Adhyaya 248

Verse 1

वाण्युवाच । पलाशो हरिरूपेण सेव्यते हि पुराविदैः । बहुभिर्ह्युपचारैस्तु ब्रह्मवृक्षस्य सेवनम्

വാണി പറഞ്ഞു—പുരാതനപരമ്പര അറിയുന്നവർ പളാശവൃക്ഷത്തെ ഹരി-സ്വരൂപമായി കരുതി ആരാധിക്കുന്നു. ഈ ബ്രഹ്മവൃക്ഷത്തിന്റെ സേവനം അനേകം ഉപചാരങ്ങളോടും അർപ്പണങ്ങളോടും കൂടി ചെയ്യേണ്ടതാണ്.

Verse 2

सर्वकामप्रदं प्रोक्तं महापातकनाशनम् । त्रीणि पत्राणि पालाशे मध्यमं विष्णुशापितम्

ഇത് സർവകാമപ്രദവും മഹാപാതകനാശിനിയും ആണെന്ന് പ്രസിദ്ധം. പളാശത്തിന് മൂന്ന് ഇലകളുണ്ട്; നടുവിലെ ഇല വിഷ്ണുവിന്റെ ശാപചിഹ്നിതമെന്ന് സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 3

वामे ब्रह्मा दक्षिणे च हर एकः प्रकीर्तितः । पलाशपात्रे यो भुंक्ते नित्यमेव नरोत्तमः

ഇടത്ത് ബ്രഹ്മാവും വലത്ത് ഹരൻ (ശിവൻ) മാത്രവും വസിക്കുന്നു എന്നു പ്രസിദ്ധം. പളാശപാത്രത്തിൽ നിത്യമായി ഭോജനം ചെയ്യുന്ന നരോത്തമൻ എപ്പോഴും പുണ്യഭാഗിയാകും.

Verse 4

अश्वमेधसहस्रस्य फलं प्राप्नोत्यसंशयम् । चातुर्मास्ये विशेषेण भोक्तुर्मोक्षप्रदं भवेत्

അവൻ സംശയമില്ലാതെ സഹസ്ര അശ്വമേധയാഗങ്ങളുടെ ഫലം പ്രാപിക്കുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് ചാതുർമാസ്യകാലത്ത് ഇത് ഭോജിക്കുന്നവന് മോക്ഷപ്രദമാകുന്നു.

Verse 5

पयसा वाथ दुग्धेन रविवारेऽनिशं यदि । चातुर्मास्येऽर्चितो यैस्तु ते यांति परमंपदम्

ഞായറാഴ്ച നിരന്തരം ജലത്താലോ പാലത്താലോ അതിനെ ആരാധിച്ചാൽ, ചാതുര്മാസ്യത്തിൽ അർച്ചിച്ചവർ പരമപദം പ്രാപിക്കുന്നു।

Verse 6

दृश्यते यदि पालाशः प्रातरुत्थाय मानवैः । नरकानाशु निर्धूय गम्यते परमं पदम्

മനുഷ്യർ പ്രഭാതത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ് പലാശത്തെ ദർശിച്ചാൽ, അവർ നരകസ്ഥിതികളെ വേഗം നീക്കി പരമപദം പ്രാപിക്കും।

Verse 7

पालाशः सर्वदेवानामाधारो धर्मसाधनम् । यत्र लोभस्तु तस्य स्यात्तत्र पूज्यो महातरुः

പലാശം സർവ്വദേവന്മാരുടെയും ആധാരവും ധർമ്മസാധനത്തിനുള്ള ഉപാധിയുമാണ്. അതിനെക്കുറിച്ച് എവിടെ ലോഭം ഉയരുന്നുവോ അവിടെയേ ആ മഹാവൃക്ഷത്തെ (ലോഭം വിട്ട്) പൂജിക്കണം।

Verse 8

यथा सर्वेषु वर्णेषु विप्रो मुख्यतमो भवेत् । मध्ये सर्वतरूणां च ब्रह्मवृक्षो महोत्तमः

എല്ലാ വർണങ്ങളിലും ബ്രാഹ്മണൻ മുഖ്യനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ, എല്ലാ വൃക്ഷങ്ങളിലും ബ്രഹ്മവൃക്ഷം പരമോത്തമമാണ്।

Verse 9

यस्य मूले हरो नित्यं स्कंधे शूलधरःस्वयम् । शाखासु भगवान्रुद्रः पुष्पेषु त्रिपुरांतकः

അതിന്റെ മൂലത്തിൽ ഹരൻ നിത്യവും വസിക്കുന്നു; അതിന്റെ തണ്ടിൽ സ്വയം ശൂലധാരൻ നിലകൊള്ളുന്നു. അതിന്റെ ശാഖകളിൽ ഭഗവാൻ രുദ്രൻ, അതിന്റെ പുഷ്പങ്ങളിൽ ത്രിപുരാന്തകൻ അധിവസിക്കുന്നു।

Verse 10

शिवः पत्रेषु वसति फले गणपतिस्तथा । गंगापतिस्त्वचायां तु मज्जायां भगवा न्भवः

അതിന്റെ ഇലകളിൽ ശിവൻ വസിക്കുന്നു; ഫലത്തിൽ ഗണപതി. അതിന്റെ തൊലിയിൽ ഗംഗാപതി വിരാജിക്കുന്നു; ഉള്ളിലെ മജ്ജയിൽ സ്വയം ഭഗവാൻ ഭവൻ (ശിവൻ) നിലകൊള്ളുന്നു.

Verse 11

ईश्वरस्तु प्रशाखासु सर्वोऽयं हरवल्लभः । हरः कर्पूरधवलो यथावद्वर्णितः सदा

അതിന്റെ ഉപശാഖകളിലും ഈ ഈശ്വരൻ എല്ലായിടത്തും നിലകൊള്ളുന്നു—ഹരന്റെ പ്രിയൻ. കർപ്പൂരധവളനായ ഹരൻ (ശിവൻ) ഇങ്ങനെ യഥാവിധി എപ്പോഴും വർണ്ണിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 12

तथा ह्ययं ब्रह्मरूपः सितवर्णो महाभगः । चिंतितो रिपुनाशाय पापसंशोषणाय च

നിശ്ചയമായും ഇദ്ദേഹം ബ്രഹ്മസ്വരൂപൻ, ശ്വേതവർണ്ണത്തിൽ ദീപ്തനായ മഹാമംഗളൻ. ഇദ്ദേഹത്തെ ധ്യാനിച്ചാൽ ശത്രുനാശം സംഭവിക്കും; പാപങ്ങളും വറ്റി ക്ഷയിക്കും.

Verse 13

मनोरथप्रदानाय जायते नात्र संशयः । गुरुवारे समायाते चातुर्मास्ये तथैव च

മനോരഥങ്ങൾ നൽകാൻ ഇത് തീർച്ചയായും ഫലപ്രദമാണ്—ഇതിൽ സംശയമില്ല. പ്രത്യേകിച്ച് വ്യാഴാഴ്ച വന്നാൽ, അതുപോലെ പുണ്യമായ ചാതുർമാസ്യകാലത്തും.

Verse 14

पूजितश्च स्तुतो ध्यातः सर्वदुःखविनाशकः

പൂജിക്കപ്പെടുകയും സ്തുതിക്കപ്പെടുകയും ധ്യാനിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്താൽ, അവൻ എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കുന്നവനാകുന്നു.

Verse 15

देवस्तुत्यो देवबीजं परं यन्मूर्तं ब्रह्म ब्रह्मवृक्षत्वमाप्तम् । नित्यं सेव्यः श्रद्धया स्थाणुरूपश्चातुर्मास्ये सेवितः पापहा स्यात्

ദേവന്മാർ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്ന ആ പരമ ‘ദേവബീജം’—മൂർത്തമായ ബ്രഹ്മം—ബ്രഹ്മവൃക്ഷഭാവം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു. സ്ഥാണു-രൂപത്തിൽ ഇതിനെ നിത്യം ശ്രദ്ധയോടെ സേവിക്കണം; ചാതുർമാസ്യത്തിൽ സേവിച്ചാൽ ഇത് പാപനാശകമാകും.

Verse 248

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शेषशाय्युपाख्याने ब्रह्मनारदसंवादे चातुर्मास्यमाहात्म्ये पैजवनोपाख्याने पालाशमहिमवर्णनंनामाष्टचत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയുടെ ഷഷ്ഠ നാഗരഖണ്ഡത്തിൽ, ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്ര-തീർത്ഥമാഹാത്മ്യത്തിൽ, ശേഷശായീ ഉപാഖ്യാനത്തിൽ, ബ്രഹ്മാ-നാരദ സംവാദത്തിൽ, ചാതുർമാസ്യമാഹാത്മ്യത്തിൽ, പൈജവനോപാഖ്യാനാന്തർഗതമായ ‘പലാശ മഹിമാവർണനം’ എന്ന രണ്ടുനൂറ്റി നാല്പത്തെട്ടാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.