Adhyaya 7

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । पुनरेकार्णवे घोरे नष्टे स्थावरजंगमे । सलिलेनाप्लुते लोके निरालोके तमोद्भवे

ശ്രീ മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—വീണ്ടും, പ്രളയത്തിന്റെ ആ ഭയങ്കര ഏകാർണവത്തിൽ സ്ഥാവരജംഗമങ്ങളൊക്കെയും നശിച്ചപ്പോൾ; ലോകം ജലത്തിൽ മുങ്ങി, പ്രകാശരഹിതമായി, തമസ്സിൽ നിന്നു ജനിച്ചതായി നിലകൊണ്ടപ്പോൾ—

Verse 2

ब्रह्मैको विचरंस्तत्र तमीभूते महार्णवे । दिव्यवर्षसहस्रं तु खद्योत इव रूपवान्

അന്ധകാരമായി മാറിയ മഹാർണവത്തിൽ ബ്രഹ്മാവ് ഒരുത്തൻ മാത്രം സഞ്ചരിച്ചു—ആയിരം ദിവ്യവർഷങ്ങൾ വരെ—ഖദ്യോതംപോലെ ദീപ്തനായി.

Verse 3

शेते योजनसाहस्रमप्रमेयमनुत्तमम् । द्वादशादित्यसंकाशं सहस्रचरणेक्षणम्

അവൻ അവിടെ ശയിച്ചു—ആയിരം യോജന വ്യാപ്തിയോടെ, അപ്രമേയനും അനുത്തമനും ആയി; പന്ത്രണ്ട് സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ ദീപ്തൻ, സഹസ്ര പാദങ്ങളും സഹസ്ര നേത്രങ്ങളും ഉള്ളവൻ.

Verse 4

प्रसुप्तं चार्णवे घोरे ह्यपश्यत्कूर्मरूपिणम् । तं दृष्ट्वा विस्मयापन्नो ब्रह्मा बोधयते शनैः

ആ ഭയങ്കര സമുദ്രത്തിൽ ബ്രഹ്മാവ് കൂർമരൂപധാരിയെ നിദ്രയിൽ കണ്ടു. അവനെ കണ്ടപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് വിസ്മയഭരിതനായി, മന്ദമായി അവനെ ഉണർത്താൻ തുടങ്ങി.

Verse 5

स्तुतिभिर्मंगलैश्चैव वेदवेदांगसंभवैः । वाचस्पते विबुध्यस्व महाभूत नमोऽस्तु ते

വേദവും വേദാംഗങ്ങളും ജനിപ്പിച്ച മംഗളസ്തുതികളാൽ ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു— “ഹേ വാചസ്പതേ, ഉണരുക; ഹേ മഹാഭൂത, നിനക്കു നമസ്കാരം.”

Verse 6

तवोदरे जगत्सर्वं तिष्ठते परमेश्वर । तद्विमुञ्च महासत्त्व यत्पूर्वं संहृतं त्वया

ഹേ പരമേശ്വരാ! നിന്റെ ഉദരത്തിൽ സർവ്വജഗത്തും നിലകൊള്ളുന്നു. അതിനാൽ ഹേ മഹാസത്ത്വാ, നീ മുൻപ് സംഹരിച്ചതിനെ ഇപ്പോൾ വിമോചിപ്പിക്കൂ.

Verse 7

अध्याय

അധ്യായം. (അധ്യായ ശീർഷകം)

Verse 8

स निशम्य वचस्तस्य उत्थितः परमेश्वरः । समुद्गिरन् स लोकांस्त्रीन् ग्रस्तान् कल्पक्षये तदा

അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് പരമേശ്വരൻ എഴുന്നേറ്റു; കല്പക്ഷയത്തിൽ ഗ്രസിക്കപ്പെട്ട മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും അദ്ദേഹം അപ്പോൾ വീണ്ടും ഉദ്ഗിരിച്ച് വെളിപ്പെടുത്തി.

Verse 9

देवदानवगन्धर्वाः सयक्षोरगराक्षसाः । सचन्द्रार्कग्रहाः सर्वे शरीरात्तस्य निर्गताः

ദേവന്മാർ, ദാനവന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ—യക്ഷർ, നാഗർ, രാക്ഷസർ സഹിതം—ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ, എല്ലാ ഗ്രഹങ്ങളും—എല്ലാം അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നു.

Verse 10

ततो ह्येकार्णवं सर्वं विभज्य परमेश्वरः । विस्तीर्णोपलतोयौघां सरित्सरविवर्धिताम्

അനന്തരം പരമേശ്വരൻ ആ ഏകവും സർവ്വവ്യാപിയുമായ മഹാസമുദ്രത്തെ വിഭജിച്ച്, നദി-സരോവർവർദ്ധിതവും ശിലകളും ജലപ്രവാഹങ്ങളും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന ഭൂമിയെ പ്രത്യക്ഷമാക്കി।

Verse 11

पश्यते मेदिनीं देवः सवृक्षौषधिपल्वलाम् । हिमवन्तं गिरिश्रेष्ठं श्वेतं पर्वतमुत्तमम्

ദേവൻ വൃക്ഷങ്ങളും ഔഷധികളും ചതുപ്പുനീരും നിറഞ്ഞ ഭൂമിയെ കണ്ടു; കൂടാതെ ഗിരിശ്രേഷ്ഠനായ ഹിമവാനെയും ഉത്തമമായ ശ്വേതപർവ്വതത്തെയും ദർശിച്ചു।

Verse 12

शृङ्गवन्तं महाशैलं ये चान्ये कुलपर्वताः । जंबुद्वीपं कुशं क्रौञ्चं सगोमेदं सशाल्मलम्

അവൻ ശൃംഗവാൻ മഹാശൈലത്തെയും മറ്റു കുലപർവ്വതങ്ങളെയും കണ്ടു; കൂടാതെ ജംബൂദ്വീപം, കുശ, ക്രൗഞ്ച, ഗോമേദ, ശാല്മല ദ്വീപുകളെയും ദർശിച്ചു।

Verse 13

पुष्करान्ताश्च ये द्वीपा ये च सप्तमहार्णवाः । लोकालोकं महाशैलं सर्वं च पुरतः स्थितम्

അവൻ പുഷ്കരാന്തം വരെ വ്യാപിച്ച ദ്വീപങ്ങളെയും ഏഴ് മഹാസമുദ്രങ്ങളെയും കണ്ടു; കൂടാതെ ലോകാലോക മഹാശൈലവും—എല്ലാം അവന്റെ മുമ്പിൽ നിലകൊണ്ടിരുന്നു।

Verse 14

चतुःप्रकृतिसंयुक्तं जगत्स्थावरजंगमम् । युगान्ते तु विनिष्क्रान्तमपश्यत्स महेश्वरः

മഹേശ്വരൻ നാലു പ്രകൃതിതത്ത്വങ്ങളാൽ സംയുക്തമായ, സ്ഥാവര-ജംഗമമയ ജഗത്തിനെ യുഗാന്തത്തിൽ വീണ്ടും ഉദ്ഭവിക്കുന്നതായി ദർശിച്ചു।

Verse 15

विप्रकीर्णशिलाजालामपश्यत्स वसुंधराम् । कूर्मपृष्ठोपगां देवीं महार्णवगतां प्रभुः

പ്രഭു ചിതറിക്കിടക്കുന്ന ശിലാഖണ്ഡങ്ങളുടെ ജാലം നിറഞ്ഞ വസുന്ധരയെ കണ്ടു; മഹാസമുദ്രത്തിനുള്ളിൽ കൂർമത്തിന്റെ പൃഷ്ഠത്തിൽ അധിഷ്ഠിതയായ ദേവീ-ഭൂമിയെയും ദർശിച്ചു।

Verse 16

तस्मिन् विशीर्णशैलाग्रे सरित्सरोविवर्जिते । नानातरंगभिन्नोद आवर्तोद्वर्तसंकुले

അവിടെ ചിതറിയ മലശിഖരങ്ങളിൽ—നദികളും തടാകങ്ങളും ഇല്ലാത്തിടത്ത്—ജലം പലവിധ തരംഗങ്ങളാൽ പിളർന്ന്, ചുഴികളും ഉയർന്നു പൊങ്ങുന്ന ആവർത്തങ്ങളും നിറഞ്ഞിരുന്നു।

Verse 17

नानौषधिप्रज्वलिते नानोत्पलशिलातले । नानाविहंगसंघुष्टां मत्स्यकूर्मसमाकुलाम्

അവൻ ആ പ്രദേശം കണ്ടു—അത് നാനാവിധ ഔഷധികളാൽ ദീപ്തമായിരുന്നു, ശിലാതലങ്ങളിൽ പലതരം താമരകൾ വിരിഞ്ഞിരുന്നു; അനവധി പക്ഷികളുടെ കൂജനത്തിൽ മുഴങ്ങി, മത്സ്യങ്ങളും കൂർമങ്ങളും നിറഞ്ഞിരുന്നു।

Verse 18

दिव्यमायामयीं देवीमुत्कृष्टाम्बुदसन्निभाम् । नदीमपश्यद्देवेशो ह्यनौपम्यजलाशयाम्

ദേവേശൻ ആ നദിയെ ദേവീസ്വരൂപമായി കണ്ടു—ദിവ്യമായാമയി, ഉത്തമ മേഘസദൃശയായി—പുണ്യജലങ്ങളുടെ അനുപമ ആധാരമായി।

Verse 19

मध्ये तस्याम्बुदश्यामां पीनोरुजघनस्तनीम् । वस्त्रैरनुपमैर्दिव्यैर्नानाभरणभूषिताम्

അവളുടെ മദ്ധ്യത്തിൽ അവൻ മേഘശ്യാമയായ കന്യാരൂപം കണ്ടു—പുഷ്ടമായ ഊരു, ജഘനം, സ്തനങ്ങൾ ഉള്ളവൾ—അനുപമ ദിവ്യവസ്ത്രങ്ങളാൽ ആവൃതയും നാനാഭരണങ്ങളാൽ ഭൂഷിതയും ആയിരുന്നു।

Verse 20

सनूपुररवोद्दामां हारकेयूरमण्डिताम् । तादृशीं नर्मदां देवीं स्वयं स्त्रीरूपधारिणीम्

നൂപുരങ്ങളുടെ നാദം ഉദ്ധാമമായി മുഴങ്ങുകയും, ഹാരവും കേയൂരവും ധരിച്ച് അലങ്കൃതയാവുകയും ചെയ്ത—അത്തരം നർമദാദേവി സ്വയം സ്ത്രീരൂപം ധരിച്ചു നിന്നു.

Verse 21

योगमायामयैश्चित्रैर्भूषणैः स्वैर्विभूषिताम् । अव्यक्ताङ्गीं महाभागामपश्यत्स तु नर्मदाम्

അവൻ നർമദയെ ദർശിച്ചു—മഹാഭാഗയായ ദേവിയെ—യോഗമായാജന്യമായ വിചിത്ര സ്വാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കൃതയായി; അവളുടെ അവയവങ്ങൾ അവ്യക്തമായി, സാധാരണ ദൃഷ്ടിക്ക് അതീതമായി നിന്നു.

Verse 22

अर्धोद्यतभुजां बालां पद्मपत्रायतेक्षणाम् । स्तुवन्तीं देवदेवेशमुत्थितां तु जलात्तदा

അപ്പോൾ അവൻ ജലത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ ഒരു ബാലികയെ കണ്ടു—അർദ്ധോന്നത ഭുജങ്ങളോടെ, പദ്മപത്രസമമായ കണ്ണുകളോടെ—ദേവദേവേശ്വരനെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

Verse 23

विस्मयाविष्टहृदयो ह्यहमुद्वीक्ष्य तां शुभाम् । स्नात्वा जले शुभे तस्याः स्तोतुमभ्युद्यतस्ततः

ആ ശുഭമൂർത്തിയെ കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഹൃദയം വിസ്മയത്തിൽ മുങ്ങി; തുടർന്ന് അവളുടെ പുണ്യജലത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത്, അവളെ സ്തുതിക്കാൻ ഞാൻ തയ്യാറായി.

Verse 24

अर्चयामास संहृष्टो मन्त्रैर्वेदांगसंभवैः । सृष्टं च तत्पुरा राजन्पश्येयं सचराचरम्

അവൻ ആനന്ദത്തോടെ വേദ-വേദാംഗങ്ങളിൽ നിന്നുദ്ഭവിച്ച മന്ത്രങ്ങളാൽ അർച്ചന ചെയ്തു; ഹേ രാജാവേ, അവൻ മുൻപുപോലെ സൃഷ്ടിയെ—ചരവും അചരവും ഉൾപ്പെടെ—കണ്ടു.

Verse 25

सदेवासुरगन्धर्वं सपन्नगमहोरगम् । पश्याम्येषा महाभागा नैव याता क्षयं पुरा

ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും, സർപ്പങ്ങളും മഹാനാഗങ്ങളും ഉൾപ്പെട്ട ഈ ലോകമൊട്ടും ഞാൻ ദർശിക്കുന്നു; ഈ മഹാഭാഗ്യശക്തി പൂർവകാലത്ത് ഒരിക്കലും നാശം പ്രാപിച്ചിട്ടില്ല.

Verse 26

महादेवप्रसादाच्च तच्छरीरसमुद्भवा । भूयो भूयो मया दृष्टा कथिता ते नृपोत्तम

മഹാദേവന്റെ പ്രസാദത്താൽ—അവന്റെ തന്നെ ദേഹത്തിൽ നിന്നു ഉദ്ഭവിച്ച അവളെ—ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ദർശിച്ചു; ഹേ നൃപോത്തമാ, അതെല്ലാം ഞാൻ നിനക്കു പറഞ്ഞു.

Verse 27

प्रादुर्भावमिमं कौर्म्यं येऽधीयन्ते द्विजोत्तमाः । येऽपि शृण्वन्ति विद्वांसो मुच्यन्ते तेऽपि किल्बिषैः

ഹേ ദ്വിജോത്തമാ, ഈ കൂർമ-പ്രാദുർഭാവത്തിന്റെ കഥ പഠിക്കുന്നവരും, അതു മാത്രം ശ്രവിക്കുന്ന പണ്ഡിതന്മാരും പോലും—നിശ്ചയമായി പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതരാകുന്നു.