Adhyaya 162

Verse 1

सूत उवाच । एवं नाम्नि कृते तस्य भास्करस्यांशुमालिनः । द्विजानां पुरतः पुष्पः कथयामास चेष्टितम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະອາທິດຜູ້ສະຫວ່າງໄສ ພາສກະຣະ—ຜູ້ມີພວງຮັງສີເປັນມາລາ—ໄດ້ຮັບນາມນັ້ນແລ້ວ, ປຸສປະ ໃນທ່າມກາງພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ ໄດ້ເລີ່ມເລົ່າເຫດການທີ່ເກີດຂຶ້ນ.

Verse 2

आत्मीयं कुत्सितं तेषां मणिभद्रवधो यथा । विहितो विहिता पत्नी तस्य व्याजेन कृत्स्नशः

ລາວໄດ້ເລົ່າເລື່ອງອັນນ່າອັບອາຍຂອງພວກເຂົາເອງຢ່າງຄົບຖ້ວນ—ວ່າການສັງຫານ ມະນິພັດຣະ ເກີດຂຶ້ນໄດ້ແນວໃດ ແລະວ່າໄດ້ຈັດຫາພັນລະຍາໃຫ້ເຂົາແນວໃດ—ທັງໝົດນີ້ໂດຍອ້າງເຫດອັນປອມແປງ.

Verse 3

ततस्ते ब्राह्मणाः प्रोचुस्तच्छ्रुत्वा कोपसंयुताः । सीत्कारान्प्रचुरान्कृत्वा धिक्त्वां पाप प्रगम्यताम्

ຕໍ່ມາ ພວກພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ຍິນແລ້ວກໍເກີດໂກດຄຽດ; ທຳສຽງຟືດຟາດຫຼາຍໆ ແລ້ວກ່າວວ່າ: «ອັບອາຍແກ່ເຈົ້າ ຜູ້ມີບາບ—ຈົ່ງໄປໃຫ້ພົ້ນ!»

Verse 4

आत्मीयं हेम चादाय न ते शुद्धिर्भविष्यति

«ແມ່ນແຕ່ເຈົ້າເອົາຄຳຂອງຕົນຄືນ ຄວາມບໍລິສຸດກໍບໍ່ຈະເກີດແກ່ເຈົ້າ» ເຂົາກ່າວດັ່ງນັ້ນ।

Verse 5

ब्रह्मघ्नस्त्वं यतः प्रोक्तास्त्रयो वर्णा द्विजोत्तमाः । ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यः स्मृतिशास्त्रप्रपाठकैः

«ເນື່ອງຈາກອາຈານແລະຜູ້ສວດທ່ອງສະມຣິຕິ-ສາດສະຕຣາ ກ່າວວ່າ ວັນນະດວິຊະສາມ—ພຣາຫມັນ, ກະສັດຕຣິຍະ, ໄວຊະ—ເມື່ອລະເມີດຄວາມສັກສິດແຫ່ງພຣາຫມັນ ຈະຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ພຣະຫມະຆະນ’ (ຜູ້ຂ້າພຣະຫມະ); ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ ພຣະຫມະຆະນ, ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ»។

Verse 6

सूत उवाच । ततस्तु दुःखितः पुष्पो बाष्पसंपूरितेक्षणः । ब्रह्मस्थानाद्विनिर्गत्य प्ररुरोद सुदुःखितः

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ຕໍ່ມາ ພຸສປະ ຖືກຄວາມໂສກເສົ້າຄອບງຳ ດວງຕາເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳຕາ; ອອກຈາກພຣະຫມະສະຖານ ແລ້ວຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງຂົມຂື່ນ ດ້ວຍຄວາມທຸກທົນຫນັກ»।

Verse 7

रोरूयमाणमालोक्य ततस्ते नागरा द्विजाः । दयां च महतीं कृत्वा ततः प्रोचुः परस्परम्

ເມື່ອເຫັນເຂົາຮ້ອງໄຫ້ດັງໆ ພວກພຣາຫມັນນາຄະຣາເຫຼົ່ານັ້ນ ກໍເກີດເມດຕາກະລຸນາຢ່າງໃຫຍ່; ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວກັນໃນຫມູ່ຕົນ।

Verse 8

नानाविधानि शास्त्राणि स्मृतयश्च पृथग्विधाः । पुराणानि समस्तानि वीक्षध्वं सुसमाहिताः

ຈົ່ງພິຈາລະນາດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ ແລະດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງໝັ້ນ ບັນດາສາດສະຕຣະ (śāstra) ຫຼາຍປະເພດ, ສະມຣິຕິ (Smṛti) ຫຼາຍຢ່າງ, ແລະປູຣານະ (Purāṇa) ທັງໝົດໃຫ້ຄົບຖ້ວນ।

Verse 9

कुत्रचित्क्वचिदेवास्य कथंचिच्छुद्धिरस्ति चेत् । न तच्च विद्यते शास्त्रमस्मिन्स्थाने न चास्ति यत्

ຖ້າຢູ່ບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງ ຫຼືດ້ວຍວິທີໃດວິທີໜຶ່ງ ຈະມີການຊໍາລະໃຫ້ເຂົາໄດ້ ກໍຄວນມີອໍານາດຂອງສາດສະຕຣະ (śāstra) ເປັນຫຼັກຖານ; ແຕ່ໃນບ່ອນນີ້ ບໍ່ພົບຄໍາສອນອັນມີອໍານາດເຊັ່ນນັ້ນເລີຍ।

Verse 10

न स्मृतिर्न पुराणं च वेदांतं वा द्विजोत्तमाः । न चास्ति ब्राह्मणः सोऽत्र सर्वज्ञप्रतिमो न यः

ໂອ ດວິໂຈດຕະມາ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງອັນປະເສີດ) ທັງຫຼາຍ! ທີ່ນີ້ບໍ່ມີສະມຣິຕິ (Smṛti), ບໍ່ມີປູຣານະ (Purāṇa), ແມ່ນແຕ່ເວດານຕະ (Vedānta) ກໍບໍ່ມີ; ແລະທີ່ນີ້ກໍບໍ່ມີພຣາຫມະນະຜູ້ໃດທີ່ດຸດດັ່ງຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ।

Verse 11

तस्माच्चिन्तयत क्षिप्रमस्य शुद्धिप्रदं हि यत् । तच्च प्रमाणतां नीत्वा शुद्धिरस्य प्रदीयते

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຄິດໃຫ້ໄວ ວ່າສິ່ງໃດແທ້ໆທີ່ໃຫ້ຄວາມຊໍາລະແກ່ເຂົາ; ແລະເມື່ອນໍາສິ່ງນັ້ນໄປຕັ້ງເປັນປຣະມານະ (pramāṇa) ອັນຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຈຶ່ງປະທານການຊໍາລະໃຫ້ເຂົາ।

Verse 12

अथैको ब्राह्मणः प्राह चंडशर्मेति विश्रुतः । मया स्कांदपुराणेऽस्मिन्पुरश्चरणसंश्रिता

ແລ້ວຈຶ່ງມີພຣາຫມະນະຜູ້ໜຶ່ງ ຜູ້ໂດງດັງນາມວ່າ ຈັນຑະຊະຣະມັນ (Caṇḍaśarman) ໄດ້ກ່າວວ່າ: «ໃນສະກັນດະປູຣານະ (Skanda Purāṇa) ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອາໄສຄໍາສອນອັນເກືອບກ່ຽວກັບ ປູຣະສະຈະຣະນະ (puraścaraṇa)…»

Verse 13

पठिता सप्तमी या च पुरश्चरणसंज्ञिता । पुरश्चरणतः पापं विहितं तु यथा व्रजेत्

ສັບຕະມີທີ່ສວດອ່ານ ແລະເອີ້ນວ່າ «ປຸຣະຈະຣະນະ»; ໂດຍປຸຣະຈະຣະນະນັ້ນ ບາບຖືກກຳນົດໃຫ້ຈາກໄປ ຕາມທີ່ບັນຍັດໄວ້।

Verse 14

सम्यक्तथापि विप्रेंद्रास्ततो याति न संशयः । तस्मात्करोतु तामेष पुरश्चरणसप्तमीम्

ແມ່ນແທ້ແລ້ວ ໂອ ຜູ້ເປັນເລີດໃນພຣາຫມັນ, ຖ້າເຮັດໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ຜົນຍ່ອມເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ດັ່ງນັ້ນ ໃຫ້ຊາຍນີ້ປະຕິບັດ «ປຸຣະຈະຣະນະ ສັບຕະມີ» ນັ້ນເຖີດ।

Verse 15

अपरं भूभुजादेशान्मणिभद्रो निपातितः । वधकैस्तस्य तत्पापं यदि पापं प्रजायते

ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ມະນິພັດຣະ ຖືກປະຫານໂດຍຜູ້ປະຫານ ຕາມຄຳສັ່ງຂອງກະສັດ. ຖ້າມີບາບໃດເກີດຈາກການນັ້ນ ບາບນັ້ນຍ່ອມຕົກແກ່ຜູ້ອອກຄຳສັ່ງອັນບໍ່ຍຸດຕິທຳ.

Verse 16

राजा भूत्वा न यः सम्यग्विचारयति वादिनम् । तस्य तत्पातकं घोरं राज्ञश्चैव प्रजायते

ຜູ້ໃດເປັນກະສັດແຕ່ບໍ່ພິຈາລະນາຄຳຮ້ອງຂອງຜູ້ຟ້ອງຮ້ອງໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ບາບອັນນ່າຢ້ານນັ້ນຍ່ອມເກີດຂຶ້ນແກ່ກະສັດນັ້ນແທ້ໆ.

Verse 17

तथास्य पत्न्यास्तत्पापं जानंत्या यत्तयोदितम् । मत्पित्रा ब्राह्मणैर्दत्तोऽयं पुरा वह्निसंनिधौ

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ບາບນັ້ນຍັງຕິດຕໍ່ເຖິງພັນລະຍາຂອງລາວ ເນື່ອງຈາກນາງຮູ້ວ່າພວກເຂົາໄດ້ເວົ້າຫຍັງ. “ພິທີ/ວັດນີ້ ໃນກ່ອນການ ພໍ່ຂອງຂ້ອຍໄດ້ມອບໃຫ້ ພ້ອມກັບພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ໃນທີ່ປະທັບຂອງໄຟອັນສັກສິດ.”

Verse 18

विडंबितेन चानेन कृतप्रतिकृतं कृतम् । तस्मान्न चास्य दोषः स्याद्यतः प्रोक्तं मुनीश्वरैः

ໂດຍຜູ້ນີ້ຜູ້ຖືກຫລອກລວງ ກໍໄດ້ກະທຳການຕອບໂຕຕາມທີ່ເຂົາເຄີຍກະທຳ. ດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ຄວນມີໂທດແກ່ເຂົາ ເພາະມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວ.

Verse 19

कृते प्रतिकृतं कुर्याद्धिंसने प्रतिहिंसनम् । न तत्र जायते दोषो यो दुष्टे दुष्टमाचरेत्

ເມື່ອມີການກະທຳ ຄວນກະທຳຕອບໂຕ; ເມື່ອມີການຮຸນແຮງ ຄວນຕອບໂຕຮຸນແຮງ. ໃນກໍລະນີນັ້ນ ບໍ່ເກີດໂທດແກ່ຜູ້ທີ່ປະພຶດຕໍ່ຄົນຊົ່ວດ້ວຍວິທີຂອງຄົນຊົ່ວ.

Verse 20

ब्राह्मणा ऊचुः । यद्येवं वद विप्रास्य पुरश्चरणसंज्ञिताम् । सप्तमीमद्य विप्रेंद्र वराकस्य विशुद्धये

ພວກພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: «ຖ້າເປັນດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຂໍໃຫ້ທ່ານເລົ່າໃນມື້ນີ້ເຖິງວັນສັບຕະມີທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ປຸຣະສະຈະຣະນະ’ ເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດຂອງຄົນຜູ້ນ່າສົງສານນີ້»។

Verse 21

सूत उवाच । अथास्य कथयामास सप्तमीं तां द्विजोत्तमाः । चंडशर्माभिधानस्तु कृत्वा तस्योपरि कृपाम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ແລ້ວພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດໄດ້ເລົ່າເຖິງສັບຕະມີນັ້ນໃຫ້ເຂົາຟັງ. ຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ຈັນດະຊະຣະມາ ໄດ້ເມດຕາກະລຸນາຕໍ່ເຂົາ ແລະໄດ້ຊີ້ນຳສອນສັ່ງ.

Verse 22

तेनापि विहिता सम्यग्यथा तस्य मुखाच्छ्रुता । ततः संवत्सरस्यांते विपाप्मा समपद्यत

ເຂົາກໍໄດ້ປະຕິບັດຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຕາມທີ່ໄດ້ຍິນຈາກປາກຂອງທ່ານ. ແລ້ວເມື່ອຄົບຮອບໜຶ່ງປີ ເຂົາກໍກາຍເປັນຜູ້ພົ້ນຈາກບາບ.

Verse 23

ऋषय ऊचुः । पुरश्चरणसंज्ञां तु सप्तमीं वद सूतज । विधिना केन कर्तव्या कस्मिन्काल उपस्थिते

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ, ຈົ່ງບອກເຮົາເຖິງວັນສັບຕະມີທີ່ເອີ້ນວ່າ ປຸຣະສະຈະຣະນະ; ຈະປະຕິບັດຕາມພິທີໃດ ແລະ ໃນເວລາໃດຈຶ່ງຄວນເລີ່ມ?»

Verse 24

सूत उवाच । अहं वः कीर्तयिष्यामि रोहिताश्वस्य भूपतेः । मार्कंडेन पुरा प्रोक्ता पृच्छयमानेन भक्तितः

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງ—ພິທີປະຕິບັດທີ່ໃນການກ່ອນ ມາຣະກັນເດຍະ ໄດ້ສອນແກ່ພະຣາຊາ ໂຣຫິຕາສະວະ ເມື່ອພະອົງທູນຖາມດ້ວຍສັດທາ»

Verse 25

सप्तकल्पस्मरो विप्रा मार्कंडाख्यो महामुनिः । रोहिताश्वेन पृष्टः स हरिश्चंद्रात्मजेन च

ໂອ ພວກພຣາຫມັນ, ມະຫາມຸນີນາມ ມາຣະກັນດະ ຜູ້ຈື່ຈຳເຫດການແຫ່ງ 7 ກັລປະ, ຖືກພະຣາຊາ ໂຣຫິຕາສະວະ ພຣະຣາຊະບຸດແຫ່ງ ຫຣິສະຈັນດຣະ ທູນຖາມ.

Verse 26

रोहिताश्व उवाच । अज्ञानाज्ज्ञानतो वापि यत्पापं कुरुते नरः । उपायं तस्य नाशाय किंचिन्मे वद सन्मुने

ໂຣຫິຕາສະວະກ່າວວ່າ: «ບຸກຄົນຈະກໍ່ບາບດ້ວຍຄວາມບໍ່ຮູ້ ຫຼື ດ້ວຍຄວາມຮູ້ກໍຕາມ; ໂອ ມຸນີຜູ້ດີ, ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າເຖິງວິທີການບາງຢ່າງເພື່ອທຳລາຍບາບນັ້ນ»

Verse 27

मार्कंडेय उवाच । मानसं वाचिकं चैव कायिकं च तृतीयकम् । त्रिविधं पातकं लोके नराणामिह जायते

ມາຣະກັນເດຍະກ່າວວ່າ: «ໃນໂລກນີ້ ບາບຂອງມະນຸດເກີດຂຶ້ນເປັນສາມຢ່າງ—ບາບທາງໃຈ, ບາບທາງວາຈາ, ແລະ ຢ່າງທີສາມ ບາບທາງກາຍ»

Verse 28

तत्रोपाया विनाशाय तस्य संपरिकीर्तिताः । तानहं ते प्रवक्ष्यामि शृणुष्व नृपसत्तम

ທີ່ນັ້ນ ວິທີການເພື່ອທຳລາຍບາບສາມປະການນັ້ນ ໄດ້ຖືກປະກາດໄວ້ຢ່າງດີ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວໃຫ້ທ່ານຟັງ—ຂໍໃຫ້ຟັງເຖີດ ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ।

Verse 29

मानसं चैव यत्पापं नराणामिह जायते । पश्चात्तापे कृते तस्य तत्क्षणादेव नश्यति

ບາບໃດໆທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນມະນຸດໃນໂລກນີ້ ໃນລະດັບໃຈ—ເມື່ອໄດ້ກະທຳການສຳນຶກຜິດ ມັນກໍສູນໄປໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 30

वाचिकं चैव यत्पापं नाभुक्त्वा तत्प्रणश्यति । पुरश्चरणबाह्यं तु सत्यमेतन्मयोदितम्

ແລະບາບໃດໆທີ່ເກີດຈາກວາຈາ—ໂດຍບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ຮັບຜົນຂອງມັນ ກໍສາມາດຖືກທຳລາຍໄດ້. ນີ້ແມ່ນຄຳຈິງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງອາໄສພິທີພູຣະຊະຣະນະອັນພິລິດພິລອດ।

Verse 31

निवेद्य ब्राह्मणेंद्राणां तदुक्तं च समाचरेत् । प्रायश्चित्तं यथोक्तं तु ततः शुद्धिमवाप्नुयात्

ເມື່ອໄດ້ສາລະພາບຕໍ່ບັນດາພຣາຫມັນຜູ້ສູງສຸດ ແລ້ວຈຶ່ງປະພຶດຕາມຄຳທີ່ພວກທ່ານກ່າວຊີ້ນຳ. ເມື່ອປະຕິບັດປຣາຍະຊິຕຕະຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ ຈຶ່ງບັນລຸຄວາມບໍລິສຸດ।

Verse 32

अथवा पार्थिवो ज्ञात्वा कुरुते तस्य निग्र हम् । तेन शुद्धिमवाप्रोति यद्यपि स्यात्स किल्विषी

ຫຼືອີກທາງໜຶ່ງ ເມື່ອກະສັດຮູ້ເລື່ອງ ແລ້ວລົງໂທດເຂົາ, ໂດຍການລົງໂທດອັນຊອບທຳນັ້ນ ເຂົາຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດ—ແມ່ນແຕ່ເຂົາຈະເປັນຜູ້ມີບາບແທ້ກໍຕາມ।

Verse 33

लज्जया ब्राह्मणेंद्राणां यो न ब्रूते कथंचन । न च राजा विजानाति शरीरस्थेन यो म्रियेत् । तस्य निग्रहकर्ता च स्वयं वैवस्वतो यमः

ເນື່ອງຈາກຄວາມອາຍຕໍ່ໜ້າພຣະພຣາຫມັນຜູ້ສູງສຸດ ຖ້າຜູ້ໃດບໍ່ຍອມສາລະພາບເລີຍ ແລະກະສັດກໍບໍ່ຮູ້ ແລ້ວຕາຍໄປໃນຂະນະທີ່ບາບນັ້ນຍັງຢູ່ໃນກາຍ—ຜູ້ຄວບຄຸມແລະລົງໂທດຄື ພຣະຍະມະ ວາຍວັສວະຕະ ໂດຍພຣະອົງເອງ.

Verse 34

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन कृत्वा पापं विजानता । प्रायश्चित्तं तु कर्तव्यं यथोक्तं ब्राह्मणो दितम्

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ທີ່ຮູ້ວ່າຕົນໄດ້ກະທຳບາບ ຄວນພາກພຽນທຸກວິທີ ເພື່ອປະກອບ “ປຣາຍະຈິຕຕະ” ຕາມທີ່ພຣະພຣາຫມັນໄດ້ກ່າວໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 35

रोहिताश्व उवाच । सर्वेषामेव पापानां विहितानां मुनीश्वर । किंचिद्व्रतं समाचक्ष्व दानं वा होममेव वा । विपाप्मा जायते येन पुरश्चरणवर्जितम्

ໂຣຫິຕາຊະວະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມຸນີ, ເພື່ອກຳຈັດບາບທັງປວງທີ່ເກາະກຽວຢູ່ ຂໍຈົ່ງຊີ້ແນະວິທີປະພຶດບາງຢ່າງ—ຈະເປັນວຣະຕະ (ຖືສິນ), ທານ, ຫຼື ໂຮມະ (ບູຊາໄຟ)—ທີ່ເຮັດໃຫ້ຄົນພົ້ນບາບໄດ້ ແມ່ນແຕ່ບໍ່ໄດ້ປະກອບພິທີປູຣະຊະຈະຣະນະຢ່າງຄົບຖ້ວນ.”

Verse 36

नित्यं पापानि कुरुते नरः सूक्ष्माणि सर्वतः । प्रायश्चित्तानि सर्वेषां कर्तुं शक्तिः कथं भवेत्

ມະນຸດຍ່ອມກະທຳຄວາມຜິດອັນລະອຽດຢູ່ເປັນນິດ ຈາກທຸກດ້ານ; ແລ້ວຈະມີກຳລັງທີ່ໃດຈຶ່ງຈະປະກອບປຣາຍະຈິຕຕະໃຫ້ຄົບທັງໝົດໄດ້?

Verse 37

मार्कंडेय उवाच । अस्ति राजन्व्रतं पुण्यं पुरश्चरणसंज्ञितम् । पुरश्चरणसंज्ञा तु सप्तमी सूर्यवल्लभा

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ມີວຣະຕະອັນເປັນບຸນ ຊື່ວ່າ ‘ປູຣະຊະຈະຣະນະ’។ ວັນທີ່ເອີ້ນວ່າ ປູຣະຊະຈະຣະນະ ນັ້ນແມ່ນ ສັບຕະມີ (ວັນທີ 7 ຕາມຈັນທະຄະຕິ) ອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະອາທິດ.”

Verse 38

यया संचीर्णया राज न्कायस्थो यमसंभवः । विचित्रो मार्जयेत्पापं कृतं जन्मनि संचितम्

ໂດຍປະຕິບັດຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໂອ້ ພະຣາຊາ, ວິຈິຕຣະ ຜູ້ເປັນກາຍັສຖະ ເກີດຈາກພະຍົມ ກໍຍັງຊໍາລະບາບທີ່ສະສົມແລະກະທໍາຕະຫຼອດຊີວິດໃຫ້ໝົດໄດ້।

Verse 39

तस्मात्कुरु महाराज तथाशु वचनं मम । येन वा मुच्यते पापा त्सर्वस्मात्कायसंभवात्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ພະມະຫາຣາຊາ, ຈົ່ງປະຕິບັດຕາມຄໍາຂ້ອຍໂດຍໄວ; ເພາະດ້ວຍນັ້ນ ຜູ້ໃດຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງທີ່ເກີດຈາກການມີກາຍ.

Verse 40

रोहिताश्व उवाच । पुरश्चरणसंज्ञा तु सप्तमी मुनिसत्तम । विधिना केन कर्तव्या कस्मिन्काले वद स्व मे

ໂຣຫິຕາສະວະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ້ ມຸນີຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ, ສັບຕະມີທີ່ເອີ້ນວ່າ ປຸຣະສະຈະຣະນະ ນີ້ ຄວນຖືປະຕິບັດດ້ວຍພິທີໃດ ແລະ ໃນເວລາໃດ? ຂໍຈົ່ງບອກຂ້ອຍ.»

Verse 41

मार्कंडेय उवाच । माघमासे सिते पक्षे मकरस्थे दिवाकरे । सूर्यवारेण सप्तम्यां व्रतमेतत्समाचरेत्

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: «ໃນເດືອນມາຄະ, ໃນຂ້າງຂຶ້ນ, ເມື່ອພະອາທິດຢູ່ໃນລາສີມະກະຣະ (Capricorn), ຈົ່ງຖືວຣະຕະນີ້ໃນວັນສັບຕະມີທີ່ຕົກກັບວັນອາທິດ.»

Verse 42

पाखंडैः पतितैः सार्धं तस्मिन्नहनि नालपेत् । भक्षयित्वा नृपश्रेष्ठ प्रभाते दन्तधावनम् । मंत्रेणानेन पश्चाच्च कर्तव्यो नियमो नृप

ໃນວັນນັ້ນ ບໍ່ຄວນສົນທະນາກັບພວກປາຄັນດະ (ນອກທາງ) ແລະຜູ້ຕົກຕໍ່າ. ຫຼັງຈາກຮັບປະທານຕາມເວລາອັນຄວນ, ໂອ້ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ໃນຕອນເຊົ້າຈົ່ງຖູແຂ້ວ; ແລ້ວຕໍ່ຈາກນັ້ນ, ໂອ້ ພະຣາຊາ, ຈົ່ງຮັບນິຍະມະ (ຂໍ້ປະຕິບັດ) ດ້ວຍມັນຕຣະນີ້.

Verse 43

पुरश्चरणकृत्यायां सप्तम्यां दिवसाधिप । उपवासं करिष्यामि अद्य त्वं शरणं मम

ໂອ ພຣະອາທິດ ຈອມແຫ່ງວັນ! ໃນວັນສັບຕະມີນີ້ ທີ່ກຳນົດເພື່ອພິທີປຸຣະສະຈະຣະນະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຖືອົດອາຫານ; ມື້ນີ້ ພຣະອົງແມ່ນທີ່ພຶ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 44

ततोऽपराह्णसमये स्नात्वा धौतांबरः शुचिः । प्रतिमां पूजयेद्भक्त्या दिनाधिपसमुद्भवाम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນເວລາບ່າຍ ຫຼັງອາບນ້ຳ ນຸ່ງຜ້າສະອາດ ແລະມີຄວາມບໍລິສຸດ ພຶງບູຊາພຣະຮູບ (ປຣະຕິມາ) ຂອງຈອມແຫ່ງວັນ ດ້ວຍສັດທາ।

Verse 45

रक्तैः पुष्पैर्महावीर पादाद्यं पूजयेत्ततः । पतंगाय नमः पादौ मार्तंडायेति जानुनी

ໂອ ວີຣະຜູ້ກ້າ! ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງບູຊາພຣະບາດ ແລະອະວະຍະວະຕອນລຸ່ມ ດ້ວຍດອກໄມ້ສີແດງ. ກ່າວວ່າ «ນະໂມ ແກ່ ປະຕັງກະ» ແລ້ວບູຊາພຣະບາດ; ແລະກ່າວວ່າ «(ນະໂມ) ແກ່ ມາຣຕັນດະ» ແລ້ວບູຊາຫົວເຂົ່າ।

Verse 46

गुह्यं दिवसनाथाय नाभिं द्वादश मूर्तये । बाहू च पद्महस्ताय हृदयं तीक्ष्णदीधिते

ພຶງບູຊາອະວະລັບ ດ້ວຍນາມ «ຈອມແຫ່ງວັນ»; ບູຊາສະດື ດ້ວຍນາມ «ຜູ້ມີສິບສອງປາງ»; ບູຊາແຂນທັງສອງ ດ້ວຍນາມ «ຜູ້ມືດອກບົວ»; ແລະບູຊາຫົວໃຈ ດ້ວຍນາມ «ຜູ້ມີລຳແສງແຫຼມຄົມ».

Verse 47

कंठं पद्मदलाभाय शिरस्तेजोमयाय च । एवं संपूज्य विधिवद्धूपं कर्पूरमाददेत्

ພຶງບູຊາຄໍ ດ້ວຍນາມ «ງາມສະຫວ່າງດັ່ງກີບດອກບົວ»; ແລະບູຊາສີສະ ດ້ວຍນາມ «ຜູ້ເປັນແສງລ້ວນ». ເມື່ອບູຊາຄົບຕາມພິທີແລ້ວ ພຶງຖວາຍທູບ—ໂດຍສະເພາະ ການບູນ (camphor).

Verse 48

गुडौदनं च नैवेद्यं रक्तवस्त्राभिवेष्टितम् । रक्तसूत्रेण दीपं च तथैवारार्तिकं नृप

ຄວນຖວາຍນະເວດຍາເປັນເຂົ້າຫວານຄົບນ້ຳຕານອ້ອຍ/ນ້ຳຕານກ້ອນ ຫໍ່ດ້ວຍຜ້າສີແດງ. ອີກທັງຈັດເຮັດໂຄມໄຟຜູກດ້ວຍດ້າຍສີແດງ ແລະປະກອບອາຣາຕິກາ ໂອ ພະຣາຊາ.

Verse 49

शंखे तोयं समादाय रक्तचन्दनमिश्रितम् । सफलं च ततः कृत्वा अर्घ्यं दद्यात्ततः परम्

ນໍານ້ຳໃສ່ໃນຫອຍສັງຂ໌ ແລ້ວປົນກັບຈັນທະນາສີແດງ. ຈາກນັ້ນວາງໝາກໄມ້ຮ່ວມກັນ ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍອັຣຄະຍະ (ນ້ຳບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ).

Verse 50

कुकृतं यत्कृतं किंचिदज्ञानाज्ज्ञानतोऽपि वा । प्रायश्चित्तं कृतं देव ममार्घ्यश्च प्रगृह्यताम्

ຄວາມຜິດໃດໆທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກະທໍາ—ຈະເພາະອະວິຊາ ຫຼືຮູ້ເທົ່າທັນກໍຕາມ—ການຊໍາລະບາບ (ປຣາຍະຊິຕ) ໄດ້ປະກອບແລ້ວ. ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂໍໃຫ້ອັຣຄະຍະຂອງຂ້າພະເຈົ້າຖືກຮັບໄວ້ດ້ວຍ.

Verse 51

ततः संपूजयद्विप्रं गन्धपुष्पानुलेपनैः । दत्त्वा तु भोजनं तस्मै दक्षिणां च स्वशक्तितः । प्राशनं कायशुद्ध्यर्थं पञ्चगव्यस्य चाचरेत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນນົບນ້ອມບູຊາພຣາຫມັນດ້ວຍຂອງຫອມ ດອກໄມ້ ແລະນ້ຳຫອມທາ. ເມື່ອໄດ້ຖວາຍອາຫານແກ່ທ່ານ ແລະໃຫ້ທັກຊິນາຕາມກໍາລັງແລ້ວ ຄວນຮັບປະທານປັນຈະກະວະຍະ (pañcagavya) ເພື່ອຊໍາລະກາຍໃຫ້ບໍລິສຸດ.

Verse 52

कृतांजलिपुटो भूत्वा समुद्वीक्ष्य दिवाकरम् । दिवाकरं गतश्चैव मन्त्रमेतं समुच्चरेत्

ຈາກນັ້ນ ປະນົມມືເປັນອັນຈະລີ ແລ້ວເບິ່ງໄປຫາພຣະອາທິດ. ແລ້ວເຂົ້າໄປນົບນ້ອມບູຊາພຣະອາທິດ ແລະສະດຸດມັນຕຣານີ້.

Verse 53

इदं व्रतं मया देव गृहीतं पुरतस्तव । अविघ्नं सिद्धिमायातु प्रसादात्तव भास्कर

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຖືວຣະຕະນີ້ ໃນພຣະພັກຂອງພຣະອົງ. ໂອ ພາສະກະຣະ, ດ້ວຍພຣະກະຣຸນາ ຂໍໃຫ້ສໍາເລັດໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກ.

Verse 54

ततश्च फाल्गुने मासि संप्राप्ते मुनिसत्तम । कुन्देन पूजयेद्देवं तेनैव विधिना ततः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ເມື່ອເດືອນພາລກຸນະມາຮອດ, ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ, ຄວນບູຊາພຣະເຈົ້າດ້ວຍດອກກຸນດາ ແລ້ວດໍາເນີນຕາມພິທີນັ້ນເທິງເດີມ.

Verse 55

धूपं च गुग्गुलुं दद्यान्नैवेद्यं भक्तमेव च । प्राशनं गोमयं प्रोक्तं सर्वपापविशुद्धये

ຄວນຖວາຍຄວັນທູບກຸກກຸລຸ ເປັນທູບຫອມ ແລະຖວາຍເຂົ້າສຸກເປັນນາໄວດະ. ພິທີ «ປຣາຊະນະ» ທີ່ກໍານົດໄວ້ແມ່ນການຮັບປະທານຂີ້ງົວ ເພື່ອຊໍາລະບາບທັງປວງ.

Verse 56

चैत्रे मासि तु संप्राप्ते सुरभ्या पूज्येद्धरिम् । नैवेद्यं गुणिकाः प्रोक्ता धूपं सर्जरसोद्भवम्

ເມື່ອເດືອນໄຈຕຣະມາຮອດ ຄວນບູຊາພຣະຫຣິ ດ້ວຍເຄື່ອງຖວາຍຈາກງົວສຸຣະພີຜູ້ຫອມ. ນາໄວດະທີ່ແນະນໍາແມ່ນຂອງຫວານ «ກຸນິກາ» ແລະທູບແມ່ນຢາງຈາກຕົ້ນຊາຣຈະ.

Verse 57

कुशोदकं च संप्राश्य कायशुद्धिमवाप्नुयात् । वैशाखे किंशुकैः पूजां यथावच्च घृताशनैः

ໂດຍຈິບນ້ໍາທີ່ປະສົມຫຍ້າກຸສະຕາມພິທີ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດແຫ່ງກາຍ. ໃນເດືອນໄວສາຂະ ຄວນບູຊາດ້ວຍດອກກິມຊຸກະ ແລະຕາມຄວາມຖືກຕ້ອງດ້ວຍການຮັບປະທານເຄື່ອງຖວາຍທີ່ມີເນີຍໃສ (ghee).

Verse 58

नैवेद्यं च सुरामांसं धूपं च विनिवेदयेत् । दधिप्राशनमेवात्र कर्तव्यं कायशुद्धये

ຄວນນໍາເຫຼົ້າ ແລະ ເນື້ອສັດ ເປັນນໄວເດຍ (naivedya) ຖວາຍ ແລະ ຖວາຍທູບດ້ວຍ. ທີ່ນີ້ ການຮັບປະທານຕາມພິທີ ແມ່ນການກິນນົມສົ້ມ (curd) ເພື່ອຊໍາລະກາຍໃຫ້ບໍລິສຸດ.

Verse 59

पुष्पपाटलया पूजा विधातव्या रवेर्नृप । नैवेद्ये सक्तवः प्रोक्ताः प्राशनं च घृतं स्मृतम्

ໂອ ພະຣາຊາ, ຄວນບູຊາ ຣະວິ (ພຣະອາທິດ) ດ້ວຍດອກປາຕະລາ. ໃນນໄວເດຍ ໄດ້ກໍານົດໃຫ້ຖວາຍ saktu (ແປ້ງເຂົ້າຄົ້ວ) ແລະ ການຮັບປະທານຕາມພິທີ ແມ່ນ ghee (ຄີ່ເນີຍໃສ).

Verse 60

कपिलाया महावीर सर्वपापविशुद्धये । आषाढे मुनिपुष्पैश्च पूजयेद्भास्करं नृप

ໂອ ວິລະບຸລຸດຜູ້ກ້າຫານ, ເພື່ອຊໍາລະບາບທັງປວງ ຄວນປະກອບພິທີດ້ວຍ kapilā (ງົວສີນ້ໍາຕານ/ການຖວາຍ kapilā). ໃນເດືອນ ອາສາດ, ໂອ ພະຣາຊາ, ຄວນບູຊາ ພາສະກະຣະ (Bhāskara) ດ້ວຍດອກມຸນິ.

Verse 61

नैवेद्ये घारिका प्रोक्ता प्राशनं मधुसर्पिषोः । धूपं चैवागरुं दद्यात्परया श्रद्धया युतः

ນໄວເດຍທີ່ກໍານົດແມ່ນ ghārikā (ເຂົ້າໜົມທອດ). ການຮັບປະທານຕາມພິທີແມ່ນ ນ້ໍາເຜິ້ງ ແລະ ghee. ຄວນຖວາຍ agaru ເປັນທູບ ດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ.

Verse 62

श्रावणे तु कदंबेन पूजनं तीक्ष्णदीधितेः । नैवेद्ये मोदकाश्चैव तगरं धूप माददेत्

ໃນເດືອນ ສຣາວະນະ, ຄວນບູຊາຜູ້ມີລໍາແສງແຮງກ້າ (ພຣະອາທິດ) ດ້ວຍດອກກະດຳບະ. ຖວາຍ modaka ເປັນນໄວເດຍ ແລະ ໃຊ້ tagara ເປັນທູບ.

Verse 63

गोशृंगोदकमादाय सद्यः पापात्प्रमुच्यते । जात्या भाद्रपदे पूजा क्षीरनैवेद्यमाददेत्

ເມື່ອນໍານ້ໍາທີ່ຖືກຊໍາລະດ້ວຍເຂົາງົວມາຮັບ ຈະພົ້ນຈາກບາບໃນທັນທີ. ໃນເດືອນພາດຣະປະດະ ຄວນບູຊາດ້ວຍດອກມະລິ (ຊາຕິ) ແລະຖວາຍນ້ໍານົມເປັນໄນເວດຍະ.

Verse 64

धूपं नखसमुद्भूतं प्राशनं क्षीरमेव च । आश्विने कमलैः पूजा नैवेद्ये घृतपूरिका

ຈົ່ງຖວາຍທູບທີ່ເກີດຈາກ “ນະຄາ” (ກິ່ນຫອມຈາກເລັບ/ກີບ) ແລະໃຫ້ການຮັບປະທານໃນພິທີ (ປຣາຊະນະ) ເປັນນ້ໍານົມເທົ່ານັ້ນ. ໃນເດືອນອາສະວິນ ຄວນບູຊາດ້ວຍດອກບົວ ແລະໃຫ້ “ຄຣິຕະປູຣິກາ” ເປັນໄນເວດຍະ.

Verse 65

धूपं कुंकुमजं प्रोक्तं कर्पूरप्राशनं स्मृतम्

ທູບນັ້ນຖືກກ່າວວ່າເຮັດຈາກກຸງກຸມ (ຊາຟຣອນ) ແລະການຮັບປະທານໃນພິທີ (ປຣາຊະນະ) ຂອງກາມຟໍ ຖືກຈື່ຈໍາວ່າເປັນຂໍ້ປະພຶດທີ່ຖືກຕ້ອງ.

Verse 66

तुलस्या कार्तिके पूजा भास्करस्य प्रकीर्तिता । नैवेद्ये चैव खंडाख्यं धूपं कौसुंभिकं नृप

ໃນເດືອນກາຣຕິກະ ການບູຊາພຣະພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ດ້ວຍໃບຕຸລະສີ ຖືກສັນລະເສີນ. ແລະເປັນໄນເວດຍະ ໂອ ພຣະຣາຊາ ຄວນຖວາຍຂອງຫວານ “ຂັນດະ” ແລະຖວາຍທູບຈາກດອກຄາວສຸມພິກະ (safflower).

Verse 67

प्राशनं च लवंगाख्यं सर्वपापविशोधनम् । भृंगराजेन पूजा च सौम्ये मासि समाचरेत्

ຄວນເຮັດປຣາຊະນະດ້ວຍສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ ລະວັງກະ (clove) ອັນຊໍາລະບາບທັງປວງ. ແລະໃນເດືອນສົມຍະ ຄວນບູຊາດ້ວຍ ພຶງກະຣາຊະ (bhṛṅgarāja) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມພິທີ.

Verse 68

नैवेद्ये फेणिका देया धूपं गुडसमुद्भवम् । कंकोलप्राशनं चैव भास्करस्य प्रतुष्टये

ສໍາລັບນາໄວດະຍະ (ອາຫານບູຊາ) ຄວນຖວາຍ pheṇikā ແລະຖວາຍທູບທີ່ເກີດຈາກ guda (ນ້ໍາຕານອ້ອຍກ້ອນ)។ ອີກທັງຄວນເຮັດ prāśana ດ້ວຍ kankola ເພື່ອໃຫ້ Bhāskara ພໍພຣະໄທຢ່າງເຕັມທີ່।

Verse 69

शतपत्रिकया पूजा पौषे मासि रवेः स्मृता । सहजं धूपमादिष्टं नैवेद्ये शुष्कली तथा

ໃນເດືອນ Pauṣa ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ ຄວນບູຊາ Ravi ດ້ວຍດອກໄມ້ຮ້ອຍກີບ. ທູບທໍາມະຊາດຖືກກໍາຊັບ ແລະໃນນາໄວດະຍະ ຄວນຖວາຍ śuṣkalī ເຊັ່ນກັນ.

Verse 70

प्राशने पूर्वमुक्तानि सर्वाण्येव समाचरेत् । समाप्तौ च ततो दद्यात्षड्भागं गृहसंभवम्

ໃນເວລາ prāśana ຄວນປະຕິບັດທຸກຢ່າງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ. ແລະເມື່ອສໍາເລັດແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນໃຫ້ສ່ວນຫນຶ່ງໃນຫົກ ຈາກຜົນຜະລິດໃນເຮືອນ ເປັນທານ.

Verse 71

ब्राह्मणाय नृपश्रेष्ठ सर्वपापविशुद्धये । इष्टभोज्यं ततः कार्यं स्वशक्त्या पार्थिवोत्तम

ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ເພື່ອຊໍາລະບາບທັງປວງ ຄວນຖວາຍແກ່ພຣາຫມັນ. ແລ້ວຕໍ່ມາ ໂອ ຜູ້ປົກຄອງອັນສູງສຸດ, ຄວນຈັດອາຫານອັນນ່າພໍໃຈ ຕາມກໍາລັງຂອງຕົນ.

Verse 72

एवं तु कुरुते योऽत्र सप्तमीं भास्करोद्भवाम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो निर्मलत्वं स गच्छति

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ປະຕິບັດ Saptamī ອັນເກີດແດ່ Bhāskara ຢູ່ທີ່ນີ້ ຕາມວິທີນີ້, ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະເຂົ້າສູ່ຄວາມບໍລິສຸດ.

Verse 73

ब्राह्मणा ऊचुः । एवं पुरा वै कथिता रोहिताश्वाय धीमते । मार्कंडेन महाभाग तस्मात्त्वमपि तां कुरु

ພຣະພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໃນການກ່ອນ ມາຣະກັນເດຍ ຜູ້ມີບຸນຍາທິການ ໄດ້ສອນແກ່ ໂຣຫິຕາສະວະ ຜູ້ສະຫລາດ ຢ່າງແທ້ຈິງ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີສິຣິ ເຈົ້າກໍຄວນປະຕິບັດພິທີນັ້ນເຊັ່ນກັນ»។

Verse 74

येन संजायते सम्यक्पुरश्चरणमेव ते

ໂດຍພິທີນັ້ນ ພູຣະສະຈະຣະນະ (puraścaraṇa) ຂອງເຈົ້າ ຈະສຳເລັດຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະຄົບຖ້ວນແທ້.

Verse 75

सूत उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा पुष्पोऽपि द्विजसत्तमाः । तां चक्रे सप्तमीं हृष्टो यथा तेन निवेदिता

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳນັ້ນແລ້ວ ພຸສະປະກໍ—ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ—ໄດ້ປະຕິບັດພິທີສັບຕະມີ (Saptamī) ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ຕາມທີ່ໄດ້ບອກໄວ້.

Verse 76

षड्भागं प्रददौ तस्मै ब्राह्मणाय महात्मने । स्ववित्तस्य गृहस्थस्य कुप्याकुप्यस्य कृत्स्नशः

ເຂົາໄດ້ມອບສ່ວນໜຶ່ງໃນຫົກສ່ວນ ຈາກຊັບສິນຂອງຕົນ ໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ນັ້ນ; ເປັນຊັບຂອງຄົນຄອບຄົວ ທັງຂອງເຄື່ອນຍ້າຍໄດ້ ແລະຂອງສະສົມໄວ້ ຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

Verse 77

सोऽपि जग्राह तद्वित्तं प्रहृष्टेनांतरात्मना । सुवर्णमणि रत्नानि संख्यया परिवर्जितम्

ພຣາຫມັນນັ້ນກໍໄດ້ຮັບເອົາຊັບນັ້ນ ດ້ວຍໃຈພາຍໃນທີ່ຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ; ມີທັງຄຳ, ແກ້ວມະນີ ແລະອັນມະນີລ້ຳຄ່າ ນັບບໍ່ຖ້ວນ.

Verse 162

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये पुरश्चरणसप्तमीव्रतविधानवर्णनंनाम द्विषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນ «ເອກາຊີຕິ-ສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ» ໃນຂັນທີ 6 «ນາກະຣະຂັນດະ» ໃນມາຫາດມະຍະຂອງເຂດສັກສິດ «ຮາຕະເກສະວະຣະ» ບົດທີ 162 ຊື່ «ການພັນລະນາວິທີປະຕິບັດວຣະຕະ ປຸຣະຊະຈະຣະນະ ສັບຕະມີ» ຈົບລົງແລ້ວ.