Adhyaya 241

Verse 1

ईश्वर उवाच । एतत्ते पूजनं विष्णोः षोडशोपायसंभवम् । कथितं यद्द्विजः कृत्वा प्राप्नोति परमं पदम्

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ຂ້ອຍໄດ້ບອກແກ່ເຈົ້າແລ້ວ ການບູຊາພຣະວິສນຸນີ້ ທີ່ສຳເລັດດ້ວຍວິທີສິບຫົກປະການ; ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງເມື່ອເຮັດແລ້ວ ຈະໄດ້ຮອດສະຖານະສູງສຸດ.

Verse 2

तथा च क्षत्रियविशां करणान्मुक्तिरुत्तमा । शूद्राणां नाधिकारोऽस्मिन्स्त्रीणां नैव कदाचन

ເຊັ່ນດຽວກັນ ສຳລັບກະສັດຕະຣິຍະ ແລະ ວາຍສະຍະ ເມື່ອປະຕິບັດກໍຈະໄດ້ຮັບຄວາມຫຼຸດພົ້ນອັນປະເສີດ. ແຕ່ສຳລັບຊູດຣະ ບໍ່ມີສິດໃນເລື່ອງນີ້ ແລະ ສຳລັບແມ່ຍິງກໍບໍ່ມີເລີຍໃນເວລາໃດໆ.

Verse 3

कार्तिकेय उवाच । शूद्राणां च तथा स्त्रीणां धर्मं विस्तरतो वद । केन मुक्तिर्भवेत्तेषां कृष्णस्याराधनं विना

ກາຣຕິເກຍ ກ່າວວ່າ: ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍຢ່າງລະອຽດເຖິງທຳມະສຳລັບຊູດຣະ ແລະສຳລັບແມ່ຍິງ. ພວກເຂົາຈະໄດ້ມົກຂະໂດຍວິທີໃດ—ນອກຈາກການນະມັດສະການພຣະກຣິດສະນາ?

Verse 4

ईश्वर उवाच । सच्छूद्रैरपि नो कार्या वेदाक्षरविचारणा । न श्रोतव्या न पठ्या च पठन्नरकभाग्भवेत्

ອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: ແມ່ນແຕ່ຊູດຣະຜູ້ດີກໍບໍ່ຄວນພິຈາລະນາອັກສອນແຫ່ງເວດ. ບໍ່ຄວນຟັງ ແລະບໍ່ຄວນທ່ອງອ່ານ; ຜູ້ທ່ອງອ່ານຈະໄດ້ຮັບສ່ວນໃນນະຣົກ.

Verse 5

पुराणानां नैव पाठः श्रवणं कारयेत्सदा । स्मृत्युक्तं सुगुरोर्ग्राह्यं न पाठः श्रवणादिकम्

ບໍ່ຄວນຈັດໃຫ້ມີການທ່ອງອ່ານ ຫຼືການຟັງປຸຣານະເປັນນິດ. ແຕ່ຄວນຮັບເອົາຄຳສອນທີ່ກ່າວໃນສະມຣິຕິ ຈາກຄູອາຈານຜູ້ຄວນເຄົາລົບ—ບໍ່ແມ່ນແຕ່ການອ່ານແລະການຟັງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 6

स्कंद उवाच । सच्छूद्राः के समाख्यातास्तांश्च विस्तरतो वद । के संतः के च शूद्राश्च सच्छूद्रा नामतश्च के

ສະກັນດະ ກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ “ສັດຊູດຣະ”? ຂໍອະທິບາຍໃຫ້ລະອຽດ. ຜູ້ໃດແມ່ນຄົນດີ, ຜູ້ໃດແມ່ນຊູດຣະ, ແລະຜູ້ໃດໂດຍນາມເອີ້ນວ່າ “ສັດຊູດຣະ”?

Verse 7

ईश्वर उवाच । धर्मोढा यस्य पत्नी स्यात्स सच्छूद्र उदाहृतः । समानकुलरूपा च दशदोषविवर्जिता

ອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດທີ່ມີພັນລະຍາແຕ່ງງານຕາມທຳມະ ຜູ້ນັ້ນເອີ້ນວ່າ “ສັດຊູດຣະ”. ນາງຄວນມີຕະກູນແລະຮູບລັກສະນະສົມຄວນ ແລະປາສະຈາກຄວາມຜິດສິບປະການ.

Verse 8

उद्वोढा वेदविधिना स सच्छूद्रः प्रकीर्तितः । अक्लीवाऽव्यंगिनी शस्ता महारोगाद्यदूषिता

ເມື່ອໄດ້ອຸດວໂວດາ (ແຕ່ງງານ) ຕາມພິທີວິທີວິດີຂອງພຣະເວດ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຊາຍນັ້ນຖືກຂານນາມວ່າ «ສັດຈະຊູດຣະ»; ນາງເປັນຜູ້ຄວນສັນລະເສີນ ບໍ່ເປັນອະສົມພັນ ບໍ່ພິການ ແລະບໍ່ຖືກມະຫາໂລກາດິປົກປົ່ວ।

Verse 9

अनिंदिता शुभकला चक्षुरोगविवर्जिता । बाधिर्यहीना चपला कन्या मधुरभाषिणी

ນາງຄວນເປັນຜູ້ບໍ່ຖືກຕິຕຽນ ມີສິລະປະອັນມົງຄຸນ ປອດຈາກໂລກຕາ; ບໍ່ຫູໜວກ ມີຄວາມຄືກຄື້ນ ເປັນກັນຍາ ແລະເວົ້າຈາຫວານອ່ອນ।

Verse 10

दूषणैर्दशभिर्हीना वेदोक्तविधिना नरैः । विवाहिता च सा पत्नी गृहिणी यस्य सर्वदा

ເມຍຜູ້ຂາດຈາກຕຳນິສິບປະການ ແລະຖືກແຕ່ງງານຕາມວິທີວິດີທີ່ພຣະເວດກ່າວໄວ້ ໂດຍບຸລຸດ/ຜູ້ເຖົ້າຜູ້ແກ່ ນາງນັ້ນຖືກນັບຖືເປັນແມ່ເຮືອນທີ່ແທ້ ຂອງຊາຍຜູ້ເປັນຄູ່ຄອງຕະຫຼອດໄປ।

Verse 11

सच्छूद्रः स तु विज्ञेयो देवादीनां विभागकृत् । पुण्यकार्येषु सर्वेषु प्रथमं सा प्रकीर्तिता

ຜູ້ໃດຈັດແບ່ງສ່ວນຖວາຍແກ່ເທວະດາ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຜູ້ນັ້ນຄວນຮູ້ວ່າເປັນ «ຊູດຣະທີ່ແທ້»; ແລະໃນກິດການບຸນທັງປວງ ນາງ (ແມ່ເຮືອນ/ຄະນະເຮືອນ) ຖືກກ່າວວ່າເປັນອັນດັບທຳອິດ।

Verse 12

तया सुविहितो धर्मः संपूर्णफलदायकः । चातुर्मास्ये विशेषेण तया सह गुणाधिकः

ທຳມະທີ່ປະຕິບັດຢ່າງດີພ້ອມກັບນາງ (ເມຍ) ຍ່ອມໃຫ້ຜົນສົມບູນຄົບຖ້ວນ; ແລະໂດຍພິເສດໃນລະດູຈາຕຸຣມາສະຍະ ເມື່ອເຮັດຮ່ວມກັນກັບນາງ ຍິ່ງເພີ່ມພູນຄຸນຄ່າແຫ່ງບຸນ।

Verse 13

भार्यारतिः शुचिर्भृत्यादीनां पोषणतत्परः । श्राद्धादिकारको नित्यमिष्टापूर्त्तप्रसाधकः

ຄະຫັດທີ່ດີ ຍິນດີໃນພັນລະຍາ ມີຄວາມປະພຶດບໍລິສຸດ ອຸທິດໃຈລ້ຽງດູຜູ້ຮັບໃຊ້ແລະຜູ້ພຶ່ງພາ ເຮັດພິທີ śrāddha ແລະພິທີອື່ນໆ ເປັນນິດ ພ້ອມທັງສຳເລັດກຸສົນ iṣṭa ແລະ pūrta—ນີ້ແມ່ນແບບຢ່າງຂອງຄະຫັດທີ່ປະເສີດ।

Verse 14

नमस्कारान्तमन्त्रेण नामसंकीर्तनेन च । देवा स्तस्य च तुष्यन्ति पंचयज्ञादिकैः शुभैः

ດ້ວຍມົນຕຣາທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍການນົບນ້ອມ ແລະດ້ວຍການສັນລະເສີນພຣະນາມ ບັນດາເທວະດາຍ່ອມພໍໃຈ; ພວກທ່ານຍັງຍິນດີດ້ວຍການປະພຶດມົງຄຸນເຊັ່ນ pañcayajña ເປັນຕົ້ນ।

Verse 15

स्नानं च तर्पणं चैव वह्निहोमोऽप्यमंत्रकः । ब्रह्मयज्ञोऽतिथेः पूजा पंचयज्ञान्न संत्यजेत्

ການອາບນ້ຳ ແລະການຖວາຍນ້ຳບູຊາ (tarpaṇa) ການບູຊາໄຟ (homa) ແມ່ນແມ່ນບໍ່ມີມົນຕຣາກໍຕາມ ພ້ອມທັງ Brahma-yajña (ການຮຽນ/ສວດ) ແລະການນັບຖືບູຊາແຂກ—ບໍ່ຄວນລະທິ້ງໜ້າທີ່ pañcayajña ເຫຼົ່ານີ້ເລີຍ।

Verse 16

कार्यं स्त्रीभिश्च शूद्रैश्च ह्यमंत्रं पंचयज्ञकम् । पंचयज्ञैश्च संतुष्टा यथैषां पितृदेवताः

ແມ່ຍິງ ແລະ ຊູດຣະ (Śūdra) ກໍຄວນເຮັດ pañcayajña ໂດຍບໍ່ໃຊ້ມົນຕຣາ; ແລະດ້ວຍ pañcayajña ເຫຼົ່ານີ້ ເທວະດາແຫ່ງບັນພະບຸລຸດ (pitṛ-devatā) ຂອງພວກເຂົາຍ່ອມພໍໃຈຕາມຄວນ।

Verse 17

तथा पतिव्रतायाश्च पतिशुश्रूषया सदा । पतिव्रताया देहे तु सर्वे देवा वसंति हि

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ດ້ວຍການຮັບໃຊ້ຜົວຢ່າງສະໝໍ້ສະເໝີຂອງ pativratā (ແມ່ຍິງຜູ້ສັດຊື່ຕໍ່ຜົວ) ບັນດາເທວະດາທັງປວງຍ່ອມສະຖິດຢູ່ໃນກາຍຂອງນາງແທ້ໆ।

Verse 18

अतस्ताभ्यां समेताभ्यां धर्मादीनां समागमः । यदोभयोर्मते पृष्टे संतुष्टाः पितृदेवताः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອທັງສອງຮ່ວມເປັນໜຶ່ງ ທຳມະ ແລະ ຄຸນທຳທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກໍມາພົບພ້ອມຢ່າງຄົບຖ້ວນ; ແລະເມື່ອການງານຖືກເຮັດດ້ວຍຄວາມເຫັນດີຂອງທັງສອງ ທ່ານເທວະດາບັນພະບຸລຸດກໍພໍໃຈ।

Verse 19

कार्यादीनां च सर्वेषां संगमस्तत्र नित्यदा । चातुर्मास्ये समायाते विष्णुभक्त्या तयोः शिवम्

ທີ່ນັ້ນ ທຸກໜ້າທີ່ ແລະ ການກະທຳທີ່ກ່ຽວຂ້ອງທັງປວງ ຍ່ອມມາພົບພ້ອມກັນຢ່າງກົງກຽມເປັນນິດ; ແລະເມື່ອເວລາຈາຕຸຣມາສະຍະ (Cāturmāsya) ມາຮອດ ດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ພຣະວິດສະນຸ ຄວາມສິວະມະ—ຄວາມມົງຄຸນແລະສຸກສະບາຍ—ຈະມາສູ່ທັງສອງ।

Verse 20

समानजातिसंभूता पत्नी यस्य धृता भवेत् । पूर्वो भर्त्ताऽर्द्धभागी स्याद्द्वितीयस्य न किंचन

ຖ້າຊາຍຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ຮັບເອົາຍິງທີ່ເກີດໃນຊົນຊັ້ນດຽວກັນເປັນພັນລະຍາ ແລ້ວຜົວຄົນກ່ອນຈະມີສິດໄດ້ຮັບຄື່ງໜຶ່ງ (ແຫ່ງບຸນ/ສິດ) ແຕ່ຜົວຄົນຫຼັງບໍ່ໄດ້ຫຍັງເລີຍ।

Verse 21

अर्थकार्याधिकारोऽस्यास्तेन धर्मार्धधारिणी । स्वंस्वं कृतं सदैव स्यात्तयोः कर्म शुभाशुभम्

ນາງມີອຳນາດໃນເລື່ອງຊັບສິນ ແລະ ການງານປະຕິບັດ; ດັ່ງນັ້ນນາງຈຶ່ງແບກຮັບຄື່ງໜຶ່ງແຫ່ງທຳມະ. ແຕ່ສິ່ງທີ່ແຕ່ລະຄົນເຮັດ ຍ່ອມເປັນຂອງຕົນເອງເສມອ—ກຳຂອງທັງສອງ ທັງດີແລະຊົ່ວ ຕົກຢູ່ທີ່ຕົນເອງ।

Verse 22

याऽनुगच्छति भर्तारं मृतं सुतपसा द्विज । साध्वी सा हि परिज्ञेया तया चोद्ध्रियते कुलम्

ໂອ ທ່ານດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຍິງໃດທີ່ດ້ວຍຕະປະສະ (ຄວາມພາກເພຍ) ແລະ ຄວາມສັດຊື່ ຕາມສາມີຂອງນາງໄປ ແມ່ນແມ່ນຫຼັງຈາກສາມີຕາຍແລ້ວ ນາງນັ້ນພຶງຮູ້ວ່າເປັນສາດວີຜູ້ບໍລິສຸດແທ້; ແລະໂດຍນາງ ວົງຕະກູນຖືກຍົກຊູຂຶ້ນ।

Verse 23

अन्यजातेर्मृतस्याथ धृता वापि विवाहिता । वैश्वानरस्य मार्गेण सा तमुद्धरते पतिम्

ແມ່ນແຕ່ຫາກນາງຖືກນຳໄປ ຫຼືໄດ້ແຕ່ງງານໃນຊັ້ນວັນນະອື່ນ ຫຼັງຈາກຊາຍຈາກຊາດອື່ນເສຍຊີວິດ ດ້ວຍທາງແຫ່ງ ໄວສະວານະຣະ (Vaiśvānara) ນາງຍັງສາມາດຍົກຂຶ້ນ ແລະປົດປ່ອຍຜົວນັ້ນໄດ້។

Verse 24

यथा जलाच्च जंबालः कृष्यते धार्मिकैर्नृभिः । एवमुद्धरते साध्वी भर्त्तारं याऽनुग च्छति

ເຫມືອນດັ່ງຄົນທຳມະດີດຶງຕົມອອກຈາກນ້ຳ, ສະຕີຜູ້ດີກໍຍົກຜົວຂຶ້ນໄດ້—ນາງຜູ້ຕິດຕາມລາວດ້ວຍຄວາມສັດຊື່ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ.

Verse 25

अन्यजातिसमुद्भूता अन्येन विधृता यदि । तावुभौ धर्मकार्येषु संत्याज्यौ नित्यदा मतौ

ຖ້າຍິງຜູ້ເກີດຈາກຊັ້ນວັນນະອື່ນ ຖືກຊາຍອື່ນນຳໄປ, ທັງສອງນັ້ນຖືກເຫັນວ່າຄວນຖືກລະເວັ້ນຈາກກິດທຳມະເສມອໄປ.

Verse 26

स्वंस्वं कर्म प्रकुरुतः सत्कर्म जं स्वकं फलम् । तस्माद्वरिष्ठा हीना वा सत्कुल्या शूद्रसंभवैः

ແຕ່ລະຄົນກະທຳກຳຂອງຕົນ ແລະຜົນແຫ່ງກຳດີກໍເປັນຂອງຕົນເອງ. ດັ່ງນັ້ນ ຈະສູງຫຼືຕ່ຳກໍຕາມ, ຍິງຈາກຕະກູນດີຍ່ອມນ່າເລືອກກວ່າຜູ້ເກີດຈາກກຳເນີດ ຊູດຣະ (Śūdra).

Verse 27

धृता न कार्या सा पत्नी यत्करोति न वर्द्धते । तया सह कृतं पुण्यं वर्द्धते दशधोत्तरम्

ສະຕີແບບນັ້ນບໍ່ຄວນນຳມາເປັນເມຍ, ເພາະສິ່ງທີ່ນາງເຮັດບໍ່ເພີ່ມພູນເປັນບຸນ. ແຕ່ບຸນທີ່ເຮັດຮ່ວມກັບນາງ ຈະເພີ່ມຂຶ້ນສິບເທົ່າ ແລະຍິ່ງກວ່ານັ້ນ.

Verse 28

अनन्ततृप्तिदं नैव तत्सुतैरपि वा तथा । क्रयक्रीता च या कन्या दासी सा परिकीर्तिता

ການຈັດການນັ້ນ ບໍ່ໃຫ້ຄວາມອິ່ມເຕັມອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍລູກຊາຍຂອງນາງກໍບໍ່ເປັນໄປໄດ້. ສາວນ້ອຍທີ່ຖືກຊື້ດ້ວຍຄ່າໄຖ່ ຖືກເອີ້ນວ່າ ທາສີ (ຂ້າຮັບໃຊ້).

Verse 29

सच्छूद्रस्याधिकारे सा कदाचिन्नैव जायते । या कन्या स्वयमुद्यम्य पित्रा दत्ता वराय च

ນາງບໍ່ເຄີຍເຂົ້າຢູ່ໃນຂອບເຂດສິດອັນຖືກຕ້ອງຂອງຊູດຣະ (Śūdra) ຜູ້ດີ ໃນເວລາໃດໆ—ແມ່ນສາວນ້ອຍທີ່ພໍ່ຍົກໃຫ້ແກ່ເຈົ້າບ່າວດ້ວຍຄວາມສະໝັກໃຈຂອງຕົນ.

Verse 30

विवाहविधिनोदूढा पितृदेवार्थसाधिनी । सुलक्षणा विनीता सा विवेकादिगुणा शुभा

ໄດ້ແຕ່ງງານຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ນາງສຳເລັດເປົ້າໝາຍທີ່ຄວນຖວາຍແກ່ບັນພະບຸລຸດ ແລະ ເທວະດາ. ມີລັກສະນະມົງຄຸນ ອ່ອນນ້ອມ ມີວິໄນ ແລະປະດັບດ້ວຍວິເວກະ ແລະຄຸນຄ່າອື່ນໆ ອັນດີງາມ.

Verse 31

सच्चरित्रा पतिपरा सा तेभ्यो दातुमर्हति । विशुद्धकुलजा कन्या धर्मोढा धर्मचारिणी

ນາງມີຈັນຍາດີ ແລະອຸທິດຕົນແກ່ສາມີ ຈຶ່ງຄວນຖືກມອບໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ (ໃນການແຕ່ງງານ). ເປັນສາວນ້ອຍເກີດໃນຕະກູນບໍລິສຸດ ແຕ່ງງານຕາມທຳມະ ແລະດຳລົງຊີວິດເປັນຜູ້ປະພຶດທຳມະ.

Verse 32

सा पुनाति कुलं सर्वं मातृतः पितृतस्तथा । एष एव मया प्रोक्तः सच्छूद्राणां परो विधिः

ນາງຊຳລະຄອບຄົວທັງໝົດ ທັງຝ່າຍແມ່ ແລະຝ່າຍພໍ່ດ້ວຍ. ນີ້ແຫຼະທີ່ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວໄວ້ ເປັນວິທີອັນສູງສຸດສຳລັບຊູດຣະ (Śūdra) ຜູ້ດີງາມ.

Verse 33

अधोजातिसमुद्भूता सच्छूद्रात्क्रमहीनजा । विवाहो दशधा तेषां दशधा पुत्रता भवेत्

ສໍາລັບຜູ້ເກີດຈາກຊັ້ນຕໍ່າ ແລະຜູ້ເກີດຈາກຊູດຣະຜູ້ມີຄຸນທໍາ ແຕ່ລໍາດັບບໍ່ຖືກຕ້ອງ ກ່າວວ່າການແຕ່ງງານມີສິບປະເພດ; ການເປັນບຸດກໍແບ່ງເປັນສິບປະເພດເຊັ່ນກັນ।

Verse 34

चत्वार उत्तमाः प्रोक्ता विवाहा मुनिसत्तम । शेषाः सर्वप्रकृतिषु कथिताश्च पुराविदैः

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ການແຕ່ງງານອັນດີເລີດຖືກປະກາດວ່າມີສີ່ປະເພດ. ສ່ວນທີ່ເຫຼືອນັ້ນ ບັນດາຜູ້ຮູ້ປະເພນີໂບຮານກໍໄດ້ກ່າວໄວ້ ໃຫ້ເໝາະກັບນິໄສແລະເງື່ອນໄຂຫຼາຍປະການ।

Verse 35

प्राजापत्यस्तथा ब्राह्मो दैवार्षो चातिशोभना । गांधर्वश्चासुरश्चैव राक्षसश्च पिशाचकः

ການແຕ່ງງານແບບ ປຣາຊາປັດຍະ ແລະ ບຣາຫມະ, ພ້ອມທັງ ໄດວະ ແລະ ອາຣສະ—ເຫຼົ່ານີ້ເປັນທີ່ສັນລະເສີນຢ່າງສູງ. ຍັງມີ ການທັຣວະ, ອາສຸຣະ, ຣາກສະສະ, ແລະ ປິສາຈະ ອີກດ້ວຍ।

Verse 36

प्रातिभो घातनश्चेति विवाहाः कथिता दश । एते हि हीनजातीनां विवाहाः परिकीर्तिताः

‘ປຣາຕິພະ’ ແລະ ‘ຆາຕະນະ’—ດັ່ງນີ້ ການແຕ່ງງານຖືກກ່າວວ່າມີສິບປະເພດທັງໝົດ. ເຫຼົ່ານີ້ແທ້ໆ ຖືກປະກາດວ່າເປັນຮູບແບບການແຕ່ງງານຂອງຜູ້ເກີດຕໍ່າ.

Verse 37

औरसः क्षेत्रजश्चैव दत्तः कृत्रिम एव च । गूढोत्पन्नोऽपविद्धश्च कानीनश्च सहोढजः

ບຸດຖືກແບ່ງເປັນ: ອໍຣະສະ, ເຂດຕຣະຊະ, ດັດຕະ, ແລະ ກຣິຕຣິມະ; ອີກທັງ ກູດໂຫດປັນນະ, ອະປະວິດທະ, ການີນະ, ແລະ ສະໂຫດຊະ.

Verse 38

क्रीतः पौनर्भवश्चापि पुत्रा दशविधाः स्मृताः । औरसादपि हीनाश्च तेऽपि तेषां शुभावहाः

ບຸດປະເພດ «ກຣີຕະ» ແລະ «ປອນັຣພະວະ» ກໍຖືກຈື່ຈຳໄວ້; ດັ່ງນັ້ນບຸດມີສິບປະເພດ. ແມ່ນແຕ່ຖືກເຫັນວ່າຕ່ຳກວ່າ «ອໍຣະສະ» ກໍຕາມ, ພວກນັ້ນກໍນຳມົງຄຸນໃຫ້ຕາມສະພາບຂອງຕົນ.

Verse 39

अष्टादशमिता नीचाः प्रकृतानां यथातथा । विधिनैव क्रिया नैव स्मृति मार्गोऽपि नैव च

ຜູ້ເກີດຕ່ຳຖືກກ່າວວ່າມີ 18 ປະເພດ ຕາມທີ່ພົບເຫັນໃນສັງຄົມ. ສຳລັບພວກເຂົາ ບໍ່ມີການປະກອບພິທີຕາມວິທີກຳນົດ ແລະບໍ່ມີແມ່ນແຕ່ເສັ້ນທາງທີ່ສະມຣິຕິວາງໄວ້.

Verse 41

न दानस्य क्षयो लोके श्रद्धया यत्प्रदीयते । अश्रद्धयाऽशुचितया दानं वैरस्यकारणम्

ໃນໂລກນີ້ ທານທີ່ໃຫ້ດ້ວຍສັດທາບໍ່ເຄີຍຫຼຸດຫາຍ. ແຕ່ທານທີ່ໃຫ້ໂດຍບໍ່ມີສັດທາ ແລະດ້ວຍໃຈບໍ່ບໍລິສຸດ ກາຍເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຄວາມອາຄາດແຄ້ນ.

Verse 42

अहिंसादि समादिष्टो धर्मस्तासां महाफलः । चातुर्मास्ये विशेषेण त्रिदिवेशादिसेवया

ສຳລັບພວກເຂົາ ທຳມະທີ່ເລີ່ມດ້ວຍອະຫິງສາ (ບໍ່ເບັດບຽນ) ຖືກກຳຊັບໃຫ້ປະພຶດ ແລະໃຫ້ຜົນຍິ່ງໃຫຍ່. ໂດຍພິເສດໃນລະດູຈາຕຸຣມາສະຍະ (Cāturmāsya) ດ້ວຍການຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ເທວະແຫ່ງສະຫວັນ ແລະທິບພະທັງຫຼາຍ.

Verse 43

सुदर्शनैस्तथा धर्मः सेव्यते ह्यविरोधिभिः । सच्छूद्रैर्दानपुण्यैश्च द्विजशुश्रूषणादिभिः

ດັ່ງນັ້ນ ທຳມະຄວນຖືກປະພຶດໂດຍຜູ້ມີທັດສະນະແຈ້ງ ແລະບໍ່ຂັດແຍ້ງ. ອີກທັງໂດຍຊູດຣະຜູ້ດີ ຜ່ານທານອັນເປັນບຸນ ແລະຜ່ານການຮັບໃຊ້ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ແລະໜ້າທີ່ອື່ນໆ ເຊັ່ນນັ້ນ.

Verse 44

वृत्तिश्च सत्यानृतजा वाणिज्यव्यव हारजा । अशीतिभागमारद्याद्व्याजाद्वार्धुषिकः शते

ການດຳລົງຊີວິດອາດເກີດຈາກການຄ້າຂາຍ ແລະການຕິດຕໍ່ທີ່ເປັນຄວາມຈິງ ຫຼືປົນຄວາມຈິງກັບຄວາມບໍ່ຈິງ. ໃນການໃຫ້ກູ້ດ້ວຍດອກເບ້ຍ ຜູ້ໃຫ້ກູ້ບໍ່ຄວນເອົາເກີນ 1/80 ຕໍ່ 100 ເປັນດອກເບ້ຍ.

Verse 45

सपादभागवृद्धिस्तु क्षत्त्रियादिषु गृह्यते । एवं न बन्धो भवति पातकस्य कदाचन

ແຕ່ການເພີ່ມຂຶ້ນເປັນສ່ວນໜຶ່ງໃນສີ່ ນັ້ນຍອມຮັບໃນກໍລະນີຂອງກະສັດຕຣິຍະ ແລະຜູ້ອື່ນໆ. ເມື່ອປະຕິບັດຕາມນີ້ ມັນບໍ່ເປັນເຫດໃຫ້ບາບມາຜູກມັດເລີຍ.

Verse 46

प्रातःकर्म सुरेशानां मध्याह्ने द्विजसेवनम् । अपराह्णेऽथ कार्याणि कुर्वन्मर्त्यः सुखी भवेत्

ຕອນເຊົ້າຈົ່ງບູຊາພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍ; ຕອນທ່ຽງຈົ່ງຮັບໃຊ້ບັນດາດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ). ຕອນບ່າຍແລ້ວຈຶ່ງເຮັດວຽກໂລກຂອງຕົນ—ດັ່ງນີ້ມະນຸດຈຶ່ງເປັນສຸກ.

Verse 47

गृहस्थैश्च सदा भाव्यं यावज्जीवं क्रियापरैः । पंचयज्ञरतैश्चैवातिथिद्विजसुपूजकैः

ຄົນຄອບຄົວຄວນດຳລົງຊີວິດຢູ່ເສມອ—ຕະຫຼອດຊີວິດ—ໃນຄວາມພາກພຽນຕໍ່ການປະພຶດທີ່ຖືກທຳ. ຄວນຍຶດມັ່ນໃນຍັດໃຫຍ່ຫ້າປະການ ແລະນົບນ້ອມບູຊາແຂກ ແລະດວິຊະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບສົມຄວນ.

Verse 48

विष्णुभक्तिरतैश्चैव वेदमन्त्रविपाठकैः । सततं दानशीलैश्च दीनार्तजनवत्सलैः

ພວກເຂົາຄວນໝັ້ນໃນພັກຕິຕໍ່ພຣະວິສະນຸ, ພາກພຽນສວດທ່ອງມົນຕຣາແຫ່ງເວດ, ມີນ້ຳໃຈໃນທານຢູ່ເສມອ, ແລະເມດຕາຕໍ່ຄົນທຸກຍາກແລະຜູ້ທຸກທ້ອນ.

Verse 49

क्षमादिगुणसंयुक्तैर्द्वादशाक्षरपूजकैः । षडक्षरमहोद्गारपरमानन्दपूरितैः

ຜູ້ມີຄຸນທຳເລີ່ມຈາກຄວາມອົດທົນ ຄວນບູຊາດ້ວຍມົນຕຣາສິບສອງພະຍາງ; ແລະເມື່ອເຕັມໄປດ້ວຍອານັນດສູງສຸດ ຈຶ່ງປະກາດສູດຫົກພະຍາງອັນຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 50

सदपत्यैः सदाचारैः सतां शुश्रूषणैरपि । विमत्सरैः सदा स्थेयं तापक्लेशविवर्जितैः

ຄວນຢູ່ຢ່າງສະເໝີກັບລູກຫຼານດີ ກັບຄວາມປະພຶດດີ ແລະການຮັບໃຊ້ຜູ້ດີ; ປາສະຈາກຄວາມອິດສາ ແລະບໍ່ຖືກແຕະຕ້ອງໂດຍຄວາມເຈັບຮ້ອນແຫ່ງທຸກຂ໌।

Verse 51

प्रव्रज्यावर्जनैरेवं सच्छूद्रैर्धर्मतत्परैः । तोषणं सर्वभूतानां कार्यं वित्तानुसारतः

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍຫຼີກເວັ້ນການພະເນຈອນທີ່ບໍ່ຄວນ ແລະຕັ້ງໃຈໃນທຳມະ, ຊູດຣະຜູ້ຊອບທຳຄວນພາກພຽນ—ຕາມກຳລັງຊັບສິນ—ເພື່ອໃຫ້ສັດທັງປວງເກີດຄວາມພໍໃຈ।

Verse 52

सदा विष्णुशिवादीनां ये भक्तास्ते नराः सदा । देववद्दिवि दीव्यंति चातुर्मास्ये विशेषतः

ຜູ້ໃດທີ່ເປັນຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ພຣະວິສນຸ, ພຣະສິວະ ແລະເທວະອື່ນໆ ຢູ່ເສມອ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມສ່ອງສະຫວ່າງໃນສະຫວັນດຸດເທວະ, ໂດຍສະເພາະໃນພິທີຈາຕຸຣມາສະຍາອັນສັກສິດ।

Verse 241

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वर क्षेत्रमाहात्म्ये शेषशाय्युपाख्यान ब्रह्मनारदसंवादे चातुर्मास्यमाहात्म्ये तपोऽधिकारे सच्छूद्रकथनंनामैकचत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ພາຍໃນ «ເອກາຊີຕິສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ» ໃນ «ນາກະຣະຂັນຑະ» ທີ່ຫົກ, ໃນ «ຮາຕະເກສະວະຣະ ເຂດຕະຣະມາຫາຕະມະຍະ», ໃນຕອນ «ເສສະຊາຍີ», ໃນສົນທະນາ ພຣະພຣົມ–ນາຣະດະ, ໃນ «ຈາຕຸຣມາສະຍະມາຫາຕະມະຍະ», ໃນພາກວ່າດ້ວຍຕະປະ, ບົດທີ 241 ຊື່ «ການກ່າວເຖິງຊູດຣະຜູ້ຊອບທຳ» ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।