Adhyaya 71: Vision of the Trimūrti in Rudra, the Gautama Curse, the Manifestation of the Godāvarī, and the Niḥśvāsa-saṃhitā Account

Verse 1

अगस्त्य उवाच । एवमुक्तस्ततो देवा ऋषयश्च पिनाकिना । अहं च नृपते तस्य देवस्य प्रणतोऽभवम् ॥ ७१.१ ॥

ອະກັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: “ເມື່ອຜູ້ຖືຄັນທະນູປິນາກະໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ, ບັນດາເທວະ ແລະ ຣິສີທັງຫຼາຍ—ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ ໂອ ພຣະຣາຊາ—ໄດ້ນ້ອມກາຍກົ້ມກະຫຼົບຕໍ່ເທວະອົງນັ້ນ.”

Verse 2

प्रणम्य शिरसा देवं यावत् पश्यामहे नृप । तावत् तस्यैव रुद्रस्य देहस्थं कमलासनम् ॥ ७१.२ ॥

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເມື່ອນ້ອມສະຫວັດດ້ວຍສີສະຕໍ່ເທວະແລ້ວ, ຕາມເວລາທີ່ພວກເຮົາຍັງເບິ່ງເຫັນພຣະອົງ, ພວກເຮົາກໍເຫັນພຣະຜູ້ນັ່ງເທິງດອກບົວ (ພຣະພຣົມ) ສະຖິດຢູ່ໃນກາຍຂອງຣຸດຣະເທົ່ານັ້ນ.

Verse 3

नारायणं च हृदये त्रसरेणुसुसूक्ष्मकं । ज्वलद्भास्करवर्णाभं पश्याम भवदेहतः ॥ ७१.३ ॥

ແລະໃນພຣະຫົວໃຈ ພວກເຮົາເຫັນນາຣາຍະນະ—ລະອຽດກວ່າອະນຸພາກທີ່ນ້ອຍທີ່ສຸດ—ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດທີ່ລຸກໄຟ, ເປັນສີແລະຣັດສະມີອັນຈ້າ, ປາກົດໃຫ້ເຫັນຈາກພາຍໃນກາຍຂອງທ່ານ.

Verse 4

तं दृष्ट्वा विस्मिताः सर्वे याजका ऋषयो मम । जयशब्दरवांश्चक्रुः सामऋग्यजुषां स्वनम् ॥ ७१.४ ॥

ເມື່ອເຫັນພຣະອົງ ພວກພິທີກອນແລະລິສີຂອງຂ້າພະເຈົ້າທັງໝົດ ຕື່ນຕະລຶງ; ພວກເຂົາຮ້ອງສຽງໄຊຊະນະ ແລະເຮັດໃຫ້ດັງກັງວານດ້ວຍການສວດ ສາມັນ, ຣິກ, ແລະ ຢະຈຸສ।

Verse 5

कृत्वोचुस्ते तदा देवं किमिदं परमेश्वर । एकस्यामेव मूर्तौ ते लक्ष्यन्ते च त्रिमूर्त्तयः ॥ ७१.५ ॥

ແລ້ວພວກເຂົາກໍກ່າວຖາມພຣະເທວະວ່າ: “ນີ້ແມ່ນຫຍັງ ໂອ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ? ໃນຮູບດຽວຂອງພຣະອົງ ກໍປາກົດເຫັນຮູບສາມ (ຕຣິມູຣຕິ) ດ້ວຍ.”

Verse 6

रुद्र उवाच । यज्ञेऽस्मिन् यद्धुतं हव्यं मामुद्दिश्य महर्षयः । ते त्रयोऽपि वयं भागं गृहीणीमः कविसत्तमाः ॥ ७१.६ ॥

ຣຸດຣະກ່າວວ່າ: “ໃນຍັດນີ້ ບັນດາລິສີໃຫຍ່ໄດ້ຖວາຍຮະວະຍະ (ເຄື່ອງບູຊາ) ໂດຍມີຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ຮັບ; ຈາກນັ້ນ ພວກເຮົາສາມອົງກໍຮັບເອົາສ່ວນຂອງພວກເຮົາເຊັ່ນກັນ, ໂອ ນັກບຸນຜູ້ປະເສີດ.”

Verse 7

नास्माकं विविधो भावो वर्तते मुनिसत्तमाः । सम्यग्दृशः प्रपश्यन्ति विपरीतेष्वनेकशः ॥ ७१.७ ॥

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ໃນພວກເຮົາບໍ່ມີສະພາບທີ່ແຕກຕ່າງຫຼາຍຢ່າງ. ຜູ້ມີທັດສະນະຖືກຕ້ອງ ຍ່ອມເຫັນຄວາມຈິງໄດ້ຫຼາຍທາງ ແມ່ນແຕ່ທ່າມກາງສິ່ງທີ່ເບິ່ງຄືຂັດແຍ້ງກັນ.

Verse 8

एवमुक्ते तु रुद्रेण सर्वे ते मुनयो नृप । पप्रच्छुः शङ्करं देवं मोहशास्त्रप्रयोजनम् ॥ ७१.८ ॥

ເມື່ອຣຸດຣະໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ໂອ ພຣະຣາຊາ, ບັນດາມຸນີເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດ ໄດ້ຖາມພຣະເທວະຊັງກະຣະ ກ່ຽວກັບເປົ້າໝາຍ ແລະການນຳໃຊ້ຂອງ “ໂມຫະ-ສາດຕຣະ” (ຄຳສອນ/ກຸລະຍຸດທີ່ກ່ອນໃຫ້ເກີດຄວາມຫຼົງ).

Verse 9

ऋषय ऊचुः । मोहनार्थं तु लोकानां त्वया शास्त्रं पृथक् कृतम् । तत् त्वया हेतुना केन कृतं देव वदस्व नः ॥ ७१.९ ॥

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ເພື່ອໃຫ້ຊາວໂລກຫຼົງງົດ ທ່ານໄດ້ຈັດທຳຄຳພີ (ຊາສະຕຣະ) ແຍກຕ່າງຫາກ. ໂອ ພຣະເທວະ, ເຫດໃດຈຶ່ງທຳເຊັ່ນນັ້ນ? ຂໍຈົ່ງບອກພວກເຮົາ»។

Verse 10

रुद्र उवाच । अस्ति भारतवर्षेण वनं दण्डकसंज्ञितम् । तत्र तीव्रं तपो घोरं गौतमो नाम वै द्विजः ॥ ७१.१० ॥

ຣຸດຣະກ່າວວ່າ: «ໃນພາຣະຕະວັຣສະ ມີປ່າໜຶ່ງຊື່ ດັນດະກະ. ທີ່ນັ້ນ ມີດວິຊະຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ໂກຕະມະ ປະພຶດຕະປະອັນແຮງກ້າ ແລະນ່າຢ້ານ»។

Verse 11

चकार तस्य ब्रह्मा तु परितोषं गतः प्रभुः । उवाच तं मुनिं ब्रह्मा वरं ब्रूहि तपोधन ॥ ७१.११ ॥

ແລ້ວພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ ເມື່ອພໍໃຈຢ່າງເຕັມທີ່ແລ້ວ ຈຶ່ງກ່າວກັບມຸນີນັ້ນວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີຊັບແຫ່ງຕະປະ, ຈົ່ງກ່າວຂໍພອນທີ່ປາຖະໜາ»។

Verse 12

एवमुक्तस्तदा तेन ब्रह्मणा लोककर्तृणा । उवाच सद्यः पङ्क्तिं मे धान्यानां देहि पद्मज ॥ ७१.१२ ॥

ເມື່ອຖືກພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ສ້າງໂລກ ກ່າວເຊັ່ນນັ້ນແລ້ວ ລາວຈຶ່ງຕອບທັນທີວ່າ: «ຂໍຈົ່ງປະທານໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໃນທັນທີ ເປັນແຖວໜຶ່ງຂອງເມັດທັນຍາຫານ, ໂອ ປັດມະຊະ (ເກີດຈາກດອກບົວ)»។

Verse 13

एवमुक्तो ददौ तस्य तमेवार्थं पितामहः । लब्ध्वा तु तं वरं विप्रः शतशृङ्गे महाश्रमम् ॥ ७१.१३ ॥

ເມື່ອກ່າວເຊັ່ນນັ້ນ ພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ກໍໄດ້ປະທານຕາມຄຳຂໍນັ້ນໃຫ້ແກ່ລາວ. ເມື່ອໄດ້ຮັບພອນນັ້ນແລ້ວ ພຣາຫມະນັ້ນໄດ້ເຂົ້າເຖິງອາສຣົມໃຫຍ່ທີ່ ສະຕະສຣິງກະ (Śataśṛṅga)។

Verse 14

चकार तस्योषसि च पाकान्ते शालयो द्विजाः । लूयन्ते तेन मुनिना मध्याह्ने पच्यते तथा । सर्वातिथ्यमसौ विप्रो ब्राह्मणेभ्यो ददात्यलम् ॥ ७१.१४ ॥

ໃນຍາມອຸສາ ລາວໄດ້ຈັດການນາເຂົ້າ; ເມື່ອເຂົ້າສຸກງອມ ມຸນີນັ້ນໃຫ້ພວກດວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ເກັບກ່ຽວ. ໃນຍາມທ່ຽງກໍປຸງອາຫານດັ່ງກັນ. ພຣາຫມັນນັ້ນຕ້ອນຮັບແຂກທຸກຄົນດ້ວຍອາຕິຖິຍະ ແລະໃຫ້ທານແກ່ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍຢ່າງພໍພຽງ.

Verse 15

कस्यचित्त्वथ कालस्य महती द्वादशाब्दिका । अनावृष्टिर्द्विजवरा अभवल्लोमहर्षिणी ॥ ७१.१५ ॥

ໃນການເວລາໜຶ່ງ ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນພວກດວິຊະ ໄດ້ເກີດຄວາມແຫ້ງແລ້ງອັນໃຫຍ່ ບໍ່ມີຝົນຕົກຕໍ່ເນື່ອງສິບສອງປີ ນ່າສະພຶງກົວຈົນຂົນລຸກ.

Verse 16

तां दृष्ट्वा मुनयः सर्वे अनावृष्टिं वनेचराः । क्षुधया पीड्यमानास्तु प्रययुर्गौतमं तदा ॥ ७१.१६ ॥

ເມື່ອເຫັນຄວາມແຫ້ງແລ້ງນັ້ນ ມຸນີທັງຫມົດຜູ້ຢູ່ປ່າ ຖືກຄວາມຫິວໂຫຍກົດຂີ່ ຈຶ່ງໄປຫາໂຄຕະມະໃນເວລານັ້ນ.

Verse 17

अथ तानागतान् दृष्ट्वा गौतमः शिरसा नतः । उवाच स्थीयतां मह्यं गृहे मुनिवरात्मजाः ॥ ७१.१७ ॥

ແລ້ວເມື່ອໂຄຕະມະເຫັນພວກເຂົາມາຮອດ ກໍກົ້ມສີສະຄາລະ ແລະກ່າວວ່າ: “ຂໍທ່ານທັງຫຼາຍຈົ່ງພັກຢູ່ໃນເຮືອນຂ້ອຍ, ໂອ ລູກຫຼານແຫ່ງມຸນີຜູ້ປະເສີດ.”

Verse 18

एवमुक्तास्तु ते तेन तस्थुर्विविधभोजनम् । भुञ्जमाना अनावृष्टिर्यावत्सा निवृताऽभवत् ॥ ७१.१८ ॥

ເມື່ອຖືກກ່າວແບບນັ້ນໂດຍລາວ ພວກເຂົາກໍພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຮັບປະທານອາຫານຫຼາຍຢ່າງ ຈົນກວ່າການບໍ່ມີຝົນນັ້ນຈະສິ້ນສຸດລົງ.

Verse 19

निवृत्तायां तु वै तस्यामनावृष्ट्यां तु ते द्विजाः । तीर्थयात्रानिमित्तं तु प्रयातुं मनसोऽभवन् ॥ ७१.१९ ॥

ແຕ່ເມື່ອຝົນນັ້ນຢຸດລົງ ແລະເກີດຄວາມແຫ້ງແລ້ງ ພວກທະວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ເອົາການເດີນທາງໄປຕີຣຖະອັນສັກສິດເປັນຂໍ້ອ້າງ ແລະໃຈກໍເອົາໄປທາງຈະອອກເດີນທາງ।

Verse 20

तत्र शाण्डिल्यनामानं तापसं मुनिसत्तमम् । प्रत्युवाचेतिसंचिन्त्य मिरीचः परमो मुनिः ॥ ७१.२० ॥

ໃນທີ່ນັ້ນ ມີຣີຈະ ມຸນີຜູ້ສູງສຸດ ໄດ້ຄິດໄຕ່ຕອງແລ້ວ ຈຶ່ງຕອບກ່າວເຖິງຕາປະສະນາມວ່າ ຊານຑິລຍະ ຜູ້ເປັນຍອດໃນຫມູ່ມຸນີ.

Verse 21

मारीच उवाच । शाण्डिल्य शोभनं वक्ष्ये पिता ते गौतमो मुनिः । तम् अनुक्त्वा न गच्छामस् तपश् चर्तुं तपोवनम् ॥ ७१.२१ ॥

ມາຣີຈະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຊານຑິລຍະ, ຂ້າຈະກ່າວຄໍາມົງຄຸນແກ່ເຈົ້າ: ບິດາຂອງເຈົ້າແມ່ນມຸນີ ໂຄຕະມະ. ບໍ່ໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ທ່ານຮູ້ ພວກເຮົາຈະບໍ່ໄປປ່າຕະໂປວະນະ ເພື່ອປະຕິບັດຕະປະ.”

Verse 22

एवमुक्तेऽथ जहसुः सर्वे ते मुनयस्तदा । किमस्माभिः स्वको देहो विक्रीतोऽस्य अन्नभक्षणात् ॥ ७१.२२ ॥

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ມຸນີທັງຫມົດໃນເວລານັ້ນກໍຫົວເຮາະ: “ເປັນຫຍັງກາຍຂອງພວກເຮົາຈຶ່ງຈະຖືກນັບວ່າ ‘ຖືກຂາຍໄປ’ ເພາະແຕ່ກິນອາຫານຂອງຊາຍນີ້?”

Verse 23

एवमुक्त्वा पुनश्चोचुः सोपाधिगमनं प्रति । कृत्वा मायामयीं गां तु तच्छालौ ते व्यसर्जयन् ॥ ७१.२३ ॥

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພວກເຂົາກໍກ່າວອີກເຖິງການເຂົ້າໄປຫາລາວໂດຍມີຂໍ້ອ້າງ; ແລະໄດ້ສ້າງງົວອັນເປັນມາຍາ ແລ້ວປ່ອຍມັນເຂົ້າໄປໃນຄອກງົວຂອງລາວ.

Verse 24

तां चरन्तीं ततो दृष्ट्वा शालौ गां गौतमो मुनिः । गृहीत्वा सलिलं पाणौ याहि रुद्रेtyभाषत । ततो मायामयी सा गौः पपात जलबिन्दुभिः ॥ ७१.२४ ॥

ແລ້ວຕໍ່ມາ ເມື່ອເຫັນງົວນັ້ນເດີນໄປມາໃນປ່າສາລາ ພຣະມຸນີ ໂຄຕະມະ ໄດ້ຕັກນ້ຳໃສ່ຝາມື ແລະກ່າວວ່າ «ຈົ່ງໄປຫາ ຣຸດຣະ»। ທັນໃດນັ້ນ ງົວທີ່ເປັນມາຍານັ້ນ ກໍລົ້ມລົງ ເມື່ອຖືກຢອດນ້ຳຕົກຕ້ອງ।

Verse 25

निहतां तां ततो दृष्ट्वा मुनीन् जिगमिषूंस्तथा । उवाच गौतमो धीमांस्तान् मुनीन् प्रणतः स्थितः ॥ ७१.२५ ॥

ແລ້ວຕໍ່ມາ ເມື່ອເຫັນນາງຖືກຂ້າ ແລະເຫັນບັນດາມຸນີກຳລັງຈະເດີນທາງອອກໄປ ພຣະໂຄຕະມະຜູ້ມີປັນຍາ ຢືນດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ ແລະກ່າວຕໍ່ມຸນີເຫຼົ່ານັ້ນ।

Verse 26

किमर्थं गम्यते विप्राः साधु शंसत माचिरम् । मां विहाय सदा भक्तं प्रणतं च विशेषतः ॥ ७१.२६ ॥

«ໂອ ພວກພຣາຫມັນ, ດ້ວຍເຫດໃດຈຶ່ງຈະໄປ? ຂໍໃຫ້ບອກໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ຢ່າຊ້າ—ເມື່ອທ່ານລະທິ້ງຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ມີຄວາມພັກດີເສມອ ແລະນົບນ້ອມເປັນພິເສດຕໍ່ທ່ານ»।

Verse 27

ऋषय ऊचुः । गोवध्येमिह ब्रह्मन् यावत् तव शरीरगा । तावदन्नं न भुञ्जामो भवतोऽन्नं महामुने ॥ ७१.२७ ॥

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນ, ຕາບໃດທີ່ພວກເຮົາຍັງຢູ່ທີ່ນີ້ ໃນຂອບເຂດກາຍຂອງທ່ານ, ຕາບນັ້ນພວກເຮົາຈະບໍ່ຮັບປະທານອາຫານ—ໂດຍສະເພາະອາຫານຂອງທ່ານ, ໂອ ມະຫາມຸນີ»।

Verse 28

एवमुक्तो गौतमोऽथ तान् मुनीन् प्राह धर्मवित् । प्रायश्चित्तं गोवध्याया दीयतां मे तपोधनाः ॥ ७१.२८ ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ໂຄຕະມະຜູ້ຮູ້ທຳມະ ຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ມຸນີເຫຼົ່ານັ້ນວ່າ: «ໂອ ຜູ້ທີ່ມີທະປະ (ການບຳເນັດພະຕະບະ) ເປັນຊັບ, ຂໍຈົ່ງກຳນົດປຣາຍັດຈິດ (ການຊົດໃຊ້ບາບ) ສຳລັບການຂ້າງົວໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ»।

Verse 29

इयं गौरमृता ब्रह्मन् मूर्च्छितेव व्यवस्थिताः । गङ्गाजलप्लुता चेयमुत्थास्यति न संशयः ॥ ७१.२९ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ, ງົວນີ້ນອນຢູ່ດັ່ງຄົນສະຫຼົບ ເຫມືອນຈະຕາຍ; ແຕ່ເມື່ອຖືກພອຍ ຫຼື ຈຸ່ມໃນນ້ຳຄົງຄາ ນາງຈະລຸກຂຶ້ນອີກ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 30

प्रायश्चित्तं मृतायाः स्यादमृतायाः कृतं त्विदम् । व्रतं वा मा कृथाः कोपमित्युक्त्वा प्रययुस्तु ते ॥ ७१.३० ॥

“ນີ້ແມ່ນປຣາຍະຊິດຕະ (ການແກ້ບາບ) ສຳລັບຜູ້ຕາຍ; ແຕ່ສິ່ງນີ້ກັບໄດ້ເຮັດໃຫ້ຜູ້ທີ່ບໍ່ຕາຍ. ຫຼືຈະນັບເປັນວຣະຕະ (ພິທີຖືສິນ) ກໍໄດ້. ຢ່າໂກດເລີຍ” ເວົ້າແລ້ວ ພວກເຂົາກໍຈາກໄປ.

Verse 31

गतैस्तैर्गौतमो धीमान् हिमवन्तं महागिरिम् । मामाराधयिषुः प्रायात् तप्तुं चाशु महत् तपः ॥ ७१.३१ ॥

ເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ, ພຣະລິດຜູ້ສະຫລາດ ໂກຕະມະ ກໍອອກເດີນທາງໄປຫາຮິມະວັນ ມະຫາພູ, ປາດຖະນາຈະບູຊາອາຣາທະນາຂ້ອຍ ແລະຈະປະຕິບັດຕະປະອັນໃຫຍ່ໂດຍໄວ.

Verse 32

शतमेकं तु वर्षाणामहमाराधितोऽभवम् । तुष्टेन च मया प्रोक्तो वरं वरय सुव्रत ॥ ७१.३२ ॥

“ຕະຫຼອດໜຶ່ງຮ້ອຍປີເຕັມ ຂ້ອຍຖືກອາຣາທະນາບູຊາ. ແລ້ວເມື່ອຂ້ອຍພໍໃຈ ຂ້ອຍກ່າວວ່າ: ‘ຈົ່ງເລືອກພອນ, ໂອ ຜູ້ຖືວຣະຕະອັນດີ’.”

Verse 33

सोऽब्रवीन्मां जकटासंस्थां देहि गङ्गां तपस्विनीम् । मया सार्धं प्रयात्वेषा पुण्या भागीरथी नदी ॥ ७१.३३ ॥

ລາວກ່າວກັບຂ້ອຍວ່າ: “ໂອ ນາງນັກຕະປະ, ຂໍຈົ່ງປະທານແມ່ນ້ຳຄົງຄາ—ພາກີຣະຖີ—ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນຜົມມັດ (ຊະຕາ). ຂໍໃຫ້ແມ່ນ້ຳອັນບຸນນີ້ໄປຮ່ວມກັບຂ້ອຍ.”

Verse 34

एवमुक्ते जटाखण्डमेकं स प्रददौ शिवः । तां गृहीत्वा गतवान् सोऽपि यत्रास्ते सा तु गौर्मृता ॥ ७१.३४ ॥

ເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະສິວະໄດ້ປະທານປອກຜົມຊົກຊົນ (ຊິ້ນໜຶ່ງ) ແກ່ເຂົາ. ເຂົາຮັບໄວ້ແລ້ວໄປຫາບ່ອນທີ່ນາງຢູ່ ແຕ່ງົວນັ້ນຕາຍແລ້ວ.

Verse 35

तज्जलप्लाविता सा गौर्गता चोत्थाय भामिनी । नदी च महती जाता पुण्यतोया शुचिह्रदा ॥ ७१.३५ ॥

ຖືກນ້ຳນັ້ນຖ້ວມທ່ວມ ງົວນັ້ນກໍລຸກຂຶ້ນ ແລະໄປຕໍ່, ໂອ ນາງຜູ້ສະຫວ່າງໄສ. ແລ້ວກໍເກີດແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ ມີນ້ຳອັນເປັນບຸນ ແລະອ່າງອັນບໍລິສຸດ.

Verse 36

तं दृष्ट्वा महदाश्चर्यं तत्र सप्तर्षयोऽमलाः । आजग्मुः खे विमानस्थाः साधुः साध्विति वादिनः ॥ ७१.३६ ॥

ເມື່ອເຫັນອັດສະຈັນອັນໃຫຍ່ນັ້ນ ພວກສັບຕະຣິສິ (ເຈັດ຤ິສິ) ຜູ້ບໍລິສຸດ ກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນ ຢູ່ເທິງຟ້າໃນວິມານ ແລະກ່າວວ່າ “ດີແທ້, ດີແທ້”.

Verse 37

साधु गौतम साधूनां कोऽन्योऽस्ति सदृशस्तव । यदेवं जाह्नवीं देवीं दण्डके चावतारयत् ॥ ७१.३७ ॥

“ດີແທ້, ໂກຕະມະ! ໃນບັນດາຜູ້ດີງາມ ມີໃຜຈະເທົ່າທ່ານ? ເພາະທ່ານໄດ້ເຮັດໃຫ້ເທວີຈາຫນະວີ (ຄື ຄົງຄາ) ລົງມາດັ່ງນີ້ ແລະນຳນາງລົງສູ່ປ່າດັນຑະກະດ້ວຍ.”

Verse 38

एवमुक्तस्तदा तैस्तु गौतमः किमिदं त्विति । गोवध्याकारणं मह्यं तावत् पश्यति गौतमः ॥ ७१.३८ ॥

ເມື່ອຖືກພວກເຂົາກ່າວດັ່ງນັ້ນ ໃນເວລານັ້ນ ໂກຕະມະກ່າວວ່າ “ນີ້ແມ່ນຫຍັງແທ້?” ແລ້ວໂກຕະມະກໍເຫັນຮູ້ຕາມສ່ວນນັ້ນ ເຫດແຫ່ງການຂ້າງົວ.

Verse 39

ऋषीणां मायया सर्वमिदं जातं विचिन्त्य वै । शशाप तान् जटाभस्ममिथ्याव्रतधरास्तथा । भविष्यथ त्रयीबाह्या वेदकर्मबहिष्कृताः ॥ ७१.३९ ॥

ເມື່ອພິຈາລະນາວ່າ ທັງໝົດນີ້ເກີດຂຶ້ນດ້ວຍມາຍາຂອງພວກລິສີ ລາວຈຶ່ງສາບແຊ່ງພວກເຂົາວ່າ: «ພວກເຈົ້າຜູ້ມີຜົມມັດ ແລະທາຂີ້ເຖົ່າ ຖືວຣະຕະອັນບໍ່ແທ້ ຈະເປັນຄົນນອກຈາກຕຣີເວດ ແລະຖືກກັ້ນອອກຈາກພິທີກຳແຫ່ງເວດ».

Verse 40

तच्छ्रुत्वा क्रूरवचनं गौतमस्य महामुनेः । ऊचुः सप्तर्षयो मैवं सर्वकालं द्विजोत्तमाः । भवन्तु किं तु ते वाक्यं मोघं नास्त्यत्र संशयः ॥ ७१.४० ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳອັນຮຸນແຮງຂອງມະຫາມຸນີ ໂກຕະມະ ພວກສັບຕະລິສີກ່າວວ່າ: «ຢ່າໃຫ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນເລີຍ ໂອ ດວິຊະອຸດຕະມະ; ແຕ່ຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານຈະບໍ່ເປັນໝັນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ».

Verse 41

यदि नाम कलौ सर्वे भविष्यन्ति द्विजोत्तमाः । उपकारीणि ये ते हि अपकर्तार एव हि । इत्थंभूता अपि कलौ भक्तिभाजो भवन्तु ते ॥ ७१.४१ ॥

ແມ່ນແຕ່ໃນຍຸກກະລິ ຖ້າທຸກຄົນຖືກນັບວ່າເປັນ “ດວິຊະອຸດຕະມະ” ກໍຕາມ, ຜູ້ທີ່ເບິ່ງເຫັນວ່າຊ່ວຍເຫຼືອ ແທ້ຈິງແມ່ນຜູ້ກໍ່ໂທດ. ແມ່ນແຕ່ເປັນເຊັ່ນນັ້ນໃນກະລິ ຂໍໃຫ້ພວກເຂົາເປັນຜູ້ຮັບສ່ວນໃນພັກຕິ.

Verse 42

त्वद्वाक्यवह्निनिर्दग्धाः सदा कलियुगे द्विजाः । भविष्यन्ति क्रियाहीना वेदकर्मबहिष्कृताः ॥ ७१.४२ ॥

ໃນຍຸກກະລິ ພວກດວິຊະຈະເປັນດັ່ງຖືກໄຟແຫ່ງຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານເຜົາຢູ່ເສມອ; ພວກເຂົາຈະຂາດພິທີກຳຕາມບັນຍັດ ແລະຖືກກັ້ນອອກຈາກພັນທະພິທີກຳແຫ່ງເວດ.

Verse 43

अस्याश्च गौणं नामेह नदी गोदावरीति च । गौर्दत्ता वरदानाच्च भवेद् गोदावरी नदी ॥ ७१.४३ ॥

ໃນທີ່ນີ້ ຊື່ຮອງ (ຊື່ທີ່ໃຊ້ທົ່ວໄປ) ຂອງແມ່ນ້ຳນີ້ແມ່ນ “ໂກດາວະຣີ”. ເນື່ອງຈາກນາງເປັນ “ຜູ້ຖືກມອບໂດຍງົວ” ແລະເນື່ອງຈາກການປະທານພອນ ແມ່ນ້ຳນີ້ຈຶ່ງໄດ້ນາມວ່າ ໂກດາວະຣີ.

Verse 44

एतां प्राप्य कलौ ब्रह्मन् गां ददन्ति जनाश्च ये । यथाशक्त्या तु दानानि मोदन्ते त्रिदशैः सह ॥ ७१.४४ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ! ໃນຍຸກກະລິ ຜູ້ໃດໄດ້ຮັບບຸນໂອກາດນີ້ ແລະຖວາຍງົວ ພ້ອມທັງໃຫ້ທານຕາມກໍາລັງ ຍ່ອມຊື່ນບານຮ່ວມກັບຕຣິດະສະ (ເທວະ) ທັງຫຼາຍ।

Verse 45

सिंहस्थे च गुरौ तत्र यो गच्छति समाहितः । स्नात्वा च विधिना तत्र पितॄन् स्तर्पयते तथा ॥ ७१.४५ ॥

ເມື່ອກຸຣຸ (ພຣະພຶຫັດ) ສະຖິດຢູ່ໃນລາສີສິງ ຜູ້ໃດໄປທີ່ນັ້ນດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ແລະອາບນ້ໍາຕາມພິທີ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມທໍາຕັຣປະນະ ຖວາຍນ້ໍາເພື່ອໃຫ້ບັນພະບຸລຸດພໍໃຈເຊັ່ນກັນ।

Verse 46

स्वर्गं गच्छन्ति पितरो निरये पतिता अपि । स्वर्गस्थाः पितरस्तस्य मुक्तिभाजो न संशयः ॥ ७१.४६ ॥

ແມ່ນແຕ່ບັນພະບຸລຸດທີ່ຕົກຢູ່ໃນນະຣົກກໍຍັງໄປສູ່ສະຫວັນ; ແລະບັນພະບຸລຸດຂອງຜູ້ນັ້ນເມື່ອຢູ່ສະຫວັນ ຍ່ອມເປັນຜູ້ມີສ່ວນໃນມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ) ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 47

त्वं ख्यातिं महतीं प्राप्य मुक्तिं यास्यसि शाश्वतीम् । एवमुक्त्वाऽथ मुनयो ययुः कैलासपर्वतम् । यत्राहमुमया सार्धं सदा तिष्ठामि सत्तमाः ॥ ७१.४७ ॥

“ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຊື່ສຽງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະຈະໄປສູ່ມຸກຕິອັນນິລັນດອນ” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ບັນດາມຸນີກໍໄປຍັງພູເຂົາໄກລາສ; ບ່ອນທີ່ຂ້ອຍຢູ່ຮ່ວມກັບອຸມາເປັນນິດ, ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນຜູ້ມີຄຸນທໍາ।

Verse 48

ऊचुर्मां ते च मुनयो भवितारो द्विजोत्तमाः । कलौ त्वद्रूपिणः सर्वे जटामुकुटधारिणः । स्वेच्छया प्रेतवेषाश्च मिथ्यालिङ्गधराः प्रभो ॥ ७१.४८ ॥

ບັນດາມຸນີເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ກ່າວກັບຂ້ອຍວ່າ: “ໃນຍຸກກະລິ ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມະ, ທຸກຄົນຈະປອມເປັນຮູບດັ່ງເຈົ້າ ສວມຊົງຜົມຈະຕາເປັນມົກກຸດ; ແຕ່ດ້ວຍຄວາມຢາກຕາມໃຈ ພວກເຂົາຈະນຸ່ງຫົ່ມເປັນຮູບຜີປີສາດ ແລະຖືເຄື່ອງໝາຍພາຍນອກອັນປອມ, ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ।”

Verse 49

तेषामनुग्रहार्थाय किञ्चिच्छास्त्रं प्रदीयताम् । येनास्मद्वंशजाः सर्वे वर्तेयुः कलिपीडिताः ॥ ७१.४९ ॥

ເພື່ອປະທານພຣະກຸສົນແກ່ພວກເຂົາ ຂໍໃຫ້ມີການຖ່າຍທອດຄໍາສອນ (ຊາສະຕຣະທີ່ນໍາໃຊ້ໄດ້) ເພື່ອໃຫ້ລູກຫຼານໃນວົງສາຂອງເຮົາທັງໝົດ ຜູ້ຖືກທຸກຂ໌ໂດຍຍຸກກະລິ ດໍາລົງຊີວິດ ແລະ ປະພຶດຕົນໄດ້ຕໍ່ໄປ।

Verse 50

एवमभ्यर्थितस्तैस्तु पुराऽहं द्विजसत्तमाः । वेदक्रियासमायुक्तां कृतवानस्मि संहिताम् ॥ ७१.५० ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອກ່ອນຂ້ອຍຖືກພວກເຂົາອ້ອນວອນ, ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຂ້ອຍໄດ້ຮຽບຮຽງສັງຫິຕາໜຶ່ງ ທີ່ພ້ອມດ້ວຍພິທີກຳແຫ່ງເວດ ແລະ ຂັ້ນຕອນພິທີກຳ।

Verse 51

निःश्वासाख्यां ततस्तस्यां लीना बाभ्रव्यशाण्डिलाः । अल्पापराधाच्छ्रुत्वैव गता बैडालिका भवन ॥ ७१.५१ ॥

ຕໍ່ມາ ບາບຣະວະຍະ ແລະ ຊານຑິລະ ໄດ້ເຂົ້າໄປສູ່ບ່ອນທີ່ເອີ້ນວ່າ “ນິຫສະວາສາ”. ແຕ່ເມື່ອພຽງແຕ່ໄດ້ຍິນວ່າຄວາມຜິດນັ້ນນ້ອຍ, ພວກເຂົາກໍໄປສູ່ທີ່ພໍານັກ “ໄບຑາລິກາ”.

Verse 52

मयैव मोहितास्ते हि भविष्यं जानता द्विजाः । लौल्यार्थिनस्तु शास्त्राणि करिष्यन्ति कलौ नराः ॥ ७१.५२ ॥

ແທ້ຈິງ ດວິຊະເຫຼົ່ານັ້ນ ແມ່ນແມ່ນຮູ້ອະນາຄົດ ແຕ່ກໍຖືກຂ້ອຍເຮັດໃຫ້ຫຼົງ. ໃນຍຸກກະລິ ມະນຸດຈະສ້າງຂຽນຊາສະຕຣະຕ່າງໆ ໂດຍຫາກໍາໄລດ້ວຍຄວາມໂລບ।

Verse 53

निःश्वाससंहितायां हि लक्षमात्रं प्रमाणतः । सैव पाशुपती दीक्षा योगः पाशुपतस्त्विह ॥ ७१.५३ ॥

ໃນ “ນິຫສະວາສະ-ສັງຫິຕາ” ນັ້ນ ຕາມມາດຕະຖານອັນເປັນອໍານາດ ກ່າວວ່າມີຈໍານວນໜຶ່ງແສນ. ນັ້ນແຫຼະແມ່ນພິທີດີກສາຂອງປາຊຸປະຕະ; ແລະໃນນີ້ ວິນັຍການປະພຶດແມ່ນໂຍຄະປາຊຸປະຕະ.

Verse 54

एतस्माद्वेदमार्गाद्धि यदन्यदिह जायते । तत्क्षुद्रकर्म विज्ञेयं रौद्रं शौचविवर्जितम् ॥ ७१.५४ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນນີ້ ນອກຈາກທາງແຫ່ງເວດ ພຶງຮູ້ວ່າເປັນກຳນ້ອຍ ມີຄວາມດຸຮ້າຍ ແລະປາດຈາກຄວາມບໍລິສຸດ।

Verse 55

ये रुद्रमुपजीवन्ति कलौ वैडालिका नराः । लौल्यार्थिनः स्वशास्त्राणि करिष्यन्ति कलौ नराः । उच्छुष्मरुद्रास्ते ज्ञेया नाहं तेषु व्यवस्थितः ॥ ७१.५५ ॥

ໃນຍຸກກະລິ ມະນຸດບາງພວກທີ່ດຳລົງຊີວິດໂດຍອ້າງນາມຣຸດຣະ ເປັນຄົນຕ່ຳຊ້າ ແລະຫາໂອກາດ; ເນື່ອງຈາກຄວາມໂລບ ພວກເຂົາຈະຮຽບຮຽງຄຳພີຂອງຕົນໃນຍຸກກະລິ. ພຶງຮູ້ວ່າເຂົາເປັນ ‘ອຸຈຊຸສະມ-ຣຸດຣະ’ (ຣຸດຣະຜູ້ມີຄວາມດ່າງພອຍ); ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ສະຖິດຢູ່ໃນເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ।

Verse 56

भैरवेण स्वरूपेण देवकार्ये यदा पुरा । नर्तितं तु मया सोऽयं सम्बन्धः क्रूरकर्मणाम् ॥ ७१.५६ ॥

ໃນການກ່ອນ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຮັບຮູບເປັນພະໄພຣະວະ (Bhairava) ເພື່ອກິດການຂອງເທວະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຟ້ອນຢ່າງແທ້ຈິງ; ຈາກນັ້ນເກີດຄວາມສຳພັນນີ້ກັບກຳອັນດຸຮ້າຍ।

Verse 57

क्षयं निनीषता दैत्यानट्टहासो मया कृतः । यः पुरा तत्र ये मह्यं पतिता अश्रुबिन्दवः । असंख्यातास्तु ते रौद्रा भवितारो महीतले ॥ ७१.५७ ॥

ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າປາດຖະໜາຈະທຳລາຍພວກໄດຕະຍະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຫົວເຮາະດັງດ້ວຍການເຢາະເຍີ້ຍ. ຈາກການນັ້ນ ຢອດນ້ຳຕາທີ່ຕົກຈາກຂ້າພະເຈົ້າໃນທີ່ນັ້ນ—ຫຼາຍຈົນນັບບໍ່ໄດ້—ຈະກາຍເປັນສັດຜູ້ດຸຮ້າຍໃນໜ້າດິນ।

Verse 58

uchChuShmaniratA raudrAH surAmAMsapriyAH sadA | strIlolAH pApakarmANaH saMbhUtA bhUtaleShu te || 71.58 ||

ພວກເຂົາເປັນຜູ້ຫມົກມຸ່ນໃນຄວາມດ່າງພອຍ ດຸຮ້າຍ ຮັກສຸລາແລະເນື້ອສັດເປັນນິດ ຫຼົງໃນຍິງ ແລະກະທຳບາບ; ພວກນັ້ນໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນໃນໂລກມະນຸດເທິງໜ້າດິນ।

Verse 59

तेषां गौतमशापाद्धि भविष्यन्त्यन्वये द्विजाः । तेषां मध्ये सदाचाराः ये ते मच्छासने रताः ॥ ७१.५९ ॥

ແທ້ຈິງ ເນື່ອງຈາກຄຳສາບຂອງ ໂກຕະມະ ຈະມີພວກພຣາມ (ທະວິຊະ) ເກີດຂຶ້ນໃນສາຍຕະກູນຂອງເຂົາ. ໃນພວກນັ້ນ ຜູ້ມີຈັນຍາດີ—ຜູ້ຍິນດີໃນຄຳສອນຂອງຂ້າ—ຈະປາກົດຢູ່.

Verse 60

स्वर्गं चैवापवर्गं च इति वै संशयात् पुरा । वैडालिका अधो यास्यन्ति मम संततिदूषकाः ॥ ७१.६० ॥

ໃນກ່ອນນັ້ນ ມີຄວາມສົງໄສວ່າ “ສະຫວັນ ແລະ ຄວາມພົ້ນທຸກ (ອະປະວັກຄະ)”. ແຕ່ພວກ ໄວດາລິກະ—ຜູ້ເຮັດໃຫ້ສາຍພົວພັນຂອງຂ້າເສື່ອມ—ຈະຕົກລົງສູ່ພາວະຕ່ຳ.

Verse 61

प्राग्गौतमाग्निना दग्धाः पुनर्मद्वचनाद्द्विजाः । नरकं तु गमिष्यन्ति नात्र कार्या विचारणा ॥ ७१.६१ ॥

ແຕ່ກ່ອນ ພວກທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຖືກເຜົາດ້ວຍໄຟຂອງ ໂກຕະມະ. ແຕ່ອີກຄັ້ງ ໂດຍຄຳຕັດຂອງຂ້າ ພວກເຂົາຈະໄປສູ່ນະຣົກ; ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງໄຕ່ຕອງໃດໆ.

Verse 62

रुद्र उवाच । एवं मया ब्रह्मसुताः प्रोक्ता जग्मुर्यथागतम् । गौतमोऽपि स्वकं गेहं जगामाशु परंतपः ॥ ७१.६२ ॥

ຣຸດຣະ ກ່າວວ່າ: “ດັ່ງນີ້ ບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ຮັບຄຳສອນຈາກຂ້າ ແລ້ວກໍຈາກໄປ ກັບຄືນດັ່ງທີ່ມາ. ແລະ ໂກຕະມະ ຜູ້ປະຫານສັດຕູ ກໍໄປສູ່ເຮືອນຂອງຕົນຢ່າງໄວ.”

Verse 63

एतद्वः कथितं विप्रा मया धर्मस्य लक्षणम् । एतस्माद्विपरीतो यः स पाषण्डरतो भवेत् ॥ ७१.६३ ॥

ໂອ ພຣາມະນະຜູ້ຮູ້ທັງຫຼາຍ, ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງແລ້ວ ກ່ຽວກັບລັກສະນະກຳນົດຂອງ ທັມມະ. ຜູ້ໃດປະພຶດຜິດຈາກນີ້ ຈະເປັນຜູ້ຫຼົງໃນ ປາສັນດະ (ຄວາມເຊື່ອຜິດ/ສາສະໜາປອມ).