Sukta 117

Mantra 1

मध्वः सोमस्याश्विना मदाय प्रत्नो होता विवासते वाम् । बर्हिष्मती रातिर्विश्रिता गीरिषा यातं नासत्योप वाजैः ॥

മധുരമായ സോമത്തിന്റെ ആനന്ദത്തിനായി, ഹേ അശ്വിന്മാരേ, പ്രാചീന ഹോതൃ നിങ്ങളെ യാഗത്തിലേക്ക് വിളിക്കുന്നു. ബർഹിസ്സിന്മേൽ ദാനം വിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; പോഷണത്തിന്റെ പ്രേരണയാൽ വാക്ക് മോചിതമാകുന്നു. ഹേ നാസത്യന്മാരേ, വിജയോർജ്ജത്തിന്റെ പൂർണ്ണതകളായ വാജ-ബലങ്ങളോടെ സമീപത്തേക്ക് വരുവിൻ.

Mantra 2

यो वामश्विना मनसो जवीयान्रथः स्वश्वो विश आजिगाति । येन गच्छथः सुकृतो दुरोणं तेन नरा वर्तिरस्मभ्यं यातम् ॥

ഹേ അശ്വിനൗ, നിങ്ങളുടെ രഥം മനസ്സിനേക്കാളും വേഗമുള്ളത്, സുവശ്വയുക്തം, ജനങ്ങളെ സമീപിക്കുന്നതു—നിങ്ങൾ സുനിർമ്മിത ഗൃഹം (ദുരോണം) ലക്ഷ്യമാക്കി പോകുന്ന ആ സിദ്ധഗതിയാൽ തന്നെ, ഹേ നരൗ, അതേ മുന്നേറ്റപഥത്തിലൂടെ ഞങ്ങളിലേക്കു വരിക.

Mantra 3

ऋषिं नरावंहसः पाञ्चजन्यमृबीसादत्रिं मुञ्चथो गणेन । मिनन्ता दस्योरशिवस्य माया अनुपूर्वं वृषणा चोदयन्ता ॥

ഹേ നരൗ, പാഞ്ചജന്യ മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തിലെ ഋഷി അത്രിയെ ഞെരുക്കുന്ന ദുരിതം (അംഹസ്) മുതൽ നിങ്ങളുടെ ഗണ (ശക്തിസമൂഹ)ത്താൽ നിങ്ങൾ മോചിപ്പിച്ചു; ഹേ വൃഷണൗ, അശിവ ദസ്യുവിന്റെ മായകളെ ക്രമക്രമമായി തകർത്തുകൊണ്ട്, വിജയകരമായ അഗ്രഗതിയെ മുന്നോട്ട് പ്രേരിപ്പിച്ചു.

Mantra 4

अश्वं न गूळ्हमश्विना दुरेवैॠषिं नरा वृषणा रेभमप्सु । सं तं रिणीथो विप्रुतं दंसोभिर्न वां जूर्यन्ति पूर्व्या कृतानि ॥

മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന അശ്വത്തെ കണ്ടെത്തുന്നതുപോലെ, ഹേ അശ്വിനൗ, ഹേ വൃഷണ നരൗ, നിങ്ങൾ ജലങ്ങളിൽ ഋഷി രേഭനെ—ചിതറിപ്പോയ, തകർന്നവനെ—നിങ്ങളുടെ ദംസ് (കൗശല-ശക്തി)കളാൽ കണ്ടെത്തി ഒന്നാക്കി ചേർത്തു; നിങ്ങളുടെ പുരാതന കൃത്യങ്ങൾ ഒരിക്കലും പഴകുന്നില്ല.

Mantra 5

सुषुप्वांसं न निॠतेरुपस्थे सूर्यं न दस्रा तमसि क्षियन्तम् । शुभे रुक्मं न दर्शतं निखातमुदूपथुरश्विना वन्दनाय ॥

നിർഋതിയുടെ മടിയിൽ നിദ്രിക്കുന്നവനെപ്പോലെ, തമസ്സിൽ വസിക്കുന്ന സൂര്യനെപ്പോലെ, ദർശനത്തിൽ നിന്ന് മറഞ്ഞ് കുഴിച്ചുമൂടപ്പെട്ട ശുഭ്രമായ രുക്മാഭരണത്തെപ്പോലെ—ഹേ അത്ഭുത അശ്വിനൗ (ദസ്രാ), നിങ്ങൾ വന്ദനനെ ഉയർത്തി, വീണ്ടും സത്തയുടെ പ്രകാശത്തിലേക്ക് പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നു.

Mantra 6

तद्वां नरा शंस्यं पज्रियेण कक्षीवता नासत्या परिज्मन् । शफादश्वस्य वाजिनो जनाय शतं कुम्भाँ असिञ्चतं मधूनाम् ॥

ഹേ നരാ, ഹേ നാസത്യൗ! പജ്രിയനായ കക്ഷീവത് പരിജ്മനിൽ നിങ്ങളുടെ ഈ കൃത്യം പ്രസ്താവ്യവും സ്തുത്യവും ആകുന്നു: വാജിയായ അശ്വത്തിന്റെ കുളമ്പിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾ മനുഷ്യനുവേണ്ടി മധുരസത്തിന്റെ നൂറ് കുംഭങ്ങൾ ഒഴുക്കി—ആനന്ദത്തിന്റെയും ബലത്തിന്റെയും പരിപൂർണതയായി.

Mantra 7

युवं नरा स्तुवते कृष्णियाय विष्णाप्वं ददथुर्विश्वकाय । घोषायै चित्पितृषदे दुरोणे पतिं जूर्यन्त्या अश्विनावदत्तम् ॥

ഹേ നരാ (അശ്വിനൗ), സ്തുതിക്കുന്ന കൃഷ്ണിയനു നിങ്ങൾ സർവ്വവ്യാപിയായ വിഷ്ണാപ്വനെ ദത്തു; പിതൃഗൃഹത്തിൽ വസിച്ചിരുന്ന ഘോഷയ്ക്കും—ക്ഷയിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നിട്ടും—നിങ്ങൾ ഭർത്താവിനെ നൽകി, ഹേ അശ്വിനൗ: ഇങ്ങനെ നിങ്ങൾ വിധിയെ പൂർണതയിലേക്കു തിരിക്കുന്നു.

Mantra 8

युवं श्यावाय रुशतीमदत्तं महः क्षोणस्याश्विना कण्वाय । प्रवाच्यं तद्वृषणा कृतं वां यन्नार्षदाय श्रवो अध्यधत्तम् ॥

ഹേ അശ്വിന്മാരേ, മഹത്തായ ക്ഷോണം നിമിത്തം, കണ്വനുവേണ്ടി, നിങ്ങൾ ശ്യാവനു പ്രകാശമയിയായ (രുശതീ)യെ ദാനമായി നൽകി. ഹേ വൃഷണന്മാരേ (ബലവാന്മാരേ), നിങ്ങളുടെ ഈ കൃത്യം പ്രസ്താവ്യമാണ്—നാർഷദായിൽ നിങ്ങൾ ശ്രവസ് (യശസ്) സ്ഥാപിച്ചപ്പോൾ, സത്യത്തിന്റെ ശ്രവണത്തെ സ്ഥിരപ്പെടുത്തി.

Mantra 9

पुरू वर्पांस्यश्विना दधाना नि पेदव ऊहथुराशुमश्वम् । सहस्रसां वाजिनमप्रतीतमहिहनं श्रवस्यं तरुत्रम् ॥

ഹേ അശ്വിന്മാരേ, അനേകം രൂപങ്ങൾ ധരിച്ച്, നിങ്ങൾ പേദുവിന്നായി ഒരു വേഗശാലിയായ അശ്വത്തെ താഴെയിറക്കി—സഹസ്രസാം (ആയിരം ജയങ്ങൾ നേടുന്ന), ആക്രമണത്തിൽ അപ്രതീത, അഹിഹൻ (സർപ്പശക്തിയെ സംഹരിക്കുന്ന), ശ്രവസ് (യശസ്) നിറഞ്ഞ, ദൃഢമായ തരുത്ര (ഉദ്ധാരകൻ).

Mantra 10

एतानि वां श्रवस्या सुदानू ब्रह्माङ्गूषं सदनं रोदस्योः । यद्वां पज्रासो अश्विना हवन्ते यातमिषा च विदुषे च वाजम् ॥

ഹേ സുദാനൂ (ഉദാര) അശ്വിന്മാരേ, ഇവയാണ് നിങ്ങളുടെ ശ്രവസ്യ (പ്രചോദിത യശസ്സുള്ള) കർമ്മങ്ങൾ—ഈ ബ്രഹ്മ-ഉച്ചാരം, ഈ രോദസീ (ഇരുലോകങ്ങൾ) തമ്മിലുള്ള ആസനം. പജ്രർ, ഹേ അശ്വിന്മാരേ, നിങ്ങളെ ഹവിക്കുമ്പോൾ, വരിക—ഇഷാ (വൃദ്ധിശക്തി)യോടും, വിദുഷേ (ജ്ഞാനിക്ക്) വാജ (വിജയ/പോഷക ബലം)യോടും കൂടി.

Mantra 11

सूनोर्मानेनाश्विना गृणाना वाजं विप्राय भुरणा रदन्ता । अगस्त्ये ब्रह्मणा वावृधाना सं विश्पलां नासत्यारिणीतम् ॥

ഹേ അശ്വിന്മാരേ, സൂനുവിന്റെ മാനപ്രകാരം സ്തുതിഗാനം ചെയ്യുന്നവരേ, പ്രചോദിതനായ വിപ്രനു വാജം (വിജയ-ബലം) ദാനം ചെയ്യുന്നവരേ, ഭുരണ (ഉദാരദാതാക്കൾ) ആയി ദാനം ചെയ്യുന്നവരേ; അഗസ്ത്യന്റെ ബ്രഹ്മണാൽ വർദ്ധിതരായവരേ—ഹേ നാസത്യന്മാരേ, നിങ്ങൾ വിശ്പലായെ ക്രമപ്പെടുത്തി പുനഃസ്ഥാപിച്ചു; യാത്രയിൽ മുറിഞ്ഞതിനെ നിങ്ങൾ പൂർണ്ണമാക്കുന്നു.

Mantra 12

कुह यान्ता सुष्टुतिं काव्यस्य दिवो नपाता वृषणा शयुत्रा । हिरण्यस्येव कलशं निखातमुदूपथुर्दशमे अश्विनाहन् ॥

ഹേ അശ്വിന്മാരേ, കാവ്യദർശിയായ ഋഷിയുടെ സുനിർമ്മിത സ്തുതിയിലേക്കു നിങ്ങൾ എവിടേക്കു പോയി? ഹേ ദിവോനപാതന്മാരേ, വൃഷണന്മാരേ, ശയുത്ര (വേഗഗാമികളേ)! മണ്ണിനടിയിൽ മറഞ്ഞിരുന്ന സ്വർണ്ണകലശം ഉയർത്തുന്നതുപോലെ, നിങ്ങൾ താഴെയിരുന്ന മറഞ്ഞ ആനന്ദം മേലോട്ടു കൊണ്ടുവന്നു—ഹേ അശ്വിന്മാരേ, പത്താം ദിനത്തിൽ അതിനെ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് ഉയർത്തി.

Mantra 13

युवं च्यवानमश्विना जरन्तं पुनर्युवानं चक्रथुः शचीभिः । युवो रथं दुहिता सूर्यस्य सह श्रिया नासत्यावृणीत ॥

ഹേ അശ്വിന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ ശചികൾ (പ്രഭാവശക്തികൾ) കൊണ്ടു നിങ്ങൾ ജരിതനായ ച്യവാനനെ വീണ്ടും യൗവനവാനാക്കി. പിന്നെ സൂര്യന്റെ ദുഹിതാവ്, ശ്രിയ (ശോഭാ-സമൃദ്ധി) സഹിതം, നിങ്ങളുടെ രഥത്തെ തിരഞ്ഞെടുത്തു—ഹേ നാസത്യന്മാരേ—സംയോഗയാത്രയ്ക്കായി.

Mantra 14

युवं तुग्राय पूर्व्येभिरेवैः पुनर्मन्यावभवतं युवाना । युवं भुज्युमर्णसो निः समुद्राद्विभिरूहथुॠज्रेभिरश्वैः ॥

ഹേ അശ്വിന്മാരേ, തുഗ്രനുവേണ്ടി നിങ്ങൾ പ്രാചീന ബലപ്രേരണകളാൽ വീണ്ടും യുവമനസ്സുള്ളവരായി; പ്രകാശപാദങ്ങളായ, അനേകം ഉപായങ്ങളുള്ള നിങ്ങളുടെ അശ്വങ്ങളാൽ നിങ്ങൾ ഭുജ്യുവിനെ പൊങ്ങുന്ന ജലങ്ങളിൽ നിന്ന്—സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന്—പുറത്തേക്ക് ഉയർത്തി.

Mantra 15

अजोहवीदश्विना तौग्र्यो वां प्रोळ्हः समुद्रमव्यथिर्जगन्वान् । निष्टमूहथुः सुयुजा रथेन मनोजवसा वृषणा स्वस्ति ॥

ഹേ അശ്വിന്മാരേ, തൗഗ്ര്യൻ നിങ്ങളെ വിളിച്ചു, അവൻ ആശ്രയമില്ലാതെ കുലുങ്ങിക്കൊണ്ട് ദൂരെയായി സമുദ്രത്തിലേക്ക് ഒഴുക്കിക്കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ടപ്പോൾ. ഹേ വൃഷണന്മാരേ, മനോജവമുള്ളവരേ, സുസംയുക്ത രഥത്താൽ നിങ്ങൾ അവനെ പുറത്തേക്ക് ഉയർത്തി ക്ഷേമവും സ്വസ്തിയും പ്രാപിപ്പിച്ചു.

Mantra 16

अजोहवीदश्विना वर्तिका वामास्नो यत्सीममुञ्चतं वृकस्य । वि जयुषा ययथुः सान्वद्रेर्जातं विष्वाचो अहतं विषेण ॥

ഹേ അശ്വിന്മാരേ, വർത്തികാ നിങ്ങളെ വിളിച്ചു, നിങ്ങൾ അവളെ വൃകന്റെ വായിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ചപ്പോൾ. പിന്നെ നിങ്ങൾ വിജയം നിറഞ്ഞ ബലത്തോടെ മുന്നേറി; പർവ്വതത്തിന്റെ ചരിവിൽ ജനിച്ച സർവ്വഭക്ഷകനെ നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ വിഷത്താൽ—ചികിത്സക പ്രതിബലത്താൽ—വധിച്ചു.

Mantra 17

शतं मेषान्वृक्ये मामहानं तमः प्रणीतमशिवेन पित्रा । आक्षी ऋज्राश्वे अश्विनावधत्तं ज्योतिरन्धाय चक्रथुर्विचक्षे ॥

ഋജ്രാശ്വൻ വൃകിക്ക് നൂറു മോഷങ്ങളെ നൽകിയപ്പോൾ, അശിവനായ പിതാവ് അവനെ മഹാ അന്ധകാരത്തിലേക്ക് നയിച്ചു; ഹേ അശ്വിനൗ, നിങ്ങൾ അവനിൽ കണ്ണുകൾ സ്ഥാപിച്ചു. അന്ധനുവേണ്ടി നിങ്ങൾ ജ്യോതി ഉണ്ടാക്കി, അവൻ വിവേകത്തോടെ കാണേണ്ടതിന്.

Mantra 18

शुनमन्धाय भरमह्वयत्सा वृकीरश्विना वृषणा नरेति । जारः कनीन इव चक्षदान ऋज्राश्वः शतमेकं च मेषान् ॥

അന്ധനുള്ള ഭാരത്തെ ‘ശുന’ (സൗഭാഗ്യം) എന്നു വിളിച്ചു; അങ്ങനെ വൃകി വിളിച്ചു: ‘ഹേ അശ്വിനൗ, വൃഷണ നരന്മാരേ!’ ഋജ്രാശ്വൻ കന്യയ്ക്കു യുവപ്രണയൻപോലെ ദൃഷ്ടിദാനം ചെയ്തുകൊണ്ട്, നൂറും ഒന്നും മോഷങ്ങളെ അർപ്പിച്ചു.

Mantra 19

मही वामूतिरश्विना मयोभूरुत स्रामं धिष्ण्या सं रिणीथः । अथा युवामिदह्वयत्पुरंधिरागच्छतं सीं वृषणाववोभिः ॥

ഹേ അശ്വിനൗ, നിങ്ങളുടെ ഊതി മഹത്താണ്—ആനന്ദം പകരുന്നതാണ്; ഹേ ധിഷണ്യരേ, ക്ഷീണവും തളർച്ചയും പോലും നിങ്ങൾ ശരിയാക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് പുരന്ധി നിങ്ങളെ തന്നേ ആഹ്വാനിച്ചു; ഹേ വൃഷണരേ, നിങ്ങളുടെ സഹായങ്ങളും രക്ഷകളും കൊണ്ടു അവളുടെ അടുക്കൽ വരുവിൻ.

Mantra 20

अधेनुं दस्रा स्तर्यं विषक्तामपिन्वतं शयवे अश्विना गाम् । युवं शचीभिर्विमदाय जायां न्यूहथुः पुरुमित्रस्य योषाम् ॥

ഹേ ദസ്ര അശ്വിന്മാരേ, ശയവനുവേണ്ടി നിങ്ങൾ പാലൊഴുക്കാത്തതും തടഞ്ഞുവെച്ചതുമായ പശുവിനെയും പാലൊഴുകുവാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു. നിങ്ങളുടെ ശചീശക്തികളാൽ നിങ്ങൾ വിമദനു പുരുമിത്രന്റെ കന്യകയായ വധുവിനെ കൊണ്ടുവന്ന് ചേർത്തു.

Mantra 21

यवं वृकेणाश्विना वपन्तेषं दुहन्ता मनुषाय दस्रा । अभि दस्युं बकुरेणा धमन्तोरु ज्योतिश्चक्रथुरार्याय ॥

ഹേ ദസ്ര അശ്വിന്മാരേ, ഉഴവുകൊണ്ട് യവം വിതച്ച്, മനുഷ്യനുവേണ്ടി പോഷക സമൃദ്ധി പാലായി ദോഹിച്ച്—ബകുരകൊണ്ട് ദസ്യുവിന്മേൽ ഊതിക്കൊണ്ട് നിങ്ങൾ ആര്യനുവേണ്ടി വിശാലമായ പ്രകാശം സൃഷ്ടിച്ചു, ധർമ്മപഥത്തിന് വ്യാപകമായ തേജസ്.

Mantra 22

आथर्वणायाश्विना दधीचेऽश्व्यं शिरः प्रत्यैरयतम् । स वां मधु प्र वोचदृतायन्त्वाष्ट्रं यद्दस्रावपिकक्ष्यं वाम् ॥

ഹേ അശ്വിന്മാരേ, അഥർവണനുവേണ്ടി നിങ്ങൾ ദധീചിയുടെ അശ്വ-ശിരസ് വീണ്ടും ഉയർത്തി. പിന്നെ അവൻ നിങ്ങളോടു ഋതത്തിന്റെ മധുര രഹസ്യം ഉച്ചരിച്ചു—ത്വഷ്ടൃജന്യമായ ആ ഗുഹ്യവിദ്യ, ഹേ ദസ്രന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ അന്തർഗുഹയിൽ മറഞ്ഞിരുന്നതു.

Mantra 23

सदा कवी सुमतिमा चके वां विश्वा धियो अश्विना प्रावतं मे । अस्मे रयिं नासत्या बृहन्तमपत्यसाचं श्रुत्यं रराथाम् ॥

ഹേ കവി-ശക്തികളായ അശ്വിന്മാരേ, എപ്പോഴും ഞാൻ നിങ്ങളുടെ സുമതി—കൃപാഭരിതമായ ബുദ്ധി—യിലേക്കു തിരിയുന്നു; ഹേ അശ്വിന്മാരേ, എന്റെ എല്ലാ ധിയഃ (ചിന്താ-പ്രേരണകൾ) പോഷിപ്പിച്ചു മുന്നോട്ടു നയിക്കുവിൻ. ഹേ നാസത്യന്മാരേ, ഞങ്ങൾക്കായി മഹത്തായ റയി—സമൃദ്ധിയും പൂർണ്ണതയും—സ്ഥാപിക്കുവിൻ; അത് അപത്യസാച—സന്തതി/ആത്മപരമ്പരയെ വഹിക്കുന്നതു—ആയും, ശ്രുത്യ—ശ്രവണത്തിലും സ്മരണയിലും നിലനിൽക്കുന്നതു—ആയും ഇരിക്കട്ടെ; അങ്ങിനെയൊരു അനുഗ്രഹം ഞങ്ങൾക്കു നൽകുവിൻ.

Mantra 24

हिरण्यहस्तमश्विना रराणा पुत्रं नरा वध्रिमत्या अदत्तम् । त्रिधा ह श्यावमश्विना विकस्तमुज्जीवस ऐरयतं सुदानू ॥

ഹേ അശ്വിന്മാരേ, ആനന്ദത്തോടെ നിങ്ങൾ വധ്രിമതിക്ക് സ്വർണ്ണഹസ്തനുപമനായ ഒരു പുത്രനെ നൽകി—ഹേ നര-വീരന്മാരേ. പിന്നെ, ഹേ സുദാനൂ (ഉദാരദാതാക്കളേ) അശ്വിന്മാരേ, ഇരുണ്ടതിൽ മൂടപ്പെട്ട ശ്യാവനെ—ത്രിധാ ഭിന്നമായി ക്ഷീണിച്ചവനെ—നിങ്ങൾ വീണ്ടും ജീവൻക്കായി ഉയർത്തി നിർത്തി.

Mantra 25

एतानि वामश्विना वीर्याणि प्र पूर्व्याण्यायवोऽवोचन् । ब्रह्म कृण्वन्तो वृषणा युवभ्यां सुवीरासो विदथमा वदेम ॥

ഹേ അശ്വിന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ ഈ വീര്യങ്ങൾ—പുരാതന കൃത്യങ്ങൾ—അന്വേഷകർ പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തി പാടിയിരിക്കുന്നു. ഹേ വൃഷണന്മാരേ (ബലവാന്മാരേ), നിങ്ങളുടെ യുഗലത്തിനായി ബ്രഹ്മ—മന്ത്രശക്തി—സൃഷ്ടിച്ചുകൊണ്ട്, ഞങ്ങൾ സുവീരാസഃ (അന്തരംഗ വീരങ്ങളിൽ സമൃദ്ധർ) ആയി, വിദഥത്തിൽ—ജാഗരണത്തിന്റെ സഭയിൽ—വാക്കുചൊല്ലട്ടെ.