Adhyaya 96

Verse 1

सूत उवाच । एवं तस्मिन्गते भूपे ह्यजापाले रसातलम् । तत्पुत्रश्चाभवद्राजा मंत्रिभिस्तु पुरस्कृतः

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອກະສັດ ອະຊາປາລາ ໄດ້ລົງໄປສູ່ ຣະສາຕະລະ (Rasātala) ແລ້ວ, ພຣະໂອຣົດຂອງພຣະອົງກໍໄດ້ເປັນກະສັດ ໂດຍມີບັນດາມົນຕຣີຄອຍອຸປະຖຳແລະສະໜັບສະໜູນ।

Verse 2

यो नित्यमगमत्स्वर्गे वासवं रमते सदा । शनैश्चरो जितो येन रोहिणीं परिभेदयन्

ທ່ານນັ້ນໄປສະຫວັນເປັນນິດ ແລະເຮັດໃຫ້ວາສະວະ (ພຣະອິນທຣາ) ຊື່ນບານຢູ່ເສມອ. ໂດຍທ່ານນີ້ ຊໄນສະຈະຣະ (ດາວເສົາ) ຖືກປະຫັດ ແມ່ນແມ່ນວ່າກຳລັງບີບຄັ້ນໂຣຫິນີກໍຕາມ।

Verse 3

गृहे यस्य स्वयं विष्णुर्भूत्वा चैव चतुर्विधः । रावणस्य विनाशार्थं जन्म चक्रे प्रहर्षितः

ໃນເຮືອນຂອງທ່ານນັ້ນ ພຣະວິສນຸເອງ ປາກົດເປັນສີ່ພາກ ແລະປະສູດດ້ວຍຄວາມປິຕິ ເພື່ອທຳລາຍຣາວະນະ।

Verse 4

तेनागत्यात्र सत्क्षेत्रे तोषितो मधुसूदनः । प्रासादं शोभनं कृत्वा ततश्चैव प्रतिष्ठितः

ເມື່ອທ່ານນັ້ນມາຮອດສັດກເຂດຕຣະອັນສັກສິດນີ້ ມະທຸສູດະນະ (ພຣະວິສນຸ) ກໍພໍໃຈ. ແລ້ວໄດ້ສ້າງປະສາດອັນງາມສົດ ແລະອັນເຊີນພຣະອົງປະດິດສະຖານຢ່າງຖືກພິທີທີ່ນັ້ນ।

Verse 5

तस्यापि विश्रुता वापी स्वयं तेन विनिर्मिता । राजवापीति लोकेऽस्मिन्विख्यातिं परमां गता

ທ່ານນັ້ນເອງໄດ້ສ້າງວາປີ (ສະລອຍນ້ຳ/ບໍ່ນ້ຳມີຂັ້ນ) ອັນມີຊື່ສຽງ. ໃນໂລກນີ້ມັນໂດງດັງຢ່າງສູງສຸດໃນນາມ “ຣາຊະວາປີ”.

Verse 6

तस्यां यः कुरुते श्राद्धं संप्राप्ते पञ्चमीदिने । प्रेतपक्षे विशेषेण स नरः स्यात्सतां प्रियः

ໃນວາປີນັ້ນ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະກອບພິທີສຣາດທະ (śrāddha) ໃນວັນປັນຈະມີ (ວັນທີ 5) ໂດຍສະເພາະໃນປຣະເຕະປັກຊະ ຈະເປັນທີ່ຮັກຂອງຄົນດີທັງຫຼາຍ।

Verse 7

ऋषय ऊचुः । कथं तेन जितः सौरी रोहिणीशकटं च यत् । भिंदानस्तोषितस्तेन कथं नारायणो वद

ພວກ຤ິສີກ່າວວ່າ: ເຂົາໄດ້ຊະນະພຣະສາວຣີ (ຊະໄນຍະຈະຣະ) ແນວໃດ, ແລະໄດ້ທຳລາຍ «ລົດເກວັນໂຣຫິນີ» (Rohiṇīśakaṭa) ແນວໃດ? ພຣະນາຣາຍະນະຈຶ່ງພໍພຣະໄທແກ່ເຂົາແນວໃດ? ຂໍຈົ່ງກ່າວໃຫ້ພວກເຮົາຟັງ.

Verse 8

।सूत उवाच । तस्मिञ्छासति धर्मज्ञे स्वधर्मेण वसुन्धराम् । अतिसौख्यान्वितो लोकः सर्वदैव व्यजायत

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອກະສັດຜູ້ຮູ້ທຳມະນັ້ນ ປົກຄອງແຜ່ນດິນຕາມໜ້າທີ່ອັນຊອບທຳຂອງຕົນ ປະຊາຊົນກໍເຈິດຈ້າຮຸ່ງເຮືອງຢູ່ເສມອ ພ້ອມດ້ວຍຄວາມສຸກອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 9

बहुक्षीरप्रदा गावः सस्यानि गुणवंति च । कामवर्षी च पर्जन्यो यथर्त्तुफलिता द्रुमाः

ງົວທັງຫຼາຍໃຫ້ນ້ຳນົມຫຼາຍ; ພືດຜົນກໍດີມີຄຸນນະພາບ; ຝົນຕົກຕາມປາດຖະໜາ; ແລະຕົ້ນໄມ້ອອກຜົນຕາມລະດູການອັນຄວນເປັນ.

Verse 10

कस्यचित्त्वथ कालस्य दैवज्ञैस्तस्य भूपतेः । कथितं रोहिणीभेदं रविपुत्रः करिष्यति

ຕໍ່ມາໃນເວລາໜຶ່ງ ນັກພະຍາກອນດາວໄດ້ກ່າວແກ່ກະສັດນັ້ນວ່າ: ບຸດແຫ່ງຣະວິ (ຊະໄນຍະຈະຣະ) ຈະກໍໃຫ້ເກີດ «ໂຣຫິນີ-ເບດ» ຄືການແຕກຮ້າວໃນໂຣຫິນີ ອັນເປັນລາງຮ້າຍ.

Verse 11

तस्यानंतरमेवाशु दुर्भिक्षं संभविष्यति । अनावृष्टिश्च भविता रौद्रा द्वादश वार्षिकी । यया संपत्स्यते सर्वं भूतलं गतमानवम्

ຫຼັງຈາກນັ້ນທັນທີ ຈະເກີດທຸກຂ໌ອົດຢາກອັນນ່າຢ້ານ; ຈະມີໄພແຫ້ງແລ້ງຮຸນແຮງຍາວນານສິບສອງປີ; ດ້ວຍໄພນັ້ນ ແຜ່ນດິນທັງປວງຈະຖືກທຸກທົນ ແລະມະນຸດຈະຕົກສູ່ຄວາມພິນາດ.

Verse 12

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा स राजा कुपितोऽभ्यगात् । शनैश्चरं समुद्दिश्य विमानमधिरुह्य च

ເມື່ອຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພວກເຂົາ ກະສັດກໍໂກດແຄ້ນ ແລ້ວອອກເດີນທາງ; ຈິດຈົ່ງໄປຫາ Śanaiścara ແລະຂຶ້ນຂີ່ວິມານທິບ (vimāna) ດ້ວຍ।

Verse 13

तस्य तुष्टेन संदत्तं विमानं कामगं पुरा । शक्रेण तत्र संतिष्ठञ्छनैश्चरमुपाद्रवत्

ແຕ່ກ່ອນ ພຣະອິນທຣາ (Śakra) ຜູ້ພໍໃຈ ໄດ້ປະທານວິມານທີ່ໄປໄດ້ຕາມປາຖະໜາ (kāmagā) ໃຫ້ເຂົາ; ຢືນຢູ່ເທິງນັ້ນ ເຂົາກໍບຸກໂຈມ Śanaiścara।

Verse 14

ततः सूर्यपथं मुक्त्वा ततश्चंद्रस्य पार्थिवः । नक्षत्रसरणिं प्राप्य सज्यं कृत्वा महद्धनुः

ຕໍ່ມາ ກະສັດໄດ້ລະທິ້ງເສັ້ນທາງຂອງພຣະອາທິດ ແລະຕໍ່ມາກໍລະທິ້ງເສັ້ນທາງຂອງພຣະຈັນ; ເຂົ້າສູ່ທາງເດີນຂອງດາວນັກສັດ ແລະຂຶ້ນສາຍຄັນທະນູໃຫຍ່ໃຫ້ຕຶງພ້ອມ।

Verse 15

तत्र बाणं समारोप्य शनैश्चरमुपाद्रवत् । प्रोवाच पुरतः स्थित्वा सूर्यपुत्रमधोमुखम्

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເຂົາວາງລູກສອນໃສ່ຄັນທະນູ ແລ້ວພຸ້ນເຂົ້າໄປຫາ Śanaiścara; ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ເຂົາໄດ້ກ່າວກັບບຸດແຫ່ງພຣະອາທິດ ຜູ້ກົ້ມໜ້າລົງ।

Verse 16

त्यजैनं रोहिणीमार्गं सांप्रतं त्वं शनैश्चर । मद्वाक्यादन्यथाऽहं त्वां नयिष्यामि यमक्षयम्

“ຈົ່ງລະທິ້ງເສັ້ນທາງ Rohiṇī ນີ້ໃນບັດນີ້ເດີ, Śanaiścara. ຖ້າເຈົ້າຂັດຄໍາຂ້ອຍ ຂ້ອຍຈະນໍາເຈົ້າໄປສູ່ສໍານັກຂອງພຣະຍົມ (Yama)”।

Verse 17

एतेन निशिताग्रेग शरेणा नतपर्वणा । दिव्यास्त्रमंत्रयुक्तेन सत्यमेतद्ब्रवीम्यहम्

ດ້ວຍລູກທະນູນີ້—ປາຍແຫຼມ ແລະ ປະສານຂໍ້ດີ—ທີ່ຖືກປະກອບດ້ວຍມົນຕຣາແຫ່ງອາວຸດທິບ, ຂ້ອຍກ່າວຢືນຢັນວ່າ ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ.

Verse 18

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा तादृग्रौद्रतमं महत् । मन्दो विस्मयमापन्नस्ततश्चेदमभाषत

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ—ດຸຮ້າຍຢ່າງຫຼາຍ ແລະ ນ່າຢ້ານເກີນປານ—ມັນດາ (ຊະໄນສະຈະຣະ) ກໍຕົກຕະລຶງ ແລ້ວຈຶ່ງເວົ້າດັ່ງນີ້.

Verse 19

कस्त्वं ब्रूहि महाभाग मम मार्गं रुणत्सि यः । अगम्यं केनचिल्लोके सर्वैरपि सुरासुरैः

«ເຈົ້າແມ່ນໃຜ? ຈົ່ງບອກຂ້ອຍ ໂອ ຜູ້ມີບຸນວາສະນາ, ເຈົ້າຜູ້ຂັດຂວາງເສັ້ນທາງຂອງຂ້ອຍ; ໃນໂລກນີ້ ມັນເປັນທາງທີ່ຜູ້ໃດກໍບໍ່ອາດເຂົ້າເຖິງ, ແມ່ນແຕ່ເທວະ ແລະ ອະສຸຣະທັງປວງ»។

Verse 20

राजोवाच । अहं दशरथो नाम सूर्यवंशोद्भवो नृपः । अजस्य तनयः प्राप्तः कामं वारयितुं क्रुधा

ພະຣາຊາກ່າວວ່າ: «ຂ້ອຍຊື່ ທະສະຣະຖະ, ເປັນກະສັດຜູ້ເກີດໃນວົງສຸຣິຍະ; ເປັນບຸດຂອງ ອະຊະ. ຂ້ອຍມາດ້ວຍຄວາມໂກດ ເພື່ອຫ້າມປາດຖະໜາຂອງເຈົ້າ»។

Verse 21

मंद उवाच । न त्वया सह संबंधः कश्चिदस्ति महीपते । मम यत्त्वं प्रकोपाढ्यो मन्मार्गं हंतुमिच्छसि

ມັນດາກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ຄອງແຜ່ນດິນ, ຂ້ອຍບໍ່ມີຄວາມກ່ຽວພັນໃດໆກັບເຈົ້າ; ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ ແລະ ປາດຖະໜາຈະທໍາລາຍເສັ້ນທາງຂອງຂ້ອຍ?»

Verse 22

राजोवाच । रोहिणीसंभवं त्वं हि शकटं भेदयिष्यसि । सांप्रतं मम दैवज्ञैर्वाक्यमेतदुदाहृतम्

ພະຣາຊາກ່າວວ່າ: «ເຈົ້າຈະທຳລາຍລົດທີ່ເກີດຈາກ ໂຣຫິນີ ຢ່າງແນ່ນອນ. ນີ້ແມ່ນຄຳພະຍາກອນທີ່ນັກດາວຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າໃນຂະນະນີ້»។

Verse 23

तस्मिन्मन्द त्वया भिन्ने न वर्षति शतक्रतुः । एतद्वदति दैवज्ञा ज्योतिःशास्त्रविचक्षणाः

«ຖ້າລົດນັ້ນຖືກເຈົ້າທຳລາຍ ໂອ ມັນດາ, ສະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣາ) ຈະບໍ່ປະທານຝົນ. ນີ້ແມ່ນຄຳກ່າວຂອງນັກດາວ ຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນວິຊາດາລາສາດແລະນິມິດ»।

Verse 24

जाते वृष्टिनिरोधेऽथ जायंतेऽन्नानि न क्षितौ । अन्नाभावात्क्षयं यांति ततो भूभितले जनाः

ເມື່ອຝົນຖືກກັ້ນໄວ້ ເຂົ້າກິນບໍ່ເກີດຂຶ້ນໃນແຜ່ນດິນ. ເນື່ອງຈາກຂາດອາຫານ ຜູ້ຄົນໃນໂລກນີ້ຈຶ່ງຊອກຊ້ຳ ແລະພິນາດໄປ।

Verse 25

जनोच्छेदे ततो जाते अग्निष्टोमादिकाः क्रियाः । न भवंति धरा पृष्ठे ततः स्यादेव संक्षयः

ເມື່ອຜູ້ຄົນຖືກຕັດຂາດແລະພິນາດໄປ ພິທີກຳເຊັ່ນ ອັກນິສໂຕມະ ແລະອື່ນໆ ກໍບໍ່ເກີດຂຶ້ນໃນແຜ່ນດິນ. ຈາກນັ້ນຄວາມສູນເສຍຈຶ່ງເພີ່ມພູນຂຶ້ນແທ້.

Verse 26

एतस्मात्कारणाद्रुद्धो मार्गस्ते सूर्यसंभव । रोहिणीं गंतुकामस्य सत्यमेतन्मयोदितम्

ດ້ວຍເຫດນີ້ແທ້ ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກພະອາທິດ, ເສັ້ນທາງຂອງເຈົ້າຈຶ່ງຖືກກັ້ນໄວ້ ໃນຂະນະທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາຈະໄປຫາ ໂຣຫິນີ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 27

शनिरुवाच । गच्छ पुत्र निजं गेहं ममापि त्वं च रोचसे । तुष्टोऽहं तव वीर्येण न त्वन्येन महीपते

ພຣະສານິກ່າວວ່າ: «ໄປເຖີດ ລູກເອີຍ ກັບໄປຫາເຮືອນຂອງເຈົ້າ. ເຈົ້າເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ຂ້າດ້ວຍ. ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດ, ຂ້າພໍໃຈໃນວິລະກຳຂອງເຈົ້າ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍສິ່ງອື່ນ»

Verse 28

न केनचित्कृतं कर्म यदेतद्भवता कृतम् । न करिष्यति चैवान्यो देवो वा मानवोऽथ वा

ບໍ່ມີໃຜເຄີຍເຮັດກຳການເຊັ່ນນີ້ ດັ່ງທີ່ເຈົ້າໄດ້ເຮັດ; ແລະບໍ່ມີຜູ້ອື່ນໃດ—ຈະເປັນເທວະດາຫຼືມະນຸດ—ຈະເຮັດໄດ້ອີກເລີຍ.

Verse 29

नाहं पश्यामि भूपाल कथंचिदपि तूर्ध्वतः । यतो दृष्टिविनिर्दग्धं भस्मसाज्जायतेऽखिलम्

ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດ, ຂ້າບໍ່ເບິ່ງຂຶ້ນເທິງເລີຍ; ເພາະສິ່ງທັງປວງທີ່ຖືກສາຍຕາຂ້າເຜົາ ຈະກາຍເປັນຂີ້ເທົ່າທັງໝົດ.

Verse 30

जातमात्रेण बालेन मया पादौ निरीक्षितौ । तातस्य सहसा दग्धौ ततोऽहं वारितोंऽबया

ເມື່ອຂ້າເກີດໃໝ່ເປັນເດັກນ້ອຍ, ຂ້າໄດ້ເບິ່ງໄປທີ່ຕີນຂອງພໍ່; ໃນທັນໃດນັ້ນ ຕີນຂອງພໍ່ຖືກເຜົາ. ແລ້ວແມ່ຂອງຂ້າກໍຫ້າມຂ້າໄວ້.

Verse 31

न त्वया पुत्र द्रष्टव्यं किंचिदेव कथंचन । प्रमाणं यदि ते धर्मो मातृवाक्यसमुद्भवः

«ລູກເອີຍ, ເຈົ້າຢ່າເບິ່ງສິ່ງໃດເລີຍ ບໍ່ວ່າຈະແນວໃດ; ຖ້າສຳລັບເຈົ້າ ທັມມະເປັນຫຼັກອ້າງອີງທີ່ເກີດຈາກຄຳແມ່»

Verse 32

तस्मात्त्वया महत्कर्म कृतमीदृक्सुदुष्करम् । प्रजानां पार्थिवश्रेष्ठ त्यक्त्वा दूराद्भयं मम

ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານໄດ້ສຳເລັດກິດໃຫຍ່ ທີ່ຍາກຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ປະຊາ ໂດຍຂັບໄລ່ຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ໄກອອກໄປ।

Verse 33

तस्मा त्तव कृते नाहं भेदयिष्यामि रोहिणीम् । कथंचिदपि भूपाल युगांतररशतेष्वपि

ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອເຈົ້າ ໂອ ພະຣາຊາ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ທຳຮ້າຍ ນາງໂຣຫິນີ ອີກເລີຍ; ບໍ່ວ່າຢ່າງໃດກໍຕາມ ແມ່ນແຕ່ຜ່ານຫຼາຍແສນຍຸກກໍຕາມ।

Verse 34

वरं वरय चास्माकं तस्मादद्य भविष्यति । हृतत्स्थितं दुर्लभं भूप सर्वेषामिह देहिनाम्

«ຈົ່ງເລືອກພອນຈາກຂ້າພະເຈົ້າ; ດັ່ງນັ້ນ ມື້ນີ້ຈະໄດ້ຮັບຕາມປາຖະໜາ. ໂອ ພະຣາຊາ, ສຳລັບສັດຜູ້ມີກາຍໃນໂລກນີ້ ການຮັກສາໃຈໃຫ້ໝັ້ນຄົງ ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ແມ່ນຫາຍາກຍິ່ງ»។

Verse 35

राजोवाच । तव यो वासरे प्राप्ते तैलाभ्यंगं करोति वै । तस्याऽन्यदिवसं यावत्पीडा कार्या न च त्वया

ພະຣາຊາກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດກໍຕາມ ເມື່ອວັນຂອງທ່ານມາຮອດ ໄດ້ທານ້ຳມັນຊຳລະກາຍ (ອະພະຍັງຄະ) ດ້ວຍຄວາມສັດຈິງ ທ່ານຢ່າໄດ້ກໍ່ຄວາມທຸກໃຫ້ເຂົາ ຢ່າງນ້ອຍຈົນຮອດມື້ຕໍ່ໄປ»។

Verse 36

तिलदानं करोत्येवं लोहदानं च यस्तव । करोति दिवसे शक्त्या यावद्वर्षं त्वया हि सः

«ດັ່ງດຽວກັນ ຜູ້ໃດກໍຕາມ ໃນວັນຂອງທ່ານ ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ໄດ້ໃຫ້ທານເມັດງາ ແລະ ໃຫ້ທານເຫຼັກ ແລ້ວປະພຶດຕໍ່ເນື່ອງຈົນຄົບໜຶ່ງປີ ຜູ້ນັ້ນພຶງໄດ້ຮັບການຄຸ້ມຄອງຈາກທ່ານແທ້ໆ»។

Verse 37

रक्षणीयः सुकृच्छ्रेषु संकटेषु सदैव हि । त्वयि गोचरपीडायां संस्थिते चार्कसंभव

ຄວນປົກປ້ອງເຂົາເຈົ້າເສມອ ໃນຍາມທຸກຍາກຫນັກ ແລະ ວິກິດອັນຄັບແຄນ—ໂດຍສະເພາະເມື່ອທ່ານຢູ່ໃນການເຄື່ອນຜ່ານທີ່ເຈັບປວດ (ກົຈະຣະ-ພີດາ), ໂອ ບຸດແຫ່ງພຣະອາທິດ।

Verse 38

यः कुर्याच्छांतिकं सम्यक्तिलहोमं च भक्तितः । वासरे तव संप्राप्ते समिद्भिश्च तथाऽक्षतैः

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ເມື່ອວັນຂອງທ່ານມາຮອດ ກະທຳພິທີສັນຕິກະຢ່າງຖືກຕ້ອງ ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ—ບູຊາຮົມາດ້ວຍງາ (tilahoma) ໂດຍໃຊ້ໄມ້ເຊື້ອໄຟອັນສັກສິດ ແລະ ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ (ອັກຊະຕະ) ດ້ວຍ—

Verse 39

तस्य सार्धानि वर्षाणि सप्त कार्या प्रयत्नतः । त्वया रक्षा महाभाग वरं चेन्मम यच्छसि

ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ທ່ານຈົ່ງພາກພຽນປົກປ້ອງຢ່າງຮອບຄອບ ເປັນເວລາເຈັດປີກັບອີກເຄິ່ງປີ, ໂອ ຜູ້ມີສິຣິອັນຍິ່ງ; ຖ້າທ່ານຈະປະທານພອນນີ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າແທ້ໆ।

Verse 40

सूत उवाच । एवमित्येव संप्रोच्य विरराम ततः परम् । शनैश्चरो महीपालवचनाद्द्विजसत्तमाः

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: “ເມື່ອເວົ້າພຽງວ່າ ‘ເປັນດັ່ງນັ້ນ’ ແລ້ວ ທ່ານກໍຢຸດນິ່ງສງົບຕໍ່ໄປ. ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ຊະໄນຊະຈະຣະ (Śanaiścara) ໄດ້ເຮັດຕາມຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະມະຫາກະສັດ.”

Verse 41

एतद्वः सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽहं सुविस्तरात् । भवद्भिः सूर्यपुत्रस्य राज्ञा दशरथेन हि । संवादं रोहिणीभेदे सञ्जातं समुपस्थिते

ທັງໝົດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພວກທ່ານຟັງຢ່າງລະອຽດຄົບຖ້ວນ ຕາມທີ່ພວກທ່ານຖາມ. ຄືບົດສົນທະນາລະຫວ່າງບຸດແຫ່ງພຣະອາທິດ (Śanaiścara) ແລະ ພຣະຣາຊາທະສະຣະຖະ, ອັນເກີດຂຶ້ນໃນຕອນເຫດການ ‘ໂຣຫິນີ-ເພດ’ ເມື່ອມັນບັງເກີດຂຶ້ນ.

Verse 42

यश्चैतत्पठते नित्यं शृणुयाद्यो विशेषतः । शनैश्चरकृता पीडा तस्य नाशं प्रगच्छति

ຜູ້ໃດອ່ານຄາຖານີ້ເປັນນິດ ຫຼືໂດຍພິເສດຜູ້ໃດຟັງ ຄວາມທຸກທໍລະມານທີ່ເກີດຈາກ ພຣະສໄນສະຈະຣາ (Śanaiścara) ຈະສູນສິ້ນໄປ.