Adhyaya 33
പുലസ്ത്യൻ പാർഥേശ്വര തീർത്ഥയാത്രയെ വർണ്ണിക്കുന്നു—ഇത് പാപനാശക സ്ഥാനമാണ്; ഇതിന്റെ ദർശനം മാത്രത്താൽ പലവിധ ദോഷങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള മോചനം ലഭിക്കും എന്നു പറയുന്നു (ശ്ലോ. 1). അവിടെ ദേവലനു പ്രിയയായ പതിവ്രതയായ പാർഥാ എന്ന സ്ത്രീയെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു; അവൾ ആ സ്ഥലത്ത് തപസ്സു ചെയ്യുന്നു (ശ്ലോ. 2). മുൻജന്മത്തിൽ അവൾ സന്താനമില്ലാത്ത ഋഷിയുടെ ഭാര്യയായിരുന്നുവെന്നും, ഗാഢവൈരാഗ്യം പ്രാപിച്ച് അർബുദപർവതത്തിലേക്ക് പോയി ദീർഘകാലം വായുഭക്ഷണം, ഉപവാസം, മനസ്സിന്റെ സമത്വം എന്നിവയോടെ കഠിനതപസ്സു അനുഷ്ഠിച്ചതായും പറയുന്നു (ശ്ലോ. 3–4). ആയിരം വർഷം പൂർത്തിയായപ്പോൾ ഭൂമി പിളർന്ന് അപ്രതീക്ഷിതമായി ഒരു ശിവലിംഗം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; ആകാശവാണി—നിന്റെ ഭക്തിയാൽ ഈ പരമപാവന ലിംഗം ഉദ്ഭവിച്ചു, ഇതിനെ പൂജിക്ക എന്നു ആജ്ഞാപിച്ചു (ശ്ലോ. 5–6). നിർദ്ദിഷ്ട സംकल्पത്തോടെ ചെയ്യുന്ന പൂജ ഇഷ്ടഫലം നൽകും എന്നും, ഈ ലിംഗം ‘പാർഥേശ്വര’ എന്ന നാമത്തിൽ പ്രസിദ്ധമാകും എന്നും വാണി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു (ശ്ലോ. 7–8). പാർഥാ വിസ്മയത്തോടെ പൂജിച്ചു വംശധാരികളായ നൂറു പുത്രന്മാർ ലഭിച്ചെന്ന ബന്ധവും വരുന്നു; തീർത്ഥത്തിന്റെ കീർത്തി പരക്കും, ശുദ്ധ ഗുഹാജലസ്രോതസ്സും സൂചിപ്പിക്കുന്നു (ശ്ലോ. 9–10). അവിടെ സ്നാനം ചെയ്ത് ഭക്തിയോടെ ലിംഗദർശനം ചെയ്താൽ സന്താനബന്ധമായ ലോകദുഃഖം നീങ്ങും; ശുക്ലപക്ഷ ചതുര്ദശിയിൽ ഉപവാസത്തോടെ ദേവസന്നിധിയിൽ ജാഗരണം ചെയ്താൽ പുത്രലാഭം ലഭിക്കും എന്നു പറയുന്നു (ശ്ലോ. 11–12). കൂടാതെ അവിടെ ചെയ്യുന്ന പിണ്ഡനിർവാപണം പിതൃകൾക്ക് അനുഗ്രഹമായി പുത്രത്വസദൃശമായ പ്രത്യേക ഫലം നൽകുന്നു (ശ്ലോ. 13).
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततः पार्थेश्वरं गच्छेदेवं पातकनाशनम् । यं दृष्ट्वा मानवः सम्यङ्मुच्यते सर्वपातकैः
പുലസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു—അതിന് ശേഷം പാപനാശകനായ പാർഥേശ്വരനിലേക്കു പോകണം; അവനെ സമ്യക് ദർശിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ സർവ്വപാപങ്ങളിൽ നിന്നു മോചിതനാകും।
Verse 2
पार्थानाम्न्यभवत्साध्वी देवलस्य प्रिया सती । तया पूर्वं तपस्तप्तं तत्र स्थाने महीपते
ദേവലന്റെ പ്രിയയും പതിവ്രതയും ആയ സാധ്വി ‘പാർഥാ’ എന്ന നാമമുള്ളവളായിരുന്നു; ഹേ മഹീപതേ, അതേ സ്ഥലത്ത് അവൾ മുൻപ് തപസ്സു ചെയ്തു।
Verse 3
सा पूर्वमभवद्वंध्या ऋषिपत्नी यशस्विनी । वैराग्यं परमं गत्वा ततश्चैवार्बुदं गता
ആ യശസ്വിനിയായ ഋഷിപത്നി മുൻപ് വന്ധ്യയായിരുന്നു; പരമ വൈരാഗ്യം പ്രാപിച്ച് പിന്നെ അവൾ അർബുദത്തിലേക്കു പോയി।
Verse 4
वायुभक्षा निराहारा समचित्ताऽसने स्थिता । ततो वर्षसहस्रांते भक्त्या तस्या महीपते
വായുവേ ആഹാരമാക്കി, നിരാഹാരയായി, സമചിത്തത്തോടെ ആസനത്തിൽ സ്ഥിരയായി—ഹേ മഹീപതേ, അവളുടെ ഭക്തിയാൽ സഹസ്രവർഷാന്തത്തിൽ (ഫലം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു)।
Verse 5
उद्भिद्य धरणीपृष्ठं सहसा लिंगमुत्थितम् । एतस्मिन्नेव काले तु वागुवाचाशरीरिणी
ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലം പിളർത്തി സഹസാ ഒരു ലിംഗം ഉദ്ഭവിച്ചു; അതേ സമയത്ത് അശരീരിയായ വാണി സംസാരിച്ചു।
Verse 6
पूजयैतन्महाभागे शिवलिंगं सुपावनम् । त्वद्भक्त्या धरणीपृष्ठान्निःसृतं कामदं महत्
ഹേ മഹാഭാഗ്യവതീ! ഈ അതിപാവനമായ ശിവലിംഗത്തെ പൂജിക്കൂ. നിന്റെ ഭക്തിയാൽ ഇത് ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലത്തിൽ നിന്ന് ഉദ്ഭവിച്ചതാണ്—മഹത്തും മനോകാമനാദായകവും.
Verse 7
यो यं काममभिध्यायन्पूजयिष्यति मानवः । अन्योपि तदभिप्रेतं प्राप्स्यते नात्र संशयः
ഏത് മനുഷ്യൻ ഏതു ആഗ്രഹം മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ച് ഇതിനെ പൂജിക്കുമോ, അവൻ ആ അഭിപ്രേത ഫലം തീർച്ചയായും പ്രാപിക്കും—ഇതിൽ സംശയമില്ല.
Verse 8
पार्थेश्वराख्यमेतद्धि लोके ख्यातिं गमिष्यति । एवमुक्त्वा ततो वाणी विरराम महीपते
ഇത് ‘പാർഥേശ്വര’ എന്ന നാമത്തിൽ ലോകത്തിൽ പ്രസിദ്ധിയിലേക്കു പോകും. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ഹേ രാജാവേ, ആ ദിവ്യവാണി നിശ്ശബ്ദമായി.
Verse 9
ततः सा विस्मयाविष्टा पूजयामास तत्तदा । ततः पुत्रशतं प्राप्तं दिव्यं वंशधरं तथा
അപ്പോൾ അവൾ അത്ഭുതത്തിൽ മുങ്ങി അതേ സമയത്ത് അതിനെ പൂജിച്ചു. തുടർന്ന് അവൾക്ക് നൂറു പുത്രന്മാർ ലഭിച്ചു—ദിവ്യരും വംശധാരകരുമായവർ.
Verse 10
ततः प्रभृति तल्लिंगं विख्यातं धरणीतले । तत्रास्ति निर्मलं तोयं गिरिगह्वरनिःसृतम्
അന്നുമുതൽ ആ ലിംഗം ഭൂമിയിൽ പ്രസിദ്ധമായി. അവിടെ പർവ്വതഗുഹയിൽ നിന്ന് ഒഴുകിവരുന്ന നിർമ്മല ജലവും ഉണ്ട്.
Verse 11
तत्र स्नात्वा नरः सम्यग्यस्तं पश्यति भावतः । न स पश्यति संसारे दुःखं संतानसंभवम्
അവിടെ ശാസ്ത്രവിധിപ്രകാരം സ്നാനം ചെയ്ത് ഭക്തിഭാവത്തോടെ അവനെ ദർശിക്കുന്നവൻ, ലോകജീവിതത്തിൽ സന്താനാഭാവത്തിൽ നിന്നുയരുന്ന ദുഃഖം അനുഭവിക്കുകയില്ല।
Verse 12
शुक्लपक्षे चतुर्द्दश्यां जागरं तस्य चाग्रतः । यः करोति निराहारः स पुत्रं लभते धुवम्
ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ചതുര്ദശിദിനം അവന്റെ സന്നിധിയിൽ നിരാഹാരമായി ജാഗരണം ചെയ്യുന്നവൻ തീർച്ചയായും പുത്രനെ പ്രാപിക്കും।
Verse 13
पिंडनिर्वापणं तत्र यः करोति समाहितः । तस्य पुत्रत्वमायाति पितरस्तत्प्रसादतः
അവിടെ ഏകാഗ്രചിത്തത്തോടെ പിണ്ഡനിർവാപണം (പിതൃതർപ്പണം) ചെയ്യുന്നവന് പിതൃപ്രസാദത്താൽ പുത്രത്വം—സന്താനലാഭം—ലഭിക്കുന്നു।
Verse 33
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखंडे पार्थेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयस्त्रिंशोऽध्यायः
ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയുടെ ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ മൂന്നാം അർബുദഖണ്ഡത്തിൽ ‘പാർഥേശ്വരമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന മുപ്പത്തിമൂന്നാം അധ്യായം സമാപ്തമായി।