Adhyaya 17

Verse 1

ईश्वर उवाच । अथ पूजाविधानं ते कथयामि यशस्विनि । अर्कस्थलस्य देवस्य यथा पूज्यो नरोत्तमैः

ອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ ໂອ ຜູ້ມີກຽດສັກສີ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກພິທີບູຊາແກ່ເຈົ້າ—ວ່າພຣະເຈົ້າແຫ່ງອາກະສະຖະລະ ຄວນຖືກບູຊາໂດຍຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດແນວໃດ.

Verse 2

सर्वेषामेव देवानामादिरादित्य उच्यते । आदिकर्त्ता त्वसौ यस्मादादित्यस्तेन चोच्यते

ໃນບັນດາເທວະທັງປວງ ອາທິຕະ (Āditya) ຖືກເອີ້ນວ່າ «ຜູ້ທຳອິດ»; ເນື່ອງຈາກພຣະອົງເປັນຜູ້ສ້າງດັ້ງເດີມ ຈຶ່ງໄດ້ຊື່ວ່າ ອາທິຕະ.

Verse 3

नादित्येन विना रात्रिर्न दिवा न च तर्पणम् । न धर्मो वै न चाधर्मो न संतिष्ठेच्चराचरम्

ຖ້າບໍ່ມີອາທິຕະ (Āditya) ກໍບໍ່ມີຄືນ ບໍ່ມີວັນ ແລະບໍ່ມີພິທີຕັຣປະນະ (ຖວາຍນ້ຳບູຊາ). ທັງທັມມະ ແລະອະທັມມະກໍບໍ່ດຳລົງ, ໂລກທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະຢຸດນິ່ງທັງປວງກໍບໍ່ອາດຢືນຍົງໄດ້.

Verse 4

आदित्यः पालयेत्सर्वमादित्यः सृजते सदा । आदित्यः संहरेत्सर्वं तस्मादेष त्रयीमयः

ອາທິຕະ (Āditya) ປົກປ້ອງທຸກສິ່ງ; ອາທິຕະ ສ້າງສັນຢູ່ເສມອ; ອາທິຕະ ຮວບຮວມທຸກສິ່ງກັບຄືນ—ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງແມ່ນອົງປະກອບແຫ່ງຕຣີເວດ (Veda ສາມພາກ).

Verse 5

आराधनविधिं तस्य भास्करस्य महात्मनः । कथयामि महादेवि वेदोक्तैर्मंत्रविस्तरैः । तं शृणुष्व वरारोहे सर्वपापप्रणाशनम्

ໂອ ມະຫາເທວີ, ຂ້ອຍຈະກ່າວບອກວິທີອາຣາທະນາ (ການບູຊາອ້ອນວອນ) ແດ່ພຣະພາສະກະຣະ (Bhāskara) ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່, ດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ວີດາສອນໄວ້ຢ່າງພິສະດານ. ໂອ ນາງຜູ້ສູງສົ່ງ, ຈົ່ງຟັງ—ມັນເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 6

मूर्त्तिस्थः पूज्यते येन विधानेन महेश्वरि । द्वादशात्मा यथा सूर्यस्तत्ते वक्ष्याम्यशेषतः

ໂອ ມະເຫສະວະຣີ (Maheśvarī), ຂ້ອຍຈະບອກໃຫ້ທ່ານຮູ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ ກ່ຽວກັບພິທີບູຊາພຣະສຸຣິຍະ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນມູຣຕິ (ອົງຮູບ), ຜູ້ມີສະພາບເປັນ 12 ປະການ.

Verse 7

मुखशुद्धिं च कृत्वाऽदौ स्नानं कृत्वा विशेषतः । वस्त्रशुद्धिं देह शुद्धिं कृत्वा सूर्यं स्पृशेत्ततः

ກ່ອນອື່ນ ຈົ່ງຊໍາລະປາກໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລ້ວອາບນ້ໍາດ້ວຍຄວາມພິຖີພິຖັນ; ຊໍາລະເສື້ອຜ້າ ແລະ ກາຍໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລ້ວຈຶ່ງເຂົ້າໄປສຳຜັດພຣະອາທິດ (ຮູບພຣະອາທິດ) ຕາມພິທີ.

Verse 9

दन्तकाष्ठविधानं तु प्रथमं कथयामि ते । मधूके पुत्रलाभः स्यादर्के नेत्रसुखं प्रिये

ກ່ອນອື່ນ ຂ້ອຍຈະບອກກົດລະບຽບເລື່ອງໄມ້ຂັດແຂ້ວໃຫ້ເຈົ້າ. ໃຊ້ກິ່ງມະດູກະ ຈະໄດ້ພອນເລື່ອງລູກ; ໃຊ້ກິ່ງອະຣະກະ ໂອ້ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຈະໄດ້ຄວາມສຸກສະບາຍແກ່ດວງຕາ.

Verse 10

रोगक्षयः कदम्बे तु अर्थलाभोऽतिमुक्तके । मरुतां याति सर्वत्र आटरूषकसंभवैः

ເມື່ອອາໄສກະດຳບະ ໂລກໄພຈະຫຼຸດຫາຍ; ເມື່ອບໍລິການອະຕິມຸກຕະກະ ຈະໄດ້ລາບຊັບ. ແລະດ້ວຍພືດທີ່ເກີດຈາກອາຕະຣູສະກະ ຈະເຖິງໂລກຂອງພຣະມະຣຸດທົ່ວທຸກແຫ່ງ—ນີ້ແມ່ນຜົນທີ່ປະກາດໄວ້.

Verse 11

जातिप्रधानतां जातावश्वत्थो यच्छते यशः । श्रियं प्राप्नोति निखिलां शिरीषस्य निषेवणात्

ໂດຍພືດຊາຕິ (Jāti) ອັດສະວັດຖະ (Aśvattha) ປະທານຄວາມເປັນຜູ້ນໍາໃນຫມູ່ຊົນ ແລະ ມອບຊື່ສຽງ. ແລະໂດຍການນິເສວນະຊິຣີສະ (Śirīṣa) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຈະໄດ້ຮັບສິຣີສົມບັດຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

Verse 12

प्रियंगुं सेवमानस्य सौभाग्यं परमं भवेत् । अभीप्सितार्थसिद्धिः स्यान्नित्यं प्लक्षनिषेवणात्

ຜູ້ໃດບໍລິການພຣິຍັງກຸ (Priyaṅgu) ຈະມີໂຊກດີອັນສູງສຸດ. ແລະໂດຍການນິເສວນະພລັກສະ (Plakṣa) ຢ່າງສະເໝີ ຈະໄດ້ສໍາເລັດສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາທຸກປະການ.

Verse 13

न पाटितं समश्नीयाद्दंतकाष्ठं न सव्रणम् । न चोर्द्धशुष्कं वक्रं वा नैव च त्वग्विवर्ज्जितम्

ບໍ່ຄວນໃຊ້ໄມ້ຂັດແຂ້ວທີ່ແຕກອອກ ຫຼືມີບາດແຜເສຍຫາຍ; ບໍ່ຄວນໃຊ້ທີ່ແຫ້ງຄື່ງໜຶ່ງ ຫຼືຄົ້ງ ຫຼືຖືກປອກເປືອກອອກເລີຍ।

Verse 14

वितस्तिमात्रमश्नीयाद्दीर्घं ह्रस्वं च वर्जयेत् । उदङ्मुखो वा प्राङ्मुखः सुखासीनोऽथ वाग्यतः

ຄວນໃຊ້ໄມ້ຂັດແຂ້ວຍາວເທົ່າ “ວິຕັສຕິ” (ຊ່ວງມື) ແລະຫຼີກລ້ຽງທີ່ຍາວເກີນ ຫຼືສັ້ນເກີນ. ຄວນນັ່ງໃຫ້ສະດວກ ຫັນໜ້າໄປທາງເໜືອ ຫຼືຕາເວັນອອກ ແລະຢູ່ຢ່າງສງົບປາກ.

Verse 15

कामं यथेष्टं हृदये कृत्वा समभिमन्त्र्य च । मंत्रेणानेन मतिमानश्नीयाद्दन्तधावनम्

ໃຫ້ຕັ້ງຄວາມປາຖະໜາຕາມທີ່ປະສົງໄວ້ໃນໃຈ ແລະອະພິມັນຕຣາ (ປະພອນມົນຕຣາ) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງແກ່ໄມ້ນັ້ນ; ຜູ້ມີປັນຍາຄວນໃຊ້ໄມ້ຂັດແຂ້ວ ພ້ອມກັບສວດມົນຕຣານີ້.

Verse 16

वरं दत्त्वाऽभिजानासि कामं चैव वनस्पते । सिद्धिं प्रयच्छ मे नित्यं दन्तकाष्ठ नमोऽस्तु ते

ໂອ ຈອມແຫ່ງປ່າໄມ້ ທ່ານຮູ້ການປະທານພອນ ແລະສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາ. ຂໍຈົ່ງປະທານຄວາມສຳເລັດ (ສິດທິ) ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າເປັນນິດ; ໂອ ໄມ້ຂັດແຂ້ວ ຂໍນະໂມແດ່ທ່ານ.

Verse 17

त्रीन्वारान्परिजप्यैवं भक्षयेद्दंतधावनम् । पश्चात्प्रक्षाल्य तत्काष्ठं शुचौ देशे विनिक्षिपेत्

ເມື່ອສວດມົນຕຣາດັ່ງນີ້ຄົບສາມເທື່ອແລ້ວ ຈຶ່ງໃຊ້ໄມ້ຂັດແຂ້ວ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ລ້າງໄມ້ນັ້ນໃຫ້ສະອາດ ແລະວາງໄວ້ໃນບ່ອນທີ່ບໍລິສຸດ.

Verse 18

दंतकाष्ठेन देवेशि न जिह्वां परिमार्जयेत् । पृथक्पृथक्तदा कार्यं यदीच्छेद्विपुलं यशः

ໂອ ພຣະເທວີເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ຢ່າໃຊ້ໄມ້ຂັດແຂ້ວຂູດລີ້ນ. ຄວນເຮັດກິດແຕ່ລະຢ່າງໃຫ້ແຍກກັນ, ຖ້າປາຖະໜາຊື່ສຽງອັນກວ້າງໃຫຍ່.

Verse 19

अंगुल्या दंतकाष्ठं च प्रत्यक्षं लवणं च यत् । मृत्तिकाभक्षणं चैव तुल्यं गोमांसभक्षणैः

ການໃຊ້ນິ້ວມືແທນການຊໍາລະທີ່ຖືກຕ້ອງ, ການໃຊ້ໄມ້ຂັດແຂ້ວຢ່າງຜິດ, ແລະການກິນເກືອຢ່າງເປີດເຜີຍ; ພ້ອມທັງການກິນດິນ—ທັງໝົດນີ້ຖືກກ່າວວ່າມີບາບເທົ່າກັບການກິນເນື້ອງົວ.

Verse 20

मुखे पर्युषिते नित्यं भवत्यप्रयतो द्विजः । तस्माच्छुष्कमथार्द्रं वा भक्षयेद्दंतधावनम्

ຖ້າປາກມີຄວາມເກົ່າຄ້າງບໍ່ສະອາດຢູ່ເປັນນິດ, ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຈະຖືກເຫັນວ່າປະມາດໃນຄວາມບໍລິສຸດ. ດັ່ງນັ້ນຄວນໃຊ້ໄມ້ຂັດແຂ້ວ ຈະແຫ້ງຫຼືສົດຊຸ່ມກໍໄດ້ ເພື່ອຊໍາລະ.

Verse 21

वर्जिते दिवसे चैव गडूषांश्चैव षोडश । तत्तत्पद्मसुगन्धैर्वा मुखशुद्धिं च कारयेत्

ແລະໃນວັນທີ່ຕ້ອງຫ້າມໃຊ້ໄມ້ຂັດແຂ້ວ, ຄວນກວດປາກ/ກັ້ງປາກ 16 ຄັ້ງ; ຫຼືຊໍາລະປາກດ້ວຍກິ່ນຫອມ ເຊັ່ນ ກິ່ນດອກບົວ ແລະອື່ນໆ.

Verse 22

मुखशुद्धिमकृत्वा यो भास्करं स्पृशति द्विजः । त्रीणि वर्षसहस्राणि स कुष्ठी जायते नरः

ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ໃດບໍ່ໄດ້ຊໍາລະປາກກ່ອນ ແລ້ວໄປແຕະ/ເຂົ້າໃກ້ພຣະພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ເພື່ອບູຊາ, ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນໂລກຂີ້ທູດ (ກຸດຖະ) ນານ 3,000 ປີ.

Verse 23

एवं वस्त्रादि संशोध्य ततः स्नानं समाचरेत् । शुचौ मनोरमे स्थाने संगृह्यास्त्रेण मृत्तिकाम्

ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກຊໍາລະລ້າງເຄື່ອງນຸ່ງ ແລະສິ່ງອື່ນໆແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນປະກອບພິທີອາບນ້ໍາ. ໃນບ່ອນສະອາດ ແລະນ່າຊື່ນຊົມ ຈົ່ງເກັບດິນອາບນ້ໍາ (ດິນເຜົາ) ໂດຍໃຊ້ມະນະຕຣາ «ອັດສະຕຣ» ປົກປ້ອງ.

Verse 24

सानुस्वारोकारयुतो हकारः फट्समन्वितः । अनेनास्त्रेण संगृह्य स्नानं तत्र समाचरेत्

«ອັດສະຕຣ» ແມ່ນພະຍາງ ha ປະສົມກັບສະຫຼະ o ແລະອະນຸສະວາຣ (ṃ) ພ້ອມດ້ວຍຄໍາອຸທານ «phaṭ». ໃຊ້ອັດສະຕຣນີ້ເກັບດິນຊໍາລະ ແລ້ວອາບນ້ໍາຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 25

भागत्रयं तु संशुद्धं तृणपाषाणवर्जितम् । एकमस्त्रेण चालभ्य तथान्यं भास्करेण तु

ຈົ່ງເອົາດິນທີ່ບໍລິສຸດດີ ແລະປາສະຈາກຫຍ້າກັບຫີນ ເປັນສາມສ່ວນ. ໃຫ້ແຕະສ່ວນໜຶ່ງດ້ວຍມະນະຕຣາ «ອັດສະຕຣ» ແລະອີກສ່ວນໜຶ່ງດ້ວຍມະນະຕຣາ «ພາສະກະຣ» (ສຸຣິຍະ).

Verse 26

अंगैश्चैव तृतीयं तु अभिमंत्र्य सकृत्सकृत् । जप्त्वास्त्रेण क्षिपेद्दिक्षु निर्विघ्नं तु जलं भवेत्

ແລະສ່ວນທີສາມ ຈົ່ງອະພິມັນຕຣາ (ປະພອນພອນ) ຊໍ້າໆ ດ້ວຍມະນະຕຣາອົງ (aṅga-mantra). ເມື່ອຈົ່ງຈັບຕະ «ອັດສະຕຣ» ແລ້ວ ໃຫ້ໂຍນໄປຕາມທິດທັງຫມົດ; ນ້ໍາຈະປາສະຈາກອຸປະສັກ.

Verse 27

सूर्यतीर्थ द्वितीयेन तृतीयेन सकृत्सकृत् । गुंठयित्वा ततः स्नायाद्रवितीर्थेन मानवः

ຈາກນັ້ນ ໃຊ້ສ່ວນທີສອງ ແລະສ່ວນທີສາມ ຖູແລະທາຊໍ້າໆ ໃຫ້ເປັນ «ສູຣິຍະຕີຣຖະ» (Sūryatīrtha). ຫຼັງຈາກນັ້ນ ມະນຸດຄວນອາບນ້ໍາທີ່ «ຣະວິຕີຣຖະ» (Ravi-tīrtha).

Verse 28

तूर्यशंख निनादेन ध्यात्वा देवं दिवाकरम् । स्नात्वा राजोपचारेण पुनराचम्य यत्नतः

ດ້ວຍສຽງກອງແລະສັງຂ໌ກັງວານ ຈົ່ງເພ່ງພິຈາລະນາພຣະດິວາກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ແລ້ວອາບນ້ຳດ້ວຍການບູຊາຢ່າງສົງພະຣາຊາ; ຈາກນັ້ນຈົ່ງທຳອາຈະມະນະອີກຄັ້ງດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ.

Verse 29

स्नानं कृत्वा ततो देवि मंत्रराजेन संयुतम् । हरेफौ बिंदु लक्ष्मीश्च तथाऽन्यो दीर्घया सह

ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳແລ້ວ ໂອ ເທວີ ຈົ່ງດຳເນີນດ້ວຍ “ມັນຕຣະຣາຊາ” ອັນປະກອບດ້ວຍ ha ແລະ repha (r) ພ້ອມບິນດຸ (ນາສິກ) ແລະ “ລັກສະມີ” (śrī) ພ້ອມອັກສອນອື່ນອີກຕົວທີ່ມີສະຫຼະຍາວ ຈັດຮຽງໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 30

मात्रया रेफसंयुक्तो हकारो बिंदुना सह । सकारः सविसर्गस्तु मंत्रराजोऽयमुच्यते

ອັກສອນ “ha” ທີ່ປະສົມກັບ “ra” (repha) ແລະມີມາຕຣາ (ຄວາມຍາວຂອງສຽງ) ພ້ອມບິນດຸ; ແລະອັກສອນ “sa” ພ້ອມວິສັກຄະ—ນີ້ແມ່ນທີ່ເອີ້ນວ່າ “ມັນຕຣະຣາຊາ”.

Verse 31

ततस्तु तर्प्पयेन्मंत्रान्सर्वांस्तांस्तु कराग्रजैः । तुलनादूर्ध्वतो देवान्सव्येन च मुनींस्तथा । पितॄंश्चैवापसव्येन हृद्बीजेन प्रतर्पयेत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຊ້ປາຍນິ້ວມື ຈົ່ງຖວາຍຕັຣປະນະແກ່ມັນຕຣະທັງປວງ. ຈາກບ່ອນເທິງຈຸດສົມດຸນ (ໃກ້ອົກ) ຈົ່ງໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍພໍໃຈດ້ວຍມືຊ້າຍ ແລະມຸນີທັງຫຼາຍກໍເຊັ່ນກັນ; ແລະໃນທ່າອະປະສະວະຍະ ຈົ່ງໃຫ້ບັນພະບຸລຸດພໍໃຈ ໂດຍໃຊ້ hṛd-bīja (ເມັດໃຈ).

Verse 32

यद्गीतं प्रवरं लोके अक्षराणां मनीषिभिः । एकोनविंशं मात्राया अक्षरं तत्प्रकीर्त्तितम्

ສິ່ງທີ່ນັກປັນຍາໄດ້ຂັບຮ້ອງວ່າເປັນອັກສອນອັນປະເສີດສຸດໃນໂລກ ນັ້ນຖືກປະກາດວ່າເປັນອັກສອນທີ່ມີ 19 ມາຕຣາ.

Verse 33

एवं स्नात्वा विधानेन संध्यां वंदेद्विधानतः । ततो विद्वान्क्षिपेत्पश्चाद्भास्करायोदकांजलिम्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອອາບນ້ຳຕາມພິທີວິນັຍແລ້ວ ຄວນນະມັດສະການພິທີສັນທະຍາ (Sandhyā) ຕາມວິທີທີ່ກຳນົດ. ຈາກນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ຄວນຖວາຍນ້ຳດ້ວຍຝາມືປະນົມ (ອັນຈະລີ) ແດ່ພຣະພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ)។

Verse 34

जपेच्च त्र्यक्षरं मंत्र षण्मुखं च यदृच्छया । मंत्रराजेति यः पूर्वं तवाख्यातो मया प्रिये

ແລະຄວນສະດຸດຈະປະມັນຕຣາສາມພະຍາງ ແລະມັນຕຣາຂອງສະນະມຸກ (Ṣaṇmukha) ຜູ້ມີຫົກພະພັກ ຕາມທີ່ຕົນສາມາດ. ມັນຕຣາທີ່ຂ້ອຍເຄີຍບອກເຈົ້າກ່ອນນີ້ ໂອ້ຜູ້ຮັກ ວ່າເປັນ ‘ຣາຊາແຫ່ງມັນຕຣາ’—

Verse 35

पश्चात्तीर्थेन मंत्रास्तु संहृत्य हृदये न्यसेत् । मंत्रैरात्मानमेकत्र कृत्वा चार्घं प्रदापयेत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຊ້ນ້ຳຕີຣຖະ (tīrtha) ເກັບຮວບມັນຕຣາທັງຫຼາຍກັບຄືນ ແລ້ວນຳໄປປະດິດໄວ້ໃນດວງໃຈ. ເມື່ອຮວມຕົນໃຫ້ເປັນໜຶ່ງດ້ວຍມັນຕຣາແລ້ວ ຈຶ່ງຖວາຍອັຣຄະຍະ (arghya) ເປັນບູຊາ.

Verse 36

रक्तचंदनगंधैस्तु शुचिःस्नातो महीतले । कृत्वा मंडलकं वृत्तमेकचित्तो व्यवस्थितः

ເມື່ອບໍລິສຸດ ແລະອາບນ້ຳແລ້ວ ທາກິ່ນຈັນທະນາແດງ (rakta-candana) ໃຫ້ຫອມ ແລ້ວໃນພື້ນດິນ ຈົ່ງຂີດມັນດະລາ (maṇḍala) ເປັນວົງມົນ ແລະຢືນຢັນຢູ່ນັ້ນດ້ວຍໃຈຈຸດດຽວ.

Verse 37

गृहीत्वा करवीराणि ताम्रे संस्थाप्य भाजने । तिलतंदुलसंयुक्तं कुशगन्धोदकेन तु

ເອົາດອກກະຣະວີຣະ (karavīra) ມາ ແລ້ວວາງໄວ້ໃນພາຊະນະທອງແດງ. ໃຫ້ປະສົມງາແລະເຂົ້າ ພ້ອມດ້ວຍນ້ຳທີ່ຫອມດ້ວຍຫຍ້າກຸສະ (kuśa).

Verse 38

रक्तचंदन धूपेन युक्तमर्घ्योपसाधितम् । कृत्वा शिरसि तत्पात्रं जानुभ्यामवनिं गतः

ເມື່ອຈັດກຽມອາຣະຄະຍະໃຫ້ສົມຄວນ ປະກອບດ້ວຍຈັນທະນາແດງ ແລະ ທູບ; ໃຫ້ຍົກພາຊະນະນັ້ນວາງເທິງສະໝອງ ແລ້ວຄຸກເຂົ່າທັງສອງ ກົດກາຍລົງສູ່ດິນດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ។

Verse 39

मूलमंत्रेण संयुक्तमर्घ्यं दद्याच्च भानवे । मुच्यते सर्वपापैस्तु यो ह्येवं विनिवेदयेत्

ຄວນນໍາອາຣະຄະຍະທີ່ປະກອບດ້ວຍມູນມັນຕຣາ ໄປຖວາຍແດ່ພານະວະ (ພຣະອາທິດ). ຜູ້ໃດຖວາຍແບບນີ້ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງແທ້ໆ.

Verse 40

यद्युगादिसहस्रेण व्यतीपातशतेन च । अयनानां सहस्रेण यत्फलं ज्येष्ठपुष्करे । तत्फलं समवाप्नोति सूर्यायार्घ्य निवेदने

ບຸນຜົນໃດທີ່ໄດ້ຮັບທີ່ເຈຍດຖະ-ປຸສກະຣະ ໂດຍການປະຕິບັດຢຸກາດິ 1,000 ຄັ້ງ, ວະຕີປາຕະ 100 ຄັ້ງ, ແລະ ອະຍະນະ 1,000 ຄັ້ງ—ບຸນຜົນນັ້ນເທົ່າກັນ ຍ່ອມໄດ້ຮັບໂດຍການຖວາຍອາຣະຄະຍະແດ່ພຣະອາທິດ.

Verse 41

दीक्षामंत्रविहीनोऽपि भक्त्या संवत्सरेण तु । फलमर्घेण वै देवि लभते नात्र संशयः

ໂອ ເທວີ, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຂາດການດິກສາ ແລະ ມັນຕຣາທີ່ຈໍາເປັນ, ຖ້າປະຕິບັດດ້ວຍສັດທາຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ, ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນຜ່ານການຖວາຍອາຣະຄະຍະ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.

Verse 42

यः पुनर्दीक्षितो विद्वान्विधिनार्घ्यं निवेदयेत् । नासौ संभवते भूमौ प्रलयं याति भास्करे

ແຕ່ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບດິກສາ ແລະ ເປັນຜູ້ຮູ້, ຖ້າຖວາຍອາຣະຄະຍະຕາມພິທີ, ຜູ້ນັ້ນບໍ່ກັບມາເກີດໃນໂລກນີ້ອີກ; ເມື່ອເຖິງພາສກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ຍ່ອມລະລາຍເຂົ້າສູ່ການຫຼຸດພົ້ນສຸດທ້າຍ.

Verse 43

इह जन्मनि सौभाग्यमायुरारोग्यसंपदम् । अचिराल्लभते देवि सभार्यः सुखभाजनम्

ໂອ ເທວີ, ໃນຊາດນີ້ເອງ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບໂຊກດີ, ອາຍຸຍືນ ແລະ ຊັບແຫ່ງສຸຂະພາບໃນໄວໆ; ພ້ອມພັນລະຍາ ເຂົາເປັນພາຊະນະແຫ່ງຄວາມສຸກ.

Verse 44

एवं स्नानविधिः प्रोक्तः सौरः संक्षेपतस्तव । हिताय मानवेन्द्राणां सर्वपापप्रणाशनः

ດັ່ງນັ້ນ ພິທີອາບນ້ຳບູຊາພຣະອາທິດ (ສົວຣະ) ໄດ້ຖືກກ່າວໃຫ້ເຈົ້າຟັງໂດຍຫຍໍ້; ເປັນປະໂຫຍດແກ່ກະສັດໃນມະນຸດ ແລະ ທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 45

अथवा वेदमार्गेण कुर्यात्स्नानं द्विजोत्तमः । यद्येवं मन्त्रविस्तारे ह्यशक्तो दीक्षया विना

ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ດວິຊະໂອດຕະມະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ອາດຈະເຮັດການອາບນ້ຳຕາມທາງແຫ່ງເວດ; ຖ້າໂດຍບໍ່ມີພິທີດິກຊາ ເຂົາບໍ່ສາມາດຂະຫຍາຍມັນຕຣາໄດ້.

Verse 46

ईश्वर उवाच । अथ पूजाविधानं ते कथयामि यशस्विनि । वेदमार्गेण दिव्येन ब्राह्मणानां हिताय वै

ອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງເຖິງວິທີບູຊາ, ໂອ ຜູ້ມີກຽດສັກ; ຕາມທາງເວດອັນທິບ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ.

Verse 47

एवं संभृतसंभारः पुष्पादिप्रगुणीकृतः । तत आवाहयेद्भानुं स्थापयेत्कर्णिकोपरि

ເມື່ອຈັດຫາເຄື່ອງບູຊາຄົບຖ້ວນ ແລະ ຈັດດອກໄມ້ແລະອື່ນໆໃຫ້ງາມດີແລ້ວ, ຈຶ່ງຄວນເຊີນພານຸ (ພຣະອາທິດ) ແລະ ປະດິດຖານພຣະອົງໄວ້ເທິງກັນນິກາກາງ.

Verse 48

उपस्थानं तु वै कृत्वा मंत्रेणानेन सुव्रते । उदुत्यं जातवेदसमिति मंत्रः संपरिकीर्तितः

ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ, ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີອຸປະສະຖານ (upasthāna) ດ້ວຍມົນຕຣານີ້ແລ້ວ, ມົນຕຣາຖືກປະກາດວ່າ «ud utyaṃ jātavedasam».

Verse 49

अग्निं दूतेति मंत्रेण अनेनावाह्य भामिनि । आकृष्णेन रजसा मंत्रेणानेन वाऽर्चयेत्

ໂອ ນາງຜູ້ສະຫວ່າງໄສ, ຄວນເຊີນ (āvāhana) ດ້ວຍມົນຕຣາ «agniṃ dūta» ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາ; ຫຼືຈະບູຊາດ້ວຍ «ākṛṣṇena rajasā» ກໍໄດ້.

Verse 50

हंसः शुचिषदिति मंत्रेणानेन पूजयेत् । अपत्येतेति मन्त्रेण सूर्यं देवि प्रपूजयेत्

ຄວນບູຊາດ້ວຍມົນຕຣາທີ່ເລີ່ມວ່າ «haṃsaḥ śuciṣat…». ແລະດ້ວຍມົນຕຣາທີ່ເລີ່ມວ່າ «apatyete…», ໂອ ເທວີ, ຄວນບູຊາພຣະສູຣຍະ (Sūrya) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງພິເສດ.

Verse 51

अदृश्रमस्य चैतेन सूर्यं देवि समर्च्चयेत् । तरणिर्विश्वदर्शेति अनेन सततं जपम्

ແລະດ້ວຍມົນຕຣາທີ່ເລີ່ມວ່າ «adṛśram asya…», ໂອ ເທວີ, ຄວນບູຊາພຣະສູຣຍະ (Sūrya) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ດ້ວຍມົນຕຣາທີ່ເລີ່ມວ່າ «taraṇir viśvadarśī…» ຄວນສວດຈະປະ (japa) ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.

Verse 52

चित्रं देवानामुदेति भद्रां देवो सदार्चयेत् । विभूतिमर्च्चयेन्नित्यं येना पावक चक्षसा

ດ້ວຍມົນຕຣາທີ່ເລີ່ມວ່າ «citraṃ devānām udeti…», ຜູ້ບູຊາຄວນເຄົາລົບພະລັງອັນມົງຄຸນເປັນນິດ. ແລະຄວນບູຊາ ວິພູຕິ (Vibhūti) ທຸກມື້ ດ້ວຍມົນຕຣາທີ່ເລີ່ມວ່າ «yena pāvaka-cakṣasā…».

Verse 53

विद्यामेपिरजस्पृथ्वित्यनेन विमलां सदा । अमोघां पूजयेन्नित्यं मंत्रेणानेन सुव्रते

ດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມວ່າ «vidyām ehi rajas pṛthvi…» ພຶງບູຊານາງທິບພະ ວິມະລາ ຢ່າງສະເໝີ. ແລະດ້ວຍມັນຕຣານີ້, ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ, ພຶງບູຊາ ອະໂມຄາ ທຸກມື້.

Verse 54

सप्त त्वा हरितोऽनेन सिद्धिदां सर्वकर्मसु । विद्युतामर्चयेद्देवं सप्त त्वा हरितेन च

ດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມ «sapta tvā haritaḥ…» ພຶງບູຊາ ສິດທິດາ ຜູ້ປະທານຄວາມສໍາເລັດໃນກິດທຸກຢ່າງ. ແລະດ້ວຍ «sapta tvā harita…» ພຶງບູຊາເທວະ ວິດຍຸຕາ ດ້ວຍ.

Verse 55

नवमीं पूजयेद्देवीं सततं सर्वतोमुखीम् । मन्त्रेणानेन वै देवि उद्वयन्तमितीह वै

ພຶງບູຊານາງທິບພະ ນະວະມີ ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ຜູ້ມີໜ້າຫັນໄປທຸກທິດ (ສະຖິດຢູ່ທຸກທາງ). ດ້ວຍມັນຕຣານີ້, ໂອ ດີວີ—ຄືທີ່ເລີ່ມ «udvayantam…»—ພຶງບູຊານາງ.

Verse 56

उद्यन्नद्य मित्रमहः प्रथममक्षरं जपेत् । द्वितीयं पूजयेद्देवि शुकेषु मे हरिमेति वै

ພຶງຈະປະກອບການຈະປະ (ສວດ) ບີຊະອັກສອນທຳອິດ ດ້ວຍມັນຕຣາ «udyann adya mitramahaḥ…». ສ່ວນອັນທີສອງ, ໂອ ດີວີ, ພຶງບູຊາດ້ວຍ «śukeṣu me hariḥ…».

Verse 57

उदगादयमादित्यो ह्यनेनापि तृतीयकम् । तत्सवितुर्वरेण्येति चतुर्थं परिकीर्तितम्

ດ້ວຍມັນຕຣາ «udagād ayam ādityaḥ…» ພຶງກໍານົດບີຊະອັນທີສາມດ້ວຍ. ສ່ວນອັນທີສີ່ ຖືກປະກາດວ່າ (ດ້ວຍ) «tat savitur vareṇyam…».

Verse 58

महाहिवो महायेति पञ्चमं परिकीर्तितम् । हिरण्यगर्भः समवर्तत षष्ठं बीजं प्रकीर्तितम्

ອັນທີຫ້າ ຖືກປະກາດດ້ວຍມົນຕຣາ «mahāhivo mahā…». ບີຊະອັນທີຫົກ ຖືກປະກາດດ້ວຍ «hiraṇyagarbhaḥ samavartata…».

Verse 59

सविता पश्चातात्सविता सप्तमं वरवर्णिनि । एवं बीजानि विन्यस्य आदित्यं स्थापयेच्छुभे

ດ້ວຍ «savitā paścātāt savitā…» ໂອ ນາງຜູ້ມີສີຜິວງາມ ບີຊະອັນທີເຈັດ ຖືກກ່າວໃຫ້. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຈັດວາງບີຊະມົນຕຣາແລ້ວ ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ຄວນສະຖາປະນາ ອາທິຕະ (Āditya).

Verse 60

आदित्यं स्थापयित्वा तु पश्चादङ्गानि विन्यसेत्

ເມື່ອສະຖາປະນາ ອາທິຕະ (Āditya) ແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນຈັດວາງນະຍາສະຂອງອະວະ (aṅga-nyāsa) ຕາມລຳດັບ.

Verse 61

आग्नेय्यां हृदयं न्यस्य ऐशान्यां तु शिरो न्यसेत् । नैरृत्यां तु शिखां चैव कवचं वायुगोचरे

ວາງມົນຕຣາ “ຫົວໃຈ” ໃນທິດອາກເນຍ (ຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້) ແລະວາງ “ສີສະ” ໃນທິດອີສານ (ຕາເວັນອອກສຽງເໜືອ). ໃນທິດໄນຣຶຕ (ຕາເວັນຕົກສຽງໃຕ້) ວາງ “ຊິຄາ” ແລະວາງ “ກະວະຈະ” (ເກາະປ້ອງກັນ) ໃນເຂດຂອງວາຍຸ (ຕາເວັນຕົກສຽງເໜືອ).

Verse 62

अस्त्रं दिशासु विन्यस्य स्वबीजेन तु कर्णिकाम् । अमोसि प्राणितेनेति अनेन हृदयं यजेत्

ຈັດວາງ “ອັສຕຣະ” (astra ມົນຕຣາອາວຸດປ້ອງກັນ) ໃນທິດທັງຫຼາຍ ແລະວາງ “ກັນນິກາ” (karṇikā ກາງດອກ) ດ້ວຍບີຊະຂອງຕົນ (svabīja). ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາ “ຫົວໃຈ” ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳ: «am asi, prāṇitena» ໂດຍລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ.

Verse 63

शिरस्तु पूजयेद्देवि आयुष्यं वर्चसेति वै । गायत्र्या तु शिखां पूज्य नैरृत्यां तु व्यवस्थिताम्

ໂອ ເທວີ, ຄວນບູຊາສິຣະ (ສ່ວນຫົວ) ດ້ວຍມັນຕຣາ «āyuṣyaṃ varcase» ເພື່ອອາຍຸຍືນ ແລະ ຣັດສະມີ. ແລະດ້ວຍ Gāyatrī ຈົ່ງບູຊາ Śikhā ທີ່ສະຖິດຢູ່ທິດຕາເວັນຕົກສ່ຽງໃຕ້ (ນິຣຶຕຍາ).

Verse 64

जीमूतस्येव भवति प्रत्येकं कवचं यजेत् । धन्वन्नागा धन्वनेति अनेनास्त्रं सदाऽर्चयेत्

ມັນເປັນດັ່ງເມກຝົນ ເປັນເກາະຄຸ້ມຄອງ; ຄວນບູຊາ kavaca ແຕ່ລະຊັ້ນແຍກກັນ. ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາ «dhanvannāgā dhanvane» ຈົ່ງນະມັດສະການ Astra ຢູ່ເສມອ.

Verse 65

नेत्रं तु पूजयेद्देवि अश्विना तेजसेति च । ह्यतः पूर्वतः सोमं दक्षिणेन बुधं तथा

ໂອ ເທວີ, ຈົ່ງບູຊາດວງຕາດ້ວຍມັນຕຣາ «aśvinā tejasā». ຈາກນັ້ນ ທາງທິດຕາເວັນອອກ ຈົ່ງວາງແລະບູຊາ Soma; ແລະທາງທິດໃຕ້ ຈົ່ງວາງ Budha ເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 66

पश्चिमेन गुरुं न्यस्य उत्तरेण च भार्गवम् । आग्नेय्यां मङ्गलं न्यस्य नैरृत्यां तु शनैश्चरम्

ວາງ Guru (ພະພຶຫັດ) ໄວ້ທາງທິດຕາເວັນຕົກ ແລະ Bhārgava (ສຸກ) ໄວ້ທາງທິດເໜືອ; ຈົ່ງວາງ Maṅgala (ອັງຄານ) ໃນທິດອາກເນຍ (ຕາເວັນອອກສ່ຽງໃຕ້) ແລະ Śanaiścara (ເສົາ) ໃນທິດນິຣຶຕຍາ (ຕາເວັນຕົກສ່ຽງໃຕ້).

Verse 67

वायव्यां तु न्यसेद्राहुं केतुमीशानगोचरे । आप्यायस्वेति मन्त्रेण देवि सोमं सदार्चयेत्

ທິດວາຍະວຽ (ຕາເວັນຕົກສ່ຽງເໜືອ) ຈົ່ງວາງ Rāhu; ແລະວາງ Ketu ໃນເຂດ Īśāna (ທິດຕາເວັນອອກສ່ຽງເໜືອ). ໂອ ເທວີ, ດ້ວຍມັນຕຣາ «āpyāyasva» ຈົ່ງບູຊາ Soma (ຈັນທຣາ) ຢູ່ເສມອ.

Verse 68

उद्बुध्यध्वं महादेवि बुधं तत्र सदार्चयेत् । बृहस्पतेति मन्त्रेण पूजयेत्सततं गुरुम्

“ຈົ່ງຕື່ນ!” ໂອ ມະຫາເທວີ—ໃນທີ່ນັ້ນ ຄວນບູຊາ ພຣະພຸດ (Budha/ເມີຄິວຣີ) ຢ່າງສະເໝີ. ດ້ວຍມັນຕຣາ “bṛhaspate” ຄວນນະມັດສະການ ຄູຣູ (Bṛhaspati/Jupiter) ບໍ່ຂາດສາຍ.

Verse 69

शुक्रः शुशुक्वानिति च भार्गवं देवि पूजयेत् । अग्निर्मूर्द्धेति मन्त्रेण सदा मंगलमर्चयेत्

ໂອ ເທວີ, ດ້ວຍມັນຕຣາ “śukraḥ śuśukvān” ຄວນບູຊາ ພາຣຄະວະ (Śukra/Venus). ດ້ວຍມັນຕຣາ “agnir mūrdhni” ຄວນບູຊາ ມັງຄະລະ (Maṅgala/Mars) ຢ່າງສະເໝີ.

Verse 70

शमग्निरितिमन्त्रेण पूजयेद्भास्करात्मजम् । कयानश्चित्रेतिमन्त्रेण देवि राहुं सदाऽर्चयेत्

ດ້ວຍມັນຕຣາ “śam agniḥ …” ຄວນບູຊາ ບຸດແຫ່ງພຣະພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ຄື ຊະນິ (Saturn). ແລະ ໂອ ເທວີ, ດ້ວຍມັນຕຣາ “kayā naś citre …” ຄວນນະມັດສະການ ຣາຫຸ (Rāhu) ຢ່າງສະເໝີ.

Verse 71

केतुं कृण्वेति केतुं वै सततं पूजयेद्बुधः । बाह्यतः पूर्वतः शुक्रं दक्षिणेन यमं तथा

ດ້ວຍມັນຕຣາ “ketuṃ kṛṇv …” ຜູ້ຮູ້ທັນຄວນບູຊາ ເກຕຸ (Ketu) ຢ່າງບໍ່ຂາດ. ທາງນອກ ທິດຕາເວັນອອກແມ່ນ ຊຸກຣະ (Śukra/Venus) ແລະ ທິດໃຕ້ແມ່ນ ຍະມະ (Yama).

Verse 72

ऐशान्यामीश्वरं विंद्यादाग्नेय्यामग्निरुच्यते । नैऋतेति विरूपाक्षं पवनं वायुगोचरे

ທິດອີສານ (ຕາເວັນອອກເໜືອ) ຄວນຮູ້ຈັກ ອີສະວະຣະ (Īśvara). ທິດອາກເນຍ (ຕາເວັນອອກໃຕ້) ກ່າວວ່າເປັນຂອງ ອັກນິ (Agni). ທິດນະຣິຕະ (ຕາເວັນຕົກໃຕ້) ແມ່ນ ວິຣູປາກສະ (Virūpākṣa); ແລະໃນຂອບເຂດຂອງ ວາຍຸ ມີ ພະວະນະ (Pavana—ລົມ).

Verse 73

तमुष्टवाम इति वै ह्यनेनेन्द्रमथार्चयेत् । उदीरतामवरेति सदा वैवस्वतं यजेत्

ດ້ວຍມັນຕຣາ «tamuṣṭavāma…» ຄວນນະມັດສະການບູຊາພຣະອິນທຣະດ້ວຍມັນຕຣານີ້. ດ້ວຍ «udīratām avar…» ຄວນບູຊາພຣະໄວວັສວະຕະ (ຍະມະ) ເປັນນິດ.

Verse 74

तत्त्वायामीति मन्त्रेण वरुणं देवि पूजयेत् । इन्द्रासोमावत इति मन्त्रेण धनदं यजेत्

ດ້ວຍມັນຕຣາ «tattvāyāmi…» ໂອ ເທວີ ຄວນບູຊາພຣະວະຣຸນະ. ດ້ວຍ «indrāsomāvata…» ຄວນບູຊາທະນະດະ (ກຸເບຣະ).

Verse 75

पावकं पूजयेद्देवि अग्निमीऌए पुरोहितम् । रक्षोहणं वाजिनेति विरूपाक्षं सदार्चयेत्

ໂອ ເທວີ ຄວນບູຊາພາວະກະ (ອັກນິ) ດ້ວຍ «agnim īḷe purohitam». ດ້ວຍ «rakṣohaṇaṃ vājina…» ຄວນນະມັດສະການວິຣູປາກສະ ເປັນນິດ.

Verse 76

वायवायाहि मन्त्रेण वायुं देवि सदार्चयेत् । यथाक्रममिमान्देवि सर्वान्वै पूजयेद्बुधः

ດ້ວຍມັນຕຣາ «vāyav āyāhi…» ໂອ ເທວີ ຄວນບູຊາພຣະວາຍຸ ເປັນນິດ. ດັ່ງນັ້ນຕາມລຳດັບ ໂອ ເທວີ ຜູ້ຮູ້ຄວນບູຊາທັງໝົດນີ້.

Verse 77

बाह्यतः पूर्वतो देवि इन्द्रादीनां समन्ततः । रक्तवर्णं महातेजं सितपद्मोपरि स्थितम्

ທາງນອກ ທາງທິດຕາເວັນອອກ ໂອ ເທວີ ມີພຣະອິນທຣະແລະອື່ນໆ ລ້ອມຮອບຢູ່ທຸກດ້ານ. (ຮູບນັ້ນ) ມີສີແດງ ມີຣັດສະມີຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະປະທັບຢູ່ເທິງດອກບົວຂາວ.

Verse 78

सर्वलक्षणसंयुक्तं सर्वाभरणभूषितम् । द्विभुजं चैकवक्त्रं च सौम्यपञ्चकधृक्करम्

ປະກອບດ້ວຍໝາຍມົງຄຸນທຸກປະການ ແລະ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທັງປວງ; ມີສອງແຂນ ແລະ ໜ້າດຽວ; ຖືຊຸດຫ້າປະການອັນອ່ອນໂຍນແຫ່ງມົງຄຸນໄວ້ໃນພະຫັດ.

Verse 79

वर्त्तुलं तेजबिंबं तु मध्यस्थं रक्तवाससम् । आदित्यस्य त्विदं रूपं सर्वलोकेषु पूजितम् । ध्यात्वा संपूजयेन्नित्यं स्थंडिलं मण्डलाश्रयम्

ເປັນວົງກົມແຫ່ງລັດສະໝີອັນສະຫວ່າງໄສ ຕັ້ງຢູ່ກາງ ນຸ່ງຜ້າສີແດງ—ນີ້ແທ້ແມ່ນຮູບຂອງອາທິດຍະ (Āditya) ທີ່ຖືກບູຊາໃນທຸກໂລກ. ເມື່ອພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິແລ້ວ ຄວນບູຊາທຸກມື້ ໂດຍອາໄສມັນດະລາທີ່ວາງເທິງສະຖັນດິລາທີ່ຈັດໄວ້.

Verse 80

देव्युवाच । मण्डलस्थः सुरश्रेष्ठ विधिना येन भास्करः । पूज्यते मानवैर्भक्त्या स विधिः कथितस्त्वया

ເທວີກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາເທວະ, ທ່ານໄດ້ກ່າວອະທິບາຍພິທີການທີ່ມະນຸດບູຊາພຣະພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ຜູ້ສະຖິດໃນມັນດະລາອັນສັກສິດ ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ.”

Verse 81

पूजयेद्विधिना येन भास्करं पद्मसंभवम् । मूर्त्तिस्थं सर्वगं देवं तन्मे कथय शंकर

“ຂໍທ່ານບອກຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ ສັງກະຣະ, ວິທີການອັນຖືກຕ້ອງທີ່ຈະບູຊາພຣະພາສະກະຣະ—ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ—ຜູ້ຢູ່ໃນຮູບມູຣຕິ ແຕ່ເປັນເທວະຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກສິ່ງ.”

Verse 82

ईश्वर उवाच । साधुसाधु महादेवि साधु पृष्टोऽस्मि सुवते । शृणुष्वैकमना देवि मूर्तिथं येन पूजयेत्

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ດີແທ້ ດີແທ້ ໂອ ມະຫາເທວີ; ເຈົ້າຖາມໄດ້ດີນັກ ໂອ ຜູ້ຖືພຣະປະຕິຍານອັນປະເສີດ. ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈອັນເອກະຈິດ ໂອ ເທວີ, ວິທີການທີ່ຈະບູຊາເທວະຜູ້ສະຖິດໃນຮູບມູຣຕິ.”

Verse 83

इषेत्वेति च मन्त्रेण उत्तमांगं सदार्चयेत् । अग्निमीऌएति मन्त्रेण पूजयेद्दक्षिणं करम्

ດ້ວຍມົນຕຣາ «iṣetv…» ພຶງບູຊາພຣະເສົາຫົວຂອງເທວະດາເປັນນິດ. ດ້ວຍ «agnim īḷe…» ພຶງບູຊາມືຂວາ.

Verse 84

अग्न आयाहि मन्त्रेण पादौ देवस्य पूजयेत् । आजिघ्रेति च मन्त्रेण पूजयेत्पुष्पमालया

ດ້ວຍມົນຕຣາ «agna āyāhi…» ພຶງບູຊາພຣະບາດທັງສອງຂອງເທວະດາ. ແລະດ້ວຍ «ājighre…» ພຶງບູຊາດ້ວຍພວງມາລາດອກໄມ້.

Verse 85

योगेयोगेति मन्त्रेण मुक्तपुष्पांजलिं क्षिपेत् । समुद्रागच्छ यत्प्रोक्तमनेन स्नापयेद्रविम्

ດ້ວຍມົນຕຣາ «yoge yoge…» ພຶງໂຍນອັນຈະລີດອກໄມ້ຫຼຸດເປັນເຄື່ອງບູຊາ. ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳທີ່ສອນວ່າ «samudrāgaccha…» ພຶງອາບສະນານພຣະຣະວິ (ພຣະອາທິດ).

Verse 86

इमं मे गंगेति यत्प्रोक्तमनेनापि च भामिनि । समुद्रज्येति मन्त्रेण क्षालयेद्विधिवद्रविम्

ແລະ ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳທີ່ສອນວ່າ «imaṃ me gaṅge…» ແລະດ້ວຍມົນຕຣາ «samudrajye…» ພຶງລ້າງຊຳລະພຣະຣະວິ (ພຣະອາທິດ) ຕາມພິທີກົດລະບຽບ.

Verse 87

सिनीवालीति मन्त्रेण स्नापयेच्छंखवारिणा । यज्ञं यज्ञेति मन्त्रेण कषायैः परिरक्षयेत्

ດ້ວຍມົນຕຣາ «sinīvālī…» ພຶງອາບສະນານ (ພຣະອາທິດ) ດ້ວຍນ້ຳທີ່ຮິນຈາກຫອຍສັງຂ໌. ດ້ວຍມົນຕຣາ «yajñaṃ yajña…» ພຶງປົກປ້ອງພິທີ/ເທວະດາ ຕາມຄວາມຖືກຕ້ອງ ດ້ວຍນ້ຳຝາດ (ກະສາຍ).

Verse 88

स्नापयेत्पयसा देवि आप्यायस्वेति मंत्रतः । दधिक्राव्णेति वै दध्ना स्नापयेद्विधिवद्रविम्

ໂອ ເທວີ, ຄວນອາບພຣະອາທິດດ້ວຍນ້ຳນົມ ໃນຂະນະສວດມົນ «āpyāyasva…». ແລະດ້ວຍນົມສົ້ມ ສວດ «dadhikrāvan…» ຈຶ່ງອາບພຣະຣະວິຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 89

इमं मे गंगेति यत्प्रोक्तमनेनापि च भामिनि । समुद्रज्येति मंत्रेण स्नानमौषधिभिः स्मृतम्

ແລະ ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ດ້ວຍສິ່ງທີ່ສອນໄວ້ວ່າ «imaṃ me gaṅge…» ແລະດ້ວຍມົນ «samudrajye…», ການອາບນ້ຳດ້ວຍສະໝຸນໄພກໍຖືກກຳຊັບໄວ້ເຊັ່ນກັນ.

Verse 90

उद्वर्तयेत्ततो भानुं द्विपदाभिर्वरानने । मानस्तोकेति मंत्रेण युगपत्स्नानमाचरेत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ນາງໜ້າງາມ, ຄວນທາແລະຖູຂັດ (ອົງ) ພຣະພານຸ ດ້ວຍບົດສອງວັກ. ແລະດ້ວຍມົນທີ່ເລີ່ມວ່າ «mānastoka…» ຄວນປະກອບພິທີອາບນ້ຳພ້ອມກັນຕາມລຳດັບບູຊາ.

Verse 91

विष्णोरराटमन्त्रेण स्नापयेद्गंधवारिणा । सौवर्णेन तु मंत्रेण अर्घ्यं पाद्यं निवेदयेत्

ດ້ວຍມົນທີ່ເອີ້ນວ່າ «Viṣṇor arāṭa…» ຄວນອາບພຣະອົງດ້ວຍນ້ຳຫອມ. ແລະດ້ວຍມົນ «Sauvarṇa…» ຄວນຖວາຍອັຣຄະຍະ (ນ້ຳຄາລະວະ) ແລະ ປາດຍະ (ນ້ຳລ້າງພຣະບາດ).

Verse 92

इदं विष्णुर्विचक्रमे मंत्रेणार्घ्यं प्रदापयेत् । वेदोसीति च मंत्रेण उपवीतं प्रदापयेत्

ດ້ວຍມົນ «idaṃ viṣṇur vicakrame…» ຄວນຖວາຍອັຣຄະຍະ. ແລະດ້ວຍມົນ «vedosi…» ຄວນຖວາຍອຸປະວີຕະ (ສາຍດ້າຍສັກສິດ).

Verse 93

बृहस्पतेति मंत्रेण दद्याद्वस्त्राणि भानवे । येन श्रियं प्रकुर्वाणः पुष्पमालां प्रपूजयेत्

ດ້ວຍມົນຕຣາທີ່ເລີ່ມວ່າ «ບຣິຫັສປະເຕ…» ຄວນຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມແດ່ ພານຸ (ພຣະສຸຣິຍະ) ແລ້ວຕໍ່ມາ ເພື່ອໃຫ້ເກີດສິຣີມົງຄຸນ ຄວນບູຊາດ້ວຍພວງມາລາດອກໄມ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ។

Verse 94

धूरसीति च मंत्रेण धूपं दद्यात्सगुग्गलम् । समिद्धोंजनमंत्रेण अंजनं तु प्रदापयेत्

ດ້ວຍມົນຕຣາ «ທູຣ ອະສີ…» ຄວນຖວາຍທູບພ້ອມຢາງກຸກກຸລຸ. ແລະດ້ວຍມົນຕຣາ «ສະມິດໂທມຊະນ…» ຄວນຖວາຍອັນຊະນ (ຄອລລີຣຽມ) ດ້ວຍ.

Verse 95

युंजान इति मंत्रेण भानुं रोचनमालभेत् । आरार्त्तिकं च वै कुर्याद्दीर्घायुत्वाय वै पुनः

ດ້ວຍມົນຕຣາທີ່ເລີ່ມວ່າ «ຢຸນຈານ…» ຄວນທາໂຣຈະນາ (ສີສວ່າງອັນເປັນມົງຄຸນ) ແດ່ ພານຸ. ແລະຄວນປະກອບອາຣະຕີອີກ ເພື່ອອາຍຸຍືນ.

Verse 96

सहस्रशीर्षा पुरुषः सूर्यं शिरसि पूजयेत् । शंभवायेति मंत्रेण रवेर्नेत्रे परामृशेत्

ດ້ວຍມົນຕຣາ (ປຸຣຸສະ-ສູກຕະ) «ສະຫັສຣະຊີຣສາ ປຸຣຸສະ…» ຄວນບູຊາພຣະສຸຣິຍະທີ່ສ່ວນສີສະ. ແລະດ້ວຍມົນຕຣາ «ຊັມພະວາຍ…» ຄວນແຕະນັບຖືດວງຕາຂອງ ຣະວິ.

Verse 97

विश्वतश्चक्षुरित्येवं भानोर्देहं समालभेत् । श्रीश्च ते लक्ष्मीश्चेति सर्वांगे पूजयेद्रविम्

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍມົນຕຣາ «ວິສວະຕັດ ຈັກຊຸḥ…» ຄວນແຕະນັບຖືພຣະວິກາຍຂອງ ພານຸ. ແລະດ້ວຍ «ສຣີຊ ຈະ ເຕ ລັກສມີຊ ຈະ…» ຄວນບູຊາ ຣະວິ ໃນທຸກອະວະຍະວະຂອງພຣະອົງ.

Verse 98

ईश्वर उवाच अथ मेरोर्महादेवि अष्टशृंगस्य सुव्रते । पूजाविधानमंत्रांस्ते कथयामि समासतः

ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: ບັດນີ້ ໂອ ມະຫາເທວີ ຜູ້ມີພຣະວິນັຍດີ, ເຮົາຈະກ່າວໂດຍຫຍໍ້ ມົນຕຣາ ແລະ ພິທີບູຊາ ອັດສະຕະສຶງຄະ ຂອງເມຣຸ (ຍອດແປດ).

Verse 99

अष्टशृंगं महादेवि अनेन विधिनाऽर्चयेत् । प्रथमं पूजयेन्मध्ये मंत्रेणानेन सुव्रते

ໂອ ມະຫາເທວີ, ຄວນບູຊາ ອັດສະຕະສຶງຄະ ຕາມພິທີນີ້. ກ່ອນອື່ນ ໂອ ຜູ້ມີສັດທາດີ, ຈົ່ງບູຊາທີ່ກາງ ດ້ວຍມົນຕຣານີ້.

Verse 100

महाहिवोमहायेति नानापुष्पकदंबकैः । त्रातारमिंद्रमंत्रेण पूर्वशृंगं सदार्चयेत्

ດ້ວຍຊໍ່ດອກໄມ້ນານາຊະນິດ ຈົ່ງບູຊາຍອດທາງຕາເວັນອອກເປັນນິດ ໂດຍສວດ «mahāhivo mahāyeti»; ແລະດ້ວຍມົນຕຣາພຣະອິນທຣະ «trātāram indram…» ຈົ່ງນົບນ້ອມວ່າເປັນພຣະຜູ້ຄຸ້ມຄອງ.

Verse 101

तमुष्टवामेति मंत्रेण पूजयेत्सुरसुन्दरि । अग्निमीऌए पुरोहितमाग्नेयं शृंगमर्चयेत्

ໂອ ນາງຜູ້ງາມດັ່ງເທວະ, ຈົ່ງບູຊາດ້ວຍມົນຕຣາ «tamuṣṭavām…». ແລະດ້ວຍ «agnim īḷe purohitam» ຈົ່ງນົບນ້ອມບູຊາຍອດອາກເນຍ (ທິດຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້).

Verse 102

आग्नेय्या चैव गायत्र्या अथवानेन पूजयेत् । यमाय त्वा मखाय त्वा दक्षिणं शृंगमर्च येत्

ຈົ່ງບູຊາດ້ວຍ ອາກເນຍີ ຄາຍະຕຣີ ຫຼືຈະບູຊາດ້ວຍຖ້ອຍຄຳນີ້ກໍໄດ້. ດ້ວຍມົນຕຣາ «yamāya tvā, makhāya tvā» ຈົ່ງບູຊາຍອດທາງທິດໃຕ້.

Verse 103

उदीरतामवरेप्यथवानेन पूजयेत् । आयं गौरिति मंत्रेण नैरृत्यं शृङ्गमर्चयेत्

ຄວນບູຊາດ້ວຍມັນຕຣາ «udīratām…» ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ດ້ວຍສູດນີ້. ດ້ວຍມັນຕຣາ «āyaṃ gauḥ…» ຄວນບູຊາຍອດພູທິດນైరฤตຍ (ຕາເວັນຕົກສ່ຽງໃຕ້).

Verse 104

रक्षोहणं वाजिनं वा पूजयेदसुरांतिकम् । इंद्रासोमा च यो मंत्रो ह्यथवा तेन पूजयेत्

ຄວນບູຊາເປັນຜູ້ປະຫານຣາກສະ, ຫຼືເປັນຜູ້ໄວແລະຊະນະ, ຫຼືເປັນຜູ້ທຳລາຍອະສຸຣະ. ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ດ້ວຍມັນຕຣາໃດໆທີ່ເລີ່ມ «indrā-somā…» ກໍໃຫ້ບູຊາດ້ວຍມັນຕຣານັ້ນ.

Verse 105

अभि त्वा सूर नोन्विति चैशानं शृंगमर्चयेत् । येनेदं भूतमिति वा अथवानेन पूजयेत्

ດ້ວຍມັນຕຣາ «abhi tvā sūra…» ຄວນບູຊາຍອດພູອີສານະ (ທິດຕາເວັນອອກສ່ຽງເໜືອ). ຫຼືດ້ວຍ «yenedam bhūtam…» ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ດ້ວຍສູດນີ້ ຈຶ່ງຄວນບູຊາ.

Verse 106

नमोस्तु सर्पेभ्य इति मेरुपीठं सदाऽर्चयेत् । हिरण्यगर्भः समवर्त्ततेति पुनर्मध्ये सदार्चयेत्

ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳ «namas tu sarpebhyaḥ» ຄວນບູຊາເມຣຸປີຖະ (Merupīṭha) ຢູ່ເສມອ. ແລະອີກຄັ້ງ ໃນກາງ ຄວນບູຊາຢູ່ເສມອດ້ວຍ «hiraṇyagarbhaḥ samavartata…».

Verse 107

सविता पश्चातादिति वै पूजयेत्पुष्प मालया । त्रिकालमर्चयेद्देवि प्रदद्यादर्घ्यमादरात्

ດ້ວຍພວງດອກໄມ້ ຄວນບູຊາພຣະສຸຣິຍະດ້ວຍມັນຕຣາ «savitā paścātāt…». ໂອ ເທວີ, ຄວນບູຊາສາມເວລາໃນມື້ ແລະຖວາຍນ້ຳອາຣຄະຍະ (arghya) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 108

माता रुद्राणां दुहिता वसूनां पूर्वाह्ने चैव पूजयेत् । मध्याह्ने पूजयेद्देवि तद्विष्णोः परमं पदम्

ໃນຕອນເຊົ້າ ຄວນບູຊາດ້ວຍມົນຕຣາ «mātā rudrāṇāṃ, duhitā vasūnām…». ຕອນທ່ຽງ ໂອ ເທວີ ຄວນບູຊາດ້ວຍ «tad viṣṇoḥ paramaṃ padam…».

Verse 109

हंसः शुचिषदिति वा अपराह्णे सदार्चयेत् । एवं भानुं ग्रहैः सार्द्ध पूजयेद्वरवर्णिनि

ຕອນບ່າຍ ຄວນບູຊາເປັນນິດດ້ວຍ «haṃsaḥ śuciṣat…». ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ນາງຜິວງາມ ຄວນບູຊາພຣະພານຸ (ພຣະອາທິດ) ພ້ອມດ້ວຍດາວເຄາະທັງຫຼາຍ.

Verse 110

देव्युवाच । यानि पुष्पाणि चेष्टानि सदा भास्करपूजने । कानि चोक्तानि देवेश कथयस्व प्रसादतः

ເທວີກ່າວວ່າ: «ໂອ ຈອມເທວະ, ດອກໄມ້ໃດບ້າງທີ່ເປັນທີ່ປາຖະໜາຍິ່ງ ໃນການບູຊາພຣະພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ຢ່າງສະເໝີ? ຂໍຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຟັງ ດ້ວຍພຣະເມດຕາ».

Verse 111

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि पुष्पा ध्यायमनुत्तमम् । येन चार्कस्थले देवि शीघ्रं तुष्यति पूजितः

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ຟັງເຖີດ ໂອ ເທວີ, ຂ້າຈະກ່າວສອນບົດອັນສູງສຸດເກືອບດອກໄມ້; ໂດຍສິ່ງນີ້ ໃນສະຖານສັກສິດຂອງອາຣກະ ພຣະອາທິດຈະພໍໃຈໄວ ເມື່ອຖືກບູຊາ».

Verse 112

मालतीकुसुमैः पूजा भवेत्सांनिध्यकारिका । मल्लिकायाश्च कुसुमैर्भोगवाञ्जायते नरः

ການບູຊາດ້ວຍດອກມາລະຕີ ນຳໃຫ້ເກີດການປະຈັກພຣະສະນິດ (ການສະຖິດໃກ້) ຂອງເທວະ. ການຖວາຍດອກມັລລິກາ ທຳໃຫ້ຜູ້ຄົນມີຄວາມອຸດົມໃນພົນຜົນ ແລະ ຄວາມສຸກສະບາຍ.

Verse 113

सौभाग्यं पुंडरीकैस्तु भवत्यर्थश्च शाश्वतः । कदंबपुष्पैर्देवेशि परमैश्वर्यमश्नुते

ດ້ວຍດອກບົວປຸນດະຣີກະ ຄວາມໂຊກດີເກີດຂຶ້ນ ແລະຊັບສິນອັນຍືນຍົງກໍມີ. ດ້ວຍດອກກະດຳບະ ໂອ ແມ່ເທວີ ຜູ້ບູຊາຈະໄດ້ອຳນາດສູງສຸດ ແລະສະຫງ່າງາມຮຸ່ງເຮືອງ.

Verse 114

भवत्यक्षयमन्नं च बकुलै रर्चने रवेः । मदारपुष्पकैः पूजा सर्वकुष्ठविनाशिनी

ເມື່ອບູຊາພຣະຣະວິ (ພຣະອາທິດ) ດ້ວຍດອກບະກຸລະ ຈະໄດ້ອາຫານແລະກຳລັງຊີວິດທີ່ບໍ່ຂາດ. ການບູຊາດ້ວຍດອກມະດາຣະ ທຳລາຍໂລກກຸດຖະ (ໂລກຜິວໜັງ) ທັງປວງ.

Verse 115

बिल्वस्य पत्रकुसुमैमहतीं श्रियमश्नुते । अर्कस्रजा भवत्यर्थः सर्वकामफलप्रदः

ດ້ວຍໃບແລະດອກບິລວະ ຜູ້ບູຊາຈະໄດ້ຮັບສິຣີອັນໃຫຍ່ (ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ). ດ້ວຍພວງມາລາດອກອັຣກະ ຊັບສິນເກີດຂຶ້ນ ແລະໃຫ້ຜົນແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາອັນຊອບທັງປວງ.

Verse 116

प्रदद्याद्रूपिणीं कन्यां पूजितो बकुलस्रजा । किंशुकैरर्चितो देवि न पीडयति भास्करः

ເມື່ອບູຊາພຣະອາທິດດ້ວຍພວງມາລາດອກບະກຸລະ ຈະໄດ້ຮັບນາງສາວຜູ້ງາມ (ຄູ່ຄອງອັນຄວນ). ແລະເມື່ອບູຊາດ້ວຍດອກກິ່ມສຸກະ ໂອ ເທວີ, ພຣະພາສະກະຣະ ຈະບໍ່ກໍ່ທຸກຂ໌ແກ່ຜູ້ບູຊາ.

Verse 117

अगस्तिकुसुमैस्तद्वदानुकूल्यं प्रयच्छ ति । करवीरैस्तु देवेशि सूर्यस्यानुचरो भवेत्

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ດ້ວຍດອກອະກັສຕິ ພຣະອາທິດຈະປະທານຄວາມເມດຕາ ແລະການເກື້ອກູນ. ດ້ວຍດອກກະຣະວີຣະ ໂອ ແມ່ເທວີ, ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ຕິດຕາມຮັບໃຊ້ໃນພຣະບໍລິການຂອງພຣະສູຣຍະ.

Verse 119

शतपत्रस्रजा देवि सूर्यसालोक्यतां व्रजेत् । बकपुष्पैर्महादेवि दारिद्यं नैव जायते

ໂອ ເທວີ! ຜູ້ໃດສວມພວງດອກສະຕະປັດຕະ (ດອກຮ້ອຍກີບ) ຈະໄດ້ເຖິງໂລກຂອງພຣະສຸຣິຍະ (sālokya). ດ້ວຍດອກບະກາ ໂອ ມະຫາເທວີ, ຄວາມທຸກຍາກບໍ່ເກີດຂຶ້ນເລີຍ.

Verse 120

यः सूर्यायतनं भक्त्या गैरिकेणोपलेपयेत् । प्राप्नुयान्महतीं लक्ष्मीं रोगैश्चापि प्रमुच्यते

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ດ້ວຍຄວາມສັດທາ ນໍາດິນແດງໂອເຄີ (gairika) ໄປປະລິມທາວິຫານຂອງພຣະສຸຣິຍະ ຈະໄດ້ຮັບລັກສະມີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະພົ້ນຈາກໂລກໄພດ້ວຍ.

Verse 121

अष्टादशेह कुष्ठानि ये चान्ये व्याधयो नृणाम् । प्रलयं यांति ते सर्वे मृदा यद्युपलेपयेत्

ໃນສະຖານທີ່ນີ້ ໂລກຜິວໜັງຄຸດຖະ (kuṣṭha) 18 ປະເພດ ແລະໂລກໄພອື່ນໆທີ່ກະທົບມະນຸດ ຈະຖືກທໍາລາຍໝົດ ຫາກນໍາດິນສັກສິດ (mṛd) ຂອງບ່ອນນີ້ມາທາຕາມກາຍ.

Verse 122

विलेपनानां सर्वेषां कुंकुमं रक्तचंदनम् । पुष्पाणां करवीराणि प्रशस्तानि वरानने

ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ, ໃນບັນດາເຄື່ອງທາທັງຫມົດ ຄຸງຄຸມ (ຫຍ້າຝຣັ່ງ/ຊາຟຣອນ) ແລະ ຈັນທະນະແດງ ແມ່ນດີທີ່ສຸດ; ແລະໃນບັນດາດອກໄມ້ ດອກກະຣະວີຣ (oleander) ໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນເປັນພິເສດ.

Verse 123

नातः परतरं किंचिद्भास्वतस्तुष्टिकारकम् । यादृशं कुङ्कुमं जाती शतपत्रं तथाऽगुरुः

ບໍ່ມີສິ່ງໃດຍິ່ງໄປກວ່ານີ້ ໃນການເຮັດໃຫ້ພຣະພາສະວັດ (ພຣະອາທິດ) ພໍໃຈ: ຄຸງຄຸມ (ຊາຟຣອນ), ດອກຈາຕີ (ມະລິ/ຈາສມິນ), ດອກສະຕະປັດຕະ (ຮ້ອຍກີບ), ແລະອະກຸຣຸ (ໄມ້ຫອມ aloeswood) ເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 124

किं तस्य न भवेल्लोके यश्चैभिश्चार्चयेद्रविम् । उपलिप्यालयं यस्तु कुर्यान्मंडलकं शुभम्

ສິ່ງໃດໃນໂລກນີ້ຈະບໍ່ອາດບັນລຸໄດ້ ສໍາລັບຜູ້ທີ່ບູຊາພຣະຣະວິ (ພຣະອາທິດ) ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາເຫຼົ່ານີ້? ແລະຜູ້ໃດທີ່ທາປະພອງຊໍາລະສະຖານບູຊາ ແລ້ວສ້າງມັນດະລະອັນເປັນມົງຄຸນ ບຸນກຸສົນຂອງຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໝັ້ນຄົງແນ່ນອນ।

Verse 125

एकेनास्य भवेदर्थो द्वाभ्यामारोग्यमश्नुते । त्रिभिस्तु सर्वविद्यावांश्चतुर्भिर्भोगवान्भवेत्

ເຮັດມັນດະລະໜຶ່ງ ຍ່ອມໄດ້ຊັບສິນ; ເຮັດສອງ ຍ່ອມໄດ້ສຸຂະພາບ. ເຮັດສາມ ຍ່ອມເປັນຜູ້ຮູ້ທຸກວິຊາ; ເຮັດສີ່ ຍ່ອມມີຄວາມສຸກສະບາຍ ແລະຄວາມພໍພຽງໃນການເສບສຸກ।

Verse 126

पंचभिर्विपुलं धान्यं षड्भिरायुर्बलं यशः । सप्तमण्डलतारी स्यान्मंडलाधिपतिर्नरः

ເຮັດຫ້າ ຍ່ອມໄດ້ເຂົ້າຂອງຫຼາຍຫຼວງ; ເຮັດຫົກ ຍ່ອມໄດ້ອາຍຸຍືນ ກໍາລັງ ແລະຊື່ສຽງ. ເຮັດເຈັດ ຍ່ອມເປັນຜູ້ຂ້າມພົ້ນວົງມັນດະລະເຈັດ ແລະເປັນເຈົ້າແຫ່ງມັນດະລະ (maṇḍalādhipati)។

Verse 127

घृतदीपप्रदानेन चक्षुष्माञ्जायते नरः । कटुतैलस्य दीपेन स्वं शत्रुं जयते नरः

ຖວາຍປະທານຕະກຽງທີ່ເຕັມດ້ວຍນ້ໍາມັນເນີຍ (ghṛta) ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ຄົນນັ້ນມີສາຍຕາດີ. ຖວາຍຕະກຽງນ້ໍາມັນກິ່ນແຮງ ຍ່ອມໃຫ້ຄົນນັ້ນຊະນະສັດຕູຂອງຕົນ।

Verse 128

तैलदीपप्रदानेन सूर्यलोके महीयते । मधूकतैलदीपेन सौभाग्यं परमं लभेत्

ດ້ວຍການຖວາຍປະທານຕະກຽງນ້ໍາມັນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນໂລກຂອງພຣະອາທິດ. ດ້ວຍຕະກຽງນ້ໍາມັນມະດູກະ (madhūka) ຍ່ອມໄດ້ຮັບໂຊກດີສູງສຸດ।

Verse 129

पुष्पाणां प्रवरा जाती धूपानां विजयः परः । गन्धानां कुंकुमं श्रेष्ठं लेपानां रक्तचंदनम्

ໃນດອກໄມ້ທັງຫມົດ ດອກມະລິແມ່ນປະເສີດສຸດ; ໃນທູບທັງຫມົດ “ວິຊະຍະ” ແມ່ນສູງສຸດ. ໃນກິ່ນຫອມ ກຸງກຸມ (ຊາຟຣອນ) ດີທີ່ສຸດ; ແລະໃນຂີ້ທາ ຈັນທະນາແດງເປັນເລີດ.

Verse 130

दीपदाने घृतं श्रेष्ठं नैवेद्ये मोदकः परम् । एतैस्तुष्यति देवेशः सांनिध्यं चाधिगच्छति

ໃນການຖວາຍໂຄມໄຟ ນ້ຳມັນເນີຍ (ກີ) ແມ່ນດີທີ່ສຸດ; ໃນນາຍເວດຍະ (ອາຫານຖວາຍ) ໂມດະກະ ແມ່ນສູງສຸດ. ດ້ວຍສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງພໍໃຈ ແລະປະທານ “ສານນິດຍະ” ຄືການສະຖິດຢູ່ໃກ້ຊິດແກ່ຜູ້ບູຊາ.

Verse 131

एवं संपूज्य विधि वत्कृत्वा पितृप्रदक्षिणाम् । प्रणम्य शिरसा देवं तत्र चार्कस्थलं प्रिये

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອບູຊາຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ແລະໄດ້ເຮັດປະທັກສິນາ (ເດີນວຽນ) ແດ່ປິຕຣຶ (ບັນພະບຸລຸດ) ແລ້ວ ຈົ່ງກົ້ມສະຫວັດດີດ້ວຍສີສະແດ່ພຣະເທວະ. ແລ້ວຕໍ່ໄປ ໂອ້ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຈົ່ງໄປຍັງອາກະສະຖະລະ—ສະຖານອັນສັກສິດຂອງພຣະອາທິດ—ທີ່ນັ້ນ.

Verse 132

सुखासीनस्ततः पश्येद्रवेरभिमुखे स्थितः । एकं सिद्धार्थकं कृत्वा हस्ते पानीयसंयुतम्

ຈາກນັ້ນ ນັ່ງຢ່າງສະບາຍ ແລະຢູ່ໃນທ່າທີ່ຫັນໜ້າໄປຫາພຣະອາທິດ ຈົ່ງເບິ່ງຢ່າງສະຫງົບ. ແລ້ວຈົ່ງຈັດເຮັດສິດທາຣຖະກະ (ເມັດມັດສະຕາດຂາວ) ໜຶ່ງເມັດ ພ້ອມນ້ຳ ແລະຖືໄວ້ໃນມື.

Verse 133

कामं यथेष्टं हृदये कृत्वार्कस्थलसन्निधौ । पिबेत्सतोयं तद्देवि ह्यस्पृष्टं दशनैः सकृत्

ໃນຄວາມໃກ້ຊິດຂອງອາກະສະຖະລະ ໃຫ້ຕັ້ງຄວາມປາດຖະໜາຕາມທີ່ປະສົງໄວ້ໃນໃຈ; ໂອ້ເທວີ, ຈົ່ງດື່ມນ້ຳນັ້ນພຽງຄັ້ງດຽວ—ໂດຍບໍ່ໃຫ້ແຂ້ວແຕະຕ້ອງ.

Verse 134

एवं कृत्वा नरो देवि कोटियात्राफलं लभेत् । ब्रह्मा विष्णुर्महादेवो ज्वलनो धनदस्तथा

ເມື່ອເຮັດດັ່ງນີ້ ໂອ ເທວີ ບຸກຄົນຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນເທົ່າກັບການເດີນທາງຈາລິກສັກສິດໜຶ່ງໂກດິ. ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ພຣະມະຫາເທວ, ອັກນິ ແລະ ທະນະດະ (ກຸເບຣ) ກໍເຊັ່ນກັນ…

Verse 135

भानुमाश्रित्य सर्वे ते मोदन्ते दिवि सुव्रते । तस्माद्भानुसमं देवं नाहं पश्यामि कञ्चन

ໂດຍອາໄສ ພານຸ (ພຣະອາທິດ) ເທວະທັງຫມົດນັ້ນຍິນດີຢູ່ໃນສະຫວັນ ໂອ ຜູ້ມີພຣະວິນັຍອັນດີ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍບໍ່ເຫັນເທວະໃດເທົ່າທຽມພຣະອາທິດເລີຍ.

Verse 136

इति कृत्वा महादेवि पुनर्भानौ प्रदक्षिणम् । कुर्यान्मन्त्रेण देवेशि सप्तकृत्वो वरानने

ເມື່ອເຮັດແລ້ວ ໂອ ມະຫາເທວີ ຄວນກະທຳປະທັກສິນາ (ເດີນວຽນຂວາ) ຮອບ ພານຸ (ພຣະອາທິດ) ອີກຄັ້ງ. ໂອ ນາງເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ ຈົ່ງເຮັດດ້ວຍມົນຕຣາ ໃຫ້ຄົບເຈັດຄັ້ງ.

Verse 137

तमुष्टवाम इति ऋक्प्रथमा परिकीर्तिता । एतोन्विन्द्रं स्तवामेति द्वितीया परिकीर्तिता

ຄຳວ່າ «tamuṣṭavāma» ຖືກກ່າວວ່າເປັນຣຶກ (Ṛk) ບົດທຳອິດ; ແລະ «etonvindraṃ stavāma» ຖືກກ່າວວ່າເປັນບົດທີສອງ.

Verse 138

इंद्र शुद्धो न आगहि तृतीया परिकीर्तिता । इन्द्रं शुद्धो हि नो रयिं चतुर्थी परिकीर्तिता

«iṃdra śuddho na āgahi» ຖືກກ່າວວ່າເປັນບົດທີສາມ; ແລະ «indraṃ śuddho hi no rayiṃ» ຖືກກ່າວວ່າເປັນບົດທີສີ່.

Verse 139

अस्य वामस्येति शुभे पञ्चमी परिकीर्तिता । त्रिभिष्ट्वं देव इति वै षष्ठी च परिकीर्तिता

ຄໍາ «asya vāmasya» ອັນເປັນມງຄົດ ຖືກປະກາດເປັນບົດທີຫ້າ; ແລະ «tribhiṣṭvaṃ deva» ແທ້ໆ ຖືກປະກາດເປັນບົດທີຫົກ។

Verse 141

तानि ते कथयाम्यद्य दश सामानि सुन्दरि । हुंकारः प्रणवोद्गीथः प्रस्तावश्च चतुष्टयम्

ມື້ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງ ໂອ ນາງຜູ້ງາມ ເຖິງສາມັນ 10 ບົດ: huṃkāra, praṇava-udgītha, prastāva—ສາມຢ່າງນີ້ຮ່ວມເປັນຊຸດສີ່ປະການ।

Verse 142

पञ्चमं प्रहरो यत्र षष्ठमारण्यकं तथा । निधनं सप्तमं साम्नां सप्तसिद्धिमिति स्मृतम्

ໃນລໍາດັບນັ້ນ ບົດທີຫ້າເອີ້ນວ່າ «Prahara», ບົດທີຫົກ «Āraṇyaka», ແລະບົດທີເຈັດ «Nidhana» ໃນບັນດາສາມັນ—ນີ້ຖືກຈື່ຈໍາວ່າ «saptasiddhi» ຄື ຄວາມສໍາເລັດເຈັດປະການ।

Verse 143

पञ्चविध्यमिति प्रोक्तं ह्रींकारप्रणवेन तु । अष्टमं च तथा साध्यं नवमं वामदेवकम्

ນີ້ຖືກປະກາດວ່າເປັນ «ຫ້າປະເພດ» ໂດຍການຜູກພັນກັບພະຍາງ «hrīṃ» ແລະ praṇava (Oṃ). ບົດທີແປດກໍເອີ້ນວ່າ «Sādhya» ແລະບົດທີເກົ້າ «Vāmadevaka».

Verse 144

ज्येष्ठं तु दशमं साम वेधसे प्रियमुत्तमम् । एतेषां देवि साम्नां वै जाप्यं कार्यं विधानतः

ແຕ່ສາມັນບົດທີສິບ ເອີ້ນວ່າ «Jyeṣṭha» ອັນສູງສຸດ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງຜູ້ສ້າງ (Vedhas). ໂອ ເທວີ, ຄວນປະກອບການຈະປະ (japa) ຂອງສາມັນເຫຼົ່ານີ້ ຕາມພິທີກົດລະບຽບຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 145

ज्येष्ठसामपरं चैव द्वितीयं गदतः शृणु । न च श्राव्यं द्वितीयं तु जप्तव्यं मुक्तिमिच्छता

ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງຈາກເຮົາ ມົນຕຣາທີ່ສອງ ທີ່ຕາມຫຼັງ ຈເຍດຖະ-ສາມັນ. ມົນຕຣານີ້ ບໍ່ຄວນສະດງອອກຕໍ່ສາທາລະນະ; ຜູ້ປາດຖະນາໂມກສະ ຄວນຈະຈະປະ (japa) ຢ່າງລັບໆ.

Verse 146

तज्जाप्यं परमं प्रोक्तं स्वयं देवेन भानुना । जाप्यस्य विनियोगोऽस्य लक्षणं च निबोध मे । स्तोभसारं श्वासलीनमोंकारादि स्मृतं बुधैः

ຈະປະນີ້ ຖືກກ່າວວ່າເປັນສູງສຸດ—ພຣະພານຸ ພຣະອາທິດເທວະ ໄດ້ສອນເອງ. ຈົ່ງຮຽນຈາກເຮົາ ການນໍາໃຊ້ ແລະ ເຄື່ອງໝາຍຈໍາແນກຂອງມັນ: ແກ່ນສານຢູ່ໃນພະຍາງສະໂຕບະ, ມັນກົມກຽວກັບລົມຫາຍໃຈ, ແລະເລີ່ມດ້ວຍ «ໂອມ»—ດັ່ງທີ່ນັກປັນຍາຈື່ຈໍາໄວ້.

Verse 147

ऊर्भानुश्च तथा धर्मं धर्मः सत्यं ह्यृत तथा । धर्मं ये धर्मवद्धर्मे धर्मे वै निधनं गताः

«ອູຣະພານຸ» ແລະດັ່ງດຽວກັນ «ທັມມະ». «ທັມມະ» ແມ່ນຄວາມຈິງ ແທ້ໆ ແລະເປັນ «ຣິຕະ» (ລະບຽບແຫ່ງຈັກກະວານ) ດ້ວຍ. ຜູ້ທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນທັມມະ ດໍາລົງຊີວິດຕາມທັມມະ ແລະແມ່ນແຕ່ສິ້ນຊີວິດໃນທັມມະ—ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນສໍາເລັດອັນເກີດຈາກທັມມະ.

Verse 148

यदेभिश्च यजेच्छब्दैरुचितं सामगैर्द्विजैः । जाप्यं चैतत्परं प्रोक्तं स्वयं देवेन भानुना

ສິ່ງທີ່ຖືກນໍາໃຊ້ຢ່າງເໝາະສົມໃນການບູຊາ ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາ «ຢະເຈດ» ເຫຼົ່ານີ້ ໂດຍພວກດວິຊະ ຜູ້ຂັບສາມະ—ນີ້ກໍຖືກປະກາດວ່າເປັນຈະປະອັນສູງສຸດ ທີ່ພຣະພານຸ ພຣະອາທິດເທວະ ສອນເອງ.

Verse 149

एतद्वै जप्यमानस्तु पुनरावर्तते न तु । सर्वरोगविनिर्मुक्तो मुच्यते ब्रह्महत्यया

ແທ້ຈິງ ຜູ້ທີ່ຈະປະມົນຕຣານີ້ຢູ່ເລື້ອຍໆ ຈະບໍ່ຫວນກັບມາອີກ (ສູ່ການເກີດໃໝ່). ພ້ອມທັງພົ້ນຈາກໂລກພະຍາດທັງປວງ ແລະຖືກປົດປ່ອຍ ແມ່ນແຕ່ຈາກບາບ ບຣະຫມະ-ຫັດຍາ (ການຂ້າພຣາຫມະນ).

Verse 150

आज्यदोहाद्यदोहेति ज्येष्ठसाम्नोऽपि लक्षणम्

ຄໍາ «Ājyadohādyadoha» ນີ້ດ້ວຍ ຖືກກ່າວເປັນເຄື່ອງໝາຍກໍານົດຂອງ Jyeṣṭha-sāman ເຊັ່ນກັນ।

Verse 151

इति संपूज्य देवेशं ततः कुर्यात्परां स्तुतिम् । ऋग्भिर्वे पंचभिश्चैव शृणुष्वैकमनास्तु ताः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນຖວາຍສັນລະເສີນອັນສູງສຸດ—ດ້ວຍບົດຣຶກ 5 ບົດ. ຈົ່ງຟັງພວກນັ້ນດ້ວຍໃຈອັນເອກະຈິດ।

Verse 152

उक्षाणं पृश्निमिति वै प्रथमा परिकीर्तिता । चत्वारि वाक्परीति वै द्वितीया परिकीर्तिता

«Ukṣāṇaṃ pṛśnim» ຖືກປະກາດເປັນບົດທຳອິດ (ṛc)। «Catvāri vākparī» ຖືກປະກາດເປັນບົດທີສອງ (ṛc)។

Verse 153

इंद्रं मित्रं तृतीया तु ऋक्चैव परिकीर्तिता । कृष्णं नियानं हि तथा चतुर्थी परिकीर्तिता

«Indraṃ mitraṃ» ຖືກປະກາດເປັນບົດທີສາມ (ṛc)؛ ແລະ «Kṛṣṇaṃ niyānaṃ» ກໍຖືກປະກາດເປັນບົດທີສີ່ (ṛc) ເຊັ່ນກັນ।

Verse 154

द्वादशप्रथम इति पंचमी परिकीर्तिता । यो रत्नवाहीत्यनया किरीटं योजयेद्रवेः

«Dvādaśa-prathama» ຖືກປະກາດເປັນບົດທີຫ້າ (ṛc)។ ດ້ວຍມັນຕຣາ «ratnavāhī» ຄວນວາງມົງກຸດໃຫ້ແກ່ Ravi (ພຣະອາທິດ)។

Verse 155

गतेहनामित्यनया अव्यंगं भास्करं न्यसेत् । अनेन विधिना देवि पूजयेद्विधिवद्रविम्

ດ້ວຍມັນຕຣາ «gatehanām» ພຶງປະດິດຕັ້ງພຣະພາສະກະຣະໃຫ້ບໍ່ມີມົນທິນ. ໂອ ເທວີ, ດ້ວຍວິທີນີ້ພຶງບູຊາພຣະຣະວີຕາມພິທີ.

Verse 156

इत्येष ते मया ख्यातः प्रतिमापूजने विधिः

ດັ່ງນີ້ ວິທີບູຊາພຣະປະຕິມານີ້ ຂ້ອຍໄດ້ປະກາດໃຫ້ເຈົ້າຮູ້ແລ້ວ.

Verse 157

अनेनविधिना यस्तु सततं पूजयेद्रविम् । स प्राप्नोत्यधिकान्कामानिह लोके परत्र च

ຜູ້ໃດບູຊາພຣະຣະວີຢ່າງສະເໝີຕາມວິທີນີ້ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມປາດຖະໜາອັນຫຼາຍ—ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໃນໂລກໜ້າ.

Verse 158

पुत्रार्थी लभते पुत्रं धनार्थी लभते धनम् । कन्यार्थी लभते कन्यां विद्यार्थी वेदविद्भवेत्

ຜູ້ປາດຖະໜາລູກຊາຍ ຈະໄດ້ລູກຊາຍ; ຜູ້ປາດຖະໜາຊັບສິນ ຈະໄດ້ຊັບສິນ. ຜູ້ປາດຖະໜາລູກສາວ ຈະໄດ້ລູກສາວ; ຜູ້ປາດຖະໜາວິຊາ ຈະເປັນຜູ້ຮູ້ເວດະ.

Verse 159

निष्कामः पूजयेद्यस्तु स मोक्षं याति वै ध्रुवम् । अस्य क्षेत्रस्य माहात्म्यादर्कसूर्यप्रभावतः

ແຕ່ຜູ້ໃດບູຊາໂດຍບໍ່ມີຄວາມປາດຖະໜາ ຜູ້ນັ້ນຈະເຖິງໂມກສະແນ່ນອນ. ນີ້ເປັນເພາະມະຫິມາຂອງເຂດສັກສິດນີ້ ແລະອຳນາດອັນແຮງກ້າຂອງອະຣກະ—ສູຣຍະ.

Verse 160

अन्यत्र ब्राह्मणानां च कोटिना यत्फलं लभेत् । अर्कस्थले तथैकेन भोजितेन तु तत्फलम्

ບຸນຜົນທີ່ບ່ອນອື່ນໄດ້ຈາກການເລີ້ຍງພຣາຫມັນໜຶ່ງກົດິ—ທີ່ອາຣກະສະຖະລະ ເລີ້ຍງພຣາຫມັນພຽງຄົນດຽວ ກໍໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັນ।

Verse 161

स्नानं दानं जपो होमः सूर्यपर्वणि यत्कृतम् । तत्सर्वं कोटिगुणितं सूर्यकोटिप्रभावतः

ການອາບນ້ຳ, ການໃຫ້ທານ, ການສວດມົນ, ແລະການບູຊາໄຟ—ສິ່ງໃດທີ່ເຮັດໃນວັນງານພຣະສູຣະຍະ ຈະຖືກທະວີຄູນເປັນກົດິເທົ່າ ເນື່ອງດ້ວຍອຳນາດອັນໄພສານຂອງພຣະສູຣະຍະ।

Verse 162

माघमासे नरो यस्तु सप्तम्यां रविवासरे । कृष्णपक्षे महादेवि जागरं श्रद्धयाऽचरेत् । अर्कस्थलसमीपे तु स याति परमां गतिम्

ໂອ ມະຫາເທວີ, ໃນເດືອນມາຆະ ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ໃນວັນສັບຕະມີ ຕົກກັບວັນອາທິດ ໃນຄຣິດສະນະປັກສະ ປະພຶດການຕື່ນຍາມຄືນດ້ວຍສັດທາ ໃກ້ອາຣກະສະຖະລະ—ຈະໄດ້ບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດ।

Verse 163

गोशतस्य प्रदत्तस्य कुरुक्षेत्रे च यत्फलम् । तत्फलं समवाप्नोति तत्रार्कस्थलदर्शनात्

ບຸນຜົນທີ່ໄດ້ຈາກການຖວາຍງົວຮ້ອຍຕົວທີ່ກຸຣຸເກດຕຣະ—ທີ່ນັ້ນ ພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນອາຣກະສະຖະລະ ກໍໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັນ।

Verse 164

अर्कस्थलः पूजनीयस्तत्र स्थाने निवासिभिः । जपापुष्पैरर्कपुष्पै रोगिभिस्तु विशेषतः

ອາຣກະສະຖະລະ ຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກຜູ້ອາໄສໃນຖິ່ນນັ້ນ—ດ້ວຍດອກຊະປາ (hibiscus) ແລະດອກອາຣກະ; ໂດຍສະເພາະຜູ້ເຈັບໄຂ້ຄວນບູຊາໃຫ້ຍິ່ງຂຶ້ນ।

Verse 165

न च पत्रोर्णकुसुमैर्न चैवोन्मत्तसंभवैः । न चाम्रातकजैः पुष्पैरर्चनीयो दिवाकरः

ພຣະອາທິດ (ທິວາກະຣະ) ບໍ່ຄວນບູຊາດ້ວຍດອກ patrorṇa ແລະບໍ່ຄວນດ້ວຍດອກທີ່ເກີດຈາກພືດ unmattā ທັງບໍ່ຄວນດ້ວຍດອກ āmrātaka ເຊັ່ນກັນ.

Verse 166

आम्रातकस्य कुसुमं निर्माल्यमिव दृश्यते । अप्रत्यग्रं बहिर्यस्मात्तस्मात्तत्परिवर्जयेत्

ດອກ āmrātaka ເບິ່ງຄືກັບ nirmālya ຄືຂອງບູຊາທີ່ເຫຼືອແລ້ວຖືກປະຖິ້ມ; ເນື່ອງຈາກພາຍນອກບໍ່ສົດໃໝ່ ຈຶ່ງຄວນຫຼີກເວັ້ນມັນ.

Verse 167

नाविज्ञातं प्रदातव्यं न म्लानं न च दूषितम् । न च पर्य्युषितं माल्यं दातव्यं भूतिमिच्छता

ຜູ້ປາດຖະໜາຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ບໍ່ຄວນຖວາຍຂອງທີ່ບໍ່ຮູ້ທີ່ມາ, ບໍ່ຄວນຖວາຍຂອງທີ່ເຫຼົ່າຫຼົມ ຫຼືປົ່ນເປື້ອນ; ແລະບໍ່ຄວນຖວາຍພວງມາລາທີ່ຄ້າງຄືນເກົ່າຊື່ນ.

Verse 168

देवमुल्लोचयेद्यस्तु तत्क्षणात्पुष्पलोभतः । पुष्पाणि च सुगन्धानि भोजकेनेतराणि च

ແຕ່ຖ້າ Bhojaka ຜູ້ໜຶ່ງ ເນື່ອງຈາກຄວາມໂລບໃນດອກໄມ້ ໄປເກັບຫຼືດຶງເອົາດອກໄມ້ບູຊາຂອງເທວະອອກ ໃນຂະນະນັ້ນທັນທີ—ແມ່ນແຕ່ດອກໄມ້ຈະຫອມ ແລະແມ່ນແຕ່ເປັນດອກຊະນິດອື່ນໆກໍຕາມ—

Verse 169

ब्रह्महत्यामवाप्नोति भोजको लोभमोहितः । महारौरवमासाद्य पच्यते शाश्वतीः समाः

Bhojaka ຜູ້ນັ້ນ ຖືກຄວາມໂລບຫຼອກລວງ ຍ່ອມໄດ້ຮັບບາບ brahma-hatyā; ແລະເມື່ອໄປເຖິງນະລົກ Mahāraurava ກໍຖືກເຜົາຜານທຸກທໍລະມານເປັນປີອັນຍາວນານບໍ່ສິ້ນສຸດ.

Verse 170

हन्त ते कीर्त्तयिष्यामि धूपदानविधिं परम् । प्रदानाद्देवदेवस्य येन धूपेन यत्फलम्

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດໃຫ້ທ່ານຮູ້ ວິທີການຖວາຍທູບອັນສູງສຸດ. ເມື່ອຖວາຍທູບນັ້ນແດ່ພຣະເທວະເທວາ ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນຢ່າງໃດ.

Verse 171

सदार्चने च धूपेन सामीप्यं कुरुते रविः । प्रदद्यात्सकलं कामं यद्यदिच्छति मानवः

ເມື່ອບູຊາຢ່າງສະເໝີດ້ວຍທູບ ພຣະຣະວິ (ພຣະອາທິດ) ຊົງໃຫ້ຄວາມໃກ້ຊິດກັບພຣະອົງ. ແລະຊົງປະທານຄວາມປາດຖະໜາທຸກປະການ ຕາມທີ່ມະນຸດປາດຖະໜາ.

Verse 172

तथैवागुरुधूपेन निधिं दद्यादभीप्सितम् । आरोग्यार्थी धनार्थी च नित्यदा गुग्गलं दहेत्

ເຊັ່ນດຽວກັນ ການຖວາຍທູບອາກຸຣຸ (ໄມ້ຫອມ) ຈະໄດ້ຮັບຂຸມຊັບຕາມທີ່ປາດຖະໜາ. ຜູ້ປາດຖະໜາສຸຂະພາບ ແລະຜູ້ປາດຖະໜາຊັບສິນ ຄວນເຜົາກຸກກຸລຸ (guggulu) ເປັນເຄື່ອງບູຊາທຸກມື້.

Verse 173

पिंडातधूपदानेन सदा तुष्यति भानुमान् । आरोग्यं च स्वयं दद्यात्सौख्यं च परमं भवेत्

ດ້ວຍການຖວາຍທູບປິນດາຕາ (piṇḍāta) ພຣະພານຸມານ (ພຣະອາທິດ) ຊົງພໍພຣະໄທຢູ່ເສມອ. ພຣະອົງຊົງປະທານສຸຂະພາບດ້ວຍພຣະອົງເອງ ແລະຄວາມສຸກອັນສູງສຸດກໍເກີດຂຶ້ນ.

Verse 174

श्रीवासकस्य धूपेन वाणिज्यं सकलं लभेत् । रसं सर्जरसं चैव दहतोऽर्थागमो भवेत्

ດ້ວຍທູບສຣີວາສະກະ (śrīvāsaka) ຈະໄດ້ຮັບຄວາມສໍາເລັດໃນການຄ້າທຸກປະເພດ. ແລະຜູ້ທີ່ເຜົາຢາງໄມ້—ໂດຍສະເພາະຢາງສາຣຈະ (sarja)—ຈະມີຊັບສິນໄຫຼເຂົ້າມາ.

Verse 175

देवदारुं च दहतो भवत्यन्नमथाक्षयम् । विलेपनं कुंकुमेन सर्वकामफलप्रदम्

ຜູ້ໃດເຜົາໄມ້ເທວະດາຣຸ ອາຫານຈະບໍ່ຮ່ອຍຫມົດ. ການທາກຸງກຸມ (ຊາຟຣອນ) ໃຫ້ຜົນແຫ່ງຄວາມປາດຖະນາທັງປວງ.

Verse 176

इह लोके सुखी भूत्वा अक्षयं स्वर्गमाप्नुयात् । चंदनस्य प्रलेपेन श्रियमायुश्च विंदति

ໃນໂລກນີ້ເອງ ຜູ້ນັ້ນຈະມີຄວາມສຸກ ແລະຈະໄດ້ຮອດສະຫວັນອັນບໍ່ເສື່ອມ. ດ້ວຍການທາໄມ້ຈັນທະນາ ຈະໄດ້ສິຣິ ແລະອາຍຸຍືນ.

Verse 177

रक्तचन्दनलेपेन सर्वं दद्याद्दिवाकरः । अपि रोगशतैर्ग्रस्तः क्षेममारोग्यमाप्नुयात्

ດ້ວຍການທາໄມ້ຈັນທະນາແດງ ທິວາກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ປະທານທຸກສິ່ງ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຖືກໂລກໄພນັບຮ້ອຍກໍຈະໄດ້ຄວາມປອດໄພ ແລະສຸຂະພາບດີ.

Verse 178

गतिगंधं च सौभाग्यं परमं विंदते नरः । कस्तूरिकामर्दनकैरैश्वर्यमतुलं लभेत्

ມະນຸດຈະໄດ້ກິ່ນຫອມອັນນ່າພໍໃຈ ແລະໂຊກດີສູງສຸດ. ດ້ວຍການຖູກັສຕູຣີ (ມັສ) ຈະໄດ້ອິດທິລິດແລະຄວາມຮັ່ງມີອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້.

Verse 179

कर्पूरसंयुतैर्गंधैः क्ष्माधिपाधिपतिभवेत् । चतुःसमेन गंधेन सर्वा न्कामानवाप्नुयात्

ດ້ວຍກິ່ນຫອມທີ່ປົນກັບກະປູຣ (ການຟໍ) ຈະເປັນເຈົ້າເຫນືອບັນດາກະສັດ. ດ້ວຍນ້ຳຫອມທີ່ສົມດຸນສີ່ປະການ ຈະສຳເລັດຄວາມປາດຖະນາທັງປວງ.

Verse 180

एतत्ते कथितं देवि सूर्यमाहात्म्यमुत्तमम् । सविस्तरं मया ख्यातं किमन्यत्परिपृच्छसि

ໂອ ເທວີ, ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງແລ້ວເຖິງມະຫິມາອັນສູງສຸດຂອງພຣະສູຣະຍະ; ຂ້າອະທິບາຍລະອຽດແລ້ວ—ເຈົ້າຍັງຈະຖາມຫຍັງອີກ?

Verse 181

देव्युवाच । यद्येवं भगवान्सूर्यः सर्वतेजस्विनां वरः । स कथं ग्रस्यते देव सैंहिकेयेन राहुणा

ເທວີກ່າວວ່າ: ຖ້າພຣະສູຣະຍະຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ມີພຣະພອນ ເປັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ສຸດໃນບັນດາຜູ້ສ່ອງແສງທັງປວງ, ແລ້ວເປັນແນວໃດ ໂອ ພຣະອົງ, ທີ່ພຣະອາທິດຖືກຣາຫຸ ລູກຂອງສິມຫິກາ ກືນ?

Verse 182

ईश्वर उवाच । शृणु दैवि प्रवक्ष्यामि सर्व पापप्रणाशनम् । कारणं ग्रहणस्यापि भ्रांतेर्विच्छेदकारकम्

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ເທວີ; ຂ້າຈະປະກາດສິ່ງທີ່ທຳລາຍບາບທັງປວງ—ແລະເຫດທີ່ແທ້ຂອງຄຣາສ (ຄຣຸບດວງ) ດ້ວຍ—ອັນຕັດຂາດຄວາມຫຼົງໄຫຼ.

Verse 183

राहुरादित्यबिंबस्याधस्तात्तिष्ठति भामिनि । अमृतार्थी विमानस्थो यावत्संस्रवतेऽमृतम्

ໂອ ນາງຜູ້ສ່ອງແສງ, ຣາຫຸຢືນຢູ່ໃຕ້ດວງກົງຂອງພຣະອາທິດ, ສະຖິດຢູ່ໃນລົດຟ້າ, ປາຖະໜາອະມຣິຕະ—ຕາບໃດທີ່ອະມຣິຕະຍັງໄຫຼອອກຢູ່.

Verse 184

बिंबेनांतरितो देवि आदित्यग्रहणं हि तत् । न कश्चिद्ग्रसितुं शक्त आदित्यो दहति ध्रुवम्

ໂອ ເທວີ, ເມື່ອດວງກົງອື່ນເຂົ້າມາບັງກັ້ນ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ “ຄຣາສພຣະອາທິດ”. ແຕ່ບໍ່ມີໃຜມີອຳນາດກືນພຣະອາທິດໄດ້ແທ້, ເພາະອາທິດຍອມເຜົາໄໝ້ແນ່ນອນ.

Verse 185

आदित्यदेहजाः सर्वे तथान्ये देवदानवाः

ທັງໝົດເທວະທັງຫຼາຍ ແລະ ພວກດານະວະດ້ວຍ ລ້ວນເກີດຈາກພຣະກາຍຂອງອາທິດຍະ—ພວກອື່ນໆກໍເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 186

आदिकर्त्ता स्वयं यस्मादादित्यस्तेन चोच्यते । प्रभासे संस्थितो देवः सर्वपातकनाशनः

ເນື່ອງຈາກພຣະອົງເອງເປັນຜູ້ສ້າງດັ້ງເດີມ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບນາມວ່າ ‘ອາທິດຍະ’। ເທວະຜູ້ສະຖິດຢູ່ປຣະພາສະນັ້ນ ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ।

Verse 187

भुक्तिमुक्तिप्रदो देवो व्याधिदुष्कृतनाशकृत् । तत्र सिद्धाः पुरा देवि लोकपाला महर्षयः

ເທວະອົງນັ້ນປະທານທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ ພ້ອມທັງທຳລາຍໂລກໄພ ແລະ ກຳຊົ່ວ. ທີ່ນັ້ນໃນການກ່ອນ, ໂອ ເທວີ, ພວກສິດທະ, ຜູ້ພິທັກໂລກ, ແລະ ມະຫາລິສີ ໄດ້ບັນລຸຄວາມສຳເລັດ.

Verse 188

सिद्धा विद्या धरा यक्षा गंधर्वा मुनयस्तथा । धनदोऽपि तथा भीष्मो ययातिर्गालवस्तथा

ພວກສິດທະ, ວິທະຍາທະຣະ, ຍັກສະ, ຄັນທະວະ, ແລະ ມຸນີທັງຫຼາຍ—ທັງທ່ານທະນະດະ (ກຸເບຣະ) ດ້ວຍ, ພ້ອມທັງ ພີສະມະ, ຢະຢາຕິ, ແລະ ກາລະວະ—ລ້ວນຜູກພັນກັບສະຖານທີ່ສັກສິດນັ້ນ ແລະ ຜົນສຳເລັດຂອງມັນ।

Verse 189

सांबश्चैव तथा देवि परां सिद्धिमितो गताः । इदं रहस्यं देवेशि सूर्यमाहात्म्यमुत्तमम्

ສາມບະກໍດ້ວຍ, ໂອ ເທວີ, ໄດ້ບັນລຸຄວາມສຳເລັດສູງສຸດຈາກທີ່ນີ້. ໂອ ພຣະນາງແຫ່ງເທວະ, ນີ້ແມ່ນຄວາມລັບອັນສູງສຸດ—ມະຫາຕະພາບອັນປະເສີດຂອງພຣະສຸລິຍະ।

Verse 190

न देयं दुष्टबुद्धीनां पापिनां च विशेषतः । न नास्तिकेऽश्रद्दधाने न क्रूरं वा कथंचन

ບໍ່ຄວນໃຫ້ແກ່ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ ໂດຍພິເສດແກ່ຄົນມີບາບ; ບໍ່ໃຫ້ແກ່ຄົນບໍ່ເຊື່ອ ຄົນຂາດສັດທາ ຫຼືຄົນໂຫດຮ້າຍ—ບໍ່ວ່າກໍລະນີໃດໆ.

Verse 191

इमां कथामनुब्रूयात्तथा नाऽसूयके शिवे । इदं पुत्राय शिष्याय धर्मिणे न्यायवर्तिने

ຄວນອະທິບາຍຄຳເລົ່າອັນສັກສິດນີ້ໃຫ້ແກ່ຜູ້ນັບຖືພຣະສິວະ (Śaiva) ຜູ້ມີຄວາມພັກດີ ແລະບໍ່ອິດສາ. ຄວນມອບໃຫ້ແກ່ລູກຊາຍ ຫຼືສິດ—ຜູ້ມີທຳ ແລະດຳລົງຢູ່ໃນຄວາມຍຸດຕິທຳ.

Verse 192

कथनीयं महाब्रह्म सूर्यभक्ताय सुव्रते । अर्कस्थलस्य देवस्य माहात्म्यमिदमुत्तमम्

ໂອ ພຣະພຣະຫມາອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ມະຫາຕະມະອັນສູງສຸດນີ້ ຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງອາຣກະສະຖາລາ (Arkasthala) ຄວນສອນໃຫ້ແກ່ຜູ້ຖືວຣະຕະຢ່າງມີວິໄນ ແລະມີພັກດີຕໍ່ພຣະສູຣະຍະ (Sūrya).

Verse 193

यः श्राद्धे श्रावयेद्देवि ब्राह्मणान्संशितव्रतान् । तस्यानंतं भवेद्देवि यद्दानं पुरुषस्य वै

ໂອ ເທວີ, ຖ້າຊາຍຄົນໜຶ່ງໃນພິທີສຣາດທະ (Śrāddha) ໃຫ້ພຣາຫມັນຜູ້ຮັກສາວຣະຕະຢ່າງເຂັ້ມງວດ ຟັງຄຳເລົ່າອັນສັກສິດນີ້, ບຸນຜົນແຫ່ງທານຂອງເຂົາຈະເປັນອະນັນຕະ.

Verse 194

यातुधाना न हिंसंति तच्छ्राद्धं भयविह्वलाः

ດ້ວຍຄວາມຫວາດກົວ, ພວກຢາຕຸທານາ (Yātudhāna) ບໍ່ກ່າວຮ້າຍ ຫຼືບໍ່ເຮັດອັນຕະລາຍແກ່ພິທີສຣາດທະນັ້ນ.

Verse 195

पंक्तिपावनतां यांति येऽपि वै पंक्तिदूषकाः । सुतवाञ्जन्मवांश्च स्यात्सर्वकाममनोरमः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ເຄີຍເຮັດໃຫ້ແຖວອາຫານເສຍ ກໍກາຍເປັນຜູ້ຊໍາລະແຖວນັ້ນ; ແລະຜູ້ນັ້ນໄດ້ພອນມີລູກ ມີກໍາເນີດດີ ສົມຫວັງໃນຄວາມປາດຖະນາທັງປວງ។

Verse 196

प्रवासिभिर्बंधुवर्गैः संयुज्येत सदा नरः । नष्टैः संयुज्यते चार्थैरपरैश्चापि चिंतितैः

ມະນຸດຍ່ອມໄດ້ພົບພ້ອມກັບຍາດພີ່ນ້ອງທີ່ຢູ່ແດນໄກເສມອ; ແລະຍັງໄດ້ຄືນຊັບສິນທີ່ສູນເສຍ ພ້ອມທັງຜົນປະໂຫຍດອື່ນໆທີ່ເຄີຍຄິດຫາມາດົນນານ।

Verse 197

रक्ष्यते यागिनीभिश्च प्रियैश्च न वियुज्यते । उपस्पृश्य शुचिर्भूत्वा शृणुयाद्ब्राह्मणः सदा । सर्वान्कामांश्च लभते नात्र कार्या विचारणा

ເຂົາຖືກປົກປ້ອງໂດຍຍາກິນີ (Yāginīs) ແລະບໍ່ພັດພາກຈາກສິ່ງທີ່ຮັກ. ເມື່ອຈິບນ້ໍາຊໍາລະ (ācamana) ແລ້ວເປັນຜູ້ບໍລິສຸດ ພຣາຫມັນຄວນຟັງເສມອ; ເຂົາຈະໄດ້ຄວາມປາດຖະນາທັງປວງ—ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງສົງໄສ.

Verse 198

वैश्यः समृद्धिमतुलां क्षत्रियः पृथिवीपतिः । वणिजश्चापि वाणिज्यमखंडं शतसंख्यया । लभेयुः कीर्तनादस्याः सूर्योत्पत्तेर्वरानने

ໂອ ນາງຜູ້ໃບໜ້າງາມ, ໂດຍການສັນລະເສີນເລື່ອງການປະກົດຂຶ້ນຂອງພຣະອາທິດນີ້ ວະຍະ (Vaiśya) ຈະໄດ້ຄວາມຮັ່ງມີອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້; ກະສັດຕຣິຍະ (Kṣatriya) ຈະເປັນຜູ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນ; ແລະພໍ່ຄ້າຈະໄດ້ການຄ້າບໍ່ຂາດສາຍ ເພີ່ມພູນຮ້ອຍເທົ່າ.

Verse 199

शूद्राश्चैवाभिलषितान्कामान्प्राप्स्यंति भामिनि । अपमृत्युभयं घोरं मृत्युतोऽपि महाभयम्

ໂອ ນາງຜູ້ສະຫວ່າງໄສ, ຊູດຣະ (Śūdra) ກໍຈະໄດ້ສົມຫວັງຕາມທີ່ປາດຖະນາ; ແລະຄວາມຢ້ານກົວອັນນ່າສະພຶງກົວຂອງການຕາຍກ່ອນເວລາ—ນ່າຢ້ານກວ່າຄວາມຕາຍເອງ—ຖືກຂັບໄລ່ໃຫ້ຫາຍໄປ.

Verse 200

नश्यते नात्र संदेहो राजद्वारकृतं च यत् । सर्वकामसमृद्धात्मा सूर्यलोके महीयते

ຢູ່ນີ້ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ: ແມ່ນແຕ່ຄວາມຜິດທີ່ເຮັດໄວ້ທີ່ປະຕູພະຣາຊາກໍຖືກທຳລາຍ. ຜູ້ທີ່ຈິດໃນອຸດົມດ້ວຍຄວາມປາດຖະນາທັງປວງ ຈະໄດ້ຮັບການສັກກາລະໃນໂລກຂອງພະອາທິດ.

Verse 201

इत्येतत्कथितं देवि माहात्म्यं सूर्यदैवतम् । अर्कस्थलप्रसंगेन किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि

ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ໂອ ເທວີ, ມະຫາອານຸພາບອັນສັກສິດຂອງເທວະພະອາທິດ ໄດ້ຖືກເລົ່າແລ້ວ ໂດຍເນື່ອງຈາກອາກະສະຖະລະ. ທ່ານຍັງປາດຖະນາຟັງຫຍັງອື່ນອີກ?

Verse 202

स्थानं शाश्वतमोजसां गतिरपां दीपो दिशामक्षयः सिद्धेर्द्वारमपावभेदि जगतां साधारणं लोचनम् । हैमं पुष्करमंतरिक्षसरसो दीप्तं दिवः कुण्डलं कालोन्मानविभावनाक्षतलयं बिंबं रवेः पातु वः

ຂໍໃຫ້ດວງຕາເວັນອັນສະຫວ່າງ—ພຣະມະນະດົງອັນຮຸ່ງໂຮງ—ປົກປ້ອງທ່ານທັງຫຼາຍ: ເປັນຖິ່ນສະຖິດນິລັນດອນແຫ່ງອຳນາດຮຸ່ງເຮືອງ; ເປັນທາງໄຫຼແລະທີ່ພຶ່ງຂອງນ້ຳ; ເປັນໂຄມໄຟອັນບໍ່ເສື່ອມຂອງທິດທັງປວງ; ເປັນປະຕູແຫ່ງສິດທິທີ່ຜ່ານພົ້ນມົນທິນ; ເປັນດວງຕາຮ່ວມຂອງໂລກທັງຫຼາຍ. ດັ່ງດອກບົວຄຳໃນສະລະກາງຟ້າ, ດັ່ງຕຸ້ມຫູສະຫວ່າງຂອງສະຫວັນ, ແລະເປັນມາດຕາວັດເວລາ—ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ ສິ່ງທີ່ຍັງບໍ່ແຕກຫັກກໍລະລາຍໃນທ້າຍສຸດ.