Adhyaya 10

Verse 1

इति श्रीकूर्मपाराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे (ईश्वरगीतासु) नवमो ऽध्यायः ईश्वर उवाच अलिङ्गमेकमव्यक्तं लिङ्गं ब्रह्मेति निश्चितम् / स्वयञ्ज्योतिः परं तत्त्वं परे व्योम्नि व्यवस्थितम्

ഇതി ശ്രീകൂർമപുരാണത്തിലെ ഷട്സാഹസ്രീ സംഹിതയുടെ ഉപരിവിഭാഗത്തിൽ ഈശ്വരഗീതയിൽ നവമ അധ്യായം സമാപ്തം. ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഏകമായ നിർലിംഗവും അവ്യക്തവുമായ തത്ത്വം തന്നെയാണ് യഥാർത്ഥ ‘ലിംഗം’; അത് നിശ്ചയമായി ബ്രഹ്മം. അത് സ്വയംജ്യോതി പരതത്ത്വം, പരവ്യോമത്തിൽ (പരമ ചിദാകാശത്തിൽ) സ്ഥാപിതം.

Verse 2

अव्यक्तं कारणं यत्तदक्षरं परमं पदम् / निर्गुणं शुद्धविज्ञानं तद् वै पश्यन्ति सूरयः

അവ്യക്തമായ കാരണതത്ത്വം തന്നെയാണ് അക്ഷരം, പരമപദം; ഗുണാതീതവും ശുദ്ധവിജ്ഞാനസ്വരൂപവും ആയ അതിനെ ജ്ഞാനികൾ സത്യമായി ദർശിക്കുന്നു.

Verse 3

तन्निष्ठाः शान्तसंकल्पा नित्यं तद्भावभाविताः / पश्यन्ति तत् परं ब्रह्म यत्तल्लिङ्गमिति श्रुतिः

അതിൽ നിഷ്ഠിതരായവർ, ശാന്തസങ്കൽപ്പമുള്ളവർ, നിത്യം അതേ ഭാവത്തിൽ ഭാവിതരായവർ—അവർ ആ പരബ്രഹ്മത്തെ ദർശിക്കുന്നു; ശ്രുതി പറയുന്നു: ‘അതേ അതിന്റെ (യഥാർത്ഥ) ലിംഗം.’

Verse 4

अन्यथा नहि मां द्रष्टुं शक्यं वै मुनिपुङ्गवाः / नहि तद् विद्यते ज्ञानं यतस्तज्ज्ञायते परम्

മറ്റൊരു വഴിയിൽ, ഹേ മുനിശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, എന്നെ ദർശിക്കുക സത്യത്തിൽ സാധ്യമല്ല. കാരണം ആ പരമ തത്ത്വത്തെ അറിയിപ്പിക്കുന്ന സാധാരണ ജ്ഞാനം ഒന്നുമില്ല.

Verse 5

एतत्तत्परमं ज्ञानं केवलं कवयो विदुः / अज्ञानमितरत् सर्वं यस्मान्मायामयं जगत्

ഇതുതന്നെയാണ് പരമജ്ഞാനം—കവികൾ (ഋഷികൾ) ഇതേ അറിയുന്നു. ഇതൊഴികെ എല്ലാം അജ്ഞാനമാണ്; കാരണം ഈ ജഗത്ത് മായാമയം.

Verse 6

यज्ज्ञानं निर्मलं सूक्ष्मं निर्विकल्पं यदव्ययम् / ममात्मासौ तदेवेमिति प्राहुर्विपश्चितः

മലിനമില്ലാത്തതും സൂക്ഷ്മവും നിർവികൽപവും അവ്യയവും ആയ ജ്ഞാനം—അതുതന്നെ എന്റെ ആത്മസ്വരൂപമെന്ന് ജ്ഞാനികൾ പ്രസ്താവിക്കുന്നു।

Verse 7

ये ऽप्यनेकं प्रपश्यन्ति ते ऽपि पश्यन्ति तत्परम् / आश्रिताः परमां निष्ठां बुद्ध्वैकं तत्त्वमव्ययम्

ബഹുത്വം കാണുന്നവരും അതേ പരമതത്ത്വം തന്നെയാണ് ദർശിക്കുന്നത്. പരമനിഷ്ഠയിൽ ആശ്രയിച്ച് അവർ അവ്യയമായ ഏകതത്ത്വം ബോധിക്കുന്നു।

Verse 8

ये पुनः परमं तत्त्वमेकं वानेकमीश्वरम् / भक्त्या मां संप्रपश्यन्ति विज्ञेयास्ते तदात्मकाः

ഭക്തിയാൽ എന്നെ പരമതത്ത്വമായി വ്യക്തമായി ദർശിക്കുന്നവർ—ഏക ഈശ്വരനായോ അനേകരൂപങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷനായ ഈശ്വരനായോ—അവർ തദാത്മകരെന്ന് അറിയണം।

Verse 9

साक्षादेव प्रपश्यन्ति स्वात्मानं परमेश्वरम् / नित्यानन्दं निर्विकल्पं सत्यरूपमिति स्थितिः

അവർ സാക്ഷാൽ സ്വന്തം ആത്മാവിൽ പരമേശ്വരനെ ദർശിക്കുന്നു—നിത്യാനന്ദം, നിർവികൽപം, സത്യസ്വരൂപം; ഇതാണ് സ്ഥാപിതസ്ഥിതി।

Verse 10

भजन्ते परमानन्दं सर्वगं यत्तदात्मकम् / स्वात्मन्यवस्थिताः शान्ताः परे ऽव्यक्ते परस्य तु

സ്വാത്മത്തിൽ നിലകൊണ്ട് ശാന്തരായി അന്തർമുഖരായി അവർ ആ പരമാനന്ദത്തെ ഭജിക്കുന്നു—അത് സർവ്വവ്യാപിയും തദാത്മകവും; പരമന്റെ അവ്യക്ത പരാവസ്ഥ.

Verse 11

एषा विमुक्तिः परमा मम सायुज्यमुत्तमम् / निर्वाणं ब्रह्मणा चैक्यं कैवल्यं कवयो विदुः

ഇതുതന്നെ പരമ വിമുക്തി—എന്നോടുള്ള ഉത്തമ സായുജ്യം. ഇതേ നിർവാണം, ബ്രഹ്മൈക്യം, കൈവല്യം എന്നു കവിമുനികൾ അറിയുന്നു.

Verse 12

तस्मादनादिमध्यान्तं वस्त्वेकं परमं शिवम् / स ईश्वरो महादेवस्तं विज्ञाय विमुच्यते

അതുകൊണ്ട് ആദി-മധ്യ-അന്തമില്ലാത്ത ഏക പരമ വസ്തുവായ പരമശിവനെ അറിയുക. അവൻ തന്നെയാണ് ഈശ്വരൻ, മഹാദേവൻ; അവനെ അറിഞ്ഞാൽ മോചനം ലഭിക്കുന്നു.

Verse 13

न तत्र सूर्यः प्रविभातीह चन्द्रो न नक्षत्राणि तपनो नोत विद्युत् / तद्भासेदमखिलं भाति नित्यं तन्नित्यभासमचलं सद्विभाति

അവിടെ സൂര്യൻ പ്രകാശിക്കുന്നില്ല, ചന്ദ്രനും അല്ല, നക്ഷത്രങ്ങളും അല്ല; മിന്നലും അല്ല, ലോകാഗ്നിയും അല്ല. അവന്റെ പ്രകാശം കൊണ്ടുതന്നെ എല്ലാം നിത്യമായി പ്രകാശിക്കുന്നു; ആ അചല സ്വയംജ്യോതി മാത്രമേ സത്യമായി ദീപ്തമാകൂ.

Verse 14

नित्योदितं संविदा निर्विकल्पं शुद्धं बृहन्तं परमं यद्विभाति / अत्रान्तरं ब्रह्मविदो ऽथ नित्यं पश्यन्ति तत्त्वमचलं यत् स ईशः

നിത്യമായി ദീപ്തമാകുന്ന ആ പരമ തത്ത്വം—ശുദ്ധ ചൈതന്യസ്വരൂപം, നിർവികല്പം, നിർമലം, വിശാലം, പരമം—അതിനെ ബ്രഹ്മവിദർ ഈ അന്തരാകാശത്തിൽ നിത്യമായി അചല സത്യമായി ദർശിക്കുന്നു; അവൻ തന്നെയാണ് ഈശൻ.

Verse 15

नित्यानन्दममृतं सत्यरूपं शुद्धं वदन्ति पुरुषं सर्ववेदाः / तदेवेदमिति प्रणवेनेशितारं धायायन्ति वेदार्थविनिश्चितार्थाः

സകല വേദങ്ങളും പരമപുരുഷനെ നിത്യാനന്ദം, അമൃതം, സത്യസ്വരൂപം, പരമശുദ്ധൻ എന്നു പ്രസ്താവിക്കുന്നു. ‘അവൻ തന്നെയാണ് ഇതെല്ലാം’ എന്ന നിശ്ചയത്തോടെ, വേദാർത്ഥം നിർണ്ണയിച്ചവർ പ്രണവം (ഓം) മുഖേന ഈശ്വരനെ ധ്യാനിക്കുന്നു.

Verse 16

न भूमिरापो न मनो न वह्निः प्राणो ऽनिलो गगनं नोत बुद्धिः / न चेतनो ऽन्यत् परमाकाशमध्ये विभाति देवः शिव एव केवलः

അവിടെ ഭൂമിയുമില്ല, ജലവും ഇല്ല, മനസ്സുമില്ല, അഗ്നിയും ഇല്ല; പ്രാണനും ഇല്ല, വായുവും ഇല്ല, ആകാശവും ഇല്ല, ബുദ്ധിയും ഇല്ല. മറ്റൊരു ചേതനതത്ത്വവും ഇല്ല. പരമാകാശസ്വരൂപമായ സത്യത്തിന്റെ മദ്ധ്യേ ദേവൻ ശിവൻ മാത്രം പ്രകാശിക്കുന്നു—ശിവൻ മാത്രമേ ഉള്ളൂ.

Verse 17

इत्येतदुक्तं परमं रहस्यं ज्ञानामृतं सर्ववेदेषु गूढम् / जानाति योगी विजने ऽथ देशे युञ्जीत योगं प्रयतो ह्यजस्रम्

ഇങ്ങനെ പരമ രഹസ്യം പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടു—സകല വേദങ്ങളിലും ഗൂഢമായിരിക്കുന്ന ജ്ഞാനാമൃതം. യോഗി ഏകാന്തസ്ഥാനത്ത് അതിനെ അറിയുന്നു; അതുകൊണ്ട് പരിശ്രമത്തോടെ ഇടവിടാതെ യോഗം അഭ്യസിക്കണം.