Adhyaya 4

Verse 1

श्रीप्रह्लाद उवाच । एवं संपूजितस्तेन हरिणा ब्राह्मणोत्तमः । उवाच परिसन्तुष्टो वरं ब्रूहीति केशवम्

ພຣະປຣະຫລາດກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກພຣະຫຣິບູຊາຢ່າງສົມຄວນ ພຣະພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ມີໃຈພໍໃຈ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ພຣະເກສະວະວ່າ “ຈົ່ງເວົ້າ—ຈົ່ງເລືອກພອນເຖີດ”।

Verse 2

श्रीकृष्ण उवाच । यदि तुष्टोऽसि भगवन्यदि देयो वरो मम । स्थातव्यमत्र भवता न त्यक्तव्यं कदाचन

ພຣະສຣີກຣິສນະກ່າວວ່າ: ຖ້າທ່ານພໍໃຈ ໂອ ຜູ້ມີພຣະພາກ, ແລະຖ້າຈະປະທານພອນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ຂໍໃຫ້ທ່ານຢູ່ທີ່ນີ້ ແລະຢ່າລະທິ້ງສະຖານທີ່ນີ້ເລີຍ ໃນເວລາໃດກໍຕາມ।

Verse 3

दुर्वासा उवाच । यदि तिष्ठाम्यहं कृष्ण तथा त्वमपि केशव । तिष्ठस्व षोडशकलो नित्यं मद्वचनेन हि

ດຸຣະວາສາກ່າວວ່າ: ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າຈະຢູ່, ໂອ ກຣິສນະ, ແລ້ວທ່ານດ້ວຍ, ໂອ ເກສະວະ, ຈົ່ງຢູ່—ດ້ວຍຄວາມເຕັມພ້ອມສິບຫົກກະລາ—ເປັນນິດ, ແທ້ຈິງຕາມຄໍາຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 4

श्रीकृष्ण उवाच । येऽत्र पश्यंति भक्त्या त्वां मां चापि द्विजसत्तम । किं दास्यसि फलं तेषां भाविनां भगवन्वद

ພຣະສີກຣິດສະນະກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ໃດຢູ່ທີ່ນີ້ເບິ່ງເຈົ້າດ້ວຍຄວາມສັດທາ ແລະເບິ່ງພຣະອົງຂ້າພຣະອົງດ້ວຍ, ທ່ານຈະປະທານຜົນອັນໃດແກ່ຜູ້ເດີນທາງບຸນໃນອະນາຄົດ? ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນສິຣິ, ຂໍຈົ່ງກ່າວເຖີດ.

Verse 5

दुर्वासा उवाच । यः स्नात्वा संगमे कृष्ण गोमत्याः सागरस्य च । त्वां मां समर्चति नरः सर्वपापैः समुच्यते

ດຸຣວາສາກ່າວວ່າ: ໂອ ກຣິດສະນະ, ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳໂກມະຕີກັບທະເລ ແລ້ວບູຊາເຈົ້າແລະຂ້າພຣະອົງ, ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 6

तथान्यच्छृणु कृष्णात्र स्नात्वा दास्यति यद्धनम् । मम दत्तस्य देवेश प्राप्नुयात्षोडशोत्तरम्

ແລະຈົ່ງຟັງອີກປະການໜຶ່ງ ໂອ ກຣິດສະນະ: ຊັບສິນໃດທີ່ຄົນໃຫ້ທານຢູ່ທີ່ນີ້ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳ—ໂອ ຈອມເທວະ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນຕອບແທນຫົກສິບສອງ? (16) ເທົ່າ ເກີນກວ່າທານທີ່ໃຫ້ໃນນາມຂ້າພຣະອົງ.

Verse 7

श्रीकृष्ण उवाच । यो नरः पूजयित्वा त्वां पूजयिष्यति मामिह । तस्य मुक्तिं प्रदास्यामि या सुरैरपि दुर्ल्लभा

ພຣະສີກຣິດສະນະກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດບູຊາເຈົ້າແລ້ວ ຈຶ່ງບູຊາຂ້າພຣະອົງຢູ່ທີ່ນີ້, ຂ້າພຣະອົງຈະປະທານໂມກສະແກ່ຜູ້ນັ້ນ ຊຶ່ງແມ່ນແມ່ນແຕ່ເທວະກໍຍາກຈະໄດ້ຮັບ.

Verse 8

प्रह्लाद उवाच । परस्परं वरौ दत्त्वा कृष्णदुर्वाससौ मुदा । ततः प्रभृति विप्रेन्द्रास्तस्मिन्स्थाने ह्यतिष्ठताम् । वरदानमिति प्रोक्तं तत्तीर्थं सर्वकामदम्

ພຣະຫລາດກ່າວວ່າ: ກຣິດສະນະແລະດຸຣວາສາ ໄດ້ປະທານພອນໃຫ້ກັນແລະກັນດ້ວຍຄວາມຍິນດີ; ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ທັງສອງໄດ້ພຳນັກຢູ່ທີ່ຈຸດນັ້ນ. ຕີຣຖະນັ້ນຖືກເອີ້ນວ່າ “ວະຣະດານ” (ການປະທານພອນ) ແລະເປັນຜູ້ບັນດານຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ.

Verse 9

वरदाने नरः स्नातो गोसहस्रफलं लभेत् । विष्णुदुर्वाससोर्यत्र वरदानमभूत्पुरा

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ ວະຣະດານາ (Varadāna) ຈະໄດ້ບຸນກຸສົນເທົ່າກັບການຖວາຍງົວພັນໂຕ; ເພາະວ່າໃນການກ່ອນ ທີ່ນີ້ເຄີຍເປັນບ່ອນທີ່ ພຣະວິສນຸ (Viṣṇu) ແລະ ດຸຣວາສາ (Durvāsā) ປະທານພອນ।

Verse 10

तदाप्रभृति विप्रेन्द्रास्तिष्ठते द्वारकां हरिः । दुर्वाससा गिरा बद्धो न जहाति कदाचन

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ໂອ ຜູ້ເປັນເລີດໃນພຣາຫມັນ, ພຣະຫຣິ (Hari) ປະທັບຢູ່ໃນ ດວາຣະກາ (Dvārakā) ຕະຫຼອດໄປ; ຖືກຜູກມັດດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຂອງ ດຸຣວາສາ, ພຣະອົງບໍ່ເຄີຍລະທິ້ງເລີຍ।

Verse 11

यत्र त्रैविक्रमी मूर्तिर्वहते यत्र गोमती । नरा मुक्तिं प्रयास्यंति चक्रतीर्थेन संगताः

ບ່ອນທີ່ພຣະຕຣິວິກຣະມະ (Trivikrama) ປະທັບເປັນມູຣຕິອັນສັກສິດ ແລະບ່ອນທີ່ແມ່ນ້ຳ ໂຄມະຕີ (Gomatī) ໄຫຼຜ່ານ—ຜູ້ຄົນທີ່ໄດ້ຄົບຄືນກັບ ຈັກຣະຕີຣຖະ (Cakratīrtha) ທີ່ນັ້ນ ຈະມຸ່ງໄປສູ່ໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 12

कलेवरं परित्यक्तं प्रभासे हरिणा यदा । कलाभिः सहितं तेजस्तस्यां मूर्तौ निवेशितम्

ເມື່ອພຣະຫຣິ (Hari) ລະທິ້ງກາຍທີ່ ປຣະພາສະ (Prabhāsa), ພະລັງສະຫວ່າງໄສອັນຮຸ່ງເຮືອງຂອງພຣະອົງ—ພ້ອມດ້ວຍກະລາ (kalā) ອັນທິບ—ໄດ້ຖືກປະດິດສະຖານໃນມູຣຕິອັນສັກສິດນັ້ນ।

Verse 13

तस्मात्कलियुगे विप्रा नान्यत्र प्राप्यते हरिः । यदि कार्य्यं हि कृष्णेन तत्र गच्छत मा चिरम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ໃນກະລິຍຸກ (Kali-yuga) ພຣະຫຣິ (Hari) ບໍ່ງ່າຍຈະເຂົ້າເຖິງໄດ້ໃນບ່ອນອື່ນ. ຖ້າມີກິດອັນສັກສິດຈະສຳເລັດໂດຍ ພຣະກຣິສນະ (Kṛṣṇa) ຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນ ຢ່າຊ້າຊັກ।

Verse 14

ऋषय ऊचुः । साधु भागवतश्रेष्ठ साधु मार्गप्रदर्शक । यत्त्वया हि परिज्ञातं तन्न जानाति कश्चन

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ດີແທ້ ໂອ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງພະພັກຕະ, ດີແທ້ ໂອ ຜູ້ນໍາທາງທຳ. ສິ່ງທີ່ທ່ານຮູ້ແຈ້ງແທ້—ບໍ່ມີໃຜອື່ນຮູ້»។

Verse 15

किं फलं गमने तस्यां किं फलं कृष्णदर्शने । कानि तीर्थानि तत्रैव के देवास्तद्वदस्व नः

«ການໄປຫາສະຖານທີ່ນັ້ນໄດ້ບຸນຜົນຫຍັງ? ແລະການໄດ້ເຫັນພຣະກຣິດສະນະທີ່ນັ້ນໄດ້ບຸນຜົນຫຍັງ? ທີ່ນັ້ນມີຕີຣຖະໃດບ້າງ ແລະມີເທວະໃດບ້າງ? ຈົ່ງບອກເຮົາ»।

Verse 16

कस्मिन्मासे तिथौ कस्यां कस्मिन्पर्वणि मानवैः । गन्तव्यं कानि देयानि दानानि दनुजर्षभ

«ໃນເດືອນໃດ, ໃນວັນຕິຖີໃດ, ໃນວັນພິທີບຸນໃດ ມະນຸດຄວນໄປ? ແລະຄວນຖວາຍຂອງຂວັນ ແລະທານໃດບ້າງ, ໂອ ຜູ້ຍອດໃນດານະວະ?»

Verse 17

सूत उवाच । इति पृष्टस्तदा तैस्तु महाभागवतोऽसुरः । कथयामास विप्रेभ्यो भगवद्भक्तिसंयुतः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພວກເຂົາຖາມແບບນັ້ນ, ອະສຸຣະຜູ້ເປັນມະຫາພະພັກຕະນັ້ນ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ໄດ້ເລີ່ມອະທິບາຍແກ່ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ।

Verse 18

प्रह्लाद उवाच । भो भूमिदेवाः शृणुत परं गुह्यं सनातनम् । यत्कस्यचिन्न चाख्यातं तद्वदामि सुविस्तरात्

ພຣະຫຼາດກ່າວວ່າ: «ໂອ ເທວະແຫ່ງພື້ນດິນ (ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ), ຈົ່ງຟັງຄໍາສອນອັນສູງສຸດ ລຶກລັບ ແລະຖາວອນ. ສິ່ງທີ່ບໍ່ໄດ້ເຜີຍແກ່ໃຜງ່າຍໆ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວໃຫ້ລະອຽດ»។

Verse 19

यदा मतिं च कुरुते द्वारकागमनं प्रति । तदा नरकनिर्मुक्ता गायन्ति पितरो दिवि

ເມື່ອມະນຸດແມ່ນແຕ່ຕັ້ງໃຈຈະເດີນທາງໄປດວາຣະກາ ໃນຂະນະນັ້ນ ປິຕຣະບັນພະບຸລຸດທີ່ພົ້ນຈາກນະລົກ ຈະຮ້ອງສັນລະເສີນໃນສະຫວັນ।

Verse 20

यावत्पदानि कृष्णस्य मार्गे गच्छति मानवः । पदेपदेऽश्वमेधस्य यज्ञस्य लभते फलम्

ມະນຸດເດີນຕາມທາງຂອງພຣະກຣິດສະນະ (Kṛṣṇa) ໄດ້ກີ່ກ້າວ ໃນທຸກໆກ້າວນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນເທົ່າກັບພິທີຍັດຍາ ອັສວະເມດະ।

Verse 21

यात्रार्थं देवदेवस्य यः प्रेरयति चापरान् । मानवान्नात्र सन्देहो लभते वैष्णवं पदम्

ຜູ້ໃດຊັກຊວນຜູ້ອື່ນໃຫ້ອອກເດີນທາງຈາລິກເພື່ອພຣະເທວະເທວະ (ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ) ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ຍ່ອມໄດ້ບັນລຸສະຖານະໄວສະນະວະອັນສູງສຸດ।

Verse 22

द्वारकां गच्छमानस्य यो ददाति प्रतिश्रयम् । तथैव मधुरां वाचं नन्दते क्रीडते हि सः

ຜູ້ໃດໃຫ້ທີ່ພັກແກ່ຜູ້ກຳລັງເດີນທາງໄປດວາຣະກາ ແລະເວົ້າດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຫວານ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊື່ນບານ ແລະເພີດເພີນແທ້ໆ।

Verse 23

अध्वनि श्रांतदेहस्य वाहनं यः प्रयच्छति । हंसयुक्तेन स नरो विमानेन दिवं व्रजेत्

ຜູ້ໃດມອບພາຫະນະໃຫ້ແກ່ນັກເດີນທາງຜູ້ກາຍເມື່ອຍລ້າຕາມທາງ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ສະຫວັນດ້ວຍວິມານທິບທີ່ເທົ່າດ້ວຍຫົງ (ຫັນສະ)។

Verse 24

यात्रायां गच्छमानस्य मध्याह्ने क्षुधितस्य च । अन्नं ददाति यो भक्त्या शृणु तस्यापि यद्भवेत्

ຜູ້ໃດມີສັດທາ ໃຫ້ອາຫານແກ່ຜູ້ເດີນທາງທຳບຸນ ທີ່ກຳລັງເດີນທາງ ແລະຫິວໃນເວລາທ່ຽງ—ຈົ່ງຟັງຜົນບຸນທີ່ເກີດແກ່ຜູ້ນັ້ນດ້ວຍ.

Verse 25

गयाश्राद्धेन यत्पुण्यं लभते मानवो भुवि । अन्नदानेन तत्पुण्यं पितॄणां तृप्तिरक्षया

ບຸນທີ່ມະນຸດໄດ້ຮັບໃນໂລກນີ້ ດ້ວຍການເຮັດພິທີ Śrāddha ທີ່ກະຍາ—ບຸນນັ້ນເທົ່າກັນເກີດຈາກການໃຫ້ອາຫານ; ແລະຄວາມອິ່ມໃຈຂອງບັນພະບຸລຸດ (ປິຕຣະ) ຈະບໍ່ຮູ້ຈົບ.

Verse 26

उपानहौ तु यो दद्याद्द्वारकां प्रति गच्छताम् । कृष्णप्रसादात्स नरो गजस्कन्धेन गच्छति

ຜູ້ໃດໃຫ້ເກີບແກ່ຜູ້ທີ່ກຳລັງໄປສູ່ດວາຣະກາ—ໂດຍພຣະກຣິດສະນະ (Kṛṣṇa) ປະທານພອນ, ຄົນນັ້ນຈະເດີນທາງເຫມືອນນັ່ງຢູ່ເທິງຫຼັງຊ້າງ.

Verse 27

विघ्नमाचरते यस्तु द्वारकां प्रति गच्छताम् । नरके मज्जते मूढः कल्पमात्रं तु रौरवे

ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດອຸປະສັກແກ່ຜູ້ທີ່ກຳລັງໄປສູ່ດວາຣະກາ—ຄົນຫຼົງໂງ່ນັ້ນຈະຈົມລົງໃນນະຣົກ, ໃນຣາວຣະວະ (Raurava) ຕະຫຼອດເວລາໜຶ່ງກັລປະ.

Verse 28

मार्गस्थितस्य यो धन्यः प्रयच्छति कमण्डलु्म् । प्रपादानसहस्रस्य फलमाप्नोति मानवः

ຜູ້ມີບຸນຜູ້ໃດ ໃຫ້ກະມັນດະລຸ (kamaṇḍalu) ພາຊະນະນ້ຳ ແກ່ຜູ້ເດີນທາງຢູ່ຕາມເສັ້ນທາງ—ຄົນນັ້ນຈະໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບການຈັດຕັ້ງບ່ອນພັກນ້ຳ (prapā) ໜຶ່ງພັນແຫ່ງ.

Verse 29

यात्रायां गच्छमानस्य पादभ्यंगं ददाति यः । पादप्रक्षालनं चैव सर्वान्कामानवाप्नुयात्

ຜູ້ໃດໃນຍາມເດີນທາງຈາລິກ ນວດຖູຂາທ້າວໃຫ້ຜູ້ເດີນທາງ ແລະລ້າງຕີນໃຫ້ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ສົມປາດຖະນາທັງປວງ។

Verse 30

गाथां शृणोति यो विष्णोर्गीतं च गायतः पथि । दानं ददाति विप्रेन्द्रास्तस्माद्धन्यतरो न हि

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ໃດໃນທາງເດີນ ຟັງຄຳສັນລະເສີນພຣະວິສນຸ ແລະຟັງບົດຮ້ອງທີ່ກຳລັງຮ້ອງ, ພ້ອມທັງໃຫ້ທານ, ບໍ່ມີໃຜຈະມີພອນຍິ່ງກວ່ານັ້ນເລີຍ।

Verse 31

कैलासशिखरावासं श्वेताभ्रमिव निर्मलम् । प्रासादं कृष्णदेवस्य यः पश्यति नरोत्तमः

ຜູ້ຊາຍຜູ້ປະເສີດຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນພຣາສາດຂອງພຣະກຣິສນະ—ດັ່ງທີ່ພັກຢູ່ເທິງຍອດໄກລາສ, ບໍລິສຸດສະຫວ່າງໄສດັ່ງເມກຂາວ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ທັດສະນາສະຖານສັກສິດຂອງພຣະອົງແທ້ໆ।

Verse 32

दूराद्धेममयं दृष्ट्वा कलशं ध्वजसंयुतम् । वाहनं संपरित्यज्य लुठते धरणीं गतः

ເມື່ອເຫັນແຕ່ໄກ ກະລະສະທອງຄຳທີ່ມີທຸງປະດັບ, ຜູ້ນັ້ນລະທິ້ງພາຫະນະ ແລະລົງສູ່ດິນ ກິ້ງໄປມາເທິງພື້ນດ້ວຍຄວາມພັກດີ।

Verse 34

पञ्चसूनाकृतं पापं तथाऽधर्मकृतं च यत् । कृमिकीटपतंगाश्च निहताः पथि गच्छता । परान्नं परपानीयमस्पृश्य स्पर्शसंगमम् । तत्सर्वं नाशमाप्नोति भगवत्केतुदर्शनात्

ບາບທີ່ເກີດຈາກ «ປັນຈະສູນາ» ໃນເຮືອນ ແລະອະທຳທັງປວງ; ການຂ້າແມງ, ໜອນ, ແລະແມງບິນໃນຍາມເດີນທາງ; ການກິນອາຫານຂອງຄົນອື່ນ, ດື່ມນ້ຳຂອງຄົນອື່ນ, ແລະການແຕະຕ້ອງສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນແຕະ—ທັງໝົດນັ້ນຍ່ອມສູນສິ້ນໄປ ເພີຍແຕ່ໄດ້ເຫັນທຸງຂອງພຣະພະຄະວານ।

Verse 35

पठेन्नामसहस्रं तु स्तवराजमथापि वा । गजेन्द्रमोक्षणं चैव पथि गच्छञ्छनैः शनैः

ໃນຂະນະເດີນທາງຕາມຖະໜົນ ຢ່າງຊ້າໆ ທີລະກ້າວ ຄວນສະດຸດສະດອງ «ນາມະສະຫັດສະຣະ» (ນາມພັນ) ຫຼື «ສະຕະວະຣາຊະ» ຫຼື «ກະເຈນທຣະໂມກຊະນະ» ການປົດປ່ອຍກະເຈນທຣະ।

Verse 36

गायमानो भगवतः प्रादुर्भावाननेकधा । नृत्यद्भिर्हर्षसंयुक्तैर्हृष्यमाणः पुनःपुनः । स्वयं नृत्यन्हर्षयुक्तो भक्तो गच्छेद्धरेः पुरम्

ຮ້ອງສັນລະເສີນການປາກົດອັນຫຼາກຫຼາຍຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະຊື່ນບານຊ້ຳໆ ທ່າມກາງຜູ້ສັດທາທີ່ເຕັ້ນດ້ວຍຄວາມປິຕິ; ຕົນເອງກໍເຕັ້ນດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລ້ວຜູ້ພັກຕະຈຶ່ງໄປຮອດນະຄອນຂອງຮະຣິ (ຖິ່ນພຣະອົງ).

Verse 37

विष्णोः क्रीडाकरं स्थानं भुक्तिमुक्तिप्रदायकम् । यस्मिन्दृष्टे कलौ नॄणां मुक्तिरेवोपजायते

ນີ້ແມ່ນສະຖານທີ່ອັນເປັນການຫຼິ້ນອັນທິບຂອງພຣະວິສນຸ ຜູ້ປະທານທັງຄວາມສຸກໂລກີຍ ແລະ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ; ເພີຍແຕ່ໄດ້ເຫັນມັນ ແມ່ນແຕ່ໃນກະລິຍຸກ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນກໍເກີດຂຶ້ນແກ່ມະນຸດ.

Verse 38

प्रह्लाद उवाच । पूर्वं हि देवराजेन बृहस्पतिरुदारधीः । प्रणम्य परया भक्त्या पृष्टश्च स महामतिः

ພຣະຫຼາດກ່າວວ່າ: ໃນອະດີດ ພຣະບຣິຫັດສະປະຕິ ຜູ້ມີປັນຍາອັນສູງສົ່ງ ແລະໃຈກວ້າງ ໄດ້ຮັບການນົບນ້ອມດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດຈາກພຣະຣາຊາແຫ່ງເທວະ ແລ້ວຖືກພຣະອົງທູນຖາມ.

Verse 39

इन्द्र उवाच । द्वारकायाश्च माहात्म्यं कथयस्व प्रसादतः । चतुर्युगं यथाभागैर्धर्मवृद्धिं जनो लभेत्

ອິນທຣະກ່າວວ່າ: ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ຂໍໃຫ້ເລົ່າມະຫາອານຸພາບຂອງທວາຣະກາ ແລະອະທິບາຍຈັດສັນຈະຕຸຣະຍຸກທັງສີ່ຕາມສ່ວນອັນຖືກຕ້ອງ ເພື່ອໃຫ້ປະຊາຊົນໄດ້ຮັບການເພີ່ມພູນແຫ່ງທັມມະ.

Verse 40

एतच्छ्रुत्वा महेन्द्रस्य वचनं मुनिसत्तमाः । बृहस्पतिरुवाचैनं महेन्द्रं देव संवृतम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງມະເຮນທຣະ ບັນດາມຸນີຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ ພຣະບຣິຫັດສະປະຕິ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ມະເຮນທຣະ ຜູ້ຖືກເທວະດາຫ້ອມລ້ອມ។

Verse 41

बृहस्पतिरुवाच । कृतं त्रेता द्वापरं च कलिश्च सुरसत्तम । चतुर्युगमिदं प्रोक्तं तत्त्वतो मुनिसत्तमैः

ພຣະບຣິຫັດສະປະຕິ ກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາເທວະດາ, ກຣິຕະ, ເຕຣຕາ, ດວາປະຣະ, ແລະ ກະລິ—ຈະຕຸຣະຍຸກນີ້ ບັນດາມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ອະທິບາຍໄວ້ຕາມຄວາມຈິງ.

Verse 42

कृते धर्मश्चतुष्पादो वेदादिफलमेव च । तीर्थं दानं तपो विद्या ध्यानमायुररोगता

ໃນກຣິຕະຍຸກ ທັມມະຕັ້ງມັ່ນດ້ວຍສີ່ຂາ ແລະຜົນແຫ່ງເວທະພ້ອມວິທີສັກສິດອື່ນໆ ໄດ້ຮັບຢ່າງຄົບຖ້ວນ. ການໄປຕີຣຖະ, ທານ, ຕະປະ, ວິທະຍາສັກສິດ, ສະມາທິ, ອາຍຸຍືນ ແລະຄວາມປອດໂລກ—ລ້ວນເຈີຣິນໃນຍຸກນັ້ນ.

Verse 43

पादहीनं सर्वमेतद्युगं त्रेताभिधं प्रभो । पादद्वयं द्वापरे तु सर्वस्यैतस्य वासव

ໂອ ພຣະອົງ, ໃນຍຸກທີ່ເອີ້ນວ່າ ເຕຣຕາ ຄຸນຄ່າເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດຫຼຸດລົງໄປໜຶ່ງຂາ. ແລະໃນດວາປະຣະ, ໂອ ວາສະວະ, ຍັງເຫຼືອພຽງສອງຂາຂອງຄຸນຄ່າເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 44

पादेनैकेन तत्सर्वं विभागे प्रथमे कलौ । ऊर्ध्वं विनाशः सर्वस्य भविष्यति न संशयः

ໃນການແບ່ງຕອນທໍາອິດຂອງກະລິຍຸກ ທັງໝົດນັ້ນຍັງເຫຼືອພຽງຂາດຽວ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຄວາມພິນາດຂອງທຸກສິ່ງຈະເກີດຂຶ້ນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 45

मन्त्रास्तीर्थानि यज्ञाश्च तपो दैवादिकं तथा । प्रगच्छंति समुच्छेदं वेदाः शास्त्राणि चैव हि

ມັນຕຣາ, ທີຣຖະ, ຍັດຍະ, ຕະປະ ແລະ ຂໍ້ບັນຍັດແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍ ລ້ວນມຸ່ງໄປສູ່ຄວາມສູນສິ້ນ; ແມ່ນແຕ່ ເວດະ ແລະ ຊາສຕຣະ ກໍຖືກກະທົບແຕກສະລາຍ.

Verse 46

म्लेच्छप्रायाश्च भूपाला भविष्यन्त्यमराधिप । लोकः करिष्यते निन्दां साधूनां व्रतचारिणाम्

ໂອ ຈອມເທວະອະມະຣະ! ບັນດາກະສັດຈະກາຍເປັນຜູ້ມີສະພາບຄ້າຍມະເລັດຊະເປັນສ່ວນໃຫຍ່; ແລະຊາວໂລກຈະກ່າວດ່າຫຍາບຄາຍຕໍ່ຜູ້ດີ ຜູ້ຮັກສາວຣະຕະ ແລະຈັນຍາບັນອັນບໍລິສຸດ.

Verse 47

प्रह्लाद उवाच । श्रुत्वा बृहस्पतेर्वाक्यमेतत्तीर्थस्य भो द्विजाः । प्रकंपिताः सुराः सर्वे म्लेच्छ संसर्गजाद्भयात्

ພຣະຫລາດກ່າວວ່າ: ໂອ ທ່ານດວິຊະທັງຫຼາຍ, ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະບຣິຫັສປະຕິ ກ່ຽວກັບທີຣຖະນີ້ແລ້ວ, ເທວະທັງປວງຕ່າງສັ່ນສະເທືອນ ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວທີ່ເກີດຈາກການຄົບຄ້າກັບມະເລັດຊະ.

Verse 48

बृहस्पतिं सुरगुरुं पप्रच्छुर्विनयान्विताः । म्लेच्छसंसर्गजो दोषो गंगयापि न पूयते

ດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ຖາມພຣະບຣິຫັສປະຕິ ຄູອາຈານແຫ່ງເທວະວ່າ: “ໂທດທີ່ເກີດຈາກການຄົບຄ້າກັບມະເລັດຊະ ບໍ່ອາດຖືກຊໍາລະໄດ້ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍແມ່ນ້ໍາຄົງຄາ (ຄັງຄາ).”

Verse 49

कथयस्व प्रसादेन स्थानं कलिविवर्जितम् । यत्र गत्वा निवत्स्यामो यास्यामो निर्वृतिं पराम्

ຂໍທ່ານເລົ່າໃຫ້ຟັງດ້ວຍພຣະເມດຕາ ເຖິງສະຖານທີ່ທີ່ບໍ່ຖືກຄາລີ (ກະລິຍຸກ) ແຕະຕ້ອງ; ບ່ອນທີ່ເມື່ອເຮົາໄປເຖິງແລ້ວ ຈະໄດ້ພັກອາໄສ ແລະບັນລຸຄວາມສະຫງົບສຸກອັນສູງສຸດ.

Verse 50

येन दुःखविनिर्मुक्ता भविष्यामो गतव्यथाः । कृपया सुमुखो भूत्वा ब्रूहि तीर्थं हिताय नः

ໂດຍສິ່ງໃດພວກເຮົາຈະພົ້ນຈາກຄວາມທຸກ ແລະເປັນຜູ້ບໍ່ມີຄວາມເຈັບປວດ—ຂໍທ່ານເມດຕາ ດ້ວຍໃບໜ້າອ່ອນໂຍນ ຈົ່ງບອກພວກເຮົາເຖິງຕີຣຖະ (tīrtha) ເພື່ອປະໂຫຍດຂອງເຮົາ។

Verse 51

प्रह्लाद उवाच । एतच्छ्रुत्वा सुरेन्द्रस्य वाक्यमंगिरसां वरः । चिरं ध्यात्वा जगादेदं वाक्यं देवपुरोहितः

ພຣະພຣາຫລາດກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂໍຂອງສຸເຣນທຣະ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງອັງຄິຣະ—ພຣະບຣິຫັດສະປະຕິ (Bṛhaspati) ປຸໂຣຫິດແຫ່ງເທວະ—ໄດ້ພິຈາລະນາດົນ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຄໍານີ້។

Verse 52

बृहस्पतिरुवाच । पञ्चक्रोशप्रमाणं हि तीर्थं तीर्थवरोत्तमम् । द्वारकानाम विख्यातं कलिदोषविवर्जितम्

ພຣະບຣິຫັດສະປະຕິກ່າວວ່າ: ຕີຣຖະທີ່ມີຂະໜາດຫ້າກໂກຣຊະ (krośa) ນັ້ນ ແທ້ຈິງແມ່ນຕີຣຖະອັນສູງສຸດໃນບັນດາຕີຣຖະ; ມີນາມລືຊາວ່າ ທະວາຣະກາ (Dvārakā) ແລະປາສະຈາກໂທດແຫ່ງຍຸກກະລິ.

Verse 53

विष्णुना निर्मितं स्थानं लोकस्य गतिदायकम् । मुक्तिदं कलिकाले तु ज्ञानहीनजनस्य च

ສະຖານທີ່ນີ້ ພຣະວິສນຸ (Viṣṇu) ໄດ້ສ້າງຂຶ້ນ ເພື່ອປະທານເສັ້ນທາງອັນແທ້ ແລະທີ່ພຶ່ງໃຫ້ແກ່ໂລກ; ແລະໃນຍຸກກະລິ ມັນຍັງປະທານມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ) ແມ່ນແຕ່ແກ່ຜູ້ຄົນທີ່ຂາດປັນຍາທາງທຳ.

Verse 54

ऊषरं कर्मणां क्षेत्रं पुण्यं पापविनाशनम् । न प्ररोहंति पापानि पुनर्नष्टानि तत्र वै

ທົ່ງບຸນນັ້ນ ເປັນດັ່ງດິນແຫ້ງສໍາລັບກຳຊົ່ວ—ເປັນແດນມົງຄຸນທີ່ທໍາລາຍບາບ. ບາບທີ່ຖືກກໍາຈັດໃນທີ່ນັ້ນ ຈະບໍ່ງອກຂຶ້ນອີກເລີຍ.

Verse 55

तिस्रः कोटयोऽर्धकोटी च तीर्थानीह महीतले

ໃນແຜ່ນດິນນີ້ ມີຕີຣຖະ (tīrtha) ອັນສັກສິດ ສາມໂກຕິ ແລະ ອີກຄຶ່ງໂກຕິດ້ວຍ.

Verse 56

एवं तीर्थयुता तत्र द्वारका मुक्तिदायका । सेवनीया प्रयत्नेन प्राप्य मानुष्यमुत्तमम्

ດັ່ງນັ້ນ ດວາຣະກາ ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຕີຣຖະ (tīrtha) ເປັນຜູ້ປະທານໂມກສະ. ເມື່ອໄດ້ເກີດເປັນມະນຸດອັນປະເສີດແລ້ວ ຄວນໄປພຶງພາ ແລະ ຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ.

Verse 57

प्रह्लाद उवाच । बृहस्पतेर्वचः श्रुत्वा शतक्रतुरथाऽब्रवीत् । वाचस्पते मम इहि द्वारवत्या महोदयम् । गमने किं फलं प्रोक्तं कृष्णदेवस्य दर्शने

ພຣະຫລາດກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງ ບຣິຫັສປະຕິ (Bṛhaspati) ແລ້ວ ສະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣະ) ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: «ໂອ ວາຈະສະປະຕິ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຖ້ອຍຄໍາ, ຂໍຈົ່ງບອກຂ້ອຍເຖິງມະຫາສະຫງ່າຂອງ ດວາຣະວະຕີ. ການໄປທີ່ນັ້ນ ແລະ ການໄດ້ເຫັນພຣະກຣິສນະເທວະ ມີຟະລະ (ຜົນບຸນ) ຢ່າງໃດ?»

Verse 58

अन्यानि तत्र तीर्थानि मुख्यानि वद मे गुरो । यथाभिषेके गोमत्याः फलं यदपि संगमे

«ໂອ ຄູອາຈານ, ຂໍຈົ່ງບອກຂ້ອຍເຖິງຕີຣຖະ (tīrtha) ສໍາຄັນອື່ນໆ ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ; ແລະ ຟະລະ (ຜົນບຸນ) ທີ່ໄດ້ຈາກການອາບນ້ໍາບູຊາ (snāna/abhiṣeka) ທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ໍາ ໂກມະຕີ.»

Verse 59

बृहस्पतिरुवाच । श्रूयतां तात वक्ष्यामि माहात्म्यं द्वारकोद्भवम् । मनुष्यरूपो भगवान्यत्र क्रीडति केशवः

ບຣິຫັສປະຕິກ່າວວ່າ: «ຟັງເຖີດ ລູກເອີຍ, ຂ້ອຍຈະປະກາດມະຫາອານຸພາບທີ່ເກີດຈາກ ດວາຣະກາ—ບ່ອນທີ່ພຣະເກສະວະ ຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ມີພຣະພອນ ຮັບຮູບມະນຸດ ແລະ ສະແດງລີລາອັນທິບພະ.»

Verse 60

नारायणः स ईशानो ध्येयश्चादौ जगन्मयः । स एव देवतामुख्यः पुरीं द्वारवतीं स्थितः

ພຣະນາຣາຍະນະ ແມ່ນພຣະອີສານຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ ຄວນແກ່ການພິຈາລະນາແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນ ແຜ່ຊຶມທົ່ວຈັກກະວານ. ພຣະເທວະຜູ້ເປັນຫົວໜ້ານັ້ນ ປະທັບຢູ່ໃນນະຄອນດວາຣະວະຕີ.

Verse 61

एकैकस्मिन्पदे दत्ते पुरीं द्वारवतीं प्रति । पुण्यं क्रतुसहस्रेण कलौ भवति देहिनाम्

ໃນຍຸກກະລິ ສຳລັບຜູ້ມີກາຍ ແຕ່ລະກ້າວທີ່ກ້າວໄປສູ່ນະຄອນດວາຣະວະຕີ ບຸນກຸສົນເກີດຂຶ້ນເທົ່າກັບພິທີບູຊາຍັດ (ກຣະຕຸ) ໜຶ່ງພັນຄັ້ງ.

Verse 62

कलौ कृष्णपुरीं रम्यां ये गच्छंति नरोत्तमाः । कुलकोटिशतैर्युक्तास्ते गच्छन्ति हरेः पदम्

ໃນຍຸກກະລິ ບຸລຸດຜູ້ປະເສີດທີ່ໄປຫາກຣິດສະນະປຸຣີອັນງາມ (ດວາຣະກາ) ພ້ອມດ້ວຍວົງຕະກູນນັບຮ້ອຍລ້ານ ຈະໄດ້ເຖິງພຣະບົດຂອງຮະຣິ ຄືຖິ່ນພຳນັກອັນສູງສຸດ.

Verse 63

ये ध्यायंति मनोवृत्त्या गमनं द्वारकां प्रति । तेषां विलीयते पापं पूर्वजन्मायुतैः कृतम्

ຜູ້ໃດທີ່ດ້ວຍໃຈອັນມຸ່ງໝັ້ນ ແຕ່ພຽງຄິດພິຈາລະນາການເດີນທາງໄປຫາດວາຣະກາ ບາບທີ່ສະສົມມາຈາກຊາດກ່ອນນັບໝື່ນຊາດ ຈະລະລາຍຫາຍໄປ.

Verse 64

कृष्णस्य दर्शने बुद्धिर्जायते यस्य देहिनः । वक्त्रावलोकनात्तस्य पापं याति सहस्रधा

ສຳລັບຜູ້ມີກາຍຜູ້ໃດ ປັນຍາເກີດຂຶ້ນເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະກຣິດສະນະ ແມ່ນແຕ່ການເບິ່ງພຣະພັກຂອງພຣະອົງ ບາບກໍແຕກອອກເປັນພັນສ່ວນ ແລະຈາກໄປ.

Verse 65

ये गता द्वारकायां च ये मृताः कृष्णसन्निधौ । न तेषां पुनरावृत्तिर्यावदाभूतसंप्लवम्

ຜູ້ໃດໄດ້ໄປຮອດ ດວາຣະກາ ແລະຜູ້ໃດຕາຍຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ພຣະກຣິສນະ—ພວກເຂົາບໍ່ກັບຄືນໄປເກີດໃໝ່ ຈົນກວ່າມະຫາປະລັຍຈະມາເຖິງ।

Verse 66

सुलभा मथुरा काशी ह्यवन्ती च तथा सुराः । अयोध्या सुलभा लोके दुर्लभा द्वारका कलौ

ມະຖຸຣາ ແລະ ກາຊີ ໄປຮອດໄດ້ງ່າຍ; ອະວັນຕີ ແລະ ທີ່ຢູ່ຂອງເທວະດາກໍດັ່ງກັນ; ອະໂຍທະຍາກໍເຂົ້າເຖິງໄດ້ໃນໂລກ—ແຕ່ໃນຍຸກກະລິ ດວາຣະກາ ກັບຫາຍາກຍິ່ງ।

Verse 67

गत्वा कृष्णपुरीं रम्यां षण्मासात्कृष्णसंनिधौ । जीवन्मुक्तास्तु ते ज्ञेयाः सत्यमेतत्सुरोत्तम

ໄດ້ໄປຮອດ ກຣິສນະປຸຣີ ອັນງາມ ແລະຢູ່ໃນພຣະສະນິດຂອງ ພຣະກຣິສນະ ຫົກເດືອນ—ພວກເຂົາພຶງຮູ້ວ່າເປັນ “ຜູ້ຫຼຸດພົ້ນຂະນະຍັງມີຊີວິດ”; ນີ້ແທ້ຈິງ ໂອ ທ່ານຜູ້ປະເສີດໃນໝູ່ເທວະດາ।

Verse 68

कृष्णक्रीडाकरं स्थानं वाञ्छन्ति मनसा प्रिये । तेषां हृदि स्थितं पापं क्षालयेत्प्रेतनायकः

ໂອ ຜູ້ຮັກ, ຜູ້ໃດປາຖະໜາໃນໃຈເຖິງສະຖານທີ່ອັນເປັນລານຫຼິ້ນຂອງ ພຣະກຣິສນະ—ບາບທີ່ສະຖິດໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາ ຈະຖືກຊຳລະໄດ້ ແມ່ນແຕ່ໂດຍ ພຣະຍະມະ ເຈົ້າແຫ່ງຜູ້ລ່ວງລັບ।

Verse 69

अत्युग्राण्यपि पापानि तावत्तिष्ठन्ति विग्रहे । यावन्न गच्छति नरः कलौ द्वारवतीं प्रति

ແມ່ນແຕ່ບາບອັນຮ້າຍແຮງຢ່າງຍິ່ງ ກໍຢູ່ຕິດໃນກາຍຂອງຄົນໄດ້ພຽງແຕ່ຕາບໃດ—ໃນຍຸກກະລິ ຜູ້ນັ້ນຍັງບໍ່ໄດ້ອອກເດີນທາງໄປຫາ ດວາຣະວະຕີ (ດວາຣະກາ) ເທົ່ານັ້ນ।

Verse 70

पुण्यसंख्या च तीर्थानां ब्रह्मणा विहिता पुरा । दानाध्ययन संज्ञानां मुक्त्वा द्वारवतीं कलौ

ໃນການກ່ອນ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ກຳນົດມາດຕາບຸນຂອງທີຣະຖະທັງຫຼາຍ. ແຕ່ໃນຍຸກກະລິ ຖ້າລະທິ້ງດວາຣະວະຕີ ບຸນຈາກທານ ການສຶກສາ ແລະກິດທຳທາງທຳມະອື່ນໆ ຈະຫຼຸດລົງໂດຍປຽບທຽບ.

Verse 71

चक्रतीर्थे तु यो गच्छेत्प्रसंगेनापि मानवः । कुलैकविंशतियुतः स गच्छेत्परमं पदम्

ແມ່ນແຕ່ມະນຸດຜູ້ໃດໄປຫາ ຈັກກະທີຣະຖະ (Cakratīrtha) ໂດຍບັງເອີນກໍຕາມ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເຖິງພະບົດສູງສຸດ ພ້ອມກັບວົງສາຕະກູນ 21 ຊົນຊັ້ນ.

Verse 72

लोभेनाऽप्यपराधेन दम्भेन कपटेन वा । चक्रतीर्थं च यो गच्छेन्न पुनर्विशते भवम्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດໄປຫາ ຈັກກະທີຣະຖະ ເນື່ອງຈາກຄວາມໂລບ ຫຼືມີຄວາມຜິດ ຫຼືດ້ວຍການອວດອ້າງແລະຫລອກລວງ ຜູ້ນັ້ນກໍບໍ່ກັບເຂົ້າສູ່ພົບພາວະໂລກອີກ (ບໍ່ເກີດໃໝ່).

Verse 73

प्रयागे ह्यस्थिपातेन यत्फलं परिकीर्तितम् । तदेव शतसाहस्रं चक्रतीर्थास्थिपातनात्

ບຸນຜົນໃດທີ່ຖືກສັນລະເສີນວ່າໄດ້ຈາກການປະດິດອັດຖິ (ກະດູກ) ທີ່ປຣະຍາກະ ບຸນຜົນນັ້ນເອງຈະເພີ່ມເປັນແສນເທົ່າ ເມື່ອປະດິດອັດຖິທີ່ ຈັກກະທີຣະຖະ.

Verse 74

पृथिव्यां चैव तत्तीर्थं परमं परिकीर्तितम् । चक्रतीर्थमिति ख्यातं ब्रह्महत्याविनाशनम्

ໃນໂລກນີ້ ທີຣະຖະນັ້ນຖືກປະກາດວ່າສູງສຸດ ມີນາມວ່າ “ຈັກກະທີຣະຖະ” ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບບຣະຫມະຫັດຕະຍາ (ບາບການຂ້າອັນຫນັກຫນ່ວງ).

Verse 75

ये ये कुले भविष्यंति तत्पूर्वं मानवाः क्षितौ । सर्वे विष्णुपुरं यांति चक्रतीर्थास्थिपातनात्

ມະນຸດທັງຫມົດໃນໂລກ ຜູ້ເກີດກ່ອນໃນຕະກູນນັ້ນ ແລະຜູ້ຈະເກີດຕໍ່ໄປ—ໂດຍການຝາກອັດຖິທີ່ ຈັກຣາຕີຣຖະ—ລ້ວນໄປສູ່ພະວິສນຸວິຫານ।

Verse 76

किं जातैर्बहुभिः पुत्रैर्गणनापूरकात्मकैः । वरमेको भवेत्पुत्रश्चक्रतीर्थं तु यो व्रजेत्

ລູກຊາຍຫຼາຍຄົນທີ່ມີແຕ່ເພີ່ມຈໍານວນ ຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ? ດີກວ່າແມ່ນມີລູກຊາຍຄົນດຽວ ຜູ້ຈະໄປຫາ ຈັກຣາຕີຣຖະ।

Verse 77

तपसा किं प्रतप्तेन दानेनाध्ययनेन किम् । सर्वावस्थोऽपि मुच्येत गतः कृष्णपुरीं यदि

ຈະຕ້ອງທົນທຸກຕະປະສະຢ່າງໜັກໜ່ວງໄປເພື່ອຫຍັງ? ຈະຕ້ອງໃຫ້ທານ ຫຼືຮຽນຄຳພີເພື່ອຫຍັງ? ບໍ່ວ່າຢູ່ໃນສະພາບໃດ ກໍພົ້ນໄດ້ ຖ້າໄດ້ໄປຮອດນະຄອນຂອງພຣະກຣິສນະ (ທະວາຣະກາ)។

Verse 78

कलिकाल कृतैर्दोषैरत्युग्रैरपि मानवः । कलौ कृष्णमुखं दृष्ट्वा लिप्यते न कदाचन

ແມ່ນແຕ່ມະນຸດຈະຖືກຄວາມຜິດອັນດຸຮ້າຍທີ່ເກີດຈາກຍຸກກາລິກົດທັບທົນກໍຕາມ; ໃນກາລິຍຸກ ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະພັກຂອງພຣະກຣິສນະ ກໍບໍ່ຖືກມົນທິນເລີຍ।

Verse 79

दानं चाध्ययनं शौचं कारणं न हि पुत्रक । हीनवर्णोऽपि पापात्मा गतः कृष्णपुरीं यदि

ລູກເອີຍ, ການໃຫ້ທານ ການຮຽນຄຳພີ ແລະຄວາມສະອາດ ບໍ່ແມ່ນເຫດຕັດສິນຢູ່ນີ້. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີຊັ້ນວັນນະຕ່ໍາ ຫຼືຜູ້ມີບາບ ຖ້າໄດ້ໄປຮອດນະຄອນຂອງພຣະກຣິສນະ ກໍພົ້ນໄດ້।

Verse 80

वाराणस्यां कुरुक्षेत्रे नर्मदायां च यत्फलम् । तत्फलं निमिषार्धेन द्वारवत्यां दिनेदिने

ບຸນຜົນທີ່ໄດ້ຮັບໃນວາຣານະສີ ໃນກຸຣຸເຂດ ແລະໃນແມ່ນ້ຳນັຣມະດາ—ບຸນຜົນດຽວກັນນັ້ນ ໄດ້ຮັບໃນດວາຣະວະຕີ ທຸກມື້ ໃນພຽງຄື່ງຂະນະເທົ່ານັ້ນ।

Verse 81

धन्यानामपि धन्यास्ते देवानामपि देवताः । कृष्णोपरि मतिर्येषां हीयते न कदाचन

ຜູ້ເປັນມົງຄຸນແທ້ ແມ່ນມົງຄຸນຍິ່ງໃນບັນດາຜູ້ມົງຄຸນ; ເປັນເທວະດາຍິ່ງໃນບັນດາເທວະດາ—ຜູ້ທີ່ຈິດໃຈຕັ້ງໝັ້ນເທິງພຣະກຣິສນະ ບໍ່ເຄີຍຫຼຸດຖອຍເລີຍ.

Verse 82

श्रवणद्वादशीयोगे गोमत्युदधिसंगमे । स्नात्वा कृष्णसुतं दृष्ट्वा लिप्यते नैव स क्वचित्

ເມື່ອເກີດຍົກມົງຄຸນຂອງນັກສັດຣາ «ສຣາວະນະ» ກັບວັນດວາດະສີ ທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳໂກມະຕີກັບທະເລ—ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ນັ້ນ ແລະໄດ້ເຫັນພຣະບຸດຂອງພຣະກຣິສນະ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຖືກມົນທິນດ້ວຍບາບໃນທີ່ໃດເລີຍ.

Verse 83

यस्य कस्यापि मासस्य द्वादशी प्राप्य मानवः । कृष्णक्रीडापुरीं दृष्ट्वा मुक्तः संसारगह्वरात्

ໃນເດືອນໃດກໍຕາມ ເມື່ອເຖິງວັນດວາດະສີ ມະນຸດຜູ້ໜຶ່ງ—ໄດ້ໄປຮອດ ແລະໄດ້ເຫັນນະຄອນທີ່ພຣະກຣິສນະສະໜຸກສະບາຍ (ດວາຣະກາ)—ຍ່ອມພົ້ນຈາກຫວ່າງເລິກແຫ່ງສັງສາຣະ.

Verse 84

येषां कृष्णालये प्राणा गताः सुरपते कलौ । स्वर्गान्न तेषामावृत्तिः कल्पकोटिशतैरपि

ໂອ ຈອມເທວະດາ! ໃນຍຸກກະລິ ສຳລັບຜູ້ທີ່ລົມຫາຍໃຈສຸດທ້າຍຈາກໄປໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະກຣິສນະ—ບໍ່ມີການກັບຄືນອີກ ແມ່ນແຕ່ຈາກສະຫວັນ ຕໍ່ໃຫ້ຜ່ານໄປຮ້ອຍໂກດກະລະປະກໍຕາມ.

Verse 85

विज्ञेया मानुषा वत्स गर्भस्थास्ते महीतले । द्वारवत्यां न यैर्देवो दृष्टः कंसनिषूदनः

ໂອ ລູກທີ່ຮັກ, ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ວ່າ ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ເຄີຍເຫັນພຣະເຈົ້າ ຜູ້ປະຫານກັງສະ (Kaṃsa) ໃນດວາຣະວະຕີ (ດວາຣະກາ) ນັ້ນ ເຫມືອນຍັງຢູ່ໃນຄັນມານດາເທິງແຜ່ນດິນນີ້.

Verse 86

दुर्लभो द्वारकावासो दुर्लभं कृष्णदर्शनम् । दुर्लभं गोमतीस्नानं दुर्लभो रुक्मिणीपतिः

ການຢູ່ອາໄສໃນດວາຣະການັ້ນຫາຍາກຍິ່ງ; ການໄດ້ເຫັນພຣະກຣິດສະນະ (Kṛṣṇa) ກໍຫາຍາກ. ການອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳໂຄມະຕີ (Gomatī) ກໍຫາຍາກ; ພຣະຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງຣຸກມິນີ (Rukmiṇī) ກໍຫາຍາກຍິ່ງ.

Verse 87

तपः परं कृतयुगे त्रेतायां ज्ञानमुच्यते । द्वापरे तु परो यज्ञः कलौ केशवकीर्तनम्

ໃນກຣິຕະຍຸກ (Kṛta Yuga) ຕະປະ (tapas) ຖືກກ່າວວ່າເປັນສູງສຸດ; ໃນເຕຣຕາຍຸກ (Tretā) ປັນຍາຮູ້ (jñāna) ເປັນສູງສຸດ. ໃນດວາປະຣະຍຸກ (Dvāpara) ຍັດຍະ (yajña) ເປັນສູງສຸດ; ແຕ່ໃນກະລິຍຸກ (Kali) ການສັນລະເສີນແລະຂັບຮ້ອງນາມເກສະວະ (Keśava) ແມ່ນສູງສຸດ.

Verse 88

हेमभारसहस्रैस्तु दत्तैर्यत्फलमाप्यते । दृष्ट्वा तत्कोटि गुणितं हरेः सर्वप्रदं मुखम्

ບຸນຜົນໃດທີ່ໄດ້ຈາກການບໍລິຈາກຄຳເປັນພັນໆພາລະ, ເພີຍແຕ່ໄດ້ເຫັນໃບໜ້າຂອງພຣະຫະຣິ (Hari) ຜູ້ປະທານທຸກສິ່ງ, ບຸນນັ້ນຈະຖືກທະວີຄູນເຖິງສິບລ້ານເທົ່າ.

Verse 89

द्वारकायां च यद्दत्तं शंखोद्धारे तथैव च । पिंडारके महातीर्थे दत्तं चैवाक्षयं भवेत्

ສິ່ງໃດທີ່ບໍລິຈາກໃນດວາຣະກາ, ແລະເຊັ່ນດຽວກັນທີ່ສັງຄໂຄດທາຣະ (Śaṅkhoddhāra), ພ້ອມທັງສິ່ງທີ່ບໍລິຈາກໃນປິນຑາຣະກະ (Piṇḍāraka) ມະຫາຕີຣຖະ, ຈະເປັນບຸນອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ (akṣaya).

Verse 90

गोमहिष्यादि यद्दत्तं सुवर्णवसनानि च । वृषो भूमिग्रहो रूप्यं कन्यादानं तथैव च

ທານເຊັ່ນ ງົວ ແລະ ຄວາຍ, ຄຳ ແລະ ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ; ງົວຜູ້, ການຖວາຍທີ່ດິນ, ເງິນ ແລະ ການຍົກບຸດສາວໃຫ້ແຕ່ງງານ—

Verse 91

यच्चान्यदपि देवेन्द्र त्रिषु स्थानेषु यच्छति । तन्मुक्तिकारकं प्रोक्तं पितॄणामात्मनस्तथा

ແລະຍັງມີອື່ນໆ ໂອ ພຣະອິນທຣາ, ຜູ້ໃດຖວາຍໃນສາມສະຖານນັ້ນ—ຖືກກ່າວວ່າເປັນເຫດໃຫ້ເກີດມຸກຕິ ທັງແກ່ບັນພະບຸລຸດ ແລະ ແກ່ຕົນເອງດ້ວຍ.

Verse 92

ऊषरं हि यतो लोके क्षेत्रमेतत्प्रकीर्तितम् । अतो मुक्तिकरं सर्वं दानं चोक्तं महर्षिभिः

ເນື່ອງຈາກດິນແດນອັນສັກສິດນີ້ ໂດງດັງໃນໂລກວ່າ ‘ອູສະຣະ’, ດັ່ງນັ້ນ ມະຫາຣິສີທັງຫຼາຍໄດ້ປະກາດວ່າ ທານທຸກຢ່າງທີ່ຖວາຍຢູ່ນີ້ ເປັນເຫດໃຫ້ເກີດມຸກຕິ.

Verse 93

यत्किंचित्कुरुते तत्र दानं क्रीडावगाहनम् । तदनन्तफलं प्राह भगवान्मधुसूदनः

ຜູ້ໃດເຮັດສິ່ງໃດຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ຈະເປັນທານ, ການຫຼິ້ນສະໜຸກ, ຫຼືແມ່ນແຕ່ລົງນ້ຳອາບ—ພຣະມະທຸສູດະນະໄດ້ກ່າວວ່າ ໃຫ້ຜົນອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ.

Verse 94

प्रेतत्वं नैव तस्यास्ति न याम्या नारकी व्यथा । येन द्वारवतीं गत्वा कृतं कृष्णाऽवलोकनम्

ຜູ້ໃດໄປຮອດດວາຣະວະຕີ ແລະໄດ້ເຫັນພຣະກຣິດສະນະ—ຜູ້ນັ້ນບໍ່ມີພາວະເປັນເປຣຕະ, ບໍ່ມີທຸກຂ໌ໃນແດນພຣະຍະມະ, ແລະບໍ່ມີຄວາມເຈັບປວດໃນນະຣົກ.

Verse 95

वारिमात्रेण गोमत्यां पिण्डदाने कृते कलौ । पितॄणां जायते तृप्तिर्यावदाभूतसंप्लवम्

ໃນຍຸກກາລິ ຖ້າຖວາຍປິນດະ (piṇḍa) ທີ່ແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ ແມ່ນແຕ່ນ້ຳພຽງນ້ອຍ ບັນພະບຸລຸດຈະອິ່ມໃຈ ຈົນຮອດວັນສິ້ນການລະລາຍໂລກທັງປວງ।

Verse 96

नित्यं कृष्णपुरीं रम्यां ये स्मरन्ति गृहस्थिताः । नमस्याः सर्वलोकानां देवानां च सुरोत्तम

ຜູ້ຄອບຄົວທີ່ລະລຶກທຸກວັນເຖິງນະຄອນອັນງາມຂອງພຣະກຣິດສະນະ ຍ່ອມເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການນະມັດສະການຈາກທຸກໂລກ ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ສຸຣະ।

Verse 97

ब्रह्मज्ञानं गयाश्राद्धं मरणं गोग्रहेषु च । वासः पुंसां द्वारकायां मुक्तिरेषा चतुर्विधा

ການຫຼຸດພົ້ນ (ມຸກຕິ) ຖືກກ່າວວ່າມີ 4 ປະການ: ໂດຍປັນຍາຮູ້ພຣະພຣະຫມັນ; ໂດຍພິທີສຣາດທະທີ່ຄະຍາ; ໂດຍການຕາຍໃນທີ່ພັກພິງຂອງງົວ; ແລະໂດຍການຢູ່ອາໄສໃນດວາຣະກາ।

Verse 98

ब्रह्मज्ञानेन मुच्यन्ते प्रयागे मरणेन वा । अथवा स्नानमात्रेण गोमत्यां कृष्णसंनिधौ

ຜູ້ໃດຍ່ອມຫຼຸດພົ້ນໂດຍປັນຍາຮູ້ພຣະພຣະຫມັນ ຫຼືໂດຍການຕາຍທີ່ປຣະຍາກ; ຫຼືອີກທາງໜຶ່ງ ແຕ່ພຽງອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ ໃນພຣະສະນິດຂອງພຣະກຣິດສະນະເທົ່ານັ້ນ।

Verse 99

कृतार्थः कृतपुण्योऽहं ब्रवीत्येवं महोदधिः । पवित्रितं च मद्गात्रं गोमतीवारिसंप्लवात्

ມະຫາສະມຸດຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າສຳເລັດຄວາມປາດຖະໜາແລ້ວ; ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບຸນແລ້ວ. ເພາະກາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ໂດຍນ້ຳຖ້ວມແຫ່ງແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ.”

Verse 100

अत्युग्राण्यपि पापानि तावत्तिष्ठंति विग्रहे । यावत्स्नानं न गोमत्यां वारिणा पापहारिणा

ແມ່ນແຕ່ບາບອັນຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດ ກໍຍັງຕິດຢູ່ໃນກາຍ ຕາບໃດທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ ດ້ວຍນ້ຳອັນກຳຈັດບາບ।

Verse 101

चक्रतीर्थे नरः स्नात्वा गोमत्यां रुक्मिणीह्रदे । दृष्ट्वा कृष्णमुखं रम्यं कुलानां तारयेच्छतम्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ຈັກຣະຕີຣຖະ ໃນແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ ໃນສະຫຼອງຮຸກມິນີ ແລ້ວໄດ້ເຫັນໃບໜ້າອັນງາມຂອງພຣະກຣິດສະນະ ຍ່ອມຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນໄດ້ເຖິງຮ້ອຍຊົນຊາດໃນວົງຕະກູນ।

Verse 102

कृष्णं च ये द्वारवतीं मनुष्याः स्मरंति नित्यं हरिभक्तियुक्ताः । विधूतपापाः किल संभवांते गच्छंति लोकं परमं मुरारेः

ຜູ້ຄົນທີ່ມີພັກຕິຕໍ່ພຣະຫຣິ ລະລຶກພຣະສີກຣິດສະນະ ແລະນະຄອນສັກສິດ ດວາຣະວະຕີ ຢ່າງສະເໝີ ບາບຖືກຊຳລະໃຫ້ຫມົດ ແລະໃນວາລະສຸດທ້າຍ ຍ່ອມໄດ້ເຖິງພຣະສະຖານອັນສູງສຸດຂອງມຸຣາຣິ (ກຣິດສະນະ) ແນ່ນອນ।

Verse 103

अधौतपादः प्रथमं नमस्कुर्याद्गणेश्वरम् । सर्वविघ्रविनाशश्च जायते नात्र संशयः

ແມ່ນແຕ່ຍັງບໍ່ໄດ້ລ້າງຕີນ ກໍຄວນນົບນ້ອມກ່ອນຕໍ່ພຣະຄະເນສະວະຣະ; ແລ້ວການທຳລາຍອຸປະສັກທັງປວງຈະເກີດຂຶ້ນ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 104

नीलोत्पलदलश्यामं कृष्णं देवकिनन्दनम् । दण्डवत्प्रणमेत्प्रीत्या प्रणमेदग्रजं पुनः

ດ້ວຍຄວາມປິຕິແຫ່ງຄວາມຮັກ ຄວນກົ້ມກາບແບບດັນຑະວັດຕໍ່ພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ດຳດັ່ງກີບບົວສີນ້ຳເງິນ ເປັນພຣະບຸດອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງເທວະກີ; ແລ້ວຈຶ່ງນົບນ້ອມອີກຄັ້ງຕໍ່ພຣະອະຄະຣະຊະ (ພີ່ໃຫຍ່) ຂອງພຣະອົງ।

Verse 105

बाल्ये च यत्कृतं पापं कौमारे यौवने तथा । दर्शनात्कृष्णदेवस्य तन्नश्येन्नात्र संशयः

ບາບທີ່ເຮັດໃນວັຍເດັກ, ວັຍໜຸ່ມ ແລະວັຍຍຸວະ—ພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນພຣະກຣິດສະນະ ບາບນັ້ນກໍສູນໄປ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.

Verse 106

वाण्याऽथ मनसा यच्च कर्मणा समुपार्जितम् । पापं जन्मसहस्रेण तन्नश्येन्नात्र संशयः

ບາບທີ່ສະສົມດ້ວຍຄໍາເວົ້າ, ດ້ວຍໃຈ ແລະດ້ວຍການກະທໍາ—ແມ່ນແຕ່ຂ້າມພັນກໍາເນີດ—ກໍຖືກທໍາລາຍ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.

Verse 107

हेमभारसहस्रैस्तु दत्तैर्यत्फलमाप्यते । तत्फलं कोटिगुणितं कृष्णवक्त्रावलोकनात्

ຜົນບຸນທີ່ໄດ້ຈາກການຖວາຍທອງຄໍາເປັນພັນໆພາລະ—ຜົນນັ້ນຖືກເພີ່ມພູນເປັນກໍຕິເທົ່າ ເພາະໄດ້ເບິ່ງພຣະພັກຂອງພຣະກຣິດສະນະ.

Verse 108

नमस्कृत्य च देवेशं पुण्डरीकाक्षमच्युतम् । दुर्वाससं महेशानं द्वारकापरिरक्षकम्

ໄດ້ນົບນ້ອມບູຊາພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ພຣະປຸນຑະຣີກາກສະ, ພຣະອັຈຍຸຕະຜູ້ບໍ່ເຄີຍຕົກຕໍ່າ—ແລະນົບນ້ອມພຣະດຸຣວາສາ ມະເຫສານ ຜູ້ພິທັກຮັກສາດວາຣະກາ…

Verse 109

प्रणम्य परया भक्त्या वैनतेयसमन्वितम् ।ऽ । द्वारमागत्य च पुनः स्वर्गद्वारोपमं शुभम्

ໄດ້ກົ້ມນົບດ້ວຍພັກດີອັນສູງສຸດ ຕໍ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີໄວນະເຕຍ (ກະຣຸດ) ຄຽງຂ້າງ—ແລ້ວຈຶ່ງມາຮອດປະຕູອັນມົງຄຸນ ດຸດດັ່ງປະຕູສະຫວັນອີກຄັ້ງ.

Verse 110

विश्रम्य च मुहूर्त्तार्द्धं सुहृद्भिर्बान्धवैर्वृतः । तत्राश्रितान्समाहूय ब्राह्मणान्मन्त्रकोविदान् । पूजाद्रव्यं समानीय ततस्तीर्थं व्रजेद्बुधः

ພັກຜ່ອນປະມານເຄິ່ງໜຶ່ງມູຮູຣຕະ ໂດຍມີມິດສະຫາຍແລະຍາດພີ່ນ້ອງຫ້ອມລ້ອມ; ຜູ້ຮູ້ຄວນເຊີນພຣາຫມັນຜູ້ຊໍານານມົນຕຣາທີ່ພັກຢູ່ນັ້ນ; ນໍາເຄື່ອງບູຊາມາພ້ອມ ແລ້ວຈຶ່ງໄປສູ່ຕີຣຖະອັນສັກສິດ.