Sukta 14

Mantra 1

परेयिवांसं प्रवतो महीरनु बहुभ्यः पन्थामनुपस्पशानम् । वैवस्वतं संगमनं जनानां यमं राजानं हविषा दुवस्य ॥

ഹവിഷോടെ രാജാവായ യമനെ സേവിക്കുവിൻ—വിവസ്വത്തിന്റെ പുത്രനെ; മഹത്തായ ഇറക്കങ്ങളിലൂടെ മുമ്പേ പോയവൻ, അനേകർക്ക് പഥം തിരിച്ചറിഞ്ഞു കാണിച്ചവൻ—അപ്പുറം മനുഷ്യർ സംഗമിക്കുന്ന സംഗമസ്ഥാനം അറിയുന്നവൻ.

Mantra 2

यमो नो गातुं प्रथमो विवेद नैषा गव्यूतिरपभर्तवा उ । यत्रा नः पूर्वे पितरः परेयुरेना जज्ञानाः पथ्या अनु स्वाः ॥

യമൻ ഞങ്ങൾക്കായി ആദ്യം ഗതിപഥം കണ്ടെത്തി; കിരണങ്ങളുടെ ഈ ഗവ്യൂതി അപഹരിക്കപ്പെടേണ്ടതല്ല. നമ്മുടെ മുൻപത്തെ പിതാക്കൾ അപ്പുറം പോയിടത്ത്, ആ സ്വയംജന്യ പഥങ്ങളെ അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞങ്ങളും പിന്തുടരുന്നു.

Mantra 3

मातली कव्यैर्यमो अङ्गिरोभिर्बृहस्पतिॠक्वभिर्वावृधानः । याँश्च देवा वावृधुर्ये च देवान्त्स्वाहान्ये स्वधयान्ये मदन्ति ॥

മാതലി കവ്യന്മാരോടൊപ്പം; യമൻ അങ്കിരസുകളോടൊപ്പം; ബൃഹസ്പതി ഋക്‌ഗായക ഋഷികളോടൊപ്പം—വളർന്ന് ശക്തനായിരിക്കുന്നു. ദേവന്മാർ വർധിപ്പിച്ചവരും ദേവന്മാരെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നവരും—ചിലർ സ്വാഹാ വഴി, ചിലർ സ്വധാ വഴി—സ്വധർമ്മത്തിന്റെ ആനന്ദത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു.

Mantra 4

इमं यम प्रस्तरमा हि सीदाङ्गिरोभिः पितृभिः संविदानः । आ त्वा मन्त्राः कविशस्ता वहन्त्वेना राजन्हविषा मादयस्व ॥

ഹേ യമാ, ഈ വിരിച്ചിരിക്കുന്ന ആസനത്തിൽ വന്നു ഇരിക്ക; അങ്കിരസുകളോടും പിതൃകളോടും ബോധപൂർവമായ ഏകമനസ്സോടെ ഇരിക്ക. കവികൾ പുകഴ്ത്തിയ മന്ത്രങ്ങൾ നിന്നെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരട്ടെ; ഹേ രാജാവേ, ഈ ഹവിഷാൽ ആനന്ദിക്ക.

Mantra 5

अङ्गिरोभिरा गहि यज्ञियेभिर्यम वैरूपैरिह मादयस्व । विवस्वन्तं हुवे यः पिता तेऽस्मिन्यज्ञे बर्हिष्या निषद्य ॥

ഹേ യമാ, യജ്ഞയോഗ്യമായ അങ്കിരസുകളോടൊപ്പം, ബഹുരൂപ ശക്തികളോടൊപ്പം ഇവിടെ വാ; ഇവിടെ ആനന്ദിക്ക. നിന്റെ പിതാവായ വിവസ്വന്തനെ ഞാൻ ആഹ്വാനിക്കുന്നു; ഈ യജ്ഞത്തിൽ ബർഹിഷിൽ ഇരിക്ക.

Mantra 6

अङ्गिरसो नः पितरो नवग्वा अथर्वाणो भृगवः सोम्यासः । तेषां वयं सुमतौ यज्ञियानामपि भद्रे सौमनसे स्याम ॥

ഞങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാർ അങ്ഗിരസർ, നവഗ്വർ, അഥർവാണർ, ഭൃഗുക്കൾ—സോമത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവർ. യജ്ഞാർഹരായ അവരുടെ സുമതിയിൽ ഞങ്ങളും ഇരിക്കട്ടെ; ശുഭ സൗമനസ്യ—ഉത്തമ മനസ്സിന്റെ ഐക്യത്തിൽ—ഞങ്ങളും പ്രവേശിക്കട്ടെ.

Mantra 7

प्रेहि प्रेहि पथिभिः पूर्व्येभिर्यत्रा नः पूर्वे पितरः परेयुः । उभा राजाना स्वधया मदन्ता यमं पश्यासि वरुणं च देवम् ॥

പോകുക, പോകുക—പൂർവ്വികരുടെ പുരാതന പാതകളിലൂടെ—ഞങ്ങളുടെ മുൻപത്തെ പിതാക്കന്മാർ പോയിടത്തേക്ക്. അവിടെ സ്വധയിൽ ആനന്ദിക്കുന്ന ആ രണ്ടു രാജാക്കളെ നീ കാണും; യമനെയും ദേവനായ വരുണനെയും നീ ദർശിക്കും.

Mantra 8

सं गच्छस्व पितृभिः सं यमेनेष्टापूर्तेन परमे व्योमन् । हित्वायावद्यं पुनरस्तमेहि सं गच्छस्व तन्वा सुवर्चाः ॥

പിതാക്കന്മാരോടൊപ്പം ഏകീകരിക്ക; യമനോടൊപ്പം ഏകീകരിക്ക—ഇഷ്ടാപൂർത്ത (ഇഷ്ടവും പൂർത്തവും) സഹിതം—പരമ വ്യോമത്തിൽ. കുറ്റം വിട്ടൊഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും സ്വന്തം വാസസ്ഥാനത്തേക്ക് വരിക; ദീപ്തിമാന ദേഹത്തോടെ ഏകീകരിക്ക.

Mantra 9

अपेत वीत वि च सर्पतातोऽस्मा एतं पितरो लोकमक्रन् । अहोभिरद्भिरक्तुभिर्व्यक्तं यमो ददात्यवसानमस्मै ॥

അപേത, വീത; ഇവിടെ നിന്ന് മാറിപ്പോകുവിൻ, ഒളിഞ്ഞ് സരിഞ്ഞ് പോകുവിൻ. ഈവനുവേണ്ടി പിതൃകൾ ഈ ലോകം നിർമ്മിച്ചു—ദിവസങ്ങൾ, ജലങ്ങൾ, രാത്രികൾ എന്നിവകൊണ്ട് വ്യക്തമായി ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടത്. യമൻ അവനു വിശ്രമസ്ഥാനം, സ്ഥിരമായ അടിത്തറ ദാനം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 10

अति द्रव सारमेयौ श्वानौ चतुरक्षौ शबलौ साधुना पथा । अथा पितॄन्त्सुविदत्राँ उपेहि यमेन ये सधमादं मदन्ति ॥

സാരമേയരുടെ ആ രണ്ടു ശ്വാനങ്ങളെ—നാലുകണ്ണുള്ള, പുള്ളിപ്പുള്ളിയായ—ശുഭപഥത്തിലൂടെ വേഗത്തിൽ കടന്നുപോകുക. പിന്നെ പിതൃകളുടെ അടുക്കൽ സമീപിക്കുക—സുവിദത്രർ, നന്നായി കണ്ടെത്തുന്നവർ—യമനോടൊപ്പം സഹാനന്ദസമ്മേളനത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവർ.

Mantra 11

यौ ते श्वानौ यम रक्षितारौ चतुरक्षौ पथिरक्षी नृचक्षसौ । ताभ्यामेनं परि देहि राजन्त्स्वस्ति चास्मा अनमीवं च धेहि ॥

ഹേ യമാ, നിന്റെ ആ രണ്ടു ശ്വാനങ്ങൾ രക്ഷകരാണ്—നാലുകണ്ണുള്ളവർ, പഥരക്ഷകർ, നൃചക്ഷസർ (മനുഷ്യരെ നിരീക്ഷിക്കുന്നവർ). അവരാൽ, ഹേ രാജാവേ, ഈവനെ ചുറ്റി കാത്തുകൊൾക. അവനിൽ സ്വസ്തി സ്ഥാപിക്ക; അവനിൽ അന്തർവ്യാധിയില്ലായ്മയും സ്ഥാപിക്ക.

Mantra 12

उरूणसावसुतृपा उदुम्बलौ यमस्य दूतौ चरतो जनाँ अनु । तावस्मभ्यं दृशये सूर्याय पुनर्दातामसुमद्येह भद्रम् ॥

വിശാലനാസികർ, ജീവതൃഷ്ണയുള്ളവർ, ഉദുംബലർ—യമന്റെ രണ്ടു ദൂതർ—മനുഷ്യരെ പിന്തുടർന്ന് സഞ്ചരിക്കുന്നു. ആ രണ്ടുപേരും ഞങ്ങൾക്ക് വീണ്ടും ദാനം ചെയ്യട്ടെ—സൂര്യദർശനത്തിനായി—ഇവിടെ ഇന്നുതന്നെ മംഗളവും അഖണ്ഡവും ആയ പ്രാണശ്വാസം.

Mantra 13

यमाय सोमं सुनुत यमाय जुहुता हविः । यमं ह यज्ञो गच्छत्यग्निदूतो अरंकृतः ॥

യമനുവേണ്ടി സോമം പിഴിയുക; യമനുവേണ്ടി ഹവി അർപ്പിക്കുക. യജ്ഞം നിശ്ചയമായും യമനിലേക്കു പോകുന്നു—അഗ്നി ദൂതനായി—യഥാവിധി ഒരുക്കപ്പെട്ടും ഫലപ്രദമാക്കപ്പെട്ടും.

Mantra 14

यमाय घृतवद्धविर्जुहोत प्र च तिष्ठत । स नो देवेष्वा यमद्दीर्घमायुः प्र जीवसे ॥

യമനുവേണ്ടി ഘൃതസമൃദ്ധമായ ഹവി അർപ്പിക്കുക; പിന്നെ മുന്നോട്ടുള്ള ഗതിയിൽ ഉറച്ചു നിലകൊള്ളുക. അവൻ ദേവന്മാരുടെ ഇടയിൽ, യമനോടുകൂടെ, ഞങ്ങൾക്ക് ദീർഘായുസ്സ് നീട്ടിത്തരട്ടെ—ഞങ്ങൾ മുന്നോട്ടു ജീവിക്കാനായി.

Mantra 15

यमाय मधुमत्तमं राज्ञे हव्यं जुहोतन । इदं नम ऋषिभ्यः पूर्वजेभ्यः पूर्वेभ्यः पथिकृद्भ्यः ॥

രാജാവായ യമനു ഏറ്റവും മധുരസമൃദ്ധമായ ഹവ്യം അർപ്പിക്കുവിൻ. ഇത് ഞങ്ങളുടെ നമസ്കാരം ഋഷിമാർക്ക്—പൂർവ്വജന്മാർക്ക്, പ്രാചീനർക്കും, പഥം നിർമ്മിച്ചവർക്കും.

Mantra 16

त्रिकद्रुकेभिः पतति षळुर्वीरेकमिद्बृहत् । त्रिष्टुब्गायत्री छन्दांसि सर्वा ता यम आहिता ॥

മൂന്നു കദ്രുകങ്ങളോടുകൂടെ അത് പറക്കുന്നു; ആറു വിശാല വ്യാപ്തികൾ—എങ്കിലും ഒരൊറ്റ മഹാവ്യാപ്തി. ത്രിഷ്ടുഭ്, ഗായത്രി—എല്ലാ ഛന്ദസ്സുകളും: അവയെല്ലാം യമനിൽ സ്ഥാപിതവും നിഹിതവും ആകുന്നു.