Adhyaya 272

Verse 1

ऋषय ऊचुः । यदेतद्भवता प्रोक्तमीशानस्य महीपतेः । ईश्वरेण पुरा दत्तमायुर्यावत्स्ववासरम्

ບັນດາລຶສີກ່າວວ່າ: «ສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວເຖິງ ອີສານະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ປົກຄອງ—ຄືອາຍຸຂັຍທີ່ໃນອະດີດ ອີສະວະຣະ ໄດ້ປະທານໄວ້ ຈົນເຖິງຂອບເຂດແຫ່ງ ‘ວັນ’ ຂອງທ່ານ… ຂໍຈົ່ງເລົ່າຕໍ່ໄປ».

Verse 2

किंप्रमाणं भवेत्तस्य दिवसस्य ब्रवीहि नः । सूत उवाच । अहं वः कीर्तयिष्यामि प्रमाणं दिवसस्य तु

“ມາດຕະຖານຂອງ ‘ວັນ’ ນັ້ນແມ່ນເທົ່າໃດ? ຂໍຈົ່ງບອກເຮົາ.” ສູຕະກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດມາດຕະຖານທີ່ແທ້ຂອງວັນໃຫ້ທ່ານທັງຫຼາຍ.”

Verse 3

माहेश्वरस्य विप्रेन्द्राः श्रूयतां गदतः स्फुटम् । निमेषस्य चतुर्भागस्त्रुटिः स्यात्तद्द्वयं लवः

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ, ຈົ່ງຟັງໃຫ້ແຈ້ງ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າອະທິບາຍມາດຕະວັດເວລາຂອງພຣະມະເຫສະວະຣະ: truṭi ແມ່ນ 1/4 ຂອງ nimeṣa ແລະ truṭi ສອງອັນເປັນ lava ໜຶ່ງ.

Verse 4

लवद्वयं यवः प्रोक्तः काष्ठा ते दश पंच च । त्रिंशत्काष्ठाः कलामाहुः क्षणस्त्रिंशत्कलो मतः

lava ສອງອັນເອີ້ນວ່າ yava ໜຶ່ງ; yava ສິບຫ້າອັນເປັນ kāṣṭhā ໜຶ່ງ. kāṣṭhā ສາມສິບເອີ້ນວ່າ kalā ແລະ kṣaṇa ຖືກນັບເປັນ kalā ສາມສິບ.

Verse 5

क्षणैः षष्ट्या पलं प्रोक्तं षष्ट्या तेषां च नाडिका । नाडिकाद्वितयेनैव मुहूर्तं परिकीर्तितम्

kṣaṇa ຫົກສິບເອີ້ນວ່າ pala ໜຶ່ງ; pala ຫົກສິບເປັນ nāḍikā ໜຶ່ງ. ດ້ວຍ nāḍikā ສອງອັນ ຈຶ່ງກໍານົດເປັນ muhūrta ໜຶ່ງ.

Verse 6

त्रिंशन्मुहूर्त्तमुद्दिष्टमहोरात्रं मनीषिभिः । मासस्त्रिंशदहोरात्रैद्वौ द्वौ मासावृतुं विदुः

ນັກປັນຍາທັງຫຼາຍປະກາດວ່າ ອະໂຫຣາຕຣະ (ວັນ-ຄືນ) ປະກອບດ້ວຍ muhūrta ສາມສິບ. ເດືອນໜຶ່ງນັບເປັນ ອະໂຫຣາຕຣະ ສາມສິບ ແລະ ທຸກສອງເດືອນ ຮູ້ຈັກວ່າເປັນ ລະດູ (ṛtu) ໜຶ່ງ.

Verse 7

ऋतुत्रयं चाप्ययनमयने द्वे तु वत्सरम् । मानुषाणां हि सर्वेषां स एव परिकीर्तितः

ລະດູການ 3 ກໍເປັນອະຍະນະ (ຄຶ່ງປີ) ແລະ ອະຍະນະ 2 ກໍເປັນ 1 ປີ. ນີ້ແມ່ນການນັບເວລາທີ່ຖືກປະກາດສໍາລັບມະນຸດທັງປວງ.

Verse 8

स देवानामहोरात्रं पुराणज्ञाः प्रचक्षते । अयनं चोत्तरं शुक्लं यद्देवानां दिनं च तत् । यद्दक्षिणं तु सा रात्रिः शुभकर्मविगर्हिता

ວົງຈອນນັ້ນ ບັນດາຜູ້ຮູ້ພຸຣານະ ເອີ້ນວ່າ «ກາງວັນ–ກາງຄືນຂອງເທວະ». ອຸຕຕະຣາຍະນະອັນສະຫວ່າງ ແມ່ນກາງວັນຂອງເທວະ; ດັກຊິນາຍະນະ ແມ່ນກາງຄືນ ເຊິ່ງຖືກເຫັນວ່າບໍ່ເໝາະສໍາລັບກິດອັນມົງຄຸນ.

Verse 9

यथा सुप्तो न गृह्णाति किंचिद्भोगादिकं नरः । तथा देवाश्च यज्ञांशान्न गृह्णन्ति कथं चन

ເຫມືອນຄົນທີ່ນອນຫຼັບ ບໍ່ອາດຮັບຮູ້ຄວາມສຸກ ຫຼື ອາລົມສຳຜັດໃດໆໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງ; ດັ່ງນັ້ນເທວະທັງຫຼາຍ ກໍບໍ່ຮັບສ່ວນຍັດ (ສ່ວນບູຊາ) ໂດຍປະການໃດໆ ເມື່ອຂາດເງື່ອນໄຂອັນຄວນ.

Verse 10

अनेनैव तु मानेन मानवेन द्विजोत्तमाः । लक्षैः सप्तदशाख्यैस्तु वत्सराणां प्रकीर्तितम्

ດ້ວຍມາດຕະຖານເວລາຂອງມະນຸດນີ້ເອງ, ໂອ ທະວິຊະໂອດຕະມະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງອັນປະເສີດ), ຈໍານວນປີຖືກປະກາດວ່າ ມີ 17 ລ້ານ (ລັກ).

Verse 11

अष्टाविंशत्सहस्रैस्तु वत्सराणां कृतं युगम् । तस्मिञ्छ्वेतोऽभवद्विष्णुर्भगवान्यो जगद्गुरुः

ກຣິຕະຍຸກ ມີ 28,000 ປີ. ໃນຍຸກນັ້ນ ພຣະວິດສະນຸ—ພະຄະວານ, ຄູອາຈານແຫ່ງໂລກ—ປາກົດເປັນຮູບອັນຂາວສະຫວ່າງ.

Verse 12

लोकाः पापविनिर्मुक्ताः शांता दांता जितेन्द्रियाः । दीर्घायुषस्तथा सर्वे सदैव तपसि स्थिताः

ປະຊາຊົນທັງຫມົດພົ້ນຈາກບາບ ສະຫງົບສຸກ ມີວິນັຍ ແລະຊະນະອິນທຣີ; ທຸກຄົນອາຍຸຍືນ ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນຕະປະສະຍາ ຕະຫຼອດໄປ.

Verse 13

यो यथा जन्म चाप्नोति तथा स म्रियते नरः । न पुत्रसंभवो मृत्युर्वीक्ष्यते जनकैः क्वचित्

ມະນຸດເກີດມາແນວໃດ ກໍຕາຍໄປແນວນັ້ນ; ແລະຄວາມຕາຍອັນເກີດຈາກການຄອດລູກ ບໍ່ເຄີຍຖືກເຫັນເລີຍ ດັ່ງທີ່ພໍ່ແມ່ໄດ້ສັງເກດ.

Verse 14

कामः क्रोधस्तथा लोभो दंभो मत्सर एव च । न जायते नृणां तत्र युगे तु द्विजसत्तमाः

ກາມ, ໂກຣດ, ໂລບ, ການຫລອກລວງ/ອວດອ້າງ, ແລະຄວາມອິດສາ ບໍ່ເກີດຂຶ້ນໃນມະນຸດໃນທີ່ນັ້ນ ໃນຍຸກນັ້ນ, ໂອ ດວິຈະຜູ້ປະເສີດ.

Verse 15

ततस्त्रेतायुगं भावि द्वितीयं मुनिसत्तमाः । पादेनैकेन पापं तु रौद्रं धर्मे तदाविशत्

ຕໍ່ມາ ຍຸກທີສອງ ຄື ເຕຣຕາຍຸກ ໄດ້ມາເຖິງ, ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ. ໃນເວລານັ້ນ ບາບອັນດຸຮ້າຍໄດ້ແຊກເຂົ້າໃນທຳມະ ໂດຍສ່ວນໜຶ່ງໃນສີ່.

Verse 16

ततो रक्तत्वमभ्येति भगवान्मधुसूदनः । पापांशेऽपि च संप्राप्ते सस्पर्द्धो जायते जनः

ຕໍ່ມາ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ມະທຸສູດນະ ຊົງປາກົດເປັນສີແດງອັນສະຫວ່າງໄສ; ແລະເມື່ອແມ່ນແຕ່ສ່ວນໜ້ອຍຂອງບາບເກີດຂຶ້ນ ມະນຸດກໍເກີດມາພ້ອມຄວາມແຂ່ງຂັນແລະຄວາມປະທະກັນ.

Verse 17

स्वर्गमार्गकृते सर्वे चक्रुर्यज्ञांस्ततः परम् । अग्निष्टोमादिकांस्तत्र बहुहोमादिकांस्तथा

ຕໍ່ມາ ເພື່ອສະແຫວງຫາທາງໄປສະຫວັນ ທຸກຄົນໄດ້ປະກອບຍັດ—ອັກນິສໂຕມ ແລະພິທີອື່ນໆຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພ້ອມທັງໂຮມທີ່ຖວາຍໄຟຫຼາຍໆຄັ້ງດ້ວຍ।

Verse 19

देवलोकांस्ततो यांति मूलाद्यावच्चतुर्दश । ब्रह्मलोकस्य पर्यंतं स्वकीयैर्य ज्ञकर्मभिः

ດ້ວຍກຳລັງແຫ່ງການປະກອບຍັດຂອງຕົນ ພວກເຂົາຈຶ່ງໄປສູ່ໂລກເທວະ—ຜ່ານສິບສີ່ພູມ ຈາກຖານລຸ່ມຂຶ້ນໄປ—ຈົນຮອດພຣະພຣະຫມາໂລກ (Brahmaloka) ດ້ວຍ।

Verse 20

जनके विद्यमाने च स्व ल्पदोषाः प्रकीर्तिताः । कामक्रोधादयो ये च भवंति न भवंति च

ເມື່ອມີຜູ້ປົກຄອງຜູ້ເປັນ “ພໍ່ແຫ່ງປະຊາ” ຢູ່ ກໍມີແຕ່ຂໍ້ບົກພ່ອງນ້ອຍໆທີ່ຖືກເວົ້າເຖິງ; ແລະກິເລດເລີ່ມຈາກຕັນຫາແລະໂກດ—ແມ່ນຈະເກີດຂຶ້ນກໍຕາມ—ກໍບໍ່ຝັງລຶກແທ້ໆ।

Verse 21

एकया वेलया तत्र वापितं सस्यमुत्तमम् । सप्तवारान्प्रगृह्णंति वैश्याः कृषिपरायणाः

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພືດຜົນອັນປະເສີດທີ່ຫວ່ານໃນລະດູດຽວ ຖືກເກັບກ່ຽວໄດ້ເຖິງເຈັດຄັ້ງ; ພວກໄວຊະຍະຜູ້ອຸທິດໃຈໃຫ້ກະສິກຳ ເກັບກ່ຽວມັນຊ້ຳໆອີກ।

Verse 22

सर्वा घटस्रवा गावो महिष्यश्च चतुर्गुणाः । प्रयच्छंति तथा क्षीरमुष्ट्र्यस्तासां चतुर्गुणम्

ງົວທັງໝົດໃຫ້ນ້ຳນົມເຕັມໝໍ້; ຄວາຍໃຫ້ໄດ້ຫຼາຍກວ່ານັ້ນສີ່ເທົ່າ; ແລະອູດເພດຍິງໃຫ້ນ້ຳນົມຫຼາຍກວ່ານັ້ນອີກສີ່ເທົ່າ।

Verse 23

अजाविकास्तथा पादं नार्यः सर्वास्तथैव च । वेदाध्ययनसंपन्नाः प्रतिग्रहविवर्जिताः । शापानुग्रहकृत्येषु समर्थाः संभवंति च

ເຊັ່ນດຽວກັນ ແບ້ ແລະ ແກະ ກໍໃຫ້ຜົນຜະລິດຢ່າງເຕັມສ່ວນ; ແມ່ຍິງທັງປວງກໍເປັນເຊັ່ນນັ້ນ. ຜູ້ຄົນຜູ້ສົມບູນດ້ວຍການສຶກສາພຣະເວດ ແລະ ບໍ່ຮັບຂອງກຳນັນ ຍ່ອມສາມາດໃນກິດຈະກຳແຫ່ງຄຳສາບ ແລະ ຄຳອວຍພອນໄດ້ດ້ວຍ.

Verse 24

क्षत्रियाः क्षात्रधर्मेण पालयंति वसुंधराम् । न तत्र दृश्यते चौरो न च जारः कथंचन । स्वधर्मनिरताः सर्वे वर्णाश्चैव व्यवस्थिताः

ກະສັດຕະຣິຍະທັງຫຼາຍ ປົກປ້ອງແຜ່ນດິນຕາມທຳຂອງນັກຮົບ. ທີ່ນັ້ນບໍ່ເຫັນຂໂຈນ ແລະ ບໍ່ມີຜູ້ຜິດປະເວນີເລີຍ. ທຸກຄົນຕັ້ງໝັ້ນໃນໜ້າທີ່ຂອງຕົນ ແລະ ລະບົບວັນນະກໍຕັ້ງຢູ່ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 25

तच्च द्वादशभिर्लक्षैर्वत्सराणां प्रकीर्तितम् । षण्णवत्या सहस्रैस्तु द्वितीयं युगमुत्तमम्

ຍຸກທຳອິດນັ້ນ ຖືກປະກາດວ່າຍາວ 12 ລັກປີ; ແລະ ເພີ່ມອີກ 96,000 ປີ ຈຶ່ງພັນລະນາຍຸກທີສອງອັນປະເສີດ.

Verse 26

ततश्च द्वापरं भावि तृतीयं द्विजसत्तमाः । द्वौ पादौ तत्र पापस्य द्वौ च धर्मस्य संस्थितौ । भगवान्वासुदेवश्च कपिलस्तत्र जायते

ຈາກນັ້ນ ຍຸກດວາປະຣະ ຈະມາເຖິງ ເປັນຍຸກທີສາມ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ. ໃນຍຸກນັ້ນ ບາບມີສອງສ່ວນ ແລະ ທຳມະມີສອງສ່ວນ. ໃນຍຸກນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ວາສຸເທວ ບັງເກີດ ແລະ ກະປິລະກໍບັງເກີດເຊັ່ນກັນ.

Verse 27

तच्चाष्टलक्षमानेन वत्सराणां प्रकीर्तितम् । चतुःषष्टिभिरन्यैस्तु सहस्राणां द्विजोत्तमाः

ຍຸກດວາປະຣະນັ້ນ ຖືກປະກາດວ່າຍາວ 8 ລັກປີ; ແລະ ເພີ່ມອີກ 64,000 ປີ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ.

Verse 28

कामः क्रोधस्तथा लोभो दंभो मत्सर एव च । षडेते तत्र जायंते ईर्ष्या चैव तु सप्तमी

ກາມ, ໂກດ, ໂລບ, ການສະແດງຫລອກລວງ, ແລະ ຄວາມອິດສາ—ຫົກປະການນີ້ເກີດຂຶ້ນຢູ່ນັ້ນ; ແລະ ຄວາມຫຶງຫວງແມ່ນປະການທີເຈັດ.

Verse 29

अथ संसेवितास्तैस्तु मानवाश्च परस्परम् । विरुद्धांश्च प्रकुर्वंति नाप्नुवंति यथा दिवम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຖືກອິດທິພົນໂດຍກິເລດເຫຼົ່ານັ້ນ ມະນຸດກໍຫັນມາຕໍ່ຕ້ານກັນ ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຂັດແຍ່ງ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ບັນລຸສະຫວັນຕາມຄວນ.

Verse 30

केचित्तत्रापि जायंते शांता दांता जितेंद्रियाः । न सर्वेऽपि द्विजश्रेष्ठा यतोऽर्द्धं पातकस्य तु

ແມ່ນແຕ່ຢູ່ນັ້ນກໍຍັງມີບາງຄົນເກີດມາສະງົບ ມີວິໄນ ແລະຊະນະອິນຊີ. ແຕ່ບໍ່ແມ່ນທຸກຄົນ—ແມ່ນແຕ່ໃນບັນດາທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ—ເພາະບາບຍັງເຫຼືອຢູ່ປະມານຄຶ່ງໜຶ່ງ.

Verse 31

ततः कलियुगं प्रोक्तं चतुर्थं च सुदारुणम् । एकपादो वृषो यत्र पापं पादैस्त्रिभिः स्थितम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຖືກກ່າວວ່າເປັນກະລິຍຸກ—ຍຸກທີສີ່ອັນນ່າສະພຶງກົດກົວຢ່າງຍິ່ງ—ທີ່ນັ້ນ ວົວແຫ່ງທຳມະ (ວຣຶສະ) ຢືນຢູ່ແຕ່ຂາດຽວ ແລະບາບຕັ້ງຢູ່ດ້ວຍສາມຂາ.

Verse 32

कृष्णत्वं याति देवोऽपि तत्र चैव चतुर्भुजः । एक पादोऽपि धर्मस्य यावत्तावत्प्रवर्तते

ທີ່ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ພຣະເຈົ້າ—ແມ່ນຜູ້ມີສີ່ແຂນ—ກໍກາຍເປັນຮູບອັນມືດຄ້ຳ; ແລະ ‘ຂາ’ ຂອງທຳມະທີ່ເຫຼືອພຽງຂາດຽວ ກໍດຳເນີນໄປໄດ້ເທົ່າທີ່ຈະພໍໄຫວ.

Verse 33

पश्चान्नाशं समभ्येति यावत्तावच्छनैःशनैः । प्रमाणं तस्य निर्दिष्टं लक्षाश्चत्वार एव हि

ຕໍ່ມາ ມັນຄ່ອຍໆເຄື່ອນໄປສູ່ຄວາມພິນາດ ຊ້າໆທີລະນ້ອຍ. ຂະໜາດຂອງມັນໄດ້ກ່າວໄວ້ຢ່າງແນ່ນອນວ່າ ມີສີ່ລັກສະ (400,000).

Verse 34

द्वात्रिंशच्च सहस्राणि युगस्यैवांतिमस्य च । कलिना तत्र संपृष्टा मर्त्याः सर्वे परस्परम्

ແລະຍັງມີອີກ ສາມສິບສອງພັນ ທີ່ເປັນຂອງຍຸກສຸດທ້າຍນັ້ນດ້ວຍ. ທີ່ນັ້ນ ມະນຸດທັງປວງຖືກກະທົບກະເທືອນກັນແລະກັນ ໂດຍກາລີເຂົ້າຄອບງຳ.

Verse 36

विबुधैस्ते प्रवर्तंते रागद्वेषपरायणाः । यस्ययस्य गृहे वित्तं तथा नार्यो मनोरमाः

ແມ່ນແຕ່ໂດຍຜູ້ຮູ້ກໍຍັງຖືກຊັກນຳໃຫ້ເຄື່ອນໄຫວ ໂດຍຍຶດຕິດຢູ່ໃນຄວາມກຳໜັດແລະຄວາມຊັງ. ບ່ອນໃດໃນເຮືອນມີຊັບສິນ ບ່ອນນັ້ນກໍຖືກແສວງຫານາງຜູ້ງາມອັນເຢັນຕາ.

Verse 37

लोकद्वयविनाशः स्याद्यतश्चेतो न शुध्यति । प्रावृट्कालेऽपि संप्राप्ते दुर्भिक्षेण प्रपीडिताः

ຈະເກີດຄວາມພິນາດໃນສອງໂລກ (ໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ) ເນື່ອງຈາກໃຈບໍ່ບໍລິສຸດ. ແມ່ນແຕ່ເມື່ອລະດູຝົນມາຮອດ ຜູ້ຄົນກໍຖືກບີບຄັ້ນດ້ວຍຄວາມອຶດຫິວ.

Verse 38

भ्रमंति च कलौ लोका गगनासक्तदृष्टयः । जानाति चापि तनयः पिता चेन्निधनं व्रजेत्

ໃນກາລີຍຸກ ຜູ້ຄົນພາກັນພະເລີນພະເລີຍ ດ້ວຍສາຍຕາຕິດຢູ່ກັບຟ້າ (ໃຈຟຸ້ງຊ່ານບໍ່ສະຫງົບ). ແມ່ນແຕ່ລູກຊາຍກໍຍັງຄິດຄາດໄວ້ໃນໃຈ ຖ້າພໍ່ຈະໄປສູ່ຄວາມຕາຍ.

Verse 39

ततोहं गृहपो भूयां बांधवो ह्यपि बांधवम् । स्नुषापि वेत्ति चित्तेन यदि श्वश्रूः क्षयं व्रजेत्

ແລ້ວນັ້ນ ຄົນໜຶ່ງຄິດວ່າ «ຂໍໃຫ້ຂ້ອຍເປັນເຈົ້າເຮືອນ» ແມ່ນແຕ່ຍາດພີ່ນ້ອງກໍຍັງວາງແຜນຕໍ່ຍາດພີ່ນ້ອງ. ແມ່ນແຕ່ລູກໄພ້ກໍຮູ້ໃນໃຈ ແລະຄິດການວ່າ ຖ້າແມ່ຜົວຈະຈາກໄປ.

Verse 40

मम स्याद्गृह ऐश्वर्यं तत्सर्वं नान्यथा व्रजेत् । काव्यैरुपहता वेदाः पुत्रा जामातृकैस्तथा

«ຂໍໃຫ້ອຳນາດແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງໃນເຮືອນເປັນຂອງຂ້ອຍ; ຂໍໃຫ້ທັງໝົດໄປຕາມນີ້ ບໍ່ໃຫ້ໄປທາງອື່ນ»। ພຣະເວດຖືກທຳຮ້າຍໂດຍການອວດອ້າງກະວີພຽງຢ່າງ, ແລະລູກຊາຍກໍຖືກຊັກນຳໂດຍລູກເຂີຍແລະສາຍພັນໂລກີ.

Verse 41

शालकैर्बांधवाश्चैव ह्यसतीभिः कुलस्त्रियः । शूद्रास्तपस्विनश्चैव शूद्रा धर्मस्य सूचकाः

ໃນຍຸກກະລິ ຍິງໃນຕະກູນສູງຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຍາດຂ້າງເຂີຍແລະຄວາມສຳພັນຕ່າງໆ ພ້ອມທັງຜູ້ມີຄວາມປະພຶດບໍ່ບໍລິສຸດ. ແມ່ນແຕ່ຊູດຣະກໍສວມຮູບແບບຕະປະສະວິນ, ແລະຊູດຣະກໍກາຍເປັນຜູ້ຊີ້ນຳກຳນົດວ່າສິ່ງໃດເອີ້ນວ່າ ທັມມະ.

Verse 42

ब्राह्मणानां ततः शूद्रा उपदेशं वदंति च । अल्पोदकास्तथा मेघा अल्पसस्या च मेदिनी

ແລ້ວນັ້ນ ຊູດຣະຈະກ້າກ່າວຄຳສອນແກ່ພຣາຫມັນດ້ວຍ. ເມກຈະມີນ້ຳນ້ອຍ ແລະແຜ່ນດິນຈະໃຫ້ຜົນພືດພັນນ້ອຍນິດ.

Verse 43

अल्पक्षीरास्तथा गावः क्षीरे सर्पिस्तथाऽल्पकम् । सर्वभक्षास्तथा विप्रा नृपा निष्करुणास्ततः । कृष्या लज्जंति वैश्याश्च शूद्रा ब्राह्मणप्रेषकाः

ງົວຈະໃຫ້ນົມນ້ອຍ ແລະໃນນົມນັ້ນກໍມີນ້ຳມັນເຫຼວ(ກີ)ນ້ອຍ. ພຣາຫມັນຈະກາຍເປັນຜູ້ກິນທຸກຢ່າງບໍ່ເລືອກ; ກະສັດຈະໄຮ້ເມດຕາ. ໄວຊະຈະອາຍການເຮັດກະສິກຳ, ແລະຊູດຣະຈະອອກຄຳສັ່ງແລະສົ່ງພຣາຫມັນໄປເຮັດວຽກ.

Verse 44

हेतुवादरता ये च भंडंविद्यापराश्च ये । तेते स्युर्भूमिपालस्य सदाऽभीष्टाः कलौ युगे

ຜູ້ທີ່ຫຼິ້ນກັບການໂຕ້ຖຽງດ້ວຍເຫດຜົນ ແລະຜູ້ທີ່ຫມົດໃຈໃນສິລະປະຫຼິ້ນໆ ແລະວິຊາອວດອ້າງ—ຄົນເຊັ່ນນັ້ນຈະເປັນທີ່ໂປດປານຂອງຜູ້ປົກຄອງໃນຍຸກກະລິເສມອ້າຍ।

Verse 45

श्वःश्वःपापीयदिवसाः पृथिवी गतयौवना । अतिक्रांत शुभाः कालाः पर्युपस्थितदारुणाः

ມື້ຕໍ່ມື້ ການເວລາຍິ່ງເປັນບາບຫນັກ; ແຜ່ນດິນໄດ້ສູນເສຍພະລັງວັຍໜຸ່ມ. ລະດູອັນເປັນມົງຄຸນໄດ້ຜ່ານໄປ ແລະລະດູອັນນ່າຢ້ານໄດ້ເຂົ້າມາໃກ້.

Verse 46

यथायथा युगं भावि वृद्धिं यांति स्त्रियो नराः । तथातथा प्रयांति स्म लघुतां जंतुभिः सह

ເມື່ອຍຸກທີ່ກຳລັງມາຄ່ອຍໆກ້າວໜ້າ ຍິງແລະຊາຍກໍເພີ່ມພູນໃນທາງໂລກີ. ແຕ່ພ້ອມກັນນັ້ນ ພວກເຂົາກັບສັດທັງຫຼາຍຈະຕົກຕ່ຳສູ່ຄວາມຕື້ນໆ ແລະຈິດໃຈອັນນ້ອຍຕ່ຳ.

Verse 47

द्वादशमे चैव कन्या स्याद्भर्तृसंयुता

ເມື່ອອາຍຸຄົບສິບສອງປີ ເດັກຍິງຈະໄດ້ຖືກຜູກພັນກັບຜົວແລ້ວ.

Verse 48

ततः षोडशमे वर्षे नराः पलितयौवनाः । शौचाचारपरित्यक्ता निजकार्यपरास्तथा

ຕໍ່ມາເມື່ອອາຍຸຄົບສິບຫົກປີ ຊາຍທັງຫຼາຍຈະເບິ່ງເຫັນເຖົ້າແກ່ແມ່ນຢູ່ໃນວັຍໜຸ່ມ; ລະທິ້ງຄວາມສະອາດແລະຈັນຍາອັນຖືກຕ້ອງ ແລະມຸ່ງແຕ່ກິດຂອງຕົນເອງ.

Verse 49

भविष्यंति युगस्यांते नराः अंगुष्ठमात्रकाः । गृहं च तेऽथ कुर्वंति बिलैराखुसमुद्भवैः

ໃນທ້າຍແຫ່ງຍຸກ ມະນຸດຈະມີຂະໜາດເທົ່ານິ້ວໂປ້ງ. ແລ້ວພວກເຂົາຈະສ້າງທີ່ຢູ່ຈາກຮູທີ່ເກີດຂຶ້ນໂດຍໜູ.

Verse 52

पश्चात्कृतयुगं भावि भूयोऽपि द्विजसत्तमाः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນບັນດາທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ກຣິຕະຍຸກ (Kṛta-yuga) ຈະມາອີກຄັ້ງ.

Verse 53

एवं युगसहस्रेण संप्राप्तेन ततः परम् । ब्रह्मणो दिवसं भावि रात्रिश्चैव ततः परम्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອວົງຈອນຍຸກພັນໜຶ່ງຜ່ານພົ້ນໄປ ຈຶ່ງມີ “ວັນແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ (Brahmā)”; ແລະຕໍ່ມາຕາມການ ກໍມີ “ຄືນແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ” ດ້ວຍ.

Verse 54

ततश्चानेन मानेन षष्ट्या युक्तैस्त्रिभिः शतैः । ब्रह्मणो वत्सरं भावि केशवस्य च तद्दिनम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕາມມາດຕານີ້ເອງ ສາມຮ້ອຍຫົກສິບ (360) ວັນແບບນັ້ນ ເປັນປີໜຶ່ງຂອງພຣະພຣະຫມາ; ແລະໄລຍະເວລາດຽວກັນນັ້ນ ນັບເປັນວັນດຽວຂອງເກສະວະ (Keśava).

Verse 55

आत्मीये जीविते ब्रह्म यावद्वर्षशतं स्थितः । केशवोऽपि स्वमानेन वर्षाणां जीविते शतम्

ໃນອາຍຸຂອງພຣະພຣະຫມາຕາມມາດຕາຂອງພຣະອົງ ພຣະພຣະຫມາດຳລົງຢູ່ໄດ້ຮ້ອຍປີ. ແລະເກສະວະ (Keśava) ກໍມີອາຍຸຮ້ອຍປີ ຕາມມາດຕາຂອງພຣະອົງເຊັ່ນກັນ.

Verse 56

वर्षेण वासुदेवस्य दिनं माहेश्वरं भवेत् । निजमानेन सोप्यत्र याव द्वर्षशतं स्थितः

ດ້ວຍໜຶ່ງປີຂອງວາສຸເທວ ຈຶ່ງເກີດເປັນ «ວັນມາເຫສວະຣະ»; ແລະເຂົາເອງ ຕາມມາດຕະຖານຂອງຕົນ ພັກຢູ່ນີ້ເຖິງຮ້ອຍປີ.

Verse 57

ततः शक्तिस्वरूपः स्यात्सोऽक्षयी कीर्त्यते यतः । सदाशिवस्य निःश्वासः शैवं वर्षशतं भवेत् । उच्छ्वासस्तु पुनस्तस्य शक्तिरूपेण संस्थितः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນດັ່ງຮູບສະພາບຂອງສັກຕິ; ເພາະສະນັ້ນ ນາງຈຶ່ງຖືກປະກາດວ່າ «ບໍ່ເສື່ອມສູນ»। ຮ້ອຍປີແຫ່ງໄສວະ ກ່າວວ່າເປັນລົມຫາຍໃຈອອກຄັ້ງດຽວຂອງສະດາສິວະ; ແລະລົມຫາຍໃຈເຂົ້າຂອງພຣະອົງ ກໍຕັ້ງຢູ່ໃນຮູບສັກຕິອີກຄັ້ງໜຶ່ງ.

Verse 58

सूत उवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातं शिवशक्तिसमुद्भवम् । यावदायुः प्रमाणं च मानुषाढ्यं च यद्भवेत्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ສິ່ງທັງໝົດນີ້ ຂ້າໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ—ອັນເກີດຈາກຊິວະແລະສັກຕິ—ຄືທັງມາດຕະຖານແຫ່ງອາຍຸ ແລະສິ່ງໃດໆທີ່ເປັນສ່ວນຂອງຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແລະສ່ວນແບ່ງຂອງມະນຸດ.

Verse 59

भवद्भिः शांकरं पृष्टो द्विजा अस्मि दिनं पुरा । मया पुनस्तु सर्वेषां मर्त्यादीनां तु कीर्तितम्

ໂອ ທ່ານທັງຫຼາຍຜູ້ເປັນດວິຊະ, ໃນກ່ອນນັ້ນພວກເຈົ້າໄດ້ຖາມຂ້າເຖິງວັນຂອງຊັງກະຣະ; ແລະບັດນີ້ ຂ້າກໍໄດ້ກ່າວຖຶງການນັບຄຳນວນຂອງສັດທັງປວງ ໂດຍເລີ່ມຈາກມະນຸດຜູ້ເປັນມະຕະ.

Verse 91

एवं जाते ततो लोके ब्राह्मणो हरिपिंगलः । कल्किगोत्रसमुत्पन्नस्तान्सर्वा न्सूदयेत्ततः

ເມື່ອໂລກເກີດເປັນໄປດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຈຶ່ງມີພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ຮະຣິປິງກະລະ ເກີດຈາກສາຍຕະກູນຂອງກັລກິ; ແລ້ວຕໍ່ມາ ເຂົາກໍຂ້າພວກນັ້ນທັງໝົດ.

Verse 272

इति श्रीस्कांदे महापुराण एका शीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये युगस्वरूपवर्णनंनाम द्विसप्तत्युत्तरद्विशततमोअध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ບົດທີ່ມີຊື່ «ຢຸກະສະວະຣູປະ-ວັນນະນະ» (ການພັນນາຮູບລັກຂອງຢຸກະ) ໃນ «ຮາຖະເກສະວະຣະ-ເຂດຕະຣະ-ມາຫາຕະມະຍະ» ຂອງ «ນາກະຣະ-ຂັນດະ» ພາກທີ 6 ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ພາຍໃນ «ເອກາຊີຕິ-ສາຫັດສຣີ ສັມຫິຕາ» ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।