Adhyaya 60: Descriptions of Kimpurusha-varsha, Hari-varsha, Ilavrita (Meru-varsha), Ramyaka, and Hiranyamaya

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणेऽथोत्तरकुरुकथनं नामैकोनषष्टितमोऽध्यायः । षष्टितमोऽध्यायः— मार्कण्डेय उवाच । यत्तु किम्पुरुषं वर्षं तत् प्रवक्ष्याम्यहं द्विज । यत्रायुर् दशसाहस्रं पुरुषाणां वपुष्मताम् ॥

ഇങ്ങനെ ശ്രീ മാർക്കണ്ഡേയപുരാണത്തിൽ ‘ഉത്തര-കുരു വൃത്താന്തം’ എന്ന പേരിലുള്ള അമ്പത്തൊമ്പതാം അധ്യായം സമാപ്തമായി. തുടർന്ന് അറുപതാം അധ്യായം. മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—ഹേ ദ്വിജാ, ഇനി ഞാൻ കിംപുരുഷം എന്ന ദേശത്തെ വർണ്ണിക്കും; അവിടെ ദേഹധാരികളായ മനുഷ്യർക്കു പത്തായിരം വർഷം ആയുസ്സുണ്ട്।

Verse 2

अनामया ह्यशोकाश्च नरा यत्र तथा स्त्रियः । प्लक्षः षण्डश्च तत्रोक्तः सुमहान्नन्दनोपमः ॥

അവിടെ പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും തീർച്ചയായും രോഗരഹിതരും ശോകരഹിതരുമാണ്. അവിടെ ഒരു മഹാ പ്ലക്ഷവൃക്ഷവും ഒരു ഉപവനവും പറയപ്പെടുന്നു—അത്യന്തം വിശാലം, നന്ദനവനത്തോട് സമം।

Verse 3

तस्य ते वै फलरसं पिबन्तः पुरुषाः सदा । स्थिरयौवननिष्पन्नाः स्त्रियश्चोत्पलगन्धिकाः ॥

അതിന്റെ ഫലരസം നിരന്തരം പാനം ചെയ്യുന്നതാൽ പുരുഷന്മാർ സ്ഥിരയൗവനസമ്പന്നരായി നിലകൊള്ളുന്നു; സ്ത്രീകൾ താമരപോലെ സുഗന്ധമയരാകുന്നു।

Verse 4

अतः परं किंपुरुषाद्धरिवर्षं प्रचक्ष्यते । महारजतसङ्काशा जायन्ते तत्र मानवाः ॥

കിമ്പുരുഷത്തിന് അപ്പുറം ഹരിവർഷം എന്നു വർണ്ണിക്കപ്പെടുന്നു. അവിടെ മനുഷ്യർ മഹത്തായ വെള്ളി-പ്രഭപോലുള്ള ദീപ്തിയോടെ ജനിക്കുന്നു।

Verse 5

देवलोकच्युताः सर्वे देवरूपाश्च सर्वशः । हरिवर्षे नराः सर्वे पिबन्तीक्षुरसं शुभम् ॥

അവർ എല്ലാവരും ദേവലോകത്തിൽ നിന്ന് അവതരിച്ചവർ; എല്ലാത്തരത്തിലും ദേവസദൃശരൂപമുള്ളവർ. ഹരിവർഷത്തിൽ എല്ലാവരും ഇക്ഷു (കരിമ്പ്) യുടെ മംഗളകരമായ രസം പാനം ചെയ്യുന്നു।

Verse 6

न जरा बाधते तत्र न जीर्यन्ते च कर्हिचित् । तावन्तमेव ते कालं जीवन्त्यथ निरामयाः ॥

അവിടെ അവരെ ജര ബാധിക്കുകയില്ല; അവർ ഒരിക്കലും ക്ഷയിക്കുകയുമില്ല. അവർ അത്രകാലം ജീവിച്ച്, പിന്നെ രോഗരഹിതരായി പ്രസ്ഥാനം ചെയ്യുന്നു।

Verse 7

मेरुवर्षं मया प्रोक्तं मध्यमं यदिलावृतम् । न तत्र सूर्यस्तपति न ते जीर्यन्ति मानवाः ॥

ഞാൻ മേരുപ്രദേശത്തിലെ ഇലാവൃതം എന്ന മദ്ധ്യദേശത്തെ വർണ്ണിച്ചു. അവിടെ സൂര്യൻ ദഹിപ്പിക്കുകയില്ല; അവിടെയുള്ള മനുഷ്യർ വൃദ്ധരാകുകയുമില്ല।

Verse 8

लभन्ते नात्मलाभञ्च रश्मयश्चन्द्रसूर्ययोः । नक्षत्राणां ग्रहाणाञ्च मेरॊस्तत्र परा द्युतिः ॥

അവിടെ ചന്ദ്രസൂര്യകിരണങ്ങൾ പൂർണ്ണഫലം പ്രാപിക്കുന്നില്ല; നക്ഷത്രഗ്രഹങ്ങളുടെ പ്രകാശവും അതുപോലെ; കാരണം അവിടെ മേറുവിന്റെ തേജസ്സാണ് പരമം।

Verse 9

पद्मप्रभाः पद्मगन्धा जम्बूफलरसाशिनः । पद्मपत्रायताक्षास्तु जायन्ते तत्र मानवाः ॥

അവിടെ മനുഷ്യർ പദ്മസദൃശമായ ദീപ്തിയും പദ്മസദൃശമായ സുഗന്ധവും സഹിതം ജനിക്കുന്നു; അവർ ജംബൂഫലരസം ആഹാരമാക്കി ജീവിക്കുന്നു; അവരുടെ കണ്ണുകൾ പദ്മദളങ്ങളെപ്പോലെ ദീർഘമാണ്।

Verse 10

वर्षाणान्तु सहस्राणि तत्राप्यायुः त्रयोदश । सरावाकारसंस्तारो मेरुमध्ये इलावृते ॥

അവിടെയും ആയുസ്സ് പതിമൂന്നായിരം വർഷമാണ്. മേറുവിന്റെ മദ്ധ്യത്തിലുള്ള ഇലാവൃതത്തിൽ ഭൂമി പാത്രാകൃതിയായി (കിണ്ണംപോലെ) വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു।

Verse 11

मेरुस्तत्र महाशैलस्तदाख्यातमिलावृतम् । रम्यकं वर्षमस्माच्च कथयिष्ये निबोध तत् ॥

അവിടെ മേരു മഹത്തായ പർവ്വതരാജനാണ്; ആ പ്രദേശം ‘ഇലാവൃത’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു. ഇനി ഇതിൽ നിന്ന് ‘രമ്യക’ എന്ന വർഷത്തെ ഞാൻ വിവരണം ചെയ്യും—ഗ്രഹിക്കൂ।

Verse 12

वृक्षस्तत्रापि चोत्तुङ्गो न्यग्रोधो हरितच्छदः । तस्यापि ते फलरसं पिबन्तो वर्तयन्ति वै ॥

അവിടെയും പച്ചപല്ലവങ്ങളുള്ള ഒരു ഉയർന്ന വൃക്ഷം നിലകൊള്ളുന്നു—ന്യഗ്രോധം (ആൽമരം). അതിന്റെ ഫലരസം പാനം ചെയ്ത് അവർ തീർച്ചയായും ജീവൻ നിലനിർത്തുന്നു।

Verse 13

वर्षायुतायुषस्तत्र नरास्तत्फलभोगिनः । रतिप्रधानविमला जरादौर्गन्ध्यवर्जिताः ॥

അവിടെ ജനങ്ങൾ പത്തായിരം വർഷം ജീവിച്ച് ആ ദേശത്തിന്റെ ഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു. അവർ ശുദ്ധർ, സ്വഭാവതഃ സുഖപ്രിയർ, വാർദ്ധക്യവും ദുർഗന്ധവും ഇല്ലാത്തവർ.

Verse 14

तस्मादथोत्तरं वर्षं नाम्ना ख्यातं हिरण्मयम् । हिरण्वती नदी यत्र प्रभूतकमलोज्ज्वला ॥

അതിന്റെ വടക്കായി ‘ഹിരണ്മയ’ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധമായ മറ്റൊരു പ്രദേശമുണ്ട്. അവിടെ ‘ഹിരണ്വതീ’ നദി ധാരാളം താമരകളാൽ സമൃദ്ധമായി ദീപ്തിയായി വിരാജിക്കുന്നു.

Verse 15

महाबलाः सतेजस्का जायन्ते तत्र मानवाः । महाकाया महासत्त्वा धनिनः प्रियदर्शनाः ॥

അവിടെ മഹാബലവും തേജസ്സും ഉള്ള മനുഷ്യർ ജനിക്കുന്നു—വലിയ ശരീരമുള്ളവർ, മഹാപ്രാണശക്തിയുള്ളവർ, ധനവാന്മാർ, രൂപത്തിൽ മനോഹരർ.