Adhyaya 124: Ritual Observances Aligned with the Seasons (Seasonal Devotional Procedure)

Verse 1

अथ ऋतूपस्करम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ फाल्गुनस्य तु मासस्य शुक्लपक्षस्य द्वादशीम् ॥ गृहीत्वा वासन्तिकान् पुष्पान् सुगन्धा ये क्रमागताः ॥

ບັດນີ້ແມ່ນເຄື່ອງປະກອບຕາມລະດູ ສຣີວະຣາຫະກ່າວວ່າ: ໃນວັນທະວາທະສີ ແຫ່ງປັກສ໌ສວ່າງ ໃນເດືອນພາລກຸນາ ເມື່ອເກັບຮວບຮວມດອກໄມ້ລະດູໃບໄມ້ຜຸດທີ່ຫອມຫວນ ແລະໄດ້ມາຕາມລຳດັບອັນຄວນແລ້ວ (ຈຶ່ງດຳເນີນພິທີ)

Verse 2

श्वेतं पाण्डुरकं चैव सुगन्धं शोभनं बहु ॥ विधिना मन्त्रयुक्तेन सुप्रीतेनान्तरात्मना ॥

ດອກໄມ້ສີຂາວ ແລະສີຈາງ ຫອມຫວນ ແລະງາມຫຼາຍ—ພຶງຖວາຍຕາມຫຼັກພິທີ ພ້ອມມົນຕຣາ ໂດຍຮັກສາໃຈພາຍໃນໃຫ້ສະຫງົບ ແລະປິຕິຍິນດີ

Verse 3

तत एवं विधिं कृत्वा सर्वं भागवतं शुचिः ॥ यस्तु जानाति कर्माणि सर्वं मन्त्रविनिश्चितः ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດຕາມວິທີການນັ້ນແລ້ວ ຜູ້ປະຕິບັດຜູ້ບໍລິສຸດ ຍ່ອມສຳເລັດວັດຕະ «ພາຄະວະຕະ» ທັງໝົດ; ແຕ່ຜູ້ໃດຮູ້ເຂົ້າໃຈພິທີກຳ—ທຸກຢ່າງທີ່ກຳນົດໂດຍມັນຕຣ—ຜູ້ນັ້ນແຫຼະຈຶ່ງປະຕິບັດໄດ້ຖືກຕ້ອງ។

Verse 4

तदाहरति कर्माणि विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ विधिना मन्त्रपूतेन कुर्याच्छान्तमनोऽमलः ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງນຳພິທີກຳທັງຫຼາຍອອກປະຕິບັດ ດ້ວຍການກະທຳທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດລະບຽບ; ຕາມວິທີທີ່ຖືກຊຳລະໂດຍມັນຕຣ ຜູ້ບໍລິສຸດພຶງປະຕິບັດດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ແລະບໍ່ມີມົນທິນ।

Verse 5

सपुष्पितस्येह वसन्तकाले वनस्पतेर्गन्धरसप्रयुक्ताः ॥ पश्यंश्च मां पुष्पितपादपेन्द्रं वसन्तकाले समुपागते च ॥

ຢູ່ນີ້ ໃນລະດູວະສັນຕະ ທ່າມກາງຕົ້ນໄມ້ທີ່ອອກດອກ—ພ້ອມດ້ວຍກິ່ນຫອມແລະລົດຊາດ—ເມື່ອວະສັນຕະມາຮອດຢ່າງເຕັມທີ່ ຜູ້ປະຕິບັດພຶງເບິ່ງເຫັນເຮົາ ຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງຕົ້ນໄມ້ອອກດອກ ແລ້ວປະຕິບັດວັດຕະນັ້ນ।

Verse 6

यश्चैतेन विधानॆन कुर्यान्मासे तु फाल्गुने ॥ न स गच्छति संसारं मम लोकाय गच्छति ॥

ແລະຜູ້ໃດປະຕິບັດຕາມບັນຍັດນີ້ ໃນເດືອນຟາລກຸນ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ໄປສູ່ສັງສາຣະ; ແຕ່ຈະໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ।

Verse 7

यत्तु पृच्छसि सुश्रोणि मासे वैशाख उत्तमे ॥ शुक्लपक्षे तु द्वादश्यां यत्फलं तच्छृणुष्व मे ॥

ແຕ່ກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ເຈົ້າຖາມ ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ: ໃນເດືອນໄວສາຂະອັນປະເສີດ ໃນວັນດວາດະຊີ ຂອງຝ່າຍສວ່າງ (ຊຸກລະປັກສະ) ຈົ່ງຟັງຈາກເຮົາເຖິງຜົນຂອງວັດຕະນັ້ນ।

Verse 8

नमो नारायणेत्युक्त्वा इमं मन्त्रमुदीरयेत् ॥ मन्त्रः— नमोऽस्तु देवदेवेश शङ्खचक्रगदाधर ॥ नमोऽस्तु ते लोकनाथ प्रवीराय नमोऽस्तु ते ॥

ເມື່ອກ່າວວ່າ “ນະໂມ ນາຣາຍະນະ” ແລ້ວ ພຶງສວດມົນຕຣານີ້ວ່າ: “ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຈອມເທວະເໜືອເທວະທັງປວງ ຜູ້ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣ ແລະ ຄະທາ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງຫມົດ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ວີຣະບຸລຸດຜູ້ກ້າຫານ.”

Verse 9

पुष्पितेषु च शालेशु तथान्येषु द्रुमेषु च ॥ गृहीत्वा शालपुष्पाणि मम कर्मणि संस्थिताः ॥

ໃນບັນດາຕົ້ນສາລະທີ່ກຳລັງອອກດອກ ແລະໃນຕົ້ນໄມ້ອື່ນໆ ເມື່ອເກັບດອກສາລະແລ້ວ ພວກເຂົາກໍຍັງຕັ້ງໝັ້ນຢູ່ໃນກິດພິທີກຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 10

ऋषयः स्तुवन्ति मन्त्रेण वेदोक्तेन च माधवि ॥ गन्धर्वाप्सरसश्चैव गीतनृत्यैः सवादितैः ॥

ໂອ ມາທະວີ ບັນດາຣິສີສັນລະເສີນດ້ວຍມົນຕຣາ ແລະດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຕາມພຣະເວດ; ສ່ວນຄັນທັຣວະ ແລະ ອັບສະຣາ ກໍສັນລະເສີນດ້ວຍເພງ ແລະ ຟ້ອນລຳ ພ້ອມສຽງດົນຕຣີປະກອບ।

Verse 11

स्तुवन्ति देवलोकाश्च पुराणं पुरुषोत्तमम् ॥ सिद्धाविद्याधरा यक्षाः पिशाचोरगराक्षसाः ॥

ຜູ້ອາໄສໃນເທວະໂລກທັງຫຼາຍ ສັນລະເສີນປຸຣານະອັນກ່າວເຖິງ ປຸຣຸໂສຕຕະມະ ຜູ້ເປັນບຸກຄົນສູງສຸດ; ສິດທະ ວິທຍາທະຣະ ຢັກສະ ປິສາຈ ນາກ ແລະ ຣາກສະສ ກໍຖວາຍການສັນລະເສີນເຊັ່ນກັນ।

Verse 12

स्तुवन्ति देवं भूतानां सर्वलोकस्य चेश्वरम् ॥ आदित्या वसवो रुद्रा अश्विनौ च मरुद्गणाः ॥

ພວກເຂົາສັນລະເສີນພຣະເທວະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ ແລະເປັນຜູ້ປົກຄອງໂລກທັງຫມົດ: ອາທິຕຍະ ວະສຸ ຣຸທຣະ ອັດສະວິນທັງສອງ ແລະຫມູ່ມະຣຸດ।

Verse 13

स्तुवन्ति देवदेवेशं युगानां सङ्क्षयेऽक्षयम् ॥ ततो वायुश्च विश्वे च अश्विनौ च समन्विताः ॥

ພວກເຂົາສັນລະເສີນ ພຣະເທວເທວເອສະວະຣະ ຈອມແຫ່ງເທວທັງປວງ—ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສູນ ແມ່ນແຕ່ເມື່ອຍຸກທັງຫຼາຍສິ້ນສຸດ. ຈາກນັ້ນ ວາຍຸ, ວິສະເວເທວະ ແລະ ອັສວິນທັງສອງ ກໍຮ່ວມກັນສັນລະເສີນພຣະອົງ.

Verse 14

स्तुवन्ति केशवं देवमादिकालमयं प्रभुम् ॥ ततो ब्रह्मा च सोमश्च शक्रश्चाग्निसमन्वितः ॥ स्तुवन्ति नाथं भूतानां सर्वलोकमहेश्वरम् ॥

ພວກເຂົາສັນລະເສີນ ພຣະເກສະວະ ພຣະເທວະ—ພຣະຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງກາລະດັ້ງເດີມ. ຈາກນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ໂສມ, ພຣະສັກຣະພ້ອມດ້ວຍ ອັກນິ, ກໍສັນລະເສີນພຣະນາຖແຫ່ງສັດທັງປວງ ແລະ ມະເຫສະວະຣະແຫ່ງໂລກທັງຫມົດ.

Verse 15

नारदः पर्वतश्चैव असितो देवलस्तथा ॥ पुलहश्च पुलस्त्यश्च भृगुश्चाङ्गिर एव च ॥

ນາຣະດະ ແລະ ປະຣະວະຕະ, ພ້ອມທັງ ອະສິຕະ ແລະ ເທວະລະ; ປຸລະຫະ ແລະ ປຸລັສຕະຍະ, ພຣຶກຸ ແລະ ອັງຄິຣະສ ດ້ວຍ—ບັນດາລຶສີເຫຼົ່ານີ້ (ກໍ) ປາກົດຢູ່.

Verse 16

एते चान्ये च बहवो मित्रावसुपरावसू ॥ स्तुवन्ति नाथं भूतानां योगिनां योगमुत्तमम् ॥

ເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ອື່ນໆອີກຫຼາຍ—ມິຕຣາວະສຸ ແລະ ປະຣາວະສຸ—ສັນລະເສີນພຣະນາຖແຫ່ງສັດທັງປວງ, ຜູ້ເປັນຍົກຄະອັນສູງສຸດໃນບັນດາຍົກຄີທັງຫຼາຍ.

Verse 17

श्रुत्वा तु प्रतिनिर्घोषं देवानां तु महौजसाम् ॥ ततो नारायणो देवः प्रत्युवाच वसुन्धराम् ॥

ແຕ່ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຍິນສຽງກ້ອງກັງວານແຫ່ງການສັນລະເສີນຂອງເທວະຜູ້ມີອານຸພາບຍິ່ງ, ພຣະນາຣາຍະນະເທວະ ຈຶ່ງຕອບກັບ ວະສຸນທະຣາ (ແມ່ພື້ນດິນ).

Verse 18

किमयं श्रूयते शब्दो ब्रह्मघोषेण संयुतः ॥ देवानां च महाभागे महाशब्दोऽत्र श्रूयते ॥

ສຽງນີ້ແມ່ນສຽງຫຍັງທີ່ໄດ້ຍິນ ພ້ອມກັບການປະກາດອັນສັກສິດ (brahma-ghoṣa)? ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ທີ່ນີ້ຍັງໄດ້ຍິນສຽງອັນໃຫຍ່ຂອງເທວະດາດ້ວຍ।

Verse 19

देवाः काङ्क्षन्ति ते देव वाराहीं रूपसंस्थितिम् ॥ त्वन्नियोगनियुक्ताश्च तदर्थं लोकभावन ॥

ໂອ ພຣະເທວະ, ເທວະດາທັງຫຼາຍປາຖະໜາໃຫ້ມີການປະກົດໃນຮູບວາຣາຫີ (ຮູບໝູປ່າອັນສັກສິດ)। ແລະ ໂອ ຜູ້ບຳລຸງໂລກ, ພວກເຂົາຖືກແຕ່ງຕັ້ງຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງເພື່ອການນັ້ນ।

Verse 20

ततो नारायणो देवः पृथिवीं प्रत्युवाच ह ॥ अहं जानामि तान्देवि मार्गमाणानुपस्थितान् ॥

ແລ້ວພຣະນາຣາຍະນະ ຜູ້ເປັນເທວະ ໄດ້ຕອບຕໍ່ພຣະປຣິຖະວີວ່າ: “ໂອ ເທວີ, ເຮົາຮູ້ຈັກພວກເຂົາ—ຜູ້ທີ່ກຳລັງສືບຫາ ແລະມາຮອດໃກ້ນີ້ແລ້ວ।”

Verse 21

दिव्यं वर्षसहस्रं वै धारितासि वसुन्धरे ॥ मया लीलायमानैने एकदंष्ट्राग्रकेण वै ॥

ໂອ ວະສຸນທະຣາ, ຕະຫຼອດໜຶ່ງພັນປີທິບ ແທ້ຈິງແລ້ວ ເຈົ້າຖືກເຮົາຊູງຮັບ—ເປັນລີລາ—ໄວ້ເທິງປາຍງາພຽງຂ້າງດຽວ।

Verse 22

इहागच्छामि भद्रं ते द्रष्टुकामा दिवौकसः ॥ आदित्या वसवो रुद्राः स्कन्देन्द्रौ सपितामहाः ॥

ເຮົາມາທີ່ນີ້—ຂໍໃຫ້ຄວາມສະຫງົບສຸກແກ່ເຈົ້າ—ແລະຜູ້ຢູ່ໃນສະຫວັນກໍມາເພື່ອປາຖະໜາຈະເຫັນ: ອາທິຕະຍະ, ວະສຸ, ຣຸທຣະ, ສະກັນທະ ແລະ ອິນທຣະ, ພ້ອມທັງ ປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣົມ)។

Verse 23

एवं तस्य वचः श्रुत्वा माधवस्य वसुन्धरा ॥ शिरस्यञ्जलिमाधाय ततस्तु चरणेऽपतत् ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງພຣະມາທະວະ ນາງວະສຸນທະຣາໄດ້ປະນົມມືວາງໄວ້ເທິງສີສະ; ແລ້ວກໍລົງກາບທີ່ພຣະບາດ.

Verse 24

वाराहं पुरुषं देवं विज्ञापयति सा धरा ॥ उद्धृतासि त्वया देव रसातलगता ह्यहम् ॥

ແຜ່ນດິນນັ້ນໄດ້ກາບທູນຕໍ່ພຣະບຸລຸດເທວະຜູ້ມີຮູບວະຣາຫະວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ ຂ້າພະອົງໄດ້ຕົກລົງໄປສູ່ຣະສາຕະລະ ແລະພຣະອົງໄດ້ຍົກຂ້າພະອົງຂຶ້ນ”

Verse 25

शरणं त्वां प्रपन्नाहं त्वद्भक्ता त्वं गतिः प्रभुः ॥ किं कर्म कर्मणा केन किं वा जन्मपरायणम् ॥

“ຂ້າພະອົງໄດ້ຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງ; ຂ້າພະອົງເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະອົງ; ຂ້າແຕ່ພຣະປຣະພູ ພຣະອົງແມ່ນທີ່ໄປແລະເປັນຜູ້ນຳອັນເປັນໃຫຍ່ຂອງຂ້າພະອົງ. ກຳໃດ—ດ້ວຍການກະທຳແນວໃດ—ນຳໄປສູ່ຄວາມດີ? ແລະຄວນຖືແນວໃດຕໍ່ຊີວິດແລະການເກີດ?”

Verse 26

कथं वा तुष्यसे देव पूज्यसे केन कर्मणा ॥ तवाऽहं कर्तुमिच्छामि यच्च मुख्यं सुखावहम् ॥

“ຂ້າແຕ່ເທວະ ພຣະອົງພໍພຣະໄທໄດ້ແນວໃດ? ຄວນບູຊາພຣະອົງດ້ວຍກຳແນວໃດ? ຂ້າພະອົງປາຖະໜາຈະເຮັດເພື່ອພຣະອົງ—ໂດຍສະເພາະສິ່ງທີ່ເປັນຫຼັກ ແລະນຳມາຊຶ່ງສຸກະພາບດີ”

Verse 27

न च मेऽस्ति व्यथा काचित्तव कर्मणि नित्यशः ॥ न ग्लानिर्न जरा काचिन्न जन्ममरणे तथा ॥

“ແລະໃນກິດຂອງພຣະອົງ ຂ້າພະອົງບໍ່ມີຄວາມທຸກຂ໌ໃດໆເລີຍ ເປັນນິດ. ບໍ່ມີຄວາມເມື່ອຍລ້າ ບໍ່ມີຄວາມແກ່ຊະຣາ; ແລະທຳນອງດຽວກັນ ກໍບໍ່ມີສະພາບແຫ່ງການເກີດແລະການຕາຍ”

Verse 28

कानि कर्माणि कुर्वन्ति ये त्वां पश्यन्ति माधव ।। किमाहाराः किमाचारास्त्वां पश्यन्तीह माधव ॥

ໂອ ມາດະວະ! ຜູ້ທີ່ໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ເຂົາເຮັດກຳອັນໃດບ້າງ? ໂອ ມາດະວະ! ຜູ້ທີ່ໄດ້ເຫັນພຣະອົງໃນທີ່ນີ້ ມີອາຫານຫຍັງ ແລະມີອາຈາຣະ/ຄວາມປະພຶດແນວໃດ?

Verse 29

ब्राह्मणस्य च किं कर्म क्षत्रियस्य च किं भवेत् ।। वैश्यः किं कुरुते कर्म शूद्रः किं कर्म कारयेत् ॥

ແລ້ວ ໜ້າທີ່ຂອງພຣາຫມັນແມ່ນຫຍັງ ແລະຂອງກະສັດຕຣິຍະຄວນເປັນແນວໃດ? ໄວສະຍະເຮັດວຽກຫຍັງ ແລະຊູດຣະຄວນປະຕິບັດວຽກຫຍັງ?

Verse 30

योगो वै प्राप्यते केन तपो वा केन निश्चितम् ।। किं चात्र फलमाप्नोति तव कर्मपरायणः ॥

ໂຍຄະບັນລຸໄດ້ໂດຍວິທີໃດ ແລະຕະປະ/ຕະປັສຍາ ຈຶ່ງຕັ້ງມັ່ນແນ່ນອນໄດ້ໂດຍວິທີໃດ? ແລະໃນຂໍ້ນີ້ ຜູ້ອຸທິດຕົນໃນກຳເພື່ອພຣະອົງ ຈະໄດ້ຮັບຜົນອັນໃດ?

Verse 31

किं च दुःखनिवासं वा भोजनं पानकं तथा ।। किं च कर्म प्रयोक्‍तव्यं तव भक्तैश्च माधव ॥

ແລະຍັງມີອີກ ສິ່ງໃດຄວນຫຼີກເວັ້ນໂດຍເຫັນວ່າເປັນ ‘ທີ່ຢູ່ແຫ່ງຄວາມທຸກ’? ອາຫານແລະເຄື່ອງດື່ມທີ່ຄວນແມ່ນຫຍັງ? ໂອ ມາດະວະ! ບັນດາຜູ້ພັກຕະຂອງພຣະອົງຄວນປະຕິບັດກຳໃດບ້າງ?

Verse 32

प्रापणं कीदृशं चापि कासु दिक्षु तथा प्रभो ।। कथं योनिं न गच्छेत वियोनिं न च गच्छति ॥

ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ! ‘ການບັນລຸ/ການໄດ້ຮັບ’ ນັ້ນເປັນແນວໃດ ແລະໄດ້ກ່າວເຖິງໃນທິດໃດບ້າງ? ຄົນຈະບໍ່ເຂົ້າສູ່ຄັນ (ຄືບໍ່ເກີດໃໝ່) ໄດ້ແນວໃດ ແລະຈະບໍ່ໄປສູ່ຄັນທີ່ບໍ່ສົມຄວນ/ວິໂຍນິ ໄດ້ແນວໃດ?

Verse 33

तिर्यग्योनिं न गच्छेत कर्मणा केन केशव ।। तन्ममाचक्ष्व सकलं येन चैव सुखं भवेत् ॥

ໂອ ເກສະວະ! ດ້ວຍກຳໃດ ຄົນຈຶ່ງບໍ່ໄປສູ່ຍົນີສັດ (ເກີດເປັນສັດ)? ຂໍໃຫ້ທ່ານບອກຂ້ອຍທັງໝົດ ເພື່ອໃຫ້ເກີດສຸກແລະຄວາມເກື້ອກູນແທ້ໆ.

Verse 34

जरा वा केन गच्छेत जन्म वा केन गच्छति ।। गर्भवासं न गच्छेत कर्मणा केन वाऽच्युत ॥

ໂອ ອະຈຸຕະ! ດ້ວຍວິທີໃດ ຄວາມແກ່ຊະລາຈຶ່ງຫາຍໄປ, ຫຼືດ້ວຍວິທີໃດ ການເກີດຈຶ່ງຫາຍໄປ? ດ້ວຍກຳໃດ ຈຶ່ງບໍ່ຕ້ອງເຂົ້າສູ່ການຢູ່ໃນຄັນ (ການຕັ້ງຄັນ)?

Verse 35

संसारस्य न गच्छेत केन कर्मप्रभावतः ।। इत्युक्तो भगवांस्तत्र प्रत्युवाच वसुन्धराम् ॥

ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງຜົນກຳ ດ້ວຍສິ່ງໃດ ຈຶ່ງບໍ່ເຂົ້າສູ່ສັງສາຣະ? ເມື່ອຖືກຖາມດັ່ງນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຕອບແກ່ ວະສຸນທະຣາ (ແຜ່ນດິນ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ

Verse 36

शृण्वन्तु मे भागवता ये च मोक्षे व्यवस्थिताः ।। तान्मन्त्रान्कीर्त्तयिष्यामि यैस्तोषं याति नित्यशः ॥

ຂໍໃຫ້ບັນດາພາຄະວະຕະ ຜູ້ອຸທິດຕົນແດ່ພຣະເຈົ້າ—ແລະຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນການແສວຫາໂມກສະ—ຈົ່ງຟັງຂ້ອຍ. ຂ້ອຍຈະປະກາດມັນຕຣາເຫຼົ່ານັ້ນ ທີ່ໃຫ້ໄດ້ຮັບຄວາມພໍພຣະໄທອັນສັກສິດເປັນນິດ

Verse 37

एवं ग्रीष्मे विधिं चैव कुर्यात्सर्वं ममोक्तितः।। इममुच्चारयेन्मन्त्रं सर्वभागवतप्रियम् ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໃນລະດູຮ້ອນດ້ວຍ ພຶງປະຕິບັດພິທີວັດທັງໝົດຕາມທີ່ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວ. ແລະພຶງອອກສຽງມັນຕຣານີ້ ອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງພາຄະວະຕະທັງປວງ

Verse 38

मासेषु सर्वेष्वपि मुख्यभूतो मासो भवान्ग्रीष्म एकः प्रपन्नः ॥ पश्येद्भवन्तं वर्तमानं च ग्रीष्मे तेनैव सर्वं दुःखमेतु प्रशान्तिम् ॥

ໃນບັນດາເດືອນທັງປວງ ເດືອນທີ່ສູງສຸດແມ່ນເດືອນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ “ກຣີສະມະ” ຄືລະດູຮ້ອນ. ຄວນເບິ່ງເຈົ້າວ່າປະທັບຢູ່ໃນລະດູຮ້ອນ; ດ້ວຍການພິຈາລະນາ/ການປະພຶດນັ້ນ ຂໍໃຫ້ທຸກຂ໌ທັງປວງສົງົບລົງ.

Verse 39

एवं ग्रीष्मे वरारोहे मम चैवार्चनं कुरु ॥ न जन्ममरणं येन मम लोके गतिर्भवेत् ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ ໃນລະດູຮ້ອນຈົ່ງບູຊາເຮົາດ້ວຍ; ໂດຍການນັ້ນຈະບໍ່ມີການເກີດແລະຕາຍຊ້ຳໆ ແລະຈະໄດ້ເຂົ້າເຖິງໂລກຂອງເຮົາ.

Verse 40

यावन्तः पुष्पिताः शालाः पृथिव्यां यावत्सुगन्धकाः ॥ अर्च्चितः स भवेत्सर्वैः कृतो येन ह्ययं विधिः ॥

ໃນແຜ່ນດິນມີຕົ້ນສາລະ (śāla) ທີ່ອອກດອກຫຼາຍປານໃດ ແລະມີດອກໄມ້ຫອມຫຼາຍປານໃດ, ຜູ້ທີ່ປະກອບວິທີນີ້ຈະໄດ້ຮັບການນັບຖືບູຊາຈາກທຸກຄົນດັ່ງນັ້ນ.

Verse 41

एवं वर्षास्वपि धरे मम कर्म च कारयेत् ॥ निष्कला भवतो बुद्धिः संसारे च न जायते ॥

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ໂອ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນແຜ່ນດິນ ໃນລະດູຝົນກໍຄວນໃຫ້ປະກອບພິທີກຳ/ວິທີຂອງເຮົາ. ປັນຍາຂອງເຈົ້າຈະບໍ່ຖືກລົບກວນ ແລະຄວາມຍຶດຕິດໃນສັງສາຣະບໍ່ເກີດຂຶ້ນ.

Verse 42

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि कर्म संसारमोक्षणम् ॥ कदम्बमुकुलाश्चैव सरलार्जुनपादपाः ॥

ແລະເຮົາຈະສອນເຈົ້າອີກພິທີກຳໜຶ່ງ ອັນນຳໄປສູ່ການພົ້ນຈາກສັງສາຣະ: ໂດຍໃຊ້ຕາດອກກະດັມບະ ແລະຕົ້ນໄມ້ຄື ສະຣະລະ ແລະ ອະຣະຈຸນ.

Verse 43

एतेषां सुमनोभिश्च पूजनीयो महादरात् ॥ मम संस्थापनं कृत्वा विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ नमो नारायणायेति इमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥

ດ້ວຍດອກໄມ້ຂອງຕົ້ນໄມ້ເຫຼົ່ານີ້ ພຶງບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງຍິ່ງ. ເມື່ອໄດ້ປະດິດສະຖານພຣະອົງ/ຮູບພຣະອົງຂອງເຮົາຕາມພິທີແລ້ວ ພຶງສະທາຍມົນຕຣານີ້ວ່າ “ນະໂມ ນາຣາຍະນາຍະ”.

Verse 44

पश्यन्ति ये ध्यानपरा घनाभं त्वामाश्रिताः पूज्यमानं महिम्ना ॥ निद्रां भवान् भजतां लोकनाथ वर्षास्विमं पश्यतु मेघवर्णम् ॥

ຜູ້ທີ່ຕັ້ງໃຈໃນສະມາທິ ອາໄສພຣະອົງ—ມືດດັ່ງເມກຝົນ—ແລະບູຊາພຣະອົງດ້ວຍພຣະມະຫິມາ ຍ່ອມໄດ້ເຫັນພຣະອົງ. ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ! ສໍາລັບຜູ້ທີ່ນອນພັກ/ຫຼັບ ຂໍໃຫ້ໃນລະດູຝົນນີ້ ເຂົາໄດ້ເຫັນພຣະອົງຜູ້ມີສີດັ່ງເມກາ.

Verse 45

आषाढमासे द्वादश्यां सर्वशान्तिकरं शुभम् ॥ य एतेन विधानॆन मम कर्म तु कारयेत् ॥

ໃນວັນທວາດະສີ (ວັນທີ 12) ແຫ່ງເດືອນອາສາດະ ອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະນໍາສັນຕິມາແກ່ທຸກຜູ້ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໃຫ້ປະກອບພິທີ/ກັມມະຂອງເຮົາຕາມວິທີນີ້…

Verse 46

तरन्ति येन संसारं नराः कर्मपरायणाः ॥ एतद्गुह्यं महाभागे देवाः केऽपि न जानते ॥

ໂດຍສິ່ງນີ້ ມະນຸດຜູ້ອຸທິດຕົນໃນກັມມະແລະພິທີ ຍ່ອມຂ້າມພົ້ນສັງສາຣະໄດ້. ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ! ຄວາມລັບນີ້ ແມ່ນແຕ່ເທວະບາງພວກກໍຍັງບໍ່ຮູ້

Verse 47

मुक्त्वा नारायणं देवं वाराहं रूपमास्थितम् ॥ नादीक्षिताय दातव्यं मूर्खाय पिशुनाय च ॥

ລະທິ້ງສິ່ງອື່ນທັງປວງ ຄໍາສອນນີ້ເກືອບກ່ຽວກັບພຣະນາຣາຍະນະ ຜູ້ຮັບຮູບວະຣາຫະ. ບໍ່ພຶງມອບໃຫ້ແກ່ຜູ້ບໍ່ໄດ້ຮັບການດິກສາ, ບໍ່ໃຫ້ແກ່ຄົນໂງ່, ແລະບໍ່ໃຫ້ແກ່ຜູ້ປ້າຍສີນິນທາດ້ວຍໃຈຮ້າຍ

Verse 48

कुशिष्याय न दातव्यं ये च शास्त्रार्थदूषकाः ॥ न पठेद्गोघ्नमध्ये वै न पठेच्छठमध्यतः ॥

ບໍ່ຄວນໃຫ້ແກ່ສິດທີ່ບໍ່ເໝາະສົມ ແລະບໍ່ຄວນໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ບິດເບືອນຄວາມໝາຍແຫ່ງຄຳສອນ. ບໍ່ຄວນສວດທ່າມກາງຜູ້ຂ້າງົວ ແລະບໍ່ຄວນສວດໃນຫມູ່ຄົນຫລອກລວງ.

Verse 49

धनधर्मक्षयस्तेषां पठनादाशु जायते ॥ पठेद्भागवतानां च ये च धर्मेण दीक्षिताः ॥

ສຳລັບພວກເຂົາ ຄວາມເສຍຫາຍແຫ່ງຊັບສິນ ແລະຄວາມເສຍຫາຍແຫ່ງທັມ ຍ່ອມເກີດຂຶ້ນໄວຈາກການສວດແບບນັ້ນ. ພຶງສວດເພື່ອພວກພາຄະວະຕະຜູ້ພັກດີ ແລະເພື່ອຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບດິກສາຕາມທັມ.

Verse 50

एतत्ते कथितं भद्रे पूर्वं यत्पृष्टवत्यसि ॥ कार्त्स्न्येन कथितं ह्येतत्किमन्यत्परिपृच्छसि ॥

ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົລ, ສິ່ງທີ່ເຈົ້າເຄີຍຖາມໄວ້ກ່ອນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ. ເລື່ອງນີ້ໄດ້ອະທິບາຍຄົບຖ້ວນແລ້ວ—ເຈົ້າຍັງປາດຖະນາຖາມຫຍັງອີກ?

Verse 51

कृत्वा तु मम कर्माणि शुभानि तरुणानि च ॥ पूज्य भागवतान्सर्वान् स्थापयित्वा ततोऽग्रतः ॥

ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດກຳພິທີອັນເປັນມງຄົລຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະກຳພິທີໃໝ່ທີ່ກຳນົດໄວ້ດ້ວຍແລ້ວ ພ້ອມທັງບູຊາພາຄະວະຕະທັງປວງ ຈຶ່ງຄວນຈັດໃຫ້ທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນນັ່ງຢູ່ດ້ານໜ້າ ໃນທີ່ອັນຄວນແກ່ກຽດ.

Verse 52

ततः कमलपत्राक्षी सर्वरूपगुणान्विता ॥ वराहरूपिणं देवं प्रत्युवाच वसुन्धरा ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ວະສຸນທະຣາ ຜູ້ມີດວງຕາດຸດກີບດອກບົວ ແລະພ້ອມດ້ວຍຮູບແລະຄຸນທັງປວງ ໄດ້ກ່າວຕອບແດ່ພະເທວະຜູ້ຊົງຮູບເປັນວະຣາຫະ.

Verse 53

सर्वे सुरासुरा लोकाः सरुद्रेन्द्रपितामहाः ॥ क्वेष्टं निवासं कुर्वन्ति एकैकं च यशोधर ॥

ໂອ ຢະໂສທະຣ! ໂລກທັງປວງຂອງເທວະແລະອະສຸຣ ພ້ອມດ້ວຍຣຸທຣະ ອິນທຣະ ແລະປິຕາມະຫະ—ແຕ່ລະອົງຕັ້ງຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນໄວ້ທີ່ໃດ?

Verse 54

मन्त्रः— मासेषु सर्वेषु च मुख्यभूतस्त्वं माधवो माधवमास एव ॥ पश्येद्देवं तं तु वसन्तकाले उपागतं गन्धरसप्रयुक्त्या ॥ नित्यं च यज्ञेषु तथेज्यते यो नारायणः सप्तलोकेषु वीरः ॥

ມັນຕຣະ: ໃນບັນດາເດືອນທັງປວງ ໂອ ມາທະວະ! ພຣະອົງເປັນຜູ້ສູງສຸດ ໂດຍແທ້ໃນເດືອນມາທະວະ. ໃນລະດູວະສັນ ພຶງເບິ່ງເທວະນັ້ນ ຜູ້ຖືກເຂົ້າໄປຫາດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາມີກິ່ນຫອມແລະລົດຊາດ. ແລະພຣະນາຣາຍະນະ ຜູ້ກ້າຫານໃນໂລກທັງເຈັດ ຍ່ອມຖືກບູຊາເປັນນິດໃນພິທີຍັດຍະດ້ວຍ.

Verse 55

स मर्त्यो न प्रणश्येत संसारेऽस्मिन् युगेयुगे ॥ एतत्ते कथितं देवि ऋतूनां कर्म चोत्तमम् ॥

ມະນຸດຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ພິນາດໃນວົງຈອນສັງສາຣນີ້ ຍຸກແລ້ວຍຸກເລົ່າ. ໂອ ເທວີ! ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າ—ເປັນວິທີອັນປະເສີດຂອງກິດຕາມລະດູການ.