Adhyaya 232

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कूपं त्रैलोक्यपूजितम् । पश्चिमे तस्य तीर्थस्य पांडवानां महात्मनाम्

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—തദനന്തരം, ഹേ മഹാദേവീ, ത്രിലോകപൂജിതമായ ആ കിണറ്റിലേക്കു പോകണം; ആ തീർത്ഥത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറ് മഹാത്മാക്കളായ പാണ്ഡവരുടെ പുണ്യകിണർ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

Verse 2

यदाऽरण्यमनुप्राप्ताः पांडवाः पृथिवीतले । भ्रममाणा महादेवि प्रभासं क्षेत्रमागताः

പാണ്ഡവർ ഭൂമിയിൽ വനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ച് അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞപ്പോൾ, ഹേ മഹാദേവീ, അവർ പ്രഭാസത്തിന്റെ പുണ്യക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചേർന്നു.

Verse 3

ततस्ते न्यवसंस्तत्र किंचित्कालं समाहिताः । गत्वा क्षेत्रं महापुण्यं ततः कृष्णाऽब्रवीदिदम्

അനന്തരം അവർ മനസ്സിനെ ഏകാഗ്രമാക്കി അവിടെ കുറച്ചുകാലം പാർത്തു. ആ മഹാപുണ്യക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് ചെന്ന ശേഷം കൃഷ്ണാ (ദ്രൗപദി) ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

Verse 4

ब्राह्मणानां सहस्राणि भुंजते भवतां गृहे । दूरे जलाश्रयश्चैव न तावंतश्च किंकराः

നിങ്ങളുടെ ഗൃഹത്തിൽ ആയിരക്കണക്കിന് ബ്രാഹ്മണർ ഭോജനം കഴിക്കുന്നു; എന്നാൽ ജലാശ്രയം ദൂരെയുണ്ട്, സേവകരും അത്രയില്ല.

Verse 5

तस्माज्जलाश्रयः कार्यं आश्रमस्य समीपतः । यत्र स्नानं करिष्यामि युष्माकं संप्रसादतः

അതുകൊണ്ട് ആശ്രമത്തിനടുത്തായി ഒരു ജലാശയം നിർമ്മിക്കണം; നിങ്ങളുടെ പ്രസാദവും അനുഗ്രഹവും കൊണ്ടു ഞാൻ അവിടെ സ്നാനം ചെയ്യും.

Verse 6

ततस्तु पांडवाः सर्वे सहितास्ते वरानने । अखनंस्तत्र ते कूपं द्रौपदीवाक्यप्रेरिताः

അതിനുശേഷം, ഹേ സുന്ദരമുഖീ, ദ്രൗപദിയുടെ വചനപ്രേരണയാൽ പാണ്ഡവർ എല്ലാവരും ഒന്നിച്ചു അവിടെ ഒരു കിണർ കുഴിച്ചു.

Verse 7

अथाजगाम तत्रैव भगवान्देवकीसुतः । श्रुत्वा समागतान्पार्थान्द्वारावत्याः सबांधवः

അതിനുശേഷം ദേവകീസുതനായ ഭഗവാനും അവിടേക്കുതന്നെ വന്നു; പാർത്ഥർ എത്തിയെന്നു കേട്ട് ദ്വാരാവതിയിൽ നിന്ന് ബന്ധുക്കളോടുകൂടി അദ്ദേഹം എത്തി.

Verse 8

प्रद्युम्नेन च सांबेन गदेन निषधेन च । युयुधानेन रामेण चारुदेष्णेन धीमता

പ്രദ്യുമ്നൻ, സാമ്ബൻ, ഗദൻ, നിഷധൻ, യുയുധാനൻ, രാമൻ, ധീമാനായ ചാരുദേഷ്ണൻ—ഇവരോടുകൂടി.

Verse 9

अन्यैः परिवृतः शूरैर्यादवैर्युद्ध दुर्मदैः । ते समेत्य यथान्यायं समस्ता यदुपुंगवाः

മറ്റു യുദ്ധോന്മത്ത വീര യാദവന്മാർ ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരിക്കെ, ആ യദുകുലശ്രേഷ്ഠർ എല്ലാവരും യഥാവിധി ഒന്നിച്ചു ചേർന്ന് കൂടിക്കാഴ്ച നടത്തി.

Verse 10

ततः कथावसाने च कस्मिंश्चित्कारणांतरे । वासुदेवः पांडुसुतमिदं वचनमब्रवीत्

അനന്തരം സംഭാഷണം അവസാനിച്ചപ്പോൾ, ഏതോ പ്രത്യേക കാരണത്താൽ ഉണ്ടായ ഒരു അവസരത്തിൽ, വാസുദേവൻ പാണ്ഡുപുത്രനോട് ഈ വചനങ്ങൾ അരുളിച്ചെയ്തു।

Verse 11

युधिष्ठिर महाबाहो किं ते कामकरोम्यहम् । राज्यं धान्यं धनं चापि अथवा रिपुनाशनम्

ഹേ മഹാബാഹു യുധിഷ്ഠിരാ! നിനക്കായി ഞാൻ എന്തു വരം നൽകട്ടെ? രാജ്യമോ, ധാന്യമോ, ധനമോ—അല്ലെങ്കിൽ ശത്രുനാശമോ?

Verse 12

युधिष्ठिर उवाच । शक्तस्त्वं यादवश्रेष्ठ सर्वकर्मस्वसंशयः । प्रतिज्ञातं त्वया पूर्वं वर्षैर्द्वादशभिः प्रियम्

യുധിഷ്ഠിരൻ പറഞ്ഞു: ഹേ യാദവശ്രേഷ്ഠാ! നീ സംശയമില്ലാതെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും സമർത്ഥനാണ്. മുമ്പ് നീ പന്ത്രണ്ടു വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം പ്രിയമായതു നൽകാമെന്ന് പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തിരുന്നു।

Verse 13

तन्नास्ति त्रिषु लोकेषु यन्न सिद्ध्यति भूतले । त्वयि तुष्टे जगन्नाथ सर्वदेवनमस्कृते

ഹേ ജഗന്നാഥാ, സർവ്വദേവന്മാർ നമസ്കരിക്കുന്നവനേ! നീ പ്രസന്നനായാൽ ത്രിലോകങ്ങളിൽ ഭൂതലത്തിൽ സിദ്ധിക്കാത്തത് ഒന്നുമില്ല।

Verse 14

अवश्यं यदि तुष्टोऽसि मम सर्वजगत्पते । अत्र सांनिध्यमागच्छ कूपे नित्यं जनार्दन

ഹേ സർവ്വജഗത്പതേ! നീ തീർച്ചയായും പ്രസന്നനായാൽ, ഹേ ജനാർദന, ഈ കിണറ്റിൽ നിത്യമായി നിന്റെ സാന്നിധ്യത്തോടെ വന്നു വസിക്കണമേ।

Verse 15

अत्रागत्य नरो यस्तु भक्त्या स्नानं समाचरेत् । स यातु वैष्णवं स्थानं प्रसादात्तव केशव

ഇവിടെ വന്ന് ഭക്തിയോടെ സ്നാനം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ, ഹേ കേശവാ! നിന്റെ പ്രസാദത്താൽ വൈഷ്ണവധാമം പ്രാപിക്കട്ടെ.

Verse 16

ईश्वर उवाच । एवं भविष्यतीत्युक्त्वा तदाऽमन्त्र्य युधिष्ठिरम् । प्रययौ द्वारकां कृष्णः सर्वलोकनमस्कृतः

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—“അങ്ങനെ തന്നെയാകും.” എന്നു പറഞ്ഞ്, അപ്പോൾ യുധിഷ്ഠിരനോട് വിടപറഞ്ഞ്, സർവ്വലോകനമസ്കൃതനായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ ദ്വാരകയിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു.

Verse 17

तस्मिञ्छ्राद्धं नरः कृत्वा वाजिमेधफलं लभेत् । प्रसादाद्देवदेवस्य विष्णोरमिततेजसः

അവിടെ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ അശ്വമേധയാഗഫലം പ്രാപിക്കും—ദേവദേവനും അമിതതേജസ്സുമായ വിഷ്ണുവിന്റെ പ്രസാദത്താൽ.

Verse 18

तदर्धं तर्पणेनैव स्नानात्पादमवाप्नुयात् । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्र श्राद्धं समाचरेत्

തർപ്പണം മാത്രം ചെയ്താൽ ആ പുണ്യത്തിന്റെ പകുതി, സ്നാനം ചെയ്താൽ നാലിലൊന്ന് ലഭിക്കും; അതുകൊണ്ട് സർവ്വശ്രമത്തോടും കൂടി അവിടെ ശ്രാദ്ധം ആചരിക്കണം.

Verse 19

ज्येष्ठस्य पौर्णमास्यां यः स्नानं श्राद्धं करिष्यति । सावित्रीं चैव संपूज्य स यास्यति परमं पदम्

ജ്യേഷ്ഠ പൗർണ്ണമിദിനത്തിൽ ആരെങ്കിലും സ്നാനവും ശ്രാദ്ധവും ചെയ്ത് സാവിത്രീദേവിയെ സമ്പൂജിച്ചാൽ, അവൻ പരമപദം പ്രാപിക്കും.

Verse 20

गोदानं तत्र देयं तु सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः

തീർത്ഥയാത്രയുടെ പൂർണ്ണഫലം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ അവിടെ നിർബന്ധമായി ഗോദാനം ചെയ്യണം.