Adhyaya 152

Verse 1

ऋषय ऊचुः । असंख्यातानि तीर्थानि त्वयोक्ता न्यत्र सूतज । देवमानुषजातानि देवतायतनानि च । तथा वानरजातानि राक्षसस्थापितानि च

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ, ໃນບ່ອນອື່ນໆ ເຈົ້າໄດ້ພັນລະນາຕີຣຖະອັນນັບບໍ່ຖ້ວນ—ທີ່ເກີ່ຍວກັບເທວະແລະມະນຸດ, ພ້ອມທັງສະຖານບູຊາເທວະ; ອີກທັງຕີຣຖະທີ່ສືບສາຍວານະຣະ ແລະຕີຣຖະທີ່ຣາກສະສະໄດ້ສ້າງຕັ້ງ»។

Verse 2

सूतपुत्र वदास्माकं यैर्दृष्टैः स्पर्शितैरपि । सर्वेषां लभ्यते पूर्णं फलं चेप्सितमत्र च

«ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ, ຈົ່ງບອກພວກເຮົາເຖີດ: ຕີຣຖະໃດບ້າງທີ່ແຕ່ພຽງເຫັນ—ຫຼືແມ່ນແຕ່ແຕະຕ້ອງ—ທຸກຄົນກໍໄດ້ຮັບຜົນບຸນອັນຄົບຖ້ວນ ແລະພອນທີ່ປາຖະໜາໃນນີ້?»

Verse 3

सूत उवाच । सत्यमेतन्महाभागास्तत्र संख्या न विद्यते । तीर्थानां चैव लिंगानामाश्र माणां तथैव च

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ແທ້ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ທ່ານລຶສີຜູ້ມີສ່ວນບຸນ, ທີ່ນັ້ນບໍ່ອາດນັບຈໍານວນໄດ້: ທັງຕີຣຖະທັງຫຼາຍ, ລິງຄະແຫ່ງພຣະສິວະ, ແລະອາສຣະມະທັງຫຼາຍດ້ວຍ»។

Verse 4

तत्र यः कुरुते स्नानं शंखतीर्थे समाहितः । एकादश्यां विशेषेण सर्वेषां लभते फलम्

ຜູ້ໃດມີໃຈຕັ້ງມັ່ນ ໄປອາບນ້ຳຢູ່ສັງຂະຕີຣຖະນັ້ນ—ໂດຍພິເສດໃນວັນເອກາດະສີ—ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນຂອງຕີຣຖະທັງປວງ।

Verse 5

यः पश्यति नरो भक्त्या तत्रैकादशरुद्रकम् । सिद्धेश्वरसमं तेन दृष्टाः सर्वे महेश्वराः

ຜູ້ໃດເບິ່ງດ້ວຍສັດທາ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ «ເອກາດະສະ-ຣຸດຣະກະ» (ຣຸດຣະ 11) ອັນເທົ່າກັບ ສິດເທສະວະຣະ—ດ້ວຍການເບິ່ງນັ້ນ ກໍເຫມືອນໄດ້ເບິ່ງມະເຫສະວະຣະທຸກປາງ.

Verse 6

यः पश्यति वटादित्यं षष्ठ्यां चैत्रे विशेषतः । भास्कराकृत्स्नशो दृष्टास्तेन तत्रहि संस्थिताः

ຜູ້ໃດເບິ່ງ «ວະຕາດິຕະຍະ» (Vaṭāditya) ໂດຍພິເສດໃນວັນທີ 6 (ສັດທີ) ເດືອນໄຈຕຣະ (Caitra)—ຜູ້ນັ້ນເຫມືອນໄດ້ເບິ່ງພຣະອາທິດທັງມວນ ເພາະຮູບພຣະອາທິດທັງປວງສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 7

माहित्थां पश्यति तथा ये देवीं श्रद्धयाविताः । तेन दुर्गाः समस्तास्ता वीक्षिता नात्र संशयः

ຜູ້ໃດມີສັດທາ ແລະເບິ່ງເທວີຢູ່ມາຫິດຖາ (Māhitthā)—ດ້ວຍການນັ້ນເອງ ຖືວ່າໄດ້ເບິ່ງປາງທັງປວງຂອງ ທຸຣຄາ (Durgā); ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 8

यः पश्यति गणेशं च स्वर्गद्वारप्रदं नृणाम् । सर्वे विनायकास्तेन दृष्टाः स्युर्नात्र संशयः

ຜູ້ໃດເບິ່ງ ພຣະຄະເນສະ (Gaṇeśa) ຜູ້ປະທານປະຕູສະຫວັນແກ່ມະນຸດ—ຜູ້ນັ້ນຖືວ່າໄດ້ເບິ່ງວິນາຍະກະ (Vināyaka) ທັງປວງ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 9

शर्मिष्ठास्थापितां गौरीं यो ज्येष्ठां तत्र पश्यति । तेन गौर्यः समस्तास्ता वीक्षिता द्विजसत्तमाः

ໂອ ທ່ານຜູ້ປະເສີດໃນດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ)! ຜູ້ໃດເບິ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພຣະເທວີ ເກົາຣີ ປາງເຖົ້າ (Jyeṣṭhā) ທີ່ສາຣມິດຖາ (Śarmiṣṭhā) ສະຖາປະນາໄວ້—ຜູ້ນັ້ນຖືວ່າໄດ້ເບິ່ງເກົາຣີທຸກປາງແທ້.

Verse 10

चक्रपाणिं च यः पश्येत्प्रातरुत्थाय मानवः । वासुदेवा समस्ताश्च तेन तत्र निरीक्षिताः

ຜູ້ໃດຕື່ນແຕ່ເຊົ້າ ແລ້ວໄດ້ເຫັນ ຈັກຣະປານິ ຜູ້ຖືຈັກ—ຜູ້ນັ້ນໃນສະຖານທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ຖືວ່າໄດ້ເຫັນຮູບທັງປວງຂອງ ວາສຸເທວະ ແລ້ວ।

Verse 11

ऋषय ऊचुः । त्वयासूत तथाऽस्माकं चक्रपाणिश्च यः स्थितः । नाख्यातः स कथं तत्र विस्मृतः किं वदस्व नः । कस्मिन्काले विशेषेण स द्रष्टव्यो मनीषिभिः

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: “ໂອ ສູຕະ, ເຈົ້າໄດ້ກ່າວແລ້ວ ແຕ່ຈັກຣະປານິ ຜູ້ຖືຈັກ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນເພື່ອພວກເຮົາ ກັບບໍ່ໄດ້ອະທິບາຍ. ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຖືກລືມ—ຈົ່ງບອກພວກເຮົາ. ໃນເວລາໃດຈຶ່ງຄວນໃຫ້ນັກປັນຍາໄດ້ເຫັນພຣະອົງ?”

Verse 12

सूत उवाच । अर्जुनेनैष विप्रेन्द्राः क्षेत्रेऽत्रैव प्रतिष्ठितः । शयने बोधने चैव प्रातरुत्थाय मानवः

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ໂອ ທ່ານພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຈັກຣະປານິນີ້ ອາຣຈຸນະໄດ້ອັນເຊີນປະດິດສະຖານໄວ້ໃນເຂດສັກສິດນີ້ເທົ່ານັ້ນ. ໃນເວລາເຂົ້ານອນ ແລະເວລາຕື່ນ—ທັງເວລາລຸກຂຶ້ນຍາມເຊົ້າ—ຄວນໄດ້ເຫັນພຣະອົງ.”

Verse 13

स्नानं कृत्वा सुभक्त्या च यः पश्येच्चक्रपाणिनम् । ब्रह्महत्यादिपापानि तस्य नश्यंति तत्क्षणात्

ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວ ແລະດ້ວຍພັກຕິອັນບໍລິສຸດ ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນ ຈັກຣະປານິ—ບາບທັງຫຼາຍ ເລີ່ມແຕ່ບາບພຣາຫມະຫັດຕະຍາ ຈະສູນໄປໃນທັນທີນັ້ນເອງ।

Verse 14

भूभारोत्तारणार्थाय धर्मसंस्थापनाय च । ब्रह्मणावतारितौ विप्रा नरनारायणावुभौ

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ເພື່ອຍົກເບົາພາລະຂອງແຜ່ນດິນ ແລະເພື່ອສ້າງຕັ້ງທຳມະໃຫ້ມັ່ນຄົງອີກຄັ້ງ, ພຣະພຣະຫມາໄດ້ໃຫ້ ນະຣະ ແລະ ນາຣາຍະນະ ທັງສອງ ອະວະຕານລົງມາ।

Verse 15

कृष्णार्जुनौ तदा मर्त्ये द्वापरांते द्विजोत्तमाः । अवतीर्णो धरापृष्ठे मिथः स्नेहानुगौ तदा । नरनारायणावेतौ स्वयमेव व्यवस्थितौ

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ໃນທ້າຍຍຸກດວາປະຣະ ພຣະກຣິດສະນະ ແລະ ອາຣຊຸນ ໄດ້ອະວະຕານລົງສູ່ໂລກມະນຸດ ເທິງຜິວແຜ່ນດິນ ດ້ວຍຄວາມຮັກຜູກພັນກັນ. ທັງສອງ—ນະຣະ ແລະ ນາຣາຍະນະ—ປາກົດຂຶ້ນໂດຍພຣະອົງເອງ.

Verse 16

यथा रक्षोविनाशाय रामो दशरथात्मजः । अवतीर्णो धरापृष्ठे तद्वत्कृष्णोऽपि चापरः

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບ ພຣະຣາມ ພຣະຣາຊະບຸດຂອງທ້າວທະສະຣະຖະ ທີ່ອະວະຕານລົງສູ່ຜິວແຜ່ນດິນເພື່ອທຳລາຍພວກຣາກຊະສະ ພຣະກຣິດສະນະກໍອະວະຕານລົງມາເຊັ່ນນັ້ນ ເປັນອະວະຕານອີກພຣະອົງໜຶ່ງ.

Verse 17

यदा पार्थः समायातस्तीर्थयात्रां प्रति द्विजाः । युधिष्ठिरसमादेशाच्छक्रप्रस्थात्पुरोत्तमात्

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ເມື່ອພາຣຖະ (ອາຣຊຸນ) ອອກເດີນທາງໄປຕີຣຖະຍາຕຣາ ເພື່ອເຂົ້ານະມັດສະການຕາມທ່ານ້ຳສັກສິດ ນັ້ນ ທ່ານໄດ້ອອກຈາກ ອິນທຣະປຣັສຖະ (ສັກຣະປຣັສຖະ) ອັນປະເສີດ ຕາມຄຳສັ່ງຂອງ ຢຸທິສຖິຣະ.

Verse 19

द्रौपद्या सहितं दृष्ट्वा रहसि भ्रातरं द्विजम् । प्रोवाच प्रणतो भूत्वा विनयावनतोऽर्जुनः

ເມື່ອເຫັນພີ່ຊາຍຢູ່ໃນທີ່ລັບ ພ້ອມກັບ ດຣໍປະດີ ອາຣຊຸນໄດ້ກ້ອມກາຍນະມັດສະການ ດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນແລະມາລະຍາດ ແລ້ວກ່າວຄຳຕໍ່ທ່ານ.

Verse 20

युधिष्ठिर उवाच । गच्छार्जुन द्रुतं तत्र नीयन्ते यत्र तस्करैः । धेनवो द्विजवर्यस्य ता मोक्षय धनंजय

ຢຸທິສຖິຣະ ກ່າວວ່າ: “ອາຣຊຸນ ໄປໃຫ້ໄວທີ່ນັ້ນ ບ່ອນທີ່ພວກໂຈນກຳລັງຕ້ອນເອົາຝູງງົວຂອງພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ. ໂອ ທະນັນຊະຍະ ຈົ່ງປົດປ່ອຍພວກນາງໃຫ້ພົ້ນ.”

Verse 21

तीर्थयात्रां ततो गच्छ यावद्द्वादशवत्सरान् । ततः पापविनिर्मुक्तः समेष्यसि ममांतिकम्

ແລ້ວຈົ່ງໄປຈາລະຈອນບຸນທີ່ຕີຣຖະທັງຫຼາຍ ເຖິງສິບສອງປີ; ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເມື່ອພົ້ນຈາກບາບ ເຈົ້າຈະກັບມາສູ່ພຣະພັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າອີກຄັ້ງ।

Verse 22

यः सदारं नरं पश्येदेकांतस्थं तु बुद्धिमान् । अपि चात्यंतपापः स्यात्किं पुनर्निजबांधवम्

ຜູ້ມີປັນຍາ ຖ້າເຫັນຊາຍຄົນໜຶ່ງຢູ່ລຳພັງກັບຍິງໃນທີ່ສະຫງົບ ກໍຍັງເກີດບາບໜັກ; ຍິ່ງກວ່ານັ້ນອີກ ຖ້າຜູ້ນັ້ນເປັນຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ।

Verse 23

तस्मान्न वीक्षयेत्कञ्चिदेकांतस्थं सभार्यकम् । बांधवं च विशेषेण य इच्छेच्छुभमात्मनः

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ປາດຖະໜາຄວາມດີແກ່ຕົນ ບໍ່ຄວນເບິ່ງຜູ້ໃດທີ່ຢູ່ໃນທີ່ລັບກັບເມຍຂອງຕົນ—ໂດຍສະເພາະຢ່າເບິ່ງຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຕົນເລີຍ।

Verse 24

स तथेति प्रतिज्ञाय रथमारुह्य सत्वरम् । धनुरादाय बाणांश्च जगाम तदनन्तरम्

ເຂົາກ່າວສັນຍາວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ແລ້ວຂຶ້ນລົດສົງຄາມຢ່າງຮີບດ່ວນ; ຖືຄັນທະນູ ແລະເອົາລູກສອນ ແລ້ວອອກເດີນທາງໃນທັນທີຕໍ່ຈາກນັ້ນ।

Verse 25

येन मार्गेण ता गावो नीयन्ते तस्करैर्बलात् । तिरस्कृत्य द्विजान्सर्वाञ्छितशस्त्रधरैर्द्विजाः

ຕາມເສັ້ນທາງທີ່ຝູງງົວນັ້ນຖືກໂຈນບັງຄັບຕ້ອນໄປ—ຫຼັງຈາກພວກທະວິຊະທັງປວງຖືກຫຍາບຄາຍ ແລະຖືກຜັກໄສໂດຍຜູ້ຖືອາວຸດທີ່ຊັກອອກແລ້ວ—ເຂົາກໍໄລ່ຕາມໄປຕາມນັ້ນ।

Verse 26

अथ हत्वा क्षणाच्चौरान्गाः सर्वाः स्वयमाहृताः । स्वाः स्वा निवेदयामास ब्राह्मणानां महात्मनाम्

ຕໍ່ມາ ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ພຣະອົງໄດ້ປາບພວກໂຈນ ແລ້ວນໍາງົວທັງໝົດກັບຄືນມາດ້ວຍຕົນເອງ ແລະຖວາຍງົວແຕ່ລະຕົວໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງອັນມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່។

Verse 27

ततस्तीर्थान्यनेकानि स दृष्ट्वायतनानि च । क्षेत्रेऽत्रैव समायातः स्नानार्थं पांडुनन्दनः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ໄປຢ້ຽມຢາມຕີຣຖະຫຼາຍແຫ່ງ ແລະເຫັນສະຖານບູຊາຫຼາຍສະຖານ ແລ້ວບຸດແຫ່ງພານດຸກໍມາຮອດເຂດສັກສິດນີ້ເພື່ອອາບນໍ້າພິທີ.

Verse 28

तेन पूर्वमपि प्रायस्तत्क्षेत्रमवलोकितम् । दुर्योधनसमायुक्तो यदा तत्र समागतः

ກ່ອນໜ້ານີ້ດ້ວຍ ພຣະອົງເຄີຍເບິ່ງເຂດສັກສິດນັ້ນແທບຈະຄົບຖ້ວນແລ້ວ. ແລະເມື່ອພຣະອົງມາຮອດທີ່ນັ້ນພ້ອມດຸຣະໂຢທະນະ ກໍໄດ້ເຂົ້າສູ່ເຂດບໍລິສຸດນັ້ນອີກຄັ້ງ.

Verse 29

अथ संपूजयामास यल्लिंगं स्थापितं पुरा । अर्जुनेश्वर संज्ञं तु पुष्पधूपानुलेपनैः

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງໄດ້ບູຊາລິງຄະທີ່ສະຖາປະນາໄວ້ແຕ່ກ່ອນ ຊື່ວ່າ “ອາຣຊຸເນສະວະຣະ” ດ້ວຍດອກໄມ້ ທູບ ແລະນໍ້າຫອມລູບທາ.

Verse 30

अन्येषां कौरवेन्द्राणां पांडवानां विशेषतः

—ແລະພຣະອົງກໍໄດ້ກະທໍາເຊັ່ນນັ້ນເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ເຈົ້ານາຍແຫ່ງກຸຣຸອື່ນໆ ແລະໂດຍພິເສດແກ່ພວກພານດະວະ.

Verse 31

अथ संचिंतयामास मनसा पांडुनंदनः । अहं नरः स्वयं साक्षात्कृष्णो नारायणः स्वयम्

ແລ້ວບຸດແຫ່ງປານດຸ ໄດ້ຄິດໃນໃຈວ່າ: «ຂ້າແມ່ນ ນະຣະ (Nara) ໂດຍຕົວຈິງ; ແລະ ກຣິດສະນະ (Kṛṣṇa) ແມ່ນ ນາຣາຍະນະ (Nārāyaṇa) ໂດຍຕົວຈິງ».

Verse 32

तस्मादत्र करिष्यामि चक्रपाणिं सुरेश्वरम् । प्रासादो मानवश्चैव यादृङ्नास्ति धरातले

«ດັ່ງນັ້ນ ທີ່ນີ້ຂ້າຈະສ້າງປະຕິສະຖານ ຈັກກະປານິ (Cakrapāṇi) ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ; ແລະຈະສ້າງພຣະວິຫານ-ວັງ ທີ່ບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າທຽມໃນແຜ່ນດິນ».

Verse 33

कल्पांतेऽपि न नाशः स्यादस्य क्षेत्रस्य कर्हिचित् । प्रासादोऽपि तथाप्येवमत्र क्षेत्रे भविष्यति

«ແມ່ນແຕ່ເຖິງປາຍກັລປະ (kalpa) ກໍບໍ່ມີການພິນາດຂອງເຂດສັກສິດນີ້; ແລະພຣະວິຫານນີ້ກໍຈະດໍາລົງຢູ່ໃນກະເສດຣະ (kṣetra) ນີ້ເຊັ່ນກັນ».

Verse 34

एवं स निश्चयं कृत्वा स्वचित्ते पांडवानुजः । प्रासादं निर्ममे पश्चाद्वैष्णवं द्विजसत्तमाः

ດັ່ງນັ້ນ ນ້ອງຊາຍໃນຫມູ່ປານດະວະ ໄດ້ຕັ້ງປະສົງໃນໃຈຂອງຕົນໃຫ້ໝັ້ນຄົງ ແລ້ວຈຶ່ງສ້າງພຣະວິຫານແຫ່ງໄວສະນະວະ (Vaiṣṇava)—ໂອ ທ່ານດວິຈະສັດຕະມະ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ.

Verse 35

ततो विप्रान्समाहूय चमत्कारपुरोद्भवान् । प्रतिष्ठां कारयामास मतं तेषां समाश्रितः

ຕໍ່ມາ ທ່ານໄດ້ເຊີນບຣາຫມັນ ພຸຣະໂຫດຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ເກີດຈາກນະຄອນສັກສິດ ຈາມັດກາຣະ (Camatkāra); ແລ້ວອາໄສຄໍາແນະນໍາຂອງພວກເຂົາ ໃຫ້ປະກອບພິທີປະຕິສະຖານ (pratiṣṭhā) ອັນສັກສິດ.

Verse 36

दत्त्वा दानान्यनेकानि शासनानि बहूनि च । अन्यच्च प्रददौ पश्चात्स तेषां तुष्टिदायकम्

ຄັ້ງນັ້ນ ທ່ານໄດ້ຖວາຍທານຫຼາຍປະການ ແລະມອບສາສນາຄໍາສັ່ງ ພ້ອມທັງການອຸທິດທານຫຼາຍຢ່າງ; ຕໍ່ມາຍັງຖວາຍອີກຫຼາຍຢ່າງ ເພື່ອໃຫ້ເຂົາເຈົ້າຊື່ນຊົມພໍໃຈ.

Verse 37

ततः प्रोवाच तान्सर्वान्कृतांजलिपुटः स्थितः । नरोऽहं ब्राह्मणाज्जातः पाण्डोर्भूमिं प्रपेदिवान्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ທ່ານຢືນດ້ວຍຝາມືປະນົມ ແລະກ່າວຕໍ່ທຸກຄົນວ່າ: “ຂ້າແມ່ນ ນະຣະ ເກີດຈາກພຣາຫມະນ; ແລະຂ້າໄດ້ມາຮອດແດນຂອງປານຑຸ.”

Verse 38

मानुषेणैव रूपेण त्यक्त्वा तां बदरीं शुभाम् । प्रसिद्ध्यर्थं मया चात्र प्रासादोऽयं विनि र्मितः । मन्नाम्ना नरसंज्ञश्च श्रद्धापूतेन चेतसा

“ເມື່ອຂ້າລະທິ້ງບະດະຣີອັນເປັນມົງຄຸນນັ້ນ ແລະຮັບຮູບມະນຸດ, ຂ້າໄດ້ໃຫ້ສ້າງປະສາດນີ້ໄວ້ທີ່ນີ້ ເພື່ອໃຫ້ສະຖານທີ່ນີ້ໂດ່ງດັງ. ແລະດ້ວຍໃຈທີ່ບໍລິສຸດດ້ວຍສັດທາ, ມັນຈະຮູ້ຈັກຕາມນາມຂ້າ ໂດຍມີຊື່ວ່າ ‘ນະຣະ’.”

Verse 39

तस्मादेष भवद्भिश्च चक्रपाणिरिति द्विजाः । कीर्तनीयः सदा येन मम नाम प्रकाश्य ताम्

“ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ທ່ານດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ພວກເຈົ້າຈົ່ງສັນລະເສີນພຣະອົງເປັນນິດວ່າ ‘ຈັກຣະປານິ’; ໂດຍນາມນັ້ນ ນາມຂອງຂ້າຈະປາກົດ ແລະໂດ່ງດັງ.”

Verse 40

विष्णुलोके ध्वनिर्याति यावच्चंद्रदिवाकरौ

“ກຽດສຽງຂອງມັນຈະກ້ອງໄປຮອດໂລກຂອງພຣະວິສນຸ ຕາບໃດທີ່ດວງຈັນແລະດວງອາທິດຍັງດໍາລົງຢູ່.”

Verse 41

तथा महोत्सवः कार्यः शयने बोधने हरेः । चैत्रमासे विशेषेण संप्राप्ते विष्णुवासरे

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນຈັດມະໂຫສົບໃຫຍ່ ໃນເວລາທີ່ພຣະຫຣິ «ບັນທົມ» ແລະ «ຕື່ນ»; ໂດຍສະເພາະໃນເດືອນໄຈຕຣາ ເມື່ອຮອດວັນວິສນຸວາສະຣະ (ວັນພະຫັດ)។

Verse 42

एतेषु त्रिषु लोकेषु त्यक्त्वेमां बदरीमहम् । पूजामस्य करिष्यामि स्वयं विष्णोर्द्विजोत्तमाः

ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າລະຈາກບະດະຣີນີ້ໃນສາມໂລກແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບູຊາຮູບນີ້ຂອງພຣະວິສນຸ ດ້ວຍຕົນເອງ।

Verse 43

यस्तत्र दिवसे मर्त्यः पूजामस्य विधा स्यति । सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोकं स यास्यति

ຜູ້ໃດເປັນມະນຸດ ໃນວັນນັ້ນ ຖ້າປະຕິບັດການບູຊານີ້ຕາມພິທີ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະຈະໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະວິສນຸ.

Verse 44

तथा ये वासुदेवस्य क्षेत्रे केचिद्व्यवस्थिताः । तेषां प्रदर्शनं श्रेयो नित्यं दृष्ट्वा च लप्स्यते

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ຜູ້ໃດທີ່ພຳນັກຢູ່ໃນເຂດສັກສິດຂອງພຣະວາສຸເທວະ ການໄດ້ເຫັນເຂົາເຈົ້າເປັນມົງຄຸນ; ເຫັນເປັນນິດ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມຜາສຸກທາງທຳຢູ່ເລື້ອຍໆ.

Verse 45

सूत उवाच । बाढमित्येव तैरुक्तो दाशार्हः पांडुनंदनः । तेषां तद्भारमावेश्य प्रशांतेनांतरात्मना । ययौ तीर्थानि चान्यानि कृतकृत्यस्ततः परम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພວກເຂົາກ່າວວ່າ «ດີແທ້» ແລ້ວ ດາຊາຣຫະ ບຸດຂອງພານດຸ ກໍຮັບເອົາພາລະຂອງພວກເຂົາ. ດ້ວຍໃຈພາຍໃນສະຫງົບ ແລະເມື່ອໄດ້ທຳກິດໃຫ້ສຳເລັດແລ້ວ ຈຶ່ງເດີນທາງໄປຫາຕີຣຖະອື່ນໆ.

Verse 46

एवं तत्र स्थितो देवश्चक्रपाणिवपुर्द्धरः । स्वयमेव हृषीकेशो जंतूनां पापनाशनः

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເທວະໄດ້ປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຖືຮູບແຫ່ງຈັກຣະປານິ; ພຣະຫຣິສີເກຊະເອງ ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບຂອງສັດມີຊີວິດທັງປວງ।

Verse 47

अद्याऽपि च कला विष्णोः प्राप्ते चैकादशीत्रये । पूर्वोक्तेन विधानेन तस्माच्छ्रद्धासमन्वितैः । सदैव पूजनीयश्च वन्दनीयो विशेषतः

ຈົນຮອດມື້ນີ້ ພະລັງອັນສັກສິດຂອງພຣະວິສນຸຍັງສະຖິດຢູ່ທີ່ນີ້; ແລະເມື່ອຄົບສາມເອກາດະສີ ຕາມພິທີທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ຜູ້ມີສັດທາຄວນບູຊາເປັນນິດ ແລະກ່າວນະມັດສະການເປັນພິເສດ।

Verse 152

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये चक्रपाणिमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विपञ्चाशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສະກັນທະມະຫາປຸຣານອັນສັກສິດ ໃນສັງຫິຕາທີ່ມີ 81,000 ຄາຖາ ໃນປຶ້ມທີ 6 ນາຄະຣະຂັນດະ ໃນຕີຣຖະມາຫາຕມະຍະ ແຫ່ງເຂດສັກສິດຮາຖະເກຊະວະ ຈົບບົດທີ 152 ຊື່ «ການພັນລະນາຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຈັກຣະປານິ».