Adhyaya 63

Verse 1

सूत उवाच । अथ सोमेश्वराख्यं च तत्र लिंगं सुशोभनम् । अस्ति ख्यातं त्रिलोकेऽत्र स्वयं सोमेन निर्मितम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ທີ່ນັ້ນມີລິງຄະອັນງາມສະຫງ່າ ຊື່ ‘ໂສເມສະວະຣະ’ ໂດຍເປັນທີ່ລືຊາໃນສາມໂລກ ເພາະພຣະໂສມະ (ດວງຈັນ) ສ້າງແລະສະຖາປະນາໄວ້ດ້ວຍພຣະອົງເອງ।

Verse 2

सोमवारेण यस्तत्र वत्सरं यावदर्चयेत् । क्षणं कृत्वा स रोगेण दारुणेनापि मुच्यते

ຜູ້ໃດບູຊາຢູ່ທີ່ນັ້ນໃນວັນຈັນ ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ—ແມ່ນແຕ່ຖືວຣະຕະເພີຍຊົ່ວຄາວ—ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກໂຣກຮ້າຍແຮງໄດ້ດ້ວຍ।

Verse 3

यक्ष्मणापि न संदेहः किं पुनः कुष्ठपूर्वकैः । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन रोगार्त्तस्तं प्रपूजयेत्

ແມ່ນແຕ່ໂຣກຢັກສະມາ (ວັນນະໂຣກ) ກໍບໍ່ຕ້ອງສົງໄສວ່າຈະພົ້ນ—ແລ້ວຈະກ່າວຫຍັງກັບໂຣກກຸດຖະ (ເຮື້ອນ) ແລະໂຣກອື່ນໆ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ທຸກທ້ອນດ້ວຍໂຣກ ຄວນບູຊາພຣະອົງທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມພາກພຽນທຸກປະການ।

Verse 4

तदाराध्य पुरा सोमः क्षयव्याधिसमन्वितः । बभूव नीरुग्देहोऽसौ यथा पांड्यो नराधिपः

ໃນການກ່ອນ ພຣະໂສມະ ຜູ້ຖືກໂລກຊອກຊຳ (ໂລກຜອມແຫ້ງ) ໄດ້ບູຊາພຣະໂສເມສະວະຣະ. ພຣະອົງຈຶ່ງມີກາຍປອດໂລກ ເຊັ່ນດຽວກັບກະສັດປານດະຍະ.

Verse 5

ऋषय ऊचुः । ओषधीनामधीशस्य कथं सोमस्य सूतज । क्षयव्याधिः पुरा जाता उपशांतिं कथं गतः

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: “ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ, ໂສມະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຢາສະໝຸນໄພທັງປວງ ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດຈຶ່ງເກີດໂລກຊອກຊຳໃນການກ່ອນ? ແລະມັນສົງບົບລົງໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 6

एतन्नः सर्वमाचक्ष्व विस्तरेण महामते । तथा तस्य महीपस्य पांड्यस्यापि कथां शुभाम्

ໂອ ຜູ້ມີໃຈກວ້າງໃຫຍ່, ຂໍໃຫ້ທ່ານເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງທຸກຢ່າງນີ້ໂດຍລະອຽດ; ແລະຂໍເລົ່າເລື່ອງອັນເປັນມົງຄຸນຂອງກະສັດປານດະຍະນັ້ນດ້ວຍ.

Verse 7

सूत उवाच । दक्षस्य कन्यकाः पूर्वं सप्तविंशतिसंख्यया । उपयेमे निशानाथो देवाग्निगुरुसंनिधौ

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ໃນການກ່ອນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄືນ (ໂສມະ) ໄດ້ອະພິວາຫະກັບບຸດສາວຂອງທັກສະ ຈຳນວນຊາວເຈັດ ໃນທ່າມກາງພຣະເທວະ, ໄຟພິທີ, ແລະຄູບາອາຈານ.”

Verse 8

नक्षत्रसंज्ञिता लोके कीर्त्यंते या द्विजोत्तमैः । दैवज्ञैरश्विनीपूर्वा रूपौदार्यगुणान्विताः

ນາງເຫຼົ່ານັ້ນ ໃນໂລກເອີ້ນວ່າ “ນັກສັດຕະຣະ” ຊຶ່ງຖືກສັນລະເສີນໂດຍພວກພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ແລະນັກໂຫລາສາດ; ເລີ່ມຈາກອັດສະວິນີ ເປັນຕົ້ນ, ພ້ອມດ້ວຍຄວາມງາມ ຄວາມໃຈກວ້າງ ແລະຄຸນທຳ.

Verse 9

अथ तासां समस्तानां मध्ये तस्य निशापतेः । रोहिणी वल्लभा जज्ञे प्राणेभ्योऽपि गरीयसी

ຕໍ່ມາ ໃນບັນດານາງທັງປວງ ໂຣຫິນີໄດ້ເປັນນາງອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງຈອມແຫ່ງຄືນ (ພຣະຈັນ) ຮັກຍິ່ງກວ່າລົມຫາຍໃຈຊີວິດຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 10

ततः समं परित्यज्य सर्वास्ता दक्षकन्यकाः । रोहिण्या सह संयुक्तः संबभूव दिवानिशम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຣະອົງລະທິ້ງຄວາມເທົ່າທຽມຕໍ່ບຸດສາວຂອງທັກສະທັງປວງ ແລະຢູ່ຮ່ວມກັບໂຣຫິນີ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ.

Verse 11

ततस्ताः काम संतप्ता दौर्भाग्येन समन्विताः । प्रोचुर्दुःखान्विता दक्षं गत्वा बाष्पप्लुताननाः

ຕໍ່ມາ ນາງທັງຫຼາຍຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍກາມປາຖະໜາທີ່ບໍ່ສົມຫວັງ ແລະຖືກຄວາມອັບໂຊກຄອບງຳ ໄດ້ໄປຫາທັກສະ ໃບໜ້າຊຸ່ມນ້ຳຕາ ແລະເວົ້າດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າ.

Verse 12

वयं यस्मै त्वया दत्ताः पत्न्यर्थं तात पापिने । ऋतुमात्रमपि प्रीत्या सोऽस्माकं न प्रयच्छति

«ພໍ່ເອີຍ ພໍ່ໄດ້ມອບພວກເຮົາໃຫ້ຄົນບາບນັ້ນເປັນເມຍ; ແຕ່ເຂົາບໍ່ໃຫ້ແມ່ນແຕ່ລະດູແຫ່ງຄວາມສະໜິດສະໜົມພຽງໜຶ່ງ (ṛtu) ດ້ວຍຄວາມຮັກ ແລະບໍ່ເຂົ້າມາຫາພວກເຮົາ»

Verse 14

सूत उवाच । तासां तद्वचनं श्रुत्वा दक्षो दुःखसमन्वितः । सर्वास्ताः स्वयमादाय जगाम शशिसंनिधौ

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອທັກສະໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂສກ; ພຣະອົງໄດ້ນໍານາງທັງປວງໄປດ້ວຍຕົນເອງ ແລະໄປຍັງສໍານັກຂອງສະສິນ (ພຣະຈັນ).

Verse 15

ततः प्रोवाच सोऽन्वक्षं तासां दक्षः प्रजापतिः । भर्त्सयन्परुषैर्वाक्यैर्निशानाथं मुहुर्मुहुः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ທ່ານດັກສະ ປະຈາປະຕິ ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກນາງ ແລະໄດ້ຕໍາໜິ ນິຊານາຖ (ພຣະຈັນ ຈອມແຫ່ງຄືນ) ຊໍ້າໆ ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາຮຸນແຮງ।

Verse 16

किमिदं युज्यते कर्तुं त्वया रात्रिपतेऽधम । कर्म मूढ सतां बाह्य धर्मशास्त्रविगर्हितम्

«ໂອ ຈອມແຫ່ງຄືນ ຜູ້ຕໍ່າຕ້ອຍ—ສິ່ງນີ້ເຈົ້າເຮັດໄດ້ຢ່າງໃດຈຶ່ງຈະສົມຄວນ? ໂອ ຜູ້ຫຼົງຜິດ, ການກະທໍານີ້ຢູ່ນອກຈາກຈັນຍາຂອງຄົນດີ ແລະຖືກທໍາມະສາດສະຕຣາຕໍາໜິ»।

Verse 17

ऋतुकालेऽपि संप्राप्ते सुता मम समुद्भवाः । यन्न संभाषसि प्रीत्या धर्मशास्त्रं न वेत्सि किम्

«ແມ່ນແຕ່ເມື່ອເວລາອັນສົມຄວນມາຮອດແລ້ວ ເຈົ້າກໍບໍ່ເວົ້າຈາດ້ວຍຄວາມຮັກກັບບຸດສາວຂອງຂ້າ ຜູ້ເກີດຈາກຂ້າ. ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ທໍາມະສາດສະຕຣາບໍ?»

Verse 18

ऋतु स्नातां तु यो भार्यां संनिधौ नोपगच्छति । घोरायां भ्रूणहत्यायां युज्यते नात्र संशयः

«ຜູ້ໃດບໍ່ເຂົ້າໄປຫາພັນລະຍາຂອງຕົນ ຜູ້ອາບນ້ໍາສະອາດ ແລະພ້ອມໃນລະດູ ṛtu ແມ່ນແຕ່ນາງຢູ່ໃກ້—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຕົກຢູ່ໃນບາບອັນນ່າຢ້ານ ດັ່ງການຂ້າຕົວອ່ອນ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ»।

Verse 19

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सलज्जो रात्रिनायकः । प्रोवाचाधोमुखो दक्षं प्रकरिष्ये वचस्तव

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ຈອມແຫ່ງຄືນກໍອາຍ; ລາວກົ້ມໜ້າແລ້ວກ່າວຕໍ່ດັກສະວ່າ «ຂ້າຈະປະຕິບັດຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງທ່ານ»।

Verse 20

ततो हृष्टमना दक्षः सुताः सर्वा हिमद्युते । निवेद्यामंत्र्य तं पश्चाज्जगाम निजमंदिरम्

ຕໍ່ມາ ດັກສະ ມີໃຈຍິນດີ ໄດ້ນໍາບຸດສາວທັງໝົດໄປຖວາຍແດ່ພຣະຈັນ ຜູ້ມີລັດສະໝີເຢັນດັ່ງນ້ໍາກ້ອນ. ເມື່ອກ່າວຄໍານົບນ້ອມ ແລະລາອອກແລ້ວ ຈຶ່ງກັບໄປຍັງທີ່ພໍ່ພັກຂອງຕົນ.

Verse 21

चन्द्रोऽपि पूर्ववत्सर्वास्ताः परित्यज्य दक्षजाः । रोहिण्या सह संसर्गं प्रचकारानुरागतः

ແຕ່ພຣະຈັນ ເຊັ່ນເກົ່າ ໄດ້ລະທິ້ງບຸດສາວຂອງດັກສະທັງໝົດ ແລະດ້ວຍຄວາມຫຼົງໃນກາມ ກໍສືບຕໍ່ການຮ່ວມສຳພັນກັບ ໂຣຫິນີ ຢ່າງຜູກພັນ.

Verse 22

अथ ता दुःखिता भूयो जग्मुर्यत्र पिता स्थितः । प्रोचुश्च बाष्पपूर्णाक्षास्तत्कालसदृशं वचः

ຕໍ່ມາ ນາງເຫຼົ່ານັ້ນຜູ້ເສົ້າໂສກ ໄດ້ໄປອີກຄັ້ງຫາບ່ອນທີ່ພໍ່ພັກຢູ່. ດ້ວຍດວງຕາເຕັມໄປດ້ວຍນ້ໍາຕາ ພວກນາງໄດ້ເວົ້າຖ້ອຍຄໍາທີ່ເໝາະກັບຄວາມທຸກໃນຂະນະນັ້ນ.

Verse 23

एतत्तात महद्दुःखमस्माकं वर्तते हृदि । यद्दौर्भाग्यं प्रसंजातं सर्वस्त्रीजनगर्हितम्

«ພໍ່ທີ່ເຄົາລົບ, ຄວາມທຸກໃຫຍ່ຫຼວງສະຖິດຢູ່ໃນໃຈພວກລູກ—ເພາະເຄາະຮ້າຍໄດ້ເກີດຂຶ້ນແກ່ພວກລູກ ເປັນຄວາມອັບອາຍທີ່ສະຕຣີທັງຫຼາຍຕໍາໜິ»។

Verse 24

यत्पुनस्त्वं कृतस्तेन कामुकेन दुरात्मना । व्यर्थश्रमोऽप्रमाणीव कृतेऽस्माकं गतः स्वयम्

«ແລະຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ເນື່ອງຈາກຜູ້ນັ້ນຜູ້ຫຼົງກາມ ແລະຈິດໃຈຊົ່ວ, ພໍ່ຖືກເຮັດໃຫ້ເຫມືອນວ່າຄວາມພາກພຽນຂອງພໍ່ເປັນສິ່ງໄຮ້ຄ່າ ແລະຄໍາສັ່ງຂອງພໍ່ບໍ່ມີຜູ້ເຊື່ອຟັງ—ທັງໆທີ່ພໍ່ໄດ້ກະທໍາເພື່ອພວກລູກ»។

Verse 25

तद्दुःखं न वयं शक्ता हृदि धर्तुं कथंचन । रमते स हि रोहिण्या चंद्रमाः सहितोऽनिशम्

«ພວກເຮົາບໍ່ອາດອົດທົນຄວາມໂສກນັ້ນໃນໃຈໄດ້ເລີຍ—ພຣະຈັນທຣາຍິນດີຢູ່ເປັນນິດ ຢູ່ຄຽງຂ້າງຣໂຫິນີແຕ່ຜູ້ດຽວ»។

Verse 26

विशेषात्तव वाक्येन निषिद्धो रात्रिनायकः । अनुज्ञां देहि तस्मात्त्वमस्माकं तत्र सांप्रतम् । दौर्भाग्यदुःखसंतप्तास्त्यजामो येन जीवितम्

«ໂດຍພິເສດຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງທ່ານ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຣາຕຣີຖືກຫ້າມໄວ້. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ທ່ານປະທານອະນຸຍາດໃຫ້ພວກເຮົາໄປທີ່ນັ້ນໃນບັດນີ້—ຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍທຸກຂ໌ແຫ່ງຄວາມອັບໂຊກ ພວກເຮົາຈະລະທິ້ງຊີວິດໂດຍວິທີນັ້ນ»។

Verse 27

सूत उवाच । तासां तद्वचनं श्रुत्वा दक्षः कोपसमन्वितः । शशाप शर्वरीनाथं गत्वा तत्संनिधौ ततः

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງເຫຼົ່ານັ້ນ ທັກສະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ ໄດ້ໄປຢູ່ເບື້ອງໜ້າຂອງພຣະອົງ ແລ້ວຈຶ່ງສາບແຊ່ງພຣະເຈົ້າແຫ່ງຣາຕຣີ»។

Verse 28

यस्मात्पाप न मे वाक्यं त्वया धर्मसमन्वितम् । कृतं तस्मात्क्षयव्याधिस्त्वां ग्रसिष्यति दारुणः

«ເນື່ອງຈາກເຈົ້າເປັນຄົນບາບ ບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າອັນຕັ້ງຢູ່ໃນທຳມະ ດັ່ງນັ້ນໂຣກຊອດຊອຍອັນນ່າຢ້ານຈະກັດກິນເຈົ້າ»។

Verse 29

एवमुक्त्वा ययौ दक्षश्चन्द्रोऽपि द्विजसत्तमाः । तत्क्षणाद्यक्ष्मणाश्लिष्टः क्षयं याति दिने दिने

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ທັກສະກໍໄດ້ຈາກໄປ; ແລະພຣະຈັນທຣາດ້ວຍ—ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາທະວິຊະ—ນັບແຕ່ຂະນະນັ້ນຖືກໂຣກຍັກສະມາກອດກຸມ ແລະຊອດຊອຍລົງທຸກມື້ທຸກວັນ।

Verse 30

ततोऽसौ कृशतां प्राप्तः संपरित्यज्य रोहिणीम् । अशक्तः सेवितुं कामं वभ्राम जगतीतले

ຕໍ່ມາ ພຣະຈັນທຣ໌ນັ້ນຜອມແຫ້ງລົງ; ລະທິ້ງ ໂຣຫິນີ ແລະບໍ່ອາດຕາມຫາກາມສຸກ ຈຶ່ງພະເດີນພະເລີນຢູ່ເທິງໜ້າແຜ່ນດິນ।

Verse 31

क्षयव्याधिप्रणाशाय पृच्छ मानश्चिकित्सकान् । औषधानि विचित्राणि प्रकुर्वाणो जितेन्द्रियः

ເພື່ອທຳລາຍໂລກຜອມແຫ້ງ ພຣະອົງໄດ້ສອບຖາມໝໍຢາ; ແລະດ້ວຍການສຳລວມອິນທຣີ ຈຶ່ງປຸງຢານານາຊະນິດ।

Verse 32

तथापि मुच्यते नैव यक्ष्मणा स निशापतिः । दक्षशापेन रौद्रेण क्षयं याति दिनेदिने

ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງຮາຕຣີ (ພຣະຈັນທຣ໌) ກໍບໍ່ພົ້ນຈາກຍັກສະມາ (ໂລກກິນຊີ້ນ) ໄດ້; ເນື່ອງຈາກຄຳສາບແຊ່ງອັນດຸຮ້າຍຂອງທັກສະ ພຣະອົງຈຶ່ງຮ່ອຍຫຼົງລົງທຸກມື້।

Verse 33

ततो वैराग्यमापन्नस्तीर्थयात्रापरायणः । बभूव श्रद्धयायुक्तस्त्यक्त्वा भेषजमुत्तमम्

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງເກີດໄວຣາຄະ (ຄວາມຄາຍຄວາມຍຶດຕິດ) ແລະອຸທິດໃຈໃຫ້ແກ່ການເດີນທາງໄປຕີຣຖະ; ດ້ວຍສັດທາເຕັມປ່ຽມ ພຣະອົງກໍວາງລົງແມ່ນແຕ່ຢາອັນດີເລີດທີ່ສຸດ।

Verse 34

अथासौ भ्रममाणस्तु तीर्थान्यायतनानि च । संप्राप्तो ब्राह्मणश्रेष्ठाः प्रभासं क्षेत्रमुत्तमम्

ແລະດັ່ງນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງພະເດີນຜ່ານຕີຣຖະ ແລະສະຖານສັກສິດທັງຫຼາຍ ພຣະອົງໄດ້ມາຮອດ—ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ—ທີ່ປຣະພາສະ ເຂດສັກສິດອັນຍອດຢ່າງສຸດ।

Verse 35

तत्र स्नात्वा शुचिर्भूत्वा प्रभासं वीक्ष्य रात्रिपः । यावत्संप्रस्थितोन्यत्र तावदग्रे व्यवस्थितम्

ທີ່ນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ອາບນ້ຳ ແລະກາຍເປັນຜູ້ບໍລິສຸດ; ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄືນໄດ້ເບິ່ງ ປຣະພາສາ (Prabhāsa)។ ແລະເມື່ອຈະເດີນທາງໄປບ່ອນອື່ນ ກໍເຫັນຜູ້ໜຶ່ງຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ។

Verse 36

अपश्यद्रोमकंनाम स मुनि संशितव्रतम् । तपोवीर्यसमोपेतं सर्वसत्त्वानुकम्पकम्

ພຣະອົງເຫັນມຸນີຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ໂຣມະກະ (Romaka) ຜູ້ມັ່ນຄົງໃນວຣະຕະ; ມີພະລັງອັນເກີດຈາກຕະປະ ແລະມີເມດຕາກະຣຸນາຕໍ່ສັດທັງປວງ។

Verse 37

तं दृष्ट्वा स प्रणम्योच्चै स्ततः प्रोवाच सादरम् । क्षयव्याधियुतश्चन्द्रो निर्वेदाद्द्विजसत्तमाः

ເມື່ອເຫັນທ່ານນັ້ນ ພຣະອົງກໍກົ້ມກາບນົບນ້ອມ ແລ້ວກ່າວດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ຈັນທຣະ (Candra) ຜູ້ຖືກໂລກາພະຍາດຄວາມຊຸດໂຊມຮຸກຮານ ໄດ້ກ່າວດ້ວຍຄວາມເສົ້າໃຈລຶກລ້ຳວ່າ: «ໂອ ດວິຊະສັດຕະມະ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ!»

Verse 38

परिक्षीणोऽस्मि विप्रेंद्र क्षयव्याधिप्रभावतः । तस्मात्कुरु प्रतीकार महं त्वां शरणं गतः

«ໂອ ວິປຣະເອນທຣະ (Viprendra) ຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນບັນດາພຣາຫມັນ, ຂ້າພະເຈົ້າຖືກພະລັງຂອງໂລກາພະຍາດຄວາມຊຸດໂຊມນີ້ ກັດກິນຈົນເຫຼືອນ້ອຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍທ່ານຈົ່ງຈັດການແກ້ໄຂ—ຂ້າພະເຈົ້າມາຂໍພຶ່ງພາເປັນທີ່ພັກພິງ»

Verse 39

मया चिकित्सकाः पृष्टास्तैरुक्तं भेषजं कृतम् । अनेकधा महाभाग परिक्षीणो दिनेदिने

«ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖາມໝໍຫຼາຍຄົນ ແລະໄດ້ໃຊ້ຢາຕາມທີ່ເຂົາແນະນຳ ຫຼາຍຮູບແບບ; ແຕ່ໂອ ມະຫາພາກະ (Mahābhāga) ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍຍັງຊຸດໂຊມລົງທຸກມື້»

Verse 40

यदि नैवोपदेशं मे कञ्चित्त्वं संप्रदास्यसि । व्याधिनाशाय तत्तेन त्यक्ष्याम्यद्य कलेवरम्

ຖ້າເຈົ້າບໍ່ປະທານຄໍາຊີ້ນໍາໃດໆແກ່ຂ້າ ເພື່ອທໍາລາຍໂລກນີ້ ແລ້ວໂດຍເຫດນັ້ນເອງ ຂ້າຈະລະທິ້ງກາຍນີ້ໃນມື້ນີ້।

Verse 41

रोमक उवाच । अन्यस्यापि निशानाथ न शापः कर्तुमन्यथा । शक्यते किं पुनस्तस्य दक्षस्यामिततेजसः

ໂຣມະກະກ່າວວ່າ: ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຮາຕຣີ, ແມ່ນແຕ່ຄໍາສາບຂອງຄົນອື່ນກໍບໍ່ອາດເຮັດໃຫ້ເປັນຢ່າງອື່ນໄດ້—ຍິ່ງກວ່ານັ້ນຈະເປັນຄໍາສາບຂອງທັກສະ ຜູ້ມີຣັດສະມີຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້.

Verse 42

तस्मादत्रोपदेशं ते प्रयच्छामि सुसंमतम् । येन ते स्यादसंदिग्धं क्षयव्याधि परिक्षयः

ດັ່ງນັ້ນ ຢູ່ນີ້ຂ້າຈະປະທານຄໍາຊີ້ນໍາອັນດີ ແລະເປັນທີ່ຍອມຮັບ; ໂດຍຄໍານັ້ນ ໂລກຊອກຊ້ຳຂອງເຈົ້າຈະສິ້ນສຸດໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 43

नादेयं किंचिदस्तीह देवदेवस्य शूलिनः । संप्रहृष्टस्य तद्वाक्यात्तस्मादाराधयस्व तम्

ໃນນີ້ ສໍາລັບພຣະຊູລິນ ພຣະເທວະເທວາ ເມື່ອພຣະອົງພໍພຣະໄທ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ວ່າ “ບໍ່ຄວນໃຫ້”. ດັ່ງນັ້ນ ອາໄສຄໍາຮັບຮອງນັ້ນ ຈົ່ງນະມັດສະການບູຊາພຣະອົງ.

Verse 44

अष्टषष्टिषु तीर्थेषु सत्यं वासः सदा क्षितौ । तेषु संस्थाप्य तल्लिंगं तस्य नाशाय रात्रिप

ແທ້ຈິງແລ້ວ ໃນບັນດາຕີຣຖະ 68 ແຫ່ງ ມີການສະຖິດຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນນີ້ຢ່າງຖາວອນ. ໂອ ກະສັດແຫ່ງຮາຕຣີ, ຈົ່ງສະຖາປະນາລິງຄະນັ້ນໃນຕີຣຖະເຫຼົ່ານັ້ນ ເພື່ອທໍາລາຍຄວາມທຸກນັ້ນ.

Verse 45

आराधय ततो नित्यं श्रद्धापूतेन चेतसा । संप्राप्स्यसि न संदेहः क्षयव्याधि परिक्षयम्

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງບູຊາພຣະອົງທຸກມື້ ດ້ວຍໃຈທີ່ຖືກຊໍາລະໂດຍສັດທາ. ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ການສິ້ນສຸດຢ່າງສົມບູນຂອງໂລກທີ່ກິນກອນຮ່າງກາຍ.

Verse 46

सूत उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा संप्रहृष्टो निशापतिः । तस्मिन्प्रभासके क्षेत्रे दिव्यलिंगानि शूलिनः । संस्थाप्य पूजयामास स्वनामांकानि भक्तितः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ພຣະຈັນ—ເຈົ້າແຫ່ງຄືນ—ກໍປິຕິຍິນດີ. ໃນເຂດສັກສິດປຣະພາສະ ພຣະອົງໄດ້ສ້າງຕັ້ງລິງຄະອັນທິບຂອງຜູ້ຖືສາມງ່າມ (ສິວະ) ແລະບູຊາດ້ວຍພັກຕິ—ລິງຄະທີ່ຈາລຶກນາມຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 47

ततस्तुष्टो महादेवस्तस्य संदर्शनं गतः । प्रोवाच वरदोऽस्मीति प्रार्थयस्व यथेप्सितम्

ຕໍ່ມາ ພຣະມະຫາເທວະພໍໃຈ ໄດ້ປະທານການເຫັນພຣະອົງແກ່ເຂົາ ແລະກ່າວວ່າ: “ເຮົາແມ່ນຜູ້ປະທານພອນ; ຈົ່ງຂໍສິ່ງໃດຕາມທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ.”

Verse 48

चन्द्र उवाच । परं क्षीणोऽस्मि देवेश यक्ष्मणाहं पदांतिकम् । प्राप्तस्तस्मात्परित्राहि नान्यत्संप्रार्थयाम्यहम्

ຈັນທຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ເຮົາອ່ອນແຮງຢ່າງຫຼວງ; ໂດຍໂລກຢັກສະມາ ເຮົາຖືກນໍາມາຮອດຂອບສຸດທ້າຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍພຣະອົງໂຜດຊ່ວຍ; ເຮົາບໍ່ຂໍສິ່ງອື່ນໃດ.”

Verse 49

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा भगवान्वृषभध्वजः । दक्षमाहूय तत्रैव ततः प्रोवाच सादरम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ (ວຣິສະພະທະວະຊະ)—ໄດ້ເອີ້ນດັກສະມາທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 50

एष चंद्रस्त्वया शप्तो जामाता न कृतं शुभम् । तस्मादनुग्रहं चास्य मम वाक्यात्समाचर

ຈັນທຣານີ້—ເປັນລູກເຂີຍຂອງເຈົ້າ—ຖືກເຈົ້າສາບແຊ່ງ ແລະບໍ່ໄດ້ປະພຶດດີ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງອະນຸເຄາະເຂົາ ຕາມຄໍາຂອງຂ້າ.

Verse 51

दक्ष उवाच । मया धर्म्यमपि प्रोक्तो वाक्यमेष कुबुद्धिमान् । नाकरोन्मे पुरः प्रोच्य करिष्यामीत्य सत्यवाक्

ທັກສະກ່າວວ່າ: ຂ້າໄດ້ກ່າວຄໍາທີ່ຖືກທໍາມະແກ່ເຂົາແລ້ວ, ແຕ່ຜູ້ມີປັນຍາຊົ່ວນີ້ບໍ່ໄດ້ເຮັດ. ເຂົາເຄີຍກ່າວຕໍ່ໜ້າຂ້າວ່າ “ຂ້າຈະເຮັດ” ແຕ່ກາຍເປັນຜູ້ຜິດຄໍາ.

Verse 52

तेन शप्तस्तु कोपेन सुतार्थे वृषभध्वज । हास्येनापि मया प्रोक्तं नान्यथा संप्रजायते

ໂອ ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ, ເພາະເພື່ອລູກສາວຂອງຂ້າ ເຂົາໄດ້ສາບແຊ່ງພຣະຈັນດ້ວຍຄວາມໂກດ. ແມ່ນແຕ່ຂ້າເວົ້າດ້ວຍຄວາມຫົວເຮາະ ກໍບໍ່ອາດເປັນຢ່າງອື່ນ—ຄໍາຂອງຂ້າຕ້ອງເກີດຜົນ.

Verse 53

देवदेव उवाच । अद्यप्रभृति सर्वास्ताः सुता एष निशाकरः । समाः संवीक्षते नित्यं मम वाक्यादसंशयम्

ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງກ່າວວ່າ: “ນັບແຕ່ມື້ນີ້ໄປ ພຣະຈັນນີ້ຈະເບິ່ງລູກສາວທັງຫມົດນັ້ນເທົ່າທຽມກັນ ຢູ່ເປັນນິດ—ດ້ວຍຄໍາສັ່ງຂອງຂ້າ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.”

Verse 54

तस्मात्पक्षं क्षयं यातु पक्षं वृद्धिं प्रगच्छतु । येन ते स्याद्वचः सत्यं मत्प्रसादसमन्वितम्

ດັ່ງນັ້ນ ໃຫ້ຄື່ງເດືອນໜຶ່ງຫຼຸດຖອຍ ແລະຄື່ງເດືອນອື່ນເພີ່ມພູນ; ເພື່ອໃຫ້ຄໍາຂອງເຈົ້າເປັນຈິງ ພ້ອມດ້ວຍພຣະອະນຸເຄາະຂອງຂ້າ.

Verse 55

ततो दक्षस्तथेत्युक्त्वा जगाम निजमन्दिरम् । देवोऽपि शंकरो भूयः प्रोवाच शशलांछनम्

ແລ້ວດັກສະ ເວົ້າວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນ» ແລ້ວໄປຍັງວິຫານຂອງຕົນ. ພຣະສັງກະຣະກໍໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະຈັນທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍຮູບກະຕ່າຍ ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ.

Verse 56

भूयोऽपि प्रार्थयाभीष्टं मत्तस्त्वं शशलांछन । येन सर्वं प्रयच्छामि यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

ໂອ ພຣະຈັນທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍຮູບກະຕ່າຍ, ຈົ່ງຂໍຈາກເຮົາອີກຄັ້ງ ສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ; ໂດຍທາງນັ້ນ ເຮົາຈະປະທານທຸກສິ່ງ ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 57

चन्द्र उवाच । यदि तुष्टोऽसि देवेश यदि देयो वरो मम । तत्स्थापितेषु लिंगेषु मया सर्वेषु सर्वदा । संनिधानं त्वया कार्यं लोकानां हित काम्यया

ພຣະຈັນກ່າວວ່າ: «ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທ ໂອ ຈອມເທວະ, ແລະຖ້າພຣະພອນຈະຖືກປະທານແກ່ຂ້າ— ໃນລິງຄະທັງປວງທີ່ຂ້າໄດ້ສ້າງຕັ້ງ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງທຳໃຫ້ມີການສະຖິດຢູ່ອັນສັກສິດຂອງພຣະອົງ ຕະຫຼອດການ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກທັງຫຼາຍ»

Verse 58

देव उवाच । अष्टषष्टिषु लिंगेषु स्थापितेषु त्वया विभो । सोमवारेण सांनिध्यं करिष्ये वचनात्तव

ພຣະອົງກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີລິດທານ, ໃນລິງຄະຫົກສິບແປດທີ່ເຈົ້າໄດ້ສ້າງຕັ້ງ, ເຮົາຈະໃຫ້ການສະຖິດຢູ່ພິເສດໃນວັນຈັນ ຕາມຄຳຂອງເຈົ້າ»

Verse 59

एवमुक्त्वा स देवेशस्ततश्चादर्शनं गतः । चन्द्रोऽपि हर्षसंयुक्तः समं पश्यति तास्ततः

ເມື່ອພຣະອົງຈອມເທວະກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ. ພຣະຈັນກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລ້ວຈຶ່ງເບິ່ງລິງຄະເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດຢ່າງເທົ່າທຽມກັນ.

Verse 60

सुता दक्षस्य विप्रेंद्रा शंकरस्य वचः स्मरन् । ततो हर्ष समायुक्ता वभूवुस्तदनंतरम्

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ບຸດສາວຂອງທັກສະ ໄດ້ລະລຶກພຣະວາຈາຂອງພຣະສັງກະຣະ (ສິວະ) ແລ້ວ ກໍເກີດຄວາມປິຕິຍິນດີທັນທີຕໍ່ມາ।

Verse 61

एवं सोमेश्वरास्तत्र बभूवुर्द्विजसत्तमाः । अष्टषष्टिषु तीर्थेषु तथान्येषु ततः परम्

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ດັ່ງນັ້ນ ທີ່ນັ້ນໄດ້ມີ «ໂສເມສະວະຣະ» ເກີດຂຶ້ນ—ໃນຕີຣຖະອັນສັກສິດ 68 ແຫ່ງ ແລະໃນສະຖານທີ່ອື່ນໆ ທີ່ເກີນກວ່ານັ້ນດ້ວຍ.