Adhyaya 1

Verse 1

अयोध्यामाहात्म्यं प्रारभ्यते । जयति पराशरसूनुः सत्यवतीहृदयनंदनो व्यासः । यस्यास्यकमलगलितं वाङ्मयममृतं जगत्पिबति

ບັດນີ້ເລີ່ມ «ອະໂຢດະຍາ-ມາຫາຕະມະຍະ». ຂໍໃຫ້ຊະນະແດ່ ພຣະວະຍາສະ—ບຸດແຫ່ງພຣະປາຣາຊະຣະ, ຜູ້ເປັນຄວາມຊື່ນບານໃນດວງໃຈຂອງສັດຍະວະຕີ—ຜູ້ທີ່ນ້ຳອະມຣິດແຫ່ງຖ້ອຍຄຳ ໄຫຼອອກຈາກດອກບົວແຫ່ງປາກ ໃຫ້ໂລກທັງປວງດື່ມຊື່ນ.

Verse 2

नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् । देवीं सरस्वतीं चैव ततो जयमुदीरयेत्

ໄດ້ນົບນ້ອມນະມັດສະການພຣະນາຣາຍະນະ ແລະ ພຣະນະຣະ—ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ—ພ້ອມທັງນົບນ້ອມພຣະເທວີ ສະຣັສວະຕີ ແລ້ວຈຶ່ງປະກາດວ່າ «ຊະນະ!».

Verse 3

व्यास उवाच । हिमवद्वासिनः सर्वे मुनयो वेदपारगाः । त्रिकालज्ञा महात्मानो नैमिषारण्यवासिनः

ພຣະວະຍາສະກ່າວວ່າ: ບັນດາມຸນີທັງປວງຜູ້ພຳນັກຢູ່ແຖວຫິມະວັນ—ຜູ້ຊຳນານໃນພຣະເວດ, ຮູ້ທັນສາມການເວລາ, ມີຈິດໃຫຍ່—ລ້ວນເປັນຜູ້ພຳນັກໃນປ່າໄນມິສາຣັນຍະ.

Verse 4

येऽर्बुदारण्यनिरता दण्डकारण्यवासिनः । महेन्द्राद्रिरता ये वै ये च विन्ध्यनिवासिनः

ຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນໃນປ່າອະຣະບຸດະ, ຜູ້ພຳນັກໃນປ່າດັນຑະກະ, ຜູ້ຊື່ນຊົມພູມະເຫນທຣະ, ແລະຜູ້ຢູ່ໃນເຂດພູວິນທະຍະ—(ທັງໝົດນັ້ນກໍມາພ້ອມ).

Verse 5

जंबूवनरता ये च ये गोदावरिवासिनः । वाराणसीश्रिता ये च मथुरावासिनस्तथा

ຜູ້ທີ່ຍິນດີໃນຊັມບູວະນະ, ຜູ້ຢູ່ອາໄສຂ້າງແມ່ນ້ຳໂຄດາວະຣີ, ຜູ້ຂໍພຶ່ງພາວາຣານາສີ, ແລະຜູ້ຢູ່ມະຖຸຣາ—ທັງໝົດນັ້ນກໍມາປະຊຸມຢູ່ນັ້ນ.

Verse 6

उज्जयिन्यां रता ये च प्रथमाश्रमवासिनः । द्वारावतीश्रिता ये च बदर्य्याश्रयिणस्तथा

ຜູ້ທີ່ອຸທິດໃຈໃນອຸຊຊະຍິນີ, ຜູ້ຢູ່ອາໄສໃນອາສຣົມທຳອິດ, ຜູ້ຂໍພຶ່ງພາດວາຣາວະຕີ, ແລະຜູ້ອາໄສບາດາຣີ—ທັງໝົດກໍມາຊຸມນຸມກັນ.

Verse 7

मायापुरीश्रिता ये च ये च कान्तीनिवासिनः । एते चान्ये च मुनयः सशिष्या बहवोऽमलाः

ຜູ້ຂໍພຶ່ງພາມາຍາປູຣີ ແລະຜູ້ຢູ່ການຕີ—ພ້ອມດ້ວຍມຸນີອື່ນໆອັນບໍລິສຸດຫຼາຍທ່ານ ພ້ອມສິດຂອງພວກເຂົາ ກໍຢູ່ພ້ອມໜ້າ.

Verse 8

कुरुक्षेत्रे महाक्षेत्रे सत्रे द्वादशवार्षिके । वर्तमाने च रामस्य क्षितीशस्य महात्मनः । समागताः समाहूताः सर्वे ते मुनयोऽमलाः

ທີ່ກຸຣຸກເຩດຣະ ທົ່ງສັກສິດອັນໃຫຍ່, ໃນພິທີສັດຕຣະອັນດຳເນີນສິບສອງປີ, ແລະໃນສະໄໝທີ່ພຣະຣາມ ກະສັດຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ເປັນເຈົ້າແຜ່ນດິນ—ມຸນີຜູ້ບໍລິສຸດທັງໝົດ ຖືກເຊີນແລ້ວມາຊຸມນຸມກັນ.

Verse 9

सर्वे ते शुद्धमनसो वेदवेदांगपारगाः । तत्र स्नात्वा यथान्यायं कृत्वा कर्म जपादिकम्

ທຸກທ່ານມີໃຈບໍລິສຸດ ແລະຊຳນານໃນເວດະພ້ອມເວດາງຄະ. ທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາອາບນ້ຳຕາມພິທີ ແລ້ວປະກອບກຳມະ—ເຊັ່ນ ຈະປະ (ສວດມົນ) ແລະອື່ນໆ.

Verse 10

भारद्वाजं पुरस्कृत्य वेदवेदांगपारगम् । आसनेषु विचित्रेषु बृष्यादिषु ह्यनुक्रमात्

ເຂົາໄດ້ຍົກພຣະ຤ິສີ ພາຣັດວາຊ ໄວ້ເປັນປະທານ—ຜູ້ຊໍານານໃນເວດະ ແລະ ເວດາງຄະ—ແລ້ວຈຶ່ງນັ່ງຕາມລໍາດັບເທິງອາສນະອັນວິຈິດ ພ້ອມໝອນ ແລະ ອື່ນໆ.

Verse 11

उपविष्टाः कथाश्चक्रुर्नानातीर्थाश्रितास्तदा । कर्मांतरेषु सत्रस्य सुखासीनाः परस्परम्

ເມື່ອນັ່ງລົງແລ້ວ—ບັນດາຜູ້ພັກພິງຕາມຕີຣຖະອັນສັກສິດຫຼາຍແຫ່ງ—ເຂົາເຈົ້າສົນທະນາກັນ ນັ່ງຢ່າງສະບາຍ ໃນຊ່ວງພັກລະຫວ່າງພິທີກຳຂອງສັດຣະ.

Verse 12

कथांतेषु ततस्तेषां मुनीनां भावितात्मनाम् । आजगाम महातेजास्तत्र सूतो महामतिः

ເມື່ອບັນດາມຸນີຜູ້ຝຶກຝົນຈິດໃຈດີແລ້ວ ສິ້ນສຸດການສົນທະນາ ກໍມີສູຕະຜູ້ມີຮັດສະມີຍິ່ງ ແລະ ປັນຍາຍິ່ງ ມາຮອດທີ່ນັ້ນ.

Verse 13

व्यासशिष्यः पुराणज्ञो समः हर्षणसंज्ञकः । तान्प्रणम्य यथान्यायं मुनीनुपविवेश सः । उपविष्टो यथान्यायं मुनीनां वचनेन सः

ລາວເປັນສິດຂອງພຣະວະຍາສະ ເປັນຜູ້ຮູ້ພູຣານະ ມີໃຈສະເໝີ ແລະ ມີນາມວ່າ ຫັຣສະນະ. ລາວໄດ້ນົບນ້ອມມຸນີເຫຼົ່ານັ້ນຕາມທໍານຽມ ແລ້ວນັ່ງໃກ້ພວກເຂົາ; ແລະ ເມື່ອໄດ້ນັ່ງຕາມມາລະຍາດອັນຖືກຕ້ອງ ກໍເປັນໄປຕາມຄໍາຂອງມຸນີເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 14

व्यासशिष्यं मुनिवरं सूतं वै रोमहर्षणम् । तं पप्रच्छुर्मुनिवरा भारद्वाजादयोऽमलाः

ບັນດາມຸນີຜູ້ບໍລິສຸດ—ພາຣັດວາຊ ແລະ ອື່ນໆ—ໄດ້ຖາມ ໂຣມະຫັຣສະນະ ສູຕະຜູ້ສົງ່າງາມ ຜູ້ເປັນສິດຂອງພຣະວະຍາສະ ແລະ ເປັນຍອດແຫ່ງນັກບວດ.

Verse 15

ऋषय ऊचुः । त्वत्तः श्रुता महाभाग नानातीर्थाश्रिताः कथाः । सरहस्यानि सर्वाणि पुराणानि महामते

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງ, ຈາກທ່ານ ພວກເຮົາໄດ້ຟັງເລື່ອງລາວອັນເກືອບກັບຕີຣະຖະສັກສິດຫຼາຍແຫ່ງ ແລະ ປູຣານະທັງປວງພ້ອມຄວາມລັບໃນໃຈ, ໂອ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່»។

Verse 16

सांप्रतं श्रोतुमिच्छामः सरहस्यं सनातनम् । अयोध्याया महापुर्या महिमानं गुणोज्ज्वलम्

ບັດນີ້ ພວກເຮົາປາຖະໜາຈະຟັງທຳອັນດຳລົງນິລັນດອນພ້ອມຄວາມລັບໃນໃຈ—ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອັນສະຫວ່າງໄສ ເຕັມໄປດ້ວຍຄຸນງາມ ຂອງນະຄອນໃຫຍ່ອະໂຍທະຍາ।

Verse 17

कीदृशी सा सदा मेध्याऽयोध्या विष्णुप्रियापुरी । आद्या सा गीयते वेदे पुरीणां मुक्तिदायिका

ອະໂຍທະຍານັ້ນເປັນແນວໃດ—ບໍລິສຸດຢູ່ເທື່ອນິດ, ເປັນນະຄອນທີ່ພຣະວິດສະນຸຮັກ? ນາງຖືກສັນລະເສີນໃນເວດະວ່າເປັນນະຄອນດັ້ງເດີມ ແລະເປັນຜູ້ປະທານມຸກຕິໃນບັນດານະຄອນທັງປວງ।

Verse 18

संस्थानं कीदृशं तस्यास्तस्यां के च महीभुजः । कानि तीर्थानि पुण्यानि माहात्म्यं तेषु कीदृशम्

ຮູບແບບແລະຜັງເມືອງຂອງນາງເປັນແນວໃດ? ໃນນະຄອນນັ້ນມີກະສັດຜູ້ໃດບ້າງ? ມີຕີຣະຖະອັນບຸນສັກສິດໃດບ້າງ ແລະມະຫິມາຂອງພວກນັ້ນເປັນແນວໃດ?

Verse 19

अयोध्यासेवनान्नृणां फलं स्यात्सूत कीदृशम् । किं चरित्रं सूत तस्याः का नद्यः के च संगमाः

ໂອ ສູຕະ, ການໄປບຳເພັນແລະຮັບໃຊ້ອະໂຍທະຍາ ຈະໃຫ້ຜົນແກ່ມະນຸດແນວໃດ? ໂອ ສູຕະ, ປະຫວັດອັນສັກສິດຂອງນາງແມ່ນຫຍັງ? ທີ່ນັ້ນມີແມ່ນ້ຳໃດບ້າງ ແລະມີຈຸດບັນຈົບກັນ (ສັງກະມະ) ໃດບ້າງ?

Verse 20

तत्र स्नानेन किं पुण्यं दानेन च महामते । तत्सर्वं श्रोतुमिच्छामस्त्वत्तः सूत गुणाधिक

ໂອ ທ່ານຜູ້ມີປັນຍາ, ການອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນໄດ້ບຸນຢ່າງໃດ, ແລະການໃຫ້ທານໄດ້ຜົນບຸນຢ່າງໃດ. ໂອ ສູຕະ ຜູ້ອຸດົມດ້ວຍຄຸນ, ພວກເຮົາປາຖະນາຟັງທັງໝົດຈາກທ່ານ.

Verse 21

एतत्सर्वं क्रमेणैव तथ्यं त्वं वेत्थ सांप्रतम् । अयोध्याया महापुर्य्या माहात्म्यं वक्तुमर्हसि

ເລື່ອງທັງໝົດນີ້ ທ່ານຮູ້ຢ່າງເປັນລຳດັບ ແລະຖືກຕ້ອງໃນບັດນີ້. ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານຄວນກ່າວມາຫາດມະຍະ ຂອງນະຄອນໃຫຍ່ ອະໂຍທະຍາ.

Verse 22

सूत उवाच । व्यासप्रसादाज्जानामि पुराणानि तपोधनाः । सेतिहासानि सर्वाणि सरहस्यानि तत्त्वतः

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: “ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ວະຍາສະ, ໂອ ຜູ້ເປັນຂຸມຊັບແຫ່ງຕະປະ, ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ປູຣານະ ແລະ ອິຕິຫາສະ ທັງໝົດ ພ້ອມຄວາມໝາຍລຶກລັບ ຕາມຄວາມຈິງ.”

Verse 23

तं प्रणम्य प्रवक्ष्यामि माहात्म्यं भवदग्रतः । अयोध्याया महापुर्या यथावत्सरहस्यकम्

ເມື່ອໄດ້ນົບນ້ອມຕໍ່ທ່ານ (ວະຍາສະ) ແລ້ວ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດມາຫາດມະຍະ ຂອງນະຄອນໃຫຍ່ ອະໂຍທະຍາ ຕໍ່ໜ້າພວກທ່ານ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ພ້ອມຄວາມໝາຍລຶກລັບ.

Verse 24

विद्यावन्तं विपुलमतिदं वेदवेदांगवेद्यं श्रेष्ठं शान्तं शमितविषयं शुद्धतेजोविशालम् । वेदव्यासं सततविनतं विश्ववेद्यैकयोनिं पाराशर्य्यं परमपुरुषं सर्वदाऽहं नमामि

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມຕະຫຼອດໄປແດ່ ປາຣາຊາຣະຍະ—ເວດະວະຍາສະ, ຜູ້ອຸດົມດ້ວຍວິຊາ ແລະປັນຍາກວ້າງໃຫຍ່; ຜູ້ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍ ເວດະ ແລະ ເວດາງຄະ; ຜູ້ສູງສຸດ ສະງົບ ຄວບຄຸມອິນທຣີ; ມີລັດສະໝີບໍລິສຸດກວ້າງໃຫຍ່; ຖ່ອມຕົນເສມອ; ແຫຼ່ງດຽວທີ່ເຮັດໃຫ້ໂລກທັງປວງຮູ້ໄດ້—ພຣະບຸຣຸສະສູງສຸດ.

Verse 25

ॐ नमो भगवते तस्मै व्यासायामिततेजसे । यस्य प्रसादाज्जानामि ह्ययोध्यामहिमामहम्

ໂອມ—ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນະມັດສະການແດ່ ພຣະພະຄະວານ ວະຍາສະ ຜູ້ມີຣັດສະມີອັນຫາຂອບບໍ່ໄດ້; ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຮູ້ມະຫິມາຂອງອະໂຍທະຍາ।

Verse 26

शृण्वन्तु मुनयः सर्वे सावधानाः सशिष्यकाः । माहात्म्यं कथयिष्यामि अयोध्याया महोदयम्

ຂໍໃຫ້ບັນດາມຸນີທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍສິດທິສາວົກ ຟັງດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ. ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າມາຫາຕະມະຍະອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະຍົກຈິດ ຂອງອະໂຍທະຍາ.

Verse 27

उदीरितमगस्त्याय स्कन्देनाश्रावि नारदात् । अगस्त्येन पुरा प्रोक्तं कृष्णद्वैपायनाय तत्

ເລື່ອງນີ້ ສະກັນດະໄດ້ປະກາດແກ່ອະກັດສະຕະຍະ ຫຼັງຈາກທ່ານໄດ້ຟັງມາຈາກນາຣະດະ. ໃນການກ່ອນ ອະກັດສະຕະຍະໄດ້ກ່າວຕໍ່ກຣິດສະນະ-ດວຍປາຍະນະ (ວະຍາສະ) ເລື່ອງນັ້ນ.

Verse 28

कृष्णद्वैपायनाच्चैतन्मया प्राप्तं तपोधनाः । तदहं वच्मि युष्मभ्यं श्रोतुकामेभ्य आदरात्

ໂອ ຜູ້ເປັນຂຸມຊັບແຫ່ງຕະປະ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບເລື່ອງນີ້ມາຈາກກຣິດສະນະ-ດວຍປາຍະນະ (ວະຍາສະ). ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວໃຫ້ພວກເຈົ້າຜູ້ປາຖະໜາຟັງ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 29

नमामि परमात्मानं रामं राजीवलोचनम् । अतसीकुसुमश्यामं रावणांतकमव्ययम्

ຂ້າພະເຈົ້ານະມັດສະການພຣະຣາມະ ພຣະອາດຕະມາສູງສຸດ—ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ, ຜິວຄ່ຳດັ່ງດອກອະຕະສີ, ຜູ້ປະຫານຣາວະນະ, ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ.

Verse 30

अयोध्या सा परा मेध्या पुरी दुष्कृतिदुर्ल्लभा । कस्य सेव्या च नाऽयोध्या यस्यां साक्षाद्धरिः स्वयम्

ອະໂຍທະຍານັ້ນບໍລິສຸດສູງສຸດ ເປັນນະຄອນທີ່ຜູ້ມີກຳຊົ່ວຍາກຈະເຂົ້າເຖິງ. ຜູ້ໃດຈະບໍ່ຄວນນະມັດສະການອະໂຍທະຍາ ເມື່ອພຣະຫຣິ (ວິສນຸ) ປະທັບຢູ່ໂດຍພຣະອົງເອງ?

Verse 31

सरयूतीरमासाद्य दिव्या परमशोभना । अमरावतीनिभा प्रायः श्रिता बहुतपोधनैः

ເມື່ອໄປຮອດຝັ່ງແມ່ນ້ຳສະຣະຍູ ຈະພົບ (ອະໂຍທະຍາ) ເປັນນະຄອນທິບ ງາມຢ່າງຍິ່ງ ຄ້າຍອະມະຣາວະຕີ ແລະມີພຣະລຶສີຜູ້ມີຕະປະຫຼາຍອົງພັກອາໄສ.

Verse 32

हस्त्यश्वरथपत्त्याढ्या संपदुच्चा च संस्थिता । प्राकाराढ्यप्रतोलीभिस्तोरणैः कांचनप्रभैः

ນາງອຸດົມດ້ວຍຊ້າງ ມ້າ ລົດຮົບ ແລະທະຫານຍ່າງ ພ້ອມດ້ວຍຄວາມຮັ່ງມີສູງສົງ. ຖືກປະດັບດ້ວຍກຳແພງແຂງແຮງ ປະຕູໃຫຍ່ ແລະໂທຣະນະສີຄຳສະຫວ່າງ.

Verse 33

सानूपवेषैः सर्वत्र सुविभक्तचतुष्टया । अनेकभूमिप्रासादा बहुभित्तिसुविक्रिया

ທົ່ວທຸກແຫ່ງຖືກປະດັບດ້ວຍບ່ອນຢູ່ອາໄສທີ່ເໝາະສົມ ແລະຜັງເມືອງທີ່ຈັດແຈງດີ ແບ່ງເປັນສີ່ພາກຢ່າງຊັດ. ມີພຣາສາດຫຼາຍຊັ້ນ ແລະອາຄານຫຼາຍຝາ ຝີມືປະນີດວິຈິດ.

Verse 34

पद्मोत्फुल्लशुभोदाभिर्वापीभिरुपशोभिता । देवतायतनैर्दिव्यैर्वेदघोषैश्च मण्डिता

ອະໂຍທະຍາງາມດ້ວຍສະລອງນ້ຳມົງຄຸນ ທີ່ດອກບົວບານສະພັງ. ຖືກປະດັບດ້ວຍເທວະສະຖານອັນທິບ ແລະສະຫວ່າງໄສດ້ວຍສຽງສະທ້ອນຂອງການສະດຸດວະເທດ.

Verse 35

वीणावेणुमृदंगादिशब्दैरुत्कृष्टतां गता । शालैस्तालैर्नालिकेरैः पनसामलकैस्तथा

ນະຄອນນັ້ນບັນລຸຄວາມວິເສດດ້ວຍສຽງວີນາ ຂຸ່ຍ ມຣິດັງກະ ແລະເຄື່ອງດົນຕີອື່ນໆ; ພ້ອມທັງງາມດ້ວຍຕົ້ນສາລາ ແລະຕາລາ, ຕົ້ນຫມາກພ້າວ, ໝາກຂະນຸນ ແລະອາມະລະກະດ້ວຍ.

Verse 36

तथैवाम्रकपित्थाद्यैरशोकैरुपशोभिता । आरामैर्विविधैर्युक्ता सर्वर्तुफलपादपैः

ທຳນອງດຽວກັນ ນາງຖືກປະດັບໃຫ້ງາມດ້ວຍຕົ້ນມ່ວງ, ກະປິດຖະ(wood-apple) ແລະອື່ນໆ, ພ້ອມທັງຕົ້ນອະໂສກະ; ມີສວນຫຼາກຫຼາຍ ເຕັມໄປດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ໃຫ້ຜົນທຸກລະດູ.

Verse 37

मालतीजातिबकुलपाटलीनागचंपकैः । करवीरैः कर्णिकारैः केतकीभिरलंकृता

ນາງຖືກປະດັບດ້ວຍດອກມາລະຕີ ແລະດອກຈາຕິ(ມະລິ), ບະກຸລະ, ປາຕະລີ, ແລະນາກະ-ຈຳປະກະ; ພ້ອມທັງດອກກະຣະວີຣະ, ກັນນິກາຣະ ແລະເກຕະກີ ອີກດ້ວຍ.

Verse 38

निम्बजंवीरकदलीमातुलिंगमहाफलैः । लसच्चंदनगंधाढ्यैर्नागरैरुपशोभिता

ນາງຖືກປະດັບໃຫ້ງາມດ້ວຍຕົ້ນນີມ, ຕົ້ນຈຳວີຣະ(rose-apple), ກ້ວຍ, ມາຕຸລິງກະ(citron) ແລະຕົ້ນໄມ້ໃຫ້ຜົນໃຫຍ່; ພ້ອມທັງສະຫວ່າງໄສດ້ວຍຕົ້ນນາກະຣະທີ່ອຸດົມດ້ວຍກິ່ນຫອມຈັນທະນາອັນສະຫວ່າງວາບ.

Verse 39

देवतुल्यप्रभायुक्तैर्नृपपुत्रैश्च संयुता । सुरूपाभिर्वरस्त्रीभिर्देवस्त्रीभिरिवावृता

ນາງເຕັມໄປດ້ວຍເຈົ້າຊາຍຜູ້ມີລັດສະຫມີດັ່ງເທວະ; ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍນາງຜູ້ດີງາມຜູ້ສູງສົງ ປານດັ່ງນາງຟ້າໃນສະຫວັນ.

Verse 40

श्रेष्ठैः सत्कविभिर्युक्ता बृहस्पतिसमैर्द्विजैः । वणिग्जनैस्तथा पौरैः कल्पवृक्षैरिवावृता

ນະຄອນນັ້ນພ້ອມດ້ວຍກະວີຜູ້ດີຜູ້ປະເສີດ ແລະ ພຣາຫມັນຜູ້ເທົ່າພຣະບຣິຫັສປະຕິ ພ້ອມທັງພໍ່ຄ້າ ແລະ ຊາວເມືອງ ດັ່ງຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍຕົ້ນກັນລະປະວຶກສາຜູ້ບັນດານພອນ।

Verse 41

अश्वैरुच्चैःश्रवस्तुल्यैर्दंतिभिर्दिग्गजैरिव । इति नानाविधैर्भावैरुपेतेन्द्रपुरी समा

ມີມ້າດັ່ງອຸຈໄຈຫະສຣະວັສ ແລະ ຊ້າງດັ່ງດິກຄະຊະຜູ້ພິທັກທິດ ພ້ອມດ້ວຍຄຸນຄ່ານານາ ນະຄອນນັ້ນຈຶ່ງຄວນທຽບໄດ້ກັບນະຄອນຂອງພຣະອິນທຣາ।

Verse 42

यस्यां जाता महीपालाः सूर्यवंशसमुद्भवाः । इक्ष्वाकुप्रमुखाः सर्वे प्रजापालनतत्पराः

ໃນນະຄອນນັ້ນ ກະສັດຜູ້ພິທັກແຜ່ນດິນ ຜູ້ເກີດຈາກສຸຣິຍະວົງ ເລີ່ມແຕ່ພຣະອິກສະວາກຸ ລ້ວນແຕ່ເປັນຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນການຄຸ້ມຄອງແລະອຸປະຖຳປະຊາຊົນ।

Verse 43

यस्यास्तीरे पुण्यतोया कूजद्भृंगविहंगमा । सरयूर्नाम तटिनी मानसप्रभवोल्लसा

ຕາມຝັ່ງນັ້ນມີແມ່ນ້ຳ “ສະຣະຍູ” ໄຫຼດ້ວຍນ້ຳອັນບຸນບໍລິສຸດ ກັບສຽງຫຶມຫຶມຂອງເຜິ້ງ ແລະ ສຽງຮ້ອງຂອງນົກ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງແມ່ນ້ຳທີ່ເລົ່າວ່າເກີດຈາກມານະສະໂສຣະວັຣ।

Verse 44

धर्मद्रवपरीता सा घर्घरोत्तमसंगमा । मुनीश्वराश्रिततटा जागर्ति जगदुच्छ्रिता

ແມ່ນ້ຳອັນສັກສິດນັ້ນ ເຕັມໄປດ້ວຍສານະແຫ່ງທັມມະທີ່ໄຫຼລື່ນ ມາພົບກັບແມ່ນ້ຳກັຣຄະຣາອັນປະເສີດ ຝັ່ງຂອງນາງເປັນທີ່ພຶງພາຂອງມຸນີເຈົ້າຜູ້ໃຫຍ່ ແລະ ນາງຕື່ນຮູ້ຢູ່ເສມອ ຄ້ຳຈຸນໂລກທັງປວງ।

Verse 45

दक्षिणाच्चरणांगुष्ठान्निःसृता जाह्नवी हरेः । वामांगुष्ठान्मुनिवराः सरयूर्निर्गता शुभा

ຈາກນິ້ວໂປ້ຕີນຂວາອັນຍິ່ງຂອງພຣະຫຣິ ໄດ້ໄຫຼອອກເປັນ ຈາຫນະວີ (ຄື ຄົງຄາ)؛ ແລະຈາກນິ້ວໂປ້ຕີນຊ້າຍ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ສະຣະຢູອັນມົງຄຸນ ໄດ້ບັງເກີດອອກມາ।

Verse 46

तस्मादिमे पुण्यतमे नद्यौ देवनमस्कृते । एतयोः स्नानमात्रेण ब्रह्महत्यां व्यपोहति

ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນ້ຳທັງສອງນີ້ ເປັນແມ່ນ້ຳບຸນສູງສຸດ, ໂອ ຜູ້ທີ່ເທວະດາຍັງນົບນ້ອມ. ພຽງແຕ່ອາບນ້ຳໃນນັ້ນ ກໍຂັບໄລ່ບາບໃຫຍ່ເຖິງຂັ້ນຂ້າພຣາຫມັນໄດ້।

Verse 47

तामयोध्यामथ प्राप्तोऽगस्त्यः कुम्भोद्भवो मुनिः । यात्रार्थं तीर्थमाहात्म्यं ज्ञात्वा स्कन्दप्रसादतः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ພຣະລິສີອະກັດສະຕະ ຜູ້ເກີດຈາກໝໍ້ (ກຸມພະ) ໄດ້ມາເຖິງອະໂຍທະຍານັ້ນ; ແລະໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງສະກັນດະ ທ່ານໄດ້ຮູ້ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຕີຣຖະທັງຫຼາຍ ເພື່ອການຈາລິກແສວງບຸນ।

Verse 48

आगत्य तु इतः सोऽपि कृऽत्वा यात्रां क्रमेण च । यथोक्तेन विधानेन स्नात्वा संतर्प्य तान्पितॄन्

ເມື່ອມາຮອດທີ່ນັ້ນ ທ່ານກໍໄດ້ເຮັດການຈາລິກແສວງບຸນແບບຄ່ອຍໆຕາມລຳດັບ; ແລະອາບນ້ຳຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ ພ້ອມທັງຖວາຍເຄື່ອງບູຊາເພື່ອໃຫ້ປິຕຣະ (ວິນຍານບັນພະບຸລຸດ) ພໍໃຈ।

Verse 49

पूजयित्वा यथान्यायं देवताः सकला अपि । सर्वाण्यपि च तीर्थानि नमस्कृत्य यथाविधि

ແລ້ວທ່ານໄດ້ບູຊາເທວະດາທັງປວງຕາມຄວາມຄວນ; ແລະນົບນ້ອມຄຳນັບຕີຣຖະທັງຫຼາຍທຸກແຫ່ງ ຕາມພິທີທີ່ຖືກຕ້ອງ।

Verse 50

कृतकृत्योर्ज्जितानन्दस्तीर्थमाहात्म्यदर्शनात् । अभूदगस्त्यो रूपेण पुलकां चितविग्रहः

ເມື່ອໄດ້ເຫັນມະຫິມາຂອງທີຣຖະທັງຫຼາຍ ພຣະລິສີອະກັດສະຕະຍະ ກໍໄດ້ສຳເລັດກິດທັງປວງ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍອານັນດະ; ກາຍຂອງທ່ານກໍມີອາການຂົນລຸກດ້ວຍຄວາມປິຕິ.

Verse 51

स त्रिरात्रं स्थितस्तत्र यात्रां कृत्वा यथाविधि । स्तुवन्नयोध्यामाहात्म्यं प्रतस्थे मुनिसत्तमः

ມຸນິຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນສາມຄືນ; ໄດ້ປະກອບຍາດຣາຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ແລ້ວອອກເດີນທາງ ພ້ອມກັບສັນລະເສີນມະຫິມາຂອງອະໂຍທະຍາ.

Verse 52

तमायांतं विलोक्याशु बहुलानन्दसुन्दरम् । कृष्णद्वैपायनो व्यासः पप्रच्छानंदकारणम्

ເມື່ອເຫັນທ່ານກຳລັງເຂົ້າມາ ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍອານັນດະອັນຫຼາກຫຼາຍ ພຣະວະຍາສະ ກຣິດສະນະດວຍປາຍະນະ ກໍຮີບຖາມເຫດແຫ່ງຄວາມປິຕິນັ້ນ.

Verse 53

व्यास उवाच । कुतः समागतो ब्रह्मन्सांप्रतं मुनिसत्तमः । परमानंदसंदोहः समभूत्सांप्रतं तव

ພຣະວະຍາສະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມະນະ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ, ບັດນີ້ເຈົ້າມາຈາກໃສ? ເປັນຫຍັງກອງອານັນດະອັນສູງສຸດຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນເຈົ້າໃນເວລານີ້?”

Verse 54

कस्मादानंदपोषोऽभूत्तव ब्रह्मन्वदस्व मे । ममापि भवदानंदात्प्रमोदो हृदि जायते

“ໂອ ພຣາຫມະນະ, ຈົ່ງບອກຂ້ອຍ—ເປັນຫຍັງອານັນດະຂອງເຈົ້າຈຶ່ງເພີ່ມພູນເຊັ່ນນີ້? ແມ່ນແຕ່ຈາກຄວາມປິຕິຂອງເຈົ້າ ຄວາມຍິນດີກໍເກີດຂຶ້ນໃນໃຈຂ້ອຍດ້ວຍ.”

Verse 55

अगस्त्य उवाच । अहो महदथाश्चर्य्यं विस्मयो मुनिसत्तम । दृष्ट्वा प्रभावं मेऽद्याभूदयोध्यायास्तपोधन

ອະກັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ນ່າອັດສະຈັນຢ່າງໃຫຍ່! ມື້ນີ້ເຫັນພຣະສະຫງ່າຂອງອະໂຍທະຍາ ຄວາມພິສົດກໍເກີດໃນຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ມີຕະປະສະຍາອຸດົມ.

Verse 56

तस्मादानंदसंदोहः समभून्मम सांप्रतम् । तच्छ्रुत्वागस्त्यवचनं व्यासः प्रोवाच तं मुनिम्

ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມປິຕິຍິນດີອັນຫຼາກຫຼາຍ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າພະເຈົ້າໃນຂະນະນີ້. ເມື່ອວຽສະໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງອະກັດສະຕະຍະ ກໍໄດ້ກ່າວຕໍ່ມຸນີນັ້ນ.

Verse 57

व्यास उवाच । भगवन्ब्रूहि तत्त्वेन विस्तरात्सरहस्यकम् । अयोध्याया महापुर्या महिमानं गुणाधिकम्

ວຽສະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ມີພຣະພາກ, ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າຕາມຄວາມຈິງ ແລະຢ່າງລະອຽດ ພ້ອມທັງຄວາມລັບພາຍໃນ ເຖິງມະຫິມາຂອງນະຄອນໃຫຍ່ອະໂຍທະຍາ ອັນອຸດົມດ້ວຍຄຸນອັນສູງສົ່ງ.

Verse 58

कः क्रमस्तीर्थयात्रायाः कानि तीर्थानि को विधिः । कि फलं स्नानतस्तत्र दानस्य च महामुने । एतत्सर्वं समाचक्ष्व विस्तराद्वदतां वर

ລໍາດັບອັນຖືກຕ້ອງຂອງການເດີນທາງໄປຕີຣຖະແມ່ນຢ່າງໃດ? ມີຕີຣຖະໃດແດ່ ແລະພິທີການອັນຖືກຕ້ອງແມ່ນຢ່າງໃດ? ຜົນບຸນຈາກການອາບນໍ້າທີ່ນັ້ນ ແລະຈາກການໃຫ້ທານ ແມ່ນຫຍັງ, ໂອ ມະຫາມຸນີ? ຂໍຈົ່ງອະທິບາຍທັງໝົດນີ້ໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ໂອ ຜູ້ເວົ້າອັນປະເສີດ, ຢ່າງລະອຽດ.

Verse 59

अगस्त्य उवाच । अहो धन्यतमा बुद्धिस्तव जाता तपोधन । दृश्यते येन पृच्छा ते ह्ययोध्यामहिमाश्रिता

ອະກັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ນ່າສັນລະເສີນ! ປັນຍາທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນເຈົ້າ ໂອ ຜູ້ອຸດົມດ້ວຍຕະປະສະຍາ, ຊ່າງເປັນມົງຄຸນຢ່າງຍິ່ງ; ເພາະຄໍາຖາມຂອງເຈົ້ານັ້ນ ປະຈັກວ່າອາໄສຢູ່ເທິງມະຫິມາຂອງອະໂຍທະຍາ.

Verse 60

अकारो ब्रह्म च प्रोक्तं यकारो विष्णुरुच्यते । धकारो रुद्ररूपश्च अयोध्यानाम राजते

ອັກສອນ «ອ» ຖືກປະກາດວ່າເປັນ ພຣະພຣະຫມາ; «ຍ» ກ່າວວ່າເປັນ ພຣະວິສນຸ; «ທ» ມີສະພາບເປັນ ພຣະຣຸດຣະ—ດັ່ງນັ້ນນາມ «ອະໂຍທະຍາ» ຈຶ່ງສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍເທວະພາບ।

Verse 61

सर्वोपपातकैर्युक्तैर्ब्रह्महत्यादिपातकैः । नायोध्या शक्यते यस्मात्तामयोध्यां ततो विदुः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຖືກຫຸ້ມຫໍ້ດ້ວຍບາບຍ່ອຍທັງປວງ ແລະອາຊະຍາໃຫຍ່ເຊັ່ນການຂ້າພຣາຫມັນ ກໍບໍ່ອາດຕໍ່ສູ້ຫຼືຊະນະ «ອະໂຍທະຍາ» ໄດ້; ດັ່ງນັ້ນນາງຈຶ່ງຖືກຮູ້ຈັກວ່າ “ຜູ້ບໍ່ອາດຖືກພິຊິດ”.

Verse 62

विष्णोराद्या पुरी येयं क्षितिं न स्पृशति द्विज । विष्णोः सुदर्शने चक्रे स्थिता पुण्यकरी क्षितौ

ນີ້ແມ່ນນະຄອນດັ້ງເດີມຂອງພຣະວິສນຸ, ໂອ ທະວິຊະ; ນາງບໍ່ແຕະພື້ນດິນ. ນາງສະຖິດຢູ່ເທິງຈັກຣະສຸດັຣສະນະຂອງພຣະວິສນຸ ແລະປະທານຄວາມບຸນບາລີແກ່ໂລກ.

Verse 63

केन वर्णयितुं शक्यो महिमाऽस्यास्तपोधन । यत्र साक्षात्स्वयं देवो विष्णुर्वसति सादरः

ໃຜຈະສາມາດພັນລະນາມະຫິມາຂອງນະຄອນນີ້ໃຫ້ຄົບຖ້ວນໄດ້, ໂອ ຜູ້ມີທະນະແຫ່ງຕະປະ; ເພາະທີ່ນັ້ນ ພຣະເທວະ ພຣະວິສນຸ ປະທັບຢູ່ໂດຍພຣະອົງເອງ ດ້ວຍຄວາມເມດຕາອາທອນ.

Verse 64

सहस्रधारामारभ्य योजनं पूर्वतो दिशि । प्रतीचि दिशि तथैव योजनं समतोवधिः

ເລີ່ມແຕ່ ສະຫັສຣະທາຣາ ຂອບເຂດອັນສັກສິດຂະຫຍາຍໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ 1 ໂຍຊະນະ; ແລະທາງທິດຕາເວັນຕົກກໍເຊັ່ນດຽວກັນ ຂອບເຂດຖືກກຳນົດເທົ່າກັນ 1 ໂຍຊະນະ.

Verse 65

दक्षिणोत्तरभागे तु सरयूतमसावधिः । एतत्क्षेत्रस्य संस्थानं हरेरन्तर्गृहं स्थितम् । मत्स्याकृतिरियं विप्र पुरी विष्णोरुदीरिता

ທາງທິດໃຕ້ ແລະ ທິດເໜືອ ມີແມ່ນ້ຳສະຣະຍູ ແລະ ແມ່ນ້ຳຕະມະສາ ເປັນເຂດແດນ. ຮູບແບບຂອງພື້ນທີ່ສັກສິດນີ້ ເປັນດັ່ງທີ່ປະທັບຢູ່ໃນເຮືອນພາຍໃນຂອງພຣະຫຣິ. ໂອ ພຣາຫມັນ, ເມືອງຂອງພຣະວິສນຸນີ້ ຖືກກ່າວວ່າມີຮູບດັ່ງປາ.

Verse 66

पश्चिमे तस्य मूर्द्धा तु गोप्रतारासिता द्विज

ທາງທິດຕາເວັນຕົກ ແມ່ນສ່ວນ “ຫົວ” ຂອງມັນ, ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ; ຖືກໝາຍໄວ້ໂດຍສະຖານທີ່ຊື່ ໂກປຣະຕາຣາ (Gopratārā).

Verse 67

पूर्वतः पृष्ठभागो हि दक्षिणोत्तरमध्यमः । तस्यां पुर्य्यां महाभाग नाम्ना विष्णुर्हरिः स्वयम् । पूर्वंदृष्टप्रभावोऽसौ प्राधान्येन वसत्यपि

ທາງທິດຕາເວັນອອກແມ່ນສ່ວນ “ຫຼັງ” ຂອງມັນ, ແລະສ່ວນກາງຢູ່ລະຫວ່າງທິດໃຕ້ກັບທິດເໜືອ. ໃນເມືອງນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາດີ, ພຣະຫຣິ—ພຣະວິສນຸເອງ—ປະທັບຢູ່ໃນນາມ “ວິສນຸ”. ດ້ວຍອານຸພາບທີ່ປາກົດແຕ່ບູຮານ, ພຣະອົງປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມໂດດເດັ່ນພິເສດ.

Verse 68

व्यास उवाच । भगवन्किं प्रभावोऽसौ योऽयं विष्णुहरिस्त्वया । कीर्तितो मुनिशार्दूल प्रसिद्धिं गतवान्कथम् । एतत्सर्वं समाचक्ष्व विस्तरेण ममाग्रतः

ພຣະວຽສະກ່າວວ່າ: ໂອ ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ອານຸພາບຂອງ “ວິສນຸ-ຫຣິ” ທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວເຖິງນັ້ນແມ່ນຫຍັງ? ໂອ ເສືອໃນບັນດາມຸນີ, ພຣະອົງໄດ້ບັນລຸຊື່ສຽງແນວໃດ? ຂໍຈົ່ງບອກທຸກຢ່າງນີ້ໃຫ້ຂ້ອຍ ຢ່າງລະອຽດ ຕໍ່ໜ້າຂ້ອຍ.

Verse 69

अगस्त्य उवाच । विष्णुशर्मेति विख्यातः पुराभूद्ब्राह्मणोत्तमः । वेदवेदांगतत्त्वज्ञो धर्मकर्मसमाश्रितः

ອະກັດສະຕະກ່າວວ່າ: ໃນການກ່ອນ ມີພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ມີຊື່ສຽງວ່າ ວິສນຸຊະຣະມັນ (Viṣṇuśarman). ທ່ານເປັນຜູ້ຮູ້ແທ້ໃນຫຼັກທຳຂອງເວດ ແລະ ເວດາງຄະ, ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນໜ້າທີ່ທາງທຳ ແລະ ການປະພຶດອັນສັກສິດ.

Verse 70

योगध्यानरतो नित्यं विष्णुभक्तिपरायणः । स कदाचित्तीर्थयात्रां कुर्वन्वैष्णवसत्तमः । अयोध्यामागतो विष्णुर्विष्णुःसाक्षाद्वसेदिति

ຜູ້ນັ້ນຍິນດີໃນໂຍຄະແລະສະມາທິຢ່າງສະເໝີ ແລະອຸທິດຕົນທັງໝົດໃນພັກຕິຕໍ່ພຣະວິສນຸ; ວາຍສະນະວະຜູ້ປະເສີດນັ້ນເຄີຍອອກເດີນທາງຈາລິກໄປຕາມຕີຣຖະ. ລາວມາຮອດອະໂຍທະຍາ ແລະຄິດວ່າ: «ທີ່ນີ້ພຣະວິສນຸປະທັບຢູ່ໂດຍພຣະອົງເອງ»។

Verse 71

चिंतयन्मनसा वीरस्तपः कर्तुं समुद्यतः । स वै तत्र तपस्तेपे शाकमूलफलाशनः

ລາວຄິດພິຈາລະນາຢ່າງເລິກໃນໃຈ ແລະຕັ້ງໃຈຈະປະກອບຕະປະ. ຢູ່ທີ່ນັ້ນລາວໄດ້ບຳເນັດຕະປະ ໂດຍກິນແຕ່ຜັກ ຮາກ ແລະໝາກໄມ້ເທົ່ານັ້ນ।

Verse 72

ग्रीष्मे पंचाग्निमध्यस्थो ह्यतपत्स महातपाः । वार्षिके च निरालम्बो हेमन्ते च सरोवरे

ໃນລະດູຮ້ອນ ມະຫາຕະປະນັ້ນຢືນຢູ່ກາງໄຟຫ້າ ແລະບຳເນັດຢ່າງແຮງກ້າ. ໃນລະດູຝົນ ລາວຢູ່ໂດຍບໍ່ພຶ່ງພາສິ່ງໃດ; ແລະໃນລະດູໜາວ ລາວພັກຢູ່ໃນສະຣະວະ (ທະເລສາບ)។

Verse 73

स्नात्वा यथोक्तविधिना कृत्वा विष्णोस्तथार्चनम् । वशीकृत्येन्द्रियग्रामं विशुद्धेनांतरात्मना

ເມື່ອອາບນ້ຳຕາມວິທີທີ່ກ່າວໄວ້ ແລະບູຊາພຣະວິສນຸຕາມຄວນແລ້ວ, ລາວໄດ້ຄວບຄຸມຫມູ່ອິນທຣີຍະໃຫ້ຢູ່ໃນອຳນາດ ດ້ວຍອັນຕະຣາຕະມາທີ່ບໍລິສຸດ.

Verse 74

मनो विष्णौ समावेश्य विधाय प्राणसंयमम् । ओंकारोच्चारणाद्धीमान्हृदि पद्मं विकासयन्

ລາວນຳໃຈໄປສູ່ພຣະວິສນຸ ແລະຈັດວາງການສຳລວມລົມຫາຍໃຈ. ຜູ້ມີປັນຍານັ້ນ ໂດຍການອອກສຽງ «ໂອມ» ໄດ້ເຮັດໃຫ້ດອກບົວໃນຫົວໃຈແຍ້ມບານ.

Verse 75

तन्मध्ये रविसोमाग्निमण्डलानि यथाविधि । कल्पयित्वा हरिं मूर्तं यस्मिन्देशे सनातनम्

ໃນກາງດອກບົວແຫ່ງດວງໃຈນັ້ນ ທ່ານໄດ້ນຶກພິຈາລະນາຕາມພິທີ ເຖິງວົງມົນຂອງພຣະອາທິດ ພຣະຈັນ ແລະໄຟ; ແລ້ວໃນພື້ນທີ່ສັກສິດພາຍໃນນັ້ນ ທ່ານໄດ້ປັ້ນພຣະຫຣິອັນນິລັນດອນໃຫ້ປາກົດເປັນຮູບມູຣຕິ।

Verse 76

पीतांबरधरं विष्णुं शंखचक्रगदाधरम् । तं च पुष्पैः समभ्यर्च्य मनस्तस्मिन्निवेश्य च

ທ່ານໄດ້ພິຈາລະນາພຣະວິສນຸ ຜູ້ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣາ ແລະຄະດາ; ແລ້ວບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ ແລະວາງໃຈທັງໝົດໄວ້ໃນພຣະອົງ।

Verse 77

ब्रह्मरूपं हरिं ध्यायञ्जपन्वै द्वादशाक्षरम् । वायुभक्षः स्थितस्तत्र विप्रस्त्रीन्वत्सरान्वसन्

ທ່ານໄດ້ພິຈາລະນາພຣະຫຣິໃນຮູບພຣະພຣະຫມັນ ແລະສະດຸດມົນສິບສອງພະຍາງ; ພຣາຫມັນນັ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ກິນແຕ່ລົມເປັນອາຫານ ຕະຫຼອດສາມປີ।

Verse 78

ततो द्विजवरो ध्यात्वा स्तुतिं चक्रे हरेरिमाम् । प्रणिपत्य जगन्नाथं चराचरगुरुं हरिम् । विष्णुशर्माथ तुष्टाव नारायणमतंद्रितः

ຕໍ່ມາ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດໄດ້ພິຈາລະນາແລ້ວ ຈຶ່ງຮ່າງບົດສັນລະເສີນນີ້ແດ່ພຣະຫຣິ। ທ່ານກົ້ມກາບພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ—ພຣະຫຣິ ຄູອາຈານຂອງສັດທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະຢູ່ນິ່ງ—ແລ້ວວິສນຸຊະຣະມາ ໄດ້ສັນລະເສີນນາຣາຍະນະຢ່າງບໍ່ເມື່ອຍລ້າ।

Verse 79

विष्णुशर्म्मोवाच । प्रसीद भगवन्विष्णो प्रसीद पुरुषोत्तम । प्रसीद देवदेवेश प्रसीद कमलेक्षण

ວິສນຸຊະຣະມາ ກ່າວວ່າ: ຂໍພຣະວິສນຸຜູ້ມີພຣະພອນ ໂປດເມດຕາ; ຂໍພຣະບຸຣຸສະອຸດຕະມະ ໂປດເມດຕາ. ຂໍພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ໂປດເມດຕາ; ຂໍພຣະຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ ໂປດເມດຕາ।

Verse 80

जय कृष्ण जयाचिंत्य जय विष्णो जयाव्यय । जय यज्ञपते नाथ जय विष्णो पते विभो

ຊະນະແດ່ພຣະກຣິດສະນະ, ຊະນະແດ່ພຣະອັນບໍ່ອາດຄາດຄະເນ; ຊະນະແດ່ພຣະວິສະນຸ, ຊະນະແດ່ພຣະອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ. ຊະນະແດ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຍັດຍະ, ໂອ້ນາຖາ; ຊະນະແດ່ພຣະວິສະນຸຜູ້ເປັນອົງອະທິປະໄຕຜູ້ແຜ່ຊາບທົ່ວສັບພະສິ່ງ.

Verse 81

जय पापहरानंत जय जन्मज्वरापह । नमः कमलनाभाय नमः कमलमालिने

ຊະນະແດ່ພຣະອະນັນຕະ ຜູ້ກຳຈັດບາບ; ຊະນະແດ່ພຣະອົງຜູ້ດັບໄຂ້ແຫ່ງການເກີດຊ້ຳໆ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະຜູ້ມີສະດືອເປັນດອກບົວ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະຜູ້ປະດັບມາລາດອກບົວ.

Verse 82

नमः सर्वेश भूतेश नमः कैटभसूदन । नमस्त्रैलोक्यनाथाय जगन्मूल जगत्पते

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ຜູ້ປະຫານໄຄຕະພະ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະນາຖາແຫ່ງສາມໂລກ—ຮາກຖານແຫ່ງຈັກກະວານ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັບພະໂລກ.

Verse 83

नमो देवाधिदेवाय नमो नारायणाय वै । नमः कृष्णाय रामाय नमश्चक्रायुधाय च

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະເທວາທິເທວ ຜູ້ເປັນເທວເໜືອເທວ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ນາຣາຍະນະແທ້ໆ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ກຣິດສະນະ, ແດ່ຣາມະ; ແລະຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຈັກຣາເປັນອາວຸດ.

Verse 84

त्वं माता सर्वलोकानां त्वमेव जगतः पिता । भयार्त्तानां सुहृन्मित्रं त्वं पिता त्वं पितामहः

ພຣະອົງເປັນແມ່ຂອງທຸກໂລກ ແລະພຣະອົງເທົ່ານັ້ນເປັນພໍ່ຂອງຈັກກະວານ. ສຳລັບຜູ້ທຸກທ້ອນດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ພຣະອົງເປັນມິດຜູ້ເມດຕາ ແລະເປັນພັນມິດ. ພຣະອົງເປັນພໍ່—ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະອົງເປັນປິຕາມະຫະ ຂອງທັງປວງ.

Verse 85

त्वं हविस्त्वं वषट्कारस्त्वं प्रभुस्त्वं हुताशनः । करणं कारणं कर्त्ता त्वमेव परमेश्वरः

ພຣະອົງແມ່ນຮະວິ (ເຄື່ອງບູຊາ) ພຣະອົງແມ່ນສຽງ «ວະສັດ»; ພຣະອົງແມ່ນອົງພຣະເຈົ້າ ແລະແມ່ນໄຟສັກສິດທີ່ຮັບເຄື່ອງບູຊາ. ພຣະອົງແມ່ນເຄື່ອງມື, ເຫດ, ແລະຜູ້ກະທຳ—ພຣະອົງພຽງອົງດຽວແມ່ນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ.

Verse 86

शंखचक्रगदापाणे मां समुद्धर माधव

ໂອ ມາທະວະ ຜູ້ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣະ ແລະຄະດາໃນພຣະຫັດ—ຂໍພຣະອົງຍົກຂ້າພະເຈົ້າຂຶ້ນ ແລະຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນເຖີດ!

Verse 87

प्रसीद मंदरधर प्रसीद मधुसूदन । प्रसीद कमलाकान्त प्रसीद भुवनाधिप

ຂໍພຣະອົງເມດຕາ ໂອ ຜູ້ຖືພູມັນດະຣະ; ຂໍພຣະອົງເມດຕາ ໂອ ມະທຸສູດະນະ. ຂໍພຣະອົງເມດຕາ ໂອ ຄູ່ຄອງຂອງກະມະລາ (ລັກສະມີ); ຂໍພຣະອົງເມດຕາ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັບພະໂລກ.

Verse 88

अगस्त्य उवाच । इत्येवं स्तुवतस्तस्य मनोभक्त्या महात्मनः । आविर्बभूव विश्वात्मा विष्णुर्गरुडवाहनः

ອະກັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອມະຫາບຸລຸດນັ້ນສັນລະເສີນພຣະອົງດ້ວຍພັກດີຈາກໃຈຢ່າງນັ້ນ, ພຣະວິສະນຸ—ວິນຍານແຫ່ງສັບພະຈັກກະວານ, ຜູ້ປະທັບເທິງຄຣຸດ—ໄດ້ປາກົດຕໍ່ໜ້າເຂົາ.

Verse 89

शंखचक्रगदापाणिः पीतांबरधरोऽच्युतः । उवाच स प्रसन्नात्मा विष्णुशर्माणमव्ययः

ຜູ້ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣະ ແລະຄະດາ, ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ—ພຣະອະຈຸຕະ ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ—ດ້ວຍຈິດໃສສະຫງົບ ໄດ້ກ່າວກັບ ວິສະນຸຊະຣະມາ.

Verse 90

श्रीभगवानुवाच । तुष्टोऽस्मि भवतो वत्स महता तपसाऽधुना । स्तोत्रेणानेन सुमते नष्टपापोऽसि सांप्रतम्

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຕັດວ່າ: ລູກນ້ອຍທີ່ຮັກ, ບັດນີ້ເຮົາພໍໃຈໃນເຈົ້າ ເນື່ອງຈາກຕະປະສະອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ໂດຍສະໂຕດຣະນີ້ ໂອ້ຜູ້ມີປັນຍາ, ບາບຂອງເຈົ້າຖືກທໍາລາຍໃນຂະນະນີ້ແທ້.

Verse 91

वरं वरय विप्रेन्द्र वरदोऽहं तवाग्रतः । नाऽतप्ततपसा द्रष्टुं शक्यः केनाप्यहं द्विज

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຕັດວ່າ: ໂອ້ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງເລືອກພອນ; ເຮົາຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຈົ້າເປັນຜູ້ປະທານພອນ. ບໍ່ມີຕະປະສະ ໂອ້ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ບໍ່ມີໃຜຈະເຫັນເຮົາໄດ້ເລີຍ.

Verse 92

विष्णुशर्म्मोवाच । कृतकृत्योऽस्मि देवेश सांप्रतं तव दर्शनात् । त्वद्भक्तिमचलामेकां मम देहि जगत्पते

ວິສນຸຊັຣມາກ່າວວ່າ: ໂອ້ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ບັດນີ້ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ຊີວິດຂ້າພະເຈົ້າກໍສໍາເລັດແລ້ວ. ໂອ້ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ, ຂໍພຣະອົງປະທານແຕ່ສິ່ງດຽວ—ພັກຕິອັນບໍ່ຫວັ່ນໄຫວຕໍ່ພຣະອົງ.

Verse 93

श्रीभगवानुवाच । भक्तिरस्त्वचला मे वै वैष्णवी मुक्तिदायिनी । अत्रैवास्त्वचला मे वै जाह्नवी मुक्तिदायिनी

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຕັດວ່າ: ຂໍໃຫ້ພັກຕິຕໍ່ເຮົາຂອງເຈົ້າເປັນອັນບໍ່ຫວັ່ນໄຫວແທ້—ພັກຕິແບບໄວສນະວີ ຜູ້ປະທານມຸກຕິ. ແລະຢູ່ທີ່ນີ້ເອງ ຂໍໃຫ້ຊາຫນະວີ (ແມ່ນ້ໍາຄົງຄາ) ກໍບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ—ເປັນຜູ້ປະທານມຸກຕິ.

Verse 94

इदं स्थानं महाभाग त्वन्नाम्ना ख्यातिमेष्यति

ໂອ້ຜູ້ມີວາສະນາ, ສະຖານທີ່ອັນສັກສິດນີ້ ຈະໄດ້ຮັບຊື່ສຽງໂດຍນາມຂອງເຈົ້າເອງ.

Verse 95

अगस्त्य उवाच । इत्युक्त्वा देवदेवेशश्चक्रेणोत्खाय तत्स्थलम् । जलं प्रकटयामास गांगं पातालमंडलात्

ອະກັດສະຕະກ່າວວ່າ: ຫຼັງຈາກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ໄດ້ໃຊ້ຈັກຣາ (ສຸດັດສະນະ) ຂຸດສະຖານນັ້ນ ແລະເຜີຍພຣະນ້ຳຄົງຄາຈາກມະນະດົນປາຕາລາ।

Verse 96

जलेन तेन भगवान्पवित्रेण दयांबुधिः । नीरजस्तु भूमितलं क्षणाच्चक्रे कृपावशात्

ດ້ວຍນ້ຳອັນບໍລິສຸດນັ້ນ ພຣະພະຄວນ—ມະຫາສະມຸດແຫ່ງຄວາມເມດຕາ—ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຜິວໜ້າແຜ່ນດິນບໍ່ມີມົນທິນໃນພິບຕາ ເນື່ອງດ້ວຍພຣະກະລຸນາ।

Verse 97

चक्रतीर्थमिति ख्यातं ततः प्रभृति तद्द्विज । जातं त्रैलोक्यविख्यातमघौघध्वंसकृच्छुभम्

ນັບແຕ່ນັ້ນໄປ ໂອ ພຣາຫມະນ, ສະຖານນັ້ນໄດ້ມີນາມວ່າ “ຈັກຣະຕີຣຖະ” ເປັນມົງຄຸນ ໂດງດັງໃນສາມໂລກ ແລະເປັນຜູ້ທຳລາຍກະແສບາບອັນຫຼາຍ.

Verse 98

तत्र स्नानेन दानेन विष्णुलोकं व्रजेन्नरः

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະໃຫ້ທານ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດໂລກຂອງພຣະວິດສະນຸ (Viṣṇuloka).

Verse 99

ततः स भगवान्भूयो विष्णुशर्माणमच्युतः । कृपया परया युक्त उवाच द्विजवत्सलः

ແລ້ວພາຍຫຼັງ ພຣະອະຈຸຕະ—ພຣະພະຄວນ—ຜູ້ຮັກແພງພຣາຫມະນ ໄດ້ກ່າວກັບວິດສະນຸຊະຣະມາອີກຄັ້ງ ດ້ວຍພຣະກະລຸນາອັນສູງສຸດ.

Verse 100

श्रीभगवानुवाच । त्वन्नामपूर्विका विप्र मन्मूर्तिरिह तिष्ठतु । विष्णुहरीति विख्याता भक्तानां मुक्तिदायिनी

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຕັດວ່າ: ໂອ ພຣາຫມັນ, ຂໍໃຫ້ພຣະຮູບຂອງເຮົາສະຖິດຢູ່ນີ້ ໂດຍມີຊື່ຂອງເຈົ້າເປັນຄໍານໍາ. ຈະຮູ້ຈັກວ່າ «ວິສນຸ-ຫຣິ» ແລະປະທານມົກຂະແກ່ຜູ້ມີພັກຕິ.

Verse 101

अगस्त्य उवाच । इति श्रुत्वा वचो विप्रो वासुदेवस्य बुद्धिमान् । स्वनामपूर्विकां मूर्तिं स्थापयामास चक्रिणः

ອະກັດສະຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງວາສຸເທວ, ພຣາຫມັນຜູ້ສະຫລາດໄດ້ສະຖາປະນາພຣະຮູບຂອງຜູ້ຖືຈັກຣ, ໂດຍນໍາຊື່ຂອງຕົນເປັນຄໍານໍາ.

Verse 102

ततः प्रभति विप्रेश शंखचक्रगदाधरः । पीतवासाश्चतुर्बाहुर्नाम्ना विष्णुहरिः स्थितः

ນັບແຕ່ນັ້ນໄປ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ພຣະອົງສີ່ພຣະຫັດ ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣ ແລະ ຄະທາ, ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ, ໄດ້ສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນໃນນາມ «ວິສນຸ-ຫຣິ».

Verse 103

कार्तिके शुक्लपक्षस्य प्रारभ्य दशमी तिथिम् । पूर्णिमामवधिं कृत्वा यात्रा सांवत्सरी भवेत्

ເລີ່ມຈາກວັນທີ 10 ຂອງຂ້າງຂຶ້ນໃນເດືອນກາຣຕຕິກ ແລະດໍາເນີນໄປຈົນເຖິງວັນເຕັມດວງ, ພິທີຈາລິກນີ້ຈະເປັນວັດຕະປະຈໍາປີ.

Verse 104

चक्रतीर्थे नरः स्नात्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते । बहुवर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते

ຜູ້ໃດໄດ້ອາບນ້ໍາທີ່ຈັກຣະຕີຣຖະ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ; ແລະຈະໄດ້ຮັບການເຊີດຊູໃນໂລກສະຫວັນ ນານນັບພັນໆປີ.

Verse 105

पितॄनुद्दिश्य यस्तत्र पिंडान्निर्वापयिष्यति । तृप्तास्तु पितरो यान्ति विष्णुलोकं न संशयः

ຜູ້ໃດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຕັ້ງໃຈອຸທິດແດ່ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ແລ້ວຖວາຍປິນດະ (piṇḍa) ບູຊາ; ປິຕຣະທັງຫຼາຍອິ່ມໃຈ ໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະວິດສະນຸ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 106

चक्रतीर्थे नरः स्नात्वा दृष्ट्वा विष्णुहरिं विभुम् । सर्वपापक्षयं प्राप्य नाकपृष्ठे महीयते

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ຈັກກະຕີຣຖະ (Cakratīrtha) ແລ້ວໄດ້ເຫັນພຣະວິດສະນຸ-ຫະຣິ ພຣະເຈົ້າຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກສິ່ງ; ຍ່ອມໄດ້ຄວາມສິ້ນໄປແຫ່ງບາບທັງປວງ ແລະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນຍອດຟ້າ.

Verse 107

स्वशक्त्या तत्र दानानि दत्त्वा निष्कल्मषो नरः । विष्णुलोके वसेद्धीमान्यावदिन्द्राश्चतुर्दश

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ໃດຖວາຍທານຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ຍ່ອມເປັນຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ; ຜູ້ມີປັນຍານັ້ນ ຈະພັກອາໄສໃນໂລກພຣະວິດສະນຸ ຕາບໃດທີ່ອິນທຣະທັງສິບສີ່ຍັງດຳລົງຢູ່.

Verse 108

अन्यदापि नरस्तत्र चक्रतीथे जितेंद्रियः । दृष्ट्वा सकृद्धरिं देवं सर्वपापैः प्रमुच्यते

ແມ່ນແຕ່ໃນເວລາອື່ນກໍຕາມ ຜູ້ຄວບຄຸມອິນທຣີຍະໄດ້ ຢູ່ທີ່ຈັກກະຕີຣຖະ (Cakratīrtha) ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະເທວະຫະຣິ ແຕ່ຄັ້ງດຽວ ກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 109

इति सकलगुणाब्धिर्ध्येयमूर्तिश्चिदात्मा हरिरिह परमूर्त्या तस्थिवान्मुक्तिहेतोः । तमिह बहुलभक्त्या चक्रतीर्थाभिषेकी वसति सुकृतिमूर्त्तिर्योऽर्चयेद्विष्णुलोके

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຫະຣິ—ມະຫາສະມຸດແຫ່ງຄຸນທັງປວງ, ຮູບອັນຄວນແກ່ການພິຈາລະນາສະມາທິ, ແລະເປັນອາຕະມາແຫ່ງຈິດຮູ້—ປະທັບຢູ່ນີ້ໃນຮູບອັນສູງສຸດ ເພື່ອເປັນເຫດແຫ່ງມຸກຕິ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ຈັກກະຕີຣຖະ (Cakratīrtha) ແລ້ວບູຊາພຣະອົງທີ່ນີ້ດ້ວຍພັກດີອັນໜາແນ່ນ, ຜູ້ນັ້ນເປັນຮ່າງແຫ່ງບຸນ ແລະພັກອາໄສໃນໂລກພຣະວິດສະນຸ.