Adhyaya 78

Verse 1

ययातिरुवाच । एकेन गृह्यतां पुत्रा जरा मे दुःखदायिनी । धीरेण भवतां मध्ये तारुण्यं मम दीयताम्

Yayāti bersabda: “Wahai anak-anakku, biarlah seorang daripada kamu memikul ketuaanku yang mendatangkan derita ini. Hendaklah yang teguh hati antara kamu mengurniakan kepadaku masa muda.”

Verse 2

स्वकीयं हि महाभागाः स्वरूपमिदमुत्तमम् । संतप्तं मानसं मेद्य स्त्रियां सक्तं सुचंचलम्

Wahai orang-orang yang amat berbahagia, inilah keadaan mulia diriku: hatiku hangus oleh dukacita, terpaut pada seorang wanita, dan sangat gelisah.

Verse 3

भाजनस्था यथा आप आवर्त्तयति पावकः । तथा मे मानसं पुत्राः कामानलसुचालितम्

Seperti api mengacaukan air di dalam bejana hingga berputar, demikianlah, wahai anak-anakku, api keinginan (kāma) telah menggoncang dan menggelisahkan hatiku.

Verse 4

एको गृह्णातु मे पुत्रा जरां दुःखप्रदायिनीम् । स्वकं ददातु तारुण्यं यथाकामं चराम्यहम्

Wahai anak-anakku, biarlah seorang daripada kalian memikul usia tuaku yang membawa derita, dan menyerahkan masa mudanya kepadaku; maka aku akan hidup menurut kehendakku.

Verse 5

यो मे जरापसरणं करिष्यति सुतोत्तमः । स च मे भोक्ष्यते राज्यं धनुर्वंशं धरिष्यति

Anak terbaik yang menghapus kelemahan usia tuaku—dialah yang akan menikmati kerajaanku dan menegakkan martabat wangsa pemegang busur (keturunan raja pemanah).

Verse 6

तस्य सौख्यं सुसंपत्तिर्धनं धान्यं भविष्यति । विपुला संततिस्तस्य यशः कीर्तिर्भविष्यति

Baginya akan ada kebahagiaan dan kemakmuran yang sempurna—harta serta hasil bijirin yang melimpah. Keturunannya ramai, dan nama baik serta kemasyhurannya akan terserlah.

Verse 7

पुत्रा ऊचुः । भवान्धर्मपरो राजन्प्रजाः सत्येन पालकः । कस्मात्ते हीदृशो भावो जातः प्रकृतिचापलः

Putera-putera berkata: “Wahai Raja, tuanku teguh berpegang pada dharma dan memelihara rakyat dengan kebenaran. Maka mengapakah timbul perubahan rasa dalam diri tuanku—kegelisahan yang seolah-olah bertentangan dengan tabiat asal?”

Verse 8

राजोवाच । आगता नर्तकाः पूर्वं पुरं मे हि प्रनर्तकाः । तेभ्यो मे कामसंमोहे जातो मोहश्च ईदृशः

Raja berkata: “Dahulu para penari datang ke kotaku—mereka benar-benar penghibur yang mahir. Daripada merekalah, dalam kekeliruan yang lahir daripada nafsu, timbul khayal dan kelalaian seperti ini dalam diriku.”

Verse 9

जरया व्यापितः कायो मन्मथाविष्टमानसः । संबभूव सुतश्रेष्ठाः कामेनाकुलव्याकुलः

Tubuhnya telah diliputi usia tua, dan fikirannya dikuasai Manmatha (Kama). Wahai putera-putera terbaik, oleh keinginan ia menjadi gelisah dan sangat tidak tenteram.

Verse 10

काचिद्दृष्टा मया नारी दिव्यरूपा वरानना । मया संभाषिता पुत्राः किंचिन्नोवाच मे सती

Aku melihat seorang wanita—berwajah elok dengan rupa laksana dewi. Wahai anak-anakku, aku berbicara dengannya, namun wanita yang suci itu tidak berkata apa-apa kepadaku.

Verse 11

विशालानाम तस्याश्च सखी चारुविचक्षणा । सा मामाह शुभं वाक्यं मम सौख्यप्रदायकम्

Dia mempunyai seorang sahabat bernama Viśālā, menawan dan tajam budi; dialah yang berkata kepadaku kata-kata bertuah yang mengurniakan kebahagiaan kepadaku.

Verse 12

जराहीनो यदा स्यास्त्वं तदा ते सुप्रिया भवेत् । एवमंगीकृतं वाक्यं तयोक्तं गृहमागतः

“Apabila engkau bebas daripada ketuaan, maka dia akan menjadi amat dikasihi olehmu.” Setelah menerima kata-kata yang diucapkan oleh mereka, dia pun pulang ke rumah.

Verse 13

मया जरापनोदार्थं तदेवं समुदाहृतम् । एवं ज्ञात्वा प्रकर्तव्यं मत्सुखं हि सुपुत्रकाः

Aku telah menyatakan demikian demi menyingkirkan kesan-kesan ketuaan. Setelah memahaminya, wahai anak-anak yang baik, bertindaklah selaras dengannya demi keredaanku.

Verse 14

तुरुरुवाच । शरीरं प्राप्यते पुत्रैः पितुर्मातुः प्रसादतः । धर्मश्च क्रियते राजञ्शरीरेण विपश्चिता

Turu berkata: “Anak-anak memperoleh jasad melalui rahmat ayah dan ibu; dan wahai raja, dengan jasad inilah orang bijaksana melaksanakan dharma.”

Verse 15

पित्रोः शुश्रूषणं कार्यं पुत्रैश्चापि विशेषतः । न च यौवनदानस्य कालोऽयं मे नराधिप

Anak-anak, terutama sekali, hendaklah berkhidmat dengan penuh bakti kepada ayah dan ibu. Dan wahai penguasa manusia, ini bukanlah waktuku untuk mengurniakan keremajaan.

Verse 16

प्रथमे वयसि भोक्तव्यं विषयं मानवैर्नृप । इदानीं तन्न कालोयं वर्तते तव सांप्रतम्

Wahai raja, kenikmatan duniawi wajar dinikmati manusia pada peringkat awal usia; namun kini, pada saat ini, bukanlah waktu yang sesuai bagimu.

Verse 17

जरां तात प्रदत्वा वै पुत्रे तात महद्गताम् । पश्चात्सुखं प्रभोक्तव्यं न तु स्यात्तव जीवितम्

Wahai yang dikasihi, setelah benar-benar memindahkan usia tua kepada puteramu—yang telah mencapai darjat yang agung—sesudah itu nikmatilah kebahagiaan; hidupmu tidak akan kekal seperti sediakala.

Verse 18

तस्माद्वाक्यं महाराज करिष्ये नैव ते पुनः । एवमाभाषत नृपं तुरुर्ज्येष्ठसुतस्तदा

Oleh itu, wahai Maharaja, aku tidak akan melaksanakan titah tuanku lagi. Demikianlah pada ketika itu putera sulung Turu berkata kepada raja.

Verse 19

तुरोर्वाक्यं तु तच्छ्रुत्वा क्रुद्धो राजा बभूव सः । तुरुं शशाप धर्मात्मा क्रोधेनारुणलोचनः

Mendengar kata-kata Turu, raja pun murka. Baginda yang berjiwa dharma, dengan mata memerah kerana amarah, lalu menyumpah Turu.

Verse 20

अपध्वस्तस्त्वयाऽदेशो ममायं पापचेतन । तस्मात्पापी भव स्वत्वं सर्वधर्मबहिष्कृतः

Wahai yang berniat jahat, engkau telah meruntuhkan titahku ini. Maka dengan perbuatanmu sendiri jadilah engkau pendosa, tersingkir daripada segala amalan dharma.

Verse 21

शिखया त्वं विहीनश्च वेदशास्त्रविवर्जितः । सर्वाचारविहीनस्त्वं भविष्यसि न संशयः

Engkau akan kehilangan śikhā, dan disingkirkan daripada Weda serta śāstra suci. Engkau akan menjadi tanpa segala adab dan tata laku yang benar—tiada syak lagi.

Verse 22

ब्रह्मघ्नस्त्वं देवदुष्टः सुरापः सत्यवर्जितः । चंडकर्मप्रकर्ता त्वं भविष्यसि नराधमः

Engkau akan menjadi pembunuh Brahmana, perosak tertib para dewa, peminum arak, dan terpisah daripada kebenaran. Dengan melakukan perbuatan yang kejam, akhirnya engkau akan jatuh menjadi manusia paling hina.

Verse 23

सुरालीनः क्षुधी पापी गोघ्नश्च त्वं भविष्यसि । दुश्चर्मा मुक्तकच्छश्च ब्रह्मद्वेष्टा निराकृतिः

Engkau akan menjadi orang yang tenggelam dalam arak, sentiasa lapar, berdosa, dan pembunuh lembu. Kulitmu akan berpenyakit, kain pinggangmu terlerai; engkau akan menjadi pembenci Brahmana—dibuang dan dihina.

Verse 24

परदाराभिगामी त्वं महाचंडः प्रलंपटः । सर्वभक्षश्च दुर्मेधाः सदात्वं च भविष्यसि

Engkau akan menjadi pengejar isteri orang—ganas dan sangat bejat; pemakan segala-galanya, akal yang rosak, dan engkau akan kekal demikian sepanjang masa.

Verse 25

सगोत्रां रमसे नारीं सर्वधर्मप्रणाशकः । पुण्यज्ञानविहीनात्मा कुष्ठवांश्च भविष्यसि

Jika engkau berseronok dengan wanita daripada keturunan (gotra) yang sama, engkau menjadi pemusnah segala dharma. Tanpa pahala dan pengetahuan sejati, engkau akan ditimpa penyakit kusta.

Verse 26

तव पुत्राश्च पौत्राश्च भविष्यंति न संशयः । ईदृशाः सर्वपुण्यघ्ना म्लेच्छाः सुकलुषीकृताः

Anak-anak lelaki dan cucu-cucu lelakimu pasti akan lahir—tiada keraguan. Mereka akan menjadi demikian: Mleccha, pemusnah segala pahala, dan sepenuhnya dicemari oleh dosa.

Verse 27

एवं तुरुं सुशप्त्वैव यदुं पुत्रमथाब्रवीत् । जरां वै धारयस्वेह भुंक्ष्व राज्यमकंटकम्

Demikianlah, setelah menyumpah Turu dengan keras, baginda berkata kepada puteranya Yadu: “Di sini engkau pikullah tua renta, dan nikmatilah kerajaan yang bebas duri—tanpa halangan dan musuh.”

Verse 28

बद्धाञ्जलिपुटो भूत्वा यदू राजानमब्रवीत् । यदुरुवाच । जराभारं न शक्नोमि वोढुं तात कृपां कुरु

Dengan tangan dirapatkan penuh takzim, Yadu berkata kepada raja: “Wahai ayahanda, aku tidak mampu memikul beban tua renta; kasihanilah aku.”

Verse 29

शीतमध्वा कदन्नं च वयोतीताश्च योषितः । मनसः प्रातिकूल्यं च जरायाः पंचहेतवः

Madu yang sejuk, makanan yang tidak baik, wanita yang telah melewati usia mudanya, serta kecenderungan hati yang berlawanan—itulah lima sebab datangnya tua renta.

Verse 30

जरादुःखं न शक्नोमि नवे वयसि भूपते । कः समर्थो हि वै धर्तुं क्षमस्व त्वं ममाधुना

Wahai raja, dalam usia muda yang segar ini aku tidak mampu menanggung duka tua renta. Siapakah yang sanggup memikulnya? Ampunkanlah aku sekarang.

Verse 31

यदुं क्रुद्धो महाराजः शशाप द्विजनंदन । राज्यार्हो न च ते वंशः कदाचिद्वै भविष्यति

Wahai kesayangan kaum dwija, maharaja murka lalu menyumpah Yadu: “Bukan engkau dan bukan keturunanmu, tidak akan pernah layak memerintah kerajaan.”

Verse 32

बलतेजः क्षमाहीनः क्षात्रधर्मविवर्जितः । भविष्यति न संदेहो मच्छासनपराङ्मुखः

Dia akan kuat dan berapi, namun tanpa kesabaran dan tersisih daripada dharma seorang kṣatriya; tiada syak lagi, kerana dia telah berpaling daripada titahku.

Verse 33

यदुरुवाच । निर्दोषोहं महाराज कस्माच्छप्तस्त्वयाधुना । कृपां कुरुष्व दीनस्य प्रसादसुमुखो भव

Yadu berkata: “Wahai Maharaja, aku tidak bersalah—mengapa kini tuanku menyumpahku? Kasihanilah insan yang papa ini; jadilah berwajah perkenan dan bermurah rahmat.”

Verse 34

राजोवाच । महादेवः कुले ते वै स्वांशेनापि हि पुत्रक । करिष्यति विसृष्टिं च तदा पूतं कुलं तव

Raja berkata: “Wahai anak yang dikasihi, sesungguhnya Mahādeva akan, walau dengan sebahagian daripada hakikat-Nya sendiri, menzahirkan suatu penampakan dalam keturunanmu; maka susur galurmu akan disucikan.”

Verse 35

यदुरुवाच । अहं पुत्रो महाराज निर्दोषः शापितस्त्वया । अनुग्रहो दीयतां मे यदि मे वर्त्तते दया

Yadu berkata: “Wahai Maharaja, aku ini puteramu; walau tidak bersalah, aku telah disumpah olehmu. Jika ada belas kasihan padamu terhadapku, maka kurniakanlah anugerahmu kepadaku.”

Verse 36

राजोवाच । यो भवेज्ज्येष्ठपुत्रस्तु पितुर्दुःखापहारकः । राज्यदायं सुभुंक्ते च भारवोढा भवेत्स हि

Raja berkata: “Sesiapa yang menjadi putera sulung, yang menghapuskan dukacita ayahnya, dialah yang wajar menikmati pusaka kerajaan; sesungguhnya dialah pemikul beban keluarga.”

Verse 37

त्वया धर्मं न प्रवृत्तमभाष्योसि न संशयः । भवता नाशिताज्ञा मे महादंडेन घातिनः

Engkau tidak menggerakkan dharma—tiada syak—dan engkau bukan orang yang dapat dipujuk dengan hujah. Olehmu perintahku dimusnahkan, dan engkau memukul serta membunuh dengan tongkat besar.

Verse 38

तस्मादनुग्रहो नास्ति यथेष्टं च तथा कुरु । यदुरुवाच । यस्मान्मे नाशितं राज्यं कुलं रूपं त्वया नृप

Maka tiadalah kurnia bagimu—buatlah sesuka hati. Demikian Yadu berkata: “Wahai raja, kerana engkau telah memusnahkan kerajaanku, keturunanku, bahkan rupaku.”

Verse 39

तस्माद्दुष्टो भविष्यामि तव वंशपतिर्नृप । तव वंशे भविष्यंति नानाभेदास्तु क्षत्त्रियाः

Oleh itu, wahai raja, aku akan menjadi penguasa yang durjana atas wangsa tuanku; dan dalam keturunan tuanku akan timbul para Kṣatriya dengan pelbagai pecahan dan cabang.

Verse 40

तेषां ग्रामान्सुदेशांश्च स्त्रियो रत्नानि यानि वै । भोक्ष्यंति च न संदेहो अतिचंडा महाबलाः

Mereka pasti akan merampas desa-desa dan negeri-negeri yang indah, juga para wanita serta segala permata dan harta—tiada syak—kerana mereka amat ganas dan sangat perkasa.

Verse 41

मम वंशात्समुत्पन्नास्तुरुष्का म्लेच्छरूपिणः । त्वया ये नाशिताः सर्वे शप्ताः शापैः सुदारुणैः

“Daripada keturunanku lahirlah kaum Turuṣka, berwajah mleccha. Semua yang engkau binasakan itu telah terkena sumpahan—ditimpa sumpahan yang amat dahsyat.”

Verse 42

एवं बभाषे राजानं यदुः क्रुद्धो नृपोत्तम । अथ क्रुद्धो महाराजः पुनश्चैवं शशाप ह

Demikianlah, wahai raja yang utama, Yadu berkata kepada raja itu dalam kemarahan. Lalu maharaja pun murka, dan sekali lagi melafazkan sumpah kutuk dengan kata-kata berikut.

Verse 43

मत्प्रजानाशकाः सर्वे वंशजास्ते शृणुष्व हि । यावच्चंद्रश्च सूर्यश्च पृथ्वी नक्षत्रतारकाः

Dengarlah benar-benar: semua keturunanmu akan menjadi pemusnah rakyatku—selama bulan dan matahari masih wujud, dan selama bumi, gugusan buruj serta bintang-bintang tetap ada.

Verse 44

तावन्म्लेच्छाः प्रपक्ष्यंते कुंभीपाके चरौ रवे । कुरुं दृष्ट्वा ततो बालं क्रीडमानं सुलक्षणम्

Selama matahari terus menempuh peredarannya, selama itu pula kaum mleccha akan direbus dalam neraka Kumbhīpāka. Kemudian, melihat seorang anak lelaki bertanda baik sedang bermain di sana, mereka pun memandang ke arah Kuru.

Verse 45

समाह्वयति तं राजा न सुतं नृपनंदनम् । शिशुं ज्ञात्वा परित्यक्तः सकुरुस्तेन वै तदा

Raja memanggilnya, wahai putera raja, namun baginda tidak mengakui dia sebagai anaknya. Setelah mengetahui bahawa dia hanyalah seorang kanak-kanak, baginda pun menyingkirkannya pada saat itu; demikianlah yang berlaku ketika itu.

Verse 46

शर्मिष्ठायाः सुतं पुण्यं तं पूरुं जगदीश्वरः । समाहूय बभाषे च जरा मे गृह्यतां पुनः

Kemudian Tuhan Penguasa alam memanggil Pūru, putera Śarmiṣṭhā yang mulia, lalu bersabda: “Ambillah kembali usia tuaku ke atas dirimu sekali lagi.”

Verse 47

भुंक्ष्व राज्यं मया दत्तं सुपुण्यं हतकंटकम् । पूरुरुवाच । राज्यं देवे न भोक्तव्यं पित्रा भुक्तं यथा तव

“Nikmatilah kerajaan yang aku kurniakan—amat besar pahalanya dan bebas daripada duri (musuh serta kesusahan).” Pūru menjawab: “Wahai yang bersifat ketuhanan, kerajaan yang telah dinikmati oleh ayah tidak wajar diterima dan dinikmati oleh anak—sebagaimana engkau telah menikmatinya.”

Verse 48

त्वदादेशं करिष्यामि जरा मे दीयतां नृप । तारुण्येन ममाद्यैव भूत्वा सुंदररूपदृक्

“Wahai nṛpa (raja), aku akan melaksanakan titahmu. Kurniakanlah kepadaku usia tua; dan pada hari ini juga, setelah menjadi muda, semoga aku dapat memandang (serta memiliki) rupa yang indah.”

Verse 49

भुंक्ष्व भोगान्सुकर्माणि विषयासक्तचेतसा । यावदिच्छा महाभाग विहरस्व तया सह

“Nikmatilah kesenangan yang diperoleh daripada amal baikmu, dengan hati yang terpaut pada objek-objek indera. Wahai yang bertuah, selama engkau mengingini, bersukarialah dan hiduplah bahagia bersama wanita itu.”

Verse 50

यावज्जीवाम्यहं तात जरां तावद्धराम्यहम् । एवमुक्तस्तु तेनापि पूरुणा जगतीपतिः

“Wahai ayahanda, selama aku hidup, selama itu jugalah aku akan menanggung usia tua.” Demikianlah raja, tuan empunya bumi, turut disapa oleh Pūru.

Verse 51

हर्षेण महताविष्टस्तं पुत्रं प्रत्युवाच सः । यस्माद्वत्स ममाज्ञा वै न हता कृतवानिह

Dilimpahi kegembiraan besar, baginda berkata kepada puteranya: “Wahai anakku, kerana engkau tidak melanggar titahku di sini, maka engkau telah bertindak benar menurut dharma.”

Verse 52

तस्मादहं विधास्यामि बहुसौख्यप्रदायकम् । यस्माज्जरागृहीता मे दत्तं तारुण्यकं स्वकम्

Maka aku akan mengatur sesuatu yang mengurniakan kebahagiaan melimpah; kerana walaupun telah dikepung usia tua, kemudaanku sendiri telah dianugerahkan kembali kepadaku.

Verse 53

तेन राज्यं प्रभुंक्ष्व त्वं मया दत्तं महामते । एवमुक्तः सुपूरुश्च तेन राज्ञा महीपते

“Wahai yang berakal besar, perintahlah kerajaan yang telah aku kurniakan kepadamu.” Setelah raja itu bertitah demikian, wahai penguasa bumi, Supūru pun menerima amanah tersebut.

Verse 54

तारुण्यंदत्तवानस्मै जग्राहास्माज्जरां नृप । ततः कृते विनिमये वयसोस्तातपुत्रयोः

Wahai raja, dia mengurniakan kemudaan kepadanya dan mengambil ketuaan daripadanya. Maka terlaksanalah pertukaran usia antara bapa dan anak.

Verse 55

तस्माद्वृद्धतरः पूरुः सर्वांगेषु व्यदृश्यत । नूतनत्वं गतो राजा यथा षोडशवार्षिकः

Maka Pūru kelihatan lebih tua pada seluruh anggota tubuhnya; sedangkan raja memperoleh kemudaan baharu, seolah-olah berusia enam belas tahun.

Verse 56

रूपेण महताविष्टो द्वितीय इव मन्मथः । धनूराज्यं च छत्रं च व्यजनं चासनं गजम्

Dikuasai oleh keelokan yang luar biasa, dia tampak laksana Manmatha (Kāma) yang kedua; dan hadir pula kelengkapan diraja—busur kedaulatan, payung kebesaran, kipas istiadat, singgahsana, serta gajah.

Verse 57

कोशं देशं बलं सर्वं चामरं स्यंदनं तथा । ददौ तस्य महाराजः पूरोश्चैव महात्मनः

Raja agung itu mengurniakan kepadanya perbendaharaan, wilayah negeri, seluruh angkatan tentera, serta lambang kebesaran diraja seperti cāmara (kipas ekor) dan rata; sesungguhnya Raja Puru menyerahkan semuanya kepada insan berjiwa mulia itu.

Verse 58

कामासक्तश्च धर्मात्मा तां नारीमनुचिंतयन् । तत्सरः सागरप्रख्यंकामाख्यं नहुषात्मजः

Walaupun berhati dharma, putera Nahusha telah dikuasai kāma; sambil sentiasa memikirkan wanita itu, dia mendirikan sebuah tasik luas laksana lautan, yang dikenali dengan nama “Kāmā”.

Verse 59

अश्रुबिंदुमती यत्र जगाम लघुविक्रमः । तां दृष्ट्वा तु विशालाक्षीं चारुपीनपयोधराम्

Di sana Laghuvikrama pergi menemui Aśrubindumatī. Dan apabila melihatnya—bermata luas, jelita, dengan dada yang indah dan penuh—

Verse 60

विशालां च महाराजः कंदर्पाकृष्टमानसः । राजोवाच । आगतोऽस्मि महाभागे विशाले चारुलोचने

Kemudian maharaja—yang hatinya ditarik oleh Kandarpa (Kāmadeva)—berkata kepada Viśālā: “Wahai yang amat berbahagia, wahai Viśālā bermata indah, aku telah datang.”

Verse 61

जरात्यागःकृतो भद्रे तारुण्येन समन्वितः । युवा भूत्वा समायातो भवत्वेषा ममाधुना

Wahai wanita yang mulia, aku telah menanggalkan usia tua dan dikurniai keremajaan. Setelah menjadi muda, aku kembali—kini biarlah dia menjadi milikku.

Verse 62

यंयं हि वांछते चैषा तंतं दद्मि न संशयः । विशालोवाच । यदा भवान्समायातो जरां दुष्टां विहाय च

“Apa sahaja yang dia hajatkan—itulah juga yang aku kurniakan, tanpa syak.” Viśāla berkata: “Tatkala tuanku datang, setelah menanggalkan tua yang jahat…”

Verse 63

दोषेणैकेनलिप्तोसि भवंतं नैव मन्यते । राजोवाच । मम दोषं वदस्व त्वं यदि जानासि निश्चितम्

Engkau tercalit oleh satu cela; dia tidak lagi memandangmu dengan hormat. Raja bertitah: “Nyatakanlah kesalahanku, jika engkau mengetahuinya dengan pasti.”

Verse 64

तं तु दोषं परित्यक्ष्येगुणरूपंनसंशयः

Namun aku akan membuang cela itu; tanpa syak, aku akan teguh dalam rupa kebajikan.

Verse 78

इति श्रीपद्मपुराणेभूमिखंडेवेनोपाख्यानेमातापितृतीर्थवर्णने ययातिचरितेऽष्टसप्ततितमोऽध्यायः

Demikianlah berakhir bab ke-78 Bhūmi-khaṇḍa dalam Śrī Padma Purāṇa, dalam kisah Venu, yang menghuraikan Tīrtha suci Mātā-Pitṛ serta menuturkan riwayat Yayāti.