The Description of the Index (Anukramaṇikā) of the Padma Purāṇa
ഈ അധ്യായത്തിൽ ബ്രഹ്മാവ് പദ്മപുരാണത്തിന്റെ അനുക്രമണിക വിവരിക്കുന്നു—പാപനാശകമായ ഉപദേശം, അഞ്ചു ഖണ്ഡങ്ങളായി ക്രമീകരിച്ചത്, സൃഷ്ടിക്രമപ്രകാരം പുലസ്ത്യൻ ഭീഷ്മനോട് ഉപദേശിച്ചത്, കഥ-ഇതിഹാസ-വ്രതാചാരങ്ങളാൽ ധർമ്മസമൃദ്ധം. പുഷ്കരമാഹാത്മ്യം, ബ്രഹ്മയജ്ഞവിധി, വേദപാഠചിഹ്നങ്ങൾ, ദാന-വ്രതങ്ങൾ, പാർവതിവിവാഹം, താരകപ്രസംഗം, ഗോമഹിമ, ദൈത്യവധങ്ങൾ എന്നിവ എണ്ണിപ്പറഞ്ഞ് സൃഷ്ടിഖണ്ഡം (ഗ്രഹപൂജയും ദാനവും ഉൾപ്പെടെ) സൂചിപ്പിക്കുന്നു. തുടർന്ന് ഭൂമിഖണ്ഡത്തിൽ ശിവശർമൻ, സുവ്രതൻ, വൃത്രൻ, പൃഥു, നഹുഷൻ, യയാതി, ഗുരുതീർഥം, അശോകസുന്ദരി, ഹുണ്ഡ തുടങ്ങിയ കഥാപരമ്പര, ലോകരചന-ഭൂവിന്യാസം, നർമദാ, കുരുക്ഷേത്രം, യമുന, കാശി, ഗയ, പ്രയാഗം തുടങ്ങിയ തീർത്ഥങ്ങളുടെ വിപുല പട്ടികയും വരുന്നു. പിന്നീടുള്ള ഭാഗങ്ങളിൽ വർണാശ്രമ കർമയോഗം, സമുദ്രമഥനം, ഊർജ്ജയുടെ അഞ്ചുദിനങ്ങൾ, രാമന്റെ അശ്വമേധവും പട്ടാഭിഷേകവും, ജഗന്നാഥ-വൃന്ദാവനം, കൃഷ്ണലീല, മാധവസ്നാനഫലം, ശിവഭക്തി (ഭസ്മം, ശിവഗീത) എന്നിവയും; ഉത്തരഖണ്ഡത്തിൽ ഏകാദശീ സമുച്ചയം, മഹാദ്വാദശീ, കാർത്തികവ്രതം, മാഘസ്നാനം, വിഷ്ണുധർമ്മം, വിഷ്ണുസഹസ്രനാമം, അവതാരകഥകൾ, രാമനാമശതം, ഗീതാ/ഭാഗവത പ്രശംസകളും പറയുന്നു. അവസാനം ഫലശ്രുതി—അനുക്രമണിക ശ്രവണം/പാരായണം പദ്മപുരാണ ശ്രവണഫലം നൽകും; ജ്യേഷ്ഠപൂർണ്ണിമയിൽ എഴുതിയ പുരാണം ദാനം ചെയ്താൽ വൈഷ്ണവപദം ലഭിക്കും।
Shlokas
Verse 1
ब्रह्मोवाच । श्रृणु पुत्र प्रवक्ष्यामि पुराणं पद्मसंज्ञकम् । महत्पुण्यप्रदं नॄणां श्रृण्वतां पठतां मुदा ॥ १ ॥
ബ്രഹ്മാവ് അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ പുത്രാ, ശ്രവിക്ക; ‘പദ്മ’ എന്ന നാമമുള്ള പുരാണം ഞാൻ പ്രസ്താവിക്കും. ഇത് മനുഷ്യർക്കു മഹാപുണ്യം നൽകുന്നു—ആനന്ദത്തോടെ കേൾക്കുന്നവർക്കും പാരായണം ചെയ്യുന്നവർക്കും ॥ ൧ ॥
Verse 2
यथा चंचेंद्रियः सर्वः शरीरीति निगद्यते । तथेदं पंचभिः खंडैरुदितं पापनाशनम् ॥ २ ॥
എങ്ങിനെ എല്ലാ ദേഹധാരിയും ചഞ്ചലേന്ദ്രിയനെന്നു പറയപ്പെടുന്നുവോ, അതുപോലെ ഈ പാപനാശക ഉപദേശം അഞ്ചു ഖണ്ഡങ്ങളായി പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു ॥ ൨ ॥
Verse 3
पुलस्त्येन तु भीष्माय सृष्ट्यादिक्रमतो द्विज । नानाख्यानेतिहासाद्यैर्यत्रोक्तो धर्मविस्तरः ॥ ३ ॥
ഹേ ദ്വിജാ, സൃഷ്ടിയാദി ക്രമപ്രകാരം പുലസ്ത്യൻ ഭീഷ്മനോട് ഇതു ഉപദേശിച്ചു; ഇതിൽ നാനാ ആഖ്യാനങ്ങൾ, ഇതിഹാസങ്ങൾ മുതലായവ വഴി ധർമ്മത്തിന്റെ വിപുലവിവരണം പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നു ॥ ൩ ॥
Verse 4
पुष्करस्य च माहात्म्यं विस्तरेण प्रकीर्तितम् । ब्रह्मयज्ञविधानं च वेदपाठादिलक्षणम् ॥ ४ ॥
പുഷ്കരത്തിന്റെ മഹാത്മ്യവും വിപുലമായി കീർത്തിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; കൂടാതെ ബ്രഹ്മയജ്ഞത്തിന്റെ വിധാനവും, വേദപാഠാദികളുടെ ലക്ഷണങ്ങളും വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു ॥ ൪ ॥
Verse 5
दानानां कीर्तनं यत्र व्रतानां च पृथक्पृथक् । विवाहः शैलजायाश्चतारकाख्यानकं महत् ॥ ५ ॥
അവിടെ ദാനങ്ങളുടെ കീർത്തനവും വ്രതങ്ങളുടെ വേർതിരിച്ച വിവരണവും ഉണ്ട്; കൂടാതെ ശൈലജ (പാർവതി)യുടെ വിവാഹവും ‘താരക’ എന്ന മഹത്തായ ആഖ്യാനവും വർണ്ണിക്കപ്പെടുന്നു।
Verse 6
माहात्म्यं च गवादीनां कीर्तितं सर्वपुण्यदम् । कालकेयादिदैत्यानां वधो यत्र पृथक्पृथक् ॥ ६ ॥
അവിടെ പശു മുതലായവയുടെ സർവ്വപുണ്യദായകമായ മഹാത്മ്യം കീർത്തിക്കപ്പെടുന്നു; കൂടാതെ കാലകേയാദി ദൈത്യന്മാരുടെ വധവും ഓരോന്നായി വിവരിക്കപ്പെടുന്നു।
Verse 7
ग्रहाणामर्चनं दानं यत्र प्रोक्तं द्विजोत्तम । तत्सृष्टिखंडमुद्दिष्टं व्यासेन सुमहात्मना ॥ ७ ॥
ഹേ ദ്വിജോത്തമാ! ഗ്രഹദേവതകളുടെ അർച്ചനയും ദാനവും ഉപദേശിക്കുന്ന ആ ഭാഗത്തെ മഹാത്മാവായ വ്യാസൻ ‘സൃഷ്ടിഖണ്ഡം’ എന്നു നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു।
Verse 8
पितृमात्रादिपूज्यत्वे शिवशर्मकथा पुरा । सुव्रतस्य कथा पश्चाद्वृत्रस्य च वधस्तथा ॥ ८ ॥
പിതാവ്, മാതാവ് മുതലായ പൂജ്യരുടെ വന്ദനധർമ്മത്തിൽ പുരാതന ശിവശർമന്റെ കഥ പറയുന്നു; തുടർന്ന് സുവ്രതന്റെ കഥയും, അതുപോലെ വൃത്രവധവും വർണ്ണിക്കുന്നു।
Verse 9
पृथोर्वैनस्य चाख्यानं सुनूथायाः कथा तथा । सुकलाख्यानकं चैव धर्माख्यानं ततः परम् ॥ ९ ॥
അതിനുശേഷം വേനപുത്രനായ പൃഥുവിന്റെ ആഖ്യാനവും സുനൂഥയുടെ കഥയും വരുന്നു; തുടർന്ന് ‘സുകലാഖ്യാനം’ എന്നും അതിന് ശേഷം ‘ധർമാഖ്യാനം’ എന്നും വർണ്ണിക്കപ്പെടുന്നു।
Verse 10
पितृशुश्रूषणाख्यानं नहुषस्य कथा ततः । ययातिचरितं चैव गुरुतीर्थनिरूपणम् ॥ १० ॥
അതിനുശേഷം പിതൃദേവന്മാരോടുള്ള ഭക്തിപൂർവ്വ ശുശ്രൂഷയുടെ ആഖ്യാനം, തുടർന്ന് നഹുഷന്റെ കഥ; കൂടാതെ യയാതിയുടെ ചരിതവും ‘ഗുരുതീർഥം’ എന്ന പുണ്യതീർഥത്തിന്റെ വിവരണവും വരുന്നു।
Verse 11
राज्ञा जैमिनिसंवादो बह्वाश्चर्य्यकथायुतः । कथा ह्यशोकसुंदर्याहुंडदैत्यवधान्विता ॥ ११ ॥
രാജാവും ജൈമിനിയും തമ്മിലുള്ള സംവാദം അനവധി അത്ഭുതകഥകളാൽ സമൃദ്ധമാണ്; അവിടെ അശോകസുന്ദരിയുടെ കഥയും, ഹുണ്ഡ ദൈത്യവധം ഉൾക്കൊള്ളുന്നതായും പറയുന്നു।
Verse 12
कामोदाख्यानकं तत्र विहुंडवधसंयुतम् । कुंजलस्य च संवादश्च्यवनेन महात्मना ॥ १२ ॥
അവിടെ ‘കാമോദ’ എന്ന ആഖ്യാനവും ഉണ്ട്; അത് വിഹുണ്ഡവധത്തിന്റെ വിവരണത്തോടുകൂടിയതാണ്; കൂടാതെ മഹാത്മാവായ ച്യവന ഋഷിയുമായി കുഞ്ജലന്റെ സംവാദവും പറയുന്നു।
Verse 13
सिद्धाख्यानं ततः प्रोक्तं खंडस्यास्य फलोहनम् । सूतशौनकसंवादं भूमिखंडमिदं स्मृतम् ॥ १३ ॥
തുടർന്ന് ‘സിദ്ധ’ ആഖ്യാനം പ്രസ്താവിക്കുകയും, ഈ ഖണ്ഡത്തിന്റെ ഫലപ്രദമായ ഫലങ്ങളും നിർൂപിക്കുകയും ചെയ്തു; സൂതനും ശൗനകനും തമ്മിലുള്ള സംവാദരൂപമായ ഇതിനെ ‘ഭൂമി-ഖണ്ഡം’ എന്നു സ്മരിക്കുന്നു।
Verse 14
ब्रह्माण्डोत्पत्तिरुदिता यत्रर्षिभिश्च सौतिना । सभूमिलोकसंस्थानं तीर्थाख्यानं ततः परम् ॥ १४ ॥
അവിടെ ഋഷിമാർ സൗതിയോടൊപ്പം ബ്രഹ്മാണ്ഡോത്പത്തി വിവരിക്കുന്നു; തുടർന്ന് ഭൂമിയുടെയും ലോകങ്ങളുടെയും വിന്യാസം, പിന്നെ പുണ്യതീർഥങ്ങളുടെ ആഖ്യാനം പരമായി പ്രസ്താവിക്കുന്നു।
Verse 15
नर्मदोत्पत्तिकथनं तत्तीर्थानां कथाः पृथक् । कुरुक्षेत्रादितीर्थानां कथा पुण्या प्रकीर्तिता ॥ १५ ॥
നർമദയുടെ ഉദ്ഭവകഥയും, അവളുടെ തീർത്ഥങ്ങളുടെ വേർതിരിച്ചുള്ള കഥകളും; കുരുക്ഷേത്രാദി തീർത്ഥങ്ങളുടെ പുണ്യപ്രദമായ കഥകളും ഇവിടെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു।
Verse 16
कालिंदीपुण्यकथनं काशीमाहात्म्यवर्णनम् । गयायाश्चैव माहात्म्यं प्रयागस्य च पुण्यकम् ॥ १६ ॥
കാലിന്ദി (യമുന)യുടെ പുണ്യകഥയും, കാശിയുടെ മഹാത്മ്യവർണ്ണനവും; ഗയയുടെ മഹിമയും പ്രയാഗത്തിന്റെ ശുദ്ധിപ്രദ പുണ്യവും ഇവിടെ കീർത്തിക്കുന്നു।
Verse 17
वर्णाश्रमानुरोधेन कर्मयोगनिरूपणम् । व्यासजमिनिसंवादः पुण्यकर्मकथान्वितः ॥ १७ ॥
വർണാശ്രമധർമ്മത്തിന് അനുസരിച്ച് കർമയോഗത്തിന്റെ നിർൂപണം; കൂടാതെ വ്യാസ-ജൈമിനി സംവാദം, പുണ്യകർമ്മകഥകളോടുകൂടി।
Verse 18
समुद्रमथनाख्यानं व्रताख्यानं ततः परम् । ऊर्ज्जपंचाहमाहाम्यं स्तोत्रं सर्वापराधनुत् ॥ १८ ॥
സമുദ്രമഥനത്തിന്റെ ആഖ്യാനം, തുടർന്ന് വ്രതകഥകൾ; പിന്നെ ഊർജ്ജ പഞ്ചാഹത്തിന്റെ മഹാത്മ്യവും, സകല അപരാധങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്ന സ്തോത്രവും।
Verse 19
एतत्स्वर्गाभिधं विप्र सर्वपातकनाशनम् । रामाश्वमेधं प्रथमं रामराज्याभिषेचनम् ॥ १९ ॥
ഹേ വിപ്രാ! ഇത് ‘സ്വർഗ’ എന്നു പ്രസിദ്ധം, സകല പാതകങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നതു; ആദ്യം രാമന്റെ അശ്വമേധം, പിന്നെ രാമരാജ്യാഭിഷേകം।
Verse 20
अगस्त्याद्यागमश्चैव पौलस्त्यान्वयकीर्त्तनम् । अश्वमेधोपदेशश्च हयचर्या ततः परम् ॥ २० ॥
ഇതിൽ അഗസ്ത്യാദി ആഗമപരമ്പര, പൗലസ്ത്യ വംശകീർത്തനം, അശ്വമേധയാഗോപദേശം, തുടർന്ന് ഹയചര്യ (അശ്വബന്ധമായ ആചാരവിധി) എന്നിവ വിവരിക്കപ്പെടുന്നു।
Verse 21
नानाराजकथाः पुण्या जगन्नाथानुवर्णनम् । वृन्दावनस्य माहात्म्यं सर्वपापप्रणाशनम् ॥ २१ ॥
പലവിധ പുണ്യരാജകഥകൾ, ജഗന്നാഥന്റെ അനുവർണ്ണനം, വൃന്ദാവനത്തിന്റെ മഹാത്മ്യം—ഇവയെല്ലാം സർവ്വപാപനാശകരമാണ്।
Verse 22
नित्यलीलानुकथनं यत्र कृष्णावतारिणः । माधवस्नानमाहात्म्यं स्नानदानार्चने फलम् ॥ २२ ॥
അവിടെ കൃഷ്ണാവതാരിയായ പ്രഭുവിന്റെ നിത്യലീലകളുടെ നിരന്തര അനുകഥനം ഉണ്ട്; കൂടാതെ മാധവസ്നാനത്തിന്റെ മഹാത്മ്യവും സ്നാനം, ദാനം, അർച്ചനം എന്നിവയുടെ ഫലവും ഉപദേശിക്കുന്നു।
Verse 23
धरावराहसंवादो यमब्रह्मणयोः कथा । संवादो राजदूतानां कृष्णस्तोत्रनिरूपणम् ॥ २३ ॥
അതിൽ ധരാ-വരാഹ സംവാദം, യമ-ബ്രഹ്മ കഥ, രാജദൂതന്മാരുടെ സംവാദം, കൂടാതെ കൃഷ്ണസ്തോത്രത്തിന്റെ നിരൂപണവും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു।
Verse 24
शिवशंभुसमायोगी दधीचाख्यानकं ततः । भस्ममाहात्म्यमतुलं शिवमाहात्म्यमुत्तमम् ॥ २४ ॥
തുടർന്ന് ശിവ-ശംഭുവുമായുള്ള പവിത്ര സമായോഗം, പിന്നെ ദധീചിയുടെ ആഖ്യാനം, ഭസ്മത്തിന്റെ അതുല മഹാത്മ്യം, കൂടാതെ ഭഗവാൻ ശിവന്റെ പരമ മഹാത്മ്യം വിവരിക്കുന്നു।
Verse 25
देवरातसुताख्यानं पुराणज्ञप्रशंसनम् । गौतमाख्यानकं चैव शिवगीता ततः स्मृता ॥ २५ ॥
അനന്തരം ദേവരാതന്റെ പുത്രന്റെ ആഖ്യാനം, പുരാണജ്ഞരുടെ പ്രശംസ, ഗൗതമാഖ്യാനം, പിന്നെ ശിവഗീതയുടെ സ്മരണം പറയപ്പെടുന്നു।
Verse 26
कल्पांतरे रामकथा भारद्वाजाश्रमस्थिता । पातालखंडमेतद्धि श्रृण्वतां पठतां सदा ॥ २६ ॥
മറ്റൊരു കല്പത്തിൽ ഭാരദ്വാജാശ്രമത്തിൽ നിലനിന്ന രാമകഥ പറയുന്നു. ഇതാണ് പാതാളഖണ്ഡം; സദാ ശ്രവിക്കുകയും നിത്യപാഠം ചെയ്യുകയും വേണം।
Verse 27
सर्वपापप्रशमनं सर्वाभीष्टफलप्रदम् । पर्वताख्यानकं पूर्वं गौर्थै प्रोक्तं शिवेन वै ॥ २७ ॥
ഈ പുരാതന ‘പർവ്വതാഖ്യാനം’ എല്ലാ പാപങ്ങളും ശമിപ്പിക്കുകയും എല്ലാ അഭീഷ്ടഫലങ്ങളും നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. ഗൗരിയുടെ ഹിതാർത്ഥം മുൻപ് സ്വയം ശിവൻ ഇതു പ്രസ്താവിച്ചു।
Verse 28
जालंधरकथा पश्चाच्छ्रीशैलाद्यनुकीर्तनम् । सगरस्य कथा पुण्या ततः परमुदीरितम् ॥ २८ ॥
അതിനുശേഷം ജാലന്ധരകഥ, പിന്നെ ശ്രീശൈലം മുതലായ തീർത്ഥങ്ങളുടെ അനുകീർത്തനം. തുടർന്ന് സഗരരാജാവിന്റെ പുണ്യകഥ പ്രസ്താവിക്കപ്പെടുന്നു; പിന്നെ ക്രമമായി മറ്റു വിഷയങ്ങളും വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു।
Verse 29
गंगाप्रयागकाशीनां गयायाश्चाधिपुण्यकम् । अन्नादि दानमाहात्म्यं तन्महाद्वादशीव्रतम् ॥ २९ ॥
ഇതിൽ ഗംഗ, പ്രയാഗ, കാശി, ഗയ തുടങ്ങിയ തീർത്ഥങ്ങളുടെ പരമ പുണ്യത്വം പ്രസ്താവിക്കുന്നു; അന്നാദി ദാനത്തിന്റെ മഹാത്മ്യവും മഹാദ്വാദശീ വ്രതവും വിശദീകരിക്കുന്നു।
Verse 30
चतुर्विंशैकादशीनां माहात्म्यं पृथगीरितम् । विष्णुधर्मसमाख्यानं विष्णुनामसहस्रकम् ॥ ३० ॥
ഇരുപത്തിനാലു ഏകാദശികളുടെ മഹാത്മ്യം പ്രത്യേകം പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നു; അതുപോലെ വിഷ്ണുധർമ്മോപാഖ്യാനവും വിഷ്ണുനാമസഹസ്രവും വിവരണമായിരിക്കുന്നു।
Verse 31
कार्तिकव्रतमाहात्म्यं माघस्नानफलं ततः । जम्बृद्वीपस्य तीर्थानां माहात्म्यं पापनाशनम् ॥ ३१ ॥
അതിനുശേഷം കാർത്തികവ്രതത്തിന്റെ മഹാത്മ്യം, പിന്നെ മാഘമാസസ്നാനഫലം, കൂടാതെ ജംബൂദ്വീപിലെ തീർത്ഥങ്ങളുടെ പാപനാശക മഹിമയും വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു।
Verse 32
साभ्रमत्याश्च माहात्म्यं नृसिंहोत्पत्तिवर्णनम् । देवशर्मादिकाख्यानं गीतामाहात्म्यवर्णनम् ॥ ३२ ॥
സാഭ്രമതിയുടെ മഹാത്മ്യം, നൃസിംഹപ്രാകട്യത്തിന്റെ വിവരണം, ദേവശർമാദികളുടെയുപാഖ്യാനം, കൂടാതെ ഗീതയുടെ മഹാത്മ്യവിവരണവും ഇതിലുണ്ട്।
Verse 33
भक्त्याख्यानं च माहात्म्यं श्रीमद्भागवतस्य ह । इन्द्रप्रस्थस्य माहात्म्यं बहुतीर्थकथान्वितम् ॥ ३३ ॥
ഭക്തിയുടെ ഉപാഖ്യാനവും ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തിന്റെ മഹാത്മ്യവും ഇതിലുണ്ട്; അനേകം തീർത്ഥകഥകളോടുകൂടി ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥത്തിന്റെ മഹിമയും വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു।
Verse 34
मन्त्ररत्नाभिधानं च त्रिपाद्भूत्यनुवर्णनम् । अवतारकथाः पुण्या मत्स्यादीनामतः परम् ॥ ३४ ॥
അതിനുശേഷം ‘മന്ത്രരത്ന’ എന്ന അഭിധാനം, ത്രിപാദ്ഭൂതി (ത്രിവിധ അതീത ദിവ്യവൈഭവം)യുടെ വിവരണം, പിന്നെ മത്സ്യാദി അവതാരങ്ങളുടെ പുണ്യകഥകൾ വരുന്നു।
Verse 35
रामनामशतं दिव्यं तन्माहात्म्यं च वाडव । परीक्षणं च भृगुणा श्रीविष्णोर्वैभवस्य च ॥ ३५ ॥
ഹേ വാഡവാ! ഇവിടെ രാമന്റെ ദിവ്യ ശതനാമങ്ങളും അവയുടെ മഹാത്മ്യവും, ഭൃഗു നടത്തിയ പരീക്ഷണവും, ശ്രീവിഷ്ണുവിന്റെ വൈഭവവും വർണ്ണിക്കപ്പെടുന്നു।
Verse 36
इत्येतदुत्तरं खण्डं पंचमं सर्वपुण्यदम् । पंचखंडयुतं पाद्मं यः श्रृणोति नरोत्तमः ॥ ३६ ॥
ഇങ്ങനെ ഇത് പഞ്ചമമായ ഉത്തരഖണ്ഡം, സർവ്വപുണ്യദായകം. അഞ്ചു ഖണ്ഡങ്ങളോടുകൂടിയ പദ്മപുരാണം ശ്രവിക്കുന്നവൻ നരോത്തമൻ ആകുന്നു।
Verse 37
स लभेद्वैष्णवं धाम भुक्त्वा भोगानिहेप्सितान् । एतद्वै पंचपंचाशत्सहस्रं पद्मसंज्ञकम् ॥ ३७ ॥
അവൻ ഇവിടെ ഇഷ്ടമായ ഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിച്ച ശേഷം വൈഷ്ണവ ധാമം പ്രാപിക്കുന്നു. ഇതുതന്നെ ‘പദ്മ’ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധമായ പഞ്ചപഞ്ചാശത് സഹസ്ര (അമ്പത്തയ്യായിരം) പ്രമാണം.
Verse 38
पुराणं लेखयित्वा वै ज्येष्ठ्यां स्वर्णाब्जसंयुतम् । यः प्रदद्यात्सुसत्कृत्य पुराणज्ञाय मानद ॥ ३८ ॥
ഹേ മാനദാ! പുരാണം എഴുതിപ്പിച്ച്, ജ്യേഷ്ഠ പൗർണ്ണമിദിനത്തിൽ സ്വർണ്ണവും താമരയും ചേർത്ത് അലങ്കരിച്ച്, ആദരത്തോടെ പുരാണജ്ഞനു ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ മഹാപുണ്യം പ്രാപിക്കുന്നു।
Verse 39
स याति वैष्णवं धाम सर्वदेवनमस्कृतः । पद्मानुक्रमणीमेतां यः पठेच्छृणुयात्तथा ॥ ३९ ॥
ഈ പദ്മാനുക്രമണീ പാരായണം ചെയ്യുന്നവനും അതു ശ്രവിക്കുന്നവനും, സർവ്വദേവന്മാരാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട് വൈഷ്ണവ ധാമത്തിലേക്ക് പോകുന്നു।
Verse 40
सोऽपि पद्मपुराणस्य लभेच्छ्रवणजं फलम् ॥ ४० ॥
അവനും പദ്മപുരാണശ്രവണത്തിൽ നിന്നു ജനിക്കുന്ന പുണ്യഫലം പ്രാപിക്കും।
Verse 41
इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे पद्मपुराणानुक्रमणिकावर्णनं नाम त्रिनवतितमोऽध्यायः ॥ ९३ ॥
ഇങ്ങനെ ശ്രീബൃഹന്നാരദീയപുരാണത്തിന്റെ പൂർവ്വഭാഗത്തിൽ, ബൃഹദുപാഖ്യാനത്തിൽ, ചതുര്ഥപാദത്തിൽ ‘പദ്മപുരാണ അനുക്രമണികാവർണ്ണനം’ എന്ന ത്രിനവതിതമ അധ്യായം സമാപ്തമായി।
Frequently Asked Questions
Because the index assigns a formal taxonomy to Padma Purāṇa’s material: graha-pūjā (planetary worship) and dāna instruction are explicitly identified by Vyāsa as characteristic of the Sṛṣṭi-khaṇḍa, establishing section-identity and aiding reciters in thematic navigation.
The chapter states that reciting or listening to the Padmānukramaṇī yields the same merit as hearing the Padma Purāṇa itself, culminating in enjoyment of desired fruits here and attainment of the Vaiṣṇava abode.