Adhyaya 7

Verse 1

एकदा तु विना रामं कृष्णो वृन्दावनं ययौ विचचार वृतो गोपैर् वन्यपुष्पस्रगुज्ज्वलः

ຄັ້ງໜຶ່ງ ໂດຍບໍ່ມີພຣະຣາມ (ພຣະບະລະຣາມ) ຄຽງຂ້າງ ພຣະກຣິດສະນະໄດ້ໄປວຣິນດາວັນ. ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍເດັກລ້ຽງງົວ ແລະສະຫວ່າງໄສດ້ວຍພວງມາລາດອກໄມ້ປ່າ ພຣະອົງໄດ້ພະເດີນວິຫານໃນປ່າໄມ້។

Verse 2

स जगामाथ कालिन्दीं लोलकल्लोलशालिनीम् तीरसंलग्नफेनौघैर् हसन्तीम् इव सर्वतः

ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ໄປຫາແມ່ນ້ຳກາລິນດີ (ຍະມຸນາ) ທີ່ງາມດ້ວຍຄື້ນທີ່ກົດກິ້ງບໍ່ຢຸດ. ດ້ວຍກອງຟອງຂາວຕິດຕາມຝັ່ງ ນາງດູປານກຳລັງຍິ້ມຢູ່ທຸກທິດ.

Verse 3

तस्यां चातिमहाभीमं विषाग्निसृतवारिणम् ह्रदं कालियनागस्य ददृशे ऽतीव भीषणम्

ທີ່ນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ເຫັນສະລອງອັນນ່າຢ້ານຂອງນາກກາລິຍະ; ນ້ຳໃນນັ້ນຖືກປົກປົ່ວໂດຍສາຍພິດ ປານດັ່ງໄຟພິດໄດ້ປົນຢູ່ໃນນ້ຳ.

Verse 4

विषाग्निना विसरता दग्धतीरमहातरुम् वाताहताम्बुविक्षेपस्पर्शदग्धविहंगमम्

ປານດັ່ງໄຟພິດແຜ່ລາມ ຕົ້ນໄມ້ໃຫຍ່ຕາມຝັ່ງຖືກເຜົາໄໝ້; ແລະນົກທັງຫຼາຍ ເມື່ອຖືກລະອອງນ້ຳທີ່ລົມພັດກະເດັນຕ້ອງກາຍ ກໍໄໝ້ເພີງແຕ່ດ້ວຍການສຳຜັດນັ້ນ.

Verse 5

तम् अतीव महारौद्रं मृत्युवक्त्रम् इवापरम् विलोक्य चिन्तयाम् आस भगवान् मधुसूदनः

ເມື່ອພຣະອົງເຫັນສິ່ງອັນນ່າຢ້ານຢິ່ງນັ້ນ—ປານດັ່ງເປັນປາກຂອງຄວາມຕາຍອີກປາກໜຶ່ງ—ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ມະທຸສູທະນະ ກໍຢຸດນິ່ງ ແລະດຳລົງໃນການຄິດໄຕ່ຕອງ.

Verse 6

अस्मिन् वसति दुष्टात्मा कालियो ऽसौ विषायुधः यो मया निर्जितस् त्यक्त्वा दुष्टो नष्टः पयोनिधिम्

ໃນສະຖານທີ່ນີ້ເອງ ກາລິຍະຜູ້ຈິດຊົ່ວ ຜູ້ໃຊ້ພິດເປັນອາວຸດ ອາໄສຢູ່. ເຄີຍຖືກຂ້າພະເຈົ້າປາບແລ້ວ ມັນຈຶ່ງລະຖິ່ນເກົ່າ ໜີໄປຫາທະເລ.

Verse 7

तेनेयं दूषिता सर्वा यमुना सागराङ्गना न नरैर् गोधनैर् वापि तृषार्तैर् उपभुज्यते

ເນື່ອງຈາກເຂົາ ຢະມຸນາທັງສາຍ—ດັ່ງເຈົ້າສາວແຫ່ງທະເລ—ຖືກເຮັດໃຫ້ເປື້ອນ; ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຄົນ ຫຼື ງົວຄວາຍທີ່ຫິວນ້ຳກໍບໍ່ດື່ມນ້ຳນາງອີກ.

Verse 8

तद् अस्य नागराजस्य कर्तव्यो निग्रहो मया चिरम् अत्र सुखं येन चरेयुर् व्रजवासिनः

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຕ້ອງປາບພະຍານາກນີ້ ເພື່ອໃຫ້ຊາວວຣະຊະຢູ່ແລະເດີນທາງຢູ່ນີ້ໄດ້ດົນນານ ດ້ວຍຄວາມສະຫງົບແລະຄວາມສຸກ.

Verse 9

एतदर्थं नृलोके ऽस्मिन्न् अवतारो मया कृतः यद् एषाम् उत्पथस्थानां कार्या शान्तिर् दुरात्मनाम्

ເພາະເຫດນີ້ເອງ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງອະວະຕານລົງມາໃນໂລກມະນຸດ: ເພື່ອຢັບຢັ້ງຜູ້ຊົ່ວທີ່ຫຼົງເຂົ້າທາງຜິດ ແລະນຳເຂົາເຂົ້າສູ່ຄວາມສະຫງົບ.

Verse 10

तद् एतन् नातिदूरस्थं कदम्बम् उरुशाखिनम् अधिरुह्योत्पतिष्यामि ह्रदे ऽस्मिन्न् अनिलाशिनः

ທີ່ນັ້ນ—ບໍ່ໄກນັກ—ມີຕົ້ນກະດັມພະກິ່ງກ້ານແຜ່ກວ້າງຢືນຢູ່. ຂ້າພະເຈົ້າຈະປີນຂຶ້ນໄປ ແລ້ວໂດດລົງໃນບຶງນີ້ ອັນເປັນທີ່ຢູ່ຂອງຜູ້ກືນລົມ (ກາລິຍະ).

Verse 11

इत्थं विचिन्त्य बद्ध्वा च गाढं परिकरं ततः निपपात ह्रदे तत्र सर्पराजस्य वेगितः

ເມື່ອຄິດໄຕ່ຕອງແລ້ວຕັດສິນໃຈແນ່ນອນ ລາວຮັດຜ້າຄາດແອວໃຫ້ແນ່ນ ແລ້ວກະໂດດລົງໃນທະເລສາບນັ້ນ ເພື່ອເຜີຍໜ້າກັບພະຍານາກຜູ້ເປັນຈອມກະສັດ।

Verse 12

तेनापि पतता तत्र क्षोभितः स महाह्रदः अत्यर्थं दूरजातांस् तु तान् असिञ्चन् महीरुहान्

ເມື່ອລາວຕົກລົງທີ່ນັ້ນ ທະເລສາບໃຫຍ່ກໍປັ່ນປ່ວນຢ່າງແຮງ; ນ້ຳຂອງມັນກະເດັນໄປໄກ ແລະສາດໃສ່ຕົ້ນໄມ້ທີ່ຢູ່ໄກຫຼາຍໃຫ້ຊຸ່ມຊື່ນ

Verse 13

ते हि दुष्टविषज्वालातप्ताम्बुपवनोक्षिताः जज्वलुः पादपाः सद्यो ज्वालाव्याप्तदिगन्तराः

ຕົ້ນໄມ້ເຫຼົ່ານັ້ນຖືກນ້ຳແລະລົມທີ່ຮ້ອນແຜດຈາກເປວພິດຮ້າຍກະທົບ ຈຶ່ງລຸກໄໝ້ທັນທີ ແລະເປວໄຟແຜ່ຄຸມຂອບຟ້າທຸກທິດ

Verse 14

आस्फोटयाम् आस तदा कृष्णो नागह्रदे भुजम् तच्छब्दश्रवणाच् चाशु नागराजो ऽभ्युपागमत्

ແລ້ວພຣະກຣິດສະນະຢູ່ຂ້າງສະນ້ຳນາກ ຕົບແຂນໃຫ້ດັງກ້ອງດຸດຄຳທ້າ; ເມື່ອພະຍານາກຈອມກະສັດໄດ້ຍິນ ກໍຮີບອອກມາ

Verse 15

आताम्रनयनः कोपाद् विषज्वालाकुलैः फणैः वृतो महाविषैश् चान्यैर् उरगैर् अनिलाशिभिः

ດວງຕາຂອງມັນແດງດຸດທອງແດງເພາະຄວາມໂກດ. ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍພັງພານທີ່ລຸກໂພງດ້ວຍພິດ ແລະຍັງຖືກລ້ອມດ້ວຍງູອື່ນໆທີ່ມີພິດແຮງ ດຸດດຳລົງຊີວິດດ້ວຍລົມຫາຍໃຈ

Verse 16

नागपत्न्यश् च शतशो हारिहारोपशोभिताः प्रकम्पिततनुक्षेपचलत्कुण्डलकान्तयः

ເມຍຂອງນາກທັງຫຼາຍນັບຮ້ອຍ ປະດັບດ້ວຍສາຍຄໍແລະເຄື່ອງປະດັບແກ້ວມະນີ; ຮ່າງກາຍສັ່ນໄຫວແລະໂອນອ່ອນ ຕຸ້ມຫູທີ່ແກວ່ງໄຫວສ່ອງປະກາຍປ່ຽນໄປມາ।

Verse 17

ततः प्रवेशितः सर्पैः स कृष्णो भोगबन्धनम् ददंशुश् चापि ते कृष्णं विषज्वालाविलैर् मुखैः

ຕໍ່ມາ ຝູງງູໄດ້ລ້ອມຮອບພຣະກຣິດສະນະ ແລະມັດພຣະອົງໄວ້ໃນຂົງຂອງພັງພານ; ງູເຫຼົ່ານັ້ນຍັງກັດພຣະອົງ ດ້ວຍປາກທີ່ລຸກໂພງດ້ວຍໄຟແຫ່ງພິດ।

Verse 18

तं तत्र पतितं दृष्ट्वा सर्पभोगनिपीडितम् गोपा व्रजम् उपागम्य चुक्रुशुः शोकलालसाः

ເມື່ອເຫັນພຣະອົງນອນລົ້ມຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຖືກຂົງງູຮັດບີບ ພວກຄົນເລີ້ຍງງົວຈຶ່ງຮີບກັບໄປວຣະຊະ ແລະຮ້ອງໄຫ້ຄຳຄວນ ດ້ວຍໃຈເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂສກແລະຄວາມຮ້ອນຮົນ।

Verse 19

एष मोहं गतः कृष्णो मग्नौ वै कालिये ह्रदे भक्ष्यते सर्पराजेन तद् आगच्छत पश्यत

“ເບິ່ງ! ພຣະກຣິດສະນະຕົກໃນຄວາມຫຼົງ—ພຣະອົງຈົມລົງໃນທະເລສາບຂອງກາລິຍະ. ພະຍານາກຈະກິນພຣະອົງ. ມາໄວໆ—ເບິ່ງ!”

Verse 20

तच् छ्रुत्वा ते तदा गोपा वज्रपातोपमं वचः गोप्यश् च त्वरिता जग्मुर् यशोदाप्रमुखा ह्रदम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນດັ່ງຟ້າຜ່າ ພວກຄົນເລີ້ຍງງົວແລະສາວຊາວບ້ານ—ມີນາງຢະໂສດານໍາໜ້າ—ກໍຮີບໄປຫາທະເລສາບໃນທັນທີ।

Verse 21

हा हा क्वासाव् इति जनो गोपीनाम् अतिविह्वलः यशोदया समं भ्रान्तो द्रुतं प्रस्खलितं ययौ

“ໂອ້ ໂອ້ ພຣະອົງຢູ່ໃສ?”—ຜູ້ຄົນແລະໂກປີທັງຫຼາຍຕົກໃຈຫຼາຍ. ພ້ອມກັບຢະໂສດາພວກເຂົາວິ່ງວຸ້ນຢ່າງສັບສົນ ໄວຈົນສະດຸດຂະນະວິ່ງ.

Verse 22

नन्दगोपश् च गोपाश् च रामश् चाद्भुतविक्रमः त्वरितं यमुनां जग्मुः कृष्णदर्शनलालसाः

ນັນທະໂກປະ ແລະຊາວເລີ້ຍງງົວ ພ້ອມທັງພຣະຣາມຜູ້ມີພະລັງອັນນ່າອັດສະຈັນ—ທຸກຄົນຮີບໄປຫາແມ່ນ້ຳຢະມຸນາ ເພາະປາຖະໜາຈະໄດ້ເຫັນພຣະກຣິດສະນະ.

Verse 23

ददृशुश् चापि ते तत्र सर्पराजवशं गतम् निष्प्रयत्नकृतं कृष्णं सर्पभोगेन वेष्टितम्

ທີ່ນັ້ນພວກເຂົາເຫັນພຣະກຣິດສະນະ ດັ່ງຕົກຢູ່ໃຕ້ອຳນາດພະຍານາກ—ນິ່ງສະຫງົບດັ່ງບໍ່ມີແຮງ—ຖືກຂົດຮັດແນ່ນດ້ວຍວົງຂົດຂອງງູ.

Verse 24

नन्दगोपश् च निश्चेष्टो न्यस्य पुत्रमुखे दृशम् यशोदा च महाभागा बभूव मुनिसत्तम

ໂອ້ ນັກບວດຜູ້ປະເສີດ, ນັນທະໂກປະຢືນນິ່ງ ຈ້ອງເບິ່ງໃບໜ້າລູກຊາຍ; ແລະຢະໂສດາຜູ້ມີບຸນກໍຕົກຕະລຶງນິ່ງງັນເຊັ່ນກັນ.

Verse 25

गोप्यस् त्व् अन्या रुदन्त्यश् च ददृशुः शोककातराः प्रोचुश् च केशवं प्रीत्या भयकातर्यगद्गदम्

ແຕ່ໂກປີອື່ນໆ ຮ້ອງໄຫ້ ແລະທຸກໃຈດ້ວຍຄວາມໂສກ; ແລ້ວກ່າວກັບເກສະວະດ້ວຍຄວາມຮັກ—ສຽງສັ່ນ ແລະຄຳເວົ້າຂາດໆເພາະຄວາມຢ້ານ.

Verse 26

सर्वा यशोदया सार्धं विशामो ऽत्र महाह्रदे नागराजस्य नो गन्तुम् अस्माकं युज्यते व्रजे

ພວກເຮົາທັງໝົດພ້ອມກັບຢະໂຊດາຈະເຂົ້າໄປໃນສະຫຼອງນ້ຳໃຫຍ່ນີ້. ການກັບໄປວຣະຈະໂດຍບໍ່ມີພະຍານາກຣາຊາ ບໍ່ເໝາະສົມສໍາລັບພວກເຮົາ.

Verse 27

दिवसः को विना सूर्यं विना चन्द्रेण का निशा विना वृषेण का गावो विना कृष्णेन को व्रजः

ກາງວັນຈະເປັນຫຍັງໂດຍບໍ່ມີຕາເວັນ? ກາງຄືນຈະເປັນຫຍັງໂດຍບໍ່ມີຈັນ? ຝູງງົວຈະເປັນຫຍັງໂດຍບໍ່ມີງົວຜູ້? ແລະວຣະຈະຈະເປັນຫຍັງໂດຍບໍ່ມີກຣິດສະນະ?

Verse 28

विनाकृता न यास्यामः कृष्णेनानेन गोकुलम् अरण्यं नातिसेव्यं च वारिहीनं यथा सरः

ຖ້າບໍ່ມີກຣິດສະນະອົງນີ້ ພວກເຮົາຈະບໍ່ໄປໂຄກຸນ. ປ່າບໍ່ຄວນເຂົ້າໄປຄົບຄືນຫຼາຍ ເຫມືອນສະຫຼອງນ້ຳທີ່ບໍ່ມີນ້ຳຍ່ອມບໍ່ມີປະໂຫຍດ.

Verse 30

उत्फुल्लपङ्कजदलस्पष्टकान्तिविलोचनम् अपश्यन्तो हरिं दीनाः कथं गोष्ठे भविष्यथ

ເມື່ອບໍ່ໄດ້ເຫັນພຣະຫຣິ ຜູ້ມີດວງຕາສ່ອງໃສດຸດກີບບົວທີ່ບານເຕັມ ພວກເຮົາກໍເສົ້າໝອງ; ແລ້ວພວກທ່ານຈະຢູ່ໃນຖິ່ນຄົນເລີ້ຍງົວໄດ້ແນວໃດ?

Verse 31

अत्यर्थमधुरालापहृताशेषमनोधनम् न विना पुण्डरीकाक्षं यास्यामो नन्दगोकुलम्

ຖ້ອຍຄໍາອັນຫວານຍິ່ງຂອງພຣະອົງໄດ້ຊິງເອົາຊັບແຫ່ງໃຈຂອງພວກເຮົາໄປທັງໝົດ; ບໍ່ມີພຸນຑະຣີກາກສະ ຜູ້ມີດວງຕາດຸດດອກບົວ ພວກເຮົາຈະບໍ່ໄປໂຄກຸນຂອງນັນທະ.

Verse 32

भोगेनावेष्टितस्यापि सर्पराजेन पश्यत स्मितशोभिमुखं गोप्यः कृष्णस्यास्मद्विलोकने

ແມ່ນແຕ່ຖືກພະຍານາກກະສັດຂົດຮັດຢ່າງແຂງແຮງ ບັນດາໂກປີກໍໄດ້ເຫັນໃບໜ້າພຣະກຣິດສະນະ—ສະຫວ່າງດ້ວຍຮອຍຍິ້ມອ່ອນໂຍນ—ຫັນມາຫາພວກນາງດ້ວຍການຮູ້ຈັກ ຄືປອບໃຈດ້ວຍສາຍຕາດຽວ

Verse 33

इति गोपीवचः श्रुत्वा रौहिणेयो महाबलः गोपांश् च त्रासविधुरान् विलोक्य स्तिमितेक्षणः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງໂກປີ ຣາວຫິເນຍ (ພຣະບະລາຣາມ) ຜູ້ມີພະລັງໃຫຍ່ ໄດ້ເບິ່ງພວກຄົນລ້ຽງງົວທີ່ສັ່ນກົວຈົນໝົດກໍາລັງໃຈ; ດ້ວຍສາຍຕາໝັ້ນຄົງ ທ່ານຈຶ່ງນິ່ງສະຫງົບແລະແນ່ວແນ່

Verse 34

नन्दं च दीनम् अत्यर्थं न्यस्तदृष्टिं सुतानने मूर्च्छाकुलां यशोदां च कृष्णमाहात्म्यसंज्ञया

ແລະເຂົາໄດ້ເຫັນນັນທະ—ເສົ້າຫຼາຍ ສາຍຕາຈ້ອງຢູ່ແຕ່ໃບໜ້າລູກ—ແລະຍະໂສດາທີ່ຫວັ່ນໄຫວຄືຈະເປັນລົມ; ທັງສອງຖືກຄວາມຮູ້ສຶກເຖິງມະຫິມາຂອງພຣະກຣິດສະນະຄອບງໍາ—ວ່າພຣະຜູ້ສູງສຸດໄດ້ປາກົດເປັນລູກຂອງພວກເຂົາ

Verse 35

किमर्थं देवदेवेश भावो ऽयं मानुषस् त्वया व्यज्यते ऽत्यन्तम् आत्मानं किम् अनन्तं न वेत्सि यत्

ຂ້າແຕ່ຈອມເທວະເໜືອເທວະທັງປວງ ເປັນຫຍັງພຣະອົງຈຶ່ງສະແດງພາວະແຫ່ງມະນຸດນີ້ຢ່າງເຕັມທີ? ພຣະອົງບໍ່ຮູ້ພຣະອົງເອງວ່າເປັນອະນັນຕະດອກຫຼື—ເຫດໃດຈຶ່ງເຜີຍພຣະອົງໃນຮູບມະນຸດຫຼາຍເຖິງປານນີ້

Verse 36

त्वम् अस्य जगतो नाभिर् अराणाम् इव संश्रयः कर्तापहर्ता पाता च त्रैलोक्ये त्वं त्रयीमयः

ພຣະອົງແມ່ນສະດືອແຫ່ງຈັກກະວານນີ້—ດັ່ງດຸມລໍ້ທີ່ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຊີ່ລໍ້. ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ສ້າງ ຜູ້ຖອນກັບ ແລະຜູ້ຄຸ້ມຄອງ; ໃນສາມໂລກ ພຣະອົງແມ່ນຮູບທຳຂອງພຣະເວດທັງສາມ

Verse 37

सेन्द्ररुद्राश्विवसुभिर् आदित्यैर् मरुदग्निभिः चिन्त्यसे त्वम् अचिन्त्यात्मन् समस्तैश् चैव योगिभिः

ພ້ອມດ້ວຍອິນທຣາ ແລະ ຣຸດຣາ ໂດຍອັສວິນ ວະສຸ ອາທິຕະຍະ ມະຣຸດ ແລະ ໄຟອັນສັກສິດ ທັງຫຼາຍ ຍ່ອມພິຈາລະນາພຣະອົງ. ໂອ ອາດມັນຜູ້ເກີນຄິດ, ໂຍຄີທັງປວງກໍຍ່ອມສະມາທິຖຶງພຣະອົງເຊັ່ນກັນ.

Verse 38

जगत्यर्थे जगन्नाथ भारावतरणेच्छया अवतीर्णो ऽत्र मर्त्येषु तवांशश् चाहम् अग्रजः

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງສະກົນ—ດ້ວຍພຣະປະສົງຈະບັນເທົາພາລະຂອງແຜ່ນດິນ—ພຣະອົງໄດ້ອະວະຕານລົງມາໃນຫມູ່ມະນຸດ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງພຣະອົງ ລົງມາເປັນອ້າຍຂອງພຣະອົງ.

Verse 39

मनुष्यलीलां भगवन् भजता भवता सुराः विडम्बयन्तस् त्वल्लीलां सर्व एव सदासते

ໂອ ພະຄະວານ ເມື່ອພຣະອົງຊົງເລືອກສະແດງລີລາເປັນມະນຸດ ເທວະທັງປວງຍ່ອມຊື່ນຊົມໃນກິລາທິບຂອງພຣະອົງ ແລະຢູ່ເປັນນິດດັ່ງກຳລັງລຽນແບບ ແລະສະທ້ອນລີລາຂອງພຣະອົງ

Verse 40

अवतार्य भवान् पूर्वं गोकुले ऽत्र सुराङ्गनाः क्रीडार्थम् आत्मनः पश्चाद् अवतीर्णो ऽसि शाश्वत

ໂອ ຜູ້ນິລັນດອນ ກ່ອນອື່ນພຣະອົງໄດ້ນຳນາງຟ້າສະຫວັນລົງມາທີ່ໂກກຸລ ເພື່ອເປັນສະຫາຍໃນກິລາທິບຂອງພຣະອົງ; ແລ້ວພາຍຫຼັງພຣະອົງເອງຈຶ່ງອະວະຕານລົງມາ

Verse 41

अत्रावतीर्णयोः कृष्ण गोपा एव हि बान्धवाः गोप्यश् च सीदतः कस्मात् त्वं बन्धून् समुपेक्षसे

ໂອ ກຣິດສະນະ ເມື່ອພຣະອົງອະວະຕານຢູ່ນີ້ ພວກຄົນເລີ້ຍງງົວແມ່ນຍາດແທ້ຂອງພຣະອົງ ແລະພວກໂກປີກໍເຊັ່ນກັນ. ເມື່ອເຂົາເຈົ້າກຳລັງຈົມໃນຄວາມທຸກ ເປັນຫຍັງພຣະອົງຈຶ່ງເມີນເຉີຍຍາດຂອງພຣະອົງເອງ?

Verse 42

दर्शितो मानुषो भावो दर्शितं बालचापलम् तद् अयं दम्यतां कृष्ण दुष्टात्मा दशनायुधः

ໂອ ພຣະກຣິດສະນະ! ພຣະອົງໄດ້ສະແດງອາລົມຂອງມະນຸດ ແລະ ຄວາມດື້ດ້ານແບບເດັກນ້ອຍແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ, ຈົ່ງປາບປາມຜູ້ທີ່ມີຈິດໃຈຊົ່ວຮ້າຍທີ່ມີແຂ້ວເປັນອາວຸດນີ້ເທີ້ນ.

Verse 43

इति संस्मारितः कृष्णः स्मितभिन्नौष्ठसंपुटः आस्फोट्य मोचयाम् आस स्वदेहं भोगबन्धनात्

ເມື່ອຖືກເຕືອນສະຕິແນວນັ້ນ, ພຣະກຣິດສະນະ ຍິ້ມອອກມາເລັກນ້ອຍ ແລະ ດີດນິ້ວມື, ປົດປ່ອຍຮ່າງກາຍຂອງພຣະອົງອອກຈາກການຮັດກຸມຂອງພະຍານາກທັນທີ.

Verse 44

आनम्य चापि हस्ताभ्याम् उभाभ्यां मध्यमं फणम् आरुह्याभुग्नशिरसि प्रननर्तोरुविक्रमः

ຈາກນັ້ນ, ດ້ວຍມືທັງສອງເບື້ອງ, ພຣະອົງໄດ້ກົດຫົວເຄິ່ງກາງຂອງງູລົງ; ແລະ ຂຶ້ນໄປຢືນເທິງຫົວທີ່ກົ້ມລົງນັ້ນ, ພຣະຜູ້ມີລິດທານຸພາບກໍເລີ່ມຟ້ອນລຳ.

Verse 45

व्रणाः फणे ऽभवंश् चास्य कृष्णस्याङ्घ्रिनिकुट्टनैः यत्रोन्नतिं च कुरुते ननामास्य ततः शिरः

ຈາກການກະທືບຕີນຊ້ຳໆຂອງພຣະກຣິດສະນະ, ບາດແຜໄດ້ເກີດຂຶ້ນເທິງຫົວຂອງງູ; ແລະ ເມື່ອໃດກໍຕາມທີ່ມັນພະຍາຍາມຍົກຫົວຂຶ້ນ, ຫົວຂອງມັນກໍຖືກກົດລົງອີກຄັ້ງ.

Verse 46

मूर्च्छाम् उपाययौ भ्रान्त्या नागः कृष्णस्य रेचकैः दण्डपातनिपातेन ववाम रुधिरं बहु

ງູນັ້ນໂຊເຊດ້ວຍຄວາມສັບສົນຈົນເກືອບໝົດສະຕິ ຈາກການເຄື່ອນໄຫວອັນແຮງກ້າຂອງພຣະກຣິດສະນະ; ແລະ ເມື່ອຖືກຟາດລົງຄືກັບໄມ້ຄ້ອນ, ມັນກໍຮາກອອກມາເປັນເລືອດຈຳນວນຫຼາຍ.

Verse 47

तं निर्भुग्नशिरोग्रीवम् आस्येभ्यः स्रुतशोणितम् विलोक्य शरणं जग्मुस् तत्पत्न्यो मधुसूदनम्

ເມື່ອເຫັນຫົວແລະຄໍຂອງລາວຖືກບົດຂຍີ້ ແລະເລືອດໄຫຼອອກຈາກປາກ, ພັນລະຍາຂອງລາວຈຶ່ງໄປເພິ່ງພຣະມະທຸສູທະນະດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ.

Verse 48

ज्ञातो ऽसि देवदेवेश सर्वेशस् त्वम् अनुत्तमः परं ज्योतिर् अचिन्त्यं यत् तदंशः परमेश्वरः

ໂອ ເທບແຫ່ງທວຍເທບ, ໂອ ຜູ້ເປັນໃຫຍ່ເໜືອສັບພະສິ່ງ, ທ່ານຄືຜູ້ສູງສົ່ງທີ່ສຸດ. ແສງສະຫວ່າງອັນສູງສົ່ງທີ່ບໍ່ສາມາດຈິນຕະນາການໄດ້ນັ້ນ, ທ່ານຄືສ່ວນໜຶ່ງຂອງສິ່ງນັ້ນ, ໂອ ພຣະປໍຣະເມສວນ.

Verse 49

न समर्थाः सुराः स्तोतुं यम् अनन्यभवं प्रभुम् स्वरूपवर्णनं तस्य कथं योषित् करिष्यति

ພຣະອົງຜູ້ທີ່ແມ້ແຕ່ເທວະດາກໍບໍ່ສາມາດສັນລະເສີນໄດ້, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ບໍ່ມີແຫຼ່ງກຳເນີດອື່ນ, ແມ່ຍິງທຳມະດາຈະສາມາດພັນລະນາເຖິງຮູບຮ່າງ ແລະ ທຳມະຊາດທີ່ແທ້ຈິງຂອງພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ?

Verse 50

यस्याखिलं महीव्योमजलाग्निपवनात्मकम् ब्रह्माण्डम् अल्पकांशांशः स्तोष्यामस् तं कथं वयम्

ເມື່ອຈັກກະວານທັງໝົດ ເຊິ່ງປະກອບດ້ວຍ ດິນ, ຟ້າ, ນ້ຳ, ໄຟ ແລະ ລົມ ເປັນພຽງສ່ວນນ້ອຍໆຂອງພຣະອົງ, ແລ້ວພວກເຮົາຈະບັງອາດສັນລະເສີນພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ?

Verse 51

यतन्तो न विदुर् नित्यं यत्स्वरूपम् अयोगिनः परमार्थम् अणोर् अल्पं स्थूलात् स्थूलं नताः स्म तम्

ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາຈະພະຍາຍາມ, ແຕ່ຜູ້ທີ່ບໍ່ແມ່ນໂຍຄີກໍບໍ່ສາມາດຮູ້ເຖິງທຳມະຊາດທີ່ແທ້ຈິງຂອງສິ່ງນັ້ນໄດ້. ພວກເຮົາຂໍກົ້ມຂາບພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຄວາມຈິງສູງສຸດ ທີ່ລະອຽດອ່ອນກວ່າອາຕອມທີ່ນ້ອຍທີ່ສຸດ ແຕ່ຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າສິ່ງທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດ.

Verse 52

न यस्य जन्मने धाता यस्य नान्ताय चान्तकः स्थितिकर्ता न चान्यो ऽस्ति यस्य तस्मै नमः सदा

ຂໍນະມັດສະການຕໍ່ພຣະອົງເສມອ ຜູ້ບໍ່ມີຜູ້ສ້າງໃນການປະສູດ ບໍ່ມີທັງ “ຈຸດສິ້ນສຸດ” ແລະ “ຜູ້ທຳໃຫ້ສິ້ນສຸດ”; ແລະບໍ່ມີຜູ້ຄ້ຳຈຸນອື່ນ—ພຣະວິດສະນຸເປັນຖານແຫ່ງກຳເນີດ ດຳລົງ ແລະດັບສູນ।

Verse 53

कोपः स्वल्पो ऽपि ते नास्ति स्थितिपालनम् एव ते कारणं कालियस्यास्य दमने श्रूयताम् अतः

ໃນພຣະອົງບໍ່ມີແມ່ນແຕ່ເສດເສີຍຂອງຄວາມໂກດ; ເຫດແຫ່ງການກະທຳຂອງພຣະອົງແມ່ນການພິທັກຮັກສາລະບຽບແຫ່ງທຳມະ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຟັງເຫດທີ່ປາບກາລິຍະນີ້ເຖີດ।

Verse 54

स्त्रियो ऽनुकम्प्याः साधूनां मूढा दीनाश् च जन्तवः यतस् ततो ऽस्य दीनस्य क्षम्यतां क्षमतां वर

ຄົນດີພຶງເມດຕາຕໍ່ສະຕຣີ; ແລະສັດທັງຫຼາຍທີ່ຫຼົງຜິດແລະທຸກຍາກກໍຄວນໄດ້ຮັບຄວາມກະລຸນາ. ດັ່ງນັ້ນ—ບໍ່ວ່າເຫດໃດ—ຂໍໃຫ້ອະໄພແກ່ຜູ້ທຸກທ້ອນນີ້; ໂອ ທ່ານຜູ້ປະເສີດ, ໂປຣດອົດກັ້ນເຖີດ।

Verse 55

समस्तजगदाधारो भवान् अल्पबलः फणी त्वत्पादपीडितो जह्यान् मुहूर्तार्धेन जीवितम्

ພຣະອົງເປັນທີ່ຄ້ຳຈຸນແຫ່ງສັບພະໂລກທັງປວງ; ແຕ່ໂອ ພະນັງຄະ, ກຳລັງຂອງເຈົ້ານ້ອຍນັກ. ຖືກພຣະບາດຂອງພຣະອົງກົດທັບແລ້ວ ເຈົ້າຈະລະຊີວິດໃນຄຶ່ງມຸຫູຣຕະ।

Verse 56

क्व पन्नगो ऽल्पवीर्यो ऽयं क्व भवान् भुवनाश्रयः प्रीतिद्वेषौ समोत्कृष्टगोचरौ च यतो ऽव्यय

ຢູ່ໃສແມ່ນພະນັງຄະຜູ້ກຳລັງນ້ອຍນີ້ ແລະຢູ່ໃສແມ່ນພຣະອົງ—ທີ່ພຶ່ງຂອງໂລກທັງຫຼາຍ? ໂອ ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສູນ, ສຳລັບພຣະອົງ ຄວາມຮັກແລະຄວາມຊັງ—ປະສົບການທີ່ຕໍ່ຕ້ານ—ກໍເຄື່ອນໄຫວໃນຂອບເຂດທີ່ເທົ່າທຽມແລະສູງສົ່ງ; ບໍ່ຜູກມັດ ບໍ່ຫຼຸດທອນພຣະອົງ।

Verse 57

ततः कुरु जगत्स्वामिन् प्रसादम् अवसीदतः प्राणांस् त्यजति नागो ऽयं भर्तृभिक्षा प्रदीयताम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ ຂໍໂປດເມດຕາຜູ້ທີ່ກໍາລັງຈົມໃນຄວາມທຸກ. ນາກນີ້ໃກ້ຈະສິ້ນລົມຫາຍໃຈ; ຂໍໂປດປະທານທານທີ່ເຂົາຂໍ—ອາຫານແລະການຄຸ້ມຄອງ.

Verse 58

इत्य् उक्ते ताभिर् आश्वस्य क्लान्तदेहो ऽपि पन्नगः प्रसीद देव देवेति प्राह वाक्यं शनैः शनैः

ເມື່ອພວກນາງເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ນາກຜູ້ກາຍເມື່ອຍລ້າກໍໄດ້ຮັບການປອບໃຈ; ແລ້ວຄ່ອຍໆ ເວົ້າວ່າ “ຂ້າແຕ່ເທບເຫນືອເທບ ໂປດເມດຕາ”

Verse 59

तवाष्टगुणम् ऐश्वर्यं नाथ स्वाभाविकं परम् निरस्तातिशयं यस्य तस्य स्तोष्यामि किं न्व् अहम्

ຂ້າແຕ່ພຣະນາຖ ອິດທິອໍານາດຂອງພຣະອົງອັນປະກອບດ້ວຍຄຸນ 8 ປະການ ເປັນສູງສຸດແລະເປັນໂດຍທໍາມະຊາດ; ເມື່ອພຣະສິລິບໍ່ມີຜູ້ເທົ່າ ຂ້າຈະສັນລະເສີນຜູ້ຫາທຽບບໍ່ໄດ້ແນວໃດ

Verse 60

त्वं परस् त्वं परस्याद्यः परं त्वत्तः परात्मकम् परस्मात् परमो यस् त्वं तस्य स्तोष्यामि किं न्व् अहम्

ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ສູງສຸດ; ແມ່ນປະຖົມແຫຼ່ງແມ່ນແຕ່ຂອງສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ “ສູງສຸດ”. ຈາກພຣະອົງເກີດຂຶ້ນສະພາວະອັນເຫນືອກວ່າທຸກຢ່າງ. ພຣະອົງສູງກວ່າສູງສຸດ—ຂ້າຈະສັນລະເສີນໄດ້ແນວໃດ

Verse 61

यस्माद् ब्रह्मा च रुद्रश् च चन्द्रेन्द्रमरुदश्विनः वसवश् च सहादित्यैस् तस्य स्तोष्यामि किं न्व् अहम्

ຜູ້ທີ່ເປັນຕົ້ນກໍາເນີດຂອງພຣະພຣະຫມາ ແລະ ຣຸທຣະ, ຈັນທຣາ ແລະ ອິນທຣະ, ມະຣຸດ ແລະ ອັດສະວິນ, ພ້ອມດ້ວຍວະສຸທັງຫຼາຍກັບອາທິຕະຍະ—ຂ້າຈະສັນລະເສີນພຣະອົງໃຫ້ສົມຄວນໄດ້ແນວໃດ

Verse 62

एकावयवसूक्ष्मांशो यस्यैतद् अखिलं जगत् कल्पनावयवांशस्य तं स्तोष्यामि कथं त्व् अहम्

ຈັກກະວານທັງປວງນີ້ ເປັນແຕ່ສ່ວນນ້ອຍລະອຽດຂອງສ່ວນໜຶ່ງຂອງພຣະອົງ—ຍິ່ງກວ່ານັ້ນຍັງເປັນສ່ວນຂອງສ່ວນທີ່ຈິດຄິດຂຶ້ນ. ຂ້ອຍຈະສັນລະເສີນພຣະວິສນຸຢ່າງໃດໄດ້?

Verse 63

सदसद्रूपिणो यस्य ब्रह्माद्यास् त्रिदशोत्तमाः परमार्थं न जानन्ति तस्य स्तोष्यामि किं न्व् अहम्

ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະຜູ້ສູງສຸດທັງຫຼາຍ ກໍຍັງບໍ່ຮູ້ຄວາມຈິງສູງສຸດຂອງພຣະອົງ ຜູ້ເກີນທັງສິ່ງປາກົດແລະບໍ່ປາກົດ. ແລ້ວຂ້ອຍຈະສັນລະເສີນດ້ວຍອັນໃດ?

Verse 64

ब्रह्माद्यैर् अर्च्यते दिव्यैर् यश् च पुष्पानुलेपनैः नन्दनादिसमुद्भूतैः सो ऽर्च्यते वा कथं मया

ພຣະອົງຜູ້ຖືກບູຊາໂດຍພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະທັງຫຼາຍ ດ້ວຍດອກໄມ້ທິບ ແລະນ້ຳຫອມລະເອີຍຈາກສວນນັນທະນະ—ຂ້ອຍຈະບູຊາພຣະອົງໄດ້ຢ່າງສົມຄວນແນວໃດ?

Verse 65

यस्यावताररूपाणि देवराजः सदार्चति न वेत्ति परमं रूपं सो ऽर्च्यते वा कथं मया

ພຣະອົງຜູ້ທີ່ຮູບອະວະຕານຂອງພຣະອົງ ຖືກພຣະອິນທຣາ ກະສັດແຫ່ງເທວະ ບູຊາຢູ່ເສມອ, ແຕ່ແມ່ນແຕ່ພຣະອິນທຣາກໍບໍ່ຮູ້ຮູບສູງສຸດຂອງພຣະອົງ. ຂ້ອຍຈະບູຊາພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ?

Verse 66

विषयेभ्यः समाहृत्य सर्वाक्षाणि च योगिनः यम् अर्चयन्ति ध्यानेन सो ऽर्च्यते वा कथं मया

ພວກໂຍຄີດຶງອິນທຣີທັງໝົດອອກຈາກອາລົມ ແລ້ວບູຊາພຣະອົງດ້ວຍສະມາທິ. ພຣະອົງຜູ້ຖືກບູຊາດ້ວຍການພາວະນາພາຍໃນແບບນັ້ນ ຂ້ອຍຈະບູຊາດ້ວຍວິທີພາຍນອກໄດ້ແນວໃດ?

Verse 67

हृदि संकल्प्य यद् रूपं ध्यानेनार्चन्ति योगिनः भावपुष्पादिभिर् नाथः सो ऽर्च्यते वा कथं मया

ໂອ ພຣະນາຖ! ຮູບທີ່ໂຍຄີສ້າງໄວ້ໃນໃຈ ແລ້ວບູຊາດ້ວຍສະມາທິ ປະດັບດ້ວຍດອກໄມ້ແຫ່ງຄວາມສັດທາ ແລະອະທິຖານທາງໃຈ—ຂ້ອຍຈະບູຊາພຣະຜູ້ເປັນນາຍສູງສຸດນັ້ນໄດ້ແນວໃດ?

Verse 68

सो ऽहं ते देवदेवेश नार्चनादौ स्तुतौ न च सामर्थ्यवान् कृपामात्रमनोवृत्तिः प्रसीद मे

ໂອ ພຣະເທວະເທວະເອດ! ຂ້ອຍບໍ່ມີກຳລັງໃນການບູຊາ ການຖວາຍຂອງ ຫຼືແມ່ນການສັນລະເສີນໃຫ້ສົມຄວນ. ໃຈຂ້ອຍມີແຕ່ຄວາມປາຖະນາຂໍພຣະເມດຕາເທົ່ານັ້ນ; ໂປດເມດຕາຂ້ອຍ.

Verse 69

सर्पजातिर् इयं क्रूरा यस्यां जातो ऽस्मि केशव तत्स्वभावो ऽयम् अत्रास्ति नापराधो ममाच्युत

ໂອ ເກສະວະ! ຊາດງູນີ້ດຸຮ້າຍ ແລະຂ້ອຍເກີດໃນຊາດນັ້ນ. ນີ້ແມ່ນສະພາບດັ່ງເດີມທີ່ຢູ່ນີ້; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ອະຈະຢຸຕະ, ຄວາມຜິດບໍ່ແມ່ນຂອງຂ້ອຍ.

Verse 70

सृज्यते भवता सर्वं तथा संह्रीयते जगत् जातिरूपस्वभावाश् च सृज्यन्ते सृजता त्वया

ໂດຍພຣະອົງ ທຸກສິ່ງຖືກສ້າງຂຶ້ນ ແລະໂດຍພຣະອົງເອງ ໂລກກໍຖືກຮວບຄືນໃນການລະລາຍ. ແມ່ນແຕ່ປະເພດການເກີດ ຮູບຮ່າງ ແລະນິໄສດັ່ງເດີມ ກໍຖືກປັ້ນແຕ່ງໂດຍພຣະອົງຜູ້ສ້າງ

Verse 71

यथाहं भवता सृष्टो जात्या रूपेण चेश्वर स्वभावेन च संयुक्तस् तथेदं चेष्टितं मया

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ດັ່ງທີ່ພຣະອົງສ້າງຂ້ອຍໃຫ້ມີກຳເນີດໜຶ່ງ ຮູບຮ່າງໜຶ່ງ ແລະຜູກໄວ້ກັບນິໄສໜຶ່ງ ຂ້ອຍກໍປະພຶດຕາມນັ້ນ. ການກະທຳຂອຍເພີຍແຕ່ຕາມສະພາບທີ່ພຣະອົງກຳນົດໃຫ້.

Verse 72

यद्य् अन्यथा प्रवर्तेयं देवदेव ततो मयि न्याय्यो दण्डनिपातो वै तवैव वचनं यथा

ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍປະພຶດຜິດຈາກທຳມະ, ໂອ ພຣະເທວະເທວາ, ຂໍໃຫ້ໂທດທັນທີຕົກໃສ່ຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງຍຸດຕິທຳ—ຕາມພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງ.

Verse 73

तथापि यज् जगत्स्वामी दण्डं पातितवान् मयि स सोढो ऽयं वरं दण्डस् त्वत्तो नान्यत्र मे वरः

ແມ່ນແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ໂທດທັນທີທີ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງວາງໄວ້ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ອົດທົນແລ້ວ. ຂໍໃຫ້ໂທດນັ້ນເອງເປັນພອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ເພາະນອກຈາກພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ປາດຖະນາພອນອື່ນ.

Verse 74

हतवीर्यो हतविषो दमितो ऽहं त्वयाच्युत जीवितं दीयताम् एकम् आज्ञापय करोमि किम्

ໂອ ອັຈຍຸຕະ, ພະລັງກ້າຫານຂອງຂ້າພະເຈົ້າຖືກທຳລາຍ, ພິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍໝົດສິ້ນ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າຖືກພຣະອົງປະຫັດປະຫານໃຫ້ສົງົບ. ຂໍປະທານຊີວິດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າແຕ່ພຽງໜຶ່ງ; ຂໍຊົງມີພຣະບັນຊາ—ຂ້າພະເຈົ້າຄວນເຮັດຫຍັງ?

Verse 75

नात्र स्थेयं त्वया सर्प कदाचिद् यमुनाजले सभृत्यपरिवारस् त्वं समुद्रसलिलं व्रज

ໂອ ງູ, ເຈົ້າຢ່າໄດ້ຢູ່ໃນນ້ຳຍະມຸນາເລີຍ. ຈົ່ງຈາກໄປທັນທີ ພ້ອມດ້ວຍຜູ້ຕິດຕາມແລະບໍລິວານທັງປວງ ໄປສູ່ນ້ຳແຫ່ງມະຫາສະໝຸດ.

Verse 76

मत्पदानि च ते सर्प दृष्ट्वा मूर्धनि सागरे गरुडः पन्नगरिपुस् त्वयि न प्रहरिष्यति

ໂອ ງູ, ເມື່ອກະຣຸດ—ສັດຕູຂອງນາກ—ເຫັນຮອຍພຣະບາດຂອງຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ເທິງຫົວເຈົ້າໃນມະຫາສະໝຸດ ລາວຈະບໍ່ໂຈມຕີເຈົ້າ.

Verse 77

इत्य् उक्त्वा सर्पराजानं मुमोच भगवान् हरिः प्रणम्य सो ऽपि कृष्णाय जगाम पयसां निधिम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແກ່ພະຍານາກແລ້ວ ພຣະພະຄະວານ ຫຣິ ໄດ້ປ່ອຍເຂົາ. ເຂົາກໍກາບນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະກຣິດສະນະ ແລ້ວໄປສູ່ມະຫາສະໝຸດ ຄັງແຫ່ງນ້ຳທັງປວງ.

Verse 78

पश्यतां सर्वभूतानां सभृत्यापत्यबान्धवः समस्तभार्यासहितः परित्यज्य स्वकं ह्रदम्

ທ່າມກາງການເບິ່ງເຫັນຂອງສັດທັງປວງ ເຂົາພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານ ລູກຫຼານ ຍາດພີ່ນ້ອງ ແລະພັນລະຍາທັງໝົດ ໄດ້ລະທິ້ງຫຼຸມນ້ຳຂອງຕົນແລ້ວໄປ.

Verse 79

गते सर्पे परिष्वज्य मृतं पुनर् इवागतम् गोपा मूर्धनि गोविन्दं सिषिचुर् नेत्रजैर् जलैः

ເມື່ອງູໄດ້ໄປແລ້ວ ພວກຄົນເລີ້ຍງງົວໄດ້ກອດພຣະໂຄວິນທະ ຜູ້ກັບມາດັ່ງຄືຟື້ນຈາກຄວາມຕາຍ ແລະຊຳລະສີສະຂອງພຣະອົງດ້ວຍນ້ຳຈາກດວງຕາ ຄືນ້ຳຕາ.

Verse 80

कृष्णम् अक्लिष्टकर्माणम् अन्ये विस्मितचेतसः तुष्टुवुर् मुदिता गोपा दृष्ट्वा शिवजलां नदीम्

ເມື່ອເຫັນແມ່ນ້ຳທີ່ນ້ຳກາຍເປັນມົງຄຸນແລະຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ພວກຄົນເລີ້ຍງງົວຜູ້ປິຕິແລະພິສົດໃຈ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ກະທຳການໂດຍບໍ່ລຳບາກ.