Adhyaya 204

Verse 1

आनर्त उवाच । प्रोक्ताऽस्माकं त्वया विप्र शुद्धिर्नागरसंभवा । वंशजा विस्तरेणैव यथा पृष्टोऽसि सुव्रत

ອານະຣະຕະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ທ່ານພາມ, ທ່ານໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ພວກເຮົາຟັງກ່ຽວກັບການຊຳລະລ້າງ ນາກະຣະ ທີ່ເກີດຈາກເຊື້ອສາຍ ຢ່າງລະອຽດຖີ່ຖ້ວນ ຕາມທີ່ທ່ານຖືກຖາມ, ໂອ ຜູ້ມີສັດຈະວາຈາອັນປະເສີດ.

Verse 2

सांप्रतं शीलजां ब्रूहि नष्टवंशश्च यो भवेत् । पितामहं न जानाति न च मातामहीं निजाम् । तस्य शुद्धिः कथं कार्या नागरोऽस्मीति यो वदेत्

ບັດນີ້ ຈົ່ງອະທິບາຍການຊຳລະລ້າງທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມປະພຶດ (ສິນ): ຖ້າຫາກເຊື້ອສາຍຂອງຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງຫາຍສາບສູນໄປ—ລາວບໍ່ຮູ້ຈັກປູ່ ຫຼື ແມ່ຕູ້ຂອງຕົນ—ການຊຳລະລ້າງຈະຕ້ອງເຮັດແນວໃດສຳລັບຜູ້ທີ່ປະກາດວ່າ 'ຂ້ອຍແມ່ນ ນາກະຣະ'?

Verse 3

विश्वामित्र उवाच । एतदर्थं पुरा पृष्टो भर्तृयज्ञश्च नागरैः । नष्टवंशकृते राजन्यथा पृष्टोऽस्मि वै त्व या

ວິສວາມິດຕຣາ ກ່າວວ່າ: ເພາະເລື່ອງນີ້ແທ້ ໃນການກ່ອນ ພະຣະຕຣິຍັຍຍະ ກໍຖືກຊາວນາກະຣາ ຖາມເຖິງກໍລະນີວົງສານສູນຫາຍ; ເຫມືອນທີ່ພຣະອົງຖາມຂ້າພະເຈົ້າບັດນີ້ ໂອ ກະສັດ.

Verse 4

भर्तृयज्ञ उवाच । नष्टवंशस्तु यो ब्रूयान्नागरोऽस्मीति संसदि । तस्य शीलं प्रविज्ञेयं ततः शुद्धिं समादिशेत्

ພະຣະຕຣິຍັຍຍະ ກ່າວວ່າ: ຖ້າຜູ້ທີ່ວົງສານສູນຫາຍ ກ່າວໃນສະພາວ່າ ‘ຂ້ອຍເປັນນາກະຣາ’ ແລ້ວ ຈົ່ງສືບຮູ້ໃຫ້ແນ່ນອນເຖິງສີລະແລະຄວາມປະພຶດ; ແລ້ວຈຶ່ງກຳນົດພິທີຊຳລະໃຫ້ຖືກຄວນ.

Verse 5

नागराणां तु ये धर्मा व्यवहाराश्च केवलाः । तेषु चेद्वर्तते नित्यं संभाव्यो नागरो हि सः

ຜູ້ໃດທີ່ດຳລົງຢູ່ເປັນນິດ ຕາມທຳມະແລະຂະບວນປະພຶດອັນເປັນເອກະລັກຂອງນາກະຣາ ຜູ້ນັ້ນແທ້ໆ ຄວນນັບຖືວ່າເປັນນາກະຣາຜູ້ມີກຽດ.

Verse 6

तस्य शुद्धिकृते देयं धटं ब्राह्मणसत्तमाः । धटे तु शुद्धिमापन्ने ततोऽसौ शुद्धतां व्रजेत्

ເພື່ອການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຂອງເຂົາ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງໃຫ້ “ດະຫະຕະ” (dhaṭa) ແກ່ເຂົາ. ເມື່ອດະຫະຕະນັ້ນໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດແລ້ວ ເຂົາເອງກໍຈະເຂົ້າສູ່ຄວາມບໍລິສຸດ.

Verse 7

श्राद्धार्हः कन्यकार्हश्च सोमार्हश्च विशेषतः । सामान्यपदयोग्यश्च समस्ते स्थानकर्मणि

ເຂົາເໝາະສົມທີ່ຈະຮັບເຄື່ອງບູຊາໃນພິທີສຣາດທະ (śrāddha), ເໝາະສົມສຳລັບພິທີກ່ຽວກັບກະນຍາ, ແລະໂດຍພິເສດເໝາະສົມສຳລັບພິທີທີ່ກ່ຽວກັບໂສມາ; ທັງຍັງມີສິດເຂົ້າຮ່ວມບົດບາດທົ່ວໄປໃນພິທີທັງປວງຕາມສະຖານທີ່ແລະການງານ.

Verse 8

एतत्ते सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽस्मि नरोत्तम । द्वितीया जायते शुद्धिर्यथा नष्टान्वये द्विजे । तस्माद्वद महाराज यद्भूयः श्रोतुमर्हसि

ໂອ ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນໝູ່ມະນຸດ, ເຮົາໄດ້ບອກທຸກຢ່າງທີ່ເຈົ້າຖາມແລ້ວ - ວ່າຄວາມບໍລິສຸດຄັ້ງທີສອງເກີດຂຶ້ນໄດ້ແນວໃດ ແມ່ນແຕ່ສຳລັບຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງທີ່ເຊື້ອສາຍໄດ້ມົວໝອງໄປ. ດັ່ງນັ້ນ, ໂອ ມະຫາຣາຊ, ຈົ່ງເວົ້າເຖີດ: ທ່ານປາດຖະໜາຢາກຟັງສິ່ງໃດຕື່ມອີກ?

Verse 9

आनर्त उवाच । तस्मात्ते नागरा भूत्वा विप्राश्चाष्टकुलोद्भवाः । सर्वेषामुत्तमा जाताः प्राधान्येन व्यवस्थिताः

ອານາຣະຕະ ກ່າວວ່າ: 'ດັ່ງນັ້ນ, ເມື່ອກາຍເປັນ ນາກະຣະ ແລ້ວ, ພາມເຫຼົ່ານັ້ນ - ຜູ້ເກີດຈາກແປດຕະກູນ - ຈຶ່ງກາຍເປັນຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນບັນດາທັງໝົດ ແລະ ດຳລົງຢູ່ໃນຄວາມເປັນເລີດ.'

Verse 10

तपसः किं प्रभावः स तेषां वा यजनोद्भवः । विद्योद्भवोऽथवा विप्र किं वा दानसमुद्भवः

ຄວາມເປັນເລີດຂອງພວກເຂົາແມ່ນຜົນມາຈາກການບຳເພັນຕົບະ, ຫຼື ເກີດຈາກການບູຊາຍັນ? ຫຼື ມັນເກີດຂຶ້ນຈາກການຮຽນຮູ້, ໂອ ພາມ, ຫຼື ມັນເກີດຈາກການໃຫ້ທານ?

Verse 11

विश्वामित्र उवाच । ते सर्वे गुणसंपन्ना यथान्ये नागरास्तथा । विशेषश्चापरस्तेषां ते शक्रेण प्रतिष्ठिताः

ວິສະວາມິດ ກ່າວວ່າ: 'ພວກເຂົາທັງໝົດລ້ວນແຕ່ມີຄຸນນະທຳ, ເຊັ່ນດຽວກັບ ນາກະຣະ ຄົນອື່ນໆ. ແຕ່ພວກເຂົາມີຄວາມພິເສດອີກຢ່າງໜຶ່ງ: ພວກເຂົາຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນໂດຍ ພະອິນ (Śakra).'

Verse 12

तेन ते गौरवं प्राप्ताः सर्वेषां तु द्विजन्मनाम्

ດ້ວຍການສ້າງຕັ້ງອັນສັກສິດນັ້ນ, ພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ຮັບກຽດຕິຍົດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງທັງໝົດ.

Verse 13

आनर्त उवाच । कस्मिन्काले तु ते विप्राः शक्रे णात्र प्रतिष्ठिताः । किमर्थं च वदास्माकं विस्तरेण महामते

ອານະຣະຕະ ກ່າວວ່າ: «ໃນເວລາໃດ ພຣະສັກຣະ (ອິນທຣະ) ໄດ້ສະຖາປະນາ ພຣະພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນໃຫ້ຢູ່ທີ່ນີ້? ແລະເພາະເຫດໃດ? ໂອ ຜູ້ມີໃຈກວ້າງ, ຂໍໃຫ້ບອກໂດຍລະອຽດ»។

Verse 14

विश्वामित्र उवाच । हिरण्याक्ष इति ख्यातः पुराऽसीद्दानवो त्तमः । अभवत्तस्य संग्रामः शक्रेण सह दारुणः

ວິສະວາມິດຕະ ກ່າວວ່າ: «ໃນການກ່ອນ ມີດານະວະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຊື່ ຫິຣັນຍາກສະ. ການຮົບອັນນ່າສະພຶງກົວ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງເຂົາ ແລະ ພຣະສັກຣະ»។

Verse 15

तत्र देवासुरे युद्धे मृता भूरिदिवौकसः । दानवाश्च महाराज परस्परजिगीषवः

ໃນສົງຄາມລະຫວ່າງເທວະ ແລະ ອະສຸຣະນັ້ນ ຊາວສະຫວັນຈໍານວນຫຼາຍ ຖືກສັງຫານ; ແລະດານະວະກໍຕົກຕາຍເຊັ່ນກັນ, ໂອ ມະຫາຣາຊ, ທຸກຝ່າຍລ້ວນປາຖະໜາຊະນະກັນແລະກັນ.

Verse 16

अथ ते दानवाः संख्ये शक्रेण विनिपातिताः । विद्याबलेन ताञ्छुक्रः सजीवान्कुरुते पुनः

ຕໍ່ມາ ດານະວະເຫຼົ່ານັ້ນ ໃນສະໜາມຮົບ ຖືກພຣະສັກຣະ ຟັນລົງໃຫ້ລົ້ມ. ແຕ່ຊຸກຣະ ໂດຍພະລັງແຫ່ງວິທະຍາອັນສັກສິດ ໄດ້ຊຸບຊີວິດເຂົາໃຫ້ຟື້ນຄືນ.

Verse 17

देवाश्च निधनं प्राप्ता न जीवंति कथंचन । कस्यचित्त्वथ कालस्य विष्णुं प्रोवाच वृत्रहा

ແຕ່ບັນດາເທວະທີ່ພົບຄວາມຕາຍ ບໍ່ອາດຟື້ນຄືນຊີວິດໄດ້ເລີຍ. ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ວຶດຣະຫາ (ອິນທຣະ) ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະວິສະນຸ.

Verse 18

धारातीर्थमृतानां च प्रहारैः सन्मुखैः प्रभो । या गतिश्च समादिष्टा तां मे वद जनार्दन

ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ—ຂໍພຣະອົງຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ ຈະນາຣະດະນະ: ຜູ້ທີ່ຕາຍຢູ່ທີ່ ທາຣາຕີຣຖະ ໃນສົງຄາມໃຫຍ່ ໂດຍຫັນໜ້າຮັບການຟັນຕີຢູ່ແນວໜ້າ ມີຊະຕາກຳທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ແນວໃດ?

Verse 19

पराङ्मुखा मृता ये च पलायनपरायणाः । तेषामपि गतिं ब्रूहि यादृग्जायेतवाच्युत

ແລະຜູ້ທີ່ຕາຍໂດຍຫັນຫຼັງ ມຸ່ງແຕ່ຈະຫຼົບໜີ—ຂໍພຣະອົງຈົ່ງບອກການໄປຂອງເຂົາເຈົ້າດ້ວຍ, ໂອ ອະຈຸຕະ: ເຂົາເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບສະພາບໃດ?

Verse 20

विष्णुरुवाच । धारातीर्थमृतानां च सन्मुखानां महाहवे । यथा चोच्छिन्नबीजानां पुनर्जन्म न विद्यते

ພຣະວິສນຸຕັດວ່າ: ຜູ້ທີ່ຕາຍຢູ່ທີ່ ທາຣາຕີຣຖະ ໃນສົງຄາມໃຫຍ່ ໂດຍຫັນໜ້າສູ້ສັດຕູ—ບໍ່ມີການເກີດໃໝ່ອີກ; ດັ່ງເມັດພືດທີ່ຖືກຕັດຂາດ ຍ່ອມບໍ່ງອກອີກ.

Verse 21

ये पुनः पृष्ठदेशे तु हन्यते भयविक्लवाः । भुज्यमानाः परैस्ते च प्रेताः स्युस्त्रिदशाधिप

ແຕ່ຜູ້ທີ່ຖືກຟັນຕີຈາກດ້ານຫຼັງ ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວສັ່ນໄຫວ ແລະຖືກຜູ້ອື່ນຂົ່ມເຫັງ—ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນ ປເຣຕະ (ວິນຍານບໍ່ສະຫງົບ), ໂອ ຈອມເທວະສາມສິບສາມ.

Verse 22

इन्द्र उवाच । केचिद्देवा मृता युद्धे युध्यमानाश्च सन्मुखाः । तथैवान्ये मया दृष्टा हन्यमानाः पराङ्मुखाः । प्रेतत्वं दानवानां च सर्वेषां स्यान्न वा प्रभो

ອິນທຣະກ່າວວ່າ: ບາງເທວະຕາຍໃນສົງຄາມ ໃນຂະນະທີ່ສູ້ຮົບຫັນໜ້າກັນ; ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍເຫັນຄົນອື່ນຖືກຂ້າໃນຂະນະທີ່ຫັນຫຼັງ. ສ່ວນດານະວະນັ້ນ—ພວກເຂົາທັງໝົດຈະເປັນ ປເຣຕະ ຫຼືບໍ່, ໂອ ພຣະອົງ?

Verse 23

विष्णुरुवाच । असंशयं सहस्राक्ष हता युद्धे पराङ्मुखाः । प्रेतत्वे यांति ते सर्वे देवा वा मानुषा यदि

ພຣະວິສນຸກ່າວວ່າ: ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເດີ, ໂອ ຜູ້ມີພັນຕາ, ຜູ້ໃດຖືກຂ້າໃນສົງຄາມໃນຂະນະຫັນຫຼັງ ທຸກຄົນຈະໄປສູ່ສະພາບເປຣຕາ ບໍ່ວ່າເປັນເທວະ ຫຼື ມະນຸດກໍຕາມ.

Verse 24

विषादग्नेः कुलघ्नानां तया चैवात्मघातिनाम् । दंष्ट्रिभिर्हतदेहानां शृंगिभिश्च सुरेश्वर । प्रेतत्वं जायते नूनं सत्यमेतदसंशयम्

ຜູ້ຖືກໄຟແຫ່ງຄວາມເສົ້າໝອງເຜົາຜານ, ຜູ້ຂ້າລ້າງວົງຕະກູນ, ແລະຜູ້ຂ້າຕົນເອງ; ອີກທັງຜູ້ທີ່ຮ່າງກາຍຖືກສັດມີງາ ຫຼື ສັດມີເຂົາຂ້າ—ໂອ ຈອມເທວະ, ຄວາມເປັນເປຣຕາຍ່ອມເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 25

इन्द्र उवाच । कथं तेषां भवेन्मुक्तिः प्रेतत्वाद्दारुणाद्विभो । एतन्मे सर्वमाचक्ष्व येन यत्नं करोम्यहम्

ອິນທຣາກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກສິ່ງ, ພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບຄວາມຫຼຸດພົ້ນຈາກສະພາບເປຣຕາອັນນ່າຢ້ານໄດ້ແນວໃດ? ຂໍພຣະອົງບອກຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ໝົດ ເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າຈະພາກພຽນຕາມນັ້ນ.

Verse 26

श्रीभगवानुवाच । तेषां संयुज्यते श्राद्धं कन्यासंस्थे दिवाकरे । कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां नभस्यस्य सुरेश्वर

ພຣະຜູ້ເປັນພຣະພາກກ່າວວ່າ: ສໍາລັບພວກເຂົາ ພິທີສຣາດທະ (śrāddha) ຄວນຖືກປະກອບຢ່າງຖືກຕ້ອງ ເມື່ອດວງອາທິດຢູ່ໃນລາສີກັນຍາ (Kanyā), ໃນວັນທີ 14 (caturdaśī) ຂອງຂ້າງແຮມ (kṛṣṇa-pakṣa) ໃນເດືອນນະພັດສະຍະ (Bhādrapada), ໂອ ຈອມເທວະ.

Verse 27

गयायां भक्तिपूर्वं तु पितामहवचो यथा । ततः प्रयांति ते मोक्षं सत्यमेतदसंशयम्

ແຕ່ເມື່ອປະກອບທີ່ ຄະຍາ (Gayā) ດ້ວຍສັດທາ ຕາມພຣະບັນຍັດຂອງ ພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ), ແລ້ວພວກເຂົາຈະໄປສູ່ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 28

इन्द्र उवाच । कस्मात्तत्र दिने श्राद्धं क्रियते मधुसूदन । शस्त्रैर्विनिहतानां च सर्वं मे विस्तराद्वद

ອິນທຣະກ່າວວ່າ: «ໂອ ມະທຸສູດະນະ, ເປັນຫຍັງຈຶ່ງປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ໃນວັນນັ້ນ? ແລະສໍາລັບຜູ້ຖືກຂ້າດ້ວຍອາວຸດ—ຂໍໃຫ້ທ່ານອະທິບາຍທັງໝົດຢ່າງລະອຽດ»។

Verse 29

श्रीभगवानुवाच । भूतप्रेतपिशाचैश्च कूष्मांडै राक्षसैरपि । पुरा संप्रार्थितः शंभुर्दिने तत्र समागते । अद्यैकं दिवसं देव कन्यासंस्थे दिवाकरे

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກກ່າວວ່າ: «ໃນອະດີດ ເມື່ອວັນນັ້ນມາຮອດ, ພຣະສັມພູ (Śambhu) ຖືກອ້ອນວອນຢ່າງແຮງໂດຍ ພູຕະ, ເປຣຕະ, ປິສາຈະ, ກູສະມານຑະ ແລະ ຣາກສະສະ: ‘ໂອ ເທວະ, ມື້ນີ້—ເມື່ອດວງອາທິດຢູ່ໃນກັນຍາ—ຂໍປະທານໃຫ້ພວກເຮົາແຕ່ວັນດຽວ…’»।

Verse 30

अस्माकं देहि येन स्यात्तृप्तिर्वर्षसमुद्भवा । प्रदत्ते वंशजैः श्राद्धे दीनानां त्वं दयां कुरु

«ຂໍປະທານສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ຄວາມອິ່ມໃຈຂອງພວກເຮົາເກີດຂຶ້ນຕະຫຼອດທັງປີ. ເມື່ອລູກຫຼານຂອງພວກເຮົາຖວາຍພິທີສຣາດທະ, ຂໍໃຫ້ທ່ານເມດຕາຕໍ່ພວກເຮົາຜູ້ທຸກຍາກ»។

Verse 31

श्रीभगवानुवाच । यः करिष्यति वै श्राद्धमस्मिन्नहनि संस्थिते । कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां नभस्यस्य च वंशजः । भविष्यति परा प्रीतिर्यावत्संवत्सरः स्थितः

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດໃນບັນດາລູກຫຼານທີ່ຈະປະກອບພິທີສຣາດທະໃນວັນນີ້—ໃນວັນຈະຕຸຣະດະສີ (caturdaśī) ຂອງຂ້າງແຮມ (kṛṣṇa-pakṣa) ໃນເດືອນນະພັສຍະ (Nabhasya/ Bhādrapada)—ຈະເກີດຄວາມປິຕິອັນສູງສຸດແກ່ຜູ້ລ່ວງລັບ ຕະຫຼອດຈົນຄົບປີ»។

Verse 32

यः पुनस्तु गयां गत्वा युष्मद्वंशसमुद्भवः । करिष्यति तथा श्राद्धं तेन मुक्तिमवाप्स्यथ

«ແຕ່ຖ້າອີກຄັ້ງ ຜູ້ສືບສາຍຂອງພວກເຈົ້າໄປຍັງ ຄາຍາ (Gayā) ແລະປະກອບພິທີສຣາດທະຢູ່ທີ່ນັ້ນຕາມວິທີນັ້ນ, ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງການນັ້ນ ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ)»។

Verse 33

शस्त्रेण निहतानां च स्वर्गस्थानामपि ध्रुवम् । न करिष्यति यः श्राद्धं तस्मिन्नहनि संस्थिते

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ຖືກອາວຸດສັງຫານ—ແມ່ນແທ້ວ່າຢູ່ສະຫວັນແນ່ນອນ—ຜູ້ໃດບໍ່ເຮັດພິທີ śrāddha ໃນວັນນັ້ນເມື່ອມາຮອດ…

Verse 34

क्षुत्पिपासार्तदेहाश्च पितरस्तस्य दुःखिताः । स्थास्यंति वत्सरं यावदेतदाह पितामहः

ບັນພະບຸລຸດ (ພິຕຣະ) ຂອງຜູ້ນັ້ນ ຖືກທຸກທ້ອນໃນກາຍເນື່ອງຈາກຄວາມຫິວແລະກະຫາຍນ້ໍາ ຈະທົນທຸກຢູ່ຈົນຄົບໜຶ່ງປີ—ດັ່ງທີ່ພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ກ່າວໄວ້.

Verse 35

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तस्मिन्नहनि कारयेत् । अन्यमुद्दिश्य तत्सर्वं प्रेतानामिह जायते

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນທັງປວງ ຄວນໃຫ້ເຮັດພິທີໃນວັນນັ້ນເທົ່ານັ້ນ; ເພາະສິ່ງໃດທີ່ເຮັດຢູ່ນີ້ໂດຍອຸທິດໃຫ້ຜູ້ອື່ນ ຈະກາຍເປັນຂອງພຣີຕະ (preta) ແຕ່ຜູ້ດຽວ.

Verse 36

ततो भगवता दत्ता तेषां चैव तु सा तिथिः श्रा । द्धकर्मणि संजाते विना शस्त्रहतं जनम्

ຕໍ່ມາ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ປະທານຕິຖິ (tithi) ນັ້ນໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ; ເມື່ອເຮັດພິທີ śrāddha ກໍໃຫ້ເຮັດຕາມນັ້ນ—ແຕ່ຍົກເວັ້ນຜູ້ທີ່ຖືກອາວຸດສັງຫານ (ມີກົດຕ່າງຫາກ).

Verse 37

संमुखस्यापि संग्रामे युध्यमानस्य देहिनः । कदाचिच्चलते चित्तं तीक्ष्णशस्त्रहतस्य च

ແມ່ນແຕ່ນັກຮົບຜູ້ມີຊີວິດ ທີ່ສູ້ຮົບແບບປະຈັນໜ້າໃນສົງຄາມ ຈິດໃຈກໍອາດຫວັ່ນໄຫວໄດ້ໃນບາງຄັ້ງ—ໂດຍສະເພາະຜູ້ທີ່ຖືກອາວຸດຄົມຟັນລົງ.

Verse 204

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्र माहात्म्ये शक्रविष्णुसंवादे प्रेतश्राद्धकथनंनाम चतुरधिकद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດໃນ «ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ອັນນ່າເຄົາລົບ—ໃນ «ເອກາຊີຕິ-ສາຫັດສະຣີ ສັມຫິຕາ», ໃນປຶ້ມທີ 6 «ນາຄະຣະຂັນດະ»—ໃນມາຫາຕະມະຍະແຫ່ງ «ສີຮາຖະເກສະວະຣະ-ເຂດ», ໃນບົດສົນທະນາຂອງ ສັກຣະ ແລະ ວິສະນຸ, ບົດທີ 204 ຊື່ «ການກ່າວເຖິງ ເປຣຕະ-ສຣາດທະ» ຈຶ່ງສິ້ນສຸດລົງ.