
ပထဝီမြေကြီးအပေါ် အခြေခံသော ပူဇော်ပွဲနှင့် လူမှုစနစ်: စင်ကြယ်မှု၊ ဘိုးဘေးဘီးဘင်များ နေရာချထားမှု၊ အိမ်ထောင်စု ကာကွယ်မှုနှင့် သာသနာဆိုင်ရာ ဥပဒေ။ ပृထီဝီသည် စကြာဗိသုကာရ်အခြေခံနှင့် ကျင့်ဝတ်သက်သေဖြစ်သည် (ဘူမိ-သုက္တ)။ အဂ္ဂိကို အသုံးပြု၍ က္ဆေမ-သန္တိ စင်ကြယ်စေပြီး ရိပ်ပျက်များကို ဖယ်ရှားခြင်း။ ပိတ္တရယဇ်/သရဒ္ဓ: ဘိုးဘေးဘီးဘင်များကို နေရာပေးခြင်းနှင့် ယမမင်းနှင့် သင့်မြတ်မှု ရရှိခြင်း။ အိမ်တွင်းပျက်စီးမှု၊ ရောဂါနှင့် မန္တာန်အတတ်များကို နှင်ထုတ်ခြင်း။ ဗြာဟ္မဏ၏ နွားမနှင့် ပိုင်ဆိုင်မှု မြင့်မြတ်မှုကို ကာကွယ်သော ရာဇဓမ္မ/ဥပဒေဆိုင်ရာ ကာကွယ်မှု။ မြေနှင့် အိမ်တွင် တည်ငြိမ်မှု တည်ဆောက်ခြင်း၊ ညစ်ညမ်းမှုပြီးနောက် ပူဇော်ပွဲ လုပ်ဆောင်နိုင်မှု ပြန်လည်ရရှိခြင်း၊ ဘိုးဘေးဘီးဘင်များအတွက် ပူဇော်ပွဲများကို မှန်ကန်စွာ လုပ်ဆောင်ခြင်း၊ အိမ်တွင်းဘေးအန္တရာယ်များကို ကာကွယ်ခြင်းနှင့် တရားဥပဒေနှင့် ကိုက်ညီသော ပိုင်ဆိုင်မှုနှင့် လူမှုနယ်နိမိတ်များကို ကာကွယ်ခြင်း။
ဘူမိ-သုတ္တသည် အထာဗေဒကျမ်းတွင် ပထဝီမြေကြီးအား ချီးမွမ်းသော မဟာဂါထာဖြစ်ပြီး၊ လူများ၊ အပင်များနှင့် သတ္တဝါအားလုံးကို ထမ်းဆောင်သော ခိုင်ခံ့သည့် အခြေခံအဖြစ် မြေကြီးကို ချီးကျူးဂုဏ်ပြုထားသည်။ ရွှေရင်သွေးရှိသူ၊ ဆေးဘက်ဝင်အပင်များကို ဆောင်သူအဖြစ် မြေကြီးကို ဂုဏ်ပြုခြင်းဖြင့် မတည်မငြိမ်ဖြစ်စေသော အင်အားများကို ငြိမ်းစေပြီး၊ နေထိုင်ရာဌာနကို တရားဝင်စေကာ၊ မြေကြီးပေါ်တွင် နေထိုင်သူများအတွက် သီရိနှင့် ဘူတိကို ဆင့်ဆိုပန်ကြားသည်။
ဤဂါထာသည် က္ခေမ-သာန္တိ သန့်စင်ရန်အတန်းတန်းဖြစ်ပြီး၊ အဂ္ဂိနှင့်အထူးသဖြင့် သင်္ကသုက အမည်ဖြင့် ထိုအဂ္ဂိကို အသုံးပြု၍ တရားစီရင်မှုနှင့် ကျင့်ဝတ်ဆိုင်ရာ "အညစ်အကြေးများ" (ရိပြ)ကို ဆေးကြောသန့်စင်ကာ ယဇ်ပူဇော်သူကို သန့်ရှင်းသော အမှုအတွက် သင့်လျော်သူ (ယဇ္နိယ) အဖြစ် ပြန်လည်တည်ထောင်ပေးသည်။ ၎င်းသည် အန္တရာယ်ရှိသော သေခြင်းနှင့်ဆက်နွယ်သည့် မီး (ကြဝျာဒ် အဂ္ဂိ) ကို ခွဲခြားဖော်ပြပြီး ဘိုးဘေးများ၏ လမ်းကြောင်းသို့ ပြန်ညွှန်းပေးခြင်းဖြင့် သင်္ဂြိုဟ်ဆိုင်ရာ မသန့်ရှင်းမှုသည် အသက်ရှင်နေသော တရားစီရင်မှုနယ်ပယ်သို့ ပြန်မဝင်ရောက်စေရန် ကာကွယ်ပေးသည်။ ဤသုက္တသည် အသက်ရှည်ခြင်းနှင့် လွတ်မြောက်ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည်: ရန်သူအင်အားများကို ပြောင်းပြန်လှန်ကာ နှင်ထုတ်ပြီး ရည်ရွယ်သူများကို အသက်ရှည်ကာလကြီးဖြင့် ပြည့်စုံစွာ "စေလွှတ်" ပေးသည်။
အေဝ်ဗွီ ၁၂.၃ သည် သရဒ္ဓ-ပိတြယဇ် ဂါထာ-အစုဖြစ်ပြီး ဘိုးဘေးများကို ၎င်းတို့၏ သင့်တင့်သော အရပ်၌ အခမ်းအနားဖြင့် နေရာချထားပြီး ယဇ်ပူဇော်ရာ နေရာကို တည်ဆောက်ကာ ယမနတ်ဘုရား၏ သင့်မြတ်မှုကို တောင်းခံသည်၊ ဤသို့ဖြင့် ချက်ပြုတ်ထားသော ယဇ်ပူဇော်မှုသည် အန္တရာယ်မဟုတ်ဘဲ ကာကွယ်မှု၏ လမ်းကြောင်း ဖြစ်လာသည်။ ၎င်းသည် အရပ်လေးမျက်နှာများ၊ ပစ္စည်းများ၊ မြက်နေရာနှင့် စောင့်ရှောက်သူများကို အခမ်းအနားပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကာကွယ်မှု ဝိုင်းအဖြစ် ပုံဖော်ပြီး ဝမ်းနည်းမှုနှင့် သေခြင်းကို စနစ်တကျ ဆက်လက်တည်ရှိမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးသည် - အသက်ရှင်သူများအတွက် အသက်ရှည်မှုနှင့် ဘိုးဘေးများအတွက် ကျေနပ်မှုကို ပေးသည်။
AV 12.4 သည် အိမ်အတွင်း ပျက်စီးမှု၏ ဝှက်ထားသော အရင်းအမြစ်များဖြစ်သည့် မီး၊ ပစ္စည်းဆုံးရှုံးမှု၊ ရောဂါနှင့် ရန်သူ့ဝိဒျာဉ်များကို အမည်တပ်၊ ဖော်ပြ၊ နှင်ထုတ်သော အိမ်တွင်းကာကွယ်မန္တန် ဂါထာတစ်ပုဒ်ဖြစ်သည်။ ဤဆိုးရွားသော အကျိုးအကြောင်းများကို မင်္ဂလာမရှိသော မိန်းမများနှင့် မကောင်းသော နိမိတ်လက္ခဏာများအဖြစ် ပုဂ္ဂိုလ်းရေးဆွဲဖော်ပြထားသည်။ ၎င်း၏ စွမ်းအားသည် ကပ်ဘေးဆိုးကို ၎င်း၏ လက္ခဏာများဖြင့် အမည်တပ်ခေါ်ဝေါ်၍ ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြပြီးနောက် အတင်းအကျပ် နှင်ထုတ်ခြင်းနှင့် အိမ်တွင်း မှန်ကန်သော စည်းကမ်းများကို ပြန်လည်ခိုင်မာစွာ ထားရှိခြင်းတို့တွင် တည်ရှိသည်။ အထူးသဖြင့် နွားများ၊ လက်ဆောင်ပစ္စည်းများနှင့် ကျင့်ဝတ်များနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ ဤဂါထာသည် အိမ်၊ နွားများနှင့် ကလေးသူငယ်များကို ကာကွယ်သော အန်တုကွန်ရက်ကဲ့သို့ ဆောင်ရွက်ပြီး မကောင်းသော နိမိတ်များကို လက်တွေ့ကျသော ကျင့်ဝတ်ဆန်းကြယ်မှုများအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးသည်။
AV 12.5 သည် ဗြာဟ္မဏ၏ နွားမ (brahmagavī) ကို မထိပါးအပ်သော ပိုင်ဆိုင်မှုအဖြစ် မြင့်စင်စေပြီး ၎င်းကို သိမ်းယူခြင်းသည် ဘာသာရေးအရ အပြစ်ဒဏ်ပေးခံရမည့် ပြစ်မှုဖြစ်ကြောင်း ဥပဒေ-ကာကွယ်မှု (rājadharma) ကျမ်းဂါထာဖြစ်သည်။ ဤဂါထာသည် နွားမကို ဗြာဟ္မဏ၏ အသက်ရှင်ဆက်စပ်မှု, ဗြာဟ္မ၏ လေးကြိုးဟု သတ်မှတ်ထားသဖြင့် ယူငင်ရန် ကြိုးပမ်းပါက ကျိန်ဆိုမှု ယုတ္တိဗေဒဖြင့် အပြစ်ရှိသူအား နှင်ထုတ်ခြင်း, မီးလောင်ကျွမ်းစေခြင်း, သေမှုဘက်သို့ ဆွေဆွေချခြင်းတို့ဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။