Adhyaya 59

Verse 1

विष्णुरुवाच । कृकलः सर्वतीर्थानि साधयित्वा गृहं प्रति । प्रस्थितः सार्थवाहेन महानंदसमन्वितः

വിഷ്ണു അരുളിച്ചെയ്തു—കൃകലൻ സർവ്വ തീർത്ഥങ്ങളും വിധിപൂർവ്വം അനുഷ്ഠിച്ച്, മഹാനന്ദസമന്വിതനായി, സാർത്ഥവാഹനോടൊപ്പം ഗൃഹത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു।

Verse 2

एवं चिंतयते नित्यं संसारः सफलो मम । तृप्ताः स्वर्गं प्रयास्यंति पितरो मम नान्यथा

അവൻ നിത്യവും ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ചു—“എന്റെ സംസാരജീവിതം സഫലമായി. തൃപ്തരായ എന്റെ പിതൃകൾ നിർഭാഗ്യമായില്ലാതെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകും; മറ്റൊരു ഗതി ഇല്ല।”

Verse 3

तावत्प्रत्यक्षरूपेण बद्ध्वा तस्य पितामहान् । पुरतस्तस्य संब्रूते नहि ते पुण्यमुत्तमम्

അപ്പോൾ പിതാമഹൻ (ബ്രഹ്മാവ്) പ്രത്യക്ഷരൂപം ധരിച്ചു അവനെ ബന്ധിച്ച്, അവന്റെ മുമ്പിൽ പറഞ്ഞു—“നിനക്കു ഉത്തമ പുണ്യം ഇല്ല।”

Verse 4

दिव्यरूपो महाकायः कृकलं वाक्यमब्रवीत् । तव तीर्थफलं नास्ति श्रममेव वृथा कृथाः

ദിവ്യരൂപവും മഹാകായവും ഉള്ള അദ്ദേഹം കൃകലനോട് പറഞ്ഞു—“നിനക്കു തീർത്ഥഫലം ഇല്ല; നീ വെറുതെ വ്യർത്ഥമായി പരിശ്രമിക്കുന്നു।”

Verse 5

स्वयं संतोषमाप्नोषि नहि ते पुण्यमुत्तमम् । एवं श्रुत्वा ततो वैश्यः कृकलो दुःखपीडितः

നീ സ്വയം സന്തോഷം പ്രാപിക്കുന്നു; എന്നാൽ നിനക്ക് പരമപുണ്യം ലഭിക്കുന്നില്ല. ഇത് കേട്ടപ്പോൾ വൈശ്യൻ കൃകലൻ ദുഃഖത്താൽ പീഡിതനായി.

Verse 6

भवान्कः संवदस्येवं कस्माद्बद्धाः पितामहाः । केन दोषप्रभावेण तन्मेत्वं कारणं वद

നീ ആരാണ് ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നത്? പിതാമഹന്മാർ എന്തുകൊണ്ട് ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു? ഏത് ദോഷത്തിന്റെ പ്രഭാവത്താൽ ഇതു സംഭവിച്ചു? അതിന്റെ കാരണം എനിക്ക് പറയുക.

Verse 7

कस्मात्तीर्थफलं नास्ति मम यात्रा कथं नहि । सर्वमेव समाचक्ष्व यदि जानासि संस्फुटम्

എനിക്ക് തീർത്ഥഫലം എന്തുകൊണ്ട് ഇല്ല? എന്റെ യാത്ര എങ്ങനെ ഫലമില്ലാത്തതാകുന്നു? നീ സത്യമായി വ്യക്തമായി അറിയുന്നുവെങ്കിൽ എല്ലാം പറയുക.

Verse 8

धर्म उवाच । पूतां पुण्यतमां स्वीयां भार्यां त्यक्त्वा प्रयाति यः । तस्य पुण्यफलं सर्वं वृथा भवति नान्यथा

ധർമ്മൻ പറഞ്ഞു—സ്വന്തമായ പവിത്രയും അത്യന്തം പുണ്യവതിയുമായ ഭാര്യയെ ഉപേക്ഷിച്ച് പുറപ്പെടുന്നവന്റെ സകല പുണ്യഫലവും വ്യർത്ഥമാകും; ഇതിൽ മറ്റൊരു വഴിയില്ല.

Verse 9

धर्माचारपरां पुण्यां साधुव्रतपरायणाम् । पतिव्रतरतां भार्यां सुगुणां पुण्यवत्सलाम्

ധർമ്മാചാരത്തിൽ പരായണയായ, പവിത്രയായ, സാദ്ധുവ്രതങ്ങളിൽ നിഷ്ഠയുള്ള, പതിവ്രതത്തിൽ രമിക്കുന്ന, സദ്ഗുണസമ്പന്നയായ, പുണ്യത്തെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഭാര്യ.

Verse 10

तामेवापि परित्यज्य धर्मकार्यं प्रयाति यः । वृथा तस्य कृतः सर्वो धर्मो भवति नान्यथा

സ്വധർമ്മമായ കർത്തവ്യത്തെയും ഉപേക്ഷിച്ച് മറ്റൊരു তথാകഥിത ധർമ്മകർമ്മത്തിനായി പോകുന്നവൻ ചെയ്ത എല്ലാ ധർമ്മവും വ്യർത്ഥമാകുന്നു; ഇതിന് മറ്റൊരു വഴിയില്ല.

Verse 11

सर्वाचारपरा भव्या धर्मसाधनतत्परा । पतिव्रतरता नित्यं सर्वदा ज्ञानवत्सला

അവൾ സർവ്വസദാചാരത്തിൽ പരായണ, ധർമ്മസാധനങ്ങളിൽ തത്പര; നിത്യ പതിവ്രതയായി നിലകൊണ്ട്, എല്ലായ്പ്പോഴും ജ്ഞാനത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നവളാണ്.

Verse 12

एवं गुणा भवेद्भार्या यस्य पुण्या महासती । तस्य गेहे सदा देवास्तिष्ठंति च महौजसः

ഇത്തരം ഗുണങ്ങളുള്ള പുണ്യശീലയായ മഹാസതിയായ ഭാര്യ ആര്ക്കുണ്ടോ, അവന്റെ ഗൃഹത്തിൽ മഹോജസ്സുള്ള ദേവന്മാർ സദാ വസിക്കുന്നു.

Verse 13

पितरो गेहमध्यस्थाः श्रेयो वांछंति तस्य च । गंगाद्याः पुण्यनद्यश्च सागरास्तत्र नान्यथा

അവന്റെ ഗൃഹമദ്ധ്യേ വസിക്കുന്ന പിതൃകൾ അവന്റെ ശ്രേയസ്സേ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അവിടെ ഗംഗാദി പുണ്യനദികളും സമുദ്രങ്ങളും തന്നെയുണ്ട്—സംശയമില്ല.

Verse 14

पुण्या सती यस्य गेहे वर्तते सत्यतत्परा । तत्र यज्ञाश्च गावश्च ऋषयस्तत्र नान्यथा

സത്യത്തിൽ തത്പരയായ പുണ്യശീലയായ സതീ ഭാര്യ ഏതു ഗൃഹത്തിൽ വസിക്കുന്നുവോ, അവിടെ യജ്ഞങ്ങളും പശുക്കളും ഋഷിമാരും നിശ്ചയമായും ഉണ്ടാകും—മറ്റെങ്ങനെല്ല.

Verse 15

तत्र सर्वाणि तीर्थानि पुण्यानि विविधानि च । भार्यायोगेन तिष्ठंति सर्वाण्येतानि नान्यथा

അവിടെ നാനാവിധ പുണ്യതീർത്ഥങ്ങൾ എല്ലാം ഭാര്യയോടുള്ള സഹധർമ്മസംയോഗം കൊണ്ടുതന്നെ നിലനിൽക്കുന്നു; മറ്റെങ്ങനെക്കും അവ നിലനിൽക്കില്ല।

Verse 16

पुण्यभार्याप्रयोगेण गार्हस्थ्यं संप्रजायते । गार्हस्थ्यात्परमो धर्मो द्वितीयो नास्ति भूतले

പുണ്യവതിയായ ഭാര്യയുടെ സഹവാസം കൊണ്ടാണ് ഗാർഹസ്ഥ്യാശ്രമം യഥാർത്ഥത്തിൽ ഉദ്ഭവിക്കുന്നത്. ഭൂമിയിൽ ഗാർഹസ്ഥ്യധർമ്മത്തേക്കാൾ ഉയർന്ന ധർമ്മമില്ല; അതിന് രണ്ടാമതൊന്നുമില്ല।

Verse 17

गृहस्थस्य गृहः पुण्यः सत्यपुण्यसमन्वितः । सर्वतीर्थमयो वैश्य सर्वदेवसमन्वितः

ഗൃഹസ്ഥന്റെ ഗൃഹം പുണ്യമയമാണ്; സത്യവും പുണ്യവും നിറഞ്ഞത്. ഹേ വൈശ്യ, അത് സത്യമായും സർവതീർത്ഥമയവും സർവദേവസാന്നിധ്യസമന്വിതവുമാണ്।

Verse 18

गार्हस्थ्यं च समाश्रित्य सर्वे जीवंति जंतवः । तादृशं नैव पश्यामि अन्यमाश्रममुत्तमम्

ഗാർഹസ്ഥ്യാശ്രമത്തെ ആശ്രയിച്ചാണ് എല്ലാ ജീവികളും ജീവിക്കുന്നത്. ഇതുപോലെയുള്ള ആശ്രമത്തേക്കാൾ ഉത്തമമായ മറ്റൊരു ആശ്രമം ഞാൻ കാണുന്നില്ല।

Verse 19

मंत्राग्निहोत्रं देवाश्च सर्वे धर्माः सनातनाः । दानाचाराः प्रवर्तंते यस्य पुंसश्च वै गृहे

ഏത് പുരുഷന്റെ ഗൃഹത്തിൽ മന്ത്രജപവും അഗ്നിഹോത്രവും പ്രവഹിക്കുന്നുവോ, അവിടെ സർവദേവതകളും സന്നിഹിതരായിരിക്കുന്നതുപോലെ; സനാതനധർമ്മകർമ്മങ്ങൾ നിലനിൽക്കും, ദാനാചാരങ്ങളും തുടരുന്നു।

Verse 20

एवं यो भार्यया हीनस्तस्यगेहं वनायते । यज्ञाश्च वै न सिध्यंति दानानि विविधानि च

ഇങ്ങനെ ഭാര്യയില്ലാത്ത പുരുഷന്റെ ഗൃഹം വനസദൃശമാകുന്നു. അവന്റെ യജ്ഞങ്ങൾ സിദ്ധിയിലാകുന്നില്ല; വിവിധ ദാനങ്ങളും ഫലപ്രദമാകുന്നില്ല।

Verse 21

भार्याहीनस्य पुंसोपि न सिध्यति महाव्रतम् । धर्मकर्माणि सर्वाणि पुण्यानि विविधानि च

ഭാര്യയില്ലാത്ത പുരുഷന് മഹാവ്രതം പോലും സിദ്ധിയിലാകുന്നില്ല. അതുപോലെ അവന്റെ എല്ലാ ധർമ്മകർമ്മങ്ങളും നാനാവിധ പുണ്യകർമ്മങ്ങളും പൂർണ്ണത പ്രാപിക്കുന്നില്ല।

Verse 22

नास्ति भार्यासमं तीर्थं धर्मसाधनहेतवे । शृणुष्व त्वं गृहस्थस्य नान्यो धर्मो जगत्त्रये

ധർമ്മസാധനത്തിനായി ഭാര്യയ്‌ക്കു സമമായ തീർത്ഥം ഇല്ല. കേൾക്കുക—ഗൃഹസ്ഥനു ത്രിലോകത്തിലും മറ്റൊരു ധർമ്മമില്ല।

Verse 23

यत्र भार्या गृहं तत्र पुरुषस्यापि नान्यथा । ग्रामे वाप्यथवारण्ये सर्वधर्मस्य साधनम्

ഭാര്യ എവിടെയുണ്ടോ അവിടെയാണ് പുരുഷന്റെ ഗൃഹം; മറ്റെങ്ങനെ അല്ല. ഗ്രാമത്തിലായാലും വനത്തിലായാലും അവളാണ് സർവ്വധർമ്മസാധനത്തിന്റെ ഉപാധി।

Verse 24

नास्ति भार्यासमं तीर्थं नास्ति भार्यासमं सुखम् । नास्ति भार्यासमं पुण्यं तारणाय हिताय च

ഭാര്യയ്‌ക്കു സമമായ തീർത്ഥമില്ല, ഭാര്യയ്‌ക്കു സമമായ സുഖമില്ല. ഭാര്യയ്‌ക്കു സമമായ പുണ്യമില്ല—താരണമാകുവാനും ഹിതത്തിനും.

Verse 25

धर्मयुक्तां सतीं भार्यां त्यक्त्वा यासि नराधम । गृहं धर्मं परित्यज्य क्वास्ते धर्मस्य ते फलम्

ഹേ നരാധമാ! ധർമ്മയുക്തയായ സതീഭാര്യയെ ഉപേക്ഷിച്ച് നീ പോകുന്നു. ഗൃഹവും സ്വധർമ്മവും പരിത്യജിച്ചാൽ നിന്റെ ധർമ്മഫലം എവിടെ ലഭിക്കും?

Verse 26

तया विना यदा तीर्थे श्राद्धदानं कृतं त्वया । तेन दोषेण वै बद्धास्तव पूर्वपितामहाः

അവളില്ലാതെ നീ തീർത്ഥത്തിൽ ശ്രാദ്ധദാനം ചെയ്തപ്പോൾ, ആ ദോഷം കൊണ്ടുതന്നെ നിന്റെ മുൻ പിതാമഹന്മാർ സത്യമായി ബന്ധിതരായി.

Verse 27

भवांश्चौरो ह्यमी चौरा यैस्तु भुक्तं सुलोलुपैः । त्वया दत्तस्य श्राद्धस्य अन्नमेवं तया विना

നീയും കള്ളനാണ്; ഇവരും കള്ളരാണ്; അത്യന്തം ലോഭത്തോടെ അവർ നീ നൽകിയ ശ്രാദ്ധത്തിന്റെ അന്നം, അവളില്ലാതെ, ഇങ്ങനെ ഭുജിച്ചു.

Verse 28

सुपुत्रः श्रद्धया युक्तः श्राद्धदानं ददाति यः । भार्या दत्तेन पिंडेन तस्य पुण्यं वदाम्यहम्

ശ്രദ്ധയുള്ള സുതനു ശ്രാദ്ധദാനം ചെയ്യുന്നവന്റെയും, ഭാര്യ പിണ്ഡം അർപ്പിക്കുന്നതിനാലും ഉണ്ടാകുന്ന പുണ്യം അവനുടേതുതന്നെയെന്ന് ഞാൻ പ്രസ്താവിക്കുന്നു.

Verse 29

यथाऽमृतस्य पानेन नृणां तृप्तिर्हि जायते । तथा पितॄणां श्राद्धेन सत्यंसत्यं वदाम्यहम्

അമൃതപാനം ചെയ്താൽ മനുഷ്യർ തൃപ്തരാകുന്നതുപോലെ, ശ്രാദ്ധകർമ്മം കൊണ്ടു പിതൃകൾ തൃപ്തരാകുന്നു—ഇത് സത്യം; സത്യം സത്യം എന്നു ഞാൻ പറയുന്നു.

Verse 30

गार्हस्थ्यस्य च धर्मस्य भार्या भवति स्वामिनी । त्वयैषा वंचिता मूढ चौरकर्मकृतं वृथा

ഗാർഹസ്ഥധർമ്മത്തിൽ ഭാര്യയാണ് ഗൃഹത്തിന്റെ സ്വാമിനി. എന്നാൽ ഹേ മൂഢാ, നീ അവളെ വഞ്ചിച്ചു; നിന്റെ പെരുമാറ്റം വ്യർത്ഥമായ മോഷണകൃത്യംപോലെ ആയിരുന്നു.

Verse 31

अमी पितामहाश्चौरा यैर्भुक्तं तु तया विना । भार्या पचति चेदन्नं स्वहस्तेनामृतोपमम्

അവളില്ലാതെ ഭക്ഷണം കഴിച്ച പിതാമഹന്മാർ സത്യത്തിൽ കള്ളന്മാരാണ്. എന്നാൽ ഭാര്യ സ്വന്തം കൈകളാൽ അന്നം പാകം ചെയ്താൽ അത് അമൃതസമമാകും.

Verse 32

तदन्नमेवभुंजंति पितरो हृष्टमानसाः । तेनैव तृप्तिमायांति संतुष्टाश्च भवंति ते

പിതൃകൾ ഹർഷിതമനസ്സോടെ അതേ അന്നം തന്നെ ഭുജിക്കുന്നു; അതിനാൽ തന്നെയാണ് അവർ തൃപ്തി പ്രാപിച്ച് പൂർണ്ണമായി സന്തുഷ്ടരാകുന്നത്.

Verse 33

तस्माद्भार्यां विना धर्मः पुरुषस्य न सिध्यति । नास्ति भार्यासमं तीर्थं पुंसां सुगतिदायकम्

അതുകൊണ്ട് ഭാര്യയില്ലാതെ പുരുഷന്റെ ധർമ്മം സിദ്ധിയാകുന്നില്ല. പുരുഷന്മാർക്ക് ഭാര്യയ്‌ക്ക് സമമായ തീർത്ഥമില്ല; അത് സുഗതി നൽകുന്നതാണ്.

Verse 34

भार्यां विना च यो धर्मः स एव विफलो भवेत्

ഭാര്യയില്ലാതെ ആചരിക്കുന്ന ധർമ്മം നിശ്ചയമായും ഫലരഹിതമാകുന്നു.

Verse 59

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रे एकोनषष्टितमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ ഭൂമിഖണ്ഡത്തിൽ വേനോപാഖ്യാനാന്തർഗതമായ സുകലാ-ചരിത്രം എന്ന ഏകോണഷഷ്ടിതമ അധ്യായം സമാപ്തമായി।