Adhyaya 29

Verse 1

ईश्वर उवाच । अग्नितीर्थं ततो गच्छेत्सागरस्य तटे शुभे । यत्राऽसौ वाडवो मुक्तः सरस्वत्या वरानने

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ຈາກນັ້ນ ຄວນໄປຫາອັກນິຕີຣະຖະ ຢູ່ຝັ່ງທະເລອັນເປັນມົງຄຸນ, ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ. ທີ່ນັ້ນ ວາດະວະ (ໄຟໃຕ້ທະເລ) ນັ້ນ ຖືກສະຣະສະວະຕີປ່ອຍອອກ.”

Verse 2

दक्षिणे सोमनाथस्य सर्वपापप्रणाशनम् । तीर्थं त्रैलोक्यविख्यातं पद्मकं नाम नामतः

ທາງໃຕ້ຂອງ ໂສມນາຖ ມີຕີຣຖະໜຶ່ງ ທີ່ທຳລາຍບາບທັງປວງ ໂດງດັງໃນສາມໂລກ ມີນາມວ່າ «ປັດມະກະ».

Verse 3

धन्वंतरशते प्रोक्तं सोमेशाज्जलमध्यगम् । कुण्डं पापहरं प्रोक्तं शतहस्तप्रमाणतः । तत्र स्नानं प्रकुर्वीत विगाह्य निधिमंभसाम्

ໃນບັນດາຕີຣຖະຮ້ອຍຂອງ ທັນວັນຕະຣິ ມີສະລະນ້ຳ (ກຸນດະ) ທີ່ກຳຈັດບາບ ຢູ່ກາງນ້ຳໃກ້ ໂສເມສະ (ໂສມນາຖ) ກວ້າງປະມານຮ້ອຍຮັດ. ຄວນດຳລົງກາຍລົງໃນຂຸມຊັບແຫ່ງນ້ຳນັ້ນ ແລ້ວປະກອບພິທີອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ.

Verse 4

आदौ कृत्वा तु वपनं सोमे श्वरसमीपतः । शंकरं मनसा ध्यायन्केशांस्तत्र परित्यजेत् । समुत्तार्य ततः केशान्भूयः स्नानं समाचरेत्

ແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນ ຈົ່ງໂກນຜົມໃກ້ ໂສເມສະວະຣະ ແລ້ວພິຈາລະນາໃນໃຈເຖິງ ສັງກະຣະ (Śaṅkara) ຈົ່ງປະຖິ້ມເສັ້ນຜົມໄວ້ທີ່ນັ້ນ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເກັບຫຼືຍົກຜົມອອກແລ້ວ ຈົ່ງອາບນ້ຳພິທີອີກຄັ້ງ.

Verse 5

यत्किंचित्कुरुते पापं मनुष्यो वृत्तिकर्शितः । तदेव पर्वतसुते सर्वं केशेषु तिष्ठति

ບາບໃດໆກໍຕາມ ທີ່ມະນຸດເຮັດໄວ້ ເນື່ອງຈາກຖືກບີບຄັ້ນໂດຍຄວາມລຳບາກໃນການດຳລົງຊີວິດ—ໂອ ທິດາແຫ່ງພູ—ທັງໝົດນັ້ນ ກ່າວກັນວ່າສະຖິດຢູ່ໃນເສັ້ນຜົມ.

Verse 6

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन केशांस्तत्र विनिक्षिपेत् । तदेव सोमनाथाग्रे कृत्वा तु द्विगुणं फलम्

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນທຸກປະການ ຄວນນຳເສັ້ນຜົມໄປວາງໄວ້ທີ່ນັ້ນ; ແລະເມື່ອເຮັດການນັ້ນຕໍ່ໜ້າ ໂສມນາຖ ຜົນບຸນຈະເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າ.

Verse 7

अग्नितीर्थसमीपस्थं कपर्द्दिद्वारमध्यगम् । तत्रैव द्विगुणं ज्ञेयमन्यत्रैकगुणं स्मृतम्

ທີ່ກະປັດດິ-ດວາຣ ໃກ້ອັກນິຕີຣຖະ ບຸນກຸສົນພຶງຮູ້ວ່າເປັນສອງເທົ່າ; ບ່ອນອື່ນເຂົາຈື່ຈຳວ່າເທົ່າດຽວ.

Verse 8

क्षुरकर्म न शस्तं स्याद्योषितां तु वरानने । सभर्तृकाणां तत्रैव विधिं तासां शृणुष्व मे

ໂອ ນາງຜູ້ໜ້າງາມ, ການໂກນດ້ວຍມີດຄົມ ບໍ່ເໝາະສົມສຳລັບແມ່ຍິງ. ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້າ ກົດລະບຽບພິເສດທີ່ຕ້ອງປະຕິບັດທີ່ນັ້ນ ສຳລັບແມ່ຍິງຜູ້ມີສາມີ.

Verse 9

सर्वान्केशान्समुद्धृत्य च्छेदयेदंगुलद्वयम् । ततो देवान्विधानेन तर्प्पयेत्पितृदेवताः

ເກັບຜົມທັງໝົດໃຫ້ຮວບຮວມ ແລ້ວຕັດໃຫ້ຍາວເທົ່ານິ້ວສອງນິ້ວ. ຈາກນັ້ນ ຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ ຈົ່ງທຳຕັຣປະນະ ເພື່ອຖວາຍຄວາມອິ່ມໃຈແກ່ເທວະ ແລະເທວະແຫ່ງບັນພະບຸລຸດ.

Verse 10

मुण्डनं चोपवासश्च सर्वतीर्थेष्वयं विधिः

ການໂກນຜົມ (ມຸນຑນ) ແລະການອົບວາສ (ອົດອາຫານ) — ນີ້ແມ່ນຂໍ້ປະຕິບັດທີ່ກຳນົດໄວ້ ໃນທີ່ທີຣຖະທັງປວງ.

Verse 11

गंगायां भास्करे क्षेत्रे मातापित्रोर्गुरौ मृते । आधाने सोमपाने च वपनं सप्तसु स्मृतम्

ການໂກນ (ວະປະນ) ຖືກສອນວ່າເໝາະສົມໃນເຈັດວາລະ: ທີ່ແມ່ນ້ຳຄັງຄາ, ໃນພາສະກະຣະ-ເຂດ, ເມື່ອແມ່ ຫຼືພໍ່ ຫຼືຄູອາຈານເສຍຊີວິດ, ໃນພິທີສະຖາປະນາໄຟສັກສິດ (ອາທານ), ແລະໃນພິທີດື່ມໂສມະ.

Verse 12

अश्वमेधसहस्राणां सहस्रं यः समाचरेत् । नासौ तत्फलमाप्नोति वपनाद्यच्च लभ्यते

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດຈະປະກອບພິທີອັດສະວະເມດະ ພັນຄູນພັນ ກໍບໍ່ໄດ້ຜົນເທົ່າກັບຜົນທີ່ໄດ້ຈາກການໂກນຜົມຕາມວິທີໃນທີ່ທີຣະຖະ.

Verse 13

विना मन्त्रेण यस्तत्र देवि स्नानं समाचरेत् । समाप्नोति क्वचिच्छ्रेयो मुक्त्वैकं पर्ववासरम्

ໂອ ເທວີ, ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນໂດຍບໍ່ມີມັນຕຣາ ອາດໄດ້ປະໂຫຍດບາງຄັ້ງ; ແຕ່ໃນວັນພະວັນ (parvan) ອັນສັກສິດ ແມ່ນແຕ່ປະໂຫຍດນັ້ນກໍຖືກລະທິ້ງ.

Verse 14

विना मंत्रं विना पर्व क्षुरकर्म विना नरैः । कुशाग्रेणापि देवेशि न स्प्रष्टव्यो महोदधिः

ບໍ່ມີມັນຕຣາ, ບໍ່ມີໂອກາດພະວັນທີ່ຖືກຕ້ອງ, ແລະບໍ່ມີພິທີໂກນຜົມທີ່ຊາຍປະກອບ—ໂອ ນາງເທວະເອສິ, ບໍ່ຄວນແຕະມະໂຫດະທິ, ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍປາຍຫຍ້າກຸສະກໍບໍ່ຄວນ.

Verse 15

एवं स्नात्वा विधानेन दत्त्वाऽर्घ्यं च महोदधौ । संपूज्य पुष्पगंधैश्च वस्त्रैः पुण्यानुलेपनैः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອອາບນ້ຳຕາມວິທີແລ້ວ ແລະຖວາຍອັຣຄະຍະ (arghya) ແກ່ມະໂຫດະທິ, ຄວນບູຊາຢ່າງຄົບຖ້ວນດ້ວຍດອກໄມ້, ກິ່ນຫອມ, ເຄື່ອງນຸ່ງ, ແລະນ້ຳມັນລູບອັນເປັນມົງຄຸນ.

Verse 16

हिरण्मयं यथाशक्त्या निक्षिपेत्तत्र कंकणम्

ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ຄວນນຳກຳໄລທອງຄຳໄປວາງຖວາຍໄວ້ທີ່ນັ້ນ.

Verse 17

एवं कृत्वा विधानं तु स्पर्शयेल्लवणोदधिम् । मन्त्रेणानेन देवेशि ततः सांनिध्यतां व्रजेत्

ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດພິທີຕາມວິທີການຄົບຖ້ວນແລ້ວ ຄວນແຕະຕ້ອງທະເລນ້ຳເຄັມ; ດ້ວຍມົນຕຣານີ້ ໂອ ພຣະນາງແຫ່ງເທວະ ແລ້ວຈຶ່ງໄດ້ເຂົ້າສູ່ຄວາມໃກ້ຊິດແຫ່ງທິບພະ (ສານນິທຍະ).

Verse 18

ॐ नमो विष्णुगुप्ताय विष्णुरूपाय ते नमः । सांनिध्ये भव देवेश सागरे लवणाम्भसि

«ໂອມ ນະໂມ ແດ່ ວິສນຸຄຸບຕາ; ນະໂມ ແດ່ ທ່ານຜູ້ມີຮູບເປັນວິສນຸ. ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ຂໍໃຫ້ມີການປະທັບຢູ່ (ສານນິທຍະ) ໃນທະເລນ້ຳເຄັມນີ້»।

Verse 19

अग्निश्च रेतो मृडया च देहो रेतोधा विष्णुरमृतस्य नाभिः । एतद्ब्रुवन्पार्वति सत्यवाक्यं ततोऽवगाहेत्तु पतिं नदीनाम्

«ອັກນິແມ່ນເມັດພັນ; ກາຍນີ້ເກີດຈາກພຣະສິວະຜູ້ເມດຕາ; ວິສນຸແມ່ນຜູ້ຖືເມັດພັນນັ້ນ ແລະເປັນສະດືຂອງອະມຣິຕະ.» ເມື່ອເວົ້າຄຳຈິງນີ້ ໂອ ປາຣະວະຕີ ແລ້ວຈຶ່ງລົງສູ່ນ້ຳ—ພຣະເຈົ້າແຫ່ງແມ່ນ້ຳ—ເພື່ອອາບນ້ຳຊຳລະ.

Verse 20

ॐ नमो रत्नगर्भाय मन्त्रेणानेन भामिनि । कंकणं प्रक्षिपेत्तत्र ततः स्नायाद्यदृच्छया

«ໂອມ ນະໂມ ແດ່ ຣັດນະຄັຣພາ (ຜູ້ມີຄັນເປັນແກ້ວ)!» ດ້ວຍມົນຕຣານີ້ ໂອ ນາງຜູ້ສະຫວ່າງໄສ ຄວນໂຍນກຳໄລຂໍ້ມືເຂົ້າໄປທີ່ນັ້ນ ແລ້ວຈຶ່ງອາບນ້ຳຕາມພິທີ.

Verse 21

ततश्च तर्पयेद्देवान्मनुष्यांश्च पितामहान् । तिलमिश्रेण तोयेन सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः

ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍສັດທາອັນຖືກຕ້ອງ ຄວນຖວາຍຕັຣປະນະ (ການຫຼັ່ງນ້ຳບູຊາ) ແດ່ເທວະ ແດ່ມະນຸດ ແລະແດ່ບັນພະບຸລຸດ ໂດຍໃຊ້ນ້ຳທີ່ປົນເມັດງາ ໃຫ້ຖືກຕ້ອງຄົບຖ້ວນ.

Verse 22

आजन्मशतसाहस्रं यत्पापं कुरुते नरः । सकृत्स्नात्वा व्यपोहेत सागरे लवणाम्भसि

ບາບໃດໆທີ່ມະນຸດເຮັດມາຕະຫຼອດການເກີດຫຼາຍແສນ—ພຽງອາບນ້ຳຄັ້ງດຽວໃນທະເລນ້ຳເຄັມ ກໍຖອນອອກໄດ້។

Verse 23

वृषभस्तत्र दातव्यः प्रवृत्ते क्षुरकर्मणि । आत्मप्रकृतिदानं च पीतवस्त्रं तथैव च

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອເລີ່ມພິທີໂກນຜົມ ຄວນຖວາຍທານເປັນງົວຜູ້ໜຶ່ງຕົວ; ອີກທັງຖວາຍທານຕາມກຳລັງ ແລະຖວາຍເສື້ອຜ້າສີເຫຼືອງດ້ວຍ.

Verse 24

अनेन विधिना तत्र सम्यक्स्नानं समाचरेत् । स्पर्शयेद्वाडवं तेजश्चान्यथा दोषभाग्भवेत्

ດ້ວຍວິທີນີ້ ຄວນປະພຶດການອາບນ້ຳໃຫ້ຖືກຕ້ອງຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ຄວນແຕະຕ້ອງດ້ວຍພິທີຕໍ່ພະລັງແຫ່ງໄຟວາດະວະ; ບໍ່ຊັ້ນຈະເປັນຜູ້ຮັບໂທດ.

Verse 25

वरः शापश्च तस्यायं पुरा दत्तो यथा द्विजैः

ນີ້ແມ່ນພອນແລະຄຳສາບຂອງມັນ ທີ່ໃນການກ່ອນ ບັນດາພຣາຫມັນ຤ິສີໄດ້ປະທານໄວ້ດັ່ງນີ້.

Verse 26

देव्युवाच । कुत्र कुत्र महादेव जलस्नानाद्विशुध्यति । किमर्थं सागरे दोषः प्राप्यते कौतुकं महत्

ເທວີກ່າວວ່າ: «ໂອ ມະຫາເທວ, ຢູ່ບ່ອນໃດໆ ການອາບນ້ຳຈຶ່ງຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ? ແລະເປັນຫຍັງຈຶ່ງກ່າວວ່າ ໃນທະເລກັບມີໂທດ? ນີ້ເປັນຄວາມພິສົດຢ່າງໃຫຍ່ສຳລັບຂ້າພະເຈົ້າ»។

Verse 27

यत्र गंगादयः सर्वा नद्यो विश्रांतिमागताः । यत्र विष्णुः स्वयं शेते यत्र लक्ष्मीः स्वयं स्थिता

ທີ່ນັ້ນ ແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ແລະ ແມ່ນ້ຳທັງປວງ ໄດ້ມາພັກສະຫງົບ; ທີ່ນັ້ນ ພຣະວິສນຸ ດ້ວຍພຣະອົງເອງ ບັນທົມ; ທີ່ນັ້ນ ພຣະນາງລັກສະມີ ດ້ວຍພຣະນາງເອງ ປະທັບຢູ່—

Verse 28

किमर्थं वरशापं तु तस्य दत्तं द्विजैः पुरा । सर्वं विस्तरतो ब्रूहि महान्मे संशयोऽत्र वै

ເພາະເຫດໃດ ພອນ ແລະ ຄຳສາບນັ້ນ ໃນກ່ອນການ ຈຶ່ງຖືກພວກພຣາຫມັນຜູ້ເປັນທະວິຊະ ມອບໃຫ້ແກ່ມັນ? ຂໍຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງໂດຍລະອຽດ; ຄວາມສົງໄສອັນໃຫຍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ນີ້ແທ້.

Verse 29

ईश्वर उवाच । दीर्घसत्रं पुरा देवि प्रारब्धं सुरसत्तमैः । प्रभासं तीर्थमासाद्य सम्यक्छ्रद्धा समन्वितैः

ພຣະອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ເທວີ, ໃນການກ່ອນ ບັນດາເທວະຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ ໄດ້ເລີ່ມພິທີຍັດຍາອັນຍາວນານ (ດີຣຄະ-ສັດຕຣະ). ເມື່ອໄປເຖິງຕີຣຖະອັນສັກສິດ ພຣະພາສາ, ພວກເຂົາໄດ້ປະຕິບັດມັນ ດ້ວຍສັດທາ ແລະ ຄວາມເຄົາລົບຢ່າງສົມບູນ»

Verse 30

ततः सत्रावसाने तु दत्त्वा दानमनेकधा । सर्वस्वं ब्राह्मणेन्द्राणां प्रभासक्षेत्रवासिनाम्

ແລ້ວເມື່ອພິທີສັດຕຣະນັ້ນສິ້ນສຸດ ພວກເຂົາໄດ້ມອບທານຫຼາຍປະການ—ແມ່ນກະທັ້ງທຸກສິ່ງທີ່ມີ—ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ພຳນັກຢູ່ໃນເຂດສັກສິດພຣະພາສາ.

Verse 31

तावदन्ये द्विजास्तत्र दक्षिणार्थं समागताः । देशीयास्तत्र वास्तव्याः शतशोऽथ सहस्रशः

ໃນຂະນະນັ້ນ ພວກທະວິຊະອື່ນໆ ກໍມາຊຸມນຸມຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເພື່ອຮັບດັກຊິນາ (ຄ່າບູຊາຍັດຍາ). ພວກເຂົາເປັນຄົນທ້ອງຖິ່ນ ຜູ້ພຳນັກຢູ່ໃນແດນນັ້ນ, ມາເປັນຮ້ອຍໆ ແລະ ເປັນພັນໆ.

Verse 32

प्रार्थनाभङ्गभीताश्च ततो देवाः सवासवाः । प्रणष्टास्तान्सुरान्दृष्ट्वा ब्राह्मणाश्चानुवव्रजुः

ດ້ວຍຄວາມຢ້ານວ່າ ຄໍາອ້ອນວອນຂອງພຣະພຣາຫມັນຈະຖືກຂັດຂວາງ ບັນດາເທວະ—ພ້ອມພຣະອິນທຣາ—ຈຶ່ງອັນຕະທານໄປ. ເຫັນເທວະເຫຼົ່ານັ້ນຫາຍໄປ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກໍຕາມໄປ.

Verse 33

खेचरत्वं पुरा देवि ह्यासीदग्रभुवां महत् । तेन यांति द्रुतं सर्वे यत्र यत्र सुरालयाः

ໂອ ເທວີເຈົ້າ, ໃນການກ່ອນ ບັນດາຜູ້ສູງສຸດເຄີຍມີອໍານາດຍິ່ງໃຫຍ່ໃນການເຄື່ອນໄຫວຜ່ານຟ້າ. ດ້ວຍຄວາມສາມາດນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງໄປໄດ້ຢ່າງວ່ອງໄວ ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ເປັນວິຫານຂອງເທວະ.

Verse 34

एवं सर्वत्रगामित्वं तेषां वीक्ष्य दिवौकसः । प्रविष्टाः सागरं भीता ऊचुर्वाक्यं च तं पुनः

ເມື່ອເຫັນວ່າ ພວກເຂົາມີຄວາມສາມາດໄປໄດ້ທົ່ວທຸກບ່ອນ ບັນດາເທວະຜູ້ຢູ່ສະຫວັນຈຶ່ງຢ້ານກົວ ແລະເຂົ້າໄປໃນມະຫາສະໝຸດ; ແລ້ວກໍໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້ອີກຄັ້ງແກ່ທ່ານ (ຄື ມະຫາສະໝຸດ).

Verse 35

शरणं ते वयं प्राप्ता ब्राह्मणेभ्यो भयं गताः । नास्ति वित्तं च दानार्थं तस्माद्रक्ष महोदधे

ພວກເຮົາໄດ້ມາຮອດທ່ານເພື່ອຂໍພຶ່ງພາ ເພາະຢ້ານກົວພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ. ພວກເຮົາບໍ່ມີຊັບສິນເຫຼືອໄວ້ເພື່ອການທານ; ດັ່ງນັ້ນຂໍທ່ານປົກປ້ອງພວກເຮົາ, ໂອ ມະຫາສະໝຸດ.

Verse 36

एकतः क्रतवः सर्वे समाप्तवरदक्षिणाः । एकतो भयभीतस्य प्राणिनः प्राणरक्षणम् । विशेषतश्च देवानां रक्षणं बहुपुण्यदम्

ຝ່າຍໜຶ່ງແມ່ນພິທີບູຊາທັງປວງ ທີ່ສໍາເລັດພ້ອມດ້ວຍທານອັນດີຍິ່ງ; ອີກຝ່າຍໜຶ່ງແມ່ນການຮັກສາຊີວິດຂອງສັດຜູ້ມີຊີວິດທີ່ຢ້ານກົວອັນຕະລາຍ. ແລະໂດຍພິເສດ ການປົກປ້ອງເທວະທັງຫຼາຍ ເປັນຜູ້ປະທານບຸນອັນຫຼາຍຫຼວງ.

Verse 37

समुद्र उवाच । ब्राह्मणेभ्यो न भीः कार्या कथंचित्सुरसत्तमाः । अहं वो रक्षयिष्यामि प्रविशध्वं ममोदरे

ທະເລກ່າວວ່າ: «ໂອ ທ່ານເທວະຜູ້ປະເສີດ, ຢ່າຢ້ານພຣາຫມັນເລີຍ. ຂ້ອຍຈະປົກປ້ອງພວກທ່ານ—ເຂົ້າໄປໃນທ້ອງອັນເລິກຂອງຂ້ອຍ»។

Verse 38

ततस्ते विबुधाः सर्वे तस्य वाक्येन हर्षिताः । प्रविष्टा गह्वरां कुक्षिं तस्यैव भय वर्ज्जिताः

ແລ້ວບັນດາເທວະທັງປວງ ດີໃຈຕາມຄໍາຂອງທະເລ ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນທ້ອງອັນເລິກດັ່ງຖໍ້າ ແລະຢູ່ນັ້ນກໍພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານກົວ।

Verse 39

समुद्रोऽपि महत्कृत्वा निजरूपं च भूरिशः । जलजाञ्जीवसंघातान्धृत्वा तीरसमीपतः

ທະເລກໍໄດ້ຂະຫຍາຍຮູບກາຍຂອງຕົນໃຫ້ໃຫຍ່ຫຼາຍ ແລ້ວຮວບຮວມຝູງສັດນ້ໍາຈໍານວນຫຼາຍ ນໍາໄວ້ໃກ້ຝັ່ງ।

Verse 40

ततश्चक्र उपायं स ब्राह्मणानां निपातने । मत्स्यानामामिषं पक्त्वा महान्नेन च गोपितम्

ແລ້ວລາວກໍຄິດອຸບາຍເພື່ອໃຫ້ພຣາຫມັນພິນາດ: ລາວປຸງເນື້ອປາ ແລ້ວເຊື່ອນຊ່ອນໄວ້ໃຕ້ເຂົ້າອາຫານຈໍານວນຫຼາຍ।

Verse 41

अथोवाच द्विजान्सर्वान्प्रणिपत्य कृतांजलिः । प्रसादः क्रियतां विप्रा मुहूर्त्तं मम सांप्रतम्

ແລ້ວລາວໄດ້ກົດກາບດວິຊະທັງປວງ ພ້ອມພະນົມມື ແລະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ຂໍຈົ່ງເມດຕາຂ້ອຍໃນບັດນີ້—ຂໍເວລາຊົ່ວຄາວໜຶ່ງ»។

Verse 42

आतिथ्यग्रहणादेव दीनस्य प्रणतस्य च । युष्मदर्थं मया सम्यगेतत्पाकं समावृतम् । क्रियतां भोजनं भूयो गंतव्यमनु नाकिनाम्

ດ້ວຍການຮັບເອົາການຕ້ອນຮັບຂອງຜູ້ທຸກຍາກ ແລະຜູ້ນ້ອມກົດກົງ ເທົ່ານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຈັດປຸງອາຫານນີ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງເພື່ອພວກທ່ານ. ຂໍໃຫ້ຮັບປະທານອາຫານເຖີດ; ແລ້ວຈຶ່ງເດີນທາງຕໍ່ໄປພ້ອມທັງເທວະດາ.

Verse 43

अथ ते ब्राह्मणा मत्वा समुद्रं श्रद्धयान्वितम् । बाढमित्येव तं प्रोच्य बुभुजुः स्वर्णभाजने

ແລ້ວບັນດາພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນ ເຫັນວ່າມະຫາສະໝຸດມີສັດທາ ຈຶ່ງຕອບວ່າ “ດີແທ້” ແລະຮັບປະທານຈາກພາຊະນະຄຳ.

Verse 44

न व्यजानंत तन्मांसं गुप्तं स्वादु क्षुधार्द्दिताः

ເພາະຖືກຄວາມຫິວຫຍາກບີບຄັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ຮູ້ວ່າເປັນເນື້ອສັດທີ່ຖືກປິດບັງ ເນື່ອງຈາກມັນມີລົດຊາດຫວານອ່ອນອອກ.

Verse 45

ततस्तृप्ताश्च ते विप्रा ब्राह्मणा विगतक्षुधः । आशीर्वादं ददुः सर्वे ब्राह्मणाः शंसित व्रताः

ຕໍ່ມາ ພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນອິ່ມໃຈ ແລະຫາຍຫິວ; ພຣາຫມັນທັງປວງ—ຜູ້ໂດດເດັ່ນໃນວັດຕະ ແລະວິໄນ—ພາກັນປະທານພອນ.

Verse 46

भोजनांतो ब्राह्मणानां प्राणांतः क्षत्रजन्मनाम् । आशीविषाणां सर्पाणां कोपो ज्ञेयो मृतावधिः । प्रेरयामास देवान्वै गम्यतामित्युवाच तान्

“ການສິ້ນສຸດຂອງອາຫານຂອງພຣາຫມັນ ເປັນດັ່ງການສິ້ນຊີວິດຂອງຜູ້ເກີດໃນສາຍກະສັດ; ແລະຄວາມໂກດຂອງງູພິດ ຄວນຮູ້ວ່າຢູ່ຈົນກວ່າຈະຕາຍ.” ເຂົາຈຶ່ງກະຕຸ້ນເທວະດາ ແລະກ່າວກັບພວກນັ້ນວ່າ “ຈົ່ງໄປເຖີດ.”

Verse 47

ततो देवाः सगंधर्वा गच्छंतः शीघ्रगा वियत् । गच्छतस्तांस्ततो दृष्ट्वा ब्राह्मणास्तत्र वंदिता

ຕໍ່ມາ ພຣະເທວະທັງຫຼາຍ ພ້ອມດ້ວຍຄັນທະວະ ໄດ້ເຄື່ອນໄປຢ່າງວ່ອງໄວໃນຟ້າ; ເຫັນພວກເຂົາຈາກໄປ ພຣາຫມັນທີ່ນັ້ນຈຶ່ງກ່າວວັນທາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 48

दक्षिणार्थं समुत्पेतुः सुरानुद्दिश्य पृष्ठतः

ພວກເຂົາລຸກຂຶ້ນຕາມຫຼັງ ໝາຍໃຈຈະເຂົ້າໄປຫາພຣະເທວະ ເພື່ອຮັບດັກຊິນາ (ຂອງຖວາຍ/ຄ່າກຽດ).

Verse 49

ततः प्रपतिता भूमौ द्विजास्ते सहसा पुनः । अभक्ष्यभक्षणात्ते वै ब्राह्मणा मांसभक्षणात्

ຕໍ່ມາ ພຣາຫມັນຜູ້ເປັນທະວິຊະເຫຼົ່ານັ້ນ ກໍຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນອີກຄັ້ງຢ່າງກະທັນຫັນ; ເພາະໄດ້ກິນຂອງຕ້ອງຫ້າມ ຄືການກິນເນື້ອສັດ.

Verse 50

निष्कृतिं तां परिज्ञाय समुद्रस्य रुषान्विताः । ददुः शापं महादेवि रौद्रं रौद्रवपुर्द्धराः

ເມື່ອຮູ້ຊັດວ່າ ‘ການຊົດໃຊ້ບາບ’ ນັ້ນແທ້ຈິງເປັນການກະທຳຂອງທະເລ ພວກເຂົາຈຶ່ງເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ—ໂອ ມະຫາເທວີ—ແລະປະກາດຄຳສາບອັນດຸຮ້າຍ ໂດຍຮັບຮູບອັນດຸເດືອດ.

Verse 51

यस्मादभक्ष्यं मांसं वै ब्राह्मणानां परं स्मृतम् । त्वयोपहृतमस्माकं सुगुप्तं भक्ष्यसंयुतम्

ເນື້ອສັດນັ້ນ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຂອງຕ້ອງຫ້າມຢ່າງຍິ່ງສຳລັບພຣາຫມັນ; ແຕ່ເຈົ້າກັບນຳມາໃຫ້ພວກເຮົາ ປິດບັງໄວ້ຢ່າງດີ ແລະປົນກັບອາຫານທີ່ກິນໄດ້.

Verse 52

एकतः सर्वमांसानि मत्स्यमांसं तथैकतः । एकतः सर्वपापानि परदारास्तथैकतः

ຝ່າຍໜຶ່ງມີເນື້ອສັດທຸກຊະນິດ ແຕ່ອີກຝ່າຍມີແຕ່ເນື້ອປາຢ່າງດຽວ; ຝ່າຍໜຶ່ງມີບາບທັງປວງ ແຕ່ອີກຝ່າຍມີແຕ່ບາບເຂົ້າໃກ້ເມຍຄົນອື່ນຢ່າງດຽວ।

Verse 53

एवं वयं विजानन्तो यदि मांसस्य दूषणम् । तथापि वंचिताः सर्वे अपरीक्षितकारिणः

ແມ່ນແຕ່ພວກເຮົາຮູ້ຊັດເຈນເຖິງຄວາມດ່າງພ້ອງຂອງການກິນເນື້ອ ແຕ່ກໍຍັງຖືກຫລອກລວງກັນທັງໝົດ ເພາະເຮັດໂດຍບໍ່ໄດ້ພິຈາລະນາໃຫ້ຖ້ວນຖີ່।

Verse 54

यस्मात्पापमते क्रूरं त्वया वै वञ्चिता वयम् । मांसस्य भक्षणात्तस्मादपेयस्त्वं भविष्यसि

ເພາະເຈົ້າມີໃຈບາບ ແລະໂຫດຮ້າຍ ໄດ້ຫລອກລວງພວກເຮົາແທ້ໆ; ດັ່ງນັ້ນ ເນື່ອງຈາກການກິນເນື້ອນີ້ ເຈົ້າຈະກາຍເປັນ “ບໍ່ຄວນດື່ມ” (ນ້ຳຂອງເຈົ້າບໍ່ເໝາະສຳລັບດື່ມ)។

Verse 55

अस्पृश्यस्त्वं द्विजेंद्राणामन्येषां च नृणां भुवि । तवोदकेन ये मर्त्त्याः करिष्यंति कुबुद्धयः

ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ບໍ່ຄວນແຕະຕ້ອງ ສຳລັບບັນດາທະວິຊະຊົນຜູ້ປະເສີດ ແລະສຳລັບມະນຸດອື່ນໆໃນແຜ່ນດິນ. ບັນດາມະນຸດຜູ້ມີປັນຍາມືດບອດ ທີ່ຈະນຳນ້ຳຂອງເຈົ້າໄປໃຊ້—

Verse 56

स्नानं ते नरकं घोरं प्रयास्यंति न संशयः । कृतघ्नानां च ये लोका ये लोकाः पापकर्मिणाम्

ໂດຍການອາບນ້ຳໃນເຈົ້າ ພວກເຂົາຈະໄປສູ່ນະລົກອັນນ່າຢ້ານ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ; ໄປສູ່ໂລກຂອງຜູ້ອົບອຸ່ນບໍ່ຮູ້ຄຸນ ແລະໂລກຂອງຜູ້ກະທຳກຳຊົ່ວ।

Verse 57

तांस्तवोदक संस्पर्शाल्लप्स्यंते मानवा भुवि

ດ້ວຍການສຳຜັດນ້ຳຂອງເຈົ້າ ມະນຸດໃນໂລກນີ້ ຈະໄດ້ຮັບຊະຕາກຳດຽວກັນນັ້ນ។

Verse 58

ईश्वर उवाच । एवं शप्तः समुद्रस्तैर्ब्राह्मणैर्वरवर्णिनि । ततो वर्षसहस्रं तु ह्यस्पृश्यः संबभूव ह

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາງຜິວງາມ, ເມື່ອຖືກບຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນສາບແຊ່ງ ມະຫາສະໝຸດກໍເປັນຜູ້ບໍ່ຄວນແຕະຕ້ອງ ຕະຫຼອດພັນປີ.”

Verse 59

ततस्त्रासाकुलो भूत्वा सर्वांस्तानिदमब्रवीत् । देवकार्यमिदं विप्रा मया कृतमबुद्धिना

ແລ້ວລາວກໍຕົກໃຈຫວາດຫວັນ ແລະວຸ້ນວາຍ ຈຶ່ງກ່າວກັບທຸກຄົນວ່າ: “ໂອ ບຣາຫມັນ, ນີ້ແມ່ນກິດຂອງເທວະດາ ແຕ່ຂ້ອຍໄດ້ເຮັດດ້ວຍຄວາມຂາດປັນຍາ ບໍ່ມີວິໄນໃນການພິຈາລະນາ.”

Verse 60

बुभूषता परं धर्मं शरणागतसंभवम् । कामात्क्रोधाद्भयाल्लोभाद्यस्त्यजेच्छरणागतम्

ຜູ້ໃດປາຖະໜາຈະຮັກສາທຳອັນສູງສຸດ—ທຳທີ່ເກີດຈາກການຄຸ້ມຄອງຜູ້ມາຂໍພຶ່ງ—ຜູ້ໃດດ້ວຍກາມ, ໂກຣດ, ຄວາມຢ້ານ, ຫຼືຄວາມໂລບ ລະທິ້ງຜູ້ຂໍພຶ່ງ ຜູ້ນັ້ນຄວນຖືກຕຳນິ.

Verse 61

सत्याद्वापि स विज्ञेयो महापातककारकः । युष्मद्भीत्या समायाताः स्वर्गिणः शरणं मम

ແມ່ນແຕ່ເພື່ອຄວາມຈິງກໍຕາມ ຜູ້ນັ້ນຄວນຮູ້ວ່າເປັນຜູ້ກໍ່ມະຫາບາບ; ຖ້າລະທິ້ງຜູ້ທີ່ຢ້ານພວກເຈົ້າແລ້ວມາຂໍພຶ່ງຂ້ອຍ ແມ່ນແຕ່ເຂົາເປັນຊາວສະຫວັນກໍຕາມ.

Verse 62

ते मया रक्षिताः सम्यग्यथाशक्त्या ह्युपायतः । शोषयिष्येऽहमात्मानं यस्माच्छप्तः प्रकोपतः

«ຂ້ອຍໄດ້ປົກປ້ອງເຂົາເຈົ້າຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຕາມກຳລັງ ແລະວິທີອັນເໝາະສົມ. ແຕ່ເນື່ອງຈາກຖືກສາບແຊ່ງດ້ວຍຄວາມໂກດ ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະເຮັດໃຫ້ຕົນເອງແຫ້ງຫຼຸດ»।

Verse 63

भवद्भिर्नोत्सहे स्थातुं जनस्पर्शविनाकृतः । एवमुक्त्वा ततो देवि समुद्रः सरितांपतिः । आत्मानं शोषयामास दुःखेन महता स्थितः

«ຂ້ອຍບໍ່ອາດຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຈົ້າໄດ້ ເມື່ອຖືກຕັດຂາດຈາກການສຳຜັດກັບສັດມີຊີວິດ»। ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໂອ ເທວີ, ສະມຸດ—ເຈົ້າແຫ່ງແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍ—ໄດ້ເລີ່ມເຮັດໃຫ້ຕົນເອງແຫ້ງ ດ້ວຍຄວາມໂສກໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 64

ततो देवगणाः सर्वे स्थलाकारं महार्णवम् । शनैःशनैः प्रपश्यंतो भयेन महताऽन्विताः

ຕໍ່ມາ ຝູງເທວະທັງປວງ ໄດ້ເບິ່ງເຫັນມະຫາສະມຸດອັນໃຫຍ່ ຄ່ອຍໆກາຍເປັນຮູບດິນແຫ້ງ ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 65

ऊचुर्गत्वा तु लोकेशं देवदेवं पितामहम् । अस्मत्कृते द्विजैः शप्तः सागरो ब्राह्मणोत्तमैः

ເຂົາເຈົ້າໄດ້ໄປຫາ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ, ພິຕາມະຫາ (Pitāmaha) ຜູ້ເປັນເທວະເທວະ, ແລ້ວກ່າວວ່າ: «ເພາະເຮົາ ສະມຸດຈຶ່ງຖືກສາບແຊ່ງໂດຍພຣາຫມະນຜູ້ສູງສຸດ»।

Verse 66

स शोषयति चात्मानं दुःखेन महतान्वितः । समुद्राज्जलमादाय प्रवर्षंति बलाहकाः

«ພຣະອົງກຳລັງເຮັດໃຫ້ຕົນເອງແຫ້ງ ດ້ວຍຄວາມໂສກໃຫຍ່ຫຼວງ. ແລະເມກຝົນທັງຫຼາຍ ຕັກນ້ຳຈາກສະມຸດ ແລ້ວຫຼັ່ງລົງເປັນຝົນ»।

Verse 67

ततः संजायते सस्यं सस्याद्यज्ञा भवंति च । यज्ञैः संजायते तृप्तिः सर्वेषां त्रिदिवौकसाम्

ຈາກຝົນນັ້ນ ພືດຜົນເກີດຂຶ້ນ; ຈາກພືດຜົນ ພິທີຍັດຍະເກີດຂຶ້ນ. ແລະຈາກຍັດຍະ ຄວາມອິ່ມໃຈຂອງຜູ້ຢູ່ສະຫວັນທັງປວງເກີດຂຶ້ນ.

Verse 68

एवं तस्य विनाशेन नाशोऽस्माकं भविष्यति । तस्मात्त्वं रक्ष तं गत्वा यथा शोषं न गच्छति

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເຂົາຖືກທຳລາຍ ຄວາມພິນາດຂອງພວກເຮົາກໍຈະເກີດຂຶ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງໄປປົກປ້ອງເຂົາ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ເຂົາໄປສູ່ຄວາມແຫ້ງຫມົດສິ້ນ.

Verse 69

यथा तुष्यंति विप्रास्ते तथा नीतिर्विधीयताम्

ຂໍໃຫ້ຈັດວາງແນວປະພຶດທີ່ຖືກຕ້ອງ ໃຫ້ບັນດາພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນພໍໃຈຢ່າງເຕັມທີ່.

Verse 70

देवानां वचनाद्ब्रह्मा गत्वा सागरसन्निधौ । समुद्रार्थे ययाचे तान्ब्राह्मणान्क्षेत्रवासिनः

ຕາມພຣະດຳລັດຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ພຣະພຣະຫມາ (ພຣະບຣະຫມາ) ໄດ້ໄປຍັງຝັ່ງທະເລ. ເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງມະຫາສະມຸດ ພຣະອົງໄດ້ວອນຂໍບັນດາພຣາຫມັນຜູ້ອາໄສໃນເຂດສັກສິດນັ້ນ.

Verse 71

ब्रह्मोवाच । प्रसादः क्रियतामस्य सागरस्य द्विजोत्तमाः । यथा पवित्रतां याति मद्वाक्यात्क्रियतां तथा

ພຣະບຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ໂອ ທ່ານດວິຊະໂອດຕະມະ ຜູ້ປະເສີດໃນຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຂໍຈົ່ງໂປດປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ທະເລນີ້. ຂໍໃຫ້ປະພຶດຕາມຄຳວອນຂອງຂ້າ ເພື່ອໃຫ້ມັນໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດ»។

Verse 72

प्रदास्यति स युष्मभ्यं रत्नानि विविधानि च

ພຣະອົງຈະປະທານແກ່ພວກເຈົ້າ ອັນເປັນຮັດຕະນະນານາຊະນິດດ້ວຍ।

Verse 73

यूयं भविष्यथात्यंतं भूमिदेवा इति क्षितौ । नाम्ना मद्वचनान्नूनं सत्यमेतन्मयोदितम्

ໃນແຜ່ນດິນນີ້ ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບການຂານນາມວ່າ «ເທວະແຫ່ງຜືນດິນ» ຢ່າງແນ່ນອນ; ໂດຍວາຈາຂອງຂ້າ ນີ້ແມ່ນສັດຈະທີ່ຂ້າກ່າວໄວ້.

Verse 74

ब्राह्मणा ऊचुः । नान्यथा कर्तुमिच्छामस्तव वाक्यं जगत्पते । न च मिथ्याऽत्मनो वाक्यं प्रमाणं चात्र वै भवान्

ພວກພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: «ໂອ້ ຈອມໂລກ, ພວກເຮົາບໍ່ປາດຖະນາຈະກະທຳຢ່າງອື່ນນອກຈາກພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງ. ວາຈາຂອງຕົນບໍ່ຄວນເປັນຄຳມຸສາ; ແລະໃນການນີ້ ພຣະອົງເອງແມ່ນປະມານອັນແທ້».

Verse 76

तन्नो वाक्यात्सुरश्रेष्ठ हितं वा यदि वाहितम् । परं स्याज्जगतां श्रेयः सर्वेषां च दिवौकसाम् । तथा कुरु जगन्नाथ अस्माकं हितकारणम्

ໂອ້ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ, ຖ້າຈາກຖ້ອຍຄຳຂອງພວກເຮົາຈະນຳໃຫ້ເກີດປະໂຫຍດໃດໜຶ່ງ, ຂໍໃຫ້ມັນເປັນສະຫວັດດີສູງສຸດແກ່ໂລກທັງປວງ ແລະແກ່ຜູ້ຢູ່ສະຫວັນທັງຫມົດ. ໂອ້ ຈອມໂລກ, ຂໍພຣະອົງຈົ່ງກະທຳຕາມນັ້ນ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພວກເຮົາດ້ວຍ.

Verse 77

नान्यथा शक्यते कर्त्तुं द्विजानां वचनं हि तत् । ब्राह्मणाः कुपिता नूनं भस्मीकुर्युः स्वतेजसा

ບໍ່ອາດກະທຳແບບອື່ນໄດ້ ເພາະນັ້ນແມ່ນວາຈາຂອງພວກທະວິຊະ. ຖ້າພຣາຫມັນໂກດຂຶ້ນ ພວກເຂົາຈະເຜົາໃຫ້ເປັນຂີ້ເທົ່າໂດຍລັງສີທາງຈິດວິນຍານຂອງຕົນແນ່ນອນ.

Verse 78

देवान्कुर्युरदेवांश्च तस्मात्तान्नैव कोपयेत् । यस्मादेव तव स्पर्शस्त्रिधा मेध्यो भविष्यति

ເຂົາສາມາດເຮັດໃຫ້ເທວະກາຍເປັນອະເທວະໄດ້; ດັ່ງນັ້ນບໍ່ຄວນກະຕຸ້ນໃຫ້ເຂົາໂກດ. ເພາະໂດຍການສຳຜັດຂອງເຈົ້ານີ້ແທ້ ທະເລຈະກາຍເປັນຜູ້ຊຳລະບາບສາມຊັ້ນ ເໝາະສຳລັບພິທີສັກສິດ.

Verse 79

पर्वकाले च संप्राप्ते नदीनां च समागमे । सेतुबंधे तथा सिंधौ तीर्थेष्वन्येषु संयुतः

ເມື່ອເວລາບຸນມາຮອດ ແລະໃນບ່ອນທີ່ແມ່ນ້ຳມາພົບກັນ—ທີ່ເສຕຸບັນທະ, ທີ່ທະເລ, ແລະທີ່ທີ່ຂ້າມນ້ຳສັກສິດອື່ນໆ—(ທ່ານ/ສິ່ງນັ້ນ) ກໍມີຢູ່ຮ່ວມທີ່ນັ້ນ.

Verse 80

इत्येवमादिसर्वेषु मध्येऽन्यत्र न कर्मणि । यत्फलं सर्वतीर्थेषु सर्वयज्ञेषु यत्फलम् । तत्फलं तव तोयस्य स्पर्शादेव भविष्यति

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນບັນດາການປະພຶດສັກສິດທັງປວງ ບໍ່ມີກຳອື່ນໃດເທົ່າກັບນີ້. ຜົນບຸນທີ່ໄດ້ໃນທີ່ຂ້າມນ້ຳສັກສິດທັງປວງ ແລະຜົນບຸນທີ່ໄດ້ໃນຍັດຍະທັງປວງ—ຜົນນັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນແຕ່ການສຳຜັດນ້ຳຂອງເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ.

Verse 81

गयाश्राद्धे तु यत्पुण्यं गोग्रहे मरणेन च । तत्फलं तव तोयस्य स्पर्शादेव भविष्यति

ບຸນທີ່ໄດ້ຈາກການເຮັດສຣາດທະທີ່ຄະຍາ ແລະບຸນທີ່ໄດ້ຈາກການຕາຍທີ່ໂກ-ກຣາຫະ—ຜົນນັ້ນເອງຈະເກີດຂຶ້ນແຕ່ການສຳຜັດນ້ຳຂອງເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ.

Verse 82

अपेयस्त्वं तथा भावि स्वादमात्रेण केवलम् । गंडूषमपि पीतं च तोयस्याशुभनाशनम्

ເຈົ້າຈະຖືກນັບວ່າບໍ່ເໝາະສຳລັບດື່ມ—ເພີຍແຕ່ຊິມລົດຊາດເທົ່ານັ້ນ. ແຕ່ແມ່ນແຕ່ນ້ຳພຽງຄຳໜຶ່ງທີ່ດື່ມເພື່ອກວດປາກ ກໍເປັນຜູ້ທຳລາຍອັບມົງຄົນໄດ້.

Verse 84

यावत्त्वं तिष्ठसे लोके यावच्चद्रार्कतारकाः । तवोदकामृतैस्तृप्तास्तावत्स्थास्यंति पूर्वजाः

ຕາບໃດທ່ານຍັງດໍາລົງຢູ່ໃນໂລກ ແລະຕາບໃດດວງຈັນ ດວງອາທິດ ແລະດາວທັງຫຼາຍຍັງຄົງຢູ່ ຕາບນັ້ນບັນພະບຸລຸດຂອງທ່ານຈະຖືກຫຼ້ຽງດູ ແລະອິ່ມໃຈດ້ວຍນ້ໍາຂອງທ່ານດັ່ງອະມຣິຕະ।

Verse 86

यात्रायामथवान्यत्र पर्वकाले शशिग्रहे । अत्र स्नास्यति यः सम्यक्सागरे लवणांभसि । अश्वमेधसहस्रस्य फलं प्राप्स्यति मानवः

ຈະເປັນເວລາເດີນທາງຈາລະນະ ຫຼືເວລາອື່ນ—ໃນວັນບຸນ ຫຼືເວລາຈັນທຣະຄຣາສ—ຜູ້ໃດອາບນ້ໍາຢ່າງຖືກຕ້ອງຢູ່ນີ້ ໃນນ້ໍາທະເລເຄັມ ຈະໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບການບູຊາອັດສະວະເມດະພັນເທື່ອ।

Verse 87

श्रीसोमेशसमुद्रस्य अंतरे ये मृता नराः । पापिनोऽपि गमिष्यंति स्वर्गं निर्धूतकल्मषाः

ຜູ້ໃດຕາຍຢູ່ໃນຂອບເຂດອັນສັກສິດຂອງທະເລແຫ່ງສຣີໂສເມຊະ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີບາບກໍຈະໄປສູ່ສະຫວັນ ໂດຍມົນທິນຖືກສັ່ນຫຼຸດອອກໝົດ।

Verse 88

एवं भविष्यति सदा तव मद्वचनाद्विभो । प्रयच्छस्व द्विजेंद्राणां रत्नानि विविधानि च

ເຊັ່ນນີ້ຈະເປັນໄປຕະຫຼອດ ໂອ ຜູ້ມີລິດທານຸພາບ ຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງມອບອັນມະນີຮັດຕະນະຫຼາຍຊະນິດ ເປັນທານແກ່ດວິເຈນທຣະ (ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ) ເຖີດ।

Verse 89

माघे मासि च यः स्नायान्नैरंतर्येण भावितः । पौंडरीकफलं तस्य दिवसेदिवसे भवेत्

ແລະຜູ້ໃດອາບນ້ໍາໃນເດືອນມາຄະ ດ້ວຍຄວາມສະໝໍາເສມອັນບໍ່ຂາດຕອນ ແລະດ້ວຍຈິດໃຈເລື່ອມໃສ—ຜົນບຸນປອນດາຣີກະ (ບຸນໃຫຍ່) ຈະເກີດຂຶ້ນແກ່ຜູ້ນັ້ນທຸກມື້ທຸກວັນ।

Verse 90

ईश्वर उवाच । पितामहवचः श्रुत्वा बाढमित्येव सागरः । ब्राह्मणेभ्यः सुरत्नानि ददौ श्रद्धा समन्वितः

ພຣະອີສະວະຣາກ່າວວ່າ: ເມື່ອມະຫາສະມຸດໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລ້ວ ກໍຕອບວ່າ «ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ»; ດ້ວຍສັດທາອັນໝັ້ນຄົງ ຈຶ່ງມອບເພັດພອຍອັນປະເສີດແກ່ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ.

Verse 91

ब्राह्मणैर्ब्रह्मणो वाक्यमशेषं समनुष्ठितम् । क्षुरकर्म तथा कृत्वा स्नानं सर्वेऽपि चक्रिरे

ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍໄດ້ປະຕິບັດພຣະວາຈາຂອງພຣະພຣະຫມາຢ່າງຄົບຖ້ວນ; ແລ້ວເມື່ອໄດ້ເຮັດພິທີກໂກນຜົມ (ຂະຊຸຣະກັມ) ແລ້ວ ທຸກຄົນກໍໄດ້ລົງອາບນ້ຳອັນສັກສິດ.

Verse 92

एवं पवित्रतां प्राप्तस्तीर्थत्वं लव णोदधिः । तस्य मध्ये महादेवि लिंगानां पंचकोटयः

ດັ່ງນັ້ນ ມະຫາສະມຸດເກືອໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດ ແລະກາຍເປັນຕີຣະຖະ (ທີ່ຂ້າມອັນສັກສິດ). ແລະໃນກາງນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ ມີສິວະລິງຄະ ຫ້າກົດິ.

Verse 93

भविष्यति नृणां लोके तव सौख्यविवर्द्धनम् । पितॄणां तव तोयेन यः करिष्यति तर्पणम् । पूर्वोक्तेन विधानेन तस्य पुण्यफलं शृणु

ໃນໂລກຂອງມະນຸດ ມັນຈະເພີ່ມພູນຄວາມສຸກຂອງເຈົ້າ. ຜູ້ໃດນຳນ້ຳຂອງເຈົ້າໄປເຮັດຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ແກ່ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ຕາມວິທີທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ—ຈົ່ງຟັງຜົນບຸນຂອງເຂົາເຈົ້າເຖີດ.

Verse 94

मध्ये तु प्रावृतं सर्वमस्मिन्मन्वंतरे प्रिये । चक्रमैनाकयोर्मध्ये दिशि दक्षिणमुच्यते

ທີ່ຮັກເອີຍ, ໃນມະນວັນຕະຣະນີ້ ທຸກສິ່ງໃນກາງຖືກກ່າວວ່າຖືກປົກຄຸມ ຫຼື ຖືກຫໍ້ລ້ອມ. ລະຫວ່າງ ຈັກຣະ (Cakra) ແລະ ໄມນາກະ (Maināka) ທິດນັ້ນເອີ້ນວ່າ ທິດໃຕ້.

Verse 95

शातकुम्भमये कुम्भे धनुषायुतविस्तृते । तत्र कुंभस्य मध्यस्थो वडवानलसंज्ञितः

ໃນຄຸມພະທອງ (kumbha) ທີ່ແຜ່ກວ້າງເຖິງສິບພັນຄວາມຍາວຄັນທະນູ ທີ່ນັ້ນ—ຢູ່ກາງຄຸມພະນັ້ນ—ມີສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ ວະດະວານະລະ (ໄຟມ້າ)។

Verse 96

सूचीवक्त्रो महाकायः स जलं पिबते सदा । एतदंतरमासाद्य अग्नितीर्थं प्रचक्षते

ມີປາກດັ່ງເຂັມ ແລະກາຍໃຫຍ່ມະຫາສານ; ມັນດື່ມນ້ຳຢູ່ເສມອ. ເມື່ອມາຮອດຊ່ອງວ່າງແຫ່ງນີ້ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ “ອັກນິຕີຣຖະ” (ທ່ານ້ຳແຫ່ງໄຟ).

Verse 97

तस्य मध्ये महासारं वाडवं यत्र वै मुखम् । श्रीसोमेशाद्दक्षिणतो धन्वंतरशतावधि । उत्तरान्मानसात्पूर्वं यावदेव कृतस्मरम्

ໃນກາງນັ້ນມີແກ່ນສານອັນຍິ່ງໃຫຍ່—ບ່ອນທີ່ປາກຂອງວະດະວະ (ໄຟໃຕ້ທະເລ) ຢູ່ແທ້. ມັນຢູ່ທາງໃຕ້ຂອງ ສຣີ-ໂສເມສະ (Śrī-Someśa) ໄລຍະຫ່າງໜຶ່ງຮ້ອຍ ທະນວັນຕະຣະ; ແລະຈາກ ມານະສາ (Mānasā) ໄປທາງເໜືອ ຍາວໄປທາງຕາເວັນອອກ ຈົນເຖິງ ກຣິຕະສະມະຣາ (Kṛtasmarā).

Verse 98

एतद्गोप्यं वरारोहे न देयं यस्य कस्यचित् । ब्रह्मघ्नोपि विशुध्येत श्रुत्वैतन्नात्र संशयः

ນີ້ແມ່ນຄວາມລັບ ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ; ບໍ່ຄວນໃຫ້ແກ່ໃຜກໍໄດ້. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນະ ກໍຈະບໍລິສຸດໄດ້ເມື່ອໄດ້ຟັງນີ້—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 99

एवं शापो वरो दत्तः सागरस्य यथा द्विजैः । पूर्वं रुष्टैस्ततस्तुष्टैस्तत्सर्वं कथितं मया

ດັ່ງນັ້ນ ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ເຄີຍໂກດກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງພໍໃຈພາຍຫຼັງ; ເຂົາໄດ້ປະທານທັງຄຳສາບແລະພອນແກ່ທະເລ. ເລື່ອງທັງໝົດນີ້ ຂ້ອຍໄດ້ເລົ່າແລ້ວ.