
Aindra praise invoking Indra’s sovereign power to hear the stotra and grant victory, abundance, and unhindered ritual progress
Indra
Uplifting heroic and proclamatory (royal/celebratory Aindra tone)
R̥ṣi attribution is not provided in the input; without cross-referencing the underlying Ṛgvedic source and Sāmavedic anukramaṇī no family assignment is made.
ഇന്ദ്രനെ ലക്ഷ്യമാക്കിയ ഐന്ദ്രസ്തുതി: നവ്യഗീരും ശാസ്ത്രീയമായി ക്രമപ്പെടുത്തിയ ഉച്ചാരണവും കൊണ്ടു സ്തോത്രം കേൾക്കാനും ശ്രദ്ധിക്കാനും ഇന്ദ്രനെ ആഹ്വാനിച്ച്, അവന്റെ സർവ്വാധിപത്യശക്തിയാൽ വിജയം, ബലം, ദാനങ്ങൾ എന്നിവ ലഭിക്കാനും, വൃത്രഹാ/ശക്രനായി തടസ്സങ്ങൾ നീക്കി സോമയാഗം നിർവിഘ്നമായി പുരോഗമിക്കാനും പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. ഇഡാ എന്ന യജ്ഞാർപ്പണത്തിന് ജാഗ്രതയുള്ള മനസ്സിന്റെ (ബോധന്മനസ്) ശ്രദ്ധ അനിവാര്യമെന്നു ഊന്നിപ്പറഞ്ഞ്, ഇന്ദ്രനെ സമ്രാട്, നൃസാഹ, മംഹിഷ്ഠ എന്നീ രാജസ-വീര വിശേഷണങ്ങളാൽ പുകഴ്ത്തുന്നു.
Mantra 1
इहेव शृण्व एषां कशा हस्तेषु यद्वदान् नि यामं चित्रमृञ्जते
ഇവിടെയേ, ഇവരെക്കുറിച്ച് കേൾക്കുക: (ഹേ ദേവ), ഈ ഉപാസകരുടെ കൈകളിൽ കശാ (അങ്കുശം) ഉണ്ട്; വാണിയാൽ അവർ ചിത്രമായ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശത്തെ യോഗമായി പ്രയോഗിക്കുന്നു (അങ്ങനെ ലക്ഷ്യം നേടുന്നു).
Mantra 2
इम उ त्वा वि चक्षते सखाय इन्द्र सोमिनः पुष्टावन्तो यथा पशुम्
ഹേ ഇന്ദ്രാ! സോമധാരികളായ നിന്റെ സഖാക്കൾ—യജ്ഞപുഷ്ടിയിൽ സമൃദ്ധരായവർ—നിന്നെ നിശ്ചയമായി ദർശിക്കുന്നു; യജ്ഞത്തിനായി വേർതിരിച്ചുവെച്ച പ്രിയപ്പെട്ട പശുവിനെ (ബലിയെ) ആളുകൾ നോക്കുന്നതുപോലെ.
Mantra 3
समस्य मन्यवे विशो विश्वा नमन्त कृष्टयः समुद्रायेव सिन्धवः
ഈ സാമനിൽ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവന്റെ ഉഗ്രമായ മന്യു (പ്രചണ്ഡശക്തി) മുമ്പിൽ എല്ലാ വിശഃ, എല്ലാ കൃഷ്ടയഃ നമിക്കുന്നു—നദികൾ സമുദ്രത്തിലേക്ക് ഒഴുകുന്നതുപോലെ.
Mantra 4
देवानामिदवो महत्तदा वृणीमहे वयम् वृष्णामस्मभ्यमूतये
ദേവന്മാരുടെ ആഹ്വാനങ്ങളാൽ ലഭിക്കുന്ന ആ മഹത്തായ അനുഗ്രഹം ഞങ്ങൾ വരിക്കുന്നു; വീര്യവാനായ (ഇന്ദ്രന്റെ) ആ അനുഗ്രഹം ഞങ്ങളുടെ ഊതി (സഹായം)ക്കായി വരട്ടെ.
Mantra 5
सोमानां स्वरणं कृणुहि ब्रह्मणस्पते कक्षीवन्तं य औशिजः
ഹേ ബ്രഹ്മണസ്പതേ (പ്രാർത്ഥനയുടെ അധിപതേ), സോമാർപ്പണങ്ങളെ ദീപ്തവും സുശ്വരവുമാക്കി (യോഗ്യസ്വരിതമായി) വരുത്തുക; ഉശിജന്റെ പുത്രനായ കക്ഷീവന്തനെ സമൃദ്ധിപ്പെടുത്തുക.
Mantra 6
बोधन्मना इदस्तु नो वृत्रहा भूर्यासुतिः शृणोतु शक्र आशिषम्
ജാഗ്രതമായ മനസ്സോടെ ഞങ്ങൾക്ക് ഇഡാ (യോഗ്യമായി അർപ്പിത) ഉണ്ടാകട്ടെ; ധാരാളം ആസുതി (പ്രചുര ലിബേഷൻ) ഉള്ള വൃത്രഹാ, പരാക്രമിയായ ശക്രൻ നമ്മുടെ ആശീർവാദം കേൾക്കട്ടെ.
Mantra 7
अद्य नो देव सवितः प्रजावत्सावीः सौभगम् परा दुःष्वप्न्यं सुव
ഇന്ന്, ഹേ ദേവ സവിതൃ, ഞങ്ങൾക്ക് സന്താനസഹിതമായ സൗഭാഗ്യം പ്രേരിപ്പിക്കണമേ; ദുഃസ്വപ്നം (അശുഭ സ്വപ്ന-ശകുനം) ദൂരെയാക്കി നീക്കുക.
Mantra 8
क्वा3स्य वृषभो युवा तुविग्रीवो अनानतः ब्रह्मा कस्तं सपर्यति
എവിടെയുണ്ട് ആ യുവ വൃഷഭൻ—തുവിഗ്രീവ (ശക്തമായ കഴുത്തുള്ളവൻ), അനാനത (അജിതൻ)? ഏത് ബ്രഹ്മാ (യാജകൻ) അവനെ യഥാവിധി സപര്യാ (ശുശ്രൂഷാ-പൂജ) കൊണ്ട് ആരാധിക്കുന്നു?
Mantra 9
उपह्वरे गिरीणां सङ्गमे च नदीनाम् धिया विप्रो अजायत
പർവതങ്ങളുടെ വളഞ്ഞ പ്രദേശത്ത്, നദികളുടെ സംഗമത്തിലും—ധിയാ (പവിത്ര ചിന്ത) കൊണ്ടു വിപ്രൻ (പ്രചോദിത ഋഷി-യാജകൻ) ജനിച്ചു.
Mantra 10
प्र सम्राजं चर्षणीनामिन्द्रं स्तोता नव्यं गीर्भिः नरं नृषाहं मंहिष्ठम्
മനുഷ്യകുലങ്ങളുടെ സമ്രാട്ടായ ഇന്ദ്രനെ—നരൻ, നൃഷാഹ (ശത്രുജയി), മഹിഷ്ഠം (അത്യന്തം ബലവാൻ/അത്യുദാരൻ)—സ്തോതാവ് നവ്യ ഗീർഭിഃ (പുതിയ സ്തുതിഗീതങ്ങളാൽ) ഉച്ചരിച്ച് സ്തുതിക്കട്ടെ.
It centers on praising Indra—especially as Vṛtrahā (slayer of obstacles) and samrāj (sovereign)—and urging him to hear the singers’ benediction and grant success and gifts.
Idā is treated as a ritual portion/invitation; “bodhanmanas” stresses that the offering and chant must be performed with awakened, attentive intention for the prayer to be effective.
They can be read as metaphors for controlled, well-directed recitation and melody: disciplined speech guides the rite forward and helps the worshippers reach their intended sacrificial goal.