Adhyaya 21

Verse 1

। ब्राह्मणा ऊचुः । मार्कंडेन कदा तत्र स्थापितः प्रपितामहः । कस्मिन्स्थाने कृतस्तेन स्वाश्रमो मुनिना वद

ພວກພຣາຫມະນະກ່າວວ່າ: “ມາຣະກັນເດຍໄດ້ສະຖາປະນາ ‘ປຣະປິຕາມະຫະ’ ໄວ້ທີ່ນັ້ນເມື່ອໃດ? ແລະໃນສະຖານທີ່ໃດ ມຸນິຜູ້ນັ້ນໄດ້ສ້າງອາສຣົມຂອງຕົນ? ຂໍຈົ່ງບອກພວກເຮົາ.”

Verse 2

सूत उवाच । मृकण्डाख्यो द्विजश्रेष्ठ आसीद्वेदविदां वरः । चमत्कारपुराभ्याशेवानप्रस्याश्रमे स्थितः

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ມີພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດຊື່ ມຶກັນດຸ ເປັນຜູ້ຮູ້ເວດະດີເລີດ. ໃກ້ເມືອງ ຈະມັດກາຣະປຸຣະ ທ່ານພັກຢູ່ໃນອາສຣົມວານະປຣັສຖະ ຂອງຜູ້ຢູ່ປ່າ.

Verse 3

शांतात्मा नियमोपेतश्चकार सुमहत्तपः । तस्यैवं वर्तमानस्य वानप्रस्थस्य चाश्रमे

ທ່ານມີໃຈສະຫງົບ ແລະພ້ອມດ້ວຍວິນັຍປະຕິບັດ ໄດ້ບໍາເນີນຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ເມື່ອວານະປຣັສຖະນັ້ນດໍາລົງຢູ່ໃນອາສຣົມຂອງຕົນດັ່ງນີ້—

Verse 4

पश्चिमे वयसि प्राप्ते पुत्रो जज्ञे सुशोभनः । सर्वलक्षणसंपूर्णः पूर्णचंद्रसमप्रभः

ເມື່ອທ່ານບັນລຸວັຍຊ່ວງທ້າຍ ບຸດຜູ້ງາມສະຫງ່າຫຼາຍກໍເກີດຂຶ້ນ. ພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນທຸກປະການ ແລະສະຫວ່າງໄສດັ່ງຈັນເຕັມດວງ.

Verse 5

मार्कंड इति नामाऽथ तस्य चक्रे पिता स्वयम् । सोऽतीव ववृधे बालस्तस्मिन्नाश्रम उत्तमे

ຕໍ່ມາ ບິດາໄດ້ຕັ້ງນາມໃຫ້ດ້ວຍຕົນເອງວ່າ “ມາຣະກັນດະ”. ເດັກນ້ອຍນັ້ນເຕີບໃຫຍ່ຢ່າງຫຼາຍໃນອາສຣົມອັນປະເສີດນັ້ນ.

Verse 6

शुक्लपक्षं समासाद्य तारापतिरिवांबरे । वर्धमानस्य तस्यैवमतीताः पंच वत्सराः । बालक्रीडाप्रसक्तस्य पितुरुत्सङ्गवर्तिनः

ເມື່ອເຖິງຂ້າງເດືອນສວ່າງ ດັ່ງພຣະຈັນຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງດາວໃນຟ້າ ເດັກນ້ອຍນັ້ນກໍເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນດັ່ງນັ້ນ. ດັ່ງນີ້ຫ້າປີໄດ້ຜ່ານໄປ—ໃນຂະນະທີ່ເຂົາຫຼິ້ນຕາມປະສາເດັກ ແລະນັ່ງຢູ່ໃນອ້ອມອົບຂອງບິດາ.

Verse 7

कस्यचित्त्वथ कालस्य कश्चित्तत्र समागतः । सामुद्रिकस्य कृत्स्नस्य वेत्ता ज्ञानविधानभू

ຕໍ່ມາອີກໄລຍະໜຶ່ງ ມີຜູ້ໜຶ່ງມາຮອດທີ່ນັ້ນ—ເປັນອາຈານຜູ້ຮູ້ວິຊາສາມຸດຣິກະ (ວິຊາລັກສະນະກາຍ) ຄົບຖ້ວນ ແລະເປັນແຫຼ່ງແຫ່ງຄວາມຮູ້ອັນເປັນລະບຽບ।

Verse 8

स तं शिशुं समालोक्य नखाग्रान्मूर्द्धजावधिम् । विस्मयोत्फुल्लनयन ईषद्धास्यमथाऽकरोत्

ທ່ານໄດ້ເບິ່ງເດັກນ້ອຍນັ້ນ ຈາກປາຍເລັບຂຶ້ນໄປຮອດຜົມເທິງສີສະ; ດວງຕາຂອງທ່ານເປີດກວ້າງດ້ວຍຄວາມພິສົດ ແລ້ວຈຶ່ງຍິ້ມເບົາໆ।

Verse 9

मृकंडोऽपि समालोक्य ज्ञानिनं सस्मिताननम् । पप्रच्छ विनयोपेतः किंचित्तुष्टेन चेतसा

ມຶກັນດຸກໍໄດ້ເຫັນນັກປັນຍາຜູ້ນັ້ນມີໃບໜ້າຍິ້ມອ່ອນໆ ແລ້ວຈຶ່ງຖາມດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ; ໃຈຂອງລາວພໍໃຈ ແລະສະຫງົບລົງເລັກນ້ອຍ।

Verse 10

मृकण्ड उवाच । कस्मात्त्वं विप्रशार्दूल वीक्ष्येमं मम दारकम् । सुचिरं विस्मयाविष्टस्ततोऽभूः सस्मिताननः

ມຶກັນດຸກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ດັ່ງເສືອໃນຫມູ່ພຣາຫມັນ! ເປັນຫຍັງເມື່ອທ່ານເບິ່ງລູກນ້ອຍຂອງຂ້ານີ້ ຈຶ່ງຢືນຢູ່ດົນດ້ວຍຄວາມພິສົດ ແລ້ວຈຶ່ງມີໃບໜ້າຍິ້ມ?»

Verse 11

सूत उवाच । असकृत्तेन संपृष्टः सकृद्ब्राह्मणसत्तमः । ततश्च कथयामास हास्यकारणमेव हि

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກຖາມຊ້ຳໆ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ເວົ້າໃນທີ່ສຸດ ໂດຍບອກເຫດແຫ່ງຮອຍຍິ້ມຂອງຕົນຢ່າງແທ້ຈິງ।

Verse 12

ब्राह्मण उवाच । लक्षणानि शिशोरस्य दृश्यंते यानि सन्मुने । गात्रस्थानि भवेत्सत्यं तैः पुमानजरामरः

ພຣະພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: «ໂອ ມຸນີຜູ້ດີ, ລັກສະນະທີ່ເຫັນໃນກາຍຂອງເດັກນີ້ ຖ້າຢູ່ຖືກບ່ອນຢ່າງແທ້ຈິງ ຍ່ອມຊີ້ວ່າ ລາວຈະເປັນຊາຍຜູ້ພົ້ນຈາກຄວາມແກ່ ແລະ ຄວາມຕາຍ»។

Verse 13

अस्य भावि पुनश्चाऽस्माद्दिवसान्निधनं शिशोः । षड्भिर्मासैर्न सन्देहः सत्यमेतन्मयोदितम्

«ແຕ່ທັ້ງນີ້ ນັບແຕ່ມື້ນີ້ໄປ ເດັກນີ້ຖືກກຳນົດໃຫ້ຕາຍອີກ—ພາຍໃນຫົກເດືອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ຂ້າໄດ້ກ່າວໄວ້»។

Verse 14

एवं ज्ञात्वा द्विजश्रेष्ठ कुरुष्वाऽस्य हितं च यत् । इह लोके परे चैव बालकस्य ममाऽज्ञया

«ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຮູ້ແລ້ວ ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງເຮັດສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດແທ້ແກ່ເດັກນ້ອຍນີ້ ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະ ໂລກໜ້າ ຕາມຄຳສັ່ງຂອງຂ້າ»।

Verse 15

एवमुक्त्वा स विप्रेंद्रो जगामाऽभीप्सितां दिशम् । मृकण्डोऽपि ततस्तस्य चक्रे मौंजीनिबन्धनम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣາຫມັນຜູ້ເປັນຫົວໜ້ານັ້ນ ກໍໄປຕາມທິດທາງທີ່ປາດຖະໜາ. ຕໍ່ມາ ມຣະກັນດຸ ກໍໄດ້ປະກອບພິທີຜູກສາຍມຸນຈາ (ພິທີອຸປະນະຍະ) ໃຫ້ແກ່ບຸດຂອງຕົນ.

Verse 16

अकालेऽपि कुमारस्य किंचिद्ध्यात्वा निजे हृदि । कारणं कारणज्ञः स ततः प्रोवाच तं सुतम्

ແມ່ນແຕ່ຍັງບໍ່ທັນເຖິງເວລາອັນຄວນຂອງເດັກນ້ອຍນັ້ນ ລາວກໍໄດ້ຄິດພິຈາລະນານ້ອຍໜຶ່ງໃນໃຈ. ເປັນຜູ້ຮູ້ເຫດປັດໃຈ ຈຶ່ງໄດ້ກ່າວກັບບຸດຂອງຕົນໃນພາຍຫຼັງ.

Verse 17

यं कं चिद्वीक्षसे पुत्र भ्रममाणं द्विजोत्तमम् । तस्यावश्यं त्वया कार्यं विनयादभि वादनम्

ລູກເອີຍ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເຈົ້າເຫັນເປັນພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ກໍາລັງເດີນທາງພະທຳ ເຈົ້າຈົ່ງຖວາຍນະມັດສະການດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມແນ່ນອນ।

Verse 19

एवं तस्य व्रतस्थस्य षण्मासा दिवसैस्त्रिभिः । हीनाः स्युर्ब्राह्मणेंद्राणां नमस्कारपरस्य च

ດັ່ງນັ້ນ ສໍາລັບຜູ້ທີ່ຕັ້ງມັ່ນໃນວຣະຕະ ແລະອຸທິດໃຈໃນການນະມັດສະການ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣາຫມັນຜູ້ສູງສຸດ ຫົກເດືອນຈຶ່ງຖືກຫຼຸດລົງສາມມື້।

Verse 20

तान्दृष्ट्वा स मुनीन्सर्वान्नमश्चक्रे मुनेः सुतः । दीर्घायुर्भव तैरुक्तः सर्वैरपि पृथक्पृथक्

ເມື່ອເຫັນບັນດາມຸນີທັງປວງ ບຸດຂອງມຸນີນັ້ນກໍໄດ້ນະມັດສະການ. ມຸນີແຕ່ລະອົງກໍອວຍພອນວ່າ “ຂໍໃຫ້ເຈົ້າມີອາຍຸຍືນ”.

Verse 21

अथ तं बालभावेन कौतुकाद्ब्रह्मचारिणः । चिरं दृष्ट्वाऽब्रवीद्वाक्यं वसिष्ठो मुनिपुंगवः

ຕໍ່ມາ ວະສິດຖະ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ຈ້ອງເບິ່ງພຣະພຣະຫມະຈາຣິນນັ້ນດົນ ດ້ວຍຄວາມໃສຊື່ແບບເດັກນ້ອຍ ແລະດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ ແລ້ວກ່າວຄໍານີ້।

Verse 22

सर्वैरेष शिशुः प्रोक्तो दीर्घा युरिति सादरम् । तृतीयेऽह्नि पुनः प्राणांस्त्यक्ष्यत्ययमसंशयः

ທ່ານທັງຫມົດໄດ້ກ່າວດ້ວຍຄວາມເອັນດູວ່າ ເດັກນີ້ “ມີອາຍຸຍືນ”; ແຕ່ໃນວັນທີສາມນັບແຕ່ບັດນີ້ ລາວຈະລະທິ້ງລົມຫາຍໃຈແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 23

तन्न युक्तं भवेदीदृगस्माकं वचनं द्विजाः । तस्मात्तत्क्रियतां कर्म येनायं स्याच्चिरायुधृक्

ໂອ ທ່ານດວິຊະທັງຫຼາຍ ຄໍາຂອງພວກເຮົາບໍ່ຄວນເປັນໄປແບບນີ້. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງກະທໍາກິດການໃດໜຶ່ງ ເພື່ອໃຫ້ເດັກນີ້ມີຊີວິດຍືນຍາວ.

Verse 24

ततो मिथः समालोच्य सर्वे ते मुनिपुंगवाः । प्रोचुर्न जीवनोपायो भवेन्मुक्त्वा पितामहम्

ແລ້ວພວກມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທັງປວງ ໄດ້ປຶກສາກັນ ແລະກ່າວວ່າ: “ບໍ່ມີວິທີຊ່ວຍຊີວິດເຂົາ ນອກຈາກເຂົ້າໄປຫາ ພິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ).”

Verse 25

तस्मात्तस्य पुरो नीत्वा बालोऽयं क्षीणजीवितः । क्रियतां तस्य वाक्येन यथा स्याच्चिरजीवभाक्

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງນໍາເດັກນີ້ຜູ້ຊີວິດກໍາລັງຫຼຸດລົງ ໄປຢູ່ເບື້ອງໜ້າພຣະອົງ. ແລ້ວຈົ່ງກະທໍາຕາມພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງ ເພື່ອໃຫ້ເດັກໄດ້ຮັບສ່ວນໃນອາຍຸຍືນ.

Verse 26

ततस्तु ते समादाय सत्वरं ब्रह्मचारिणम् । ब्रह्मलोकं समाजग्मुस्त्यक्त्वा तीर्थपराक्रमम्

ແລ້ວພວກເຂົາໄດ້ນໍາເອົາພຣະພຣະຈາຣິນນັ້ນຢ່າງຮີບດ່ວນ ແລະໄປຮອດພຣະພຣະຫມາໂລກ (Brahmaloka) ໂດຍວາງໄວ້ຊົ່ວຄາວການຈາລິກທີ່ທິດທາງຕີຣະຖະອັນສັກສິດຂອງພວກເຂົາ.

Verse 27

ततः प्रणम्य तं देवं वेदोक्तैः स्तवनैर्द्विजाः । स्तुत्वाऽथ संविधे तस्य निषेदुस्तदनन्तरम्

ແລ້ວພວກດວິຊະໄດ້ກົດກະບົດນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະເທວະນັ້ນ ແລະສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສັນລະເສີນຕາມພຣະເວດ. ເມື່ອສັນລະເສີນແລ້ວ ພວກເຂົາຈຶ່ງນັ່ງລົງໃນພຣະສະໜິດຂອງພຣະອົງ.

Verse 28

तेषामनंतरं सोऽपि नमश्चक्रे पितामहम् । बालः प्रोक्तश्च दीर्घायुर्भवेति च स्वयंभुवा

ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເດັກນ້ອຍນັ້ນກໍໄດ້ກົດສະຫວັດນະມັດສະການຕໍ່ ປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ)។ ແລະພຣະອົງຜູ້ເກີດຂຶ້ນເອງໄດ້ປະກາດວ່າ: «ຂໍໃຫ້ເດັກນີ້ມີອາຍຸຍືນ»។

Verse 29

अथोवाच मुनीन्सर्वान्विश्रांतान्पद्मयोनिजः । कुतो यूयं समायाताः सांप्रतं केन हेतुना

ຕໍ່ມາ ພຣະປັດມະໂຍນິຊະ (ພຣະພຣະຫມາ) ເຫັນບັນດາມຸນີທັງປວງພັກຜ່ອນຢູ່ ຈຶ່ງກ່າວຖາມວ່າ: «ບັດນີ້ພວກທ່ານມາຈາກໃສ ແລະມາດ້ວຍເຫດໃດ?»

Verse 30

प्रोच्यतां चापि यत्कृत्यं युष्माकं क्रियतेऽधुना । मद्गृहे संप्रयातानां कोऽयं बालोऽपि सद्व्रती

ຂໍຈົ່ງບອກຂ້ອຍດ້ວຍວ່າ ບັດນີ້ພວກທ່ານມາເພື່ອກິດຫຍັງ ຫຼືເພື່ອຈຸດປະສົງໃດ. ແລະເມື່ອພວກທ່ານເຂົ້າມາໃນເຮືອນຂອງຂ້ອຍ—ເດັກນ້ອຍນີ້ແມ່ນໃຜ ຜູ້ມີວຣະຕະດີ ແລະມີວິໄນໝັ້ນຄົງ?

Verse 31

मुनय ऊचुः । तीर्थयात्राप्रसंगेन भ्रममाणा महीतलम् ः । चमत्कारपुराभ्याशे वयं प्राप्ताः पितामह

ບັນດາມຸນີກ່າວວ່າ: «ເນື່ອງດ້ວຍການເດີນທາງຈາລິກໄປຕາມຕີຣຖະອັນສັກສິດ ພວກເຮົາໄດ້ພາກັນພະເນຈອນໄປທົ່ວຜືນແຜ່ນດິນ. ໂອ ປິຕາມະຫາ, ພວກເຮົາໄດ້ມາຮອດໃກ້ນະຄອນ ຈະມັດກາຣະປຸຣາ»។

Verse 32

तत्रानेन वयं देव बालकेनाऽभिवादिताः । क्रमात्सर्वेरपि प्रोक्तो दीर्घायुरिति सादरम्

ທີ່ນັ້ນ ໂອ ພຣະອົງ, ພວກເຮົາໄດ້ຮັບການຕ້ອນຮັບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຈາກເດັກນ້ອຍນີ້. ແລະຕາມລຳດັບ ພວກເຮົາແຕ່ລະອົງໄດ້ອວຍພອນດ້ວຍຄວາມເມດຕາວ່າ: «ຂໍໃຫ້ເຈົ້າມີອາຍຸຍືນ»।

Verse 33

एतस्य तु पुनः शेषमायुषो दिवसत्र यम् । विद्यते विबुधश्रेष्ठ व्रीडितास्तेन वै वयम्

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ! ອາຍຸທີ່ເຫຼືອຂອງເຂົາ ມີພຽງສາມມື້ເທົ່ານັ້ນ. ເພາະເຫດນັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງອາຍອັບໃຈ ທີ່ເຄີຍອວຍພອນໃຫ້ອາຍຸຍືນແກ່ເຂົາ.

Verse 34

ततश्चैनं समादाय वयं प्राप्तास्तवांतिकम् । भवताऽपि तथा प्रोक्तो दीर्धायु र्बालकोऽस्त्वयम्

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາໄດ້ນໍາເຂົາມາ ແລະມາຮອດຕໍ່ໜ້າທ່ານ. ຂໍໃຫ້ທ່ານກ່າວປະກາດເຊັ່ນດຽວກັນວ່າ “ໃຫ້ເດັກນ້ອຍນີ້ມີອາຍຸຍືນ”.

Verse 35

तस्माद्यथा वयं सत्या भवता सह पद्मज । भवाम कुरु तत्कृत्यमेतस्मादागता वयम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ! ເພື່ອໃຫ້ພວກເຮົາຈະເປັນຜູ້ກ່າວຄວາມຈິງຮ່ວມກັນກັບທ່ານ ຂໍໃຫ້ທ່ານເຮັດກິດທີ່ຄວນເຮັດ; ເພາະເຫດນີ້ແຫຼະ ພວກເຮົາຈຶ່ງມາ.

Verse 36

सूत उवाच । तेषां तद्वचनं श्रुत्वा मुनीनां पद्मसंभवः । प्रोवाच प्रहसन्वाक्यं समादाय च बालकम्

ສູຕະໄດ້ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງບັນດາມຸນີແລ້ວ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ນໍາເດັກນ້ອຍໄປດ້ວຍ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້ດ້ວຍຮອຍຍິ້ມ.

Verse 37

मत्प्रसादादयं बालोजरामृत्युवि वर्जितः । भविष्यति न संदेहो वेदविद्याविचक्षणः

“ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ ເດັກນ້ອຍນີ້ຈະພົ້ນຈາກຄວາມແກ່ ແລະຄວາມຕາຍ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ—ແລະຈະເປັນຜູ້ຮູ້ແຈ້ງໃນວິຊາເວດ ແລະການຮຽນຮູ້” ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 38

तस्मात्प्राग्धरणीपृष्ठं व्रजध्वं मुनिसत्तमाः । बालमेनं समादाय तस्मिन्नेवास्य मंदिरं

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງກັບໄປສູ່ຜິວໜ້າແຜ່ນດິນ. ຈົ່ງອຸ້ມເອົາເດັກນ້ອຍນີ້ໄປ ແລະໃນທີ່ນັ້ນເອງ ຈົ່ງສ້າງທີ່ພັກຂອງເຂົາ.

Verse 39

यावदस्य पिता वृद्धः पुत्रदर्शनविह्वलः । न याति निधनं सार्धं धर्मपत्न्या द्विजोत्तमाः

ຈົນກວ່າບິດາຂອງເຂົາຜູ້ເຖົ້າແກ່—ຖືກຄວາມປາຖະໜາຈະເຫັນລູກຊາຍຄອບງຳ—ຈະບໍ່ໄປສູ່ຄວາມຕາຍ ພ້ອມກັບພັນລະຍາຜູ້ຊອບທຳ, ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ.

Verse 40

अथाऽयाताश्च तं बालं सर्वे ते मुनि सत्तमाः । आगत्य वसुधापृष्ठं तस्यैवाश्रमसंनिधौ

ຕໍ່ມາ ມຸນີຜູ້ປະເສີດທັງຫມົດນັ້ນ ໄດ້ມາຫາເດັກນ້ອຍນັ້ນ. ເມື່ອມາຮອດຜິວໜ້າແຜ່ນດິນ ໃກ້ອາສຣົມນັ້ນເອງ ພວກເຂົາກໍວາງເຂົາລົງ.

Verse 41

अमुंचन्नग्नितीर्थे तं समाभाष्य ततः परम् । तीर्थयात्राकृते पश्चाज्जग्मुरन्यत्र सत्वरम्

ພວກເຂົາປະໄວ້ເຂົາທີ່ ອັກນິຕີຣະຖະ ແລະເວົ້າກັບເຂົາຕໍ່ຈາກນັ້ນ. ແລ້ວເພື່ອສືບຕໍ່ການເດີນທາງຈາລິກໄປຕາມຕີຣະຖະ ພວກເຂົາກໍຮີບໄປບ່ອນອື່ນ.

Verse 42

एतस्मिन्नंतरे विप्रो मृकंडः सुतवत्सलः । नापश्यत्स्वसुतं पश्चाद्विललाप सुदुःखितः

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣາຫມັນ ມຣຶກັນຑະ ຜູ້ຮັກລູກຢ່າງລຶກຊຶ້ງ ບໍ່ເຫັນລູກຂອງຕົນ; ຕໍ່ມາ ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າຢ່າງໜັກ ລາວກໍຄ່ຳຄວນຮ້ອງໄຫ້.

Verse 43

अहो मे तनयोऽभीष्टः कथमद्य न दृश्यते । कूपांतः पतितः किं नु किं व्यालैर्वा निपातितः

ໂອ້! ລູກຊາຍອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າ—ເປັນຫຍັງມື້ນີ້ບໍ່ເຫັນ? ຕົກລົງໃນບໍ່ນ້ຳບໍ? ຫຼືຖືກສັດປ່າທຳຮ້າຍຈົນລົ້ມ?

Verse 44

कृत्वा मां दुःखसंतप्तं मातरं चापि पुत्रकः । प्रस्थितो दीर्घमध्वानं विरुद्धं कृतवान्विधिः

ເມື່ອປະຖິ້ມຂ້າ—ແລະແມ່ຂອງເຂົາດ້ວຍ—ໃຫ້ຮ້ອນໄໝ້ດ້ວຍທຸກຂ໌, ລູກນ້ອຍໄດ້ອອກເດີນທາງໄກຍາວ; ວິທິ (ຊະຕາ) ໄດ້ກະທຳຜິດທາງທຳ.

Verse 45

पश्य ब्राह्मणि पापेन मया दुष्कृतकारिणा । न बालस्य मुखं दृष्टं प्रस्थितस्य यमालये

ເບິ່ງເຖີດ ໂອ ພຣາຫມະນີ: ເນື່ອງຈາກຂ້າເປັນຄົນບາບ ຜູ້ກະທຳຊົ່ວ, ຂ້າຍັງບໍ່ໄດ້ເຫັນໜ້າລູກນ້ອຍ ເມື່ອເຂົາໄປສູ່ທີ່ພຳນັກຂອງພຣະຍົມ.

Verse 46

कथितं ज्ञानिना तेन मम पूर्वं महात्म ना । षङ्भिर्मासैः सुतस्तेऽयं देहत्यागं करिष्यति

ແຕ່ກ່ອນ ມະຫາອາດມາຜູ້ຮູ້ແຈ້ງນັ້ນ ໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າວ່າ: “ພາຍໃນຫົກເດືອນ ລູກຊາຍຂອງເຈົ້ານີ້ ຈະລະທິ້ງກາຍ.”

Verse 47

सोऽहं पुत्रस्य दुःखेन साधयिष्ये हुताशनम् । यावच्छोकाग्निना कायो दह्यते न वरान ने

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າຜູ້ຖືກທຸກຂ໌ເພາະລູກ ຈະຈັດຕຽມໄຟບູຊາ; ເພາະກາຍຂອງຂ້າຖືກໄຟແຫ່ງຄວາມໂສກເຜົາຢູ່ແລ້ວ, ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ.

Verse 48

ब्राह्मण्युवाच । ममापि मतमेतद्धि यत्त्वया परिकीर्तितम् । तत्किं चिरयसि ब्रह्मञ्छीघ्रं दारूणि चानय

ນາງພຣາຫມະນີກ່າວວ່າ: «ຄວາມເຫັນນີ້ກໍເປັນຂອງຂ້າພະເຈົ້າເຊັ່ນກັນ ດັ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວ. ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຊ້າ ໂອ ພຣາຫມະນະ? ຈົ່ງຮີບນຳໄມ້ຟືນມາດ້ວຍ»។

Verse 49

येनाऽहं भवता सार्धं प्रवेक्ष्यामि हुताशनम् । पुत्रशोकेन संतप्ता सुभृशं दुःखशांतये

«ເພື່ອໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ—ຜູ້ຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າເພາະລູກ—ໄດ້ເຂົ້າສູ່ໄຟພ້ອມກັບທ່ານ ເພື່ອຄວາມສະງົບດັບທຸກຢ່າງໃຫ້ສິ້ນ»।

Verse 50

सूत उवाच । एवं तयोः प्रवदतोर्दंपत्योर्द्विज सत्तमाः । आजगामाऽथ संहृष्टः स बालः सन्निधिं तयोः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໃນຂະນະທີ່ສາມີພັນລະຍາພຣາຫມະນະທັງສອງກຳລັງສົນທະນາຢູ່ແບບນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ເດັກນ້ອຍນັ້ນກໍມາຮອດດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ແລະເຂົ້າໄປໃກ້ພວກເຂົາ।

Verse 51

तं दृष्ट्वा ब्राह्मणो हृष्टो ब्राह्मण्या सहितस्तदा । आनंदाश्रुप्लुताक्षोऽथ सम्मुख स्तमुपाद्रवत्

ເມື່ອເຫັນເຂົາ ພຣາຫມະນະກໍຍິນດີພ້ອມກັບພັນລະຍາ. ແລ້ວດວງຕາຂອງລາວຊຸ່ມໄປດ້ວຍນ້ຳຕາແຫ່ງຄວາມປິຕິ ແລະວິ່ງຕົງໄປຫາເດັກນ້ອຍນັ້ນ।

Verse 52

भूयोभूयः परिष्वज्य सभार्यः पृष्टवांस्तदा । क्व गतः स्वाश्रमाद्वत्स चिरात्कस्मादिहाऽगतः

ພຣາຫມະນະກັບພັນລະຍາກອດເຂົາຊ້ຳໆ ແລ້ວຖາມວ່າ: «ລູກເອີຍ, ເຈົ້າໄປໃສຈາກອາສຣົມຂອງພວກເຮົາ? ເປັນຫຍັງຈຶ່ງມາທີ່ນີ້ຫຼັງຈາກເວລາດົນນານ?»

Verse 53

शोकार्णवे परिक्षिप्य मां सभार्यं वयोऽधिकम् । तन्मा पुत्रक भूयस्त्वमीदृक्कर्म करिष्यसि

ເຈົ້າໄດ້ໂຍນຂ້ອຍ—ພ້ອມກັບແມ່ຂອງເຈົ້າ—ລົງໃນມະຫາສະໝຸດແຫ່ງຄວາມໂສກ ແມ່ນແຕ່ພວກເຮົາກໍແກ່ຊະລາແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ລູກຮັກເອີຍ ຢ່າເຮັດກຳກະທຳແບບນີ້ອີກເລີຍ.

Verse 54

मार्कंडेय उवाच । अत्राऽद्य मुनयः प्राप्ता मया ते चाभिवादिताः । क्रमेण विनयात्तात स्मरमाणेन ते वचः

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: «ມື້ນີ້ ບັນດາມຸນີໄດ້ມາຮອດທີ່ນີ້ ແລະຂ້ອຍໄດ້ກ່າວຄຳນົບນ້ອມພວກທ່ານຕາມລຳດັບດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ໂອ້ພໍ່—ໂດຍລະລຶກຄຳຂອງພໍ່»

Verse 55

दीर्घायुर्भव तैरुक्तः सर्वैरेव द्विजोत्तमैः । दृष्ट्वा मां विस्मयाविष्टैर्बालकं व्रतिनं विभो

ບັນດາທະວິຊະອຸດຕະມະທັງຫມົດໄດ້ກ່າວກັບຂ້ອຍວ່າ: «ຂໍໃຫ້ເຈົ້າມີອາຍຸຍືນ». ເມື່ອເຂົາເຫັນຂ້ອຍ—ເປັນເດັກນ້ອຍແຕ່ເປັນນັກຖືວຣະຕະ—ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດອັດສະຈັນ ໂອ້ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ.

Verse 56

अथ तात समालोक्य तेषां मध्यगतो मुनिः । वसिष्ठस्तान्मुनीन्सर्वान्प्रोवाच प्रहसन्निव

ແລ້ວຕໍ່ມາ ໂອ້ພໍ່, ມຸນີວະສິດຖະ ຜູ້ຢືນຢູ່ກາງພວກເຂົາ ໄດ້ເບິ່ງໄປຫາພວກນັ້ນ ແລະເວົ້າກັບມຸນີທັງຫມົດ ດັ່ງກັບກຳລັງຍິ້ມ.

Verse 57

वसिष्ठ उवाच । दीर्घायुर्भव यः प्रोक्तो युष्माभिर्मुनिपुंगवाः । तृतीये दिवसे सोऽयं बालः पंचत्वमेष्यति

ວະສິດຖະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ້ບັນດາມຸນີຜູ້ເປັນຍອດ, ພອນ ‘ຂໍໃຫ້ມີອາຍຸຍືນ’ ທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ກ່າວນັ້ນ—ໃນວັນທີສາມ ເດັກນີ້ກໍຈະເຂົ້າສູ່ຄວາມຕາຍ (ປັນຈະຕະວະ)»

Verse 58

ततस्ते मुनयो भीता असत्यात्तात तत्क्षणात् । समादाय ययुस्तत्र यत्र ब्रह्मा व्यवस्थितः

ຕໍ່ມາ ບັນດາມຸນີເຫຼົ່ານັ້ນ ຢ້ານກົວຕໍ່ຄວາມບໍ່ຈິງ ໂອ ພໍ່ເອີຍ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ກໍໄດ້ຮວບຮວມກັນ ແລະໄປຫາບ່ອນທີ່ພຣະພຣະຫມາ ປະທັບຢູ່।

Verse 59

नमस्कृतेन तेनाऽपि प्रोक्तोऽहं पद्मयोनिना । दीर्घायुर्भव पृष्टश्च कुतस्त्वमिह चागतः

ແມ່ນແຕ່ຂ້ອຍໄດ້ນົບນ້ອມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ພຣະປັດມະໂຍນີ (ພຣະພຣະຫມາ) ກໍໄດ້ກ່າວກັບຂ້ອຍວ່າ “ຈົ່ງມີອາຍຸຍືນ” ແລະຖາມອີກວ່າ “ເຈົ້າມາຈາກໃສຈຶ່ງມາທີ່ນີ້?”

Verse 60

अथ तैर्मुनिभिः सर्वैर्वृत्तांतं तस्य कीर्तितम् । आशीर्वादोद्भवं प्रोक्तं ततो वयमिहागताः

ຕໍ່ມາ ບັນດາມຸນີທັງປວງ ໄດ້ເລົ່າເລື່ອງທັງໝົດຂອງເຂົາ ແລະກ່າວວ່າ ສິ່ງນັ້ນເກີດຈາກພອນອວຍພອນ; ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງມາຮອດທີ່ນີ້.

Verse 61

यथाऽयं बालको देव त्वत्प्रसादात्पितामह । दीर्घायुर्जायते लोके तथा त्वं कर्तुमर्हसि

ໂອ ພຣະເຈົ້າ—ໂອ ປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ)—ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ໃຫ້ເດັກນ້ອຍນີ້ ເປັນຜູ້ມີອາຍຸຍືນໃນໂລກ ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງສາມາດກະທຳໃຫ້ເປັນຈິງໄດ້.

Verse 62

ततोऽहं ब्रह्मणा तात जरामरणवर्जितः । विहितः प्रेषितस्तूर्णं स्वगृहं प्रति तैः समम्

ຕໍ່ມາ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ກຳນົດໃຫ້ຂ້ອຍ ພົ້ນຈາກຄວາມແກ່ ແລະຄວາມຕາຍ ແລ້ວສົ່ງຂ້ອຍຢ່າງໄວ ພ້ອມກັບພວກເຂົາ ໄປຫາເຮືອນຂອງຂ້ອຍ.

Verse 63

ते तु मां मुनयोत्रैव प्रमुच्याश्रमसन्निधौ । स्नानार्थं विविशुः सर्वे ह्रदेऽत्रैव सुशोभने

ແຕ່ບັນດາມຸນີເຫຼົ່ານັ້ນ ປ່ອຍຂ້ອຍໄວ້ທີ່ນັ້ນ ໃກ້ອາສຣົມ ແລ້ວທຸກອົງເຂົ້າໄປໃນສະຫຼອງນ້ຳອັນງາມນີ້ ເພື່ອອາບນ້ຳສັກສິດ।

Verse 64

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य मृकंडो हर्षसंयुतः । प्रययौ सत्वरं तत्र यत्र ते मुनयः स्थिताः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງລາວ ມຣະກັນດະ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ກໍເຮັ່ງໄປຢ່າງວ່ອງໄວ ຫາບ່ອນທີ່ມຸນີເຫຼົ່ານັ້ນພັກຢູ່।

Verse 65

प्रणम्य तान्मुनीन्सर्वान्कृताञ्जलिपुटः स्थितः । प्रोवाच वः प्रसादेन कुलं मे वृद्धिमागतम्

ລາວກໍກາບນົບມຸນີທັງປວງ ຢືນດ້ວຍຝາມືປະນົມ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານທັງຫຼາຍ ຕະກູນຂອງຂ້ອຍໄດ້ເຈີຣິນຮຸ່ງເຮືອງ.”

Verse 66

साधु प्रोक्तमिदं कैश्चिदाचार्यैर्मुनिसत्तमाः । साधुलोकं समाश्रित्य विख्यातं च जगत्त्रये

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຖ້ອຍຄຳນີ້ອາຈານບາງທ່ານໄດ້ກ່າວໄວ້ຢ່າງດີ; ອາໄສຊຸມຊົນແຫ່ງຄົນດີ ມັນຈຶ່ງໂດງດັງໃນສາມໂລກ।

Verse 67

साधूनां दर्शनं पुण्यं तीर्थभूता हि साधवः । तीर्थं फलति कालेन सद्यः साधुसमागमः

ການໄດ້ເຫັນຄົນສັກສິດກໍເປັນບຸນ; ເພາະຄົນດີເປັນຕີຣະຖະມີຊີວິດ. ຕີຣະຖະໃຫ້ຜົນຕາມເວລາ ແຕ່ການໄດ້ພົບສາທຸໃຫ້ຜົນທັນທີ।

Verse 68

तस्मादतिथयः प्राप्ता यूयं सर्वेऽद्य मे गृहम् । प्रकरोमि किमातिथ्यं प्रोच्यतां द्विजसत्तमाः

ດັ່ງນັ້ນ ເນື່ອງຈາກພວກທ່ານມາຮອດເປັນແຂກ ມື້ນີ້ທຸກທ່ານຢູ່ໃນເຮືອນຂ້ອຍ. ຂ້ອຍຄວນຈັດການຕ້ອນຮັບແນວໃດ? ຂໍຈົ່ງບອກຂ້ອຍເຖີດ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ.

Verse 69

ऋषय ऊचुः । एतदेव मुनेऽस्माकमातिथ्यं कोटिसंमितम् । अल्पायुरपि ते बालो यज्जातो मृत्युवर्जितः

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ມຸນີ, ນີ້ແຫຼະແມ່ນການຕ້ອນຮັບຂອງພວກເຮົາທີ່ມີຄ່າເທົ່າລ້ານໆ—ວ່າເດັກນ້ອຍຂອງທ່ານ ແມ່ນແມ່ນອາຍຸສັ້ນ ແຕ່ໄດ້ເກີດມາພົ້ນຈາກຄວາມຕາຍ.»

Verse 70

मृकण्ड उवाच । मृत्युनाऽलिंगितं बालमस्मदीयं मुनीश्वराः । भवद्भिरद्य संरक्ष्य कुलं कृत्स्नं समुद्धृतम्

ມຶກັນດະກ່າວວ່າ: «ໂອ ມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຄວາມຕາຍໄດ້ກອດກຸມລູກນ້ອຍຂອງຂ້ອຍແລ້ວ. ແຕ່ມື້ນີ້ ໂດຍການປົກປ້ອງຂອງພວກທ່ານ ວົງຕະກູນທັງໝົດຂອງຂ້ອຍຖືກກູ້ຄືນ ແລະຍົກຂຶ້ນ.»

Verse 71

ब्रह्मघ्ने च सुरापे च चौरे भग्नव्रते तथा । निष्कृतिर्विहिता सद्भिः कृतघ्ने नाऽस्ति निष्कृतिः

«ສໍາລັບຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນະ, ຜູ້ດື່ມສຸລາ, ຜູ້ລັກ, ແລະຜູ້ທີ່ຜິດຄໍາປະຕິຍານ—ຄົນດີໄດ້ວາງໄວ້ການຊໍາລະບາບ. ແຕ່ສໍາລັບຄົນອະກະຕັນຍູ ບໍ່ມີການຊໍາລະບາບ.»

Verse 72

तस्मात्कृतघ्नतादोषो न स्यान्मम मुनीश्वराः । यथा कार्यं भवद्भिश्च तथा सर्वैर्न संशयः

«ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຂໍໃຫ້ຄວາມຜິດແຫ່ງຄວາມອະກະຕັນຍູຢ່າເກີດແກ່ຂ້ອຍ. ສິ່ງໃດທີ່ຄວນເຮັດໂດຍພວກທ່ານ ຂໍໃຫ້ທຸກຄົນເຮັດຕາມນັ້ນ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.»

Verse 73

ऋषय ऊचुः । यदि प्रत्युपकाराय मन्यसे त्वं द्विजोत्तम । गृहं कुरुष्व नो वाक्याद्देवस्य परमेष्ठिनः

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ຖ້າທ່ານປາດຖະນາຈະຕອບແທນດ້ວຍຄວາມສົມຄວນ, ໂອ ດວິໂຊຕະມະ, ຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງພວກເຮົາ ຈົ່ງສ້າງສະຖານປະທັບຂອງພຣະ Parameṣṭhin ໄວ້ທີ່ນີ້»។

Verse 74

येनाऽयं बालकस्तेऽद्य कृतो मृत्युविवर्जितः । तस्मात्स्थापय तीर्थेन देवं तं प्रपितामहम्

«ເນື່ອງຈາກພຣະອົງນັ້ນ ເດັກນ້ອຍນີ້ໃນມື້ນີ້ໄດ້ພົ້ນຈາກຄວາມຕາຍ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງສະຖາປະນາທີ່ທ່ານ້ໍາສັກສິດນີ້ ພຣະເທວະນັ້ນ—ພຣະ Prapitāmaha (Pitāmaha, ພຣະພຣະຫມາ)»។

Verse 75

पुत्रेण सहितः पश्चादाराधय दिवानिशम् । वयमेव त्वया सार्धं तं च देवं पितामहम्

«ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພ້ອມກັບລູກຊາຍຂອງທ່ານ ຈົ່ງນະມັດສະການບູຊາພຣະອົງທັງກາງວັນກາງຄືນ. ພວກເຮົາກໍຈະຮ່ວມກັບທ່ານ ບູຊາພຣະ Pitāmaha ອົງນັ້ນ»។

Verse 76

नित्यं प्रपूजयिष्यामस्तथान्येऽपि द्विजोत्तमाः । बालेनाऽनेन सार्धं ते सख्यमत्र स्थितं यतः । बालसख्यमिति ख्यातं नाम्ना तेन भविष्यति

«ພວກເຮົາຈະບູຊາຢ່າງສະເໝີ ແລະດວິໂຊຕະມະອື່ນໆກໍຈະເຮັດເຊັ່ນດຽວກັນ. ເນື່ອງຈາກມິດຕະພາບຂອງທ່ານກັບເດັກນ້ອຍນີ້ໄດ້ຕັ້ງຢູ່ທີ່ນີ້ ມັນຈະໂດງດັງດ້ວຍນາມ ‘Bālasakhya’»។

Verse 77

तीर्थमन्यैरिति ख्यातं बालकानां हितावहम् । रोगार्तानां भयार्तानामस्माकं वचनात्सदा

«ສະຖານທີ່ສັກສິດນີ້ຈະຖືກຄົນອື່ນໆກ່າວຂານວ່າເປັນຕີຣະຖະທີ່ນໍາພາຄວາມຜາສຸກແກ່ເດັກນ້ອຍ—ຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງພວກເຮົາສະເໝີ—ສໍາລັບຜູ້ທຸກທ້ອນດ້ວຍໂລກ ແລະຜູ້ທຸກທ້ອນດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ»។

Verse 78

अस्मिंस्तीर्थे शिशुं लोकाः स्नापयिष्यंति ये द्विज । रोगार्तं वा भयार्तं वा पीडितं वा ग्रहादिभिः

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຜູ້ໃດນຳເດັກນ້ອຍໄປອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະນີ້—ຈະເປັນຜູ້ປ່ວຍ, ຜູ້ຖືກຄວາມຢ້ານ, ຫຼືຖືກກຣາຫະແລະອື່ນໆທຳຮ້າຍ—

Verse 79

भविष्यति न संदेहः सर्वदोषविवर्जितः । पितामहप्रसादेन तथाऽस्मद्वचनाद्द्विज

ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ: ເດັກນັ້ນຈະພົ້ນຈາກທຸກຄວາມດ່າງພ້ອຍແລະໂທດທັງປວງ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລະດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຂອງພວກເຮົາ, ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ.

Verse 80

ये पुनर्मानुषा विप्र निष्कामाः श्रद्धयान्विताः । स्नानमात्रं करिष्यंति ते यांति परमां गतिम्

ແຕ່ບັນດາມະນຸດ, ໂອ ພຣາຫມະນະ, ຜູ້ບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາເພື່ອຕົນ ແລະມີສັດທາ—ຖ້າເຮັດແຕ່ການອາບນ້ຳເທົ່ານັ້ນ—ພວກເຂົາຈະໄປຮອດຄະຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 81

एवमुक्त्वाथ ते सर्वे मुनयः शंसितव्रताः । तमामंत्र्य मुनिं जग्मुस्तीर्थान्यन्यानि सत्वराः

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ບັນດາມຸນີທັງປວງ—ຜູ້ມີວຣະຕະອັນຖືກສັນລະເສີນ—ໄດ້ຂໍລາມຸນີນັ້ນ ແລະຮີບໄປຫາຕີຣຖະອື່ນໆ.

Verse 82

मृकण्डोऽपि सपुत्रश्च तस्मिन्स्थाने पितामहम् । स्थापयामास संहृष्टो ज्येष्ठे ज्येष्ठास्थिते विधौ

ມຣະກັນຑຸ ກໍດັ່ງກັນ, ພ້ອມກັບບຸດຂອງຕົນ, ໄດ້ສະຖາປະນາ ພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ, ເມື່ອພິທີອັນຖືກຕ້ອງຖືກປະກອບໃນເດືອນ ເຈຍສຖະ ໃນນັກສັດ ເຈຍສຖາ.

Verse 83

ततश्चाऽराधयामास दिवारात्रमतंद्रितः । सपुत्रः श्रद्धया युक्तः संप्राप्तश्च परां गतिम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ລາວໄດ້ບູຊາອາຣາທະນາຢ່າງບໍ່ເມື່ອຍລ້າ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ; ພ້ອມກັບລູກຊາຍ ແລະມີສັດທາ ລາວໄດ້ບັນລຸສະຖານະສູງສຸດ।

Verse 84

सूत उवाच । ततःप्रभृति तत्तीर्थं बालसख्यमिति स्मृतम् । पावनं सर्वजंतूनां बालानां रोगनाशनम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ຕີຣຖະນັ້ນໄດ້ຖືກຮຽກວ່າ «ບາລະສະຂະຍະ». ມັນເປັນສິ່ງຊໍາລະບາບແກ່ສັດທັງປວງ ແລະທໍາລາຍໂລກໄພຂອງເດັກນ້ອຍ।

Verse 85

ज्येष्ठे ज्येष्ठासु यो बालस्तत्र स्नानं समाचरेत् । न स पीडामवाप्नोति यावत्संवत्सरं द्विजाः

ໂອ ທ່ານດວິຈະທັງຫຼາຍ, ຖ້າເດັກນ້ອຍໄປອາບນ້ໍາທີ່ນັ້ນ ໃນເດືອນເຈຍດຖະ ໃນວັນນັກສັດ «ເຈຍດຖາ», ເດັກນັ້ນຈະບໍ່ປະສົບຄວາມທຸກທໍລະມານ ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີເຕັມ।

Verse 86

ग्रहभूतपिशाचानां शाकिनीनां विशेषतः । अगम्यः सर्वदुष्टानां तथाऽन्येषां प्रजायते

ໂດຍສະເພາະ ມັນເຮັດໃຫ້ຜູ້ນັ້ນບໍ່ອາດຖືກລົບກວນໂດຍ ກຣະຫະ, ພູຕະ, ປິສາຈະ ແລະ ສາກິນີ; ແລະຕໍ່ອໍານາດຊົ່ວອື່ນໆທັງປວງ ກໍກາຍເປັນຜູ້ທີ່ບໍ່ອາດຖືກທໍາຮ້າຍໄດ້।