्रभो / नाहं भवन्तं शक्नोमि वोढुं तेजामयं गुरुम्

အို သခင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်က မိန့်လျှောက်နေသဖြင့် ပဒ္မမှ ဆင်းသက်တော်မူပါ။ မီးတောက်သကဲ့သို့သော တေဇောဓာတ်ဖြင့် ပြည့်ဝ၍ အလွန်လေးနက်သော သင့်ကို ကျွန်ုပ် မခံနိုင်ပါ။

Verse 9

ततो ऽवतीर्य विश्वात्मा देहमाविश्य चक्रिणः / अवाच वैष्णवीं निद्रामेकीभूयाथ विष्णुना

ထို့နောက် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အတ္တမဟာတရားသည် ဆင်းသက်၍ စက္ကရကိုင်ရှင်၏ ကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ၊ ဗိဿဏုနှင့် တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်ပြီး ဝိုင်ရှ္ဏဝီ နိဒ္ဒရာ၏ အင်အားကို ခေါ်ယူ၍ လှုပ်ရှားစေ하였다။

Verse 10

सहस्त्रशीर्षनयनः शङ्खचक्रगदाधरः / ब्रह्मा नारायणाख्यो ऽसौ सुष्वाप सलिले तदा

ထိုအခါ နာရာယဏဟု ခေါ်သော ဘြဟ္မာသည် ခေါင်းနှင့် မျက်စိ တစ်ထောင်ပါဝင်၍ သင်္ခ၊ စက္က၊ ဂဒါ ကိုင်ဆောင်ကာ စကြဝဠာရေပြင်ပေါ်တွင် အိပ်စက်နေ하였다။

Verse 11

सो ऽनुभूय चिरं कालमानन्दं परमात्मनः / अनाद्यनन्तमद्वैतं स्वात्मानं ब्रह्मसंज्ञितम्

ထိုသို့ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပရမအတ္တ၏ အနန္ဒကို ခံစားပြီးနောက်၊ သူသည် “ဗြဟ္မန်” ဟု ခေါ်သော မိမိအတ္တကို အဒွైత၊ အနာဒီ အနန္တ ဟူ၍ သိမြင်တော်မူ하였다။

Verse 12

ततः प्रभाते योगात्मा भूत्वा देवश्चतुर्मुखः / ससर्ज सृष्टिं तद्रूपां वैष्णवं भावमाश्रितः

ထို့နောက် မနက်အရုဏ်တက်ချိန်တွင် မျက်နှာလေးပါးသော ဘြဟ္မာသည် ယောဂစိတ်ဓာတ်၌ တည်မြဲကာ၊ နာရာယဏ၏ ထိန်းသိမ်းသော ဝိုင်ရှ္ဏဝ သဘောကို အားကိုး၍ ထိုရုပ်သဏ္ဌာန်အတိုင်း စကြဝဠာဖန်ဆင်းမှုကို စတင်하였다။

Verse 13

पुरस्तादसृजद् देवः सनन्दं सनकं तथा / ऋभुं सनत्कुमारं च पुर्वजं तं सनातनम्

အစဦးတွင် အရှင်သည် စနန္ဒနှင့် စနကကို ဖန်ဆင်းပြီး၊ ထို့ပြင် ဠဘု (Ṛbhu) နှင့် စနတ်ကူမာရကိုလည်း ဖန်ဆင်းတော်မူ하였다—အရင်းအမြစ်ဘူတ၊ ပထမမွေး၊ အနန္တတည်မြဲသော ပုရောဟိတ်သဘောရှိသူများ။

Verse 14

ते द्वन्द्वमोहनिर्मुक्ताः परं वैराग्यमास्थिताः / विदित्वा परमं भावं न सृष्टौ दधिरे मतिम्

ဒွန္ဒ္ဝမောဟမှ လွတ်မြောက်၍ အမြင့်ဆုံး ဝိရာဂျျ၌ တည်ကြသည်။ အမြင့်ဆုံးသော သဘောတရားကို သိမြင်ပြီးနောက် စೃಷ್ಟိ (လောကဖြစ်ပေါ်မှု) ပေါ် မနက်မထားတော့ကြ။

Verse 15

तेष्वेवं निरपेक्षेषु लोकसृष्टौ पितामहः / बभूव नष्टचेता वै मायया परमेष्ठिनः

ဤသို့ အကူအညီမလိုဘဲ လောကစೃಷ್ಟိ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေစဉ် ပိတామဟ ဘြဟ္မာသည် အမှန်တကယ် မောဟဝင်သွား၏—အမြင့်ဆုံးသခင် (ပရမေဋ္ဌင်) ၏ မာယာကြောင့် စိတ်ဉာဏ် မိုက်မဲဖုံးလွှမ်းခဲ့သည်။

Verse 16

ततः पुराणपुरुषो जगन्मूर्तिर्जनार्दनः / व्याजहारात्मनः पुत्रं मोहनाशाय पद्मजम्

ထို့နောက် ပုရာဏပုရုෂ၊ ဇဂန်မూర్తိ ဖြစ်သော ဇနာရ္ဒနသည် မောဟဖျောက်ရန်အတွက် မိမိ၏သား ပဒ္မဇ ဘြဟ္မာအား မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 17

विष्णुरुवाच कच्चिन्न विस्मृतो देवः शूलपाणिः सनातनः / यदुक्तवानात्मनो ऽसौ पुत्रत्वे तव शङ्करः

ဗိෂ္ဏု မိန့်တော်မူသည်– «သင်သည် ထာဝရသော ဒေဝ၊ သူလပာဏိ (သုံးခွံကိုင်) သခင်ကို မမေ့သေးပါသလော။ မိမိအတ္တကို အခြေခံ၍ သင်နှင့် သားအဖ ဆက်နွယ်မှုရှိသည်ဟု ပြောခဲ့သော ရှင်ကရ (Śaṅkara) ကိုပင်»။

Verse 18

अवाप्य संज्ञां गोविन्दात् पद्मयोनिः पितामहः / प्रजाः स्त्रष्टुमनास्तेपे तपः परमदुश्चरम्

ဂోవိန္ဒထံမှ မိမိ၏ အမည်သညာကိုပင် ရရှိခဲ့သော ပဒ္မယောနိ ပိတామဟ ဘြဟ္မာသည် သတ္တဝါများကို ဖန်ဆင်းလိုသော စိတ်ဖြင့် အလွန်ခက်ခဲသော တပစ်ကို ကျင့်ဆောင်하였다။

Verse 19

तस्यैवं तप्यमानस्य न किञ्चित् समवर्तत / ततो दीर्घेण कालेन दुः खात् क्रोधो ऽभ्यजायत

ဤသို့ တပဿာကို ဆက်လက်ကျင့်သော်လည်း အကျိုးမထွက်ပေါ်ခဲ့။ အချိန်ကြာမြင့်ပြီးနောက် ဒုက္ခကြောင့် အမျက်ဒေါသသည် သူ၏အတွင်း၌ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 20

क्रोधाविष्टस्य नेत्राभ्यां प्रापतन्नश्रुबिन्दवः / ततस्तेभ्यो ऽश्रुबिन्दुभ्यो भूताः प्रेतास्तथाभवन्

အမျက်ဒေါသက လွှမ်းမိုးသည့်အခါ မျက်လုံးနှစ်ဖက်မှ မျက်ရည်စက်များ ကျလာ၏။ ထိုမျက်ရည်စက်များမှပင် ဘူတနှင့် ပရေတာ ဟုခေါ်သော လှုပ်ရှားမငြိမ်ဝိညာဉ်များ ပေါ်ထွန်းလာကြ၏။

Verse 21

सर्वांस्तानश्रुजान् दृष्ट्वा ब्रह्मात्मानमनिन्दन / जहौ प्राणांश्च भगवान् क्रोधाविष्टः प्रजापतिः

ထိုမျက်ရည်မွေးဖွားသော အားလုံးကို မြင်၍၊ လောက၏ အပြစ်ကင်းသော အတ္တမဟာဖြစ်သည့် ဘြဟ္မာကိုလည်း မြင်လျက်၊ ကောင်းမြတ်သော ပရဇာပတိ (ဒက္ခ) သည် အမျက်ဒေါသလွှမ်းမိုးကာ အသက်ရှုသက်ကို စွန့်လွှတ်သွား၏။

Verse 22

तदा प्राणमयो रुद्रः प्रादुरसीत् प्रभीर्मुखात् / सहस्त्रादित्यसंकाशो युगान्तदहनोपमः

ထိုအခါ အသက်ရှုဓာတ်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်သော ရုဒြာသည် ကြောက်မက်ဖွယ် မျက်နှာပေါက်မှ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ သူသည် နေတစ်ထောင်ကဲ့သို့ တောက်ပ၍ ယုဂအဆုံး၌ လောင်ကျွမ်းသည့် မီးကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 23

रुरोद सुस्वरं घोरं देवदेवः स्वयं शिवः / रोदमानं ततो ब्रह्मा मा रोदीरित्यभाषत / रोदनाद् रुद्र इत्येवं लोके ख्यातिं गमिष्यसि

ဒေဝဒေဝဖြစ်သော ရှိဝတော်မူသော ဘုရားသည် ကြောက်မက်ဖွယ်သော်လည်း သံစဉ်ရှင်းလင်းသော အသံဖြင့် ကိုယ်တိုင် ငိုကြွေးတော်မူ၏။ ငိုနေစဉ် ဘြဟ္မာက “မငိုပါနှင့်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုငိုကြွေးခြင်းကြောင့် သင်သည် လောက၌ “ရုဒြာ” ဟူသော နာမဖြင့် ကျော်ကြားလိမ့်မည်။

Verse 24

अन्यानि सप्त नामानि पत्नीः पुत्रांश्चशाश्वतान् / स्थानानि चैषामष्टानां ददौ लोकपितामहः

လောကတို့၏ အဘိုးတော် ဘြဟ္မာသည် ထိုရှစ်ပါးအား အခြားနာမည် ခုနစ်ပါး၊ ဇနီးများ၊ အမြဲတည်သော သားများနှင့် သူတို့၏ ကောသမစ်ရာထူးနေရာများကို ပေးအပ်တော်မူ၏။

Verse 25

भवः शर्वस्तथेशानः पशूनां पतिरेव च / भीमश्चोग्रो महादेवस्तानि नामानि सप्त वै

ဘဝ၊ ရှရဝ၊ ဣရှာန နှင့် ပသုပတိ (သတ္တဝါတို့၏ အရှင်)၊ ထို့ပြင် ဘီမ၊ ဥဂ္ဂရ၊ မဟာဒေဝ—ဤတို့သည် အမှန်တကယ် နာမည် ခုနစ်ပါး ဖြစ်၏။

Verse 26

सूर्यो जलं मही वह्निर्वायुराकाशमेव च / दीक्षितो ब्राह्मणश्चन्द्र इत्येता अष्टमूर्तयः

နေ၊ ရေ၊ မြေ၊ မီး၊ လေ၊ ကောင်းကင်; ထို့ပြင် ဒိက္ခာခံ အတက်စက် (တပသီ)၊ ဗြာဟ္မဏ၊ နှင့် လ—ဤတို့သည် အရှင်၏ အရှစ်ရုပ် (အဋ္ဌမူရ್ತಿ) ဟု ကြေညာ၏။

Verse 27

स्थानेष्वेतेषु ये रुद्रं ध्यायन्ति प्रणमन्ति च / तेषामष्टतनुर्देवो ददाति परमं पदम्

ဤသန့်ရှင်းရာနေရာများ၌ ရုဒ္ဒရကို စိတ်တည်၍ ဦးညွှတ်ပူဇော်သူတို့အား အရှစ်တန်နုဒေဝ (အရှစ်ရုပ်ရှိသော ဘုရား) သည် အမြင့်ဆုံးအခြေအနေ (မောက္ခ) ကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 28

सुवर्चला तथैवोमा विकेशी च तथा शिवा / स्वाहा दिशश्च दीक्षा च रोहिणी चेति पत्नयः

သုဝရ္စလာ၊ ထို့အတူ ဥမာ; ဝိကေသီ၊ ထို့ပြင် ရှိဝါ; စွာဟာ; ဒိသ (အရပ်မျက်နှာများ); ဒိက္ခာ (သန့်ရှင်းသော အဘိသေက/အင်နီရှီယေးရှင်း); နှင့် ရိုဟိဏီ—ဤတို့ကို ဇနီးတော်များဟု ကြေညာ၏။

Verse 29

शनैश्चरस्तथा शुक्रो लोहिताङ्गो मनोजवः / स्कन्दः सर्गो ऽथ सन्तानो बुधश्चैषां सुताः स्मृताः

ရှနိဿ္စရ (စနေဂြိုဟ်) နှင့် သုက္ကရ (ဗီးနပ်စ်)၊ လောဟိတအင်္ဂ (ကိုယ်အင်္ဂါနီ) နှင့် မနောဇဝ (စိတ်ကဲ့သို့ လျင်မြန်သူ) — ထို့ပြင် စကန္ဒ၊ သရ္ဂ၊ သန္တာန၊ ဗုဓ (မက်ကရီ) တို့ကိုလည်း သူတို့၏ သားများဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 30

एवंप्रकारो भगवान् देवदेवो महेश्वरः / प्रजाधर्मं च काम च त्यक्त्वा वैराग्यमाश्रितः

ဤသို့ပင် ဘဂဝန် မဟေဿ္ဝရ၊ ဒေဝဒေဝ ဖြစ်တော်မူ၏။ လောကအုပ်ချုပ်ရေးနှင့် ဆိုင်သော ပရဇာဓမ္မကိုလည်းကောင်း၊ ကာမကိုလည်းကောင်း စွန့်လွှတ်၍ ဝိုင်ရာဂျျ (မကပ်ငြိ) အတွင်း၌ တည်မြဲနေတော်မူ၏။

Verse 31

आत्मन्याध्य चात्मानमैश्वरं भावमास्थितः / पीत्वा तदक्षरं ब्रह्म शाश्वतं परमामृतम्

အတ္တမန်အတွင်းရှိ အတ္တမန်ကို စူးစမ်းသ meditate ပြု၍ အိုင်ဿ္ဝရ (အာဏာတော်) အခြေအနေ၌ တည်နေသော်၊ မပျက်မယွင်းသော အက္ခရာ ဘြဟ္မကို သောက်သုံးသကဲ့သို့ ခံယူရပြီး၊ ထာဝရဖြစ်သော အမြတ်ဆုံး အမရတရား၏ အမృతရည်ကို ရရှိသည်။

Verse 32

प्रजाः सृजेति चादिष्टो ब्रह्मणा नीललोहितः / स्वात्मना सदृशान् रुद्रान् ससर्ज मनसा शिवः

ဗြဟ္မာ၏ အမိန့်ဖြင့် နီလလောဟိတ (ရုဒြ) ကို “ပရဇာတို့ကို ဖန်ဆင်းလော့” ဟု ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ရှိဝသည် မိမိ၏ စိတ်အာဏာဖြင့် မိမိအတ္တမန်နှင့် ဆင်တူသော ရုဒြများကို စိတ်ဖြင့်ပင် ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။

Verse 33

कपर्दिनो निरातङ्कान् नीलकण्ठान् पिनाकिनः / त्रिशूलहस्तानृष्टिघ्नान् महानन्दांस्त्रिलोचनान्

ကပရ္ဒိန်—ဆံပင်ချည်ကပ်ထားသော အရှင်တို့ကို ကျွန်ုပ် ပူဇော်ပါ၏။ အကြောက်ကင်း၍ အပူအနာကင်း၊ နီလကဏ္ဍ—လည်ပင်းပြာ၊ ပိနာက ဘိုကိုင်ဆောင်၊ လက်၌ တြိရှူလ ကိုင်၍ ရန်သူအင်အားကို ဖျက်ဆီးသူ၊ မဟာအာနန္ဒ၌ အမြဲတည်သူ၊ သုံးမျက်စိရှင်တို့ကို ပူဇော်ပါ၏။

Verse 34

जरामरणनिर्मुक्तान् महावृषभवाहनान् / वीतरागांश्च सर्वज्ञान् कोटिकोटिशतान् प्रभुः

သခင်ဘုရားသည် ကောဋိကောဋိရာပေါင်းများစွာသော သတ္တဝါတို့ကို မြင်တော်မူ၏—အိုမင်းခြင်းနှင့် သေခြင်းမှ လွတ်ကင်း၍ မဟာနွားပေါ်စီးကာ ရာဂကင်းစင်ပြီး အလုံးစုံသိပညာဖြင့် ပြည့်စုံကြ၏။

Verse 35

तान् दृष्ट्वा विविधान् रुद्रान निर्मलान् नीललोहितान् / जरामरणनिर्मुक्तान् व्याजहरा हरं गुरुः

အမျိုးမျိုးသော ရုဒ္ဒရတို့ကို မြင်တော်မူရာ၌—သန့်ရှင်း၍ အပြာနှင့် အနီရောင်ရောစပ်သကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ အိုမင်းခြင်းနှင့် သေခြင်းမှ လွတ်ကင်းကြသဖြင့်—ဂုရုကြီးသည် ဟရ (ရှီဝ) ထံသို့ လေးစားသဒ္ဓါဖြင့် မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 36

मा स्त्राक्षीरीदृशीर्देव प्रजा मृत्युविवर्जिताः / अन्याः सृजस्व भूतेश जन्ममृत्युसमन्विताः

«အို ဒေဝ၊ သေခြင်းကင်းသော ဤသို့သော သတ္တဝါများကို မဖန်ဆင်းပါနှင့်။ အို ဘူတေရှ၊ မွေးဖွားခြင်းနှင့် သေခြင်း နှစ်ပါးပါဝင်သော အခြားသတ္တဝါများကို ဖန်ဆင်းပါ» ဟု မိန့်၏။

Verse 37

ततस्तमाह भगवान् कपर्दे कामशासनः / नास्ति मे तादृशः सर्गः सृज त्वमशुभाः प्रजाः

ထို့နောက် ကာမကို ထိန်းချုပ်တော်မူသော ဘုရားသခင်က ကပရ္ဒိန် (ရုဒ္ဒရ) ထံသို့ မိန့်တော်မူသည်—«ထိုသို့သော ဖန်ဆင်းမှုသည် ငါ့အတွက် မဖြစ်နိုင်။ မင်းကိုယ်တိုင် အမင်္ဂလာသော သားစဉ်မြေးဆက်ကို ဖန်ဆင်းလော့» ဟု။

Verse 38

ततः प्रभृति देवो ऽसौ न प्रसूते ऽशुभाः प्रजाः / स्वात्मजैरेव तै रुद्रैर्निवृत्तात्मा ह्यतिष्ठत / स्थाणुत्वं तेन तस्यासीद् देवदेवस्य शूलिनः

ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုဒေဝသည် အမင်္ဂလာသော သတ္တဝါများကို မထပ်မံဖန်ဆင်းတော့။ မိမိ၏ အတ္တသတ္တဝါမှ ပေါက်ဖွားလာသော ရုဒ္ဒရတို့နှင့်အတူ စိတ်ကို ပြင်ပဖန်ဆင်းမှုမှ ပြန်လှန်ကာ အတွင်းတည်ငြိမ်မှု၌ တည်တံ့နေ၏။ ထို့ကြောင့် သုံးမြှားတံကိုင်သော ဒေဝဒေဝသည် “စ្ថာဏု” ဟူ၍ မရွေ့မလျား တည်ကြည်သူဟု ခေါ်တွင်လာ၏။

Verse 39

ज्ञानं वैराग्यमैश्वर्यं तपः सत्यं क्षमा धृतिः / स्त्रष्टृत्वमात्मसंबोधो ह्यधिष्ठातृत्वमेव च

ပညာ၊ မကပ်မငြိမ်းသောဝိရာဂျ၊ အရှင်အာဏာတော်၊ တပဿ၊ သစ္စာ၊ ခွင့်လွှတ်ခြင်း၊ တည်ကြည်ခိုင်မာခြင်း၊ ဖန်ဆင်းနိုင်စွမ်း၊ အတ္တမသိမြင်နိုးကြားခြင်းနှင့် အထွဋ်အမြတ်အုပ်ချုပ်တော်မူခြင်း—ဤတို့သည် အရှင်၏ သတ်မှတ်လက္ခဏာများ ဖြစ်သည်။

Verse 40

अव्ययानि दशैतानि नित्यं तिष्ठन्ति शङ्करे / स एव शङ्करः साक्षात् पिनाकी परमेश्वरः

မပျက်မယွင်းသော ဤဆယ်ပါးသည် ရှင်ကရာ၌ အမြဲတည်နေ၏။ ထိုသူတော်မူသည် အမှန်တကယ် ရှင်ကရာ—ပိနာကီ၊ ပရမေရှ္ဝရ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 41

ततः स भगवान् ब्रह्मा वीक्ष्य देवं त्रिलोचनम् / सहैव मानसैः पुत्रैः प्रीतिविस्फारिलोचनः

ထို့နောက် ကောင်းမြတ်သော ဘုရားဗြဟ္မာသည် သုံးမျက်စိရှိသော ဒေဝ (ရှီဝ) ကို မြင်တော်မူ၍ စိတ်မွေးသားများနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်ခြင်းနှင့် ဘက္တိကြောင့် မျက်စိကျယ်ပြန့်စွာ ကြည့်ရှုတော်မူ၏။

Verse 42

ज्ञात्वा परतरं भावमैश्वरं ज्ञानचक्षुषा / तुष्टाव जगतामेकं कृत्वा शिरसि चाञ्जलिम्

ဉာဏ်မျက်စိဖြင့် အရှင်၏ အလွန်မြင့်မြတ်သော အိုင်ရှ္ဝရဘဝကို သိမြင်ပြီးနောက်၊ လောကတို့၏ တစ်ပါးတည်းသော အရှင်ကို ခေါင်းပေါ်၌ လက်အုပ်တင်ကာ ချီးမွမ်းတော်မူ၏။

Verse 43

ब्रह्मोवाच नमस्ते ऽस्तु महादेव नमस्ते परमेश्वर / नमः शिवाय देवाय नमस्ते ब्रह्मरूपिणे

ဗြဟ္မာက ဆို၏—မဟာဒေဝ၊ သင့်အား နမസ്കာရ ဖြစ်ပါစေ။ ပရမေရှ္ဝရ၊ သင့်အား နမസ്കာရ ဖြစ်ပါစေ။ ဒေဝရှီဝအား ဦးညွှတ်ပါ၏။ ဗြဟ္မန်၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြစ်တော်မူသော သင့်အား နမস্কာရ ဖြစ်ပါစေ။

Verse 44

नमो ऽस्तु ते महेशाय नमः शान्ताय हेतवे / प्रधानपुरुषेशाय योगाधिपतये नमः

မဟေရှဝရသို့ နမောတော်။ ငြိမ်းချမ်းသော အကြောင်းရင်းတော်သို့ နမောတော်။ ပရဓာန (မူလသဘာဝ) နှင့် ပုရုෂ (သိမြင်စိတ်) တို့၏ အရှင်တော်၊ ယောဂ၏ အဓိပတိတော်သို့ နမောတော်။

Verse 45

नमः कालाय रुद्राय महाग्रासाय शूलिने / नमः पिनाकहस्ताय त्रिनेत्राय नमो नमः

ကာလတော်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်သော ရုဒ္ဒရသို့ နမောတော်—မဟာစားသောက်သူ၊ သုံးချွန်တံ (တ្រីရှူလ) ကိုင်ဆောင်သူ။ ပိနာကာလက်ကိုင်တော်၊ သုံးမျက်စိရှင်တော်သို့ နမောနမော၊ ထပ်ခါထပ်ခါ နမောတော်။

Verse 46

नमस्त्रिमूर्तये तुभ्यं ब्रह्मणो जनकाय ते / ब्रह्मविद्याधिपतये ब्रह्मविद्याप्रदायिने

တိမူရ္တိ (Trimūrti) အဖြစ်တော်ရှိသော သင့်အား နမောတော်။ ဘြဟ္မာ၏ မူလဖန်ဆင်းရှင်တော်သို့ နမောတော်။ ဘြဟ္မဝိဒ္ယာ (အဘsolute အကြောင်းသိမြင်မှု) ၏ အဓိပတိတော်နှင့် ဘြဟ္မဝိဒ္ယာကို ပေးအပ်တော်မူသူသို့ နမောတော်။

Verse 47

नमो वेदरहस्याय कालकालाय ते नमः / वेदान्तसारसाराय नमो वेदात्ममूर्तये

ဝေဒများ၏ လျှို့ဝှက်နှလုံးသားတော်သို့ နမောတော်။ ကာလကိုလွန်သော ကာလတော်သို့ နမောတော်။ ဝေဒာန္တ၏ အနှစ်သာရထဲမှ အနှစ်သာရတော်သို့ နမောတော်။ ဝေဒ၏ အတ္တမူရ္တိတော်ဖြစ်သော သင့်အား နမောတော်။

Verse 48

नमो बुद्धाय शुद्धाय योगिनां गुरवे नमः / प्रहीणशोकैर्विविधैर्भूतैः वरिवृताय ते

နိုးကြားသိမြင်တော်မူသော ဘုဒ္ဓတော်၊ သန့်ရှင်းတော်မူသော သင့်အား နမောတော်။ ယောဂီတို့၏ ဂုရုတော်သို့ နမောတော်။ ဝမ်းနည်းမှုကို စွန့်လွှတ်ပြီးသော အမျိုးမျိုးသော သတ္တဝါတို့က ဝိုင်းဝန်းကာ အမှုထမ်းနေသော သင့်အား ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏။

Verse 49

नमो ब्रह्मण्यदेवाय ब्रह्माधिपतये नमः / त्रियम्बकाय देवाय नमस्ते परमेष्ठिने

ဗြာဟ္မဏတို့ကို ကာကွယ်ကရုဏာပြုသော ဘုရားသခင်အား နမော။ ဗြဟ္မန်နှင့် ဗြဟ္မာ၏ အධိပတိအား နမော။ မျက်စိသုံးပါးရှိသော ဒေဝအား ဂါရဝပြု၏။ အမြင့်ဆုံး အုပ်စိုးရှင် ပရမေဋ္ဌင် သင့်အား ဦးညွတ်နမော။

Verse 50

नमो दिग्वाससे तुभ्यं नमो मुण्डाया दण्डिने / अनादिमलहीनाय ज्ञानगम्याय ते नमः

အာကာသကို အဝတ်အစားကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်သော သင့်အား နမော။ ခေါင်းရိတ်၍ တံတားကိုင်သော တပသီဒေဝအား နမော။ အစမရှိဘဲ အညစ်အကြေးကင်းစင်သော၊ စစ်မှန်သော ဉာဏ်ဖြင့်သာ ရောက်နိုင်သော သင့်အား နမော။

Verse 51

नमस्ताराय तीर्थाय नमो योगर्धिहेतवे / नमो धर्माधिगम्याय योगगम्याय ते नमः

ကယ်တင်ရှင် ‘တာရာ’ ဖြစ်သော သင့်အား နမော—သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ (ကူးကန့်) ဖြစ်တော်မူ၏။ ယောဂစွမ်းရည်နှင့် စိဒ္ဓိတို့၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သော သင့်အား နမော။ ဓမ္မအားဖြင့် သိမြင်ရသော၊ ယောဂအားဖြင့် ရောက်နိုင်သော သင့်အား ထပ်မံနမော။

Verse 52

नमस्ते निष्प्रपञ्चाय निराभासाय ते नमः / ब्रह्मणे विश्वरूपाय नमस्ते परमात्मने

ပရပဉ္စ (အာရုံခံလောက) အလုံးစုံကို ကျော်လွန်သော သင့်အား နမော။ ကန့်သတ်သော ပုံရိပ်အလင်းအရိပ်မရှိသော သင့်အား နမော။ စကြဝဠာရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြစ်သော ဗြဟ္မန်အား နမော။ အမြင့်ဆုံး အတ္တမ (ပရမာတ္မန်) သင့်အား နမော။

Verse 53

त्वयैव सृष्टमखिलं त्वय्येव सकलं स्थितम् / त्वया संह्रियते विश्वं प्रधानाद्यं जगन्मय

အရာအားလုံးကို သင်တော်မူတည်းက ဖန်ဆင်း၏; အရာအားလုံးသည် သင်၌သာ တည်၏။ သင့်အားဖြင့် စကြဝဠာသည် ပြန်လည်သိမ်းယူခံရ၏—လောကကို ပြည့်နှံ့သော အရှင်၊ ပရဓာန (Pradhāna) နှင့် ထိုမှ စတင်သမျှ အရာအားလုံးပါဝင်၏။

Verse 54

त्वमीश्वरो महादेवः परं ब्रह्म महेश्वरः / परमेष्ठी शिवः शान्तः पुरुषो निष्कलो हरः

သင်သည် အီශ්ဝရ—မဟာဒေဝ၊ အထွတ်အမြတ် ဗြဟ္မန်၊ မဟေရှ్వర ဖြစ်၏။ သင်သည် ပရမေဋ္ဌင်၊ ရှိဝ၊ ငြိမ်းချမ်းသူ၊ ပုရုෂ အစိတ်အပိုင်းမရှိ အခွဲမရှိ—ဟရ ဖြစ်၏။

Verse 55

त्वमक्षरं परं ज्योतिस्त्वं कालः परमेश्वरः / त्वमेव पुरुषो ऽनन्तः प्रधानं प्रकृतिस्तथा

သင်သည် အက္ခရာ—မပျက်မယွင်းသော အမှန်တရား၊ အထွတ်အမြတ် အလင်းတော် ဖြစ်၏။ အို ပရမေရှ్వర၊ သင်သည် ကာလတော်ကိုယ်တိုင် ဖြစ်၏။ သင်တစ်ပါးတည်းသည် အနန္တ ပုရုෂ ဖြစ်ပြီး၊ ပရဓာန—ပရကృతိလည်း ဖြစ်၏။

Verse 56

भूमिरापो ऽनलो वायुर्व्योमाहङ्कार एव च / यस्य रूपं नमस्यामि भवन्तं ब्रह्मसंज्ञितम्

မြေ၊ ရေ၊ မီး၊ လေ၊ အာကာသ၊ ထို့ပြင် အဟင်္ကာရ—ဤအရာတို့သည် သူ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန် ဖြစ်၏။ ဗြဟ္မန်ဟု ခေါ်အပ်သော သင့်ထံသို့ ကျွန်ုပ် ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏။

Verse 57

यस्य द्यौरभवन्मूर्धा पादौ पृथ्वी दिशो भुजाः / आकाशमुदरं तस्मै विराजे प्रणमाम्यहम्

ကောင်းကင်သည် မူရ်ဓာ၊ မြေကြီးသည် ခြေထောက်၊ အရပ်ဒిశတို့သည် လက်မောင်း၊ အာကာသသည် ဝမ်းဗိုက် ဖြစ်သော ကောဇမစ် ပုရုෂ—ဗိရာဇ် ထံသို့ ကျွန်ုပ် ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏။

Verse 58

संतापयति यो विश्वं स्वभाभिर्भासयन् दिशः / ब्रह्मतेजोमयं नित्यं तस्मै सूर्यात्मने नमः

ကမ္ဘာလောကတစ်လျှောက်ကို အပူပေး၍ မိမိ၏ ရောင်ခြည်ဖြင့် အရပ်ဒిశတို့ကို ထွန်းလင်းစေသော နေ-အတ္တမန် သခင်ထံသို့ နမസ്കာရပါ၏။ သူသည် ဗြဟ္မ-တေဇ (brahma-tejas) ဖြင့် အမြဲတမ်း ပြည့်ဝတော်မူ၏။

Verse 59

हव्यं वहति यो नित्यं रौद्री तेजोमयो तनुः / कव्यं पितृगणानां च तस्मै वह्न्यात्मने नमः

အဂ္နိဖြစ်သော မိမိအတ္တမူသော အရှင်တော်အား နမස්ကာရပါ၏။ နတ်တို့သို့ ဟဗျ (havya) ပူဇော်အလှူကို အမြဲတမ်း သယ်ဆောင်ပေးသူ၊ ရုဒြ၏ တေဇောအင်အား တောက်လောင်သည့် ကိုယ်ရောင်ဖြစ်သူ၊ ပိတೃအစုတို့သို့ ကဗျ (kavya) ပူဇော်ကိုလည်း ပို့ဆောင်ပေးသူအား နမ။

Verse 60

आप्यायति यो नित्यं स्वधाम्ना सकलं जगत् / पीयते देवतासङ्घैस्तस्मै सोमात्मने नमः

စောမ (Soma) သဘောတရားဖြစ်သော အတ္တတော်အား နမ။ မိမိ၏ သဘာဝတေဇ (အလင်းရောင်) ဖြင့် စကြဝဠာတစ်လုံးလုံးကို အမြဲတမ်း အာပျာယတိ—အာဟာရပေး၍ ပြည့်ဝစေသူ၊ နတ်အစုတို့က အာနန္ဒ၏ စောမအဖြစ် သောက်သုံးကြသူအား နမ။

Verse 61

विभर्त्यशेषभूतानि यो ऽन्तश्चरति सर्वदा / शक्तिर्माहेश्चरी तुभ्यं तस्मै वाय्वात्मने नमः

ဝါယု (Vāyu) အတ္တဖြစ်သော အရှင်တော်အား နမ။ အတွင်း၌ နေထိုင်ကာ အမြဲလှုပ်ရှား၍ အကျန်မရှိ သတ္တဝါအားလုံးကို ထောက်ပံ့ထိန်းသိမ်းသူ။ မဟေရှဝရီ သက္တိ (ရှီဝ၏ ဓမ္မစွမ်းအား) သည် သင်၏ပိုင်ဆိုင်ရာဖြစ်သဖြင့် ဝါယု-အတ္တတော်အား ဦးချပါ၏။

Verse 62

सृजत्यशेषमेवेदं यः स्वकर्मानुरूपतः / स्वात्मन्यवस्थितस्तस्मै चतुर्वक्त्रात्मने नमः

မျက်နှာလေးပါးရှိသော အရှင်တော်အား နမ။ မိမိအတ္တ၌ တည်နေကာ သတ္တဝါတို့၏ ကမ္မနှင့် ကိုက်ညီသလို စကြဝဠာတစ်လုံးလုံးကို အကျန်မရှိ ဖန်ဆင်းသူအား ဦးချပါ၏။

Verse 63

यः शेषशयने शेते विश्वमावृत्य मायया / स्वात्मानुभूतियोगेन तस्मै विश्वात्मने नमः

ဗိဿဝ-အတ္တ (ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အတ္တ) ဖြစ်သော အရှင်တော်အား နမ။ ရှေရှ (Śeṣa) ပေါ်၌ လဲလျောင်းကာ မိမိ၏ မာယာဖြင့် စကြဝဠာကို ဖုံးကွယ်ထားသူ၊ မိမိအတ္တကို တိုက်ရိုက်အတွေ့အကြုံဖြင့် သိမြင်သည့် ယောဂအားဖြင့် ရှုမြင်နိုင်သူအား ဦးချပါ၏။

Verse 64

विभर्ति शिरसा नित्यं द्विसप्तभुवनात्मकम् / ब्रह्माण्डं यो ऽखिलाधारस्तस्मै शेषात्मने नमः

ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အထောက်အကူဖြစ်သော ရှေရှာအတ္တမန်တော်အား နမောတော်ပြုပါ၏။ ထိုအရှင်သည် နှစ်ဆယ့်ခုနှစ်မဟုတ်၊ နှစ်ဆယ့်ခုနှစ်မဟုတ်၊ တစ်ဆယ့်လေးလောကတို့ပါဝင်သော ဘြဟ္မာဏ္ဍကို မိမိခေါင်းပေါ်၌ အစဉ်ထမ်းဆောင်တော်မူ၏။

Verse 65

यः परान्ते परानन्दं पीत्वा दिव्यैकसाक्षिकम् / नृत्यत्यनन्तमहिमा तस्मै रुद्रात्मने नमः

အနန္တမဟိမာရှိသော ရုဒြအတ္တမန်တော်အား နမောတော်ပြုပါ၏။ အဆုံးစွန်အခါ၌ တစ်ပါးတည်းသော ဒိဗ္ဗသက်သေကိုယ်တော်ဖြစ်သည့် ပရမအာနန္ဒကို ‘သောက်သုံး’ ပြီးနောက် အလွန်လွန်ကဲသော သဘောတရား၌ ကပြတော်မူ၏။

Verse 66

यो ऽन्तरा सर्वभूतानां नियन्ता तिष्ठतीश्वरः / तं सर्वसाक्षिणं देवं नमस्ये भवतस्तनुम्

သတ္တဝါအားလုံးအတွင်း၌ အတွင်းပိုင်းအုပ်ချုပ်သူအဖြစ် တည်ရှိသော အီශ්ဝရဘုရားကို ကျွန်ုပ် ဦးညွှတ်ပါ၏။ အရာအားလုံးကို သက်သေခံသော ဒေဝတော်ကို နမောတော်ပြု၍၊ ထိုသည်ပင် သင်၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်တော်ဟု ဆုတောင်းကန်တော့ပါ၏။

Verse 67

यं विनिन्द्रा जितश्वासाः संतुष्टाः समदर्शिनः / ज्योतिः पश्यन्ति युञ्जानास्तस्मै योगात्मने नमः

ယောဂ၏ အနှစ်သာရဖြစ်သော အမြင့်မြတ်သော အတ္တမန်တော်အား နမောတော်ပြုပါ၏။ အိပ်ငိုက်မှုကင်း၍ အသက်ရှုကို အနိုင်ယူသူ၊ အတွင်းစိတ်ကျေနပ်၍ တန်းတူမြင်သူ ယောဂီတို့သည် သမာဓိ၌ စူးစိုက်လျက် အတွင်းအလင်းအဖြစ် ထိုအရှင်ကို မြင်ကြ၏။

Verse 68

यया संतरते मायां योगी संक्षीणकल्मषः / अपारतरपर्यन्तां तस्मै विद्यात्मने नमः

ဗိဒ္ယာအတ္တမန်—အသိပညာဖြစ်သော အတ္တမန်တော်အား နမောတော်ပြုပါ၏။ ထိုအရှင်၏ အာနုဘော်ကြောင့် အပြစ်ကင်းစင်သွားသော ယောဂီသည် မာယာကို ကျော်လွန်၍ အဆုံးမရှိသော အဝေးဘက်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိ၏။

Verse 69

यस्य भासा विभातीदमद्वयं तमसः परम् / प्रपद्ये तत् परं तत्त्वं तद्रूपं परमेश्वरम्

အဒွယ သဘောတရားကို ထွန်းလင်းစေသော ရောင်ခြည်ရှိ၍ အမှောင် (တမစ်) ကို ကျော်လွန်သော အမြင့်ဆုံး တတ္တဝ—ပရမေရှဝရ ထံ၌ ကျွန်ုပ် ခိုလှုံပါ၏။

Verse 70

नित्यानन्दं निराधारं निष्कलं परमं शिवम् / प्रपद्ये परमात्मानं भवन्तं परमेश्वरम्

အမြဲပျော်ရွှင်သော (နိတျယာနန္ဒ)၊ အခြေခံမလိုသော၊ အစိတ်အပိုင်းမရှိသော အလွန်မြင့်သော ရှိဝ—ပရမात्मာ၊ အမြင့်ဆုံး အရှင် ပရမေရှဝရ ဖြစ်သော သင်ထံ၌ ကျွန်ုပ် ခိုလှုံပါ၏။

Verse 71

एवं स्तुत्वा महादेवं ब्रह्मा तद्भावभावितः / प्राञ्जलिः प्रणतस्तस्थौ गृणन् ब्रह्म सनातनम्

ဤသို့ မဟာဒေဝကို ချီးမွမ်းပြီးနောက်၊ ထိုဘဝ (ဘက္တိ) ဖြင့် စိတ်နှလုံးပြည့်ဝသော ဗြဟ္မာသည် လက်အုပ်ချီ၍ ဦးညွှတ်ကာ ရပ်တည်လျက်၊ နိရန္တရ ဗြဟ္မန်ကို ဆက်လက် ချီးမွမ်းဆိုတော်မူ၏။

Verse 72

ततस्तस्मै महादेवो दिव्यं योगमनुत्तमम् / ऐश्वर्यं ब्रह्मसद्भावं वैराग्यं च ददौ हरः

ထို့နောက် မဟာဒေဝ—ဟရ—သည် သူ့အား အလွန်မြတ်သော ဒိဗ္ဗယောဂကို ပေးသနား၍၊ အိုင်ရှဝရျ (အရှင်တန်ခိုး)၊ ဗြဟ္မန်အပေါ် အခြေခံသော သဒ္ဓာ-သဘော (ဘရဟ္မသဒ္ဘாவ) နှင့် ဝိုင်ရာဂျ (မကပ်မငြိ) ကိုလည်း ပေးတော်မူ၏။

Verse 73

कराभ्यां सुशुभाभ्यां च संस्पृश्य प्रणतार्तिहा / व्याजहरा स्वयं देवः सो ऽनुगृह्य पितामहम्

ထို့နောက် ဦးညွှတ်သူတို့၏ ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားပေးသော သခင်တော် ကိုယ်တိုင်သည် အလွန်လှပသော လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် (သူ့ကို) ထိတွေ့တော်မူပြီး၊ ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) ကို ကရုဏာပြုကာ စိတ်ပူပန်မှုကို ဖယ်ရှားသည့် စကားတော်ကို မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 74

यत्त्वयाभ्यर्थितं ब्रह्मन् पुत्रत्वे भवतो मम / कृतं मया तत् सकलं सृजस्व विविधं जगत्

အို ဘြဟ္မာဘုရား၊ သင်က မိမိအား တောင်းခံခဲ့သည့်အတိုင်း—သင်၏သားအဖြစ် ဖြစ်စေဟု—ကျွန်ုပ်သည် အကုန်လုံး ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်ပြီးပြီ။ ယခု သင်သည် မျိုးစုံကွဲပြားသော လောကကို ဖန်ဆင်းပါ။

Verse 75

त्रिधा भिन्नो ऽस्म्यहं ब्रह्मन् ब्रह्मविष्णुहराख्यया / सर्गरक्षालयगुणैर्निष्कलः परमेश्वरः

အို ဘြဟ္မန်၊ ကျွန်ုပ်ကို ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ထိန်းသိမ်းခြင်း၊ ပျက်သိမ်းခြင်း၏ ဂုဏ်သတ္တိများအလိုက် ဘြဟ္မာ၊ ဗိဿနု၊ ဟရ (ဟရာ) ဟူ၍ သုံးမျိုးအဖြစ် ခေါ်ကြသည်။ သို့ရာတွင် အမှန်တကယ်မှာ ကျွန်ုပ်သည် အပိုင်းမခွဲနိုင်သော အမြင့်ဆုံး အရှင် (ပရမေရှဝရ) ဖြစ်သည်။

Verse 76

स त्वं ममाग्रजः पुत्रः सृष्टिहेतोर्विनिर्मितः / ममैव दक्षिणादङ्गाद् वामाङ्गात् पुरुषोत्तमः

သင်သည် အမှန်တကယ် ကျွန်ုပ်၏ အကြီးဆုံးသားဖြစ်၍ ဖန်ဆင်းခြင်း၏ အကြောင်းရင်းအတွက် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှပင် သင် ပေါ်ထွန်းလာသည်—ညာဘက်အင်္ဂါနှင့် ဘယ်ဘက်အင်္ဂါမှ—အို အမြင့်မြတ်ဆုံး ပုရုရှ (Purushottama)။

Verse 77

तस्य देवादिदेवस्य शंभोर्हृदयदेशतः / संबभूवाथ रुद्रो ऽसावहं तस्यापरा तनुः

ဒေဝတို့၏ ဒေဝဖြစ်သော သမ္ဘု (Śambhu) ၏ နှလုံးနေရာမှ ရုဒြ (Rudra) ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထို့နောက် ကျွန်ုပ်သည် သူ၏ အခြားသော (ဒုတိယ) ကိုယ်တော်အဖြစ် ဖြစ်၏။

Verse 78

ब्रह्मविष्णुशिवा ब्रह्मन् सर्गस्थित्यन्तहेतवः / विभज्यात्मानमेको ऽपि स्वेच्छया शङ्करः स्थितः

အို ဘြဟ္မန်၊ ဘြဟ္မာ၊ ဗိဿနု၊ ရှီဝ (Shiva) တို့သည် ဖန်ဆင်းခြင်း၊ တည်တံ့စောင့်ရှောက်ခြင်း၊ အဆုံးသတ်ပျက်သိမ်းခြင်း၏ အကြောင်းရင်းများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် အရှင်တော်သည် တစ်ပါးတည်းဖြစ်လျက်ပင် မိမိအလိုတော်ဖြင့် ကိုယ်တော်ကို ခွဲထုတ်၍ ရှင်ကရ (Śaṅkara) အဖြစ် တည်ရှိတော်မူ၏။

Verse 79

तथान्यानि च रूपाणि मम मायाकृतानि तु / निरूपः केवलः स्वच्छो महादेवः स्वभावतः

ထိုနည်းတူ ပေါ်ထွန်းလာသော အခြားရုပ်သဏ္ဌာန်တို့သည်လည်း ငါ၏ မာယာက ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် မဟာဒေဝသည် မူလသဘာဝအားဖြင့် ရုပ်မဲ့၊ အပြည့်အဝတည်ကြည်၍ အမြဲသန့်ရှင်းတော်မူ၏။

Verse 80

एभ्यः परतरो देवस्त्रिमूर्तिः परमा तनुः / माहेश्वरी त्रिनयना योगिनां शान्तिदा सदा

ဤအရာအားလုံးထက် မြင့်မြတ်သော ဘုရားရှိ၏။ ထိုဘုရား၏ အမြင့်ဆုံးတန်ခိုးရုပ်က တ్రိမူရ္တိ ဖြစ်၏။ သုံးမျက်စိရှိသော မဟာဣශ්ဝရီသည် ယောဂီတို့အား အမြဲတမ်း ငြိမ်းချမ်းမှု ပေးတော်မူ၏။

Verse 81

तस्या एव परां मूर्ति मामवेहि पितामह / शाश्वतैश्वर्यविज्ञानतेजोयोगसमन्विताम्

အို ပိတామဟ၊ ထိုအမြင့်ဆုံးသတ္တဝါ၏ အထွတ်အထိပ် ရုပ်သဏ္ဌာန်အဖြစ် ငါကို သိမှတ်လော့။ ငါသည် အနန္တအိုင်ශ්ဝရ္ယ၊ မှန်ကန်သော ဉာဏ်ပညာ၊ ဝိညာဉ်တောက်ပမှုနှင့် ယောဂအားဖြင့် ပြည့်စုံ၏။

Verse 82

सो ऽहं ग्रसामि सकलमधिष्ठाय तमोगुणम् / कालो भूत्वा न तमसा मामन्यो ऽभिभविष्यति

ငါသည် တမောဂုဏ်ကို အုပ်စိုးကာ စကြဝဠာတစ်လုံးလုံးကို မျိုသိမ်း၏။ အချိန် (ကာလ) အဖြစ်တော်မူပြီးနောက် အမှောင်တမောဖြင့် ငါကို အခြားသူ မည်သူမျှ မအနိုင်ယူနိုင်။

Verse 83

यदा यदा हि मां नित्यं विचिन्तयसि पद्मज / तदा तदा मे सान्निध्यं भविष्यति तवानघ

အို ပဒ္မဇ၊ သင်သည် ငါကို အမြဲတမ်း ထပ်ခါထပ်ခါ စိတ်တွင် ဆင်ခြင်သတိရသည့်အခါတိုင်း၊ ထိုအခါတိုင်း ငါ၏ နီးကပ်သော တည်ရှိမှုသည် သင့်အတွက် ပေါ်ထွန်းလာမည်၊ အပြစ်ကင်းသူရေ။

Verse 84

एतावदुक्त्वा ब्रह्माणं सो ऽभिवन्द्य गुरुं हरः / सहैव मानसैः पुत्रैः क्षणादन्तरधीयत

ဤမျှသာ ပြောပြီးနောက် ဟရ (ရှီဝ) သည် ဘြဟ္မာအား ဂါရဝပြု၍ မိမိ၏ ဂုရုကို ဦးညွှတ်ဝတ်ပြုလေ၏။ ထို့နောက် ခဏချင်းပင် စိတ်မှပေါက်ဖွားသော သားတော်များနှင့်အတူ မျက်မြင်မှ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

Verse 85

सो ऽपि योगं समास्थाय ससर्ज विविधं जगत् / नारायणाख्यो भगवान् यथापूर्वं प्रिजापतिः

သူလည်း ယောဂ၌ တည်မြဲစွာ နေထိုင်၍ မျိုးစုံသော လောကကို ဖန်ဆင်းထုတ်ပေါ်စေ၏။ နာရာယဏဟု ခေါ်သော ဘဂဝန်သည် ယခင်ကာလဝန်းများကဲ့သို့ ထပ်မံ၍ ပ္ရဇာပတိ ဖြစ်လာလေ၏။

Verse 86

मरीचिभृग्वङ्गिरसं पुलस्त्यं पुलहं क्रतुम् / दक्षमत्रिं वसिष्ठं च सो ऽसृजद् योगविद्यया

ယောဂဗိဒ္ယာ၏ အာနုဘော်ဖြင့် ထို့နောက် မရီချိ၊ ဘೃဂု၊ အင်္ဂိရသ၊ ပုလஸ္တျ၊ ပုလဟ၊ ကရတု၊ ဒက္ခ၊ အတြိ နှင့် ဝသိဋ္ဌ ကို ဖန်ဆင်းထုတ်ပေါ်စေ၏။

Verse 87

नव ब्रह्माण इत्येते पुराणे निश्चयं गताः / सर्वे ते ब्रह्मणा तुल्याः साधका ब्रह्मवादिनः

ပုရာဏ၌ အတည်ပြုထားသကဲ့သို့ ဤတို့ကို “ဘြဟ္မာ ကိုးပါး” ဟု ခေါ်ကြ၏။ သူတို့အားလုံးသည် ဘြဟ္မာနှင့် တူညီ၍ သာဓကပြည့်စုံသူများ၊ ဘြဟ္မန်ကို ဟောပြောသူများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 88

संकल्पं चैव धर्मं च युगधर्मांश्च शाश्वतान् / स्थानाभिमानिनः सर्वान् यथा ते कथितं पुरा

ယခင်က ပြောခဲ့သကဲ့သို့ စင်္ကల్ప (ကမ္ဘာလောက၏ အလိုတော်) နှင့် ဓမ္မတရားများ၊ ယုဂအလိုက် အမြဲတမ်းတည်သော ဓမ္မများ၊ ထို့ပြင် မိမိတို့၏ အဘောဒ်များကို အုပ်စိုးကာ ထိုနေရာနှင့် တစ်သားတည်းခံယူသော အဓိပတိဒေဝတားများ (သ္ထာနာဘိမာနိန်) အားလုံးကို သင်တို့အား ရှင်းပြပြီးသားဖြစ်သည်။