Adhyaya 105

Verse 1

सूत उवाच । अथ प्राप्ते दिनाधीशे तुलायां द्विजसत्तमाः । प्रेता लिंगोद्भवां भूमिं पूरयामासुरेव हि

സൂതൻ പറഞ്ഞു—ഹേ ദ്വിജസത്തമരേ! ദിനാധീശനായ സൂര്യൻ തുലാരാശിയിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, പ്രേതങ്ങൾ നിശ്ചയമായി ലിംഗോദ്ഭവമായ ഭൂമിയെ നിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.

Verse 2

यत्किंचित्तत्र संस्थं तु आद्यतीर्थं सुरालयम् । तत्सर्वं व्यन्तरैस्तैश्च पांसुभिः परिपूरितम्

അവിടെ സ്ഥാപിതമായിരുന്ന എല്ലാം—ആ ആദി തീർത്ഥവും ദേവാലയവും—ആ വ്യന്തരന്മാരാലും ധൂളിയാലും പൂർണ്ണമായി നിറഞ്ഞ് മൂടപ്പെട്ടു.

Verse 3

ततः क्षेमं समुत्पन्नं क्षेत्रे तत्र द्विजोत्तमाः । अन्येषामपि लोकानां लिंगैस्तैर्लुप्तिमागतैः

അതിനുശേഷം, ഹേ ദ്വിജോത്തമന്മാരേ, ആ ക്ഷേത്രത്തിൽ ക്ഷേമം ഉദിച്ചു; എന്നാൽ മറ്റു ലോകങ്ങളിൽ അതേ ലിംഗങ്ങൾ ദർശനത്തിൽ നിന്ന് ലുപ്തമായതിനാൽ നഷ്ടബോധം പിറന്നു.

Verse 4

कस्यचित्त्वथ कालस्य बृहदश्वो महीपतिः । शाल्वदेशात्समायातः कस्मिश्चिद्युगपर्यये

കുറച്ച് കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ഒരു യുഗപര്യായത്തിന്റെ വേളയിൽ, ഭൂമിപതി രാജാവായ ബൃഹദശ്വൻ ശാൽവദേശത്തിൽ നിന്ന് അവിടെ എത്തി.

Verse 5

स दृष्ट्वा विपुलां भूमिं प्रासादैः परिवर्जिताम् । प्रासादार्थं मतिं चक्रे तत्र क्षेत्रे द्विजोत्तमाः

അവൻ വിശാലമായ ഭൂമി പ്രാസാദങ്ങളില്ലാതെ കണ്ട്, ഹേ ദ്വിജോത്തമന്മാരേ, ആ ക്ഷേത്രത്തിൽ പ്രാസാദം പണിയാൻ തീരുമാനിച്ചു.

Verse 6

शिल्पिनश्च समाहूयानेकांस्तत्र सहस्रशः । शोधयामास तां भूमिमधस्ताद्बहुविस्तृताम्

അവൻ അവിടെ ആയിരക്കണക്കിന് പല ശില്പികളെയും വിളിച്ചു കൂട്ടി, താഴെ വരെ വ്യാപിച്ചിരുന്ന ആ ഭൂമിയെ കുഴിച്ച് ശോധന ചെയ്ത് ശുദ്ധമാക്കി.

Verse 7

भूमौ निखन्यमानायां ततो लिंगानि भूरिशः । चतुर्वक्त्राणि तान्येव यांति दृष्टेश्च गोचरम्

ഭൂമി കുഴിക്കപ്പെടുമ്പോൾ അപ്പോൾ അനവധി ലിംഗങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; അവ തന്നെയുള്ള ചതുര്മുഖ ലിംഗങ്ങൾ ദൃഷ്ടിഗോചരമായി വന്നു।

Verse 8

ततः स पार्थिवस्तैश्च लिंगैर्दृष्ट्वा वृतां भुवम् । तत्क्षणान्मृत्युमापन्नः शिल्पिभिश्च समन्वितः

അപ്പോൾ ആ രാജാവ് ആ ലിംഗങ്ങളാൽ എല്ലാടവും മൂടപ്പെട്ട ഭൂമിയെ കണ്ടതുമാത്രത്തിൽ, കൂടെ വന്ന ശില്പികളോടുകൂടി അതേ ക്ഷണത്തിൽ മരണത്തെ പ്രാപിച്ചു।

Verse 9

ततःप्रभृति नो तत्र कश्चिन्मर्त्यो महीतले । प्रासादं कुरुते भीत्या तडागं कूपमेव च

അന്നുമുതൽ ആ സ്ഥലത്ത് ഭയത്താൽ ഒരു മനുഷ്യനും പ്രാസാദം പണിയുന്നില്ല; കുളം പോലും, കിണറും പോലും നിർമ്മിക്കുന്നില്ല।

Verse 105

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्र माहात्म्ये राक्षसलिंगच्छेदनंनाम पञ्चोत्तरशततमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കാന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയുടെ ആറാം നാഗരഖണ്ഡത്തിൽ, ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിലെ ‘രാക്ഷസലിംഗച്ഛേദനം’ എന്ന നൂറ്റിയഞ്ചാം അധ്യായം സമാപ്തമായി।