Adhyaya 166

Verse 1

देव्युवाच । प्रभासे संस्थिता या तु सावित्री ब्रह्मणः प्रिया । तस्याश्चरित्रं मे ब्रूहि देवदेव जगत्पते

ເທວີກ່າວວ່າ: “ຂໍພຣະອົງເລົ່າເລື່ອງອັນອັດສະຈັນຂອງ ສາວິຕຣີ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ປຣະພາສາ, ໂອ ພຣະເທວະເທວະ, ເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ.”

Verse 2

व्रतमाहात्म्यसंयुक्तमितिहाससमन्वितम् । पाति व्रत्यकरं स्त्रीणां महाभाग्यं महोदयम्

ເລື່ອງນີ້ປະກອບດ້ວຍມະຫາອານຸພາບແຫ່ງວຣະຕະ ແລະອີງໃສ່ປະຫວັດສາດອັນສັກສິດ; ມັນຄຸ້ມຄອງສະຕຣີຜູ້ປະຕິບັດວຣະຕະ ໃຫ້ໄດ້ໂຊກດີຍິ່ງ ແລະຄວາມເຈີຣິນສູງສົ່ງ.

Verse 3

ईश्वर उवाच । कथयामि महादेवि सावित्र्याश्चरितं महत् । प्रभासक्षेत्रसंस्थायाः स्थल स्थाने महेश्वरि । यथा चीर्णं व्रतकरं सावित्र्या राजकन्यया

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ມະຫາເທວີ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າປະຫວັດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ອັນສັກສິດຂອງ ສາວິຕຣີ. ທີ່ປຣະພາສະເຂດ ໃນສະຖານທີ່ບໍລິສຸດນັ້ນ, ໂອ ມະເຫສະວະຣີ, ສາວິຕຣີ ທິດາກະສັດ ໄດ້ປະຕິບັດວຣະຕະຢ່າງຖືກຕ້ອງແນວໃດ.”

Verse 4

आसीन्मद्रेषु धर्मात्मा सर्वभूतहिते रतः । पार्थिवोऽश्वपतिर्नाम पौरजानपद प्रियः

ໃນແດນມັດຣະ ມີກະສັດຜູ້ມີທຳ ມຸ່ງໝັ້ນໃນປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງປວງ. ພຣະນາມວ່າ ອັສວະປະຕິ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງຊາວເມືອງແລະຊາວບ້ານ.

Verse 5

क्षमावाननपत्यश्च सत्यवादी जितेन्द्रियः । प्रभासक्षेत्रयात्रायामाजगाम स भूपतिः । यात्रां कुर्वन्विधानेन सावित्रीस्थलमागतः

ພະຣາຊານັ້ນມີຄວາມອົດທົນ ບໍ່ມີບຸດ ເວົ້າຄວາມຈິງ ແລະຄວບຄຸມອິນທຣີໄດ້. ພະອົງໄດ້ອອກທາງຈາລິກໄປປຣະພາສະເຂດ; ປະຕິບັດການເດີນທາງຕາມພິທີຖືກຕ້ອງ ແລ້ວມາຮອດສະຖານສັກສິດຊື່ “ສາວິຕຣີ”.

Verse 6

स सभार्यो व्रतमिदं तत्र चक्रे नृपः स्वयम् । सावित्रीति प्रसिद्धं यत्सर्वकामफलप्रदम्

ທີ່ນັ້ນ ພະຣາຊາໄດ້ປະຕິບັດວຣະຕະນີ້ດ້ວຍພະອົງເອງ ພ້ອມກັບພະມະເຫສີ. ວຣະຕະນີ້ມີຊື່ສຽງວ່າ “ສາວິຕຣີ” ແລະໃຫ້ຜົນແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາອັນຄວນທັງປວງ.

Verse 7

तस्य तुष्टाऽभवद्देवि सावित्री ब्रह्मणः प्रिया । भूर्भुवःस्वरितीत्येषा साक्षान्मूर्तिमती स्थिता

ໂອ ເທວີ! ສາວິຕຣີ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ພໍໃຈຕໍ່ພະອົງ. ນາງຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນໃນຮູບກາຍມີຊີວິດ ເປັນອຳນາດແຫ່ງຖ້ອຍຄຳ “ພູຣ ພູວະຫະ ສະວະຫະ” ຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 8

कमंडलुधरा देवी जगामादर्शनं पुनः । कालेन वहुना जाता दुहिता देवरूपिणी

ເທວີຜູ້ຖືກະມັນດະລຸ (ຫມໍ້ນ້ຳ) ໄດ້ຫາຍໄປຈາກສາຍຕາອີກຄັ້ງ. ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ກໍເກີດບຸດສາວຜູ້ງາມສະຫງ່າດັ່ງເທວະຮູບ.

Verse 9

सावित्र्या प्रीतया दत्ता सावित्र्याः पूजया तथा । सावित्रीत्येव नामाऽस्याश्चक्रे विप्राज्ञया नृपः

ດ້ວຍຄວາມປິຕິຂອງສາວິຕຣີ ນາງໄດ້ປະທານໃຫ້; ແລະດ້ວຍການບູຊາສາວິຕຣີ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບມາ. ພະຣາຊາຕາມຄຳແນະນຳຂອງພຣາຫມັນ ໄດ້ຕັ້ງຊື່ບຸດສາວນັ້ນວ່າ “ສາວິຕຣີ”.

Verse 10

सा विग्राहवतीव श्रीः प्रावर्धत नृपात्मजा । सावित्री सुकुमारांगी यौवनस्था बभूव ह

ນາງສາວິຕຣີ ທິດາກະສັດ ເຕີບໃຫຍ່ດັ່ງພຣະສຣີ (ໂຊກລາບ) ມີຮູບກາຍ; ອວຍວະອ່ອນນຸ່ມ ແລະໄດ້ບັນລຸວັຍຫນຸ່ມສາວຢ່າງເຕັມທີ່।

Verse 11

या सुमध्या पृथुश्रोणी प्रतिमा काञ्चनी यथा । प्राप्तेयं देवकन्या वा दृष्ट्वा तां मेनिरे जनाः

ນາງມີແອວບາງ ແລະສະໂພກກວ້າງ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຮູບທອງ; ເຫັນນາງແລ້ວ ຜູ້ຄົນຄິດວ່າ “ທິດາເທວະມາຮອດນີ້ບໍ?”

Verse 12

सा तु पद्मा विशालाक्षी प्रज्वलतीव तेजसा । चचार सा च सावित्री व्रतं यद्भृगुणोदितम्

ນາງດັ່ງດອກບົວ ຕາໃຫຍ່ກວ້າງ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງໄຟແຫ່ງເຕຊະ; ນາງສາວິຕຣີໄດ້ປະພຶດວຣະຕະ “ສາວິຕຣີ-ວຣະຕະ” ຕາມທີ່ພຣະ຤ິສີພຶກຸ ກ່າວໄວ້।

Verse 13

अथोपोष्य शिरःस्नाता देवतामभिगम्य च । हुत्वाग्निं विधिवद्विप्रान्वाचयेद्वरवर्णिनी

ຕໍ່ມາ ນາງອົບໂພສ (ອົດອາຫານ) ແລະອາບນ້ຳຊຳລະສະຫຼະຫົວ; ເຂົ້າໄປນົບນ້ອມຕໍ່ເທວະດາ. ແລ້ວບູຊາໄຟດ້ວຍເຄື່ອງຫຸດຕະຕາມພິທີ, ນາງຜູ້ງາມຍິ່ງໄດ້ໃຫ້ພຣາຫມະນ໌ສວດພຣະຄຳພີອັນສັກສິດ।

Verse 14

तेभ्यः सुमनसः शेषां प्रतिगृह्य नृपात्मजा । सखीपरिवृताऽभ्येत्य देवी श्रीवत्सरूपिणी

ນາງຮັບເອົາດອກໄມ້ທີ່ເຫຼືອຈາກພວກເຂົາດ້ວຍໃຈຍິນດີ; ທິດາກະສັດນັ້ນ ກັບຄືນມາ ມີໝູ່ສາວລ້ອມຮອບ, ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງເທວີ ຜູ້ມີເຄື່ອງໝາຍສິຣີວັດສະອັນມົງຄຸນ।

Verse 15

साऽभिवाद्य पितुः पादौ शेषां पूर्वं निवेद्य च । कृताञ्जलिर्वरारोहा नृपतेः पार्श्वतः स्थिता

ນາງກໍໄດ້ກາບໄຫວ້ພຣະບິດາທີ່ພຣະບາດ ໂດຍນໍາເຄື່ອງບູຊາທີ່ເຫຼືອຢູ່ຖວາຍກ່ອນ ແລ້ວນາງຜູ້ງາມສູງສົງ ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຢືນຢູ່ຂ້າງພຣະຣາຊາ।

Verse 16

तां दृष्ट्वा यौवनप्राप्तां स्वां सुतां देवरूपिणीम् । उवाच राजा संमन्त्र्य पुत्र्यर्थं सह मन्त्रिभिः

ເມື່ອພຣະຣາຊາເຫັນພຣະທິດາຂອງພຣະອົງທີ່ເຖິງວັຍຍຸວະ ສະຫງ່າງາມດັ່ງເທວະນາງ ພຣະອົງຈຶ່ງປຶກສາກັບອໍາມາດ ແລ້ວກ່າວເຖິງອະນາຄົດຂອງພຣະທິດາ।

Verse 17

पुत्रि प्रदानकालस्ते न हि कश्चिद्वृणोति माम् । विचारयन्न पश्यामि वरं तुल्यमिहात्मनः

«ລູກສາວເອີຍ ເວລາທີ່ພໍ່ຈະມອບເຈົ້າໃຫ້ແຕ່ງງານໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ; ແຕ່ບໍ່ມີໃຜມາຂໍສາຍສຳພັນກັບພໍ່. ພໍ່ຄິດພິຈາລະນາແລ້ວ ກໍບໍ່ເຫັນຜູ້ເປັນເຈົ້າບ່າວທີ່ສົມຄວນເທົ່າທຽມ»।

Verse 18

देवादीनां यथा वाच्यो न भवेयं तथा कुरु । पठ्यमानं मया पुत्रि धर्मशास्त्रेषु च श्रुतम्

«ຈົ່ງປະພຶດໃຫ້ເປັນໄປໃນທາງທີ່ພໍ່ຈະບໍ່ຖືກເທວະດາແລະຜູ້ອື່ນໆ ຕໍານິວ່າກ່າວ. ລູກສາວເອີຍ ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ພໍ່ໄດ້ອ່ານ ແລະໄດ້ຍິນໃນຄຳພີທຳມະສາດ»។

Verse 19

पितुर्गेहे तु या कन्या रजः पश्यत्यसंस्कृता । ब्रह्महत्या पितुस्तस्य सा कन्या वृषली स्मृता

«ສາວນ້ອຍຜູ້ໃດທີ່ຢູ່ໃນເຮືອນພໍ່ ແຕ່ຍັງບໍ່ໄດ້ແຕ່ງງານ (ຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບພິທີສັງສະການແຫ່ງການແຕ່ງ) ແລ້ວເກີດມີລະດູເລືອດ; ສໍາລັບພໍ່ຂອງນາງ ກ່າວກັນວ່າເປັນບາບດຸດດັ່ງຂ້າພຣາຫມັນ ແລະສາວນັ້ນຖືກຈື່ຈໍາວ່າ “ວຶສະລີ”»។

Verse 20

अतोऽर्थं प्रेषयामि त्वां कुरु पुत्रि स्वयंवरम् । वृद्धैरमात्यैः सहिता शीघ्रं गच्छावधारय

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງສົ່ງເຈົ້າໄປ: ລູກສາວເອີຍ ຈົ່ງຈັດພິທີ svayaṃvara ດ້ວຍຕົນເອງ. ຈົ່ງໄປໃຫ້ໄວ ພ້ອມອະມາດຜູ້ເຖົ້າແກ່ທີ່ໄວ້ໃຈໄດ້—ຈົ່ງແນ່ວແນ່ໃນການນີ້.

Verse 21

एवमस्त्विति सावित्री प्रोच्य तस्माद्विनिर्ययौ । तपोवनानि रम्याणि राजर्षीणां जगाम सा

ສາວິຕຣີຕອບວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ” ແລ້ວນາງກໍອອກຈາກທີ່ນັ້ນ. ນາງໄປຫາປ່າຕະປະສະອັນງາມ ແຫ່ງອາສຣົມຂອງຣາຊະຣິສີທັງຫຼາຍ.

Verse 22

मान्यानां तत्र वृद्धानां कृत्वा पादाभिवन्दनम् । ततोऽभिगम्य तीर्थानि सर्वाण्येवाश्रमाणि च

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ນາງໄດ້ກົ້ມກາບບູຊາທີ່ພຣະບາດຂອງຜູ້ເຖົ້າແກ່ຜູ້ນ່າເຄົາລົບ. ແລ້ວນາງຈຶ່ງໄປນະມັດສະການຕີຣຖະ (tīrtha) ທັງປວງ ແລະອາສຣົມທັງຫຼາຍດ້ວຍ.

Verse 23

आजगाम पुनर्वेश्म सावित्री सह मंत्रिभिः । तत्रापश्यत देवर्षिं नारदं पुरतः शुचिम्

ສາວິຕຣີກັບຄືນສູ່ເຮືອນພັກອີກຄັ້ງ ພ້ອມດ້ວຍບັນດາມະນະຕຣີ. ທີ່ນັ້ນນາງເຫັນເທວະຣິສີ ນາຣະດະ (Nārada) ຜູ້ບໍລິສຸດແລະສະຫວ່າງໄສ ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້ານາງ.

Verse 24

आसीनमासने विप्रं प्रणम्य स्मितभाषिणी । कथयामास तत्कार्यं येनारण्यं गता च सा

ນາງໄດ້ນະມັດສະການພຣາຫມະນະຜູ້ນັ່ງຢູ່ເທິງອາສນະ ແລ້ວເວົ້າດ້ວຍຮອຍຍິ້ມອ່ອນໂຍນ. ນາງໄດ້ເລົ່າເລື່ອງກິດຈະການນັ້ນ ອັນເປັນເຫດໃຫ້ນາງໄປປ່າ.

Verse 25

सावित्र्युवाच । आसीच्छाल्वेषु धर्मात्मा क्षत्रियः पृथिवीपतिः । द्युमत्सेन इति ख्यातो दैवादन्धो वभूव सः

ສາວິຕຣີ ກ່າວວ່າ: “ໃນຫມູ່ຊາວ ຊາລວະ ມີກະສັດກະສັດຕຣິຍະ ຜູ້ມີທຳ ເປັນເຈົ້າແຜ່ນດິນ ມີນາມລືອຊາວ່າ ດຍຸມັດເສນ; ແຕ່ໂດຍຊະຕາ ພຣະອົງກາຍເປັນຄົນຕາບອດ.”

Verse 26

आर्यस्य बालपुत्रस्य द्युमत्सेनस्य रुक्मिणा । सामन्तेन हृतं राज्यं छिद्रेऽस्मिन्पूर्ववैरिणा

“ດຍຸມັດເສນ ຜູ້ສູງສົງ ແມ່ນແມ່ນວ່າມີລູກຊາຍນ້ອຍ ແຕ່ລາຊະອານາຈັກຖືກ ຣຸກມິນ ຜູ້ເປັນສາມັນຕະ ແລະສັດຕູເກົ່າ ຊິງໄປ ໂດຍອາໄສຊ່ອງໂຫວ່ນີ້.”

Verse 27

स बालवत्सया सार्धं भार्यया प्रस्थितो वनम्

“ພຣະອົງໄດ້ອອກເດີນທາງເຂົ້າປ່າ ພ້ອມກັບພຣະມະເຫສີ ຜູ້ຍັງອຸ້ມລູກນ້ອຍ.”

Verse 28

स तस्य च वने वृद्धः पुत्रः परमधार्मिकः । सत्यवागनुरूपो मे भर्तेति मनसेप्सितः

“ໃນປ່ານັ້ນ ລູກຊາຍຂອງພຣະອົງເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນ ເປັນຜູ້ມີທຳສູງສຸດ ແລະເວົ້າຄຳສັດຈິງ; ແລະລາວແມ່ນສາມີທີ່ໃຈຂ້ອຍປາຖະໜາ ຄວນຄູ່ແກ່ຂ້ອຍ.”

Verse 29

नारद उवाच । अहो बत महत्कष्टं सावित्र्या नृपते कृतम् । बालस्वभावादनया गुणवान्सत्यवाग्वृतः

ນາຣະດ ກ່າວວ່າ: “ໂອ້! ຂໍ້ທຸກຍາກອັນໃຫຍ່ ໂອ້ ພຣະຣາຊາ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໂດຍສາວິຕຣີ; ເພາະດ້ວຍນິໄສວັຍໜຸ່ມ ນາງໄດ້ເລືອກຜູ້ມີຄຸນທຳ ແລະຍຶດຖືຄວາມຈິງ.”

Verse 30

सत्यं वदत्यस्य पिता सत्यं माता प्रभाषते । सत्यं वदेति मुनिभिः सत्यवान्नाम वै कृतम्

«ພໍ່ຂອງລາວເວົ້າແຕ່ຄວາມຈິງ; ແມ່ຂອງລາວກໍປະກາດຄວາມຈິງ. ເພາະບັນດາມຸນີກ່າວວ່າ “ລາວເວົ້າຄວາມຈິງ” ຈຶ່ງໄດ້ຮັບນາມວ່າ ສັດຍະວານ»។

Verse 31

नित्यं चाश्वाः प्रियास्तस्य करोत्यश्वाश्च मृन्मयान् । चित्रेऽपि च लिखत्यश्वांश्चित्राश्व इति चोच्यते

«ມ້າເປັນທີ່ຮັກຂອງລາວເສມອ: ລາວປັ້ນມ້າແມ່ນແຕ່ດິນເຜົາ ແລະຍັງວາດມ້າໃນຮູບພາບ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ຈິດຣາສະວະ (Citrāśva) “ຜູ້ມີມ້າວາດ”»។

Verse 32

सत्यवान्रंतिदेवस्य शिष्यो दानगुणैः समः । ब्रह्मण्यः सत्यवादी च शिबिरौशीनरो यथा

ສັດຍະວານເປັນສິດຂອງ ຣັນຕິເທວະ ແລະມີຄຸນທານສະເໝີກັນ. ລາວເຄົາລົບພຣາຫມັນ ແລະເວົ້າຄວາມຈິງ—ເຫມືອນ ສິບິ ບຸດຂອງ ອຸຊີນະຣະ.

Verse 33

ययातिरिव चोदारः सोमवत्प्रियदर्शनः । रूपेणान्यतमोऽश्विभ्यां द्युमत्सेनसुतो बली

ເຫມືອນ ຢະຢາຕິ ລາວໃຈກວ້າງຂວາງ; ເຫມືອນ ໂສມະ ລາວນ່າເບິ່ງນ່າຊົມ. ໃນຄວາມງາມ ລາວທຽບໄດ້ກັບຄູ່ອັດຊະວິນ; ແລະເປັນບຸດຜູ້ກ້າແຂງຂອງ ດຍຸມັດເສນ.

Verse 34

एको दोषोऽस्ति नान्यश्च सोऽद्यप्रभृति सत्यवान् । संवत्सरेण क्षीणायुर्देहत्यागं करिष्यति

ມີຂໍ້ບົກພ່ອງພຽງຢ່າງດຽວ ບໍ່ມີອື່ນ: ນັບແຕ່ມື້ນີ້ໄປ ອາຍຸຂອງ ສັດຍະວານ ກຳລັງຫຼຸດຖອຍ. ພາຍໃນໜຶ່ງປີ ລາວຈະລະທິ້ງຮ່າງກາຍ (ພົບຄວາມຕາຍ).

Verse 35

नारदस्य वचः श्रुत्वा दुहिता प्राह पार्थिवम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງນາຣະດະແລ້ວ ທິດາໄດ້ກ່າວຕໍ່ພະຣາຊາ।

Verse 36

सावित्र्युवाच । सकृज्जल्पंति राजानः सकृज्जल्पंति ब्राह्मणाः । सकृत्कन्या प्रदीयेत त्रीण्येतानि सकृत्सकृत्

ສາວິຕຣີກ່າວວ່າ: «ກະສັດກ່າວຄໍາສັດພຽງຄັ້ງດຽວ; ພຣາຫມັນກ່າວພຽງຄັ້ງດຽວ. ກັນຍາຖືກມອບໃນພິທີແຕ່ງງານພຽງຄັ້ງດຽວ—ສາມຢ່າງນີ້ແມ່ນ ‘ຄັ້ງດຽວແລະຄັ້ງດຽວ’».

Verse 37

दीर्घायुरथवाल्पायुः सगुणो निर्गुणोऽपि वा । सकृद्वृतो मया भर्ता न द्वितीयं वृणोम्यहम्

ຈະມີອາຍຸຍືນຫຼືອາຍຸສັ້ນ ຈະມີຄຸນທຳຫຼືຂາດຄຸນທຳກໍຕາມ—ເມື່ອຂ້າໄດ້ເລືອກເຂົາເປັນສາມີແລ້ວ ຂ້າບໍ່ເລືອກຄົນທີສອງດອກ।

Verse 38

मनसा निश्चयं कृत्वा ततो वाचाऽभिधीयते । क्रियते कर्मणा पश्चात्प्रमाणं हि मनस्ततः

ກ່ອນອື່ນ ຈິດໃຈຕັ້ງຄວາມຕັ້ງໃຈໃຫ້ໝັ້ນຄົງ; ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວອອກດ້ວຍວາຈາ; ຕໍ່ມາຈຶ່ງກະທໍາດ້ວຍການງານ. ດັ່ງນັ້ນ ຈິດໃຈແມ່ນມາດຕະຖານແທ້ (ຮາກແຫ່ງເຈດຕະນາ)។

Verse 39

नारद उवाच । यद्येतदिष्टं भवतः शीघ्रमेव विधीयताम् । अविघ्नेन तु सावित्र्याः प्रदानं दुहितुस्तव

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: «ຖ້າສິ່ງນີ້ເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ທ່ານ ຈົ່ງຈັດການໃຫ້ໄວເທົ່າທີ່ຈະໄວໄດ້. ຂໍໃຫ້ການມອບທິດາຂອງທ່ານ ຄືສາວິຕຣີ ສໍາເລັດໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກ».

Verse 40

एवमुक्त्वा समुत्पत्य नारूदस्त्रिदिवं गतः । राजा च दुहितुः सर्वं वैवाहिकमथाकरोत् । शुभे मुहूर्ते पार्श्वस्थैर्ब्राह्मणैर्वेदपारगैः

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາຣະດະກໍລຸກຂຶ້ນ ແລະໄປສູ່ສະຫວັນ. ຈາກນັ້ນ ພະຣາຊາໄດ້ຈັດການພິທີແຕ່ງງານທັງປວງໃຫ້ທິດາ ໃນຍາມມົງຄຸນ ໂດຍມີພຣາຫມັນຜູ້ຊໍານານເວດາຢູ່ໃກ້ຄຽງ.

Verse 41

सावित्र्यपि च तं लब्ध्वा भर्तारं मनसेप्तितम् । मुमुदेऽतीव तन्वंगी स्वर्गं प्राप्येव पुण्यकृत्

ສາວິຕຣີກໍໄດ້ຮັບສາມີທີ່ໃຈນາງປາຖະໜາ ແລ້ວກໍຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ—ນາງຜູ້ຮ່າງບາງງາມ—ດຸດດັ່ງຜູ້ມີບຸນໄດ້ບັນລຸສະຫວັນ.

Verse 42

एवं तत्राश्रमे तेषां तदा निवसतां सताम् । कालस्तु पश्यतां किञ्चिदतिचक्राम पार्वति

ດັ່ງນັ້ນ ໃນອາສຣົມນັ້ນ ເມື່ອບັນດາຜູ້ດີງາມເຫຼົ່ານັ້ນພັກອາໄສຢູ່ ເວລາກໍຜ່ານໄປເພີຍນ້ອຍ ຕໍ່ໜ້າຕາພວກເຂົາ, ໂອ ປາຣະວະຕີ.

Verse 43

सावित्र्यास्तु तदा नार्यास्तिष्ठन्त्याश्च दिवानिशम् । नारदेन यदुक्तं तद्वाक्यं मनसि वर्तते

ແຕ່ສາວິຕຣີ ນາງຜູ້ສູງສົງນັ້ນ ຍືນຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ; ຖ້ອຍຄໍາທີ່ນາຣະດະເຄີຍກ່າວ ກໍຢູ່ໃນໃຈນາງບໍ່ເຄີຍຈາງ.

Verse 44

ततः काले बहुतिथे व्यतिक्रान्ते कदाचन । प्राप्तः कालोऽथ मर्तव्यो यत्र सत्यव्रतो नृपः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອມື້ຫຼາຍໆຜ່ານໄປ ໃນຄັ້ງໜຶ່ງ ເວລາທີ່ຖືກກໍານົດໄວ້ກໍມາຮອດ—ເວລາທີ່ພະຣາຊາສັດຍະວຣະຕະຈະສິ້ນພະຊົນ.

Verse 45

ज्येष्ठमासे सिते पक्षे द्वादश्यां रजनीमुखे । गणयंत्याश्च सावित्र्या नारदोक्तं वचो हृदि

ໃນເດືອນເຈຍດຖະ ໃນຝ່າຍຂາວ ວັນທີສິບສອງ ເມື່ອຄ່ຳລົງ—ໃນຂະນະທີ່ສາວິຕຣີນັບເວລາ—ຖ້ອຍຄຳທີ່ນາຣະດະກ່າວ ຢູ່ໃນໃຈນາງບໍ່ຈາງຫາຍ।

Verse 46

चतुर्थेऽहनि मर्तव्यमिति संचिंत्य भामिनी । व्रतं त्रिरात्रमुद्दिश्य दिवारात्रं स्थिताऽश्रमे

ນາງຜູ້ງາມຜູ້ມີຄຸນ ຄິດວ່າ “ໃນວັນທີສີ່ ລາວຈະຕ້ອງຕາຍ” ແລ້ວຕັ້ງວຣະຕະສາມຄືນ ຢູ່ໃນອາສຣົມທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ।

Verse 47

ततस्त्रिरात्रं न्यवसत्स्नात्वा संतर्प्य देवताम् । श्वश्रूश्वशुरयोः पादौ ववंदे चारुहासिनी

ຈາກນັ້ນນາງຖືວຣະຕະສາມຄືນ; ອາບນ້ຳແລ້ວບູຊາຖວາຍເພື່ອໃຫ້ເທວະດາພໍໃຈ; ນາງຜູ້ຍິ້ມງາມກໍກົ້ມກາບທີ່ຕີນແມ່ຜົວແລະພໍ່ຜົວ।

Verse 48

अथ प्रतस्थे परशुं गृहीत्वा सत्यवान्वनम् । सावित्र्यपि च भर्तारं गच्छंतं पृष्ठतोऽन्वयात्

ແລ້ວສັດຍະວານກໍອອກເດີນທາງເຂົ້າປ່າ ຖືຂວານໄວ້ໃນມື; ສາວິຕຣີກໍຕາມຜົວຂອງນາງໄປ ເດີນຢູ່ຂ້າງຫຼັງລາວ।

Verse 49

ततो गृहीत्वा तरसा फलपुष्पसमित्कुशान् । अथ शुष्काणि चादाय काष्ठभारमकल्पयत्

ຈາກນັ້ນລາວກໍຮີບເກັບໝາກໄມ້ ດອກໄມ້ ໄມ້ຟືນ ແລະຫຍ້າກຸສະ; ພ້ອມທັງເອົາໄມ້ແຫ້ງມາ ແລ້ວຈັດເປັນພາລະຟືນໜຶ່ງກອງ।

Verse 50

अथ पाटयतः काष्ठं जाता शिरसि वेदना । काष्ठभारं क्षणात्त्यक्त्वा वटशाखावलंबितः

ເມື່ອກໍາລັງຜ່າໄມ້ ຄວາມເຈັບຫົວກໍເກີດຂຶ້ນ. ລາວປ່ອຍພາລະໄມ້ທັນທີ ແລ້ວພິງຢູ່ກິ່ງຕົ້ນໄຊ (ວັດ).

Verse 51

सावित्रीं प्राह शिरसो वेदना मां प्रबाधते । तवोत्संगे क्षणं तावत्स्वप्तुमिच्छामि सुन्दरि

ລາວເວົ້າກັບສາວິຕຣີວ່າ: “ຄວາມເຈັບຫົວກໍາລັງລົບກວນຂ້ອຍ. ໂອ ຜູ້ງາມ, ຂ້ອຍຢາກນອນໃນຕັກເຈົ້າພຽງຊົ່ວຄາວ.”

Verse 52

विश्रमस्व महाबाहो सावित्री प्राह दुःखिता । पश्चादपि गमिष्यामि ह्याश्रमं श्रमनाशनम्

ສາວິຕຣີຜູ້ເສົ້າໃຈເວົ້າວ່າ: “ຈົ່ງພັກຜ່ອນເຖີດ ໂອ ຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ. ພາຍຫຼັງຂ້ອຍຈະໄປຕໍ່ຫາອາສຣົມທີ່ດັບຄວາມເມື່ອຍລ້າ.”

Verse 53

यावदुत्संगगं कृत्वा शिरोस्य तु महीतले । तावद्ददर्श सावित्री पुरुषं कृष्णपिंगलम्

ເມື່ອນາງວາງສີສະຂອງລາວໄວ້ໃນຕັກ ແລະນັ່ງຢູ່ເທິງພື້ນດິນທັນທີ ສາວິຕຣີກໍເຫັນຊາຍຜູ້ໜຶ່ງມີສີຄໍາຄືດໍາປົນນ້ໍາຕານອ່ອນ.

Verse 54

किरीटिनं पीतवस्त्रं साक्षात्सूर्यमिवोदितम् । तमुवाचाथ सावित्री प्रणम्य मधुराक्षरम्

ລາວສວມມົງກຸດ ແລະນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ສະຫວ່າງໄສດັ່ງດວງອາທິດທີ່ພຶ້ງຂຶ້ນ. ສາວິຕຣີກໍກົ້ມກາບ ແລ້ວເວົ້າດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອ່ອນຫວານ.

Verse 55

कस्त्वं देवोऽथवा दैत्यो यो मां धर्षितुमागतः । न चाहं केनचिच्छक्या स्वधर्माद्देव रोधितुम्

«ເຈົ້າແມ່ນເທວະດາ ຫຼື ອະສຸຣ ຜູ້ມາຮຸກຮານຂ້ອຍ? ໂອ ຜູ້ສັກສິດ, ບໍ່ມີໃຜສາມາດຫ້າມຂ້ອຍຈາກທຳມະຂອງຕົນໄດ້»

Verse 56

विद्धि मां पुरुषश्रेष्ठ दीप्तामग्निशिखामिव

«ຈົ່ງຮູ້ຂ້ອຍ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບຸລຸດ, ວ່າຂ້ອຍເປັນເຫມືອນແປວໄຟທີ່ລຸກໂຊນ»

Verse 57

यम उवाच । यमः संयमनश्चास्मि सर्वलोकभयंकरः

ຍະມະເວົ້າວ່າ: «ຂ້ອຍແມ່ນ ຍະມະ, ຜູ້ຄວບຄຸມແລະຫ້າມປະພຶດ (ສັງຍະມະນ), ຜູ້ນໍາຄວາມຢ້ານກົວໃຫ້ແກ່ທຸກໂລກ»

Verse 58

क्षीणायुरेष ते भर्ता संनिधौ ते पतिव्रते । न शक्यः किंकरैर्नेतुमतोऽहं स्वयमागतः

«ອາຍຸຂອງຜົວເຈົ້າໝົດແລ້ວ, ໂອ ແມ່ຍິງຜູ້ສັດຊື່ຕໍ່ຜົວ. ຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ ບໍ່ອາດໃຫ້ຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງຂ້ອຍນໍາເຂົາໄປໄດ້; ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຈຶ່ງມາເອງ»

Verse 59

एवमुक्त्वा सत्यव्रतशरीरात्पाशसंयुतः । अंगुष्ठमात्रं पुरुषं निचकर्ष यमो बलात्

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ຍະມະຜູ້ຖືບ່ວງບາດຂອງຕົນ ໄດ້ດຶງອອກດ້ວຍກໍາລັງຈາກຮ່າງຂອງສັດຍະວຣະຕະ ວິນຍານຮູບຄົນຂະໜາດເທົ່ານິ້ວໂປ້ງໜຶ່ງ.

Verse 60

अथ प्रयातुमारेभे पंथानं पितृसेवितम् । सावित्र्यपि वरारोहा पृष्ठतोऽनुजगाम ह

ແລ້ວພຣະຍົມໄດ້ເລີ່ມເດີນທາງຕາມເສັ້ນທາງທີ່ບັນພະບຸລຸດ (ປິຕຣະ) ເຄີຍໃຊ້; ແລະ ສາວິຕຣີ ນາງຜູ້ງາມສະໂພກ ກໍ່ຕາມຫຼັງໄປ.

Verse 61

पतिव्रतत्वाच्चाश्रांता तामुवाच यमस्तथा । निवर्त गच्छ सावित्रि मुहूर्तं त्वमिहागता

ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ສາມີ (ປະຕິວຣະຕາ) ນາງບໍ່ເມື່ອຍລ້າ; ດັ່ງນັ້ນພຣະຍົມຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງກັບໄປ ສາວິຕຣີ; ເຈົ້າມາທີ່ນີ້ແຕ່ຊົ່ວຄາວເທົ່ານັ້ນ.”

Verse 62

एष मार्गो विशालाक्षि न केनाप्यनुगम्यते

“ໂອ ນາງຕາໃຫຍ່, ເສັ້ນທາງນີ້ ບໍ່ແມ່ນໃຜໆກໍຕາມໄດ້” ເຂົາກ່າວ.

Verse 63

सावित्र्युवाच । न श्रमो न च मे ग्लानिः कदाचिदपि जायते । भर्तारमनुगच्छन्त्या विशिष्टस्य च संनिधौ

ສາວິຕຣີກ່າວວ່າ: “ບໍ່ມີຄວາມເມື່ອຍ ແລະບໍ່ມີຄວາມອ່ອນແຮງ ເກີດຂຶ້ນໃນຂ້ອຍເລີຍ; ເພາະຂ້ອຍກໍາລັງຕາມສາມີ ແລະຢູ່ໃນສະໜິດຂອງຜູ້ສູງສົ່ງ.”

Verse 64

सतां सन्तो गतिर्नान्या स्त्रीणां भर्ता सदा गतिः । वेदो वर्णाश्रमाणां च शिष्याणां च गतिर्गुरुः

“ສໍາລັບຜູ້ມີຄຸນທໍາ ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງອື່ນນອກຈາກຄົນດີ; ສໍາລັບແມ່ຍິງ ສາມີແມ່ນທີ່ພຶ່ງເສມອ. ສໍາລັບຜູ້ຢູ່ໃນວັນນະ-ອາສຣະມະ ພຣະເວດແມ່ນທີ່ພຶ່ງ; ແລະສໍາລັບສິດ ຄູບາອາຈານ (ຄຸຣຸ) ແມ່ນທີ່ພຶ່ງ.”

Verse 65

सर्वेषामेव भूतानां स्थानमस्ति महीतले । भर्त्तारमेकमुत्सृज्य स्त्रीणां नान्यः समाश्रयः

ສັດທັງປວງລ້ວນມີທີ່ຢູ່ຂອງຕົນໃນແຜ່ນດິນ; ແຕ່ສໍາລັບແມ່ຍິງ ນອກຈາກຜົວຜູ້ດຽວ ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງອື່ນອັນຊອບທໍາ.

Verse 66

एवमन्यैः सुमधुरैर्वाक्यैर्धर्मार्थसंहितैः । तुतोष सूर्यतनयः सावित्रीं वाक्यमब्रवीत्

ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາຫວານຊື່ນອື່ນໆອີກຫຼາຍ ອັນປະກອບດ້ວຍທໍາມະ ແລະ ຈຸດປະສົງອັນຖືກຕ້ອງ ບຸດແຫ່ງພະອາທິດ (ຍະມະ) ກໍພໍໃຈ ແລະໄດ້ກ່າວກັບສາວິຕຣີ.

Verse 67

यम उवाच । तुष्टोऽस्मि तव भद्रं ते वरं वरय भामिनि । सापि वव्रे च राज्यं स्वं विनयावनतानना

ຍະມະກ່າວວ່າ: “ເຮົາພໍໃຈໃນເຈົ້າ; ຂໍພອນຈົ່ງມີແດ່ເຈົ້າ. ເລືອກພອນໜຶ່ງເຖີດ ໂອ ນາງຜູ້ສູງສົງ.” ແລ້ວນາງກໍເລືອກໃຫ້ຟື້ນຟູອານາຈັກຂອງຕົນ ດ້ວຍໃບໜ້າກົ້ມຕໍ່າດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ.

Verse 68

चक्षुःप्राप्तिं तथा राज्यं श्वशुरस्य महात्मनः । पितुः पुत्रशतं चैव पुत्राणां शतमात्मनः

ນາງຂໍໃຫ້ໄດ້ຄືນສາຍຕາ ແລະ ອານາຈັກແກ່ພໍ່ຜົວຜູ້ມີໃຈຍິ່ງ; ຂໍໃຫ້ພໍ່ຂອງນາງມີລູກຊາຍຮ້ອຍຄົນ; ແລະສໍາລັບນາງເອງ ຂໍໃຫ້ມີລູກຊາຍຮ້ອຍຄົນຈາກສາຍລູກຊາຍຂອງນາງ.

Verse 69

जीवितं च तथा भर्तुर्धर्मसिद्धिं च शाश्वतीम् । धर्मराजो वरं दत्त्वा प्रेषयामास तां ततः

ນາງຍັງຂໍໃຫ້ຜົວຂອງນາງມີຊີວິດ ແລະ ໃຫ້ການສໍາເລັດໃນທໍາມະດໍາລົງຢູ່ຕະຫຼອດການ. ພະທໍາມະຣາຊາໄດ້ປະທານພອນແລ້ວ ແລະຈາກນັ້ນສົ່ງນາງໃຫ້ໄປຕໍ່.

Verse 70

अथ भर्तारमासाद्य सावित्री हृष्टमानसा । जगाम स्वाश्रमपदं सह भर्त्रा निराकुला

ຕໍ່ມາ ສາວິຕຣີ ໄດ້ກັບຄືນໄດ້ພົບສາມີອີກ ໃຈຍິນດີບານ ແລ້ວໄປຍັງອາສຣົມຂອງນາງ ພ້ອມກັບສາມີ ບໍ່ມີຄວາມກັງວົນ।

Verse 71

ज्येष्ठस्य पूर्णिमायां च तया चीर्णं व्रतं त्विदम् । माहात्म्यतोऽस्य नृपतेश्चक्षुःप्राप्तिरभूत्पुरः

ໃນວັນເພັງເດືອນເຈດຖະ ນາງໄດ້ປະພຶດວຣະຕະນີ້ຢ່າງຖືກພິທີ. ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງວຣະຕະນັ້ນ ພະຣາຊາໄດ້ກັບຄືນສາຍຕາໃນໄວວັນ।

Verse 72

ततः स्वदेशराज्यं च प्राप निष्कण्टकं नृपः । पितास्याः पुत्रशतकं सा च लेभे सुताञ्छतम्

ຕໍ່ມາ ພະຣາຊາໄດ້ຄືນໄດ້ອານາຈັກຂອງຕົນ ປາສະຈາກເສັ້ນໜາມ ບໍ່ມີສັດຕູຫຼືຄວາມທຸກຍາກ. ບິດາຂອງນາງໄດ້ລູກຊາຍຮ້ອຍຄົນ ແລະນາງເອງກໍໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດລູກຊາຍຮ້ອຍຄົນ.

Verse 73

एवं व्रतस्य माहात्म्यं कथितं सकलं मया

ດັ່ງນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າມະຫິມາທັງປວງຂອງວຣະຕະນີ້ແລ້ວ.

Verse 74

देव्युवाच । कीदृशं तद्व्रतं देव सावित्र्या चरितं महत् । तस्मिंस्तु ज्येष्ठमासे हि विधानं तस्य कीदृशम्

ເທວີກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເທວະ, ວຣະຕະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສາວິຕຣີໄດ້ປະພຶດນັ້ນ ເປັນແນວໃດ? ແລະໃນເດືອນເຈດຖະ ພິທີການປະຕິບັດຂອງມັນເປັນແນວໃດ?»

Verse 76

का देवता व्रते तस्मिन्के मन्त्राः किं फलं विभो । विस्तरेण महेश त्वं ब्रूहि धर्मं सनातनम्

«ໃນວຣະຕະນັ້ນ ຄວນບູຊາເທວະດາອົງໃດ? ຄວນໃຊ້ມັນຕຣາໃດ? ແລະຜົນບຸນແມ່ນຫຍັງ ໂອ ພຣະອົງ? ໂອ ມະເຫສະ, ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍທຳມະອັນນິລັນດອນໂດຍລະອຽດ»

Verse 77

त्रयोदश्यां तु ज्येष्ठस्य दन्तधावनपूर्वकम् । त्रिरात्रं नियमं कुर्यादुपवासस्य भामिनि

«ໃນວັນທີ 13 ຂອງເດືອນເຈສຖະ, ເລີ່ມດ້ວຍການຊຳລະແຂ້ວ, ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ຄວນຖືນິຍົມວິໄນສາມຄືນ ໂດຍອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ)»

Verse 78

अशक्तस्तु त्रयोदश्यां नक्तं कुर्याज्जितेन्द्रियः । अयाचितं चतुर्दश्यां ह्युपवासेन पूर्णिमाम्

«ຖ້າບໍ່ສາມາດອົດອາຫານເຕັມທີ່ໃນວັນທີ 13, ຜູ້ຄວບຄຸມອິນທຣີຍະໄດ້ ອາດຖືນັກຕະ (ກິນພຽງຕອນກາງຄືນ). ວັນທີ 14 ໃຫ້ຮັບປະທານແຕ່ອາຫານທີ່ບໍ່ໄດ້ຂໍ (ອະຍາຈິຕ), ແລະໃນວັນເພັງ ໃຫ້ອົດອາຫານ»

Verse 79

नित्यं स्नात्वा तडागे वा महानद्यां च निर्झरे । पांडुकूपे तु सुश्रोणि सर्वस्नानफलं लभेत्

«ອາບນ້ຳທຸກມື້ ຈະເປັນໃນສະຫຼອງນ້ຳ, ໃນແມ່ນ້ຳໃຫຍ່, ຫຼືໃນທາງນ້ຳພູເຂົາກໍຕາມ—ແຕ່ໂອ ນາງຜູ້ເອວອ່ອນ, ການອາບນ້ຳທີ່ ປານດຸ-ກູປະ (Pāṇḍu-kūpa) ຈະໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບການອາບນ້ຳສັກສິດທັງປວງ»

Verse 80

विशेषात्पूर्णिमायां तु स्नानं सर्षपमृज्जलैः

«ແລະໂດຍພິເສດໃນວັນເພັງ ຄວນອາບນ້ຳດ້ວຍນ້ຳທີ່ປົນເມັດມັດສະຕາດ ແລະດິນຊຳລະ (ດິນເຫນືອ)»

Verse 81

गृहीत्वा वालुकं पात्रे प्रस्थमात्रे यशस्विनि । अथवा धान्यमादाय यवशालितिलादिकम्

ເອົາຊາຍໃສ່ພາຊະນະ ຕາມປະມານ 1 ປຣັສຖາ, ໂອ ນາງຜູ້ມີກຽດ; ຫຼືບໍ່ກໍ ເອົາເມັດທັນຍາ ເຊັ່ນ ບາເລ, ເຂົ້າ, ງາ ແລະອື່ນໆ.

Verse 82

ततो वंशमये पात्रे वस्त्रयुग्मेन वेष्टिते । सावित्रीप्रतिमां कृत्वा सर्वावयवशोभिताम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນພາຊະນະທີ່ເຮັດດ້ວຍໄມ້ໄຜ່ ແລະຫໍ່ດ້ວຍຜ້າຄູ່ ຈົ່ງປັ້ນຮູບພຣະນາງສາວິຕຣີ ໃຫ້ງາມພ້ອມດ້ວຍອະວະທຸກສ່ວນ.

Verse 83

सौवर्णीं मृन्मयीं वापि स्वशक्त्या दारुनिर्मिताम् । रक्तवस्त्रद्वयं दद्यात्सावित्र्या ब्रह्मणः सितम्

ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ຈົ່ງຖວາຍຮູບ (ຂອງສາວິຕຣີ) ເປັນຄຳ ຫຼືເປັນດິນ ຫຼືແກະຈາກໄມ້. ແລະຈົ່ງຖວາຍຜ້າສີແດງຄູ່ແກ່ສາວິຕຣີ ພ້ອມຜ້າສີຂາວແກ່ພຣະພຣະຫມາ.

Verse 85

पूर्णकोशातकैः पक्वैः कूष्माण्डकर्कटीफलैः । नालिकेरैः सखर्जूरैः कपित्थैर्दाडिमैः शुभैः

ດ້ວຍຜົນໂກສາຕະກະທີ່ສຸກແລະເຕັມດີ, ດ້ວຍໝາກຟັກຂາວ (ash-gourd) ແລະໝາກແຕງ, ດ້ວຍໝາກພ້າວ ແລະໝາກອິນທະຈູນ, ພ້ອມທັງໝາກວູດແອບເປິ້ນ ແລະໝາກທັບທິມອັນເປັນມົງຄຸນ—ໃຫ້ຈັດເປັນເຄື່ອງຖວາຍ.

Verse 86

जंबूजंबीरनारिंगैरक्षोटैः पनसैस्तथा । जीरकैः कटुखण्डैश्च गुडेन लवणेन च

ດ້ວຍໝາກຈຳບູ, ດ້ວຍໝາກຊິດຣອນ (jambīra) ແລະໝາກສົ້ມ (nāriṅga), ດ້ວຍໝາກວໍນັດ ແລະໝາກຂະໜຸນ, ພ້ອມທັງຢີຣາ, ເຄື່ອງປຸງຮສເຜັດ, ນ້ຳຕານກ້ອນ (guda) ແລະເກືອ—ໃຫ້ຈັດໃຫ້ພ້ອມໃນການບູຊາ.

Verse 87

विरूढैः सप्तधान्यैश्च वंशपात्रप्रकल्पितैः । रंजयेत्पट्टसूत्रैश्च शुभैः कुंकुमकेसरैः

ແລະດ້ວຍເມັດທັນຍາຫານ 7 ຢ່າງທີ່ງອກງາມ ຈັດວາງໃນພາຊະນະທີ່ເຮັດຈາກໄມ້ໄຜ່ ຄວນປະດັບສະຖານບູຊາດ້ວຍດ້າຍໄໝມົງຄຸນ ພ້ອມດ້ວຍຊາຟຣອນ ແລະເກສະຣະຫອມຫວານ।

Verse 88

अवतारं करोत्येवं सावित्री ब्रह्मणः प्रिया

ດ້ວຍວິທີນີ້ແທ້ໆ ສາວິຕຣີ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະພຣະຫມາ—ຈຶ່ງປາກົດອະວະຕານ (ລົງມາ)।

Verse 89

तामर्च्चयीत मन्त्रेण सावित्र्या ब्रह्मणा समम् । इतरेषां पुराणोक्तो मंत्रोऽयं समुदाहृतः

ຄວນບູຊານາງດ້ວຍມັນຕຣາ ພ້ອມກັບສາວິຕຣີ ແລະພຣະພຣະຫມາ. ສໍາລັບອື່ນໆດ້ວຍ ມັນຕຣານີ້ທີ່ກ່າວໄວ້ໃນປຸຣານະ ບັດນີ້ຈະຖືກກ່າວຂຶ້ນ।

Verse 90

ओंकारपूर्वके देवि वीणापुस्तकधारिणि । वेदांबिके नमस्तुभ्यमवैधव्यं प्रयच्छ मे

ໂອ ເທວີ ຜູ້ມີ «ໂອມ» ນໍາໜ້າ, ຜູ້ຖືວີນາ ແລະຄໍາພີ, ແມ່ແຫ່ງເວດາ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງ; ຂໍປະທານພອນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເປັນແມ່ໝ້າຍ (ອະໄວທະວະ)។

Verse 91

एवं संपूज्य विधिवज्जागरं तत्र कारयेत् । गीतवादित्रशब्देननरनारीकदंबकम् । नृत्यद्धसन्नयेद्रात्रिं नृत्यशास्त्रविशारदैः

ເມື່ອບູຊາສຳເລັດຕາມພິທີແລ້ວ ຄວນຈັດໃຫ້ມີການຕື່ນຢາມຄືນ (ຈາກຣະ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ດ້ວຍສຽງຮ້ອງເພງແລະດົນຕີ ໃຫ້ຝູງຊາຍຍິງຜ່ານຄືນນັ້ນດ້ວຍການຟ້ອນລໍາແລະຄວາມຊື່ນບານ ໂດຍຜູ້ຊໍານານໃນນະຕະຍະສາດເປັນຜູ້ນໍາ।

Verse 92

सावित्र्याख्यानकं चापि वाचयीत द्विजोत्तमान् । यावत्प्रभातसमयं गीतभावरसैः सह

ຄວນໃຫ້ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ອ່ານສະດຸດສະດອງເລື່ອງສັກສິດຂອງ ສາວິຕຣີ ຈົນເຖິງເວລາອາລຸນ ພ້ອມບົດເພງອັນເຕັມໄປດ້ວຍພັກຕິ ແລະລົດຊາດອັນງາມສົມບູນ।

Verse 93

विवाहमेवं कृत्वा तु सावित्र्या ब्रह्मणा सह । परिधाप्य सितैर्वस्त्रैर्दंपतीनां तु सप्तकम्

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີມົງຄຸນແຕ່ງງານຂອງ ສາວິຕຣີ ຮ່ວມກັບ ພຣະພຣະຫມາ ແລ້ວ ຄວນໃຫ້ຄູ່ຜົວເມຍ 7 ຄູ່ ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າຂາວ।

Verse 94

सावित्रीं ब्रह्मणा सार्धमेवं शक्त्या प्रपूजयेत् । गन्धैः सुगन्धपुष्पैश्च धूपनैवेद्यदीपकैः

ໃນທຳນອງນີ້ ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ຄວນບູຊາ ສາວິຕຣີ ພ້ອມກັບ ພຣະພຣະຫມາ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໂດຍຖວາຍເຄື່ອງຫອມ ດອກໄມ້ຫອມ ທູບ ນາໄວເດຍ (ອາຫານບູຊາ) ແລະ ປະທີບໄຟ।

Verse 95

अथ सावित्रीकल्पज्ञे सावित्र्याख्यानवाचके । दैवज्ञे ह्युञ्छवृत्तिस्थे दरिद्रे चाग्निहोत्रिणि

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ (ຄວນເສາະຫາ) ຜູ້ຮູ້ພິທີສາວິຕຣີ, ຜູ້ອ່ານເລື່ອງສັກສິດຂອງສາວິຕຣີ, ນັກໂຫລາສາດຜູ້ຮອບຮູ້, ຜູ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການເກັບເກືອກ, ຄົນຍາກຈົນ, ແລະ ອັກນິໂຫຕຣິນ (ຜູ້ຮັກສາໄຟບູຊາ).

Verse 96

एवं दत्त्वा विधानेन तस्यां रात्रौ निमन्त्रयेत् । पौर्णमास्यां वटाधस्ताद्दंपतीनां चतुर्दश

ເມື່ອໄດ້ໃຫ້ທານຕາມພິທີແລ້ວ ໃນຄືນນັ້ນ—ໃນວັນເພັງ—ຄວນເຊີນຄູ່ຜົວເມຍ 14 ຄູ່ ໃຫ້ມາຊຸມນຸມຢູ່ໃຕ້ຕົ້ນໄຊ (ບັນຍັນ).

Verse 97

ततः प्रभातसमये उषःकाल उपस्थिते । भक्ष्यभोज्यादिकं सर्वं सावित्रीस्थलमानयेत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນເວລາຮຸ່ງອາລຸນ ເມື່ອອຸສາການມາຮອດ ຄວນນໍາອາຫານວ່າງ ອາຫານປຸງສຸກ ແລະສິ່ງກິນທັງປວງ ໄປຍັງສະຖານທີ່ຂອງພຣະນາງສາວິຕຣີ।

Verse 98

पाकं कृत्वा तु शुचिना रक्षां कृत्वा प्रयत्नतः । ब्राह्मणान्गृहिणीयुक्तांस्तत आह्वानयेत्सुधीः

ເມື່ອປຸງອາຫານແລ້ວດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດ ແລະໄດ້ປະກອບພິທີຄຸ້ມຄອງຢ່າງລະມັດລະວັງແລ້ວ ຜູ້ມີປັນຍາຄວນເຊີນພຣາຫມັນຜູ້ມີພັນລະຍາມາຮ່ວມ।

Verse 99

सावित्र्याः स्थलके तत्र कृत्वा पादाभिषेचनम् । सुस्नातान्ब्राह्मणांस्तत्र सभार्यानुपवेशयेत्

ທີ່ນັ້ນ ໃນສະຖານທີ່ສັກສິດຂອງສາວິຕຣີ ເມື່ອໄດ້ລ້າງຕີນໃຫ້ພວກເຂົາແລ້ວ ຄວນໃຫ້ພຣາຫມັນຜູ້ອາບນ້ໍາດີແລ້ວ ນັ່ງລົງທີ່ນັ້ນພ້ອມພັນລະຍາຂອງພວກເຂົາ।

Verse 100

सावित्र्याः पुरतो देवि दंपत्योर्भोजनं ददेत् । तेनाहं भोजितस्तत्र भवामीह न संशय

ໂອ ເທວີ ຄວນຖວາຍອາຫານແກ່ຄູ່ສາມີພັນລະຍາ ຕໍ່ໜ້າສາວິຕຣີ। ໂດຍການນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າເອງຖືກຖວາຍອາຫານຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 101

द्वितीयं भोजयेद्यस्तु भोजितस्तेन केशवः । लक्ष्म्याः सहायो वरदो वरांस्तस्य प्रयच्छति

ຜູ້ໃດທີ່ຖວາຍອາຫານແກ່ຄູ່ທີສອງ ໂດຍຜູ້ນັ້ນ ພຣະເກສະວະຖືກຖວາຍອາຫານ. ຜູ້ປະທານພອນ ຜູ້ມີພຣະລັກສະມີເປັນຄູ່ຄຽງ ຈະປະທານພອນທີ່ປາຖະໜາໃຫ້ແກ່ຜູ້ນັ້ນ।

Verse 102

सावित्र्या सहितो ब्रह्मा तृतीये भोजितो भवेत् । एकैकं भोजनं तत्र कोटिभोजसमं स्मृतम्

ໃນການຖວາຍອາຫານຄັ້ງທີສາມ ພຣະພຣະຫມາພ້ອມດ້ວຍນາງສາວິຕຣີ ຖືກນັບວ່າໄດ້ຮັບອາຫານແລ້ວ. ການຖວາຍອາຫານແຕ່ລະຄັ້ງທີ່ນັ້ນ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເທົ່າກັບການເລີ້ຍງອາຫານແກ່ຄົນໜຶ່ງກໍດິ (ສິບລ້ານ).

Verse 103

अष्टादशप्रकारेण षड्रसीकृतभोजनम् । देव्यास्तत्र महादेवि सावित्रीस्थलसन्निधौ

ທີ່ນັ້ນ ໂອ ພຣະແມ່ຍິ່ງໃຫຍ່, ໃນທີ່ປະທັບໃກ້ສະຖານສັກສິດຂອງສາວິຕຣີ ຄວນຖວາຍອາຫານແກ່ພຣະເທວີ ທີ່ຈັດເປັນ 18 ປະເພດ ແລະຄົບຖ້ວນດ້ວຍລົດ 6 ປະການ.

Verse 104

विधवा न कुले तस्य न वंध्या न च दुर्भगा । न कन्याजननी चापि न च स्याद्भर्तुरप्रिया । अष्टौ दोषास्तु नारीणां न भवंति कदाचन

ໃນຕະກູນຂອງນາງ ຈະບໍ່ມີແມ່ຍິງໝ້າຍ, ບໍ່ມີຜູ້ເປັນໝັນ, ບໍ່ມີຜູ້ຖືກຄວາມອັບໂຊກກົດຂີ່; ບໍ່ມີແມ່ທີ່ເກີດແຕ່ລູກສາວເທົ່ານັ້ນ, ແລະບໍ່ມີຜູ້ທີ່ກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ເປັນທີ່ພໍໃຈຂອງຜົວ. ແທ້ຈິງ ຄວາມດ່າງພ້ອງ 8 ປະການທີ່ກ່າວເຖິງແມ່ຍິງ ບໍ່ເກີດຂຶ້ນທີ່ນັ້ນເລີຍ.

Verse 105

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन सावित्र्यग्रे च भोजनम् । दातव्यं सर्वदा देवि कटुनीलविवर्जितम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະເທວີ, ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທັງປວງ ຄວນຖວາຍອາຫານຢູ່ເບື້ອງໜ້າສາວິຕຣີເປັນນິດ, ໂດຍປາສະຈາກຂອງເຜັດຮ້ອນ ແລະປາສະຈາກ ‘ນີລາ’ (ຂອງດຳ/ຂອງຕ້ອງຫ້າມ).

Verse 106

न चाम्लं न च वै क्षारं स्त्रीणां भोज्यं कदाचन । पंचप्रकारं मधुरं हृद्यं सर्वं सुसंस्कृतम्

ບໍ່ຄວນຈັດອາຫານລົດສົ້ມ ຫຼືອາຫານທີ່ເປັນດ່າງ/ເຄັມກັດ ໃຫ້ແກ່ແມ່ຍິງເລີຍ. ແຕ່ຄວນຈັດຫາຂອງຫວານ 5 ປະເພດ ທີ່ຊື່ນໃຈ ແລະປຸງແຕ່ງຢ່າງດີງາມທັງປວງ.

Verse 107

घृतपूर्णापूपकाश्च बहुक्षीरसमन्विताः । पूपकास्तादृशाः कार्या द्वितीयाऽशोकवर्तिका

ຄວນຈັດເຮັດອາປູປະ (ເຂົ້າໜົມ) ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍກີ (ghee) ແລະປະກອບດ້ວຍນົມຫຼາຍ. ເຂົ້າໜົມຊະນິດນັ້ນຄວນເຮັດ; ຂອງທີ່ສອງແມ່ນ «ອະໂສກະ-ວັດຕິກາ» ຄືໄສ້ຕະກຽງ/ມ້ວນບູຊາຊື່ “ອະໂສກະ”.

Verse 108

तृतीया पूपिका कार्या खर्जुरेण समन्विताः । चतुर्थश्चैव संयावो गुडाज्याभ्यां समन्वितः

ຂອງທີ່ສາມ ຄວນເຮັດປູປິກາ (ເຂົ້າໜົມຫວານ) ປະສົມກັບໝາກອິນທະພານ (dates). ຂອງທີ່ສີ່ແມ່ນ ສັມຍາວະ (saṃyāva) ທີ່ເຮັດດ້ວຍນ້ຳຕານອ້ອຍກ້ອນ (jaggery) ແລະກີ (ghee).

Verse 109

आह्लादकारिणी पुंसां स्त्रीणां चातीव वल्लभा । धनधान्यजनोपेतं नारीनरशताकुलम् । पूपकैस्तु कुलं तस्या जायते नात्र संशयः

ການຖວາຍເຄື່ອງບູຊາແບບນີ້ ເຮັດໃຫ້ຊາຍທັງຫຼາຍຊື່ນບານ ແລະເປັນທີ່ຮັກຢ່າງຍິ່ງຂອງຍິງ. ເຮືອນເຮືອນຂອງນາງຈະພ້ອມພູນດ້ວຍຊັບສິນ ເຂົ້າຂອງ ແລະຜູ້ຄົນ—ເຕັມໄປດ້ວຍຍິງຊາຍນັບຮ້ອຍ. ໂດຍການຖວາຍເຂົ້າໜົມເຫຼົ່ານີ້ ວົງຕະກູນຂອງນາງຈະເຈີຣິນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 110

न ज्वरो न च संतापो दुःखं च न वियोगजम् । अशोकवर्तिदानेन कुलानामेकविंशतिः

ບໍ່ມີໄຂ້ ບໍ່ມີຄວາມຮ້ອນຮົ່ມທຸກທໍລະມານ ແລະບໍ່ມີຄວາມໂສກທີ່ເກີດຈາກການພັດພາກ. ໂດຍການຖວາຍ «ອະໂສກະ-ວັດຕິ» ວົງຕະກູນຈະໄດ້ຮັບອານຸສົງສ໌ຈົນເຖິງ 21 ຊົນລຸ້ນ.

Verse 111

वधूभिश्च सुतैश्चैव दासीदासैरनन्तकैः । पूरितं च कुलं तस्याः पूरिका या प्रयच्छति

ນາງຜູ້ຖວາຍປູຣິກາ (ເຂົ້າໜົມ/ແປ້ງຍັດໄສ້ຫວານ) ນັ້ນ ວົງຕະກູນຂອງນາງຈະເຕັມໄປດ້ວຍລູກສະໄພ ແລະລູກຊາຍ ພ້ອມດ້ວຍທາດຍິງທາດຊາຍນັບບໍ່ຖ້ວນ.

Verse 112

पुत्रिण्यो वै दुहितरो वधूभिः सहिताः कुले । शिखरिणीप्रदात्रीणां युवतीनां न संशयः

ບຸດສາວທັງຫຼາຍ ຈະໄດ້ບຸດຊາຍແນ່ນອນ ແລະໃນຕະກູນຈະມີລູກໄພ້ຍິງມາພ້ອມ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ສໍາລັບຍິງຫນຸ່ມຜູ້ຖວາຍ «ສິຂະຣິນີ» (ຂອງຫວານຊື່ນີ້)។

Verse 113

मोदते च कुलं सर्वं सर्वसिद्धिप्रपूरितम् । मोदकानां प्रदानेन एवमाह पितामहः

ແລະຕະກູນທັງໝົດກໍຍິນດີປິຕິ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມສໍາເລັດທຸກປະການ. ພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ກ່າວໄວ້ດັ່ງນີ້: ຜົນເກີດຈາກການຖວາຍ «ໂມດະກະ» (ຂອງຫວານປັ້ນ) ແມ່ນເຊັ່ນນີ້.

Verse 114

एतच्च गौरिणीनां तु भोजनं हि विशिष्यते

ນີ້ແທ້ໆແລ້ວ ເປັນການຖວາຍອາຫານທີ່ປະເສີດທີ່ສຸດ ສໍາລັບສະຕຣີ «ເກົາຣີ» (ຜູ້ນັບຖືພຣະເກົາຣີ/ສະຕຣີມີມົງຄຸນ).

Verse 115

सुभगा पुत्रिणी साध्वी धनऋद्धिसमन्विता । सहस्रभोजिनी देवि भवेज्जन्मनिजन्मनि

ໂອ ເທວີ, ນາງນັ້ນຈະເປັນຜູ້ມີໂຊກດີ ມີລູກຫຼານ ມີຄຸນທຳ ແລະພ້ອມດ້ວຍຊັບສິນກັບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ; ແລະນາງຈະເປັນຜູ້ລ້ຽງອາຫານຄົນນັບພັນ—ຊາດແລ້ວຊາດເລົ່າ.

Verse 116

पानानि चैव मुख्यानि हृद्यानि मधुराणि च । द्राक्षापानं तु चिंचायाः पानं गुडसमन्वितम्

ແລະນ້ໍາດື່ມຫຼັກໆ ຄວນເປັນສິ່ງທີ່ຊື່ນໃຈ ແລະຫວານ; ເຊັ່ນ ນ້ໍາອະງຸ່ນ ແລະນ້ໍາມະຂາມ (ຈິມຈາ) ທີ່ປະສົມນ້ໍາຕານອ້ອຍກ້ອນ (ກຸດ).

Verse 117

सरसेन तु तोयेन कृतखण्डेन वै शुभम् । सुवासिनीनां पेयं वै दातव्यं च द्विजन्मनाम्

ດ້ວຍນ້ຳຫອມ ແລະ ນ້ຳຕານທີ່ຂັດກອງລະອຽດ ເປັນການຈັດຕຽມອັນເປັນມົງຄຸນ ຄວນຖວາຍເປັນເຄື່ອງດື່ມແກ່ແມ່ຍິງມີຜົວອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະ ຄວນໃຫ້ແກ່ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ດ້ວຍ.

Verse 118

इतरैरितराण्येव वर्णयोग्यानि यानि च । सुरभीणि च पानानि तासु योग्यानि दापयेत्

ສໍາລັບກຸ່ມອື່ນໆ ຄວນໃຫ້ສິ່ງອື່ນໆທີ່ເໝາະກັບວັນນະ ແລະ ຖານະຂອງເຂົາ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ຄວນຈັດໃຫ້ເຄື່ອງດື່ມຫອມໆທີ່ເໝາະສົມແກ່ແມ່ຍິງເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 119

प्रतिपूज्य विधानेन वस्त्रदानैः सकंचुकैः । कुङ्कुमेनानुलिप्तांगाः स्रग्दामभिरलंकृताः । गंधैर्धूपैश्च संपूज्य नालिकेरान्प्रदापयेत्

ເມື່ອໄດ້ນົບນ້ອມບູຊາຕາມພິທີທີ່ກໍານົດ ໂດຍຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມພ້ອມເສື້ອຊັ້ນໃນ ທາກາຍດ້ວຍກຸງກຸມ ປະດັບດ້ວຍພວງມາລາ ແລະ ສາຍດອກໄມ້ ບູຊາດ້ວຍນ້ຳຫອມ ແລະ ທູບ ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍໝາກພ້າວ.

Verse 120

नेत्राणां चाञ्जनं कृत्वा सिन्दूरं चैव मस्तके । पूगीफलानि हृद्यानि वासितानि मृदूनि च । हस्ते दत्त्वा सपात्राणि प्रणिपत्य विसर्जयेत्

ທາອັນຊະນະໃສ່ດວງຕາ ແລະ ທາສິນດູນໄວ້ທີ່ສີສະ; ແລ້ວນໍາໝາກພູກີ (ໝາກເບັດເທວ) ທີ່ນ່າຊື່ນໃຈ ຫອມ ແລະ ນຸ່ມ ພ້ອມພາຊະນະ ວາງໃສ່ມືຂອງນາງ; ແລ້ວນົບນ້ອມ ແລະ ສົ່ງນາງກັບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 121

स्वयं च भोजयेत्पश्चाद्बंधुभिर्बालकैः सह

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕົນເອງກໍຄວນຮັບປະທານອາຫານ ຮ່ວມກັບຍາດພີ່ນ້ອງ ແລະ ເດັກນ້ອຍທັງຫຼາຍ.

Verse 123

एवमेव पितॄणां च आगम्य स्वे च मन्दिरे । पिण्डप्रदानपूर्वं तु श्राद्धं कृत्वा विधानतः । पितरस्तस्य तुष्टा वै भवन्ति ब्रह्मणो दिनम्

ເຊັ່ນນັ້ນເທົ່າກັນ ເມື່ອກັບໄປຫາເຮືອນຂອງຕົນ ຄວນປະກອບພິທີ śrāddha ແດ່ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ຕາມພິທີການ ໂດຍເລີ່ມຈາກການຖວາຍ piṇḍa. ບັນພະບຸລຸດຂອງຜູ້ນັ້ນຈະພໍໃຈຕະຫຼອດ «ມື້ໜຶ່ງຂອງພຣະພຣະຫມາ»។

Verse 124

तीर्थादष्टगुणं पुण्यं स्वगृहे ददतः शुभे । न च पश्यन्ति वै नीचाः श्राद्धं दत्तं द्विजातिभिः

ກຸສົນຈາກການໃຫ້ທານຢ່າງມົງຄຸນໃນເຮືອນຂອງຕົນ ມີຜົນບຸນເທົ່າກັບຫຼາຍກວ່າການໃຫ້ທານທີ່ tīrtha ຮອດແປດເທົ່າ. ແລະຄົນໃຈຕ່ຳບໍ່ອາດເຫັນ śrāddha ທີ່ດວິຈະ (dvija) ຖວາຍໄດ້.

Verse 125

एकान्ते तु गृहे गुप्ते पितॄणां श्राद्धमिष्यते । नीचं दृष्ट्वा हतं तत्तु पितॄणां नोपतिष्ठति

śrāddha ແດ່ປິຕຣະ (Pitṛs) ຄວນປະກອບໃນເຮືອນ ໃນບ່ອນສະຫງົບໂດດດ່ຽວ ສ່ວນຕົວ ແລະຖືກປົກປ້ອງ. ຖ້າຄົນໃຈຕ່ຳເຫັນ ພິທີນັ້ນຈະເສຍໄປ ແລະບໍ່ເຖິງບັນພະບຸລຸດ.

Verse 126

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन श्राद्धं गुप्तं च कारयेत् । पितॄणां तृप्तिदं प्रोक्तं स्वयमेव स्वयंभुवा

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທຸກປະການ ຄວນໃຫ້ປະກອບ śrāddha ຢ່າງປິດບັງ. ນີ້ແມ່ນຄຳສອນທີ່ Svayambhū (ພຣະພຣະຫມາ) ປະກາດໄວ້ດ້ວຍພຣະອົງເອງ ເພື່ອໃຫ້ປິຕຣະພໍໃຈ.

Verse 127

गौरीभोज्यादिका या तु उत्सर्गात्क्रियते क्रिया । राजसी सा समाख्याता जनानां कीर्तिदायिनी

ແຕ່ພິທີກຳທີ່ເຮັດເພື່ອອວດອ້າງຕໍ່ສາທາລະນະ ເຊັ່ນ ການຈັດລ້ຽງ ແລະການຖວາຍທີ່ກ່ຽວກັບ ເທວີ Gaurī ແລະອື່ນໆ ນັ້ນ ເອີ້ນວ່າ rājasic; ມັນໃຫ້ຊື່ສຽງໃນຫມູ່ຊົນ.

Verse 128

इदं दानं सदा देयमात्मनो हित मिच्छता । श्राद्धे चैव विशेषेण यदीच्छेत्सात्त्विकं फलम्

ທານນີ້ຄວນໃຫ້ເປັນນິດ ໂດຍຜູ້ປາດຖະນາປະໂຫຍດແທ້ແກ່ຕົນ—ໂດຍສະເພາະໃນເວລາພິທີ ສຣາດທະ—ຖ້າປາດຖະນາຜົນສາດຕະວິກ (ບໍລິສຸດ)។

Verse 129

इदमुद्यापनं देवि सावित्र्यास्तु व्रतस्य च । सर्वपातकशुद्ध्यर्थं कार्यं देवि नरैः सदा । अकामतः कामतो वा पापं नश्यति तत्क्षणात्

ໂອ ເທວີ, ນີ້ແມ່ນພິທີສິ້ນສຸດ (ອຸດຍາປະນ) ຂອງວຣະຕະສາວິຕຣີ. ເພື່ອຊໍາລະບາບທັງປວງ ຄວນໃຫ້ມະນຸດເຮັດເປັນນິດ, ໂອ ເທວີ. ຈະເຮັດໂດຍບໍ່ມີຄວາມປາດຖະນາ ຫຼືໂດຍມີຄວາມປາດຖະນາ ບາບກໍສູນໄປໃນທັນທີນັ້ນ.

Verse 130

इह लोके तु सौभाग्यं धनं धान्यं वराः स्त्रियः । भवंति विविधास्तेषां यैर्यात्रा तत्र वै कृता

ໃນໂລກນີ້ເທົ່ານັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ຮັບສິຣິມົງຄຸນ—ຊັບສິນ, ເຂົ້າກິນ, ແລະຄູ່ຄອງອັນປະເສີດຫຼາຍຮູບແບບ—ແກ່ຜູ້ທີ່ໄດ້ເຮັດຍາຕຣາໄປທີ່ນັ້ນ.

Verse 131

इदं यात्राविधानं तु भक्त्या यः कुरुते नरः । शृणोति वा स पापैस्तु सर्वैरेव प्रमुच्यते

ຜູ້ໃດປະຕິບັດວິທີຍາຕຣານີ້ດ້ວຍສັດທາ—ຫຼືແມ່ນແຕ່ຟັງກໍຕາມ—ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 132

ज्येष्ठस्य पूर्णिमायां तु सावित्रीस्थलके शुभे । प्रदक्षिणा यः कुरुते फलदानैर्यथाविधि

ໃນວັນເພັງເດືອນເຈຍດຖະ (Jyeṣṭha) ທີ່ສະຖານສາວິຕຣີອັນເປັນມົງຄຸນ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເຮັດປະທັກສິນາ (ວຽນຮອບ) ແລະຖວາຍຜົນໄມ້ເປັນທານຕາມພິທີ—

Verse 133

अष्टोत्तरशतं वापि तदर्धार्धं तदर्धकम् । यः करोति नरो देवि सृष्ट्वा तत्र प्रदक्षिणाम्

ໂອ ເທວີ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເຮັດປະທັກສິນາຢູ່ທີ່ນັ້ນ 108 ຮອບ ຫຼື ເຄິ່ງໜຶ່ງ ຫຼື ເຄິ່ງຂອງເຄິ່ງ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມສຳເລັດປະທັກສິນາໃນສະຖານທີ່ນັ້ນ.

Verse 134

अगम्यागमनं यैश्च कृतं ज्ञानाच्च मानवैः । अन्यानि पातकान्येवं नश्यंते नात्र संशयः

ແມ່ນແຕ່ມະນຸດທີ່ຮູ້ທັນແລ້ວຍັງໄດ້ກະທຳບາບໃນການເຂົ້າໄປຫາສິ່ງທີ່ຫ້າມ ພ້ອມທັງການລ່ວງເກີນອື່ນໆ—ບາບເຫຼົ່ານັ້ນຍ່ອມຖືກທຳລາຍດ້ວຍວິທີນີ້; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.

Verse 135

यैर्गत्वा स्थलके संध्या सावित्र्याः समुपासिता । स्वपत्न्याश्चैव हस्तेन पांडुकूपजलेन च

ຜູ້ໃດໄປຮອດບ່ອນນັ້ນ ແລ້ວບູຊາສັນທະຍາແດ່ພຣະນາງສາວິຕຣີ ໂດຍໃຊ້ນ້ຳຈາກປານດຸ-ກູປະ ທີ່ຕັກດ້ວຍມືຂອງຕົນ ພ້ອມກັບພັນລະຍາ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ປະກອບສັນທະຍາຕາມພິທີໃນສະຖານທີ່ສັກສິດນັ້ນແທ້.

Verse 136

भृंगारकनकेनैव मृन्मयेनाथ भामिनि । आनीय तु जलं पुण्यं संध्योपास्तिं करोति यः । तेन द्वादशवर्षाणि भवेत्संध्या ह्युपासिता

ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ຜູ້ໃດນຳນ້ຳອັນບໍລິສຸດມາ—ຈະໃສ່ພາຊະນະຄຳ ຫຼື ໝໍ້ດິນກໍຕາມ—ແລ້ວເຮັດການບູຊາສັນທະຍາ, ດ້ວຍກຳລັງກຸສົນນັ້ນ ການຮັກສາສັນທະຍາຂອງເຂົາຖືກນັບວ່າສົມບູນດີຕະຫຼອດ 12 ປີ.

Verse 137

अश्वमेधफलं स्नाने दाने दशगुणं तथा । उपवासे त्वनंतं च कथायाः श्रवणे तथा

ໃນການອາບນ້ຳ (ໃນສະຖານທີ່ສັກສິດນີ້) ໄດ້ຜົນເທົ່າກັບພິທີອັດສະວະເມດະ; ໃນການໃຫ້ທານ ໄດ້ບຸນເພີ່ມສິບເທົ່າ; ໃນການອົດອາຫານ ໄດ້ບຸນບໍ່ມີຂອບເຂດ; ແລະເຊັ່ນດຽວກັນໃນການຟັງກະຖາອັນສັກສິດ.

Verse 166

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सावित्रीव्रतविधिपूजनप्रकारोद्यापनादिकथनंनाम षट्षष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະອັນຄວນເຄົາລົບ—ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ສະໂລກ—ໃນພາກທີ 7 ປຣະພາສະຂັນດະ, ໃນຕອນທຳອິດ «ປຣະພາສະເກດຣະ ມາຫາຕະມະຍະ», ບົດທີ 166 ຊື່ «ການກ່າວເຖິງວິທີວຣະຕະສາວິຕຣີ, ວິທີບູຊາ, ພິທີສິ້ນສຸດ (ອຸດຍາປະນ) ແລະສິ່ງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ» ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.