Adhyaya 209

Verse 1

आनर्त उवाच । सांप्रतं मुनिशार्दूल शंखतीर्थ समुद्भवम् । माहात्म्यं वद मे कृत्स्नं श्रद्धा मे महती स्थिता

ອານະຣະຕະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພະມຸນີຜູ້ປານເສືອໃນຫມູ່ລະສີ, ບັດນີ້ ຂໍທ່ານຈົ່ງເວົ້າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງໂດຍຄົບຖ້ວນ ມະຫາຕະມະຍະ ແລະ ກຳເນີດຂອງ ສັງຄະຕີຣະຖະ; ສັດທາອັນໃຫຍ່ ຕັ້ງມັ່ນໃນຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວ.

Verse 2

अहो तीर्थमहो तीर्थं हाटकेश्वरसंज्ञितम् । क्षेत्रं यच्च धरापृष्ठे सर्वाश्चर्यमयं शुभम्

ໂອ້! ຕີຣະຖະອັນສັກສິດ, ໂອ້! ຕີຣະຖະອັນສັກສິດແທ້ໆ, ທີ່ຮູ້ຈັກກັນວ່າ ຮາຖະເກສະວະຣະ! ກະເສດຕະອັນບໍລິສຸດນັ້ນເທິງຜິວໂລກ ເຕັມໄປດ້ວຍອັດສະຈັນທັງປວງ ແລະ ເປັນມົງຄຸນ.

Verse 3

नाहं तृप्तिं द्विजश्रेष्ठ प्रगच्छामि कथंचन । शृण्वानस्तु सुमाहात्म्यं क्षेत्रस्यास्य समुद्भवम्

ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈແຕ່ຢ່າງໃດ, ແມ່ນແຕ່ກຳລັງຟັງຢູ່, ກ່ຽວກັບມະຫາຕະມະຍະອັນປະເສີດ ແລະ ກຳເນີດຂອງກະເສດຕະອັນສັກສິດນີ້.

Verse 4

विश्वामित्र उवाच । अत्र ते कीर्तयिष्यामि पूर्ववृत्तं कथांतरम् । शंखतीर्थस्य माहात्म्यं यथाजातं धरातले

ວິສະວາມິຕະຣະ ກ່າວວ່າ: ທີ່ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັນລະນາໃຫ້ທ່ານຟັງ ເລື່ອງເກົ່າແຕ່ກ່ອນ ແລະ ນິທານອັນສັກສິດອີກສາຍໜຶ່ງ—ມະຫາຕະມະຍະຂອງ ສັງຄະຕີຣະຖະ ດັ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນເທິງພື້ນພິພົບ.

Verse 5

आनर्ताधिपतिः पूर्वमासीदन्यो महीपतिः । यथा त्वं सांप्रतं भूमौ सर्वलोकप्रपालकः

ໃນກ່ອນນັ້ນ ມີພະມະຫາກະສັດອື່ນໜຶ່ງ ເປັນອະທິປະຕີແຫ່ງອານັດຕະ; ດັ່ງທ່ານໃນບັດນີ້ເປັນຜູ້ປົກປ້ອງປະຊາຊົນທັງປວງໃນແຜ່ນດິນ.

Verse 6

सोऽकस्मात्कुष्ठभाग्जातो विकलांगो बभूव ह । अपुत्रः शत्रुभिर्व्याप्तस्त्रस्तश्च नृपसत्तमः

ພະອົງນັ້ນກໍເກີດໂລກກຸດຖະຢ່າງກະທັນຫັນ ແຂນຂາກໍພິການ. ບໍ່ມີລູກຊາຍ, ຖືກສັດຕູຫ້ອມລ້ອມ ແລະຫວາດຫວັນ—ດັ່ງນັ້ນພະອົງຜູ້ປະເສີດນັ້ນຈຶ່ງເປັນໄປ.

Verse 7

स सर्वैर्भूमिपालैश्च सर्वतः परिपीडितः । राज्यभ्रंशसमोपेतः प्राप्तो रैवतकं गिरिम्

ພະອົງນັ້ນຖືກບັນດາກະສັດຜູ້ຄອງແຜ່ນດິນທັງຫຼາຍບີບຄັ້ນຈາກທຸກທິດ; ພ້ອມກັບການສູນເສຍອານາຈັກ ຈຶ່ງໄປຮອດພູໄຣວະຕະກະ.

Verse 8

तत्रापि पीड्यते नित्यं सर्वतस्तु मलिम्लुचैः

ແມ່ນແຕ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນກໍຍັງຖືກພວກມະລິມລຸຈະ—ພວກປົ່ນສະດົມບໍ່ເຄົາລົບກົດ—ລົບກວນຢູ່ເປັນນິດຈາກທຸກທິດ.

Verse 9

हस्त्यश्वरथहीनस्तु कोशहीनो यदाऽभवत् । स तदा चिंतयामास किं करोमि च सांप्रतम्

ເມື່ອພະອົງຂາດຊ້າງ ມ້າ ແລະລົດຮົບ, ແຖມຄັງຊັບກໍຫມົດສິ້ນ; ໃນເວລານັ້ນພະອົງຄິດຕຶກຕອງວ່າ: “ບັດນີ້ເຮົາຈະເຮັດສິ່ງໃດ?”

Verse 10

कलत्राण्यपि सर्वाणि ह्रियंते तस्करैर्बलात्

ແມ່ນແຕ່ພັນລະຍາທັງໝົດຂອງລາວ ກໍຖືກໂຈນພາໄປດ້ວຍກຳລັງ।

Verse 11

स एवं चिंतयानस्तु गतो वै नारदं विभुम् । द्रष्टुं पार्थिवशार्दूल वैष्णवे दिवसे स्थिते

ເມື່ອລາວກຳລັງຄິດພິຈາລະນາຢູ່ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດຜູ້ດຸດັ່ງເສືອໃນຫມູ່ກະສັດ ໄດ້ໄປພົບນາຣະດະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ໃນວັນສັກສິດແຫ່ງໄວສະນະວະ।

Verse 12

तत्रापश्यत्स संप्राप्तं नारदं मुनिसत्तमम् । तीर्थयात्राप्रसंगेन दामोदरदिदृक्षया

ທີ່ນັ້ນ ລາວໄດ້ເຫັນນາຣະດະ ມຸນີຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ ຜູ້ມາຮອດແລ້ວ ເນື່ອງດ້ວຍໂອກາດແຫ່ງການເດີນທາງຈາລິກໄປຕາມຕີຣະຖານ ແລະດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະເຫັນດາໂມດະຣະ।

Verse 13

तं प्रणम्याथ शिरसा कृतांजलिपुटः स्थितः । प्रोवाच वचनं दीन उपविश्य तदग्रतः

ລາວໄດ້ກ້ົມກາບດ້ວຍສີສະ ແລະຢືນດ້ວຍຝາມືປະນົມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ। ຜູ້ທຸກໃຈນັ້ນໄດ້ນັ່ງລົງຕໍ່ໜ້າທ່ານ ແລະເວົ້າຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້।

Verse 14

राजोवाच । शत्रुभिः परिभूतोऽहं समतान्मुनिसत्तम । ततो राज्यपरिभ्रंशात्संप्राप्तोऽत्र महागिरौ

ກະສັດກ່າວວ່າ: “ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ, ຂ້າພະເຈົ້າຖືກສັດຕູກົດຂີ່ຈາກທຸກດ້ານ. ແລ້ວເມື່ອອຳນາດແຫ່ງອານາຈັກຫຼຸດລົງ, ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມາຮອດທີ່ນີ້ ຍັງພູໃຫຍ່ອັນມະຫິມານີ້.”

Verse 15

विपिने तस्करैः पापैः प्रपीड्येऽहं समंततः । यत्किंचिदश्वनागाद्यं मया सह समागतम्

ໃນປ່ານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກໂຈນບາບຮັງແກຈາກທຸກດ້ານ; ແລະສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຂ້າພະເຈົ້ານຳມາກັບຕົນ—ມ້າ, ຊ້າງ ແລະອື່ນໆ—ກໍຖືກຈູ່ໂຈມເຊັ່ນກັນ।

Verse 16

तत्सर्वं तस्करैर्नीतं कोशा दारास्तथा वसु । तस्माद्वद मुनिश्रेष्ठ वैराग्यं मे महत्स्थितम्

ທັງໝົດນັ້ນ ໂຈນໄດ້ພາໄປ—ຄັງຊັບ, ພັນລະຍາ ແລະຊັບສິນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຂໍຈົ່ງກ່າວຊີ້ແນະແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ; ຄວາມເບື່ອໜ່າຍທາງທຳ (ໄວຣາກະ) ອັນໃຫຍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນໃຈຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວ।

Verse 17

अन्यजन्मोद्भवं किंचिन्मम पापं सुदारुणम् । येनेमां च दशां प्राप्तः सहसा मुनिसत्तम

ຄົງຈະມີບາບອັນນ່າຢ້ານກົວຢ່າງໃດຢ່າງໜຶ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ທີ່ເກີດມາຈາກຊາດກ່ອນ; ເພາະບາບນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຕົກມາສູ່ສະພາບນີ້ຢ່າງກະທັນຫັນ, ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດຍິ່ງ।

Verse 18

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा चिरं ध्यात्वा मुनीश्वरः । प्रोवाचाऽथ नृपं दीनं ज्ञात्वा दिव्येन चक्षुषा

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງລາວແລ້ວ ພຣະມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງລະດັບພຣະຍານ ໄດ້ຄິດພິຈາລະນາຢູ່ດົນ. ແລ້ວດ້ວຍຈັກຂຸທິບ ທ່ານຮູ້ເຫັນເຫດແຫ່ງພຣະຣາຊາຜູ້ທຸກທ້ອນ ແລະຈຶ່ງກ່າວຂຶ້ນ।

Verse 19

नारद उवाच । न त्वया कुत्सितं किंचित्पूर्व देहांतरे कृतम् । मया ज्ञातं महाराज सर्वं दिव्येन चक्षुषा

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: «ໃນກາຍອື່ນໃນອະດີດ ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເຮັດສິ່ງໃດອັນນ່າຕຳໜິ. ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ທຸກຢ່າງແລ້ວດ້ວຍຈັກຂຸທິບ»។

Verse 20

त्वमासीः पार्थिवः पूर्वं सिद्धपन्नगसंज्ञिते । पत्तने सोमवंशीयः सर्व शत्रुनिबर्हणः

ໃນອະດີດ ເຈົ້າເຄີຍເປັນພະຣາຊາ ໃນນະຄອນຊື່ “ສິດທະປັນນະຄະ”; ເກີດໃນວົງຈັນ (ໂສມະວົງ) ແລະເປັນຜູ້ທຳລາຍສັດຕູທັງປວງ।

Verse 21

त्वया चेष्टं महायज्ञैः सदा संपूर्णदक्षिणैः । महादानानि दत्तानि पूजिता ब्राह्मणोत्तमाः

ເຈົ້າໄດ້ປະກອບມະຫາຍັດຍາຢ່າງສະເໝີ ໂດຍມີທັກສິນາ (ຄ່າບູຊາ) ຄົບຖ້ວນ; ເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ມະຫາທານ ແລະໄດ້ນົບນ້ອມບູຊາພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ।

Verse 22

तेन कर्म विपाकेन भूयः पार्थिवतां गतः

ໂດຍຜົນສຸກງອມຂອງກຳນັ້ນເອງ ລາວໄດ້ບັນລຸສະຖານະເປັນພະຣາຊາໃນແຜ່ນດິນອີກຄັ້ງໜຶ່ງ।

Verse 23

आनर्त उवाच । इह जन्मनि नो कृत्यं संस्मरामि विभो कृतम् । तत्किं राज्यपरि भ्रंशः सहसा मे समुत्थितः

ອານັດຕະກ່າວວ່າ: “ໃນຊາດນີ້ ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນໃຫຍ່, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ລະລຶກໄດ້ວ່າໄດ້ເຮັດການຜິດອັນໃດ. ແລ້ວເປັນຫຍັງຄວາມພິນາດ ແລະການສູນເສຍຣາຊະອານາຈັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນຢ່າງກະທັນຫັນ?”

Verse 24

लक्ष्म्या हीनस्य लोकस्य लोकेऽस्मिन्व्यर्थतां व्रजेत् । जीवितं मुनिशार्दूल विज्ञातं हि मयाऽधुना

ໃນໂລກນີ້ ຜູ້ຂາດລັກສະມີ (ສິຣິມົງຄຸນ ແລະຄວາມຮັ່ງມີ) ຊີວິດຍ່ອມໄຫຼໄປສູ່ຄວາມໄຮ້ຄ່າ. ໂອ ເສືອໃນຫມູ່ມຸນີ, ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າເຂົ້າໃຈແທ້ໆແລ້ວວ່າຊີວິດແມ່ນຢ່າງໃດ।

Verse 25

मृतो नरो गतश्रीको मृतं राष्ट्रमराजकम् । मृतमश्रोत्रिये दानं मृतो यज्ञस्त्वदक्षिणः

ຄົນທີ່ສູນເສຍສິຣີສົມບັດ ກໍເຫມືອນຄົນຕາຍ; ອານາຈັກທີ່ບໍ່ມີກະສັດ ກໍເຫມືອນຕາຍ. ທານທີ່ໃຫ້ແກ່ຜູ້ບໍ່ຄວນ (ບໍ່ແມ່ນສຣໂຕຣິຍະແທ້) ແມ່ນທານຕາຍ; ຍັດຍະທີ່ບໍ່ມີດັກສິນາ ກໍຕາຍເຊັ່ນກັນ.

Verse 26

लक्ष्म्या हीनस्य मर्त्यस्य बांधवोऽपि विजायते । प्रार्थयिष्यति मां नूनं दृष्ट्वा तं चान्यतो व्रजेत्

ແມ່ນແຕ່ຍາດພີ່ນ້ອງກໍກາຍເປັນຄູ່ຕໍ່ຕ້ານ ຕໍ່ຄົນທີ່ຂາດໂຊກລາບ. ເຂົາຈະມາຂໍຮ້ອງຈາກຂ້ອຍແນ່ນອນ; ແລະຜູ້ຄົນເຫັນເຂົາແລ້ວ ຈະໄປທາງອື່ນ.

Verse 27

यथा मां सांप्रतं दृष्ट्वा ये मयाऽपि प्रतर्पिताः । तेऽपि दूरतरं यांति एष मां प्रार्थयि ष्यति

ດັ່ງຄົນທີ່ຂ້ອຍເຄີຍປະໂລມໃຈ ແລະອຸປະຖຳຄ້ຳຈູນ—ເມື່ອເຫັນຂ້ອຍໃນບັດນີ້—ກໍຍິ່ງໄປໄກອອກ; ຄົນນີ້ກໍຈະມາຂໍຮ້ອງຈາກຂ້ອຍເຊັ່ນກັນ (ຫາບໍ່ມາຊ່ວຍ).

Verse 28

धनहीनं नरं त्यक्त्वा कुलीनमपि चोत्तमम् । गच्छति स्वजनोऽन्यत्र शुष्कं वृक्षमिवांडजाः

ປະຖິ້ມຄົນທີ່ຂາດຊັບ—ແມ່ນແຕ່ເກີດໃນຕະກູນສູງ ແລະດີເລີດ—ຍາດພີ່ນ້ອງຂອງເຂົາກໍໄປທາງອື່ນ, ເຫມືອນນົກລະທິ້ມຕົ້ນໄມ້ແຫ້ງ.

Verse 29

तत्कार्यकारणार्थाय दरिद्रोऽ भ्येति चेद्गृहम् । धनिनो भर्त्सयंत्येनं समागच्छंति नांतिकम्

ຖ້າຄົນທຸກຍາກເຂົ້າມາເຮືອນເພື່ອວຽກງານ ຫຼືເພື່ອຂໍການຊ່ວຍເຫຼືອ, ຄົນຮັ່ງມີຈະດ່າທໍ່ເຂົາ ແລະບໍ່ເຂົ້າໄປໃກ້ເຂົາ.

Verse 30

कृपणोऽपि धनाढ्यश्चेदागच्छति हि याचितुम् । एष दास्यति मे किंचि दिति चित्ते नृणां भवेत्

ແຕ່ຖ້າແມ່ນແມ່ນຄົນຕະໜີທີ່ຮັ່ງມີ ມາຂໍທານ ຜູ້ຄົນກໍຄິດໃນໃຈວ່າ «ແນ່ນອນລາວຈະໃຫ້ຂ້ອຍບາງຢ່າງ»។

Verse 31

मम त्वं पूर्ववंशीयः पिता ते च पितुर्मम । सदा स्नेहपरश्चासीत्त्वं च स्नेहविवर्जितः

ເຈົ້າເປັນຄົນຢູ່ໃນວົງສາຍເກົ່າຂອງຂ້ອຍ; ພໍ່ເຈົ້າກັບພໍ່ຂ້ອຍກໍເປັນຍາດກັນ. ທ່ານນັ້ນເຄີຍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ແຕ່ເຈົ້າກັບຂາດຄວາມເມດຕາ.

Verse 32

एवं ब्रुवंति लोकेऽत्र धनिनां पुरतः स्थिताः । कुलीना अपि पापानां दृश्यंते धनलिप्सया । दरिद्रस्य मनुष्यस्य क्षितौ राज्यं प्रकुर्वतः

ດັ່ງນັ້ນໃນໂລກນີ້ ຜູ້ຄົນທີ່ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຄົນຮັ່ງມີ ກໍເວົ້າຢ່າງນີ້. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີຊາດຕະກູນດີ ກໍຍັງຖືກເຫັນວ່າປະພຶດບາບ ເພາະຄວາມໂລບໃນເງິນ—ໂດຍສະເພາະເມື່ອຄົນຈົນພະຍາຍາມສ້າງອຳນາດເປັນເຈົ້າແຜ່ນດິນ.

Verse 33

प्रशोषः केवलं भावी हृदयस्य महामुने । द्वाविमौ कण्टकौ तीक्ष्णौ शरीरपरिशोषिणौ । यश्चाधनः कामयते यश्च कुप्यत्यनीश्वरः

ໂອ ມະຫາມຸນີ, ຫົວໃຈນີ້ຖືກກຳນົດໃຫ້ແຫ້ງເຫືອດແຕ່ຢ່າງດຽວ. ມີໜາມສອງອັນຄົມກ້າ ທີ່ດູດຊີວິດກາຍ: ອັນໜຶ່ງແມ່ນຄົນຂາດທຶນທີ່ປາຖະໜາຊັບ; ອີກອັນແມ່ນຄົນບໍ່ມີອຳນາດທີ່ໄໝ້ດ້ວຍຄວາມໂກດ.

Verse 34

श्मशानमपि सेवंते धनलुब्धा निशागमे । जनेतारमपि त्यक्त्वा नित्यं यांति सुदूरतः

ຜູ້ທີ່ໂລບໃນຊັບສິນ ຍາມຄ່ຳຄືນກໍຍັງໄປຫາປ່າຊ້າ. ທິ້ງແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີພຣະຄຸນຕໍ່ຕົນ ແລ້ວໄປໄກເລື້ອຍໆ ເພື່ອໄລ່ຫາກຳໄລ.

Verse 35

सुमूर्खोपि भवेद्विद्वानकुलीनोऽपि सत्कुलः । यस्य वित्तं भवे द्धर्म्ये विपरीतमतोऽन्यथा

ແມ່ນແຕ່ຄົນໂງ່ຫຼາຍກໍອາດຖືກນັບເປັນນັກຮຽນຮູ້; ແມ່ນແຕ່ຄົນບໍ່ມີຊາດຕະກູນກໍອາດຖືກນັບເປັນຕະກູນດີ—ເມື່ອຊັບສົມບັດໄດ້ມາໂດຍທາງທຳມະ. ຖ້າບໍ່ແມ່ນ ກໍເຫັນກົງກັນຂ້າມ.

Verse 36

निर्विण्णोऽहं मुनिश्रेष्ठ जीवितस्य च सांप्रतम् । तस्माद्ब्रूहि किमर्थं मे दारिद्र्यं समुपस्थितम्

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ບັດນີ້ຂ້ອຍເຫນື່ອຍໃຈຕໍ່ຊີວິດເອງແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນຂໍທ່ານບອກຂ້ອຍ—ເປັນຫຍັງຄວາມທຸກຍາກຈຶ່ງມາຮອດຂ້ອຍ?

Verse 37

कुष्ठश्चापि ममोपेतः शत्रुभिश्च पराभवम् । अन्यजन्मांतरं दृष्टं त्वया दिव्येन चक्षुषा

ພະຍາດຂີ້ກະດົງ (ກຸດຖະ) ກໍໄດ້ມາຮອດຂ້ອຍ, ແລະຂ້ອຍກໍພ່າຍແພ້ຕໍ່ສັດຕູ. ດ້ວຍຈັກຂຸທິບຂອງທ່ານ, ທ່ານຍັງໄດ້ເຫັນການເກີດອື່ນໆຂອງຂ້ອຍດ້ວຍ.

Verse 38

कुकर्मणा न संस्पृष्टं स्वल्पेनापि ब्रवीषि माम् । एतज्जन्मातरं दृष्टं स्मरामि मुनिसत्तम

ທ່ານກ່າວວ່າ ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ຖືກແຕະຕ້ອງໂດຍກຳຊົ່ວ ແມ່ນແຕ່ນ້ອຍນິດ. ແຕ່ໂອ ມຸນີຜູ້ສູງສຸດ, ຂ້ອຍຈື່ຈຳວ່າ ທ່ານເຄີຍເຫັນການເກີດອື່ນຂອງຂ້ອຍ.

Verse 39

न मया कुकृतं किंचित्कदाचित्समनुष्ठितम् । तत्किं राज्यपरिभ्रंशो जातोऽयं मम सन्मुने

ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍປະພຶດກຳຊົ່ວໃດໆ ໃນເວລາໃດເລີຍ. ແລ້ວເປັນຫຍັງການຕົກຕ່ຳຈາກອານາຈັກນີ້ຈຶ່ງເກີດກັບຂ້ອຍ, ໂອ ມຸນີຜູ້ນ່າເຄົາລົບ?

Verse 40

अत्र मे कौतुकं जातं तस्माद्देहि विनिर्णयम् । भवेन्न वा भवेत्कर्म कृतं यच्च शुभाशुभम्

ໃນບ່ອນນີ້ ຄວາມສົງໄສເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າພະເຈົ້າ; ດັ່ງນັ້ນ ຂໍທ່ານໃຫ້ຄໍາຕັດສິນແນ່ນອນ: ກຳທີ່ເຮັດໄວ້—ດີຫຼືຊົ່ວ—ຈະໃຫ້ຜົນແນ່ ຫຼືອາດບໍ່ໃຫ້ຜົນ?

Verse 41

विश्वामित्र उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा चिरं ध्यात्वा तु नारदः । कृपया परयाविष्टस्ततः प्रोवाच सादरम्

ວິສວາມິດຣະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອນາຣະດະໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນແລ້ວ ທ່ານໄດ້ຄິດພິຈາລະນາຢູ່ດົນ. ຕໍ່ມາ ດ້ວຍມະຫາກະຣຸນາເຕັມໃຈ ທ່ານຈຶ່ງກ່າວດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 42

शृणु राजन्प्रवक्ष्यामि यथा शुद्धिः प्रजायते । तव राज्यस्य संप्राप्तिर्यथा भूयोऽपि जायते

ຟັງເຖີດ ໂອ້ພຣະຣາຊາ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍວ່າ ຄວາມບໍລິສຸດເກີດຂຶ້ນແນວໃດ ແລະ ການໄດ້ຮັບອານາຈັກຂອງທ່ານ ຈະເກີດຂຶ້ນອີກຄັ້ງແນວໃດ.

Verse 43

तव भूमौ महापुण्यमस्ति क्षेत्रं जगत्त्रये । हाटकेश्वरसंज्ञं तु तीर्थं तत्रास्ति शोभनम् । शंखतीर्थमिति ख्यातं सर्वपातकनाशनम्

ໃນແຜ່ນດິນຂອງທ່ານ ມີເຂດສັກສິດມະຫາບຸນ ມີຊື່ສຽງໃນສາມໂລກ. ທີ່ນັ້ນມີທີຣຖະອັນງາມ ຊື່ວ່າ ຮາຕະເກສະວະ; ມັນໂດງດັງວ່າ «ສັງຂະທີຣຖະ» ເປັນຜູ້ທໍາລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 44

यस्तत्र कुरुते स्नानं श्रद्धया परया युतः । अष्टम्यां शुक्लपक्षस्य संप्राप्ते मासि माधवे

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ, ໃນວັນອັດຖະມີ ຂອງຂ້າງຂຶ້ນ, ເມື່ອເດືອນມາດະວະມາຮອດ—

Verse 45

सूर्यवारे तु सम्प्राप्ते भास्करस्योदयं प्रति । सर्वकुष्ठविनिर्मुक्तो जायते सूर्यसंनिभः

ເມື່ອວັນອາທິດມາຮອດ ແລະຫັນໜ້າໄປສູ່ຕາເວັນຂຶ້ນຂອງພຣະສຸຣະ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກໂລກກຸດຖະທັງປວງ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນເອງ.

Verse 46

यंयं काममभिध्यायेत्तंतं सर्वेषु दुर्लभम् । स तदाऽप्नोत्यसंदिग्धं दृष्ट्वा शंखेश्वरं शुभम्

ຄວາມປາຖະໜາໃດທີ່ຜູ້ໃດພິຈາລະນາໃນໃຈ—ແມ່ນແຕ່ທີ່ຫາຍາກທີ່ສຸດ—ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະສັງເຂສະວະຣະຜູ້ເປັນມງຄົດ ກໍຈະໄດ້ຮັບໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 47

किं त्वया न श्रुतं तत्र स्वदेशे वसता नृप । तस्य तीर्थस्य माहात्म्यं यत्त्वमत्र समागतः

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງພັກອາໄສຢູ່ໃນແຜ່ນດິນຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນກ່ຽວກັບມະຫິມາຂອງຕີຣະຖະອັນສັກສິດນັ້ນດອກຫຼື, ຈຶ່ງໄດ້ເສດັດມາທີ່ນີ້?

Verse 48

सिद्धसेन उवाच । कथं शंखेश्वरो देवः संजातो वद सन्मुने

ສິດທະເສນ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ມຸນີຜູ້ບໍລິສຸດ, ຂໍຈົ່ງບອກວ່າ ພຣະເທວະສັງເຂສະວະຣະ ໄດ້ບັງເກີດປາກົດຂຶ້ນແນວໃດ?”

Verse 49

नारद उवाच । अहं ते कथयिष्यामि कथामेतां पुरातनीम् । यथा शंखेश्वरो जातः शंखतीर्थं तु पार्थिव

ນາຣະດ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເລື່ອງເກົ່າແກ່ນີ້ໃຫ້ຟັງ—ວ່າພຣະສັງເຂສະວະຣະເກີດຂຶ້ນແນວໃດ ແລະຕີຣະຖະສັງຂະ ເກີດຂຶ້ນແນວໃດ.”

Verse 50

आसतुर्ब्राह्मणौ पूर्वं लिखितः शंख एव च । भ्रातरौ वेदविदुषौ तपस्युग्रे व्यवस्थितौ

ໃນການກ່ອນກ່ອນ ມີພຣາຫມັນພີ່ນ້ອງສອງຄົນ—ລິຄິຕ ແລະ ສັງຄະ—ຮູ້ວິຊາເວດະ ແລະ ຕັ້ງມັ່ນໃນຕະປະສະຍາອັນແຮງກ້າ.

Verse 51

कस्यचित्त्वथ कालस्य लिखितस्याश्रमं प्रति । भ्रातुर्ज्येष्ठस्य संप्राप्तो नमस्कारकृते नृप

ຕໍ່ມາໃນການໜຶ່ງ ສັງຄະໄດ້ໄປຮອດອາສຣົມຂອງລິຄິຕ ຜູ້ເປັນພີ່ໃຫຍ່, ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເພື່ອຖວາຍນະມັດສະການ.

Verse 52

सोऽपश्यदाश्रमं शून्यं लिखितेन विवर्जितम्

ລາວເຫັນອາສຣົມນັ້ນວ່າຫວ່າງເປົ່າ ແລະ ຖືກລິຄິຕລະທິ້ງ; ລິຄິຕບໍ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 53

अथापश्यद्वने तस्मि न्परिपक्वफलानि सः । प्रणयात्प्रतिजग्राह मत्वा भ्रातुर्नृपाऽश्रमम्

ຕໍ່ມາໃນປ່ານັ້ນ ລາວເຫັນໝາກໄມ້ສຸກງອມ; ດ້ວຍຄວາມຮັກແພງສະນິທ ຈຶ່ງເອົາມາ ໂດຍຄິດວ່າ “ນີ້ແມ່ນອາສຣົມຂອງພີ່ຂ້ອຍ”.

Verse 54

एतस्मिन्नन्तरे प्राप्तो लिखितस्तत्र चाश्रमे । यावत्पश्यति शंखं स प्रगृही तबृहत्फलम्

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ລິຄິຕໄດ້ມາຮອດອາສຣົມນັ້ນ; ເມື່ອເຫັນສັງຄະ ລາວກໍກຳລັງຖືໝາກໃຫຍ່ຢູ່ໃນມື.

Verse 55

किमिदं विहितं पाप पापं साधुविगर्हितम् । चौर्यकर्म त्वया निंद्यं यद्धृतानि फलानि च

«ນີ້ແມ່ນຫຍັງທີ່ເຈົ້າໄດ້ເຮັດ ໂອ ຜູ້ມີບາບ—ເປັນກຳຊົ່ວທີ່ຜູ້ດີທັງຫຼາຍຕຳນິ? ການລັກຂອງເຈົ້ານັ້ນນ່າຕຳນິ ເພາະເຈົ້າໄດ້ຫຍິບເອົາໝາກໄມ້ໄປ»។

Verse 56

अनेन कर्मणा तुभ्यं तपो यास्य ति संक्षयम् । चौर्यकर्मप्रवृत्तस्य ब्राह्मणैर्गर्हितस्य च

«ດ້ວຍກຳນີ້ ຕະປະ (ການບຳເນັດ) ຂອງເຈົ້າຈະເສື່ອມສູນ; ຜູ້ທີ່ເຂົ້າໄປໃນການລັກ ຖືກພຣາຫມັນທັງຫຼາຍຕຳນິ»។

Verse 57

शंख उवाच । एकोदरसमुत्पन्नो ज्येष्ठभ्राता यथा पिता । भूयादिति श्रुतिर्लोके प्रसिद्धा सर्वतः स्थिता

ຊັງຄະ ກ່າວວ່າ: «ເກີດຈາກຄັນດຽວກັນ ອ້າຍໃຫຍ່ເປັນດັ່ງພໍ່; ຄຳສອນຕາມຈະຣີດນີ້ ໂດງດັງທົ່ວໂລກ»។

Verse 58

तत्किं पुत्रस्य विप्रेन्द्र नाधिकारः पितुर्धने । यथैवं निष्ठुरैर्वाक्यैर्निर्भर्त्सयसि मां विभो

«ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເປັນເລີດໃນພຣາຫມັນ, ລູກຊາຍບໍ່ມີສິດໃນຊັບຂອງພໍ່ບໍ? ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງຕຳນິຂ້ອຍດ້ວຍຖ້ອຍຄຳແຂງກະດ້າງເຊັ່ນນີ້ ໂອ ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ?»

Verse 59

लिखित उवाच । न दोषो जायते हर्तुः पुत्रस्यात्र कथंचन । एकत्र संस्थितस्यात्र पितुर्वित्तमसंशयम्

ລິຂິຕະ ກ່າວວ່າ: «ໃນກໍລະນີນີ້ ລູກຊາຍທີ່ຫຍິບເອົາຊັບ ບໍ່ເກີດໂທດແຕ່ຢ່າງໃດ; ເມື່ອທຸກຄົນຢູ່ຮ່ວມກັນ ຊັບຂອງພໍ່ຍ່ອມເປັນອັນດຽວ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ»។

Verse 60

विभक्तस्तु यदा पुत्रो भ्राता वाऽपहरेद्धनम् । तदा दोषमवाप्नोति चौर्योत्थं मतमेव मे

ແຕ່ເມື່ອລູກຊາຍ ຫຼື ອ້າຍນ້ອງ ທີ່ແຍກຊັບສິນແລ້ວ ກັບໄປເອົາຊັບ ຍ່ອມໄດ້ຮັບໂທດບາບ; ບາບນັ້ນເກີດຈາກການລັກ—ນີ້ແມ່ນຄວາມເຫັນອັນແນ່ນອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 61

पुत्रस्य तु पुनर्वित्तं पिता हरति सर्वदा । न तस्य विद्यते दोषो विभक्त स्यापि कर्हिचित्

ແຕ່ພໍ່ຍ່ອມເອົາຊັບຂອງລູກຄືນໄດ້ເສມອ; ສໍາລັບພໍ່ ບໍ່ມີໂທດບາບ—ບໍ່ວ່າເວລາໃດ ແມ່ນແຕ່ລູກແຍກຢູ່ກໍຕາມ।

Verse 62

अत्र श्लोकः पुरा गीतो मनुना स्मृतिकारिणा । तं तेऽहं संप्रवक्ष्यामि धर्मशास्त्रोद्भवं वचः

ທີ່ນີ້ມີຄໍາກະວີບົດໜຶ່ງ ທີ່ເຄີຍຮ້ອງໄວ້ແຕ່ກ່ອນໂດຍມະນູ ຜູ້ຮຽບຮຽງສະມຣິຕິ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວແຈ້ງແກ່ເຈົ້າ ຄໍາທີ່ເກີດຈາກທັມມະສາດສະຕຣາ।

Verse 63

त्रय एवाधप्रोक्ता भार्या दासस्तथा सुतः । यत्ते समधिगच्छंति यस्य ते तस्य तद्धनम्

ມີສາມພວກທີ່ຖືກປະກາດວ່າເປັນຜູ້ພຶ່ງພາ: ເມຍ, ຂ້າຮັບໃຊ້, ແລະລູກ. ສິ່ງໃດທີ່ພວກເຂົາໄດ້ມາ ຍ່ອມເປັນຊັບຂອງຜູ້ທີ່ພວກເຂົາສັງກັດ—ນັ້ນແຫຼະແມ່ນຊັບຂອງຜູ້ນັ້ນ।

Verse 64

शंख उवाच । यद्येवं चौर्यदोषोऽस्ति मम तात महत्तरः । निग्रहं कुरु मे शीघ्रं येन न स्यात्तपःक्षयः

ສັງຄະກ່າວວ່າ: ຖ້າບາບແຫ່ງການລັກນີ້ມີຢູ່ໃນຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ້ພໍ່ ແລະມັນໃຫຍ່ຫຼາຍ—ຂໍໃຫ້ທ່ານກັ້ນກວດ ແລະລົງໂທດຂ້າພະເຈົ້າໂດຍໄວ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຕະປະສະຂອງຂ້າພະເຈົ້າເສື່ອມສູນ।

Verse 65

विश्वामित्र उवाच । तस्य तं निश्चयं ज्ञात्वा शस्त्रमादाय निर्मलम् । चकर्ताथ भुजौ तस्य भ्राता भ्रातुश्च निर्घृणः । सोपि च्छिन्नकरो विप्रो व्यथयापि समन्वितः

ພຣະວິສວາມິດ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຮູ້ເຖິງຄວາມຕັ້ງໃຈອັນແນ່ວແນ່ຂອງລາວ, ອ້າຍຂອງລາວ ຜູ້ບໍ່ມີຄວາມປານີແມ້ແຕ່ຕໍ່ນ້ອງຊາຍຂອງຕົນເອງ ໄດ້ຖືອາວຸດອັນບໍລິສຸດ ແລະ ຕັດແຂນຂອງລາວອອກ. ພຣາມມະນານັ້ນ, ເມື່ອມືຖືກຕັດຂາດແລ້ວ, ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດ.

Verse 66

मन्यमानः प्रसादं तं भ्रातुर्ज्येष्ठस्य पार्थिव

ຂ້າແດ່ພຣະລາຊາ, ໂດຍຖືວ່າການກະທຳນັ້ນເປັນຄວາມເມດຕາປານີຂອງອ້າຍກົກຂອງຕົນ,

Verse 67

ततस्तु कामदं क्षेत्रं हाटकेश्वरसंज्ञितम् । मत्वा प्राप्य तपस्तेपे कंचित्प्राप्य जलाशयम्

ຈາກນັ້ນ, ໂດຍພິຈາລະນາວ່າເຂດສັກສິດທີ່ເອີ້ນວ່າ Hāṭakeśvara ເປັນສະຖານທີ່ແຫ່ງການສົມຄວາມປາດຖະຫນາ, ລາວຈຶ່ງໄປທີ່ນັ້ນ; ແລະ ເມື່ອໄປເຖິງອ່າງເກັບນ້ຳແຫ່ງໜຶ່ງ, ລາວໄດ້ບຳເພັນຕົບະ.

Verse 68

वर्षास्वाकाशशायी च हेमन्ते सलिलाश्रयः । पञ्चाग्निसाधको ग्रीष्मे षष्ठकालकृताशनः

ໃນລະດູຝົນ ລາວນອນຢູ່ກາງແຈ້ງໃຕ້ທ້ອງຟ້າ; ໃນລະດູໜາວ ລາວຢູ່ໃນນ້ຳ; ໃນລະດູຮ້ອນ ລາວບຳເພັນຕົບະດ້ວຍໄຟຫ້າກອງ; ແລະ ລາວ ກິນອາຫານພຽງແຕ່ໃນຊ່ວງເວລາທີຫົກເທົ່ານັ້ນ.

Verse 69

संस्नाप्य भास्करं स्थाणुं तत्पुरः शतरुद्रियम् । जपन्सामोक्तरुद्रांश्च भव रुद्रांस्तथा जपन् । प्राणरुद्रांस्तथा नीलान्स्कन्दसूक्तसमन्वितान्

ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳຕາມພິທີກຳໃຫ້ແກ່ ພຣະພາສກອນ ແລະ ພຣະສະຖານຸ ແລ້ວ, ລາວໄດ້ສູດ ມົນສະຕະຣຸທຣິຍະ ຕໍ່ໜ້າພວກພຣະອົງ; ແລະ ລາວຍັງໄດ້ສູດ ບົດເພງຣຸທຣະ ທີ່ສອນໃນ ສາມະເວດ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບການສູດ ພາວະ-ຣຸທຣະ, ປຣານະ-ຣຸທຣະ, ແລະ ຮູບແບບ ນີລະ - ພ້ອມກັບ ສະກັນດະ-ສູກຕະ.

Verse 70

ततो वर्षसहस्रांते तुष्टस्तस्य महेश्वरः । प्रोवाच दर्शनं गत्वा सह सूर्य वृषेश्वरैः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຄົບພັນປີ ພຣະມະເຫສະວະຣະ ພໍໃຈໃນທ່ານ ໄດ້ປາກົດໃຫ້ເຫັນ ແລະກ່າວພຣະວາຈາ ພ້ອມດ້ວຍ ພຣະສູຣະຍະ ແລະ ວຶເສສະວະຣະ ອັນເປັນສະຫາຍ.

Verse 71

महेश्वर उवाच । शंख तुष्टोऽस्मि ते वत्स तपसानेन सुव्रत । तस्मात्कथय मे क्षिप्रं यद्ददामि तवाऽधुना

ພຣະມະເຫສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ສັງຄະ ລູກທີ່ຮັກ, ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ, ດ້ວຍຕະປະນີ້ ຂ້າພໍໃຈໃນເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງບອກຂ້າໃຫ້ໄວ ວ່າບຸນພອນໃດ ຂ້າຈະປະທານໃຫ້ເຈົ້າໃນບັດນີ້»

Verse 72

शंख उवाच । यदि तुष्टोऽसि मे देव यदि देयो वरो मम । जायेतां तादृशौ हस्तौ यादृशो मे पुरा स्थितौ

ສັງຄະ ກ່າວວ່າ: «ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈໃນຂ້າ ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ແລະຖ້າຈະປະທານພອນໃຫ້ຂ້າ, ຂໍໃຫ້ມືທັງສອງຂອງຂ້າ ເປັນເຊັ່ນທີ່ເຄີຍເປັນໃນກ່ອນ.»

Verse 73

त्वयाऽत्रैव सदा वासः कार्यः सुरवरेश्वर । लिंगे कृत्वा दयां देव ममोपरि महत्तराम्

«ແລະພຣະອົງ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາຜູ້ປະເສີດ, ຂໍໃຫ້ປະທັບຢູ່ນີ້ຕະຫຼອດໄປ; ໂດຍສະຖາປະນາຄວາມເມດຕາໃນລິງຄະນີ້ ໂອ ພຣະເທວະ, ຂໍຈົ່ງປະທານຄວາມກະລຸນາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແກ່ຂ້າ.»

Verse 74

एतज्जलाशयं नाथ मम नाम्ना धरातले । प्रसिद्धिं यातु लोकस्य यावच्चन्द्रार्कतारकाः

«ໂອ ພຣະນາຖ, ຂໍໃຫ້ອ່າງນ້ຳນີ້ໃນແຜ່ນດິນ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນໂລກ ໂດຍນາມຂອງຂ້າ; ຕາບໃດທີ່ດວງຈັນ ດວງອາທິດ ແລະດາວທັງຫຼາຍ ຍັງດຳລົງຢູ່.»

Verse 75

अत्र यः कुरुते स्नानं धृत्वा मनसि दुर्लभम् । किंचिद्वस्तु समग्रं तु तस्य संपत्स्यते विभो

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນີ້ ໂດຍຖືຄວາມປາດຖະໜາອັນຫາຍາກໄວ້ໃນໃຈ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບສິ່ງນັ້ນຢ່າງຄົບຖ້ວນແນ່ນອນ ໂອ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 76

श्रीभगवानुवाच । अद्याहं दर्शनं प्राप्तस्तव चैवाष्टमीदिने । माधवस्य सिते पक्षे यस्माद्ब्राह्मणसत्तम

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຕັດວ່າ: «ມື້ນີ້ ເຮົາໄດ້ປະທານການເຫັນພຣະອົງແກ່ເຈົ້າ ໃນວັນອັດຖະມີ ໃນຂ້າງຂຶ້ນຂອງເດືອນ Mādhava (Vaiśākha), ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ»។

Verse 77

तस्मात्संक्रमणं लिंगे तावकेऽस्मिन्द्विजोत्तम । करिष्यामि न सन्देहो दिनमेकमसंशयम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມະ, ເຮົາຈະເຂົ້າໄປສະຖິດຢູ່ໃນລິງຄະຂອງເຈົ້ານີ້ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ເປັນເວລາໜຶ່ງວັນເຕັມ।

Verse 78

यश्चात्र दिवसे प्राप्ते तीर्थेऽत्रैव भवोद्भवे । स्नानं कृत्वा रवेर्वार उदयं समुपस्थिते

ແລະຜູ້ໃດເມື່ອວັນນັ້ນມາຮອດ ຢູ່ຕີຣຖະນີ້ອັນເກີດຈາກ Bhava (ພຣະສິວະ) ອາບນ້ຳຢູ່ນີ້ ໃນວັນອາທິດ ໃນເວລາພຣະອາທິດຂຶ້ນ…

Verse 79

पूजयिष्यति मे मूर्तिं त्वया संस्थापितां द्विज । कुष्ठव्याधिविनिर्मुक्तो मम लोकं स यास्यति

…ແລະຈະບູຊາພຣະມູຣຕິຂອງເຮົາ ທີ່ເຈົ້າໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້ ໂອ ພຣາຫມັນ; ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກໂລກກຸດຖະ (ໂລກເຮື້ອນ) ແລະຈະໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ।

Verse 80

शेषकालेऽपि विप्रेन्द्र अज्ञानविहितादघात् । मुक्तिं प्राप्स्यत्यसंदिग्धं मम वाक्याद्द्विजोत्तम

ແມ່ນແຕ່ໃນເວລາສຸດທ້າຍ (ເວລາຕາຍ) ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພຣາຫມັນ, ແມ່ນວ່າມີບາບທີ່ເກີດຈາກຄວາມບໍ່ຮູ້, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບໂມກສະໂດຍບໍ່ສົງໄສ ຕາມພຣະວາຈາຂອງຂ້າ, ໂອ ດວິຊະອຸດຕະມະ।

Verse 81

तथा तवापि यौ हस्तौ छिन्नावेतावुभावपि । तस्मिन्योगेऽभिषेकात्तौः स्यातां भूयोऽपि तादृशौ

ເຊັ່ນດຽວກັນ ມືທັງສອງຂອງເຈົ້າ ແມ່ນແຕ່ຖືກຕັດຂາດທັງຄູ່, ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງອະພິເສກ (ພິທີສະຫຼອງຊຳລະ) ໃນເວລາຍົກຍ້ອງນັ້ນ, ມັນຈະກັບຄືນເປັນເຊັ່ນເກົ່າອີກຄັ້ງ।

Verse 82

एष मे प्रत्ययो विप्र भविष्यति तवाऽधुना । भूयः स्नानं विधाय त्वं ततो मूर्तिं ममार्चय

ໂອ ພຣາຫມັນ, ບັດນີ້ຂ້າຈະມີຄວາມເຊື່ອໝັ້ນໃນເຈົ້າຢ່າງເຕັມທີ່. ຈົ່ງກະທຳສະນານ (ອາບນ້ຳສັກສິດ) ອີກຄັ້ງ, ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາມູຣຕິ (ພຣະຮູບ) ຂອງຂ້າ.

Verse 83

अन्येऽपि व्यंगतां प्राप्ताः संयोगेऽत्र तव स्थिते । स्नात्वा मां पूजयिष्यंति मुक्तिं यास्यंति ते द्विज

ໂອ ດວິຊະ, ຄົນອື່ນໆທີ່ຕົກຢູ່ໃນຄວາມພິການແລະທຸກທ້ອນ, ເມື່ອການປະຈົບພົບອັນເປັນມົງຄຸນນີ້ມາຮອດທີ່ນີ້ເນື່ອງຈາກເຈົ້າ, ພວກເຂົາຈະອາບນ້ຳ ແລະບູຊາຂ້າ—ແລ້ວຈະໄດ້ເຖິງໂມກສະ.

Verse 84

एवमुक्त्वा सहस्रांशुस्ततश्चादर्शनं गतः । शंखोऽपि तत्क्षणात्स्नात्वा पूजयित्वा दिवाकरम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ສະຫັດສະຣາອັມຊຸ (ພຣະອາທິດ) ກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ. ແລະ ສັງຄະ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ໄດ້ອາບນ້ຳ ແລະບູຊາ ດິວາກະຣະ (ພຣະອາທິດ).

Verse 85

यावत्पश्यति चात्मानं तावद्धस्तसमन्वितम् । आत्मानं पश्यमानस्तु विस्मयं परमं गतः

ເມື່ອລາວເບິ່ງເຫັນຕົນເອງໃນທັນທີ ກໍເຫັນມືຂອງຕົນກັບຄືນສົມບູນດັ່ງເກົ່າ. ເຫັນຕົນເອງດັ່ງນັ້ນ ລາວກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດອັນສູງສຸດ.

Verse 86

ततःप्रभृति तत्रैव कृत्वाऽश्रमपदं नृप । तपस्तेपे द्विज श्रेष्ठो गतश्च परमां गतिम्

ນັບແຕ່ນັ້ນໄປ ໂອ້ກະສັດ ລາວໄດ້ສ້າງອາສຣົມຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ. ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນັ້ນໄດ້ບຳເນັດຕະປະ ແລະບັນລຸສະພາວະສູງສຸດ.

Verse 87

तस्मात्त्वमपि राजेंद्र संयोगं प्राप्य तत्त्वतः । तेनैव विधिना स्नात्वा त्वं पूजय दिवाकरम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ຈອມກະສັດ ເມື່ອໄດ້ຮັບໂອກາດອັນມົງຄຸນນີ້ຢ່າງແທ້ຈິງແລ້ວ ຈົ່ງອາບນ້ຳຕາມພິທີນັ້ນເອງ ແລະບູຊາທິວາກະຣະ (ພຣະອາທິດ).

Verse 88

यश्चैतच्छृणुयान्नित्यं पठेद्वा पुरतो रवेः । तस्यान्वयेऽपि नो कुष्ठी कदाचित्सम्प्रजायते

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຟັງເລື່ອງນີ້ທຸກວັນ ຫຼືອ່ານສະດຸດຕໍ່ໜ້າຣະວິ (ພຣະອາທິດ) ໃນສາຍຕະກູນຂອງລາວ ຈະບໍ່ມີຜູ້ເປັນໂລກຂີ້ທູດ (ກຸດຖະ) ເກີດຂຶ້ນເລີຍ.

Verse 209

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहिताया षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शंखादित्यशंखतीर्थोत्पत्तिवृत्तांतवर्णनंनाम नवोत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນ «ສຣີສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ສະຫິຕາ 81,000 ຄຳກອນ ໃນນາກະຣະຂັນດະ ພາກທີ 6 ໃນ «ຮາຏະເກສະວະຣະ-ກເສຕຣະ ມາຫາຕະມະຍະ» ບົດທີ 209 ຊື່ «ເລື່ອງການກຳເນີດຂອງ ສັງຄາດິຕະຍະ ແລະ ສັງຄະ-ຕີຣຖະ» ກໍສິ້ນສຸດລົງແຕ່ພຽງນີ້.