Adhyaya 57

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । अवियुक्तवनं गच्छेत्ततः पार्थिवसत्तम । यस्मिन्दृष्टे नरोभीष्टैर्न वियुज्येत कर्हिचित्

പുലസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു—അതിനുശേഷം, ഹേ രാജശ്രേഷ്ഠാ, അവിയുക്തവനത്തിലേക്ക് പോകണം; അതിനെ ദർശിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ തന്റെ അഭീഷ്ടങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും വേർപെടുകയില്ല.

Verse 2

तत्र पूर्वं शची राजन्प्रविष्टा दुःखसंयुता । नहुषेण हृते राज्ये देवेन्द्रस्य महात्मनः

അവിടെ, ഹേ രാജാവേ, പൂർവകാലത്ത് ശചീ ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങി പ്രവേശിച്ചു; നഹുഷൻ മഹാത്മാവായ ദേവേന്ദ്രൻ (ഇന്ദ്രൻ)ന്റെ രാജ്യം അപഹരിച്ചപ്പോൾ.

Verse 3

तत्प्रभावात्पुनः प्राप्तो वियुक्तोऽपि शतक्रतुः । ततस्तस्य वरो दत्तो वनस्य हि तया नृप

ആ സ്ഥലത്തിന്റെ പ്രഭാവത്താൽ വേർപെട്ടിരുന്നിട്ടും ശതക്രതു (ഇന്ദ്രൻ) വീണ്ടും തന്റെ സ്ഥിതി പ്രാപിച്ചു. തുടർന്ന്, ഹേ നൃപാ, ശചീ ആ വനത്തിന് വരം നൽകി.

Verse 4

नरो वा यदि वा नारी वियुक्ताऽत्र वने शुभे । प्रियैर्निवास एकस्मिन्रात्रिमेकां वसिष्यति

പുരുഷനായാലും സ്ത്രീയായാലും, പ്രിയവിയോഗത്തിൽ ദുഃഖിതനായാൽ, ഈ ശുഭവനത്തിൽ ഒരേ വാസസ്ഥാനത്ത് ഒരു രാത്രി മാത്രം പാർത്താൽ പോലും അവൻ/അവൾ വീണ്ടും പ്രിയജനങ്ങളോടൊപ്പം ചേർന്ന് വസിക്കുന്ന ഭാഗ്യം നേടുന്നു.

Verse 5

स तेन लभते संगं भूय एव यथा मया । प्रियैः स लभते वासमेकरात्रं वसन्नृप

ആ പുണ്യകർമ്മം/വ്രതംകൊണ്ട് അവൻ വീണ്ടും ഞാൻ നേടിയതുപോലെ സംഗമം നേടുന്നു. ഹേ രാജാവേ, അവിടെ ഒരു രാത്രി പാർത്താൽ പ്രിയജനങ്ങളോടൊപ്പം വസിക്കുന്ന ഫലം ലഭിക്കുന്നു.

Verse 6

फलदानं प्रशंसंति तत्र ब्राह्मणसत्तमाः । वंध्यानां च विशेषेण यतः पुत्रफलं लभेत्

അവിടെ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠർ ഫലദാനത്തെ പ്രശംസിക്കുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് സന്താനമില്ലാത്ത സ്ത്രീകൾക്ക്; കാരണം അതിലൂടെ പുത്രഫലം എന്ന സന്താനഫലം ലഭിക്കാം.

Verse 57

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखण्डेऽवियुक्तक्षेत्रमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तपञ्चाशत्तमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിന്റെ ഏകാശീതിസാഹസ്രി സംഹിതയിലെ ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ മൂന്നാം അർബുദഖണ്ഡത്തിൽ ‘അവിയുക്തക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന അമ്പത്തേഴാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.